Okay, ladies and gentlemen,
may confirmation tayo na parating na 'yong target.
Pag nakapuwesto na kayo, gagalaw na 'ko.
Ilalayo ko 'yong asset sa briefcase
gaya ng plano ko.
Ibig sabihin, kailangang nakapuwesto na din kayo.
Ano na, team? Ano'ng hinihintay n'yo, Pasko?
-Wag mo kaming tingnan. -Tara.
-Pasok na kami. -Punta na sa target.
Pumupuwesto na.
Sa susunod, wag na kayong mamasyal.
Barnes, Santos. Manlilibre ng dinner 'yong huli.
One minute na lang, Cap.
Sige. Ganyan ang gusto ko.
Kukumustahin ko lang 'yong Farm.
Agent Tappen, puwede na ba tayong gumalaw?
Sigurado ka sa intel na 'to?
Ayos 'yong intel, pero mas ayos 'yong plano.
Talaga? Pa'no mo naman nasabi 'yan?
Siyempre, ako gumawa.
Sige, okay ka na, Creasy. Kita na lang tayo pagkatapos.
Ayos.
Team, may go signal na tayo. Huling check na sa comms at camera taps.
P1, check.
Lima, Charlie. Ready na, naghihintay na lang.
Team 2.
-5 by 5. -Nakapuwesto at ready na.
Sige, P3.
P3. Ant. Naririnig mo ba 'ko?
Creasy, may problema yata.
May ibon dito. Hanapin mo nga sa monitors.
-Ano? -May nakikita ka?
Hindi, walang ibon, pero may nakikita akong gago.
Tama na 'yan. Ten minutes, dadating na 'yong target.
Maghanda na kayo.
-P1. Ano'ng nangyayari? -Creasy, may mga dumating.
Santos.
-Kailangan ko ng backup. ASAP. -Kailangan ko ng tulong.
Barnes!
Santos.
Lahat ng position, report.
Creasy.
-Creasy… -Hoy!
Pasabi sa asawa ko, mahal ko siya—
MAKALIPAS ANG APAT NA TAON
Dapat sumaludo ka sa nakakataas na opisyal.
Pero dahil sa kondisyon mo, palalagpasin ko na.
Sabi ni Regina sa 'kin, masyado akong nag-aalala sa 'yo.
Salamat, a. Pakiramdam niya tuloy, masama siyang tao.
Sasabihin mo ba sa 'kin kung ano'ng meron sa pader na 'yon?
Ba't di ka sumama sa 'kin?
Bago lang ako sa trabaho, madali lang. Makakatulong ka sa team.
Tutulungan ka naming makabangon, saka na natin pag-usapan 'yong nangyari.
Solo lang muna ako sa ngayon.
O, kumusta naman 'yon?
Good morning at welcome. Update lang mula sa flight deck.
Nakaabot na tayo sa taas na 30,000 feet.
Ang tinatantiyang tagal ng flight,
9 hours at 30 minutes papuntang Rio de Janeiro.
Dapat pala tinanong ko muna kung saan titira bago ako umoo.
Sabi nga nila, di ba? Kung nasa'n ang laban, do'n ang tahanan.
-Ano'ng ginagawa mo? -Matutulog ako.
Hindi. Magbasa ka na lang ng magazine
o manood ka ng movie.
Para di ka naman magmukhang hostage.
Akala ko mas malala dito 'yong Brazil.
Tama ka naman.
Hindi nga lang sa mga lugar tulad ng Leblon.
Akin 'yan!
Uy! Nandito na si Papa!
Wag!
Hello!
Akin 'yan!
-Hi. -Hi.
-Welcome home. -Salamat.
John.
Uy, halika. Uy.
Nakakatuwa na nandito ka.
Salamat, Regin—
Halika. Sa'n ka pupunta?
Uy, payakap naman, o?
Salamat. Batiin n'yo naman si Mr. Creasy. John, ito si David at si Robbie.
Ba't siya ganyan?
Wala. Anong klaseng tanong 'yan?
Tulungan n'yo na lang si Mr. Creasy
na dalhin 'yong mga bag niya sa kuwarto niya.
Sige na.
Salamat. Hello, Mr. Creasy. Hello.
Mga anak, 'yong mga plato, please.
Tulungan n'yo 'yong mama n'yo please. Maraming salamat.
Kaya mo? Dalawang kamay, okay?
Sige. Dalhin mo na.
-Dito tayo. Ang galing. Dahan-dahan lang… -Salamat.
Ano'ng…
Uy, Poe!
Poe, halika.
Tingnan mo 'to.
Batiin mo si Mr. Creasy.
Uy, Poe. Matagal na din, a.
Kinaladkad ka talaga nila dito?
Halika nga dito, kumain ka muna.
Kung jacket ng mama mo 'yang nasa bewang mo,
tanggalin mo na bago niya makita.
Poe, gutom ka ba? May pagkain dito.
Hindi… Kumain ako kina Liam.
Dinala namin siya sa bansang hitik sa kultura at kasaysayan,
pero sumasama siya sa mga taga-international school.
Dinala na dito ng mga magulang nila ang lahat para di na sila makisalamuha
sa mundong ginagalawan nila.
Puwede bang dito ka na umupo? Please?
Ano?
Wala. Kasi…
Naalala ko lang no'ng nagpapaiyak ka ng mga lalaki, gano'n, kaya medyo…
nakakagulat lang na barado ka dito sa bahay mo, 'yon lang.
Wala, e…
-Poe! Nakauwi ka na! -Davie!
Halika. May ipapakita ako sa 'yo!
Sige, tara.
Nag-aalala ang gobyerno na baka magka-terrorist attack
bago ang eleksiyon.
Kinuha ng kasalukuyang presidente, si President Carmo,
'yong firm namin para siguruhing di mangyayari 'yon.
Ano'ng kinalaman n'yan sa pagpunta sa construction site?
Ilan sa mga nagawa ni President Carmo 'yong mga ganitong bagong proyekto.
Pakiramdam ng mga kalaban ni Carmo, naka-focus siya sa luxury condos
kaysa sa mahihirap, kaya sinasabi ng intel namin
na baka atakihin ng mga terorista ang mga 'to.
Wag kang mag-alala. Di na bago sa 'yo 'yong mga 'yon.
May kikitain tayo sa loob, si Prado Soares.
Head of security ng presidente. Kukunin natin 'yong risk assessment.
Akala ko ba madali lang 'to?
Alam mo naman na 'yong mga ganito.
Tayong dalawa ang magpapadali ng mga bagay dito.
Sorry, naghintay kayo.
At dahil late na tayo mag-uumpisa,
diretso na tayo.
Ano 'to?
Ang alin?
Pag-usapan natin 'yong background ng elite professional na 'to.
John Creasy.
New Orleans, Louisiana. US Army Special Forces.
Tatlong tour sa Iraq at Afghanistan.
-At mga private security contract sa CIA. -Tama.
Pero four years ago,
nag-lead siya ng operasyon sa Mexico City na siyang kinamatay ng buong team niya.
Tingin ko, di naimbestigahan nang maayos 'yong insidenteng 'yon.
Pagkatapos no'n, tinanggal siya sa duty habang ginagamot siya para sa PTSD niya.
Di 'to retirement home ng mga sundalong wala na sa kondisyon.
Lilinawin ko lang.
Si John Creasy ang pinakamagaling sa ganitong sitwasyon na nakatrabaho ko.
-Pinakamagaling? -Oo, pinakamagaling.
Akin na 'yang baril mo.
Pamilyar ka ba sa baril na 'to, Mr. Creasy?
Glock 'yan. Glock 19.
Magaling. Glock 19 nga 'yan.
At kung tatanungin kita,
ga'no kabilis mo makakalas 'yang baril?
Kaya ko dati 'yan nang eight seconds.
Doble n'yan ang ibibigay ko sa 'yo.
O, sisiw lang dapat 'yan
para sa pinakamagaling sa lahat, di ba, Mr. Rayburn?
Go.
Hoy!
Tama na 'yan.
Okay, tama na.
Ano ba 'to, Soares?
Mr. Rayburn, di natin alam ang puwedeng mangyari sa eleksiyong 'to.
Kailangan namin ng taong handa at mabilis bago pa magkaproblema.
So…
puwedeng mali ako tungkol kay Mr. Creasy
o nagkamali ako sa kung ga'no ka kaseryoso dito.
Sorry tungkol do'n.
Mukhang iba 'yong job interviews nila sa bansang 'to.
Narinig mo naman, di ako handa.
Matagal na 'kong wala sa field, sinabi ko na 'yan sa 'yo.
Kung di mo kaya, di mo sana nakuha 'yong trabaho.
-Ano? -Sabi ko, kinakalawang ka lang.
Di ako nag-aalala na hasain ulit
'yong pinakamatalim na kutsilyong nagamit ko.
Dapat sila din.
'Yon na 'yon?
Ayos na sa kanya 'yon?
Nag-hire siya ng taong binangga 'yong kotse niya sa pader?
Oo, at sinabi ko din na i-hire ka niya, kundi, aalis ako.
-Di mo dapat ginawa 'yon. -Kalokohan 'yan.
Darating 'yong araw, si Soares at 'yong mga tao niya,
maghahanap pa sila sa 'kin ng sampung kagaya mo.
Ano'ng sasabihin ko sa kanila? 'Yong sinabi ko dati.
Ano 'yon?
Isa lang ang kailangan.
Tara na, John. Umalis na tayo dito.
English ba 'yong menu ng super authentic na lugar na 'to
o sobrang galing ko na sa Portuguese kaya di ko na makita 'yong pagkakaiba?
Anong language 'yong ginagamit ko ngayon?
Portuguese? Naiintindihan n'yo pa ba 'ko?
-English! -A…
-Wag mo siyang tawanan. -Nakakatawa siya, e.
-Kinukunsinti mo siya. -Pag nakakatawa…
-Kainis. -Natatawa siya.
Oo, papa mo 'yan, e. Lahat naman tatawanan niya.
-Hati kaya tayo? -Puwede, sige.
Chicken? Walang pizza.
Uy!
John, saglit lang.
John!
Uy, sa'n ka pupunta? Ano ba, uy.
Di ko na kaya.
Okay, makinig ka sa 'kin.
Sa tingin ko, 'yan 'yong problema mo.
Hinahayaan mong lamunin ka no'ng pinakamasamang nangyari sa 'yo,
pero di solusyon na nagdadamdam ka lang d'yan.
'Yong iba d'yan, kailangan mo munang pasiklabin para kumilos sila,
pero di 'yon gumana sa 'yo.
Ano'ng trabaho ko?
Trabaho ko no'n, maglagay ng mga kahoy sa paligid mo,
dahil sa katagalan, ikaw na mismo ang nagpapasiklab ng apoy mo.
Pero di laging tuwid ang daan, di ba?
Kaya ito, car service para makauwi ka na.
At saka, John, di ako titigil sa paglalagay ng mga kahoy.
At hindi 'yon para baguhin kung sino ka,
pero para ipaalala sa 'yong nasa loob mo pa din 'yong taong kilala ko.
Kita mo? Sabi ko sa 'yo, e, magkakampi tayo.
Ano?
Halata namang pareho tayong natutuwa
sa "Magtiwala ka sa 'kin, makakabuti sa 'yo 'to" na pakulo ni Papa.
At least pag nainis ka, tapos na 'yong dinner, kaya…
Don't ask me what you know is true
Don't have to tell you…
Ano'ng ginagawa mo?
I love your precious heart…
Okay, puwede bang tumigil ka na? Ba't mo kinakanta 'yan?
Naaalala mo nga.
Ba't niya sinabi sa 'yo 'yan?
Di niya kailangang sabihin sa 'kin. Nando'n ako.
Apat kami sa helicopter, di pa kami nagtatanggal ng gear.
No'ng okay na daw, tinawagan niya agad 'yong mama mo sa satellite phone.
Di niya daw alam kung ba't di maalis sa isip mo 'yon,
pero 'yon lang 'yong gusto mong marinig bago ka matulog.
At kung may pagkakataon siya na kantahin 'yon,
kahit nasa'n pa siya, gagawin niya 'yon.
So?
Kaya kahit ga'no ka pa naiinis sa kanya, di mo 'ko makukumbinsi
na mapapantayan ng inis mo ang pagmamahal niya sa 'yo.
Armado na ba 'yong grupo sa kabilang van?
Ayos na. One, two, three, four, five, six.
Sino 'yon?
Escort. Pinadala ni Ferraz. Okay lang, puwede mong isara.
Ano'ng nangyayari dito?
-Bawal kayo dito. -Ayos lang ang lahat.
May clearance kami. At saka, paalis na din kami.
Bawal kayo dito. Kailangan nating kausapin 'yong—
Tangina.
Tara na! Ilabas natin siya. Dali. Buhatin n'yo.
Night, guys.
Sweet dreams.
Love you.
Uy, matulog ka na kaya.
-Ako na'ng bahala d'yan. -Good luck.
Okay.
Puwede bang wag muna ngayon?
Ha? Ang alin?
"Pagod na kami sa ugali mo."
"Ginagawa namin ang lahat para sa'yo at may tinutulungan kami, tapos ikaw,
puro kabastusan…"
"Magandang bansa… Entitled na spoiled brat."
Okay na pala, e.
Alam mo…
Sinubukan kong ipaintindi sa 'yo ang lahat ng 'to,
pero baka mahirap 'yon kung pakiramdam mo di ko inisip 'yong mga puwedeng mangyari.
Okay, alam kong may mga kaibigan ka sa LA.
-Bago do'n, sa Atlanta, ta's Houston… -Oo.
At alam kong makakapasok ka sa varsity ng basketball.
At di ko mapapanood 'yon kasi kung nasa'n 'yong trabaho, do'n ako.
Alam mo naman 'yon.
Ilang taon ko lang kayong makakasama, at sinama ko kayo
kasi di ko kayang gumising araw-araw nang di nakikita 'yang mukha mo.
Kahit galit na mukha pa 'yan.
Okay.
-Night. -Okay.
Ay, oo nga pala.
Nakita ko 'to kanina.
Naniniwala kang nagbibigay sa 'yo ng suwerte ang mga penny.
Oo, no'ng nine ako.
Oo nga, pero pag may nakikita akong nakakapagpaalala sa 'kin sa 'yo,
di ba suwerte 'yon?
Saluhin mo.
I love you.
I…
Creasy!
-Wag! Please! -Creasy!
Mr. Creasy?
Hi.
VALERIA MELO PRIVATE DRIVER
Ikaw 'yong pinatawag kong kotse?
Valeria.
Valeria Melo.
Pero mama ko lang ang tumatawag sa 'kin sa pangalan ko.
Sakay na.
Mas maganda pa 'to kaysa sa bahay ko.
Lalo naman sa 'kin.
Company car 'to. Ba't ka nasa Rio?
Trabaho.
Ano'ng trabaho mo?
'Yong napainom ako agad kahit di pa 'ko nagsisimula.
Tanong ko lang, ba't ka nagtatrabaho do'n?
E, ba't ka nagtatrabaho dito?
Madali lang 'yan. Para may dahilan akong uminom.
Mukhang may pagkakapareho 'yong mga trabaho natin.
Di siguro gano'n kasama 'yong trabaho kung dinala ka naman no'n sa Rio.
Wala naman 'yan sa kung okay o masama. Ang tanong, kaya ko ba?
Oo naman.
Pa'no ka nakakasiguro? Di mo nga alam kung ano 'yon.
Dalawang bagay ang natutunan ko.
Na maayos magtrabaho 'yong mga nag-aalala kung maayos sila magtrabaho.
Ano 'yong isa?
Mas malaki mag-tip ang mga tao pag napangiti mo sila.
Uy.
Uy!
'Yan ang sinasabi ko!
Pauwi ka na ba?
Wala do'n 'yong hinahanap ko.
Marami akong experience sa paghahanap ng mga bagay-bagay.
Ano'ng hinahanap mo?
Mr. Creasy?
Mr. Creasy!
Hoy!
Mr. Creasy!
Wallet mo.
Ngayon na.
Sige lang, pare.
Makakatulong ka pa yata.
Mr. Creasy?
Good evening.
Ay. Lasing lang siya, okay?
Ayaw namin ng gulo.
Wallet!
Kakausapin ko siya, okay?
Mr. Creasy.
Gusto niya 'yong wallet mo, okay?
-Makinig ka, gusto niya… -Hoy!
Okay, uy. Okay, kalma lang.
Kalma lang, okay? Kukunin ko na 'yong wallet ko.
Kukunin na niya 'yong wallet niya.
-Okay, kinukuha ko 'yong wallet! -Kinukuha na niya 'yong wallet.
Okay?
Creasy!
Creasy, wag!
Tara na. Umalis na tayo.
Magkano kung tumambay lang muna tayo sa kung saan?
Hanggang mawala lang 'yong tama ko.
Sige, may alam akong lugar.
Buwisit.
Poe, ano'ng problema?
Gumigising si Papa nang 4:30. May 15 minutes ako para makauwi, kaya…
Uy, susi ko 'yan!
Buwisit.
Mga gago!
Mukhang makakalusot ako, a.
PAPA
Buwisit.
-Papa… -Hello, Miss Party Animal.
Akala mo ba maloloko mo 'ko?
Ano ba naman.
-Ito po, sir. -Kung mama mo siguro.
Hubarin mo 'yang jacket bago siya magising.
Baka one week lang kitang i-ground.
Shit.
Sa'n 'yan?
Mukhang sa Leblon.
Dalhin mo 'ko do'n.
Ha?
Ngayon na!
PULISYA
Tabi! Bitawan n'yo 'ko! Bitaw!
BREAKING NEWS 600 NA TAO, KUMPIRMADONG PATAY
Saksi tayo sa isang di-mawaring kalupitan.
At tutugon tayo…
Nasa lugar ng sakuna ang pangulo ng Brazil para kausapin ang kanyang nasasakupan.
Nangako siya ng mabilis na aksiyon
laban sa grupo ng terorista na may pananagutan
sa pambobomba ng gusali.
Muli niyang pinagtibay ang kanyang pangako sa kaligtasan at seguridad.
Nakikiramay ako.
Mabuting tao si Mr. Rayburn.
Dahil sa lakas nang pagsabog, isa lang ang masasabi ko.
Isang himala na nakaligtas pa 'yong batang babae.
Ano'ng sinasabi mo?
'Yong anak ni Mr. Rayburn.
Nakita siya sa labas ng blast zone.
Makakaasa ka, sisiguruhin naming ligtas siya.
Ano'ng alam n'yo tungkol sa mga umatake?
'Yong FRP, isa silang extremist organization.
Umamin na sila.
Nabalitaan namin na may pinaplano sila para saktan si Carmo bago ang eleksiyon,
pero walang sign na ganito pala kasama 'yong mangyayari.
Nakuha namin 'yong CCTV footage mula sa katabing building.
Mukhang si Poe lang ang nag-iisang witness sa mismong pagsabog.
Normal naman na natatakot siya at ayaw niyang magsalita.
Nasa'n siya?
Di mo sila kasama.
-Tatanungin ka ng mga tao. -Alam ko.
Wala ka dapat sabihin sa kanila hangga't di kita sinasabihan.
Naiintindihan mo?
Oo, naiintindihan ko.
'Yong nanay ng papa mo, buhay pa siya, di ba?
Oo.
Siya 'yong kapamilya mong pinaka-close mo?
Oo, siguro.
Aasikasuhin ko 'yong pag-uwi mo sa lola mo sa America.
Hangga't di mo pa nakukuha 'yon at di mo pa hawak 'yong ticket mo,
wala kang sasabihin sa kanila, okay?
Okay.
Creasy?
Kailan ako makakauwi?
Di puwede ngayon.
Pero di din puwedeng samakalawa o lagpas pa.
Salamat.
'Yong pananahimik mo, tama lang na naisip mo 'yon.
May advantage ka ngayon.
Magiging proud sa 'yo ang papa mo.
Nakikiramay ako, Mr. Creasy.
Para sa lahat ng nawala sa 'tin.
Salamat, Mr. President.
Na-appreciate ko 'yon. Siguradong gano'n din ang mga tao.
Oo.
So,
balita ko, nakausap mo daw 'yong babaeng witness.
Pinagsalita mo dapat siya.
-At kabaligtaran 'yong ginawa mo. -Oo.
At dahil nakinig kayo, naintindihan n'yo na 'yong mga kondisyon.
Gusto ko ng matutuluyan niya para makapagpahinga siya
hanggang bukas.
Pag may flight na kayo para makauwi siya sa pamilya niya,
saka siya makikipagkita sa US consulate
para ibigay ang detalyadong statement ng mga nakita niya.
Witness siya sa isang active investigation.
Soares.
Gagawin namin ang lahat ng sinabi mo.
At sasamahan mo siya sa interview
para maging kumportable siya at masabi niya ang lahat.
Pagbalik n'yo sa America, alam n'yo dapat
na tutulong pa din siya sa 'min kung sakaling may mga tanong pa kami.
-Ayos lang ba 'yon? -Yes, sir.
Isa na lang.
Si Poe lang 'yong kailangang bumalik sa America.
Wala kang balak na samahan siya?
Di ako aalis hangga't buhay pa
'yong gumawa nito kay Rayburn at sa pamilya niya.
Puwede nating pag-usapan kung pa'no ka makakatulong dito
pag nakauwi na nang ligtas si Poe. Tama?
Sasabihan ko ang security detail ko na magbantay sa labas ng kuwarto niya.
Kahit sino pa ang nasa labas, ako mismo ang magbabantay sa loob.
At kailangan ko din ng baril.
Davi. Akin na 'yang holster at baril mo.
Ingat lang, ha?
Parang nahirapan ka pa naman sa baril na 'to kahapon.
Bukas dapat.
Naiintindihan ko.
Kahit ano'ng kailangan mo, ibibigay namin.
Naiintindihan mo?
Oo.
At ano naman 'tong private security no'ng babae?
Isang lalaki. Kaibigan ng pamilya.
Nakakabilib 'yong history niya,
pero napaglipasan na siya ng panahon.
Sigurado ka ba d'yan?
Maniwala ka sa 'kin.
Hindi siya magiging problema.
Nagsalin ng Subtitle: Kate Nozawa-Flores