(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
หมิงอี้
เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง
เจ้ายังจำได้ไหมว่านี่คืออะไร
ถูหมี่สูญสิ้น
ถ้าหากเข้าไปในอาวุธเวทชิ้นนี้ ก็จะไม่อาจหนีออกมาได้
ตอนนั้นท่านบอกกับข้า เอามันไปแล้วจะทำลาย
ท่านบอกว่าอาวุธเวท เป็นที่ดูแคลนของบรรพตเหยากวง
ตอนนี้ท่านกลับเอามันมาสยบข้า
หากทำไปเพื่อปกป้องบรรพตเหยากวง อาวุธเวทบางอย่างก็อาจจะใช้มันได้เหมือนกัน
เห็นแก่ที่ข้าเป็นลูกท่านมา 20 ปี
ช่วยบรรพตเหยากวงให้ชนะติดต่อกันมาเจ็ดปี
ข้าขอร้องท่าน ปล่อยท่านพ่อของข้า
ความผิดทั้งหมดข้าจะขอแบกรับแต่เพียงผู้เดียว
ทุกอย่างที่ข้าทำล้วนคำนึงถึงบรรพตเหยากวง
ต่อให้จำใจ ก็คงต้องเป็นไปตามนี้แล้ว
อาวุธเวทนี่เจ้าเป็นคนสร้างมันขึ้นมา เจ้ารู้อยู่แล้วว่าหนีไม่พ้น
ไม่
จี้ป๋อไจ่ อย่าเข้ามา
อันตรายเกินไป ท่านเข้ามาทำไม
ในใจนายท่านวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว
ข้าพูดไปก็ไม่มีประโยชน์
แต่ท่านต้องจำไว้
ก่อนที่พลังวิญญาณจะฟื้นฟู ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น
ก็ห้ามเปิดบ่อหลิงซีเด็ดขาด
มิฉะนั้น เกรงว่าสวรรค์แค้นจำพรากจะกำเริบจริงๆ
จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่ เจ้า
หมิงอี้
ท่านพ่อ
ไม่เป็นไรก็…
ท่านพ่อ
จี้ป๋อไจ่
เขาแค่หมดสติไป อีกไม่นานก็จะฟื้นขึ้นเอง
ขอบคุณท่านมาก
ข้ามีบ่อหลิงซี
ช่วยพวกเจ้าเพียงเพราะข้าสะดวกก็เท่านั้น
พวกเจ้ายับยั้ง ที่หมิงซินจะได้รับการสถาปนาแทนข้า
ก็นับว่าได้ช่วยข้าแย่งชิง สิ่งที่ตอนแรกควรจะเป็นของข้ากลับมาแล้ว
พวกเรานับว่าไม่ติดค้างกัน
พวกเรายังติดค้างคำขอโทษท่านอยู่ครั้งหนึ่ง
ข้ารู้ข้าไม่มีสิทธิ์จะชดใช้อะไรให้ท่านแทนพวกเขา
อันที่จริงทุกอย่างนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า
อันที่จริงแล้วข้าไปเกลียดเจ้าไม่ได้
เพียงแต่…
เรื่องนี้มันช่างน่าขันเหลือเกิน
ข้าเดิมพันทุกอย่างเพื่อแก้แค้นให้นาง
ผู้มีพระคุณที่ข้าสำนึกคุณตลอดมา
ไม่นึกเลยว่าจะทอดทิ้งข้าในตอนแรก
ทำให้ข้าต้องกลายเป็นนักโทษ
เจ้ารู้ดีแก่ใจ
ข้าไม่โทษเจ้า
แต่เจ้าเองก็รู้
ข้าเห็นเจ้าทีไร
ก็จะย้ำเตือนตัวข้าเองอยู่เสมอ
ว่าทุกอย่างที่ผ่านมา
ทั้งงี่เง่า
ทั้งน่าเศร้ามากแค่ไหน
ข้าเสพสุขทุกอย่างที่เดิมทีควรจะเป็นของท่าน
ท่านไปเหวลึกก็เป็นเพราะข้า
เซียนหญิงป๋อสร้างบาดแผลให้ท่านก็เป็นเพราะข้า
ขอแค่เป็นสิ่งที่ข้าทำให้ท่านได้
ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม ที่ทำให้ท่านรู้สึกดีขึ้นมาได้บ้าง
ข้าเต็มใจทำทุกอย่าง
เจ้ามี
คู่ที่สวรรค์สร้างมา
ทำไมถึงกลับมาแล้วล่ะ
(จี้ป๋อไจ่ หมิงอี้)
จี้ป๋อไจ่
คนรักที่ตอนแรกยอมรับทัณฑ์สวรรค์ ก็จะสลักชื่อลงไปให้ได้
วันนี้ทำไมถึงทำแบบนี้กับนางได้
(จี้ป๋อไจ่ หมิงอี้)
(จี้ป๋อไจ่)
สิ่งที่เจ้าทำให้ข้าได้
ก็คือไปจากบรรพตเหยากวง
หายไปจากตรงหน้าของข้าตลอดกาล
ไปให้ไกลแสนไกล
ในที่ที่ข้าจะมองไม่เห็น
แล้วมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างปลอดภัย
นายท่าน
ทำไมจู่ๆ สวรรค์แค้นจำพรากถึงกำเริบขึ้นมาอีก
หรือว่าท่านใช้บ่อหลิงซี
ท่านรู้หรือไม่ อาการของท่านแบบนี้
สุดท้ายชีพจรวิญญาณ มีแต่จะฉีกเป็นท่อนๆ แล้วตายในทันที
จะไม่มีเวลาให้กลีบดอกแค้นจำพราก
ค่อยๆ ร่วงโรยลงแล้ว
ปู้ซิว เจ้ายังจำ
ภาพวาดที่เผาไหม้ในวันนั้นได้หรือไม่
หลังจากภาพวาดนี้เผาตัวเอง ไม่นึกเลยว่าจะเกิดภาพใหม่ขึ้นมา
วันนั้นข้าร่ายอาคมทำลายตราจิต
เพื่อทำให้หมิงอี้มองไม่เห็น
นายท่าน
แต่เจ้าเห็นแล้ว
จำเอาไว้นะ เรื่องนี้จะให้นางรู้ไม่ได้
หลังจากอาจารย์กลับมา ก็อารมณ์ไม่ดีตลอดเลย
นางกับท่านเซียนจี้…
เด็กก็อยู่ส่วนเด็ก เลิกถามเรื่องพวกนี้ได้แล้ว
ดูเหมือนว่าจะเป็นแบบนี้นั่นแหละ
ข้าเป็นเด็กน้อย ไม่ได้เป็นเด็กปัญญาอ่อนสักหน่อย
เบาเสียงหน่อย
หมิงอี้
(ใจบริสุทธิ์ตั้งมั่น มีคุณธรรมสูงส่ง)
หมิงอี้
จี้ป๋อไจ่เข้าร่วมกับ บรรพตเหยากวงแล้วจริงๆ หรือ
ตอนนี้ทุกคนมาขวางอยู่นอกตำหนักศึกษาโซ่วหัว อยากจะได้คำอธิบาย
พวกเราต้องเชื่อจี้ป๋อไจ่อยู่แล้ว แต่ข่าวลือยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
หมิงอี้ ข้าต้องให้คำตอบกับทุกคน
- หมิงอี้ มือของเจ้า… - ข้ามีเรื่องหนึ่ง
ก็ต้องสารภาพกับทุกคนเหมือนกัน
แท้จริงแล้ว ข้าก็คือหมิงเซี่ยน
ลูกชายของข้ากลับมาบรรพตเหยากวงสักที
ราชาเทพไม่จำเป็นต้องเล่นละคร เป็นพ่อผู้มีเมตตาต่อลูกอีกแล้ว
หมิงเซี่ยนเป็นลูกชายของท่านมา 20 ปี
เพียงเพราะเขาพ่ายแพ้ในงานชุมนุมเมฆาคราม ท่านยังทอดทิ้งเขาเหมือนรองเท้าหมดสภาพได้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ลูกชายที่ไม่ได้เลี้ยงเพิ่งกลับคืนตำแหน่งอย่างข้า
ข้ามาวันนี้เพื่อมาต่อรองเงื่อนไขกับท่าน
คนเป็นพ่ออย่างข้าล้มเหลวยิ่งนัก
รัชทายาทสองคนก่อนหน้า ยากที่จะแบกรับภารกิจสำคัญ
ส่วนคนที่อยู่ตรงหน้าข้า กลับจะมาต่อรองเงื่อนไขกับข้า
ท่านไม่ได้สนใจว่าใครจะเป็นลูกที่แท้จริงของท่าน
สิ่งที่ท่านสน คือคนที่มีประโยชน์ต่อบรรพตเหยากวง จริงไหม
คิดไว้ไม่มีผิดว่าเป็นสายเลือดของข้า
ใช่
ใครคือหมิงเซี่ยนตัวจริงหาใช่เรื่องสำคัญ
สิ่งที่ข้าต้องการ คือนักรบที่เอาชนะในงานชุมนุมเมฆาครามได้
คือรัชทายาทที่เป็นที่เคารพเลื่อมใสของราษฎรได้
ทุกอย่างที่ข้าทำล้วนเป็นไป เพื่อความรุ่งเรืองของบรรพตเหยากวง
ว่ามาเถอะ
ให้เจ้าขึ้นรั้งตำแหน่งรัชทายาท เจ้ามีเงื่อนไขอะไร
ข้อแรก ข้าจะเข้าร่วมกับกองนักสู้
นักสู้ทุกคนต้องฟังคำสั่งของข้า
ได้ เดิมทีนี่ก็เป็นตำแหน่งของเจ้าอยู่แล้ว
ข้อสอง ราชินีจิ้งซูจะตายไม่ได้
แน่นอน
จิ้งซูเป็นภรรยาที่ผ่านการแต่งงานของข้า
ข้ารับรองว่า ชั่วชีวิตที่เหลือของนางจะอยู่อย่างไร้กังวล
ข้อสาม
เรื่องราวในอดีตของเหวดาวเหนือ ได้จบสิ้นลงแล้ว
คนและเรื่องราวที่ไม่สำคัญเหล่านั้น ขอราชาเทพอย่าได้ไปตามพัวพันอีก
เจ้าทำเรื่องพวกนี้เพื่อหมิงเซี่ยนหรือ
ข้าบอกแล้ว เรื่องราวในอดีตให้ยุติกันเพียงแค่นี้
ราชาเทพอย่าได้เข้าไปพัวพันอีก
สรุปแล้วข้ากับจี้ป๋อไจ่เราสับเปลี่ยนฐานะกัน
แม่แท้ๆ ของข้า
คือทายาทสกุลป๋อ บรรพตจางเหว่ยของเหวดาวเหนือ
นับดูแล้ว ข้าก็นับว่า เป็นคนของเหวดาวเหนืออยู่ครึ่งหนึ่ง
ท่านเฉิงอวิ๋นมือแปดเปื้อน ไม่มีทางให้เขาสืบทอดตำแหน่งต่อไปได้อีก
ดังนั้นบรรพตเหยากวงในตอนนี้ต้องการรัชทายาท มาสร้างเสถียรภาพอย่างเร่งด่วน
แต่จากนิสัยของเขาแล้ว
ต่อให้เอาบรรพตเหยากวงยกประเคนให้ ก็ไม่แน่เสมอไปว่าเขาจะชายตามอง
ดังนั้นข้าเดาว่าสิ่งที่เขาคิดก็คือ เราอยู่เหวดาวเหนือ เขาอยู่บรรพตเหยากวง
แบบนี้อย่างน้อยก็มีกำลังของสองแดน รับมือกับแดนวิญญูชล
แต่เขาอาจจะมีความกังวลของเขา ยังไม่อยากจะบอกพวกเรา
- เจ้าดูสิ - เขียนอะไรน่ะ
ราชาเทพเหยากวงแจ้งต่อหกแดน
ท่านเฉิงอวิ๋นหมิงซิน
ไม่เห็นกฎหมายอยู่ในสายตา ไร้คุณธรรมจะดำรงตำแหน่ง
บัดนี้ขอถอดถอนตำแหน่งของเขา
มาแต่งตั้งโอรสองค์โตจากชายาเอก จี้ป๋อไจ่ขึ้นเป็นรัชทายาท
เพื่อรักษาการปกครองให้สืบเนื่องนานไป
- เขาเป็นรัชทายาท จะเป็นไปได้อย่างไร - ข้าไม่อยากจะเชื่อเลย
จี้ป๋อไจ่จะเป็นโอรสของราชาเทพได้อย่างไร
ใช่ นี่มันละครเด็กน้อยเกินไปแล้วมั้ง
หมิงซินโดนปลดก็ช่างแล้วนะ
จะตั้งจี้ป๋อไจ่เป็นรัชทายาทได้อย่างไร
- เรื่องนี้เป็นความจริงหรือ - ไป
พวกเราไปถามกัน
จี้ป๋อไจ่จะเป็นโอรส ของราชาเทพเหยากวงไปได้อย่างไร
- แล้วหมิงเซี่ยนล่ะ - นั่นสิ
- ทำไมไม่พูดถึงหมิงเซี่ยน - จะทำอย่างไร
- จะปล่อยเขาไปไม่ได้เด็ดขาด - นั่นสิ
- ราชาเทพ
- ต้องรีบตัดสินใจโดยเร็ว - จะปล่อยเขาไปไม่ได้เด็ดขาด
- นั่นสิ - ไม่ได้เด็ดขาดเลย
- ราชาเทพ - ราชาเทพรีบตัดสินใจโดยเร็วด้วย
กำราบจี้ป๋อไจ่
ราชาเทพ เรื่องนี้จะรีๆ รอๆ อีกไม่ได้
ท่านเซียนไท่มีฎีกา
“จี้ป๋อไจ่แปรพักตร์ไปพึ่งบรรพตเหยากวง
สมควรถอดถอนจากสมุดระเบียน ระดมกำลังล้อมปราบ”
(ฎีกา)
ท่านเซียนหลุนอันถวายฎีกา
“จี้ป๋อไจ่กบดานในเหวดาวเหนือ ลอบสมคบแดนศัตรู
มีความผิดอย่างใหญ่หลวง
สมควรระดมนักสู้ทั้งหมดปราบปรามคนทรยศ”
ท่านเซียนเฮ่อถวายฎีกา
ไม่ต้องอ่านแล้วละ
น่าจะโน้มน้าวให้ข้าลงโทษจี้ป๋อไจ่กันทั้งนั้น
ตำหนักหมิงซื่อในวันนี้
ท่านเซียนทั้งหลาย ได้ล้อมขวางทางราชาเทพไปแล้วครั้งหนึ่ง
ก็เป็นเพราะเรื่องของจี้ป๋อไจ่
ช่างเหลวไหลสิ้นดี
พวกเขาก็ไม่ลองคิดดูบ้าง
ว่าใครกันที่เอาชนะหมิงเซี่ยน ในงานชุมนุมเมฆาคราม
เอาประกายมงคลกลับมาให้เหวดาวเหนือ
หากจี้ป๋อไจ่แอบสมคบบรรพตเหยากวงจริงๆ
ไยต้องเอาชนะงานชุมนุมสองแดนด้วย
นักสู้ของเหวดาวเหนือ กับรัชทายาทของบรรพตเหยากวง
สองอย่างนี้จะเอามาเทียบกันได้อย่างไร
พวกเขาไม่รู้ว่าจี้ป๋อไจ่เป็นคนอย่างไร
เห็นเขาเป็นเพียงอาวุธสังหารของเหวดาวเหนือ
มาบัดนี้รู้ว่าจี้ป๋อไจ่
เป็นรัชทายาทของบรรพตเหยากวง
ในฐานะราษฎรของเหวดาวเหนือ พวกเขากลัวว่าคมดาบของอาวุธสังหารชิ้นนี้
สุดท้ายแล้วจะเล็งมาที่ตนเอง
นี่ก็เป็นเรื่องปกติของมนุษย์ทั่วไป
ใช่
ในฐานะราชาเทพ ข้าจะปล่อยให้ ราษฎรของข้าหวาดหวั่นและหวาดกลัวไม่ได้
งั้นเทียนจี ท่านคิดจะทำอย่างไร
จดหมายกองเป็นภูเขาเลากาแล้ว
ข้าคิดว่าในใจราชาเทพน่าจะมีแผนแล้วกระมัง
พวกเจ้าหมายความว่าอย่างไร
พยักหน้าแบบนี้หมายความว่าอย่างไรกัน
เจ้าเข้าใจไหม
แม้ข้าจะไม่เข้าใจ
แต่ข้าเชื่อว่าไม่ว่าราชาเทพจะตัดสินใจอย่างไร
ล้วนหวังดีกับเหวดาวเหนือทั้งสิ้น
(ฎีกา)
(เมื่อเร็วๆ นี้ตำหนักศึกษาโซ่วหัวได้ปลด)
ทำไมถึงปลดจากตำแหน่งล่ะ จี้ป๋อไจ่
เจ้าดูเขาทำเรื่องอะไร
นี่…
- เกิดอะไรขึ้น - มีแบบนี้ที่ไหนกัน
- จี้ป๋อไจ่นี่ทรยศหรือ - ไม่นึกเลยว่าเขาจะเป็นคนทรยศ
- นั่นสิ ใช่เลย - ถ้าจะให้พูดนะ…
- คนทรยศ - ไม่น่าเชื่อเลย
นั่นสิ
อิงเหนียงพูดถูก
- ก็แค่คนทรยศ - คิดคดหักหลัง
(เมื่อเร็วๆ นี้ตำหนักศึกษาโซ่วหัวได้ปลด)
(นักรบจี้ป๋อไจ่ออกจากตำแหน่งรายนามนักสู้)
นี่ทำอะไรอยู่
รัชทายาท
ไม่ต้องเรียกข้าว่ารัชทายาท เรียกข้าว่าท่านเซียนก็พอ
ท่านเซียน
บนหินก้อนนี้ถูกรัชทายาทน้อยในอดีตสลักเอาไว้
พวกเราได้รับบัญชาจากราชาเทพ อยากจะใช้พลังวิญญาณลบมันออก
แต่จนแล้วจนรอด…
เก็บไว้เถอะ
หากราชาเทพถาม ก็บอกไปว่าข้าให้เก็บเอาไว้เอง
ขอรับ
(อันดับหนึ่งในใต้หล้า)
(หมิงเซี่ยน)
(หมิงเซี่ยนอันดับหนึ่งในใต้หล้า)
เจ้าก็คืออสูรบริวารที่เกิดขึ้นจากพลังวิญญาณ
แค่เดาดูก็รู้ว่าเจ้าเป็นแมว
ข้าชอบแมวที่สุดเลย
ซื้อของให้เจ้ากิน ข้าต้องใช้ศิลาวิญญาณถึง 27 ก้อน
เจ้าชื่อ 27 แล้วกันดีไหม
ชอบไหม
ดูเจ้าชอบชื่อนี้มากเลยทีเดียว
ยี่สิบเจ็ด
(กบฏจี้ป๋อไจ่ ปกป้องเหวดาวเหนือ)
ดูเอาเถอะ
ขอรับ
คิดว่าไม่ใช่นะ
ช้าหน่อยๆ
ใช่ ระวังหน่อย
เดินดีๆ นะ
(นักรบคิดคด)
ตำหนักศึกษาโซ่วหัวเหวดาวเหนือ ได้ถอดถอนชื่อของนายท่านออกแล้ว
ตามท้องถนนของเหวดาวเหนือ ล้วนติดข้อความประณามนายท่านเต็มไปหมด
พวกเขาปักใจเชื่อว่าท่านคือกบฏ
บัดนี้เทียนจีเป็นราชาเทพแล้ว
ต้องคำนึงถึงภาพรวม
หากนางยังปกป้องข้าในเวลานี้
แล้วตำหนักศึกษาโซ่วหัว จะฝึกฝนอย่างสบายใจได้อย่างไร
สหายในอดีตของนายท่าน เหยียนเสี้ยว เมิ่งหยางชิวอะไรต่อมิอะไร
ก็ไม่ได้ปกป้องนายท่านด้วย
เรื่องแค่นั้นเอง
แต่หมิงอี้ไปตามท้องถนนทั่วทั้งเหวดาวเหนือ
เอาข้อความและภาพที่ดูหมิ่นนายท่าน ลอกออกทั้งหมด
ลองคำนวณวันเวลาดูแล้ว แมวตัวนั้นน่าจะกลับมาแล้ว
เขาจะอยู่เคียงข้างหมิงอี้
หมิงอี้
ยี่สิบเจ็ด
เจ้ากลับมาแล้ว
เจ้ากลับ… เจ้ากลับมาแล้วจริงๆ
แถมยัง… แถมยังแขนขาไม่ได้หายไปด้วย
ยี่สิบเจ็ด
ยี่สิบเจ็ด ข้าคิดถึงเจ้ามากเลย
ข้าก็รู้อยู่แล้ว
ข้าก็รู้อยู่แล้วว่าเจ้าจะกลับมา
ยี่สิบเจ็ด ข้าขอโทษเจ้าด้วย
ข้าปกป้องเจ้าไม่ดีเองจริงๆ นะ
ไม่เป็นไรหรอก
ไม่เป็นไรนะ
มา ข้าบอกเจ้าให้นะ ข้าตั้งตารอให้เจ้ากลับมา
ข้าตั้งตารอๆ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
มาๆๆ
ตอนนี้เจ้าน่ะ กินอะไรตามใจชอบได้เลย
แต่ก็ยังต้องมีข้อห้ามเรื่องอาหารบ้าง
เตียงนั่น เจ้าขนร่วงน่ะ เจ้าก็ขึ้นไปได้
ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ 27
เต็มที่เลยนะ
ต่อไปเจ้าอยากจะปีนตรงไหน เจ้าปีนได้เลย
ที่นี่คือบ้านหรือ
ที่ที่มีคนที่รักเฝ้ารอก็คือบ้าน
เจ้าทำขนทรงอะไรกันเนี่ย
จะขาวก็ไม่ขาว จะเหลืองก็ไม่เหลือง
ทำไมสีขนกลายเป็นแบบนี้ไป
หมิงอี้ ระยะนี้จิตวิญญาณของข้า อยู่ในกระดิ่งเรื่อยมา
แต่ข้าได้ยินหมดทุกอย่าง
เรื่องที่ท่านประสบมาเมื่อไม่นานมานี้ จี้ป๋อไจ่
พวกท่าน…
ยี่สิบเจ็ด
จี้ป๋อไจ่ไม่มีทางสวามิภักดิ์ต่อบรรพตเหยากวง ทรยศเหวดาวเหนือหรอก
เป็นอย่างไร ไม่เผ็ดใช่ไหม
เจ้าได้ยินหมดเลยหรือ
- ปลาแห้งนี้เก็บมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย - อะไรกัน สดๆ ใหม่ๆ เลย
- แฉะหมดแล้วเนี่ย - ไม่อยากกินก็ไม่ต้องกิน
ข้ากินไปครึ่งเดียว ท่านก็ไม่ให้ข้ากิน
อาจารย์เสอรักษาตัวอยู่ที่ทะเลมิหวนกลับ
เจ้าวางใจเถอะ
ไม่มีใครรู้หรอก
ขอบคุณยายสวิน
จริงสิ นายท่านส่งจดหมายด่วนมา บอกว่าเขามีแผนการของเขา
บอกให้ข้าไม่ต้องเป็นห่วง
แต่ปกตินายท่านบอกเรื่องดีไม่บอกเรื่องร้าย
ข้าจะไปหมดห่วงได้อย่างไร
ข้าคิดไม่รอบคอบ ไม่ได้บอกกับท่านยายล่วงหน้า
ตอนนี้ข้างนอกลือกันว่านายท่านหักหลังดินแดน
ข้าย่อมไม่เชื่อขี้ปากคนหน้าโง่พวกนั้นอยู่แล้ว
นายท่านยอมฟันฝ่าอันตรายเพื่อเหวดาวเหนือ
นั่นเป็นเรื่องที่ประจักษ์แก่สายตาทุกคน
แต่เหตุใดราชาเทพถึงเลอะเลือนเช่นนี้ไปได้ เชื่อคำใส่ร้ายของคนนอกพวกนั้น
แถมยังให้สถานีตรวจการณ์ออกประกาศ
ปลดนายท่านออกจากตำแหน่งนักรบ รายนามนักสู้
นางทำแบบนี้…
ช่างน่าผิดหวังจริงๆ
ตอนนี้
ที่จี้ป๋อไจ่เข้าร่วมกับกลุ่มนักสู้ ของบรรพตเหยากวงเป็นเรื่องจริง
เทียนจีในฐานะราชาเทพ สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ ต้องรักษาเสถียรภาพของเหวดาวเหนือในตอนนี้
ข้าคิดว่าหากจี้ป๋อไจ่ ตกอยู่ในสถานการณ์แบบเทียนจีในตอนนี้
เขาก็จะเลือกแบบนี้เหมือนกัน
ราชาเทพมีความกังวลของราชาเทพ ข้าเองก็เข้าใจดี
แต่ว่าโชคชะตากลั่นแกล้ง
ลำบากพวกเจ้าสองสามีภรรยาที่มีวาสนาต่อกัน
วันหน้าพวกเจ้าคิดจะทำประการใด
เรื่องในอนาคตใครจะไปรู้กันเล่า
แต่ตอนนี้เปิดโปงทุกอย่างที่ราชาเทพวิญญูชลก่อขึ้น
เป็นสิ่งที่ข้ากับเขาอยากทำร่วมกัน
และยังจะอดทนทำมันต่อไปด้วย
จี้ป๋อไจ่มุ่งมั่นอยากคืนความสงบสุขให้หกแดน
เขาตั้งใจแน่วแน่ ไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่นอน
ข้าเชื่อเขา
เข้าใจแล้ว
ข้าเองก็จะปกป้อง ทะเลมิหวนกลับแทนนายท่านให้ดี
ลำบากท่านยายแล้ว
นี่ข้าศึกษาทำขึ้นมาใหม่
นี่เจ้าทำเองหรือ
- ข้าดมดูหน่อย - ช่วยลดร้อนใน
หอมจังเลย
- ลองชิมดู - อร่อยใช่ไหมล่ะ
มีดอกไม้หกชนิดด้วยนะ
งานชุมนุมเมฆาคราม
กำหนดว่าแต่ละแดนอย่างน้อยต้องมีนักสู้สี่คน
จี้ป๋อไจ่เข้าสู่แดนศัตรูอีก
แม้แต่นักสู้สี่คนพวกเรายังรวมกันไม่ถึงเลย
จะไปสำรวจพื้นที่ของงานชุมนุมสองแดนได้อย่างไร
ลองหามาสักคนจากนักสู้ตัวสำรองดูไหม
พวกเจ้าไม่ต้องเป็นห่วง
ข้าประกาศออกไปแล้ว จะรวบรวมผู้สมัครให้ครบ ก่อนงานชุมนุมสองแดนจะเริ่มต้น
ฉะนั้นตอนนี้พวกเขาจะไม่ยกเลิก สิทธิ์ในการเข้าแข่งขันของพวกเราแน่นอน
อีกอย่าง หมิงอี้ก็รับปากแล้ว
นางจะเป็นนักหลอมอาวุธของตำหนักศึกษาโซ่วหัว
จะไปสำรวจร่วมกับพวกเรา
เยี่ยมไปเลย
หากท่านเซียนพวกนั้นมีอะไรคัดค้าน
เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง แล้วก็ไม่ต้องฟุ้งซ่านเพราะเรื่องนี้ด้วย
ข้าจะจัดการให้เจ้าเอง
เยี่ยมไปเลย
ไหม้แล้วๆๆๆ
ข้านึกไม่ถึงเลยจริงๆ
อาวุธเวทที่จุดไฟนี่จะเอามาปิ้งย่างได้ด้วย
ความคิดสุดบรรเจิดแบบนี้ จะต้องมีแค่อัจฉริยะอย่างข้าที่นึกได้เท่านั้น
เยี่ยมไปเลย นี่ใกล้จะไหม้แล้ว
ยี่สิบเจ็ด รีบกินเร็ว
เหยียนเสี้ยว มากินด้วยกันสิ
เดี๋ยวค่อยซ้อมต่อ
เหมือนว่าเวลานี้ข้าควรจะพูดว่า จะพักผ่อนสักหน่อยดีไหม
- แต่ว่า - แต่ว่า…
งานชุมนุมสองแดนใกล้จะเริ่มต้นแล้ว
ยังต้องเร่งทำเวลาฝึกซ้อม
ดังนั้นข้าก็เลยเอายามานี่แล้วไง
ดีขึ้นบ้างหรือไม่
ดีขึ้นแล้ว
รอยยิ้มของสหายเมิ่งช่างมีเมตตาจริงๆ
ห้ามยิ้มนะ
ข้ารู้สึกจากใจจริง
ว่าตอนนี้พวกเขาเป็นแบบนี้ดีมากเลย
ข้าชอบเทียนจี
ชอบมากเลยทีเดียว
ตอนนี้ก็ชอบด้วยเหมือนกัน
แต่ความชอบแบบนี้
ก็แค่หวังว่าเทียนจีจะมีความสุข
สหายเมิ่ง
เลื่อมใส
อย่าเอามันเทศของข้าไป
สมัยที่ข้ากับเขาอยู่บรรพตเหยากวง
สมัยนั้นกฎเข้มงวด
ผู้อาวุโสล้วนต้องการให้เด็กมาปรนนิบัติรับใช้
อีกอย่างระหว่างสหายด้วยกัน ยังมีแบ่งแยกแข็งแกร่งและอ่อนแอ
สมัยนั้นข้าหวังเป็นอย่างมาก ว่าจะได้พบกับคนที่ไม่ทอดทิ้งกัน
แต่ไม่นึกเลยว่า
จะได้มาพบที่เหวดาวเหนือ คนที่สามารถฝากชีวิตเอาไว้ให้กันและกันได้
กองกำลังจากแต่ละแดน
จากการประชุมคัดเลือก ในงานชุมนุมเมฆาครามครั้งก่อน
ได้กำหนดการจัดอันดับ
ให้เข้าสู่พื้นที่สำรวจหอสะบั้นทองคำตามลำดับ
เหวดาวเหนือขาดจี้ป๋อไจ่ไป
แม้แต่ท่านเซียนที่จะลงสมรภูมิได้ ก็หาไม่ได้แล้วหรือ
มีราชาเทพหญิงยังไม่พอ ยังมีนักสู้หญิงมาเพิ่มอีกคน
ทำไม
อยากจะแพ้อีกเจ็ดปีหรือ
ไม่เคยมีคำดีๆ จากปากคนเลว
พวกเจ้ากินอิ่มเกินไปหรือเปล่า ฟันมีเศษผักติดอยู่เต็มไปหมด
ถ้าเจ้าไม่พูด ไม่มีใครคิดว่าเจ้าเป็นใบ้หรอกนะ
ขอเชิญนักสู้บรรพตเหยากวงเข้าสู่พื้นที่
ท่านเซียน…
ไม่เจอกันนานเลยนะ ท่านเซียนจี้
ไม่นึกเลยว่าได้มาเจอกันอีกครั้ง จะกลายเป็นคู่ต่อสู้ไป
นั่นสิ บัดนี้พวกเราแยกอยู่กันคนละแดน
- เจอกันในสนามแข่ง - เจอกันในสนามแข่ง
นี่
- เกิดอะไรขึ้น - ไปไหนแล้ว
- เกิดอะไรขึ้น - มาปุบปับเลย
ที่นี่คือห้องลับในแท่นหลงหลี่
เจ้าคงจะไม่คิดว่า ใช้วิชาเวทวิชาหนึ่งหลอกข้าเข้ามา
แล้วก็จะสังหารข้าได้หรอกนะ
ดูท่าทัณฑ์หมื่นชั่งยังรักษาเจ้าไม่หาย
ยังโง่เง่าเหมือนเดิม
งั้นหรือ
เจ้าลองดูสิ่งนี้
ปิ่นปักผมอันนี้ของพี่หญิง ให้ข้าเก็บเป็นที่ระลึกได้ไหม
นี่เป็นอาวุธ…
ซือถูหลิ่งเคยใช้เลือดหัวใจของตัวเอง มาแลกให้เจ้ารอดชีวิต
บุญคุณที่ช่วยชีวิต เจ้าเองก็ควรจะรู้จักทดแทนคุณสินะ
พูดจาลอยๆ ไม่มีหลักฐาน
ต่อให้เขาอยู่กับเจ้า ข้าก็ฆ่าเจ้าก่อนได้ แล้วค่อยไปช่วยเขา
หมิงเซี่ยน
พี่หญิง รีบหนีไปเร็ว
ไม่ต้องสนข้า
หมิงเซี่ยน ขอแค่ข้ากระดิกนิ้วแค่นิดเดียว
เขาก็จะขาดใจตายทันที
ไม่เชื่อเจ้าก็ลองดู
ครั้งนี้
ก่อนที่เจ้าจะลงมือ
ข้าจะฆ่าเขาซะ
พี่หญิง รีบหนีไปเร็ว
เจ้าต้องการอะไร
ปล่อยอวี๋จิ้นลงก่อน
ไม่ พี่หญิง
จะทิ้งอวี๋จิ้นไม่ได้
หมิงซินจะฆ่าท่าน
เงียบหน่อย
ข้าจะทนนิ่งดูดายไม่สนเจ้าไม่ได้
พี่หญิง ท่านยังสนใจข้า ถูกไหม
ตอนนี้เจ้าคุกเข่าลง
ไม่ พี่หญิง จะคุกเข่าไม่ได้
หมิงเซี่ยน
คุกเข่าลง
หมิงซิน
เจ้าบ้าไปแล้วใช่ไหม
เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้นางคุกเข่า
คุกเข่า
ข้าบอกให้เจ้าคุกเข่าลง เจ้าฟังรู้เรื่องไหม
หมิงซิน
ตอนนี้เจ้าที่ใช้คือพลังวิญญาณ ของบรรพตเหยากวงมาจัดการข้า
ชี้ให้เห็นว่าในใจเจ้า ยังอยากเป็นนักสู้ของบรรพตเหยากวง
เจ้ายอมก้มหัวจนไร้ศักดิ์ศรี สวามิภักดิ์ต่อราชาเทพวิญญูชล
ในใจเจ้าไม่รู้สึกละอายบ้างเลยหรือไง
เจ้าลืมไปแล้วหรือไงว่ากระบวนท่าที่ใช้ในตอนนี้
- ล้วนเป็นข้าในตอนนั้น - เจ้าหุบปากนะ
ข้าไม่สนใจว่าตอนนี้เจ้าจะมีแผนอะไรอยู่
ตอนนั้นข้าเห็นเจ้าเป็นน้องชายจากใจจริง
เจ้ากับข้าเข้าสู่กลุ่มนักสู้ด้วยกัน
ข้าอยากสอนเจ้าให้ดีจริงๆ
ข้าไม่เคยหมกเม็ดเอาไว้เลย
ตอนนี้เรียนกระบวนท่าเหล่านี้
เจ้าลืมความมุ่งมั่นใน ฐานะนักสู้คนหนึ่งที่พึงมีไปหมดแล้ว
เงียบปากซะ
หมิงเซี่ยน เจ้ายังมีหน้าพูดอีก
เป็นเพราะเจ้าอยู่เหนือข้าทุกอย่าง
ข้าทุ่มเทความพยายามเป็นสิบเท่าร้อยเท่า
เสด็จพ่อก็ยังมองไม่เห็นข้า
ส่วนเจ้าเป็นแค่ลูกพันธุ์ทาง
แล้วความทุกข์ทรมานที่ข้าได้รับจะนับเป็นอะไร
ทำไมข้าต้องโดนคนนอกคนหนึ่ง เอาชนะข้าไปหมดทุกเรื่อง
วันนี้ข้าจะหักเข่าของเจ้า
ทำให้เจ้าไม่มีวันลุกขึ้นมาต่อหน้าข้าได้อีกตลอดไป
พี่หญิงระวัง
เพื่อไส้ศึกของแดนวิญญูชลคนเดียว
เจ้ากลับโดนคนพรรค์นี้ทำร้ายจนกลายเป็นแบบนี้ไป
ซือถู…
องค์ชายเฉาหยวนเคยช่วยชีวิตข้าไว้
ข้าทนนิ่งดูดายไม่ได้
ท่านรู้หมดแล้วหรือ
องค์ชายเฉาหยวน
รีบร้อนฆ่าคนปิดปากแบบนี้
กลัวว่าหมิงซิน จะพูดอะไรไม่เป็นประโยชน์ต่อเจ้าหรือ
พี่หญิง ข้าแค่อยากปกป้องท่าน
เฉาหยวน
หมิงซินบอกว่าเจ้าเคยใช้ เลือดหัวใจของตัวเองมาแลกให้ข้ารอดชีวิต
บุญคุณที่ช่วยชีวิตข้าควรจะทดแทน
แต่เรื่องนี้ถ้าเจ้าไม่บอกกับเขา เขาจะรู้ได้อย่างไร
แล้วก็วิชามายาลวงสังหารนี่
ก็เป็นเจ้าที่มอบให้เขาใช่ไหม
องค์ชายเฉาหยวน
รัชทายาทที่ถูกปลดโดนทัณฑ์หมื่นชั่ง ก็เลยเคียดแค้นอยู่ในใจ
เตรียมจะหนีจากบรรพตเหยากวง ไปลอบสังหารหมิงเซี่ยนหรือ
ตอนนั้นองค์ชายเฉาหยวนแลกเปลี่ยนกับข้า
ให้ข้าพาหมิงเซี่ยนไปให้ท่าน
ข้าไม่ได้เปิดเผยต่อราชาเทพวิญญูชล
แต่องค์ชายใส่ใจคนต่ำช้านั่นถึงขนาดนี้
นับจากวันนี้ไป ข้าก็ไม่ขัดข้อง ที่จะเหลือซากศพของนางเอาไว้ให้ท่าน
เมื่อครู่ที่ข้าให้เจ้า เป็นวิชามายาลวงสังหารของแดนวิญญูชล
เจ้าฉวยโอกาสตอนที่พวกนักสู้สำรวจพื้นที่
พาตัวหมิงเซี่ยนไปจากหอสะบั้นทองคำ
พลังของนางอยู่เหนือเจ้า
แถมเจ้ายังโดนลงทัณฑ์มา ย่อมสู้นางไม่ได้อยู่แล้ว
แต่เจ้าบอกไปได้ว่า
ซือถูหลิ่งอยู่ในมือของเจ้า
ข้ามีบุญคุณที่เคยช่วยชีวิตนาง
ข้าจะมอบเครื่องพิสูจน์ให้เจ้าอีกชิ้น
นางเห็นแล้วจะไม่สังหารเจ้าในทันที
ในตำราโบราณมีบันทึกเอาไว้
วิชามายาลวงสังหารของแดนวิญญูชล ขอแค่ฝึกสำเร็จ
อย่างน้อยมือต้องเปื้อนเลือดถึงสิบชีวิต
เจ้าตัดสินใจเป็นเพียงเฉาหยวน ไม่กลับไปเป็นซือถูหลิ่งอีกแล้ว
ใช่ไหม
พี่หญิง
ไม่ว่าข้าจะทำอะไร
ล้วนแต่ทำไปเพื่อท่าน
ไยเจ้า… ไยเจ้าต้องลำบากยึดมั่นเช่นนี้ด้วย
ท่านไม่เชื่อหรือ
ไม่ว่าข้าจะทำเพื่อท่านมากมายแค่ไหน
จนแล้วจนรอดท่านยังไม่เชื่อ
งั้นท่านก็เชื่อจี้ป๋อไจ่ใช่ไหม
ทำไมถึงเป็นเขา
ข้ารู้แค่ว่า
ต่อให้เจ้าไม่เป็นซือถูหลิ่งอีกต่อไป
งั้นก็เหมือนกับที่ซือถูหลิ่งช่วยข้าอย่างไม่ลังเลใจ
ข้าเองก็จะไม่ลังเลใจที่จะขัดขวางเฉาหยวน
กลับเนื้อกลับตัวเถิด เฉาหยวน
เจ้ากลายเป็นคนอย่างพ่อเจ้าไม่ได้
ไม่ทันแล้ว
- ไป - ไป แล้ว