Sorry.
Para lang alam mo, kinakabahan din ako gaya mo.
'Di ko lang kasi maintindihan. Pa'nong wala na sila?
Kasi, ano, okay naman sila, tapos biglang--
Ito. Sasabihin ko sa 'yo natutunan ko.
Mas bata ako sa 'yo no'n. Bago ko pa makilala 'yong tatay mo. 'Yong
sinasakyan ng kuya ko, naaksidente. Kailangan ng surgery. Tapos 'yong
doktor, mag-o-opera, astang trabaho lang, walang emosyon.
Kaya…
'yong nanay ko, sobrang nagalit.
Sinabihan n'ya, maging makatao naman daw. Konting malasakit lang. Sabi no'ng
doktor, "Mawalang galang na, Ma'am, pero ang totoo, hindi n'yo gusto 'yon."
Sabi n'ya, "Ayaw n'yo ng doktor na titingin sa anak n'yo bilang tao.
Dapat 'yong doktor n'yo, ang tingin lang sa anak n'yo, simpleng puzzle na
gugustuhin n'yang mabuo.
Dahil ang totoo, kapag nakataya na ang lahat do'n sa kamay ng taong gusto
kang buuin, mas malaki ang tsansa mo kaysa do'n sa taong gusto
kang iligtas.
Alam ko na hindi 'to madali. Pero dapat sa ngayon, lahat ng mga emosyon
na meron tayo, itabi natin. Ta's lalabas tayo do'n at haharapin natin ang
lahat ng 'to na parang surgeons.
Surgeons?
Oo, surgeons.
Areglado na lahat.
'Wag kayo sabay-sabay umalis, isang grupo kada limang minuto.
'Pag nasa posisyon na kayo, wala munang gagalaw. Hintay lang kayo.
Ba't 'di mo pa tinatanong kung anong nakita ko?
May tamang oras para d'yan.
Gusto kong siguruhing isang beses mo lang aalalahanin lahat 'yon.
Nakaliko na sila sa kanto ngayon.
Creasy…
Kasama natin 'yon?
-Kailangan nating mag-divert. -Ano?
May mga tao sila sa buildings at may nakasunod sa 'ting sasakyan,
nakompromiso tayo. Divert. Ngayon na.
Sa'n ang diversion target?
Do'n sa military facility na may secure lockdown.
-Distance? -Twelve kilometers.
-Nag-iba daw sila ng ruta. -Ligtas ba tayo?
Basta alerto ka lang.
Creasy, parang 'di mo naman sinagot 'yong tanong ko, eh.
-Ano boss? -Wala pa ring aalis sa posisyon.
Isang grupo na lang nakabuntot sa kanila.
Malapit na sila. Ano'ng balak mo, boss?
Ipasok mo sa park. Lumiko ka d'yan, sa kanan, sa kanan!
Lubayan n'yo na.
Atras daw.
Kayo na'ng bahalang magpasensya.
Kasi kahit pagkatapos ng trahedya kahapon, patuloy pa rin sa
pagbabanta ang FRP. Dahil na rin sa mga nangyayari, mas ligtas na dito na lang
gawin 'yong interview. Tapos may hinanda kaming military transport
pabalik sa US, okay?
Saan? D'yan?
Oo.
Mauna ka na. Mag-uusap lang kami sandali.
I-record n'yo 'yong interview. Tatanungin ko lahat ng gusto n'yo, pero pagdating
do'n sa loob, ako lang ang kakausap.
Parang akala mo yata pwede kang magbigay ng utos dito, Mr. Creasy.
Alam mo, kahit ano pa'ng tingin mo sa 'kin no'ng una tayong nagkakilala,
kailangan mong amining hindi ko lang binibigay ang tulong ko. Dapat
tanggapin mong kailangan n'yo rin 'yon. May mga tao silang nakabantay at
nakasunod sa dinaanan ng convoy namin. Ibig sabihin no'n, sa grupo n'yo,
At kung hindi mo mapagkakatiwalaan 'yong mga tao mo, bigyan mo
may traydor.
Ng pagkakataon 'yong nasa harap mo.
Ikaw ba, magtitiwala ka do'n sa taong ininterview ko nung isang araw?
Mga interviewng gano'n, 'di ko kasi 'yon specialty.
At kahit minalas, nagbago 'yong sitwasyon kung saan mas gamay ko.
Alam kong masakit para sa 'yo na… na isipin 'yong mga nangyari.
Kaya ganito. Hindi muna natin pag-uusapan 'yon.
Ang gagawin mo, subukan mong alalahanin kung ano lang 'yong naramdaman at
kung ano 'yong mga nakita mo bago pa nangyari 'yong insidente sa building.
Bago. Nando'n lahat 'yong mga detalyeng kailangan natin. Naiintindihan mo ba?
Mabuti. Nagising ka do'n sa bahay ng boyfriend mo?
Hindi ko talaga s'ya-- um…
Oo.
Tumakas ako.
Hindi ko naman pinlano na magtagal. Pero paggising ko--
Naisip ko na 'pag 'di ako nagmadali, gising na si Dad, tapos, um--
Do'n ka lang sa bago.
Kinailangan mong umuwi.
Ginamit ko 'yong motor ni Liam.
Naisip ko pa no'n na… na aabot ako. Walang ibang tao sa daan ta's ang
bilis-bilis ko pa. Um. Tapos no'ng paliko na 'ko sa malapit, green naman
'yong stoplight, pero… pero parang may naramdaman akong paparating bago ko
pa makita. Kaya nag-break ako, tapos… ta's nakita ko 'yong mga van.
Parang lumipad sila sa intersection, tapos may motorcycle. Parang
pang-sports. O kaya parang pang-karera.
Ano'ng itsura no'ng motorcycle?
Parang kulay black.
Lahat black, kahit 'yong rider, black 'yong suot, pati helmet. Um.
'Yon lang, 'yon lang lahat ng naaalala ko.
Eh 'yong mga van?
White.
Luma o bago?
Bago.
Mukha ba silang company vehicles o para bang private?
A-- Hindi ko alam 'yon. Siguro, company.
Okay, babalikan natin 'yan. Ano'ng nangyari pag-alis nila?
Lumiko na 'ko sakay no'ng motor.
Malapit na 'yon. Pagkatapos nag-park na 'ko. Nasa harap ko na mismo 'yong
building.
Pero nando'n s'ya.
Sino?
Si Dad.
Pasakay na s'ya sa kotse n'ya, ta's… ta's nakita n'ya 'ko.
Tapos tinawagan n'ya 'ko, ta's biglang…
Okay. Sige, hanggang do'n na lang muna tayo. Malaking tulong 'yon, lahat ng mga
sinabi mo. Pahinga muna tayo.
'Wag ka muna mag-isip.
'Di mo s'ya tinanong tungkol do'n sa bombing.
Wala na 'yong mga suspect bago pa 'yong bombing. Kailangan nating maging
maingat. Pwedeng mabaluktot ng matinding emosyon 'yong mga alaala n'ya, kapag
pinilit ko s'ya, baka lalo tayong walang makuhang matinong impormasyon.
Lahat ng mga kailangan natin, makukuha ko. Sa ngayon, ang kailangan
ko sa 'yo, mga litrato ng mga puting van na pinakamadalas mabenta sa
nakaraang five years. At hiling ko lang na magtiwala ka sa 'kin.
Higit sa 'yo, mas gusto namin silang mahuli, ako at s'ya.
'Pag meron ka pa ring mga tanong pagtapos ko kausapin s'ya sa loob,
pwede ka nang pumasok do'n para kausapin s'ya. Patas ba 'yon?
Kailangan ko rin pala ng mga tela o kaya maliliit na towel.
Ano'ng ginagawa natin?
Gusto kong isipin mo ulit no'ng nasa motor ka.
Ngayon.
Ilang minuto lang no'n…
Oo.
Tulog ka pa. Pero simula no'ng… no'ng naisip mong kailangan mo
nang umuwi agad-agad, gising na gising ka na, tama?
Oo.
Sige, ngayon konti na lang. Malapit ka na sa intersection, tapos bigla
kang pumreno dahil parang merong paparating, ano'ng pakiramdam mo?
Ano'ng pakiramdam ko saan?
Merong paparating, kailangan mong huminto para 'di ka mapisat, ano'ng pakiramdam
mo?
Gulat. Na-surprise na parang--
'Yong van, ituro mo. 'Wag ka mag-isip, turo mo, alalahanin mo lang.
Okay, ngayon naman gusto kong…
Nakita ko'ng mukha n'ya.
'Yong mukha ng rider. Saglit lang, pero nakita ko mukha n'ya.
Okay. Sige. Ganyan nga, Poe. D'yan lang muna tayo, 'wag mong bibitawan.
Tingnan mo lang 'yong rider.
-Mmhm. -Sa rider lang ang tingin, Poe.
Poe.
Poe, Poe, Poe. Ayos ka lang, ayos ka lang.
Ligtas ka na.
Magaling ang ginawa mo.
Kumuha tayo ng sketch artist.
'Di natin maaasahan 'yang sketch artist. Posible rin silang makapagbigay
ng mga maling alaala sa witness. Mahusay 'yong sa CIA, pwede 'yon.
Sa ngayon, kunin natin footage ng traffic at security cams sa area no'ng
umaga ng bombing, baka sakali kasing 'yong plate number, nahagip.
Sige, ire-request ko na kaagad 'yan.
Pero ayun nga nga, pa'no ka mag-iimbestiga kung merong traydor sa
Mag-uusap kaming dalawa ni President Carmo. Kami mismo ang mamimili
hanay n'yo?
Ng isasama sa grupo at bilang lang ang kasama ro'n. Hinahanda na
'yong eroplano. Mga isang oras pa, maihahatid na namin si Poe sa US.
Pansin ko si Poe lang 'yong binanggit mo.
Dahil merong traydor, nakita ko'ng halaga ng sinabi mo. 'Yong pagkakaroon
ng tulong mula sa labas. Pero kailangan mong maintindihan na ako ang in charge.
Alam mo namang pareho lang ang gusto natin.
Pero pansin ko hindi mo sinabing sang-ayon ka na ako ang in charge.
Oo na, ikaw ang in charge.
Bibigyan kita ng transport pagkatapos kong kausapin ang president.
Alam mo, sabi sa 'kin ni Rayburn, makikita daw namin na kapag nagkaro'n
ka ng ipaglalaban, lalabas ang tunay na galing mo.
Naniwala ka ba do'n?
Maraming pagkakataon na rin, Mr. Creasy, na nakita ko'ng kasamaan ng tao, at
dahil 'yon mismo sa pinaglalaban nila.
At tingin ko, 'yon mismo ang gumugulo sa isip ko.
Ba't 'di ka na lang sumama sa 'kin?
-Hindi, hindi mo gusto 'yon. -Gusto ko 'yon.
-Promise, gusto ko 'yon-- -May dapat akong gawin dito.
-Pero ikaw 'yung-- -'Di ka lang makakauwi nang ligtas,
mabubuhay ka rin nang matagal. Pero para mangyari 'yon, kailangang matutunan mong
kalimutan lahat ng 'to. At magsisimula na 'yon ngayon pag-akyat mo
sa eroplano. Kasama magagandang alaala mo.
Iiwanan mo na lahat pati na ako. Dito.
'Wag mo na 'kong iisipin ulit.
Ikaw 'yong nando'n no'ng…
no'ng naging mag-isa na lang ako.
At wala akong balak na kalimutan 'yon.
Sige na, sakay ka na do'n.
Salamat sa 'yo.
Sige.
Dapa! Dapa! 'Yong eroplano!
Alis na! Alis na, dali, dali!
Lipad na! Lipad na!
Baka tamaan tayo, Captain!
Lipad na! Dali na!
Bakit ayaw n'yang lumiko?
Ilapit mo. Tapos - tapos dikitan n'yo
-lang ha. Banatan n'yo. -Patayin mo na! Sige, areglado.
Hoy, 'Kana!
Poe!
Tara na.
Pa'no 'to?
Ano'ng ginagawa nila?
Binabaril nila 'yong engine. Kumapit ka lang.
Bakit?
Oh my God. Creasy.
Creasy!
Oh my God. Oh my God.
Creasy! Creasy! Creasy!!!
Kotse, Creasy, kotse!
Ayos ka lang ba?
Sakay na, Poe.
Mag-seatbelt ka.
Sinabi ni Pangulong Carmo na tuloy ang halalan at hindi ito mapipigilan ng mga terorista.
Ayon sa surverys, malaki ang itinaas ng bilang ng mga boboto sa pangulo matapos n'yang ipangako ang pagtugis sa mga maysala.
Gutom ka? Gusto mo gawan kita ng makakain?
Hindi na. Gagawa akong tsaa, gusto mo?
'Wag na.
Salamat, sinamahan mo'ng anak ko.
Alam ko na hindi na s'ya bata.
Pero dahil sa mga nangyari, ayoko s'yang mag-isa.
Masaya namang kasama ang anak mo.
Anim na raang katao, patay nang gano'n lang.
Alam kong ayaw mo nang marinig ito ulit, pero sasabihin ko pa rin.
Maganda ka 'tsaka bata ka pa. At 'yong anak mo, may muwang na rin.
-Gabi. -May pinsan ako na lumipat sa Amerika at
-sabi n'ya napakarami daw oportunidad -Gabi.
Do'n-- Valeria, pinatay ang asawa mo.
At lalo lang lumala ang sitwasyon ninyo.
Tapos dumagdag pa 'tong terorismo.
Ano? Sa tingin mo ba talagang ganitong klaseng lugar ang pinakamabuti para sa
Mm? anak mo, ha?
Ang sinasabi ko lang naman, kailangan n'yo ng bagong simula. Kayong
dalawa.
Hello?
Melo, si Creasy 'to, si John Creasy. Ako 'yong pinagmaneho mo nang ilang oras
no'ng isang gabi. Tanda mo?
Ah, oo. Oo, natatandaan ko.
'Musta mga kaibigan mo?
Kailangan ko ng magmamaneho para sa 'kin.
'Tsaka nabanggit mo rin sa 'kin na kaya mong hanapin lahat, kahit ano
pa. Ngayon,
kailangan ko kasi ng tao na kayang gawin 'yon, eh.
Mr. Creasy, parang 'di 'yan magandang ideya.
-Maganda o hindi, malaki ang bayad. -At ano mismo'ng binabayaran?
'Yong mga dapat mo lang malaman ang sasabihin ko sa'yo.
Dito sa Brazil, simula ng problema ang mabayaran nang walang tanong-tanong.
May kasama akong bata. Buong pamilya n'ya namatay sa pagsabog at nakita n'ya
'yong mga gumawa, kaya ngayon nasa panganib ang buhay n'ya at
Matutulungan mo ba 'ko? O hahanap
kailangan n'yang makalabas ng bansa.
Na lang ako ng iba?
Pa'no kung 'di pera'ng gusto kong kapalit?
Uy, kumusta ka?
SUPORTAHAN ANG RE-ELECTION NG PRESIDENTE KAAYUSAN AT PAG-UNLAD. LAHAT PARA SA BRAZIL.
Hello?
Tulong.
Tulungan mo 'ko. Nandito 'ko.
Palabasin mo 'ko.
Sige na.
Ano ba?
Palabasin mo 'ko, tangina!
Tulong, tangina!
Uy.
-Papatayin ko kayong lahat! -Hindi ako nasundan.
-Humanda kayo sa mga tropa ko! Tangina! -Cellphone mo, 'di mo dala?
-Patay kang hayup ka! -Oo, ito dala ko. Gaya ng sabi mo.
Tangina n'yo! Papatayin ko kayo! Palabasin n'yo ko!
Ano 'to?
'Yan ang simula ng masalimuot na bagay na walang kinalaman sa 'yo.
Tangina!
-Ganito. Tulungan mo kami. Hanapan mo -Hoy! Buksan mo 'to!
Kami ng lugar na… na ligtas para makapag-isip-isip tapos babayaran na
-kita. -Hindi pera.
-'Pag nakalabas talaga 'ko rito! Palabasin -Alam mo na ang kailangan ko.
-Relocation na may ligal na papeles. -Mo na 'ko. Buksan mo na 'to!
-Payag ka ba ro'n? -Sige, payag ako.
Okay.
Ah, pasensya na.
May narinig kasi akong nag-uusap.
Hi.
Ako si Melo.
Poe.
Creasy. Diyos ko, buti naman nakausap na kita. Nasa'n si Poe, okay ba s'ya?
Oo, ligtas naman s'ya ngayon.
Pero pagkatapos ng nangyari kaninang umaga, hindi ko na
maaasahan ang mga taga-dito kaya mag-isa na lang akong aayos nito.
Hindi ka lang mag-isa. Kasama mo kami at aayusin ko 'tong lahat para sa 'yo. Hoy,
Martin, sino'ng susunod, sabihan mong maghintay.
Ah, Sir, may--
Magpapadala ako ng eroplano na susundo sa inyo. Patago lahat, walang kinalaman ang
gobyerno d'yan, iuuwi ko kayo ni Poe nang ligtas sa lalong madaling panahon.
Oo, sige. Kailangan ko rin ng pera. Pamproteksyon 'tsaka sasakyan.
Sige. Okay.
Higit pa do'n, bigyan mo 'ko ng exit options. Ako na'ng bahalang tumingin.
Sinasabi mo bang… hindi ligtas na iuwi s'ya?
Sinasabi ko na hindi ko alam ang hindi ko alam at dahil do'n, wala akong
maipangako.
O, sige. Kung gano'n, tingin ko, John, kailangan mong tanungin ang sarili mo
kung ligtas ba talaga s'ya sa 'yo.
Eh kasi, anak ni Rayburn ang pinag-uusapan--
-Teka, 'wag! -Makinig ka. Lilipat tayo ng kotse.
Kapag kinalampag mo 'to, 'yon na pinakahuling gagawin mo.
Alam mo kailangan natin? Music.
Ano'ng trip mo, pop, siguro?
Um, pwedeng patayin mo?
'Di mo ba gusto 'to?
Gusto ko, pero kasi… ayoko 'yong mga kantang gusto ko…
magpapaalala sa 'kin ng mga nangyari.
Kung ayaw mong madamay sa mga 'to 'yong mga gusto mong kanta, baka pwede
nating palitan.
Ligtas kayong dalawa rito.
May sariling kapulisan 'tong favela. At mahalaga'ng posisyon ng pinsan ko ro'n.
Kailangan mo lang bayaran 'to.
Ito ang budget.
Ano? Sapat na ba 'yan?
Welcome sa bagong buhay n'yo.
Dito sa kanan.
Magpahinga muna kayo.
Kakausapin ko muna'ng pinsan ko. Babalik din ako.
Sige.
Sigurado ka ba dito?
Ligtas dito. Mahirap tiktikan 'yong ganitong klaseng lugar. Mabuti pa siguro
magpahinga ka muna.
'Di ako antok, natulog lang ako papunta dito. 'Yon palang country music parang
pampatulog epekto sa 'kin.
'Wag mong sabihing ikaw din.
Lagi akong pinipilit maglaro ni Dad dati.
S'ya nagturo sa 'kin.
Kung magsalita s'ya, parang religion ang chess.
Hindi parang religion. Metaphor.
Meron kang plano, may plano rin kalaban mo. At 'pag nagkagulatan,
magkakaalaman kayo. Sino gaganti, sino susugod.
'Pag natuto kang mag-chess…
…matututo kang dumiskarte.
Para yatang ngayon pa lang kita nakitang ngumiti ah.
Pwede tayo maglaro.
Kung ano lang… kung gusto mo.
Dito ka lang muna. Babalik ako.
Aalis ka?
Oo, meron lang akong kailangang ayusin.
Ibig mo bang sabihin 'yong lalaki sa trunk?
'Yon nga.
Dito ka na lang.
Mas may silbi ako do'n sa labas kaysa dito sa loob.
Papatayin mo ba s'ya?
Hindi. Ano lang…
Mag-uusap kami.
Parang surgeon?
Sabihin na nating gano'n.
Papatayin n'ya ba 'ko?
Walang duda do'n.
Kita na lang tayo mamaya.
Creasy!
Merong lugar do'n, 'di ka maiistorbo.
Si Poe ba, nakakain na?
Bukod sa American fast food, wala na s'yang ibang kinain dito sa Brazil.
Mahirap na kaso. Paborito ko 'yan.
May anak ako.
No'ng pinatay 'yong tatay n'ya, pinuntahan s'ya ng kapitbahay namin para
kausapin. Gano'n n'ya kasi pinoproseso ang mga bagay-bagay.
Pareho si Poe at ang anak ko.
Kung gusto mo… pwedeng- pwede ko s'yang samahan. Para makinig.
Sige, salamat.
Pero ikaw, katulad ko rin.
'Pag may problema, mas gusto natin ang katahimikan.
Do'n 'yong autoshop. Liko ka sa kanto.
Mamaya na lang.
Uy.
Dinalhan kita ng makakain.
Salamat, pero 'di ako gutom eh.
'Wag ka mag-alala.
Tinanong ko anak ko kung ano'ng pwede sa Amerikanong ayaw ng Brazilian food.
Tawag dito… coxinha.
Para 'tong ano, uh, ano nga bang tawag n'yo sa gano'n? Nugget?
Chicken nugget, tama?
Mmhm.
'Yon nga.
Ayos lang sa 'kin kung 'di mo kainin. Tingin ko kasi tama naman ang anak ko,
mas pabor sa 'kin kung ayaw mo.
Mm.
Tama nga s'ya.
Ilang taon ka na?
Sixteen.
At 'yong pagpunta n'yo sa Brazil, para sa 'yo, hindi masaya, 'di ba?
Pa'no mo alam?
Eh kasi…
Dito sa trabaho ko, hindi ka lang nakakakilala ng mga tao.
Nakikita mo rin silang mabuti.
Sa'kin, ano'ng nakikita mo?
Ang kailangan mo, kaibigan.
Ayos naman tenga mo, 'di ba?
-Oo. -Ikaw ba, mahilig sa mga pelikula?
Alam mo ba pa'no malalaman kung… kung masyado nang maraming sine ang
napanood ng isang tao?
'Pag naglabas sila ng baterya ng kotse para makuha nila sa 'yo ang
anumang kailangan nila.
Kagaguhan 'yon. Walang silbi baterya ng kotse. Gusto mong impormasyon?
Ang gagamitin mo, 'di baterya. Kundi 'yong nasa loob.
Ácido sulfúrico.
Yari ka dito.
Pero dahan-dahan.
Pero 'pag hinaluan na…
…ng hydrogen peroxide, 'yon ang tinatawag nilang…
jugo de piraña.
Alam mo naman ginagawa ng pirahna, 'no?
'Yong laman mo, kakainin nila.
Napakasama kong damo, pero sinasabi ko sa 'yo, no'ng ginamitan ako nito, wala.
Lahat-lahat, nakuha nila sa 'kin.
Isang peklat lang, tingnan mo.
Papatak ko 'to sa noo mo.
Kakainin nito balat mo.
Ta's dahan-dahang tutulo. At 'pag umabot na sa mata, tapos ka na.
Literalmente.
Paglagay ko nito, may dalawang minuto bago makarating sa mata.
Kaya bilis na.
-'Wag! 'Wag, teka lang! -Hoy! Hoy! 'Pag 'di ka tumigil,
matatapon 'to lahat sa 'yo.
Sasabihin ko na sa 'yo! Kahit ano!
Sasabihin ko! Kahit ano!
Sigurado ka ba? Magsasalita ka na?
Oo. Oo. Oo.
Oo.
Sige, papayagan na kitang magsalita.
Pero 'pag ginago mo 'ko, sisiguraduhin kong magsisisi ka.
Malinaw ba 'yon?
Oo.
Ano'ng pangalan mo?
Tiago.
Sino'ng nagbayad sa 'yo para itumba kaming lahat?
'Di ko-- Hindi ko talaga alam, hindi ko talaga alam. Hindi ko alam.
Ang sabi n'ya lang, tawagin daw namin s'yang Osmar. Okay?
Pero tingin namin 'di n'ya 'yon tunay na pangalan 'yon.
Tinulungan mo din ba s'yang pasabugin 'yong building?
Do'n sa bomba. Sa binombang building.
Wala 'kong alam sa sinasabi mo. Wala 'kong alam sa sinasabi mong bomba.
Wala kang alam do'n sa bomba?
Wala 'kong alam, wala talaga.
'Wag - 'wag!
'Wag! 'Wag!
Tumatakbo na'ng oras mo, Tiago. Kaya bigyan mo na 'ko ng sagot.
Hindi ako kasali sa FRP. Hindi ako kasali sa FRP. Maawa ka. Maawa ka.
FRP?
Ano 'yon? Sila ba ang tao ni Osmar?
Oo, tama, kay Osmar. Hindi ko sila kilala. Maawa ka sa 'kin.
'Yong grupo ko, sa labas ng Rio nagtatrabaho.
Nilapitan kami ni Osmar pagkatapos no'ng pagsabog, may pinapapatay s'ya.
Kahapon lang namin nalaman kung sino target niya. Parang awa mo na!
Nagsalita na 'ko, ha!
Eh 'yong tungkol sa base, pa'no n'yo naman nalaman?
Pinatigil ni Osmar 'yong ambush sa convoy.
Tapos sinabihan n'ya kami na do'n daw kayo sa base pupunta.
Sige na. Maawa ka sa'kin.
Sabi n'ya kulang daw 'yong taong magbabantay do'n sa base dahil kung
anu-anong pagbabantang ginagawa ng FRP.
Maawa ka sa'kin! Maawa ka! Sige na. Maawa ka. Tama na. Tama na. Tama na.
Tama na. Maawa ka.
Pa'no ko mahahanap si Osmar?
Ang problema lang naman, si Mr. Creasy. Siguraduhin n'yo sa 'kin na kasama
s'ya sa mga kukunin. Ang usapan kasi namin makikipagtulungan
s'ya sa 'min, hindi 'yong bigla na lang s'yang maglalahong parang bula at hindi
mahagilap habang may hinaharap kaming terorismo at trahedya. 'Di pa
Sa totoo lang, Mr. President, nakausap ko
kasali ro'n ang paparating na eleksyon.
Si Creasy at wala s'yang
pinagkakatiwalaan sa ngayon. Kahit na ibigay n'ya sa 'min 'yong bata, sa
pagkakakilala ko sa kanya, hindi s'ya papayag na umalis. Papatayin n'ya muna
'yong mga nagpasabog ng building.
Director Moncrief. Iniisip ko lang kung ano'ng gagawin ng gobyerno n'yo kung
merong pagala-galang dayuhan sa bansa n'yo, na kumikilos nang mag-isa,
nang walang sinusunod, at sa paraang posibleng makasira sa imbestigasyon
at pagtugon n'yo sa matinding pag-atake ng terorismo.
Siguradong gagawin namin lahat ng kailangan para mapigilan s'ya.
Hoy. Kumusta?
Kailangan ng kotse.
Bakit, ano'ng nangyari?
Pwede kong dalhin ang lalaking 'yon do'n sa mga taong humahabol kay Poe.
Hindi pa. Hangga't 'di ko alam kung sino'ng kalaban namin.
Sige, gawan ko ng paraan.
Kumusta ba s'ya?
'Di mabuti.
Pero ligtas s'ya sa 'yo.
Alis na ba tayo?
Hindi pa eh.
Uh…
Bago 'yon, magpapatulong ako sa 'yo.
Ano 'yon?
'Pag may dugo, ano'ng mararamdaman mo?