(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
นี่มัน…
หมิงซิน
ผู้นี้เป็นใครกัน
เป็นเขาจริงๆ
ทำไมเขาอยู่กับหมิงอี้กับจี้ป๋อไจ่
พวกเขาเพิ่งไปไหนกันมา
ใช่สิ
ข้าไม่ต้องการการให้ทานของเจ้า
ไม่คิดเลยว่าข้าอิจฉาเจ้ามาทั้งชีวิต
สุดท้ายแม้ตายก็ยังไม่ตายในมือเจ้า
นี่ เกิดอะไรขึ้น
- หมิงซิน - บาดเจ็บแล้ว
นั่นอสูรบริวารของหมิงเซี่ยนไม่ใช่หรือ
- ใช่ - จริงด้วย
ข้า
ท่านเฉิงอวิ๋นแห่งบรรพตเหยากวง หมิงซิน
น้องชายแท้ๆ ของหมิงเซี่ยน
สามารถเป็นพยานได้
ว่าสตรีนางนี้
คือหมิงเซี่ยนที่ทำให้พวกเจ้าบรรพตเหยากวง
พ่ายแพ้ติดกันเจ็ดปี
- อะไรนะ - อะไรนะ
- นางจะเป็นหมิงเซี่ยนได้อย่างไร - เป็นไปไม่ได้
นางเป็นเซียนหญิงชัดๆ
- พูดเพ้อเจ้อ - นั่นสิ
- นี่มันโกหกหน้าตายนี่ - ใช่
- ข้าไม่เชื่อ - นี่มัน…
ตลอด 21 ปีที่ผ่านมา
นางใช้วิชาลับไร้ลักษณ์อำพรางร่างสตรีของนาง
ปลอมเป็นท่านเซียน
ครองตำแหน่งรัชทายาท
อาวุธเวทอวี๋จิ้นในมือนาง
ก็เป็นของที่นางสร้างเอง
และรับนางเป็นนายเพียงผู้เดียว
เจ้าแมวขาวอสูรบริวาร ในกระดิ่งพันธะที่เอวของนาง
ก็เป็นของนางผู้เดียวเช่นกัน
เซียนหญิงหมิงอี้คือหมิงเซี่ยนจริงหรือ
เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด
นางเป็นเซียนหญิง จะเป็นหมิงเซี่ยนได้อย่างไร
แต่น้องชายแท้ๆ ของหมิงเซี่ยนก็ชี้ตัวยืนยันแล้ว
ที่เห็นเมื่อครู่
อสูรบริวารก็เป็นแมวของหมิงเซี่ยนจริง
ปลอมไม่ได้หรอก
หมิงเซี่ยน เจ้ากล้าปฏิเสธไหม
หมิงเซี่ยน ตัวตนของเจ้าช้าเร็วก็ต้องถูกเปิดเผย
ข้าไม่เชื่อหรอกว่า
ถึงขนาดนี้แล้ว
หกแดนจะยังยอมรับ
รัชทายาทแห่งบรรพตเหยากวง
แต่เดิมควรเป็นข้า
ใช่…
ข้า
หรือว่าเขาพูดความจริง
ตกลงจริงหรือเท็จ
ข้าว่าคงจริงนะ
ไม่น่ามีเหตุผลให้ปลอมแปลงหรอก
- ออกไป ออกไป - ไสหัวไป
พวกเจ้าจะทำอะไร
ทำอะไรกัน
ใจเย็นๆ ทุกคน
ถอยหลังไป
ทุกท่านใจเย็นหน่อย
ถอย
อย่าเข้ามาอีก
อย่าพุ่งเข้ามา
ใจเย็นก่อน
ถอยไป
ทุกคนใจเย็น ถอยไปให้หมด
ออกไป
- ถอย - ใจเย็นๆ
พวกเจ้าสงบสติหน่อย
ออกไปจากตำหนักศึกษาโซ่วหัวเดี๋ยวนี้
- ไปสิ ไปให้พ้น - ออกไป
หมิงอี้เป็นคนของตำหนักศึกษาโซ่วหัวของเรา
ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าพูดไล่แล้วจะไล่ได้
หมิงอี้อะไรกัน
นางคือหมิงเซี่ยนแห่งบรรพตเหยากวง
- ใช่ - ใช่แล้ว
ทุกคนใจเย็น
แม้นางจะเป็นหมิงเซี่ยน
แต่นางก็ช่วยเหวดาวเหนือ จากภัยพิบัติมาหลายครั้ง
ท่านทั้งหลาย ลืมกันแล้วหรือ
แล้วก็
อาวุธเวทของงานชุมนุมเมฆาครามครานี้
ล้วนเป็นของที่นางสร้าง
นางร่วมเป็นร่วมตายมากับพวกเราเสมอมา
- ทำไมเจ้าต้องปกป้องนาง - แล้วทำไมจะปกป้องนางไม่ได้
ตอนหายนะกองทัพสัตว์ปีศาจ
ก็เป็นท่านอาจารย์หมิงอี้ ที่ปกป้องสรรพชีวิตของเหวดาวเหนือไว้
นางเคยเป็นรัชทายาทของบรรพตเหยากวง
พวกเจ้าปล่อยให้นางอยู่ในตำหนักศึกษาโซ่วหัว
ไม่กลัวว่านางจะสมคบทั้งในทั้งนอก
ทำให้เหวดาวเหนือตกสู่หายนะไม่ฟื้นคืนหรือ
- พูดเหลวไหล อาจารย์ไม่มีวันทำ - จริงด้วย
ยังจะเสียเวลาพูดกับพวกเขาอีกทำไม
พวกเราบุกเข้าไป
ขับไล่เจ้าคนชั่วหมิงเซี่ยนออกจากเหวดาวเหนือ
ไล่ออกจากเหวดาวเหนือ
ใจเย็นหน่อย
ไสหัวไป
อาจารย์
- ทุกคนใจเย็น - หมิงเซี่ยนออกไป
หยุด
ข้าคือหมิงเซี่ยน
หากทุกท่านมีความไม่พอใจใดๆ
จงมาลงที่ข้าได้เลย
เจ้าหมิงเซี่ยนคนทรยศ
ออกไปจากเหวดาวเหนือ
ออกไปจากตำหนักศึกษาโซ่วหัว
- ออกไป - ออกไปจากเหวดาวเหนือ
- ไปให้พ้น - ออกไป
ฝ่าบาท ข่าวได้แพร่ไปทั่วหกแดนแล้ว
เซียนหญิงหมิงอี้ผู้นั้น
ก็คือหมิงเซี่ยนที่ทำให้เหวดาวเหนือพ่ายติดกันเจ็ดปี
จนพลาดประกายมงคล
ฝ่าบาทถูกนางหลอกจนเชื่อใจ
ถึงได้ยอมให้นางเข้ามาอยู่ในตำหนักศึกษาโซ่วหัว
ขอราชาเทพได้โปรด จับตัวหมิงเซี่ยนคนชั่วโดยด่วน
บรรพตเหยากวงเคยแต่งตั้ง คนชั่วผู้นี้ให้เป็นเทพสงคราม
นางถือเอาหยดเลือดและหยาดน้ำตา
ที่เหวดาวเหนือส่งไปให้บรรพตเหยากวง
เพื่อแลกกับเกียรติยศของตนเอง
บัดนี้กลับแฝงตัวเข้ามาในแดนของเราอีก
ย่อมมีเจตนาร้ายแน่แท้
- ใช่แล้ว ฝ่าบาท - ใช่ ฝ่าบาท
ฝ่าบาท พวกเราจะปล่อยนางไปไม่ได้
และห้ามให้นางอยู่ในตำหนักศึกษาโซ่วหัวต่อ
ห้ามให้นางอยู่ในตำหนักศึกษาโซ่วหัวต่อ
- ฝ่าบาทต้องให้คำอธิบายแก่พวกเรา - ต้องให้คำอธิบายแก่พวกเรา
- ฝ่าบาท - อย่าปล่อยนางไปง่ายๆ
- ฝ่าบาท อย่ารีรออีก - ฝ่าบาท
- ฝ่าบาท รีบตัดสินใจเถิด - ฝ่าบาท
- ให้ความเป็นธรรมกับพวกเราด้วย - นั่นสิ
ข้าคือหมิงเซี่ยนจริง
และก็จริงที่ข้าเป็นเหตุให้เหวดาวเหนือ
พ่ายแพ้มาตลอดเจ็ดปี
แต่เมื่อก่อนข้าเป็นคนของบรรพตเหยากวง
ข้าสู้เพื่อบรรพตเหยากวง
ในแง่จุดยืน ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด
เพียงแต่
สภาพตกต่ำของเหวดาวเหนือทุกวันนี้
มันก็มีส่วนมาจากข้าเช่นกัน
และข้าเองก็ไม่อยากยืนดูเฉยๆ
ดังนั้นตอนนี้
ข้าหวังว่าจะสามารถสมัครเข้าร่วม
เป็นหนึ่งในนักสู้ของตำหนักศึกษาโซ่วหัว
เพื่อแย่งคืนประกายมงคล ที่พวกเจ้าสมควรได้รับอย่างเท่าเทียม
ใครจะเชื่อเจ้ากัน
เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาอยู่ที่เหวดาวเหนือ
หมิงเซี่ยนจะเต็มใจช่วยเราต่อสู้น่ะหรือ
หมิงเซี่ยนคนชั่ว มีแต่คำโกหก ใครจะเชื่อเจ้า
เจ้าทำให้พวกเราแพ้ติดกันถึงเจ็ดปี
ยังกล้ามาเหิมเกริมตรงนี้อีก
ออกไปจากเหวดาวเหนือ
- ออกไปจากเหวดาวเหนือ - ออกไปจากเหวดาวเหนือ
ทุกท่าน
ข้ารู้ว่าพูดอะไรตอนนี้ พวกเจ้าก็ไม่เชื่อหรอก
แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราทุกคนต่างรู้ดีเหมือนกัน
ก็คือตอนนี้เหวดาวเหนือ
ไม่มีใครต่อกรกับบรรพตเหยากวงได้อีก
นอกจากข้า
ถ้าไม่มีข้า
พวกเจ้าก็จะพ่ายแพ้เหมือนเจ็ดปีที่ผ่านมา
แต่ถ้ามีข้า พวกเจ้าจะมีโอกาสเดิมพันดูสักครั้ง
ถ้าข้าสู้เพื่อเหวดาวเหนือด้วยความจริงใจ
พวกเจ้าก็มีโอกาสชนะ
และนั่นคือโอกาสเดียวเท่านั้น
ดังนั้นวันนี้
ข้าขอตั้งเวทีประลอง
หากมีผู้ใดเอาชนะข้าได้
ข้าจะไม่ขอเข้าร่วมตำหนักศึกษาโซ่วหัวอีกเลย
เจ้ามีอาวุธเวทมากมายขนาดนั้น
พวกเราจะต่อสู้กับเจ้าได้อย่างไร
- ใช่แล้วๆ - ใช่ๆ
ใช่
- จะสู้อย่างไร - ใช่
ข้าจะไม่ใช้อาวุธเวท
ทุกท่าน
รู้ดีว่าฝีมือของหมิงเซี่ยนเป็นเช่นไร
ไม่ใช่ว่ามักรังแกพวกเราอยู่แล้วหรือ
ใช่ๆ ก็นั่นแหละ
นี่มันรังแกพวกเรานี่
ข้าจะยอมให้ก่อนสองมือ
- นี่มันมีประโยชน์อะไร - ทำไม เช่นนี้แล้ว
ยังไม่มีใครกล้าสู้กับท่านอาจารย์หมิงอี้อีกหรือ
ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าจะพูดอะไรกันอีก
ก็เห็นชัดๆ ว่าพวกเจ้าต้องการพลังของนาง
แต่กลับไม่ไว้ใจนาง
งั้นข้าขอลองเอง
(ใสสะอาดดั่งต้นน้ำ บริสุทธิ์ดั่งหยกงาม)
ข้าขอลองอีกครั้ง
อาจารย์เก่งที่สุดเลย
ยังมีใครอีก มาพร้อมกันเลยก็ได้
แบบนี้จะไปสู้ชนะได้อย่างไรกันล่ะ
พวกเราจะชนะได้อย่างไรกัน
ใช่แล้ว
เรารู้ดีอยู่แล้วว่าฝีมือเจ้าขนาดไหน
แต่เจ้าชนะให้บรรพตเหยากวงมาหลายปีขนาดนั้น
เจ้าจะรับประกันได้อย่างไร ว่าต่อไปจะช่วยให้เราชนะได้
- ใช่แล้ว - ใช่
- ข้าขอรับประกันเอง - ใช่
- คารวะราชาเทพ - คารวะราชาเทพ
ข้ายอมเอาทุกสิ่งเป็นหลักประกัน
หมิงอี้จะต้องช่วยให้เหวดาวเหนือ ได้ประกายมงคลคืนมาแน่
- แต่ว่า… - ถ้าหากหมิงอี้มีท่าทีทรยศเหวดาวเหนือ
ข้าเชื่อคนผิด
ข้าจะสังหารหมิงอี้ด้วยมือตัวเองทันที
แล้วข้าจะสละตำแหน่งด้วยตนเอง
- อะไรนะ - นี่… นี่…
พวกเจ้าก็แค่กลัวว่า
ข้าจะสมคบกับบรรพตเหยากวงใช่ไหม
วันนี้ข้าจะสารภาพกับพวกเจ้าอย่างตรงไปตรงมา
แต่ก่อนแม้ข้าจะเป็นหมิงเซี่ยน
แต่ข้าไม่ใช่บุตรของราชาเทพเหยากวง
และมารดาของข้าก็ไม่ใช่ราชินีเหยากวง
แต่เป็นเชื้อสายของตระกูลป๋อ แห่งเหวดาวเหนือต่างหาก
จริงหรือนี่
ดังนั้นเหตุใดข้าถึงไม่มีสิทธิ์
ที่จะลุกขึ้นสู้เพื่อเหวดาวเหนืออย่างภาคภูมิ
ขอเพียงพวกเจ้าให้โอกาสข้าอีกครั้ง
ข้ายินดีจะปกป้องเหวดาวเหนือ
ไม่ให้ถูกรังแกอีกต่อไป
ดีแล้วละ
เหวดาวเหนือ
- เหวดาวเหนือๆๆ - เหวดาวเหนือๆๆ
ออกไป
นายท่านคงรู้ข่าวหมดแล้วสินะ
หมิงอี้ได้ละทิ้งฐานะหมิงเซี่ยน
และเข้าร่วมกับตำหนักศึกษาโซ่วหัว
เหวดาวเหนืออย่างเป็นทางการ
ยอมแพ้เถิด นายท่าน
นางจะกลายเป็นศัตรูของแดนวิญญูชลแน่
ตอนนี้นางรู้แล้วว่าท่านคือใคร
ท่านฆ่าชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปมากเพียงใด
นางก็รู้หมดแล้ว
ท่านกับนาง
มันไม่มีวันเป็นไปได้อยู่แล้ว
เฉาหยวน ลืมนางเสียเถิด
ลืมนาง
ท่านคือผู้ที่มีโอกาสสูงที่สุด
ที่จะได้ครองแดนวิญญูชลในอนาคต
ถ้าท่านยังจะเลือกนาง
ท่านก็จะลดตัวเองลง
ต่ำยิ่งกว่าธุลีดินเสียอีก
ครั้งนั้นที่ท่านอยู่ในเหวดาวเหนือ
เพื่อนาง
ท่านก็ฆ่าพี่ชายของตัวเองอย่างไม่เสียดาย
บัดนี้เพื่อฝึกวิชามายาลวงสังหาร
ท่านถึงกับใช้ชีวิตคนจริงบูชายัญ
มือของท่านแปดเปื้อนเลือดมามากเพียงใด
คิดหรือว่าจะล้างให้สะอาดได้
นางไม่เคยรักท่านเลย
เมื่อรู้ว่าท่านเป็นคนแบบไหน
- นางยิ่งไม่มีวันรักท่านได้… - หุบปาก
ข้าจะพูด
จากที่เคยไม่กล้าฆ่า
จนบัดนี้เวลาท่านฆ่าพวกเขา
พวกเขาหวาดกลัวเพียงใด
คุกเข่าขอชีวิตต่อหน้าท่าน
พวกเขาลืมตาไม่ยอมหลับตาตาย
แต่ท่านกลับไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
นั่นแหละตัวตนที่แท้จริงของท่าน
เจ้าหุบปาก
ฝูเยว่ หุบปาก
หุบปาก
ข้าจะพูด
มีเพียงข้าเท่านั้นที่รู้จักตัวตนเช่นนี้ของท่าน
มีเพียงข้าที่เติบโตและลำบากมาด้วยกันกับท่าน
ตอนที่ท่านไร้ชีพจรวิญญาณ ถูกพวกเขารังแก
ก็ข้าที่อยู่ข้างท่านผ่านมันมาทั้งหมด
ทำไมถึงเป็นหมิงอี้
เพราะเจ้าไม่ใช่นาง
ไปซะเถอะ
อีกไม่นานข้าจะมีชีพจรวิญญาณเป็นของตัวเอง
ข้าไม่ต้องการเจ้าอีกแล้ว
ยินดีกับนายท่านๆ
อย่าขยับ
ฝูเยว่
เจ้าพาข้าไปยังแดนมายาที่เจ้าถักทอขึ้นมา
ความทรงจำที่เจ้าหวงแหนที่สุด
คือวันที่ข้าช่วยเจ้าจากมือของเฉาอวี่
ส่วนของข้าคือวันที่หมิงอี้ช่วยข้าไว้
ข้าเดินออกมาไม่ได้แล้ว
แต่ว่าฝูเยว่
เจ้ายังมีโอกาส
ใช้ชีวิตเพื่อตัวเองเถอะนะ
การฝึกของข้าไร้แบบแผน
พวกเจ้าขอเพียงเอาชนะข้าได้สักครึ่งกระบวนท่า
ก็พอแล้ว
บรรพตเหยากวงของเรา
แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยมีนิสัยใช้อาวุธเวท
เจ้าในฐานะนักรบ
เหตุใดไม่ทำเป็นแบบอย่างเล่า
แต่ก่อนเราก็ไม่ได้ใช้อาวุธเวทก็ยังชนะได้อยู่ดี
- ใช่ๆ - ทำไมเจ้าถึงได้ใช้คนเดียวล่ะ
ใช่แล้ว เราไม่เคยใช้อาวุธเวทเลยนะ
ใช่ มีสิทธิ์อะไร
เพราะความคิดเช่นนั้นมันเอนเอียงเกินไป
ข้าจะใช้ความจริงให้พวกเจ้ารู้เอง
ถ้าไม่สามารถใช้พลังวิญญาณเอาชนะอาวุธเวทได้
พวกเจ้าจะชนะคนอื่น
ในงานชุมนุมเมฆาครามได้อย่างไร
จี้ป๋อไจ่
ข้าว่าเจ้าจงใจดูถูกพวกเรา
นักรบก่อนหน้าไม่เคยทำแบบนี้เลย
นักรบก่อนหน้า
เจ้าหมายถึงใครกันเล่า
อย่าบอกนะว่าเป็นหมิงซิน
แม้แต่ตัวเขาเองยังฝึกไม่รอดเลย
จะพาพวกเจ้าฝึกได้อย่างไร
ท่านเซียนจี้เหตุใดต้องถามในเมื่อรู้อยู่แล้ว
แต่เดิมคนที่ฝึกพวกเรา
คือหมิงเซี่ยนคนนั้น
หมิงเซี่ยนชนะติดต่อกันเจ็ดปีเต็ม
พวกเจ้ายกนางเป็นเทพสงคราม
แต่ตอนนี้เพียงแพ้ครั้งเดียว
พวกเจ้ากลับหันไปเข้าข้างหมิงซิน
แม้แต่คำพูดปกป้องนางก็ไม่เอ่ย
ตอนนี้พอพูดถึงนาง
กลับไม่แม้แต่จะเรียกด้วยความเคารพ
น่าขันจริงๆ
ทำไม
เจ้าจะออกหน้าแทนนางหรือ
ข้าว่าเพราะพวกเขาเคยแต่งงานกันมาก่อน
วันนี้ถึงตั้งใจมาสั่งสอนพวกเราสินะ
หมิงเซี่ยนเคยฝึกพวกเจ้าจริงหรือ
- เหตุใดพวกเจ้าถึงใจคับแคบเช่นนี้ - เจ้า…
ข้ารับตำแหน่งต่อจากหมิงเซี่ยน
นำพวกเจ้าเข้าร่วมงานชุมนุมเมฆาคราม
สิ่งที่ข้าพูดและทำในวันนี้
ก็ในฐานะนักรบเท่านั้น
แล้วพวกเจ้าเล่า
คำพูดที่พวกเจ้าพูดเมื่อครู่
ยังจำได้หรือไม่ว่าตัวเองเป็นนักสู้
พวกเราเหลือเวลาไม่มากแล้ว
หากพวกเจ้าไม่อยาก
ขายหน้ากับชุดนักรบที่สวมอยู่
ก็จงกลืนคำพูดเมื่อครู่นั้นกลับเข้าไป
ในงานชุมนุมเมฆาครามครั้งนี้
ไม่ว่าจะใช้พลังวิญญาณ
หรือใช้อาวุธเวทเอาชนะ
ทั้งหมดนั้นคือฝีมือ
สิ่งที่พวกเจ้าควรทำที่สุดตอนนี้
คือทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น
เพื่อบรรพตเหยากวง
เจ้ากับท่านเซียนเจิ้งเถียวกำลังจะแต่งงานกันแล้ว
ทำไมยังอยู่ที่เหวดาวเหนืออีกล่ะ
ตอนนี้ข้าทำงานเป็นผู้จัดทำเครื่องแต่งกายนักสู้
ให้กับตำหนักศึกษาโซ่วหัวแห่งเหวดาวเหนือ
อะไรสำคัญกว่าข้ารู้ดี
เจิ้งเถียวเองก็รู้
เขาไม่ห้ามข้าหรอก
อีกอย่าง
เห็นกันบ่อยๆ เดี๋ยวข้าก็เบื่อน่ะสิ
ดูท่าเจิ้งเถียวเด็กคนนั้น
จะเข้ากับเจ้าได้ดีไม่น้อย
งานแต่งของข้ากับเจิ้งเถียว กำหนดไว้เดือนหน้าแล้ว
เพียงแต่ว่า
ถ้านักสู้จากแดนภายนอก จะเข้ามายังเหวดาวเหนือ
ฝ่าบาทคิดว่า…
ได้สิ
การแต่งงานระหว่างสองแดน ถือเป็นเรื่องมงคลยิ่ง
ข้าจะออกคำสั่งผ่านเข้าแดน ให้แก่ท่านเซียนเจิ้งเถียวเอง
ขอบพระทัยราชาเทพ
ดูท่าข้าคงต้องเตรียมศิลาวิญญาณไว้มากหน่อย
ไว้ให้เจ้าเป็นของขวัญแต่งงาน
หมิงอี้
ความจริงข้ายังเชิญอีกคนหนึ่งมาด้วย
เจ้าบ่าวเจ้าสาวมาแล้ว
- มาแล้วๆๆ - มาแล้วๆๆ
สวยมากเลย
โปรยครั้งแรก ให้รักมั่นดั่งรากไม้พันเกี่ยว
โปรยครั้งที่สอง ให้บุปผาบานคู่
โปรยครั้งที่สาม ขอให้ปลอดภัยสี่ฤดู
โปรยครั้งที่สี่ ขอให้ครอบครัวกลมเกลียว
โปรยครั้งที่ห้า ขอให้มีบุตรโดยเร็ว
- ดี - ดี
สามคำนับของสามีภรรยา
คำนับแรก
ให้ฟ้าดินเป็นพยาน ผูกสัมพันธ์อันงดงาม
คำนับ
คำนับที่สอง
สองตระกูลผูกไมตรีชั่วนิรันดร์ ลูกหลานเต็มบ้าน
คำนับ
- ดี - ดี
คำนับ
- ดี - ดี
คำนับที่สาม
สามีภรรยาคำนับต่อกัน ประสานกันกลมเกลียว
- ดี - ดี
- ดีจริง - ดี
- ดีจริงๆ - เยี่ยมเลย
จบพิธี
จางไถ
ได้แต่งงานกับเจ้า
คือเรื่องที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของข้า
ต่อไปเราก็จะได้ดูดาวด้วยกันแล้ว
มีความสุขเหลือเกิน
- ยินดีด้วย - ยินดีด้วย
ผูกสัมพันธ์อันเป็นมงคล
- หลีกไป - ฝ่าบาทมีรับสั่ง
ก่อนจะหลอมแก่นไม้เรือนจักรพรรดิได้สำเร็จ
องค์ชายน้อยห้ามออกนอกแดน
พวกเจ้าถูกข้าทำให้บาดเจ็บ
แม้จะยอมให้ข้าไป
เสด็จพ่อก็จะไม่ลงโทษพวกเจ้า
เจ้าทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ
เสด็จพ่อ
ข้าเพิ่งมารู้ตอนนี้เอง
ความสัมพันธ์ของเจ้ากับหมิงเซี่ยน
รวมถึงเรื่องชั่วๆ ระหว่างเจ้ากับหมิงซิน
เรื่องที่เสด็จพ่อไม่รู้น่ะ ยังมีอีกมาก
เจ้าบังอาจ
เสด็จพ่อคิดจะฆ่าข้าจริงหรือ
ถ้าฆ่าข้า
แก่นไม้เรือนจักรพรรดิจะเป็นอย่างไร
ข้าก็ไม่รู้ด้วยแล้วนะ
เจ้าลูกสารเลว
กล้าขู่ข้าเชียวหรือ
สารเลวหรือ
แน่นอนว่าข้าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเสด็จพ่อ
การกระทำทั้งหมดของข้า
ล้วนเลียนแบบจากเสด็จพ่อผู้ที่ข้านับถือยิ่ง
เท่านั้นเอง
วันนี้ถ้าเจ้าอยู่เฉยๆ ก็ว่าไปอย่าง
แต่หากไม่ทำตามคำสั่ง ออกนอกแดนเองตามใจ
คาถานี้แม้ไม่เอาชีวิตเจ้า
แต่พอจะทำให้เจ้าทรมานดุจมดนับหมื่นกัดกินหัวใจ
แม้แก่นไม้เรือนจักรพรรดิ จะเป็นไพ่ต่อรองของเจ้า
แต่ข้าก็มีวิธีสั่งสอนเจ้าอยู่ดี
ควรทำอย่างไร
คิดเอาเองเถอะ
ขอแสดงความยินดีกับเซียนหญิงจางไถ
นั่นไม่ใช่อสูรบริวารของท่านเซียนจี้หรือ
เขามาทำไม
นี่มันท่านเซียนจี้ไม่ใช่หรือ
เขามาได้อย่างไร
เขามาทำไม
นั่นสิ
มาทำไมกัน
นายท่านของข้าส่งของขวัญมา
แสดงความยินดีที่เซียนหญิงเข้าพิธีแต่ง
เหตุใดนายท่านของเจ้าไม่มาด้วยตนเอง
นายท่านได้ตัดขาดจากเรื่องราวอดีตแล้ว
เพียงแต่วันนี้สหายเก่าจะแต่งงาน
เขาจึงให้ข้านำของกำนัลใหญ่มาอวยพร
ขอเชิญเซียนหญิงรับไว้ด้วยไมตรี
ขอบคุณมาก
จะไปแล้วหรือ
ข้าเคยแอบฟังพวกเขาคุยกัน
ในหอสะบั้นทองคำมีของอะไรสักอย่าง
เหมือนจะชื่อค่ายกลกลืนสวรรค์
ปู้ซิว
เจ้ายังจำ
ภาพวาดที่เผาไหม้ในวันนั้นได้หรือไม่
เมื่อร้อยปีก่อน
ราชาเทพวิญญูชลได้วางค่ายกลกลืนสวรรค์
ไว้ภายในหอสะบั้นทองคำ
ตั้งใจจะลงมือ
ในยามที่ประตูเก้าชั้นฟ้าเปิดออก ที่งานชุมนุมเมฆาคราม
ใช้พลังค่ายกล
ดูดกลืนประกายมงคลฟ้าดิน และจิตปฐมแห่งสรรพชีวิต
เพื่อครอบครองหกแดน
ผู้ที่จะเปิดค่ายกลนี้ได้
ต้องเป็นผู้ที่ในร่างมีทั้งพลังของ
สวรรค์แค้นจำพราก และความฝันข้าวฟ่างเหลืองพร้อมกัน
ดังนั้นบรรพชนตระกูลป๋อจึงปฏิญาณ ยอมตายก็ไม่ให้โอสถทั้งสองปรากฏสู่โลก
แต่บัดนี้เพื่อช่วยศิษย์จี้ป๋อไจ่
จำต้องหลอมความฝันข้าวฟ่างเหลืองขึ้นอีกครั้ง
จึงบันทึกวิธีทำลาย ค่ายกลกลืนสวรรค์ไว้ที่นี่โดยเฉพาะ
ผู้มีระดับพลังบรรลุระดับจำแลง
และในชั่วขณะที่ค่ายกลกลืนสวรรค์เปิด
จะต้องใช้ร่างตนเองเพื่อทำลายค่ายกลนั้น
จึงจะสามารถพลิกสถานการณ์ได้
นายท่าน…
ปู้ซิว อย่าเศร้าไปเลย
เรื่องนี้ทั่วทั้งหกแดน
มีเพียงข้าผู้เป็นนายเจ้าคนเดียวเท่านั้นที่ทำได้
ยิ่งไปกว่านั้น
อย่างไรเสีย เวลาของข้าก็เหลือไม่มากแล้ว
เช่นนั้นก็เท่ากับว่าข้าได้กำไรแล้วสิ
เพียงแต่
ข้าเคยให้คำสัญญากับนางไว้…
(ความสุข)
วันนี้ดีจริงๆ
มาแล้ว
ไหนๆ ก็มาแล้ว
แต่กลับไม่ยอมมาร่วมแสดงความยินดีด้วยตนเอง
หรือว่ากลัวจะได้พบข้า
อาจจะใช่
กลัวว่าถ้าเจอข้า
จะหวนคิดถึงความทรงจำอันเลวร้ายเหล่านั้น
- เหมือนเงาเนื้อแนบกระดูก - หมิงอี้
เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน
จะไม่รบกวนความสงบของท่าน
อย่าเป็นหวัดนะ
ฝนยังตกอยู่
เจ้าจะให้ข้าทำอย่างไรกับเจ้าดี
ถือสายฝนเป็นเส้นแบ่ง
ตราบใดที่ฝนยังโปรยอยู่
ก็จะไม่มีฐานันดร
ไม่มีสองแดน
ไม่มีเมฆาคราม
มีแค่ท่านกับข้า
แต่ถ้าฝนหยุด
ก็ให้ทุกสิ่งจบสิ้นไปพร้อมสายฝนนั้นเถิด
ฝนหยุดแล้ว
ท่านว่า
หากในโลกนี้มีคาถาใด
ที่ทำให้ฝนนี้ตกอยู่เช่นนี้ตลอดไปได้ก็คงดี
จี้ป๋อไจ่
ดูแลตัวเองด้วยนะ
ท่านเซียนจี้ ขอหยุดก่อน
เซียนหญิงจางไถรู้ว่าท่านมา
ให้นำของขวัญตอบแทนมามอบให้ท่าน
ไม่จำเป็นหรอก
นางบอกว่าเป็นของที่ เซียนหญิงหมิงอี้อยากมอบให้ท่าน
ร้ายกาจมาก ใต้เท้า
ในถุงนี้มีฟ้าดินกว้างใหญ่
อย่างนั้นเรียกว่าถุงฟ้าดินแล้วกัน
กลับมาเถอะ
ทำไมข้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้
นายท่าน
ปู้ซิว
นายท่าน
ข้าได้ส่งพลังวิญญาณของข้า เข้าสู่ค่ายกลกลืนสวรรค์ไว้ล่วงหน้าแล้ว
จิตปฐมของข้าจะเชื่อมต่อกับมัน
ตอนนี้เจ้าต้องดึงจิตปฐมของข้าออกมา
หากแดนวิญญูชลเปิดใช้ค่ายกลกลืนสวรรค์
เจ้าต้องจำไว้ว่าขณะค่ายกลเปิดออก
ให้ใช้จิตปฐมของข้าเป็นตราประทับผนึกมันไว้
- ไม่… - อย่าลังเลอีกเลย
เราไม่มีเวลาแล้ว
ยังไม่ถึงเวลาสุดท้าย
ทำไมต้องดึงจิตปฐมของท่านออกด้วย
หากข้าทนไปถึงวันประชุมคัดเลือกไม่ได้
จำสิ่งที่ข้าบอกไว้ให้ดี
อย่าบอกหมิงอี้
เจ้า… เจ้ากล้า…
นายท่าน
ข้าจะไม่มีวันตัดพันธะวิญญาณกับท่าน
นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าฝ่าฝืนคำสั่งของท่าน
ท่านให้ข้าดึงจิตปฐมของท่านออก
มันก็เท่ากับให้ข้าฆ่าท่านด้วยมือตัวเอง
ข้าทำไม่ได้
จะฆ่าข้า ข้าก็ทำไม่ได้
ปู้ซิว…
ไม่จำเป็นต้องยอมแพ้ตอนนี้
ข้าต้องหาวิธีช่วยท่านให้ได้
รอข้าก่อน
ปู้ซิว
นายของเจ้าช่างไร้หัวใจต่อนายของข้าเสียจริง
- หลีกไป - ท่านมาทำอะไรอีก
ปู้ซิว
- เป็นอะไร - มีเรื่องอะไรบอกข้ามา
- เป็นอะไร ปู้ซิว - พูดมาให้ชัด
ทำไมถึงคุกเข่าลงแบบนั้น
ขอเซียนหญิงหมิงอี้ช่วยชีวิตนายของข้าด้วยเถิด
จี้ป๋อไจ่เป็นอะไรไป
สวรรค์แค้นจำพรากของนายท่านกำเริบอีกครั้ง
ข้ารู้ว่าท่านต้องมีวิธีแน่ๆ
ขอเซียนหญิงหมิงอี้รีบไปช่วย ที่บรรพตเหยากวงด้วยเถิด
ขอร้องละ
หลีกไป ข้าไม่อยากลงมือกับพวกเจ้า
หมิงอี้ ข้าปล่อยเจ้าไปแล้ว
แต่เจ้ากล้ากลับมาอีก
ขอให้ราชาเทพนำข้าไปพบจี้ป๋อไจ่
บุตรของข้า
ตอนนี้ยังเกี่ยวอะไรกับเจ้าอีก
ที่นี่คนมากปากมาก พูดอะไรก็ไม่สะดวก
ขอราชาเทพตามข้าไปยังเรือนอิสระ ะดวก