Vale.
Pasa por vez.
En serio coa?
Si. Teño visto asasinados.
Si que coa.
Amósasmas?
Non. Faime caso.
Non queres ter estas imaxes na testa.
Si, pasan por vez.
Ei, estás ben?
Si. Vamos buscar outra roupa. Veña.
Equipo de extracción.
A medianoite.
Traballaches co tal Tappen?
Moitas veces.
Cres que cumprirá?
Creo que fará todo o que poida.
Vale, teño que marchar.
Agarda. Non podes deixarme aquí.
Se hai unha emerxencia, chama, pero este lugar é seguro.
Non precisas un coidador.
Non podemos agardar aquí ata marcharmos?
O plan da CIA é unha opción, non a solución.
Tampouco entendín esa frase a primeira vez que a dixeches.
A ver, Poe…
Non sabemos
quen te atacou na base.
Ata que o descubra e elimine a ameaza,
non estás a salvo.
Sabes que?
Tentoume ensinar defensa persoal para que puidese protexerme.
Para que… soubese que facer coas mans se…
Foi unha boa idea.
Si, seríao se me lembrase de algo.
Oe.
Tanto ten o que saibas facer coas túas mans.
Isto está nas miñas.
Non.
Non!
Só cho vou dicir unha vez.
É mala idea moverse cando che teñen un coitelo onda o corazón.
Fálame de Osmar.
Xa cho dixen.
Osmar é un nome en clave.
Contratounos para atacar o teu convoi.
Nin o coñecía a el nin a ningún deles.
O que che pregunto é como é fisicamente.
Pois…
alto.
Co pelo gris.
Ten unha cicatriz no lado esquerdo da cara.
Cando cheguemos alá,
como contactamos con el?
Hai un interfono en fronte do edificio para chamar a Osmar.
El dirache onde vervos.
Que me fixeches?
Pórche un detonador caseiro
no peito.
Que?
Levas un dispositivo no peito.
Premo este botón…
e bum!
Es unha persoa moi enferma. Sabíalo?
Quen dos dous estivo a piques de dispararlle a unha moza adolescente?
Para xente coma min,
estes son os males necesarios para sobrevivir no mundo en que vivimos.
Pero ti,
pimpín,
ti vés dunha terra de luxo.
Ti elixiches este traballo, este xeito de vivir.
Non sei que historia te contaches
sobre por que te metiches nisto ou como eras, dá igual.
Pero se hai unha diferenza entre ti e eu
é que ti es moito peor, fillo de puta.
Daquela deberías ter presente cal dos dous ten o mando.
Fíaste dese fulano?
Fíome.
Traballa nunha empresa de seguridade. Pasoulle algo.
Que lle pasou?
Deulles unha malleira a dous tipos coma se nada.
Carallo!
Debe ser da CIA ou das Forzas Especiais.
Os cartos son dos norteamericanos.
Non haberá problema.
Creasy. Este é Beto, o curmán do meu marido.
Ola.
Vou ir onda a miña filla.
El protexerá a Poe mentres non estás.
Escoita, meu, queda en boas mans.
Cando volva, terei cartos para pagarvos moi ben.
Falamos despois.
Non vai só polos os cartos, non?
O tipo que trouxeches aquí. Valo levar contigo?
Si.
E vai volver?
Depende del.
Melo é da familia, meu.
Que foi?
Este traballo é meu.
Non preciso axuda.
Como a vas protexer
se vas ir despachar coa metade do teu persoal?
Vouna deixar con Livro.
Con Livro? Teu irmán?
Este está de carallada.
Mellor dálle unha arma á cativa e que ela defenda a Livro.
Duda,
eu só digo que se o imos facer, hai que facelo ben.
Nós si que podemos garantir a súa seguridade.
Só pido unha comisión en troco.
Falei claro, machiño.
Non os preciso.
Nin os preciso nin os quero.
Livro fala inglés de puta nai.
Así a moza estará tranquila. Vai ir todo ben.
Ademais, vai sendo hora de que faga algo.
Foi el quen buscou o choio,
entón que o faga como queira.
Se quere aproveitar para axudar o irmán,
é cousa del.
E cando haxa que amañar a desfeita?
Non vai ser unha desfeita.
Está todo controlado.
Hase de ver.
Non o entendo. Por que teño que coidar eu a rapaza?
Xa cho dixen!
Non dás pancada, Livro, carallo.
Hai mozos máis novos ca ti que xa choian.
E fan cartos, entendes?
Tes que facerte un home, cona.
É moi doado.
Non vas facer nada.
Xa nunca fas nada, non?
Ti queda na casa coa rapaza.
E, pase o que pase, non te achegues ao puto Vico.
Vouche dar unha axuda.
- Non te afagas. - Ti toleaches? Só a teño que vixiar.
A puta que te pariu!
Non a quero.
Estou tentando axudarche, Livro.
Es o único que non colabora.
Estás tolo?
Calquera que te mire xa ve que es un cagarolas.
Es un cagarolas?
Non es un cagarolas, es meu irmán.
Des hoxe, vas andar armado.
E vas gañar cartos.
Estás chorando?
Se te pos a chorar aquí, o que te vai matar vou ser eu.
Bótalle peito.
Iso.
Agora vailles demostrar quen manda nesta esterqueira.
Tira!
Ai, perdoa.
Non te quería asustar.
Pedíronme que te coide hoxe.
Son Livro.
Non preciso que ninguén me coide.
Así que podes marchar, por favor?
Perdoa outra vez.
Sentarei fóra, onda a porta.
Será coma se non estivese.
Como falas inglés tan ben?
Déronme algunha clase,
pero Internet e a tele norteamericana axudan moito.
Perdoa, chámaste "Libro"?
Si, é…
Livro.
Aquí todos temos alcumes.
E…
fas este tipo de cousas acotío?
Non.
Pediumo meu irmán.
Mira, cando era moi noviño,
mataron os nosos pais,
así que meu irmán tivo que ocuparse de nós.
E agora ándame a buscar choios que pensa que podo facer.
E supoño que este é un deles.
Non o querías facer?
Non, é que…
Sempre me coidou, sabes?
Pero estase a dar conta de que non son coma el e…
coido que agora me aborrece por iso.
Queres ver algo na tele?
Está en inglés?
Ai, aí… probablemente non.
Pero podes ver algo no meu móbil.
Toma.
Podemos ver algo xuntos, se queres.
Vale.
Botas de menos os teus pais?
Moito.
- Perdoa. - Non.
Non.
Non pasa nada.
Preocúpame máis esquecelos ca non ser quen de facelo.
Faime caso.
Non se esquecen.
Non fagas o parvo.
Voume afastar do coche.
Pero non lle vou quitar ollo.
Se se che ocorre armala, lembra que te teño a tiro.
Non tes que deixarme aquí asándome, mamón!
Os cartos están no fondo.
A extracción será á medianoite.
Que me podes dicir da FRP?
Danlle guerra a Carmo
para tentar influír nas eleccións.
Pero só conseguiron
que apresasen o seu líder, Ferraz.
Dáme que quen o substituíu decidiu responder rebentando un edificio.
É demasiado para un novato. Teñen alguén con experiencia?
Non che sei dicir.
Sei que se organizan en células
para limitar as filtracións.
Á parte dos propios terroristas,
dubido que os máis dos membros soubesen do ataque.
Que sabes dun tal Osmar, cunha cicatriz na cara?
Non me soa ninguén así.
Estas preguntas non as fai alguén
que planea marchar á medianoite.
Non. Só me estou asegurando de que a xente apañe o que sementa.
Si?
Son Tiago.
Tiago?
Os teus crían que te mataran.
Xa, foi máis difícil do que esperaba,
pero cumprín o encargo e agora teño unha anécdota.
Quero que me paguedes o que acordamos.
Espera.
Como que cumpriches o encargo? Dixéronme que fuxiran.
Fuxiron, si.
Pero seguinos.
Moi ben.
Moi bo traballo, Tiago.
Fai o seguinte:
vai á tenda ao final da rúa.
Hai un estante con móbiles de prepago.
Merca o último da esquerda.
Chámote nunha hora ou así, cando teña os teus cartos.
Que fas?
Deunos instrucións.
O teléfono do fondo á esquerda na tenda ao final da rúa.
Despois chámanos para quedar.
Entendes?
Non o imos facer así. Ímolo ver agora mesmo.
Tira.
Que foi iso?
Merda!
A por el!
Vamos! Por aquí!
Por aquí!
Veña.
Vamos.
Merda!
Levo horas sen probar bocado e estou farta de estar aquí metida.
Só che pido que saiamos cinco minutos.
Vale.
Vale, pero imos e vimos decontado.
- Cinco minutos. - Cinco minutos, si.
Está aí abaixo.
Mi madriña!
Bonito, non?
Si.
É o mellor que vin desde que cheguei ao Brasil.
Mira aí abaixo.
É a única cidade onde os pobres viven enriba dos ricos.
Vamos indo, que se acaban os cinco minutos.
Non é como esperaba.
É bonito, a verdade.
Ai, ti esperabas un…
Como se di?
Barrio baixo, non?
Non, perdoa. Non quería ofenderte.
Non pasa nada, tranquila.
É o que pensa todo o mundo.
É gracioso velos sorprenderse.
Gústache ler?
Si, e logo?
Moi rápido, vouche amosar o meu sitio favorito.
A miña avoa traíame aquí cando cheguei.
Pasaba tanto tempo aquí que me deixaban sentar a ler tras o mostrador.
E a xente non se pelexa polos libros en inglés,
por iso adoito atopar cousas boas.
Gústache algo?
APERTURAS DE XADREZ
Ah, xogas ao xadrez.
Non.
Pero meu pai xogaba e…
lémbrome deste libro.
- Pois… - Vamos.
Vaites.
Se é Livro o Escolta.
Coidado, meus. É a tropa de elite do Beto.
Xa marchamos.
Acabamos de chegar.
Suponche algún problema?
Beto pensou que eras apto para o choio.
- Vico… - A ver se é verdade.
Livro!
Vico, por favor!
Por favor?
Póñolle a navalla no pescozo e el di "por favor"!
Livro!
Anda! O escolta vai armado.
Non quero que lle deas á persoa que tes que protexer.
Entón…
para iso,
teño que ter eu máis medo a morrer ca ti a disparar.
Ti non serves para isto.
Sábelo?
Cres que son un cabrón, non?
Tanto ten, Livro. Si que o son.
Pero deberías preguntarte
por que se preocupa máis por ti un cabrón
ca o teu propio irmán.
Eu non son tan intelixente coma ti,
pero creo que se un cabrón é a única persoa preocupada por ti,
entón vas fodido.
Faille caso a este cabrón, Livro.
Se ti non es un cabrón, non queiras acabar séndoo.
Vamos.
Só isto.
Dime, Poe.
- Atacounos. - Que? Quen?
- Quen? - Non o sei.
Sería unha banda rival.
- Creasy, tes que volver. Por favor. - Estás ben? Onde estás?
Estou no piso.
- Que queren? - Non o sei.
Creo que tentaban asustarnos.
Pero cando vas volver?
Pois…
Non iamos marchar?
Iamos volver á casa no avión.
Creasy?
Vou colgar. Axiña volvo.
Non saias. Bota o pecho.
Si?
Quen es?
Que queres?
Creo que xa sabes quen son.
Pero se o queres comprobar, dime onde quedamos.
- Póñote ao día encantado. - Tranquilo.
Gústanos verte sentado no teu cochiño.
Vale.
ESTACIONAMENTO ROTATIVO E MENSUAL
Manda carallo.
UNHA EXPLOSIÓN CAUSA UNHA TRAXEDIA
Ola.
Mamá?
- Onde estabas? - Xa. Desculpa.
Desapareciches.
Tívome moi ocupada un cliente.
Dixeches que chamabas.
Non tiña o móbil.
- Todo ben? - Si, todo ben.
- Quería falar contigo. - Dime.
Queríame desculpar antes de marchar.
Se non te queres ir, non é cousa miña.
- É que quero o mellor para vós. - Xa o sei, Gabi. Agradézocho.
Non é que non queira marchar.
Pero quero facelo ben.
Quero que Marina vaia con papeis.
E creo que atopei o xeito.
Como?
O cliente co que traballo.
Vaime axudar cos papeis.
Pero teño que axudarlle.
A que?
Tenta descubrir quen fixo iso.
Que?
Nena, ti estás tola? Non te metas niso.
Quen é ese tipo?
É da empresa de seguridade para a que estou traballando.
E confías nel?
Por que?
Non sei.
Sabes cando coñeces alguén e parece que te identificas con el?
Con que parte del te identificas?
Coa parte que sofre.
Todo en orde.
Comprobade o perímetro.
Revisade todo.
Por aquí.
Atentos.
Por aquí. Mirade debaixo do coche.
Armas. Se o vedes, disparade.
Nada.
Merda!
Hai horas que veu polo almacén.
Tédelo?
Non.
Descubriu o rastrexador. Tirouno.
Por que non o matastes cando puidestes?
Porque tamén precisamos a rapaza.
Se el nos levase a ela, poderiamos…
Dáte por destituído. Encargareillo a alguén máis competente.
Si.
Moi ben.
Xa non estou ao mando.
Van buscar outro xeito de dar con eles.
Se precisan algo máis, contactará con vós outra persoa.
O tipo da tenda di que lle caeu isto cando mercou o móbil.
Pon un par de homes a vixiar a súa casa. A ver que sae.
Vou para a casa.
Segue sen dar noticias?
Que é iso?
Quería traerche unha cousa antes de marchar.
APERTURAS DE XADREZ
Que atopases algo aquí
que che lembrase… á casa,
non sei, pareceume cousa do destino.
Graciñas.
Estímocho de verdade.
E sinto o de hoxe.
Se volves, ensínoche sitios mellores.
- Marchas? - Si.
Só vin darche o libro.
Hai outro home fóra dende que volveron meu irmán e os seus.
Ah.
E non fala inglés, así que non te molestará tanto coma min.
Non me molestaches.
Prométocho.
Seguro que axiña volve o señor Creasy.
Si.
Livro?
Agardas comigo ata que chegue?
Si, por suposto.
Merda.
- A carteira está aquí! - As mans no volante!
Non queremos a carteira.
Isto é o que buscamos.
Levaches este tipo?
- Non sei se… - Vou ser claro.
Isto só vai rematar ben se nos dás información.
Se non, serás outra condutora que atracaron e mataron.
E se lle botas outra ollada?
- Leveino hai uns días. - Nada máis?
- Leveino outra vez. - Ía con alguén?
Ía alguén con el?
Unha rapaza.
A onde os levaches?
Queres perder a vida por isto?
- Era unha favela. - Lévanos alá.
Se os atopamos,
quedas libre.
Se non os atopamos,
matámoste.
Tira.
Creasy xa debería estar de volta. Temos que coller un avión.
- Seguro que vén… - Que non!
Nin sequera sei a quen chamar. Non me dixo nada!
- Vai vir. - Por que non paras de dicir iso?
Porque ninguén te abandonaría.
A que hora mañá?
Avísote cando o saiba.
Mateus.
- Que fas esperto, campión? - Sentín algo.
O teu pai, que vai durmir.
Ven, vamos para a cama.
- Estás ben? - Si.
Si?
Estás de broma?
Dime onde estades e vou onda vós.
Vale.
Todo ben, papá?
Papá ten que volver saír.
Ti durme e mañá falamos.
- Vale? - Vale.
Boa noite.
Boa noite, papá.
Subtítulos: Marina do Albardeiro