CZŁOWIEK W OGNIU
Przepraszam.
Ja też się denerwuję.
Nie wiem, jak to możliwe,
że już ich nie ma.
Byli cali i zdrowi, aż nagle…
Zanim poznałem twojego tatę,
czegoś się nauczyłem.
Byłem trochę młodszy od ciebie.
Mój brat miał wypadek samochodowy i musiał przejść operację.
Chirurg rozmawiał z nami oschle i rzeczowo.
I…
moja mama się wściekła.
Powiedziała mu, że mógłby okazać trochę empatii.
A on na to: „Z całym szacunkiem, ale nie chce pani tego.
Nie chce pani, żeby syn był dla lekarza osobą.
Chce pani, aby stanowił dla lekarza
wyłącznie ciekawą łamigłówkę”.
Bo kiedy stawką jest wszystko,
lepiej, żeby ktoś próbował cię rozwikłać,
niż cię ratować.
Wiem, że ci ciężko.
Ale teraz
odsuniemy na bok emocje,
pójdziemy tam i będziemy chirurgami.
Chirurgami?
Tak.
Wszystko gotowe.
Ruszajcie w pięciominutowych odstępach.
Zajmijcie pozycje i czekajcie na mój rozkaz.
Czemu nie spytałeś, co widziałam?
Wszystko w swoim czasie.
Chcę ci oszczędzić przeżywania tego kilkukrotnie.
Skręcili w lewo.
Jesteśmy śledzeni. Musimy zboczyć z trasy.
Creasy…
To nasi?
- Musimy zboczyć. - Co?
Obstawili budynki i równolegle do nas jedzie wóz.
Natychmiast zmieńcie trasę.
Dokąd mamy dotrzeć?
Do bezpiecznej placówki wojskowej.
- Odległość? - Dwanaście kilometrów.
Rozumiem. Podążam za tobą.
Zjeżdżają z trasy.
Wszystko gra?
- Rozglądaj się. - Nie odpowiedziałeś na pytanie.
- Proszę pana? - Utrzymać pozycję.
Została nam tylko jedna drużyna.
Nie ma czasu. Co robimy?
Przejedź przez park. W prawo!
Trzymajcie się blisko.
Jedziemy do celu B.
Odpuszczamy.
Koniec.
Najmocniej przepraszam.
Mimo wczorajszego zamachu
nadal otrzymujemy groźby ze strony FRP.
Zważywszy na okoliczności przeprowadzimy przesłuchanie tutaj.
Później transportem wojskowym wrócicie do USA.
Tam?
Tak.
Idź, Poe. Jeszcze dwa słowa.
Możecie nagrywać.
Zadam wasze pytania,
ale będę z nią rozmawiał sam na sam.
Wydaje się panu, że ma pan tu coś do powiedzenia.
Jest pan do mnie uprzedzony,
ale proszę zrozumieć, że nie obejdzie się pan bez mojej pomocy.
Obstawiono trasę konwoju.
To oznacza, że macie słabe ogniwo w łańcuchu dowodzenia.
Nie może pan ufać podwładnym,
więc pozostaje panu zaufać mnie.
Tak? Na rekrutacji pan się nie popisał.
Rozmowy o pracę nie są moją mocną stroną.
Obecna sytuacja jest mi niestety bliższa.
Wiem, że myślenie o tym, co zaszło, jest bolesne.
Na razie tego nie róbmy.
Skup się na tym,
co czułaś i widziałaś
przed wydarzeniami w budynku.
To najważniejsze dla nas informacje.
Rozumiesz?
Dobrze.
Obudziłaś się u swojego chłopaka?
Nie jesteśmy…
Ale tak.
Wymknęłam się. Nie zamierzałam zostać na noc.
Gdy się obudziłam…
pomyślałam, że muszę wrócić, zanim tata wstanie i…
Nie wybiegaj myślami.
Musiałaś wrócić.
Wzięłam motocykl Liama.
Czułam, że zdążę.
Ulice były puste, jechałam szybko.
Już dojeżdżałam, na skrzyżowaniu było zielone.
Ale coś mnie tknęło.
Gwałtownie zahamowałam.
Przez skrzyżowanie przejechały szybko dwie furgonetki.
I motocykl.
Sportowy. Albo wyścigowy.
Opisz go.
Chyba czarny.
Motocyklista też był na czarno, w czarnym kasku.
Tylko tyle pamiętam.
A furgonetki?
Białe.
- Nowe? Stare? - Nowe.
Wyglądały na służbowe czy prywatne?
Nie wiem, może służbowe.
Wrócimy do tego.
Co było dalej?
Podjechałam kawałek dalej.
Jakąś przecznicę dalej. I zaparkowałam.
Patrzyłam na nasz budynek.
Stał tam.
Kto?
Tata.
Wsiadał do auta i mnie zobaczył.
Zadzwonił i…
Na tym się zatrzymajmy.
Bardzo dobrze. Zróbmy krótką przerwę.
Zaczekaj.
Nie zapytał pan o zamach.
Podejrzani ulotnili się wcześniej.
Jeśli dziewczyna się załamie, emocje zniekształcą jej wspomnienia
i uzyskane informacje będą mniej wartościowe.
Dowiem się wszystkiego, co dla nas ważne.
Proszę mi załatwić zdjęcia
najpopularniejszych modeli białych furgonetek z ostatnich pięciu lat.
Proszę o odrobinę wiary.
Ja też chcę ich dorwać, ona tym bardziej.
Najpierw dokończę. Później będzie mógł pan zadać ewentualne pytania.
W porządku?
Potrzebuję też dwóch ścierek albo małego ręcznika.
Co robimy?
Wróć do chwili,
w której siedzisz na motocyklu.
Dwadzieścia minut temu spałaś.
Zorientowałaś się, że musisz wrócić do domu,
i napędza cię adrenalina, tak?
Tak.
Jesteś już prawie u celu.
Dojeżdżasz do skrzyżowania i nagle hamujesz,
bo coś nadjeżdża. Co czujesz?
- Co czuję kiedy? - Coś wyskakuje przed tobą.
Hamujesz, by uniknąć zderzenia. Co czujesz?
Szok, zaskoczenie.
Wskaż furgonetkę. Nie myśl, przypomnij sobie.
Teraz chciałbym, żebyś…
Widziałam jego twarz.
Motocyklisty. Widziałam, przez krótką chwilę.
W porządku. Dobrze, Poe.
Zatrzymaj się na tym wspomnieniu.
Patrz na motocyklistę.
Patrz na niego.
Poe.
TATA
Poe. W porządku.
Dobrze się spisałaś.
Dobrze sobie poradziłaś.
Ściągnąć rysownika?
To często loteria.
Albo wyciągnie wspomnienia, albo je nadpisze.
CIA ma kogoś dobrego.
Trzeba zdobyć poranne nagrania z budynków
i z ulicznego monitoringu. Może kamery uchwyciły rejestrację.
Zajmę się tym.
Tylko jak to zrobić, żeby nie zaalarmować wtyki?
Osobiście pomówię z prezydentem.
Wybierzemy małą grupę zaufanych ludzi.
Tankujemy samolot.
W ciągu godziny możemy wysłać Poe do USA.
A co ze mną?
Zważywszy na przeciek,
dostrzegam plusy współpracy z kimś z zewnątrz.
Ale proszę pamiętać, że ja tu dowodzę.
Chcemy tego samego.
To nie jest potwierdzenie moich słów.
Pan tu dowodzi.
Załatwię panu transport, gdy wdrożę prezydenta.
Pański przyjaciel Rayburn powiedział, że walka o sprawę
wyzwala w panu to, co najlepsze.
Uwierzył mu pan?
Wielokrotnie widziałem,
jak walka o sprawę
wyzwala w ludziach to, co najgorsze.
I chyba to nie daje mi spokoju.
Leć ze mną.
- Nie chcesz tego. - Chcę.
- Naprawdę… - Mam tu coś do zrobienia.
- Ale… - Wrócisz do domu.
Przed tobą długie życie.
Ale musisz zamknąć ten rozdział.
Tu i teraz.
Wsiądziesz na pokład z najlepszymi wspomnieniami.
Całą resztę, łącznie ze mną, zostawisz tutaj.
I zapomnisz.
Byłeś przy mnie, gdy…
zostałam zupełnie sama.
Nie zamierzam o tym zapomnieć.
Pora na ciebie.
Dziękuję.
To idę.
Padnij! Chrońcie samolot!
Wiejcie!
Startuj!
Wciągnij schody!
Na podłogę!
Cholera.
Czemu nie skręca?
Bliżej.
Gringa!
Poe!
Chodź.
Cholera.
- Co robią? - Strzelają w silnik.
Trzymaj się.
Dlaczego?
O Boże. Creasy.
Creasy!
Boże.
Creasy!
Auta!
Wszystko gra?
Wsiadaj, Poe.
Pasy.
ZGINĘŁO 600 OSÓB
Prezydent zapewnia, że atak nie zakłóci wyborów.
W dobie kryzysu sondaże wykazują
duży wzrost poparcia dla obecnej głowy państwa.
Zrobić ci coś do jedzenia?
Nie.
- Zaparzę herbatę. Chcesz? - Nie.
Dzięki, że przyszłaś.
Nie jest już dzieckiem,
ale nie powinna teraz być sama.
Drobiazg, lubię jej towarzystwo.
Sześćset osób straciło życie.
Wiem, że nie chcesz tego słuchać, ale powiem swoje.
Jesteś piękna, młoda, córkę masz już odchowaną…
Gabi.
Mój kuzyn nieźle radzi sobie w Stanach, tam jest masa możliwości.
- Gabi. - Twój mąż został zamordowany.
Od tamtej pory jest tylko gorzej.
A teraz jeszcze potworny zamach?
Naprawdę chcesz, żeby twoja córka dorastała w takim miejscu?
Możecie zacząć nowy rozdział.
- Słucham. - Tu John Creasy.
Niedawno woziłaś mnie przez kilka godzin.
Tak.
Oczywiście, pamiętam.
Jak twoi przyjaciele?
Potrzebuję transportu.
Mówiłaś, że masz doświadczenie
w odnajdywaniu różnych rzeczy.
Właśnie tego mi trzeba.
Creasy, chyba nie powinnam z tobą pracować.
Jednak możesz dobrze zarobić.
Co miałabym robić?
Lepiej ograniczyć szczegóły do minimum.
W Brazylii to oznacza problemy, gdy bierzesz forsę i nie zadajesz pytań.
Mam tu dziewczynę,
która straciła rodzinę w zamachu bombowym i widziała sprawców.
Chcą ją zabić, muszę ją wywieźć z kraju.
Pomożesz mi, czy mam szukać dalej?
Wolę przysługę zamiast pieniędzy.
POPIERAM REELEKCJĘ PREZYDENTA CARMO. A TY?
PORZĄDEK I POSTĘP WSZYSTKO DLA BRAZYLII
Jest tu ktoś?
Kto tam jest? Pomóż mi.
Wypuść mnie. Proszę.
Halo?
Wypuść mnie, do cholery!
Otwórz bagażnik!
Cześć.
Nikt mnie nie śledził.
- Zabiję was! - Zostawiłaś komórkę?
Tak. Mam to, o co prosiłeś.
A to co?
Coś paskudnego, co ciebie nie dotyczy.
Duszę się!
Proszę tylko o bezpieczne schronienie, gdzie będziemy mogli się przygotować.
- Dostaniesz swoją forsę. - Nie.
Mówiłam, czego chcę.
Przeniesienie i nowe dokumenty.
Umowa stoi?
Tak.
Przepraszam…
Usłyszałam głosy.
Cześć.
Jestem Melo.
Poe.
Creasy.
Miło słyszeć twój głos. Poe jest z tobą?
Tak, jest bezpieczna.
Po dzisiejszym zdarzeniu nie mogę ufać Brazylijczykom.
Jestem zdany tylko na siebie.
- Wcale nie. - Mam tu…
Pomożemy ci, zajmę się tym.
Martin, kto jest gotowy ruszyć na akcję?
Wyślę samolot transportowy.
Bez wiedzy Brazylijczyków.
Zabiorę ciebie i Poe do domu szybko i bezpiecznie.
Dobra.
Potrzebuję gotówki, żeby ogarnąć ochronę i transport.
Załatwione.
Podaj mi kilka opcji ucieczki, wybiorę najlepszą.
Myślisz, że sprowadzenie jej nie jest bezpieczne?
Wiem tylko, że brak mi informacji. Zdecyduję dopiero, gdy coś ustalę.
Dobra.
John, zastanów się dobrze.
Czy ona jest z tobą bezpieczna?
To córka Rayburna…
Czego?
Zamieniamy auta.
Jeśli narobisz hałasu,
to będzie twój koniec.
Przydałaby się muzyka.
Lubisz pop?
Możesz wyłączyć?
- Nie podoba ci się? - Fajna muza, ale…
Nie chcę, żeby piosenki…
przypominały mi o tym.
Jeśli nie chcesz obrzydzić sobie ulubionych kawałków,
możemy puścić inne.
Tutaj będziesz bezpieczna.
Fawela ma własną policję.
Mój kuzyn jest tu ważniakiem.
Musisz im zapłacić.
Więcej nie mam.
Wystarczy?
Witajcie w nowym domu.
Tędy.
Czujcie się jak u siebie.
Pogadam z kuzynem. Niedługo wrócę.
Dobra.
Jesteś tego pewien?
To bezpieczne.
W takim miejscu nikt nas nie znajdzie.
Spróbuj się przespać.
Zdrzemnęłam się w aucie.
Muzyka country mnie usypia.
Boże, ty też?
Ojciec próbował mnie przekonać do szachów.
To on mnie nauczył.
Traktował to jak religię.
To nie religia.
Metafora.
Ty masz plan, przeciwnik też.
Konfrontacja rozstrzyga, kto jest cwańszy.
Kto reaguje, a kto atakuje.
Naucz się szachów…
To nauczysz się życia.
Pierwszy raz widzę twój uśmiech.
Możemy zagrać.
Jeśli chcesz.
Rozgość się, zaraz wrócę.
Wychodzisz?
Muszę załatwić kilka spraw.
Mówisz o facecie w bagażniku?
Tak.
Nie możesz zostać?
Tam wskóram więcej niż tutaj.
Zabijesz go?
Nie…
Pogadam z nim.
Jak chirurg?
Coś w tym stylu.
On by mnie zabił?
Oczywiście.
Do zobaczenia później.
Creasy!
Niedaleko jest odpowiednie miejsce.
Czy Poe coś jadła?
W Brazylii jadała tylko amerykański fast food.
Trudny przypadek, mój ulubiony.
Mam córkę.
Gdy mój mąż został zabity,
sąsiadka wpadała z nią pogadać.
Rozmowa pomogła córce wszystko przetrawić.
Poe mi ją przypomina.
Jeśli chcesz, mogę z nią posiedzieć i wysłuchać.
Dobra, dzięki.
A ty jesteś jak ja.
Gdy jest ciężko, potrzebujemy ciszy.
Warsztat samochodowy, za rogiem.
Do zobaczenia.
Cześć.
Przyniosłam jedzenie.
Nie jestem głodna.
To nic.
Spytałam córki, co je Amerykanka, która nie lubi naszego jedzenia.
To są…
coxinha.
To coś jak…
Jak je nazywacie? Nuggetsy?
Kawałki kurczaka.
Nie musisz tego jeść.
Nigdy nie mówię córce, że się myli, więc się nie przejmuj.
Chyba miała rację.
Ile masz lat?
Szesnaście.
Przyjazd do Brazylii nie był twoim marzeniem.
Skąd wiesz?
Cóż…
Jako kierowca auta
spotykasz wiele różnych ludzi.
I uczysz się ich rozumieć.
Co jeszcze zauważyłaś?
Że brakuje ci przyjaciółki.
Mówisz po hiszpańsku?
Tak.
Lubisz filmy?
Wiesz, po czym poznać,
że ktoś obejrzał za dużo filmów?
Gdy wyciąga akumulator
i twierdzi, że popracuje nad tobą.
Gówno prawda.
Akumulator nikogo nie złamie.
Chcesz informacji?
Nie akumulator jest kluczowy.
Tylko to, co jest w środku.
Kwas siarkowy.
Potrafi dać w kość.
Choć to wymaga czasu.
Ale zmieszaj go…
z wodą utlenioną.
Otrzymasz tak zwany
sok z piranii.
Wiesz, co robią piranie?
Pożerają ciało ofiary.
Twardy ze mnie zawodnik.
Uwierz mi na słowo.
A i tak wyśpiewałem wszystko.
Została mi blizna.
Wystarczy trochę na czoło.
Przeżre ci skórę.
Będzie kapać powoli.
Gdy dotrze do oka,
światło zgaśnie.
Dosłownie.
To zajmie jakieś dwie minuty,
zanim spłynie do oka.
Gadaj szybko.
Nie!
Nie szamocz się, bo będzie gorzej.
Czego chcesz?!
Będę gadał.
Powiem ci.
Chcesz pogadać?
Tak.
Spróbujmy.
Jeśli wyczuję ściemę, pożałujesz.
Jasne?
Tak.
- Jak ci na imię? - Tiago.
Kto cię najął, żeby nas zabić?
Nie wiem.
Naprawdę nie wiem.
Nie wiem.
Powiedział, żeby mówić mu Osmar.
Ale to raczej fałszywe imię.
Pomagałeś w organizacji zamachu?
Bombowego.
- Nic nie wiem o zamachu. - Nie wiesz?
Nic o tym nie wiem!
Nie!
Czas ucieka, Tiago. Lepiej zacznij gadać.
Nie trzymam z FRP.
FRP?
Proszę.
To grupa Osmara?
Tak, Osmara.
Nie znam ich.
Proszę.
Należę do gangu z Rio.
Osmar skontaktował się po zamachu. Zlecił nam zabójstwo.
Dopiero wczoraj rano poznaliśmy cel.
Proszę, dość!
Powiedziałem!
Skąd wiedzieliście o bazie?
Osmar odwołał atak na konwój.
Powiedział, że będziecie w bazie.
Proszę.
Mówił, że będzie tam mało ludzi
z powodu gróźb od FRP.
Proszę.
Błagam cię!
Proszę.
Litości.
Jak znajdę Osmara?
Pan Creasy stanowi problem.
Chcę zapewnienia, że zostanie stąd zabrany.
Wcześniej proponował współpracę.
Teraz działa samowolnie.
Nie ma z nim żadnego kontaktu.
A ja zmagam się z terrorystami i tragedią.
Nie wspominając o wyborach.
Panie prezydencie, rozmawiałem z Creasym.
W tej chwili nikomu nie ufa.
Nawet jeśli dostarczy dziewczynę,
myślę, że nie opuści waszego kraju,
póki ludzie odpowiedzialni za zamach nie zginą.
Dyrektorze Moncrief.
Ciekawe, jak wasz rząd zareagowałby, gdyby groźny obcokrajowiec
działał w waszym kraju,
prowadząc akcję bez nadzoru,
utrudniając wasze śledztwo
w sprawie potwornego zamachu terrorystycznego.
Powstrzymamy go, używając wszelkich środków.
Jak poszło?
Załatw wóz.
Co się stało?
Typ doprowadzi nas do ludzi, którzy chcą dopaść Poe.
Ona nie wróci do USA?
Nie, póki nie dowiem się, o co tu chodzi.
Postaram się o samochód.
Jak tam Poe?
Kiepsko. Ale jest w dobrych rękach.
Zwijamy się?
Jeszcze nie.
Najpierw musisz mi pomóc.
W czym?
Jak znosisz widok krwi?
Napisy: Krzysztof Kowalczyk