Co za ironia.
Udział Tappena to jedyne, co nam pomogło.
Niby w jaki sposób?
Znam jego metody.
Umowa z dyktatorem trwa, dopóki dyktator tego chce.
Potem pozbywa się sojusznika.
Tappen do tego nie dopuści.
Jak to? Lubi używać szantażu.
Bardzo wspieram wasze cele. Chodzi mi tylko o to, jak je osiągniecie.
Możecie skorzystać z przymusu, ale wtedy już nigdy się z niego nie wycofacie.
Możecie też dostać wszystko na talerzu dzięki tragedii.
A co pan będzie z tego miał?
Gdy już ugruntujecie swoją władzę, pomożecie w korzystnych dla mnie
sprawach w regionie.
Tappen mówi wspólnikom, że zachował dowody ich przestępstw.
I że jeżeli coś mu się stanie, te dowody automatycznie trafią do mediów i
służb na całym świecie.
Jeśli on polegnie, oni też.
Gdy wyeliminuję Tappena, Carmo i Soares poniosą konsekwencje czynów
wyciągniętych na światło dzienne.
Nie wiemy, co zrobił Tappen.
To on prowadził motocykl. Poe widziała jego twarz. Gdyby nic na nich nie
miał, już by nie żył.
Tylko jak pozbędziesz się Tappena, skoro nawet nie możesz swobodnie wyjść?
Ujawnię się.
A wtedy sam zginiesz.
Nie, dopóki nie znajdą Poe.
Gdy będę z Tappenem sam na sam, zabiję go.
Może i tak, ale jak się wydostaniesz?
Nie możesz się tak poświęcić.
To moja decyzja.
Nie pozwolę ci podjąć niewłaściwej.
Chodź ze mną. Po co?
Bo zaraz się na ciebie wydrę, a nie chcę obudzić reszty.
Musisz przestać.
Nie rozumiesz, co się dzieje.
Co? Powiedz.
Mieli wysadzić drugi wieżowiec, ale ojciec Poe zwrócił się do mnie
po pomoc.
Tappen wiedział, że wspólnie bardzo szybko rozszyfrujemy sprawę.
Przestraszył się, więc wysadził budynek, w którym mieszkał Rayburn.
Wszyscy wokół giną, tylko nie ja. Nie wiem, dlaczego tak jest.
Posłuchaj.
To nie ty wysadziłeś wieżowiec, tylko oni.
Jeśli uprzesz się, by działać samotnie, i nie wrócisz do Poe,
ona znowu będzie cierpieć.
Potrzebuje cię.
Nie tylko, by zakończyć tę sprawę, ale by przetrwać to, co nadejdzie.
CZŁOWIEK W OGNIU
Ferraz niczego nie nagrał, ale Carmo o tym nie wie.
Więc?
Spreparujemy własną taśmę w ramach przynęty.
To, co przygotuje Osip, nie zabije ich.
Wystarczy, że się przestraszą. Ja zajmę się resztą.
Jak dostarczymy taśmę Tappenowi?
Mój ojciec ma w mieście mieszkanie. Możemy z niego skorzystać.
Ruszamy.
Dzień dobry.
Wiem, że spodziewaliście się innego głosu.
To tylko początek waszych problemów.
STANOWY ZAKŁAD KARNY
Szukamy Creasy'ego. Nie pomogłeś nam.
Tunel.
Nie ma żadnego tunelu.
Chociaż go opisałeś.
Nie mówiłem, że go widziałem.
Creasy powiedział mi, że właśnie tunelem chce stąd uciec.
Posłuchaj.
Widzę, że zadawanie ci bólu nie zachęca cię do dokładniejszych
odpowiedzi.
Zadamy więc ból twojej rodzinie.
Tego chcesz?
Żeby cierpieli?
A ty co zrobisz?
Będziesz chronił Creasy'ego? Daj spokój.
Nic nie wiem.
Już mówiłem.
Nie wiem. Co ty tu robisz?
Jak to zrobiłeś?
Mam…
Czekaj!
Kurwa, co ty robisz?
Oszalałeś?
Okłamał nas.
O czym ty mówisz?
Pieprzył jakieś brednie. Zwodził nas, a w tym czasie członkowie FRP
uwolnili jego rodzinę.
Jak się z nimi skontaktował?
Creasy mu pomógł. My utknęliśmy, a on mógł uknuć cały plan.
Co teraz? Powinniśmy…
Idziesz ze mną.
Co?
Dzięki warunkom naszej umowy załatwiłeś sobie ochronę godną prezydenta, Carmo.
Powiedz mu, że potrafię o siebie zadbać. I skuteczniej szukam Creasy'ego.
Słuchaj, do cholery!
Carmo ma gdzieś twoje bezpieczeństwo. Dba o swoje.
Jako że twoja śmierć oznacza problemy dla niego, nie zaryzykuje.
Albo pojedziesz do kryjówki po dobroci, albo cię tam zaciągnę.
Szybko. Zdejmujemy obrazy.
Przewróćcie krzesła.
Obrazy i krzesła.
To i to.
Gdzie piła?
Spakowaliście?
Vico miał ją zabrać.
Co się stało?
Nie wziąłeś piły.
Dziękuję.
SALA KORYTARZ
L-E…
S.
S, R. Jeden.
KLATKA SCHODOWA
Dobra.
Cześć.
Pewnie chce ci się pić.
Dzięki.
Nie ma za co.
Przygotowujesz się?
Tak.
Nie boisz się?
Nie.
No dobra, boję. Ale wiem, dlaczego to robię.
Co to?
Co znaczą te litery?
W lewo, prosto, schodami w prawo, pierwsze piętro.
Nieźle.
Mój tata ciągle korzystał z mnemotechniki.
Mieliśmy nawet rodzinny skrót ułożony z pierwszych liter naszych imion.
Często się przeprowadzaliśmy.
Ciągle powtarzał, że nieważne, gdzie mieszkamy, bo dopóki jesteśmy razem…
nasz dom to…
ZALOGUJ SIĘ
MIASTO PAREPORD
WYCIECZKI RODZINNE
Doświadczyliśmy niewyobrażalnego okrucieństwa.
W ten mroczny czas naszej historii odpowiemy z całą mocą.
Zginęło ponad sześćset niewinnych osób.
Schwytamy sprawców tej ohydnej zbrodni. John Creasy i jego poplecznicy poniosą
konsekwencje.
Idealny napad rabunkowy.
Kto zastawi pułapkę?
Dasz radę?
Tak.
Dam.
Kurwa! Co jest?
Szlag.
Do samochodu, szybko. Nie ociągać się.
Biegiem! Stać, bo strzelam!
Ręce do góry!
Otwieraj!
Creasy!
Ocknij się!
Uciekajcie.
Gdzie Creasy?
Powiedział, że da radę. Ruszaj!
Co ty robisz?
Nie zostawiliśmy przynęty. Bez tego plan nie zadziała.
Ruszaj.
Co ty wyprawiasz?
Vico!
Jedź!
Kurwa!
Szybko!
Nie strzelajcie!
Nie jestem uzbrojony.
Cześć.
Jesteś cały? Tak.
Szlag.
Gdzie Vico?
Wyskoczył z vana.
Dlaczego?
Martwił się, że nie zostawiliśmy przynęty.
Ja bym się tym zajął.
Załatwiłbym to.
Przepraszam.
Kurwa!
To miała być ta łatwa część.
Gdzie Poe?
Gdzie on jest?
Idź.
Nie macie prawa trzymać mnie tu jak więźnia.
Davi, zdjęcia.
Był tam dzisiaj Creasy.
Obrabował mieszkanie w środku miasta. Za dnia.
Cokolwiek tam było, musiało być warte ryzyka.
Pieniądze?
Kasę mógłby zdobyć na tysiąc innych sposobów.
Więc co?
Nie wiem.
Wiesz co?
Jak na osobę, która podobno tak świetnie rozumie działania Creasy'ego, niezbyt
dobrze ci idzie rozpracowywanie jego planu.
Szykujcie się. Jedziemy.
Złapaliśmy jednego człowieka z jego zespołu.
Chcesz stąd wyjść? Porozmawiaj z nim i zdobądź informacje. Jeśli nie
dowiemy się, co planują, Creasy sam nam pokaże. I nie spodoba nam się to.
Ruszamy.
Co jest?
Zalogowałam się.
Odgadłaś hasło?
To chyba dobrze?
Chciałam ich tylko zobaczyć.
Myślałam, że poczuję się lepiej, ale…
mam wrażenie, że ktoś zatruł moje wspomnienia.
Gdzie to było?
W parku.
Specjalnie tam poszliście?
Tak.
Po zdjęcia na kartkę świąteczną.
Tata myślał, że wystarczy aparat i statyw.
Moi bracia…
nie współpracowali, więc zdjęcia wyszły okropnie.
Pokłóciliśmy się ze sobą.
Mama wzięła aparat
i podała go obcemu mężczyźnie.
Zrobił to zdjęcie.
A gdy oddał jej aparat,
powiedział, że piękna z nas rodzina.
To nie trucizna.
Wszystko, na czym ci zależy, nadal tu jest.
To nie znaczy, że ból minie.
Ale nie musisz znosić go sama.
Wiem.
Tylko kto będzie przy mnie?
Ja.
Naprawdę?
Tak jest.
Dobrze.
Co teraz?
Odbijamy sygnał. Jeśli się postarają, wyśledzą co najwyżej Rio.
Nic więcej nie zdziałają.
W porządku?
Tak.
Ruszaj.
I co?
To Vico z faweli.
Nie powiedział wiele. Nie dopuściłem miejscowych.
Na co czekasz?
Z całym szacunkiem. Nie wiemy, co Creasy mu przekazał. Przesłucham go z Tappenem.
Możecie go nawet pociąć, byle zaczął mówić.
Nie pozwolę bezkarnemu człowiekowi zadrwić…
Przepraszam.
Nie przerywaj mi.
Proszę wybaczyć. Dzwoni ktoś, z kim zechce pan porozmawiać. Agent Creasy.
Panie Creasy.
Wiem, że ma pan sporo na głowie, więc powiem krótko.
Zamierzam pana znaleźć.
Doprawdy?
Niestety nie będziemy mieli dużo czasu na rozmowę.
Takie pogróżki, nawet w żartach, są nielegalne.
Jestem śmiertelnie poważny. Wiem, co pan zrobił.
Razem z Soaresem i Tappenem.
I wszyscy za to zapłacicie.
Dzwonię, żeby dać panu szansę, której Rayburnowie i reszta ofiar nie dostali.
Szansę pożegnania się z tymi, których pan kocha.
Niedługo się u pana zjawię.
A wtedy będzie za późno.
Dzwonię, żeby dać panu szansę, której Rayburnowie i reszta ofiar nie dostali.
Szansę pożegnania się z tymi, których pan kocha.
Niedługo się u pana zjawię.
A wtedy będzie za późno.
Proszę mówić szczerze. Czy ten człowiek rzeczywiście jest zdolny do zamachu
na życie?
Na pewno.
Ale…
tu chodzi o coś innego.
To znaczy?
Creasy nie uprzedza, że chce kogoś zabić.
Po prostu to robi.
Coś mi nie pasuje.
Ta sprawa ma zostać załatwiona. Za daleko zaszliśmy, żeby to zepsuł.
Zgadzam się, panie prezydencie.
Czas odwiedzić człowieka, którego złapaliście.
Tak.
Panie prezydencie. Zajmiemy się tym.
Zapewniam pana.
Dość.
Siadaj!
Pierdol się.
Nie ma wartych tego pieniędzy.
Pieniędzy?
Gadaj!
Miałem otworzyć sejf.
Co w nim było?
Tylko klucz do jakiejś skrytki.
Na pewno?
To ja wyjąłem go ze środka. Zastanawiałem się, czym mi zapłacą.
Czyli w sejfie miały być jakieś pieniądze.
A teraz zapewne są schowane w skrytce.
Nie pieniądze, tylko coś, co planują sprzedać.
Co takiego?
Nie jestem pewny.
Rozmawiali o jakiejś taśmie.
Taśmie?
Tak, z nagraniem prezydenta.
Prezydenta Carmo?
Tak czy nie?
Tak. Ktoś nagrał rozmowę.
Z kim? Z Ferrazem.
Ferraz.
Spójrz na mnie. Jesteś pewny? Nagrali rozmowę prezydenta z Ferrazem?
Tak. Co to wszystko znaczy?
Zbierz grupę i wyślij ich do banku BCI.
Skrytka 4-4-8-8.
Ruszaj!
Pilnuj go.
Kurwa.
Dzień dobry.
Wiem, że spodziewaliście się innego głosu.
To tylko początek waszych problemów.
Jeśli słuchacie tego fragmentu nagrania, to znaczy, że toksyny zapewne
zaczęły was już zabijać.
Co?
Możecie czuć lekkie pieczenie w nosie.
Zapewniam, że to nie potrwa długo. Za pół godziny będziecie już martwi.
Kurwa!
Jest trująca!
Uciekamy!
Melo, zgłoś się.
Mów. Creasy.
Słucham.
Osip mówi, że się zbliżają.
Przyjąłem.
Wiesz, co robić?
Wchodzę, upewniam się, że mnie widzieli, odwracam uwagę ochrony, a ty dopadasz
Tappena.
Brawo.
Wszyscy gotowi?
Tak. Livro i ja na pozycji.
Dam sobie radę.
Creasy, zgłoś się.
Jesteśmy gotowi.
Już są.
Zabezpieczyć teren. Nie wpuszczać nikogo.
Szybko!
Dalej!
Nie wiemy, czy to broń chemiczna, czy biologiczna.
Potrzebujemy więcej lekarzy.
Szlag!
Poe, zgłoś się.
Ktoś mnie znalazł, ale jeszcze ich nie ma.
Odejdź. Coś wymyślimy.
Daj mi chwilę.
Poe, uciekaj.
Tutaj. Nie.
Dam radę.
Tutaj.
Zamknijcie drzwi.
Pierdol się.
Łapcie ją!
Zatrzymać dziewczynę!
Gdzie jesteś, Poe?
Sprawdźcie tam! Poe.
Melduj.
Gdzie ona jest?!
Pobiegła w lewo.
Szybko!
Słyszysz mnie? Ruszam.
Mam ją. Ochrona odciągnięta. Możesz działać. Melo, idziemy na klatkę
schodową.
Dobrze. Kurwa.
Do diabła, Vico!
Jak się wydostałeś?
Mam to we krwi.
Ruszamy.
Cofnąć się!
Jeśli Poe tu jest…
To jest i Creasy.
To jeden wielki przekręt.
Ruszam do Tappena.
Trzeba zamknąć budynek. Każ im to zrobić!
Zamykamy budynek. Osoby nieuprawnione proszone są o natychmiastową ewakuację.
Zatrzymać go!
Kurwa!
Dobra.
Idziemy.
Wychodzimy.
Szlag!
Wyjście spalone. Jesteśmy na drugim piętrze.
Ruszamy po was.
Kurwa, przestańcie strzelać!
Z drogi!
Stać!
Mamy dziewczynę.
Zabić ich.
W porządku? Biegiem!
Jesteś cała? Zostań tu.
Creasy, dopadli nas w recepcji na drugim piętrze. Zabraknie nam amunicji.
Pomożesz?
Nic ci nie jest? Nic.
Daj granat. Łap!
Ma granat!
Nie odeprzemy wszystkiego naraz.
Melo, zamień się ze mną miejscami.
Niech Ivan nie strzela!
Co?
Powiedz mu!
Czekaj!
Każe ci przestać.
Padnij!
Muszę przyznać, że zainspirowałeś mnie pomysłem z nagraniem. Takiego Creasy'ego
kiedyś znałem.
W takim Creasym pokładałem nadzieje. Aż do tej porażki w Meksyku. Powinieneś
przemyśleć sytuację.
Nie wyjdziesz stąd bez mojej pomocy. Dziewczyna też nie.
Przeanalizujmy twoje możliwości.
Mam z tobą negocjować?
Powinieneś.
Wystrzelałem się!
Ja też!
Kurwa!
Creasy, pospiesz się!
Nie chcę umierać.
Creasy!
No dalej!
Wyważyć drzwi!
Szybciej!
Pchajcie!
To za Rayburna.
Mocniej!
Jeszcze!
Pchajcie!
U mnie też pusto.
Uciekamy.
Idźcie!
W lewo.
Cholera! Creasy!
Idź. Zaraz dołączę.
Nie zostawię cię samego.
Biegnij!
Niech to szlag!
Creasy!
Stój.
Nie ruszaj się.
Strzel, a zginiesz.
Wiem.
Zabiłeś Tappena. Nie czeka mnie nic dobrego.
Dlatego…
rzuć broń albo ostatnim, co zobaczysz, będzie śmierć kolejnego Rayburna.
Już!
Dobrze.
A teraz…
wstań.
Będziesz miał zaszczyt zginąć pierwszy.
Wstawaj!
Creasy?
Nie.
Boże.
Nie odpływaj. Słyszysz?
Wszystko będzie dobrze. Zostań ze mną.
Świetnie się spisałaś.
Dziś wieczorem prezydent Brazylii Joao Carmo został aresztowany po
opublikowaniu dowodów łączących jego samego, jego ministra obrony Prado
Soaresa i agenta CIA Henry'ego Tappena ze spiskiem w sprawie wysadzenia wieżowca w
Rio.
Jak się okazało, John Creasy wraz z osieroconą w zamachu dziewczyną
oraz grupą popleczników starał się ujawnić prawdę.
Nadal w to nie wierzę. Zobacz, mamo.
Melo!
Jak leci? Dobrze.
Miło cię widzieć.
Nie do wiary, że trafiłaś do telewizji.
Moja sąsiadka przeciwko całemu rządowi!
Pomyśl, jak ja się czuję.
Podobno wyjeżdżacie.
Nigdzie się nie wybieramy.
Myślicie, że bez Carma będzie lepiej? Chcę w to wierzyć, ale się martwię.
Ja też. Ale musimy się martwić, żeby coś mogło się zmienić.
Masakra.
Miała być akcja, a nie konserwacja łodzi.
Najpierw musisz popracować nad angielskim.
Osip nie mówi po angielsku i jakoś mu to nie przeszkadza.
Jeśli wolisz rosyjski, też może być.
Gdy po raz ostatni widziałam rodzinę, nie zachowywałam się najlepiej.
Czasami czuję, że żal zupełnie mnie pochłonie.
Po tym, co się stało, nie mam czego pochować.
Nie mogę rozsypać prochów.
Ale zdałam sobie sprawę z jednego.
Rodzice wychowali mnie w taki sposób,
że zostawili mi wszystko, o czym kiedykolwiek mogłabym marzyć.
Nie doceniamy tego, co mamy,
dopóki ktoś nam tego nie odbierze.
Nie zawsze wiemy, czego potrzebujemy,
dopóki jakieś zadanie nas nie przerośnie.
To, co dała mi rodzina,
to siła, by żyć dalej.
Od przyjaciół nauczyłam się, że nie muszę radzić sobie sama.
Możesz tu zostać, jeśli chcesz. Zjeść lunch ze wszystkimi.
Nie.
Wolę jechać.
Chętnie odpocznę od babci.
Na pewno?
Daj mi chwilę.
Dobrze.
Halo? Mówi dyrektor Moncrieff. Jak się masz?
Nie zamierzam odpowiadać na kolejne pytania.
Nie po to dzwonię. Podziwiam twoje umiejętności. Szkoda, że musiałeś je
demonstrować przez naszego człowieka.
Cóż. Trudno.
Przeprosiny przyjęte.
To nie przeprosiny, tylko zaproszenie. Chciałbym, żebyś przyjrzał się pewnej
sprawie.
Na pewno ma pan odpowiednich agentów.
To prawda, bardzo wielu. Ale żaden nie ma doświadczenia z takimi ludźmi.
A ja mam?
Spotkałeś ich w Meksyku.
Pytanie, czy jesteś gotowy wrócić do tamtej sprawy.
Słucham uważnie.