Ten a súa ironía.
Que Tappen estea na allada é o único que nos vén ben.
Por que xoga iso ao noso favor?
Porque sei como traballa.
Os tratos con ditadores duran ata que eles queiran.
Se comezas a dar problemas, desfanse de ti.
Tappen elimina esa opción.
A que te refires?
Tappen usa mecanismos de seguridade.
Estou de acordo cos seus obxectivos.
Pero eu falo do xeito de logralos.
Se toma o control pola forza,
estará abocado a empregar sempre a forza.
Pero pode conseguir que lle dean o que quere como resposta a unha traxedia.
A cuestión é que proveito tira vostede.
Cando teña o control asegurado,
poderá meter man en asuntos rexionais que me axudarán a min a ascender.
Tappen dilles aos socios
que ten probas e gravacións dos seus delitos…
e que, se a el lle pasa algo,
as probas fíltranse automaticamente á prensa e ás autoridades de todo o mundo.
É dicir, non se poden desfacer del sen caer eles.
Pero, se elimino eu a Tappen, actívase o mecanismo de seguridade igual.
E Carmo e Soares caerán cando saia á luz o que teña contra eles.
Non podemos saber se fixo iso.
Tappen era o da moto.
Poe viulle a cara, logo é un cabo solto.
Se non tivese nada contra eles, estaría morto.
Bárbaro. Pero como vas matar a Tappen se nin sequera podes saír por un refresco?
Entregándome.
Así vante matar.
Non se desfarán de min ata teren a Poe.
Se logro estar nun cuarto con Tappen, podo matalo.
Aínda así, como pensas saír de alí?
Non vas ir alí sacrificarte.
Iso non o decides ti.
Pero non vou quedar calada. É unha mala decisión.
- Vés un momento? - E logo?
Porque creo que che vou berrar e non quero espertar os outros.
Tes que parar.
Ti non entendes o que pasa.
Que pasa? Dime.
Non ía ser ese edificio.
Ía ser a outra torre, ata que me trouxo seu pai.
Cos dous traballando xuntos,
Tappen sabía que acabariamos descubrindo que había algo turbio e púxose nervioso.
Por iso voou o seu edificio!
Todos os que me rodean morren
e eu sempre sobrevivo,
e non sei por que.
Escoita.
Ti non voaches o edificio. Foron eles.
Pero, se fas isto só
e non volves con Poe,
vai volver sufrir.
Porque te precisa.
Non só para acabar con isto,
senón para sobrevivir despois.
Ferraz non gravou ningunha fita, pero Carmo non o sabe.
E que?
Que imos gravar nós unha para chamar a súa atención.
Osip di que pode poñerlle algo á fita,
pero nada que os mate.
Só fai falla que os asuste. Do resto ocúpome eu.
- Como lla facemos chegar a Tappen? - Meu pai ten un piso na cidade.
Podémolo usar como engado.
En marcha.
Boas, señores.
Sei que non é a voz que esperabades oír.
E só é o principio dos vosos problemas.
Por aquí, por favor.
CENTRO PENAL ESTATAL
Queremos a Creasy.
E o que nos contaches non nos serve de nada.
Un túnel.
Non hai ningún puto túnel
coma o que describiches.
Non dixen que o vise.
Dixen que un túnel foi o que me dixo Creasy
que ía usar para saír.
Escóitame.
Está claro que facerche dano non mellora as túas respostas.
Así que ímosllo facer á túa familia.
É o que queres?
Que sufran?
Para que?
Para protexer a Creasy? Veña!
Non sei nada.
Xa cho dixen…
- Non sei. - Que carallo fas aquí?
Como o conseguiches?
Vou…
Que cona fas?
Perdiches a puta chaveta?
Mentiunos.
- Que dis? - Non nos contou máis ca babecadas.
Mentres nos mareaba, a FRP rescatou a súa puta familia.
Como carallo contactou coa FRP?
Axudoulle Creasy.
Mentres nós perdiamos o tempo,
a saber que argallou Creasy.
- Pois falemos cos de seguridade… - Ti vés comigo.
Que?
Grazas a ese seguro de vida teu do mecanismo de seguridade,
contas coa mesma protección ca o presidente Carmo.
Xa.
Pois dille ao presidente que xa me protexo eu.
Dou eu antes con Creasy ca…
Escóitame, cona!
A Carmo impórtalle un carallo que esteas protexido.
El mira por si.
Mentres a túa morte o poña en perigo, non se vai arriscar. Así que…
ímoste escoltar a un lugar seguro polas boas ou polas malas.
Vale, rapidiño. Quitade os cadros todos.
Apartade esas butacas.
Quitádeo todo.
Si. Un, dous.
E a serra?
Tiña que collela Vico.
Que foi?
Non a trouxeches?
Graciñas.
SALA DE RISCO BIOLÓXICO CORREDOR
E, S…
R.
E, D…
ESCALEIRA
A ver.
Ola.
Por se tes sede.
Grazas.
Non hai de que.
- Preparándote? - Si.
Non tes medo?
Non…
Non, teño.
Pero lembro por que o fago.
Que é…?
Que é ESRE… D1? "Esredun"?
É esquerda, recto, escaleira á dereita, primeiro andar.
Non!
Meu pai sempre usaba a mnemotécnica para lembrar as cousas.
Ata fixo unha palabra da familia coas primeiras letras dos nosos nomes.
É que, como nos mudabamos moito,
sempre dicía que daba igual onde estivésemos,
que mentres estivésemos xuntos, sempre…
estariamos na cidade de…
CONTRASINAL
CIDADEDEPA…
CIDADEDEPAREPORD
EXCURSIÓNS EN FAMILIA
Que luxo o convidado de hoxe.
- Estamos superemocionados! - É un pracer estar aquí.
É a primeira vez que vés?
Bo día, Brasil! Hoxe ensínovos…
Somos testemuñas dunha crueldade inimaxinable.
E imos responder con contundencia
nun día sombrío para a historia da nosa nación
no que morreron máis de 600 persoas inocentes.
Por estes crimes abominables, ímoslles dar caza
ao norteamericano John Creasy e aos que lle axudaron…
Creo que pasa por un roubo.
Quen deixa as pistas?
Falo ti?
Si.
- Si. - Que carallo pasa?
Cagámola!
Que foi?
Hostias.
Vamos. Todos á furgo. Veña.
Vamos!
Ei!
Tira!
Alto ou disparo!
Saíde coas mans en alto!
Abre!
Creasy!
- Non! - Creasy!
Marcha. Amáñome.
E Creasy?
Disque se amaña. Arranca!
- Que fas? - As pistas.
Non deixamos nada. Sen pistas, non vai funcionar.
Vai.
Que fas?
Vico!
Tira!
Hostias!
Dálle!
TRASLADOS
Non disparen! Non vou armado.
Trae a man, carallo!
Pillámoste.
Ola.
- Estás ben? - Estou, si.
Merda.
- E Vico? - Saíu da furgoneta no aparcadoiro.
Por que?
Acordoulle que non deixaramos pistas.
Non, iso xa o facía eu.
Xa o facía eu.
Síntoo.
Merda!
Estou ben.
Esta era a parte doada.
Onde vai Poe?
Onde está?
Marcha.
Isto é ridículo.
Non me podes ter aquí preso.
Davi, dáme as fotos.
Creasy entrou hoxe nesta casa.
No centro, de día,
con todo o mundo buscándoo, e rouba nun piso.
Non sei que había aí, pero pagáballe a pena arriscarse.
Cartos?
Ocórrenseme mil xeitos mellores de conseguir cartos.
Daquela que?
Non o sei.
Mira.
Para non deixares de dicir que sabes como traballa Creasy e caralladas desas,
non se che dá mellor ca a nós prever o que vai facer.
Prepara a todo o mundo. Marchamos.
Collemos un dos tipos que entrou no piso con Creasy.
Se queres marchar,
sácalle información útil.
Como non descubramos que argalla Creasy,
dáme que nolo vai amosar el.
E non creo que nos guste.
Vamos.
Que pasa?
Entrei.
Deches co contrasinal?
Iso é bo, non?
Quería volver verlles as caras.
Pensei que me sentiría mellor, pero…
os recordos están como envelenados.
Onde foi isto?
Nun parque.
- Só fostes facer a foto? - Si.
Era para unha postal de Nadal.
Meu pai pensou que só facía falla a cámara e o trípode.
Meus irmáns…
non facían nin caso, por iso todas as fotos saíron fatal.
E puxémonos… a discutir e…
miña nai colleu a cámara e…
deulla a un descoñecido.
E tirounos esta.
Ao final, cando nos devolveu a cámara…
dixo que eramos unha familia preciosa.
Iso non é veleno.
Todo o que che importa segue aí.
Non quere dicir que non vaias sufrir.
Pero non tes por que estar soa.
Xa.
Quen vai estar comigo?
Eu.
De verdade?
Si, señora.
Vale.
E agora que?
Está a rebotar o sinal.
Se se esforzan, poden rastrexar a chamada ata o Río, pero…
nada máis exacto.
É ilocalizable.
Todo ben?
Todo ben.
Vamos.
E ben?
Chámase Vico, é dunha favela.
Pouco dixo, non lles deixei interrogalo.
E a que agardamos? Quero…
Con todo respecto, señor, non sabemos que lle dixo Creasy.
Interrogarémolo Tappen e mais eu.
Quero que o cortedes en anacos ata que comece a cantar.
Non vou tolerar que ninguén actúe con impunidade, ríndose de…
- Perdoe, señor. - Non me interrompas.
Descúlpeme,
pero teño unha chamada que vai querer atender.
É John Creasy.
Señor Creasy.
Sei que está moi ocupado, presidente, así que non o vou entreter.
Só quero que saiba que o vou ir ver.
Ai, si?
Por desgraza.
Cando vaia, non teremos moito tempo para falar.
É ilegal facer esas ameazas, mesmo de broma.
Falo moi en serio.
Sei o que fixeron, presidente.
Vostede, Soares e Tappen.
E asegurareime de que os tres o paguen.
Só o chamaba para darlle a oportunidade
que os Rayburn e as outras familias do edificio non tiveron.
A oportunidade de se despedir da xente que quere.
Porque o vou ir ver, señor presidente.
E daquela xa será tarde.
Só o chamaba para darlle a oportunidade
que os Rayburn e as outras familias do edificio non tiveron.
A oportunidade de se despedir da xente que quere.
Porque o vou ir ver, señor presidente.
E daquela xa será tarde.
Quero unha valoración franca.
Este home é capaz de tentar asasinarnos?
Abofé.
Pero…
creo que non se trata diso.
Que quere dicir?
Creasy non te chama para dicirche que te vai matar.
Mátate e punto.
Hai algo raro.
Solucionádeo dunha vez por todas.
Chegamos moi lonxe para que un home o estrague.
Ten toda a razón, señor presidente.
É hora de ir ver o rapaz que pillastes do equipo de Creasy.
Si.
Señor,
arranxarémolo.
Asegúrollo.
Soares.
Senta!
Fillo de puta.
Isto non está pagado.
Pagado?
Fala! Responde!
Cobrei por abrir unha caixa forte.
Que había na caixa forte?
Só había unha chave dunha caixa desas dos bancos.
Seguro?
Abrín eu a caixa forte e collín a chave.
Ata dixen: "Como me van pagar con isto?"
Logo… esperaban atopar cartos na caixa forte,
e agora esperan atopalos nesa caixa.
Non son cartos, é algo que queren vender.
O que?
Non estou seguro, pero oínlles falar dunha gravación.
Unha fita?
Si. Dun tipo falando co presidente.
Con Carmo?
- Era Carmo? - Era o presidente Carmo, si.
Que tipo?
Ferraz.
Mírame. Estás seguro
de que é unha gravación de Carmo e Ferraz?
Estou. Por que? Que pasa?
Xunta todo o equipo e mándao ao banco BCI.
Caixa de seguridade 4488.
Veña!
Queda con el.
Vamos!
Atrás! Aparten!
Vale. Veña.
Merda!
Boas, señores.
Sei que non é a voz que esperabades oír.
E só é o principio dos vosos problemas.
Sinto dicirvos que, se estades escoitando esta parte da gravación,
xa liberastes as toxinas que vos van matar.
Que?
Talvez sintades unha sensación de ardor nas fosas nasais.
Asegúrovos que non vai durar moito.
En 20 ou 30 minutos, estaredes mortos.
Merda!
É tóxico!
Vámonos!
Que todo o persoal de biorrisco
se prepare para a chegada de pacientes.
Melo, estás?
Si.
Creasy?
Adiante.
Osip di que xa van chegar.
Recibido.
Sabes o que che toca?
Si. Métome dentro
e fágome notar para que veñan os de seguridade e ti vaias onda Tappen.
Así me gusta.
Todos en posición?
Si. Livro e eu estamos listos.
Ei, non me vai pasar nada.
Creasy, contesta.
Vale. Estamos listos.
Aquí están.
Que non entre ninguén.
Rápido!
Vamos!
Non sabemos con que lidamos, se é químico ou biolóxico.
Precisamos máis militares.
Vou coller as cousas.
Merda!
Poe, informa.
Que fas aquí?
Atopáronme, pero aínda non están aquí.
Marcha. Buscaremos outra solución.
Dáme un momento, vale?
Poe, sae de aí.
Aquí.
Non.
Podo facelo.
Aquí. Aí. Pechade a porta.
Que te fodan.
Detédea!
Parade esa rapaza!
Cal é a túa posición, Poe?
Fallo de seguridade no laboratorio biolóxico. Segundo andar.
Por alí!
Poe?
Cal é a túa posición?
Onde vai a rapaza?
Pola esquerda.
Vamos!
Poe, se me oes, vou para aí.
Acouga, Creasy. Está comigo.
Xa non hai seguridade. Tes luz verde. Melo?
- Imos cara as escaleiras. - Vale…
Merda.
Cago en todo, Vico!
Como escapaches?
Son a hostia. Nacinche para isto.
Imos ao lugar de encontro.
Aparten!
Ei, se Poe está aquí…
Tamén está Creasy.
É unha puta farsa.
Vou onda Tappen.
Pechade o hospital. Avisade por radio. Pechade todo.
Protocolo de bloqueo iniciado.
As persoas non autorizadas deben evacuar a área inmediatamente.
Parádeo! Collédeo, carallo!
Merda!
…deben evacuar a área inmediatamente.
Vale.
Vamos.
Saímos.
Merda!
Recuamos. Segundo andar. Imos ao noroeste. Axuda.
Vale. Imos para aí.
Deixade de disparar, cona!
Arredade!
Alto!
- Temos a rapaza. - Mátaos.
Estás ben?
Vamos!
- Estás ben? Quieta. - Si.
Creasy. Estamos atrapados na recepción do segundo andar.
Quedaremos sen balas antes ca eles. Podes vir?
- Estás ben? - Si.
- Dáme a granada. - Vai.
Granada!
Ou lidamos con eles ou coa granada.
Cámbiame o sitio. Melo, xa! Dálle!
Dille a Ivan que pare.
Que?
Dillo!
Espera. Di que non dispares.
Hostias!
Teño que recoñecelo. O da fita…
O da fita foi a puta hostia.
Ese é o Creasy que coñecía.
Sabes? Do que agardaba grandes cousas.
Ata que o de México te fodeu vivo. Pénsao ben.
En serio, ímolo razoar.
Non podes saír se non che axudo.
E a rapaza tampouco.
É mellor ir falando das vosas opcións.
- Pensas que vou negociar contigo? - Si, deberías.
Quedei sen balas.
Eu tamén!
A tomar polo cu!
Creasy, bule, vale?
Creasy!
Non quero morrer…
Precisamos reforzos xa!
Non!
- Non, agarda. Non. - Non!
Creasy!
Vamos!
Creasy!
Tirade abaixo a puta porta!
Veña! Empurrade!
De parte de Rayburn.
Empurrade!
Máis forte!
Empurrade!
Acabáronseme.
- Vamos. - Veña. Vamos!
Á esquerda.
Merda! Que…?
- Marcha. Vou agora. - Creasy.
- Non te vou deixar así. - Vaite, Poe.
Merda!
Creasy!
Quieto aí. Non te movas.
Se lle disparas, morres no acto.
Si, seino.
Pero, como mataches a Tappen, non teño moitas esperanzas.
Así que…
tira a puta pistola.
Ou o último que vas ver é outro Rayburn morto.
Tíraa!
Así me gusta.
E agora…
érguete.
Concédoche o honor de ser o primeiro.
Érguete!
Creasy?
Creasy!
Mi madriña!
Ai, Deus. Aguanta, vale?
Vale? Tranquilo. Aguanta. Non pasa nada.
Mi madriña.
Todo vai…
Fixéchelo moi ben.
Creasy.
Por favor.
Hoxe, o presidente brasileiro, João Carmo,
foi detido tras a publicación de documentos e vídeos
que o implican a el, o ministro Soares
e un axente corrupto da CIA, Henry Tappen,
nunha conspiración para culpar a FRP do atentado contra un edificio no Río.
John Creasy, acusado de participar nel,
de feito colaborou cunha moza que quedou orfa no atentado
e cun grupo de cidadáns brasileiros nunha operación para destapar…
Aínda non o creo.
- Mamá, mira a quen atopei. - Melo.
- Todo ben? - Si. E ti?
Que alegría verte.
Dicíalle a Marina que é incrible verte no parte!
A miña veciña, derrocando o Goberno. Que tolería!
Se ti alucinas, imaxina eu!
Escoita, oín que marchabades.
Pois non, non imos a ningures.
Credes que as cousas van mellorar sen Carmo?
Eu quero crelo, pero estou preocupado.
E eu. Pero que todos esteamos preocupados é bo sinal.
Vaia merda.
Eu quería acción,
non reparar barcos.
Ivan di que tes que mellorar o inglés antes ca nada.
Osip non sabe un carallo de inglés e non vexo que lle vaia tan mal.
Se prefires aprender ruso, tamén vale.
A última vez que vin a miña familia, non estaba no meu mellor momento.
E, ás veces,
dáme a impresión de que ese remorso me vai consumir enteira.
Polo que lles pasou, non teño nada que enterrar.
Nin cinzas que esparexer.
Pero deime de conta
de que, por como me educaron,
a miña familia deixoume todo o que podía pedir.
Non sempre nos damos conta do que temos
ata que alguén nolo tenta quitar.
E non sempre nos damos conta do que precisamos
ata que nos enfrontamos a algo que non podemos sortear sós.
O que me deu a miña familia
é a forza para saír adiante.
E o que aprendín dos meus amigos é que non o teño que facer soa.
- Ola. - Ola.
Escoita. Se queres, podes quedar.
Así xantas con todo o mundo.
Non.
Quero marchar.
Vénme ben separarme da avoa.
- Si? - Si.
Un momento.
Vale.
Si?
John, son o director Moncrief. Que tal?
Xa fixen dous informes. Non contesto máis nada.
Non te chamo por iso.
Estou impresionado polo que lograches
e avergóñame que o tiveses que facer por culpa dun dos nosos.
Xa. Pois…
acepto a desculpa.
Non é unha desculpa, John.
É unha invitación.
Hai un asunto que me gustaría que revisases.
Seguro que ten xente que o pode facer.
Teño, si. Moita, de feito.
Pero ningún ten experiencia de primeira man con estes tipos.
E eu si?
Si, topáchelos en Cidade de México.
Supoño que a cuestión é
se estás listo para volver alí.
Envíeme o que teña.
Subtítulos: Marina do Albardeiro