(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
นายท่านคงไม่ใช้พลังวิญญาณมากมาย
หลอมความฝันข้าวฟ่างเหลือง ขึ้นมาโดยตรงหรอกนะ
การปลูกความฝันข้าวฟ่างเหลืองในร่างกายมนุษย์
ต้องใช้พลังวิญญาณมากมาย
และกระบวนการในการปลูก ก็ราวกับลอกผิวหนังออก
ตอนนี้นายท่านเพื่อให้หมิงอี้ สามารถกินความฝันข้าวฟ่างเหลืองได้โดยตรง
ดังนั้นถึง…
ดังนั้นนายท่านจะทำแบบนี้จริงๆ หรือ
ขอโทษขอรับ อาจารย์
ข้าเคยตั้งสัตย์สาบานรับปากท่านไว้
ไม่ให้ความฝันข้าวฟ่างเหลืองปรากฏสู่โลกอีก
แต่…
ข้าจำเป็นต้องช่วยนาง
ไม่ลองคลุ้มคลั่งสักครั้ง ก็ไม่มีรสชาติ
ข้า… ข้าไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีแล้ว
ก่อนหน้านี้นายท่านบอกว่า ความฝันข้าวฟ่างเหลืองคือเหยื่อล่อ
เพื่อแก้แค้นแทนเซียนหญิงป๋อ
ดังนั้นจึงไม่ปลูกสักที บัดนี้ปุบปับท่าน
ก็เอาความฝันข้าวฟ่างเหลืองให้คนอื่นกินแล้ว
ทั้งยังใช้พลังวิญญาณมากมาย
เกรงว่าบ่อหลิงซียังไม่กล้าใช้แล้ว
ข้ากลัวจริงๆ ว่างานชุมนุมเมฆาครามคราวนี้
ปุบปับที่ท่านลงมือ
สวรรค์แค้นจำพรากในร่างกายก็จะปุบปับกำเริบ
บ่อหลิงซีก็ใช้ไม่ได้
ปุบปับท่านก็ตายเสียแล้ว
รู้แบบนี้แต่แรก ข้าก็ไม่น่าฟังท่านเลย
ข้าน่าจะฆ่าหมิงอี้เสียภายในดาบเดียว
เอาละ
นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินเจ้าพูดมากขนาดนี้
ดื่มหน่อย
ก็แค่ชั่วคราว
บ่อหลิงซีใช่ว่าจะหายไปแล้ว
ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าจะพูดอะไรดีแล้ว
ท่านกับหมิงอี้ เดิมทีข้าก็ไม่เห็นด้วยอย่างที่สุด
แต่ตอนนี้สินสอดที่ให้มากเกินไปแล้ว
ไม่ว่าอย่างไรท่านจะต้องแต่งนางมาให้ได้
พูดได้ดี
- ท่านยังถือเป็นจริงอีกหรือ - แน่นอน
ข้า…
เช่นนั้นตอนนี้นางคงรู้หมดแล้วละสิ
ดีที่สุดนางควรรู้อยู่แก่ใจ
รีบมอบกายถวายตัวตอบแทนนายท่านเสีย
ปู้ซิว มีที่ไหนให้ยาแล้ว
ก็ให้คนเขามอบกายถวายตัวตอบแทนกัน
อีกอย่าง ทำไมต้องให้นางตอบแทนข้าด้วย
ท่านคงไม่ใช่ไม่บอกนางแม้กระทั่งเรื่องนี้นะ
ข้า…
ที่ท่านให้เป็นยาธรรมดาที่ไหนกัน
เป็นชีวิตของท่านชัดๆ
นางไม่รู้ว่าข้าเป็นคนช่วยนางจริงๆ
นางยังนึกว่าเป็นซือถูหลิ่งคนนั้น
ใช้เลือดจากหัวใจของเขาแลกกับอายุขัยของนาง
นี่มันอะไรกัน
ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าจะพูดอะไรดีแล้ว
เลือดจากหัวใจของพรรค์นี้ ก็แค่ยืดไปได้ไม่กี่ชั่วยามเท่านั้น
นึกจริงๆ หรือว่าจะฟื้นคืน
ชีพจรวิญญาณที่ถูกสวรรค์แค้นจำพรากทำลายได้
นายท่าน หมิงอี้ไม่ใช่คนโง่
ที่แม้แต่คำพูดพรรค์นี้ก็เชื่ออย่างแน่นอน
ต้องเป็นซือถูหลิ่งแสดงละคร
เลือดจากหัวใจของข้า ข้าแทงตัวเองเพื่อเจ้า
หมิงอี้ถูกล่อลวงแล้ว พอใจอ่อนนางก็…
นายท่านบอกหมิงอี้ ถึงสถานะที่แท้จริงของซือถูหลิ่งหรือยัง
ยังไม่ได้บอก
เข้าใจแล้ว
ข้าจะไปฆ่าซือถูหลิ่งเดี๋ยวนี้
เจ้าเข้าใจอะไร กลับมา
นายท่านไม่บอกหมิงอี้ ถึงสถานะที่แท้จริงของซือถูหลิ่ง
ทั้งไม่ให้ข้าฆ่าซือถูหลิ่ง
ตอนนี้ปล่อยให้หมิงอี้นึกว่าซือถูหลิ่งช่วยนาง
แบบนี้ทำอย่างไรจึงจะแต่งนางกลับมาได้ล่ะ
หมิงอี้นางไม่ใช่คนประเภทนั้น
นางไม่มีทางเพื่อตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิต ก็มอบกายถวายตัวให้ด้วย
แบบนั้นจะน่าสนุกตรงไหน
ข้าอยากให้นาง
ยินยอมพร้อมใจ
ลืมบอกเจ้าไป
เพื่อให้ฝึกฝนสะดวก ข้าก็ย้ายมาที่ตำหนักศึกษาโซ่วหัวเช่นกัน
อยู่ชั้นล่างของเจ้า
ยายสวินให้เจ้า เอาไปเถอะ
(ศิลาผลึกธารน้ำแข็ง)
(ต้องเพิ่มพลังคุ้มกันเข้าไป)
(กระบองทำจากเหล็กห้าวเทียนฝังอาคม)
(คำแนะนำพิณเวท)
(อาวุธเวททำจากผลึก…)
ท่านเซียนจี้
เจอกันอีกแล้วนะ สหายเก่า
- ท่านเซียนซือถู - พี่หญิง
ข้าเข้าไปสะดวกไหม
เชิญเข้ามา
เจ้ามาได้อย่างไร
ข้าได้ยินเซียนหญิงจางไถบอกว่า ท่านย้ายเข้ามาในตำหนักศึกษาโซ่วหัวแล้ว
พี่หญิง ท่านหายดีแล้วหรือ
ใช่
ยังต้องขอบคุณท่านเซียนซือถูมาก
เจ้าช่วยข้ามากมายขนาดนี้
ข้าไม่รู้เลยว่าจะขอบคุณเจ้าอย่างไร
- เจ้าว่า… - พี่หญิง
ท่านอยู่ที่นี่ง่ายมากต่อการเปิดเผยตัวตน ท่านต้องจากไปกับข้า
- ข้าจากไปไม่ได้ - ทำไม
ข้ารับปากราชาเทพ ว่าจะอยู่ที่ตำหนักศึกษาโซ่วหัวช่วยนาง
อีกอย่างงานชุมนุมชิมชากำลังจะมาถึง
ข้ายิ่งจากไปไม่ได้แล้ว
พี่หญิง
หมิงอี้ เมื่อคืนเจ้าบอกว่าเจ้าหนาว
ข้าเตรียมผ้าห่มผืนหนึ่งให้เจ้าเป็นพิเศษแล้ว
ท่านเซียนซือถูอยู่ด้วยหรือ
มีแขกมาก็ไม่บอกข้าสักคำ
นี่จะทำให้ข้าต้อนรับไม่ทั่วถึงนะ
ในเมื่อคนก็มาแล้ว เราเชิญท่านเซียนกินข้าวเถอะ
พี่หญิง ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่
- เขามา… - ข้าย่อมมาอยู่เป็นเพื่อนฮูหยินข้าอยู่แล้วน่ะสิ
- ทำไมหรือ - จี้ป๋อไจ่
พี่หญิงยังไม่ได้กินข้าวหรือ
โรงน้ำชามีอาหารใหม่ออกมาหลายอย่าง
ข้าจะเลี้ยงพี่หญิงไปลองชิมดู
จะให้ท่านเลี้ยงได้อย่างไร
ท่านเซียนซือถูเป็นแขก
ย่อมต้องให้พี่เขยเลี้ยงสิ
ความเห็นของพี่หญิงล่ะ
ข้า…
ความเห็นของข้าหรือ…
ความเห็นของข้าคือ พวกท่านสองคนไปกินกันเถอะ
ไม่ไปหรือ
ดอกไม้สด
มาดูดอกไม้สดกัน แม่นาง
ดูดีมากเลย
มาดูดอกไม้สด
โคมบุปผา
เกี๊ยวจ้า
บังเอิญจัง เจ้าก็มากินข้าวที่นี่หรือ
อย่างนั้นกินด้วยกันเถอะ
นี่เป็นอาหารใหม่ อร่อยกว่าของเก่า
พี่หญิงชิมสิ
ตรงนี้นั่งได้แค่สองคน
อย่างนั้นเจ้ายังอยู่ที่นี่
ไม่เกะกะตาหรือ
มา นี่ของที่เจ้าชอบกิน
ชิมอันนี้ดีกว่า
ของที่ไม่เคยลองย่อมดีกว่าเสมอ
งั้นข้าลอง
ไม่อร่อยจริงๆ
บูดแล้ว
ได้ ท่านสองคนค่อยๆ กิน อย่าให้เสียเปล่านะ
ข้าไปก่อนละ
คือว่าศิลาวิญญาณไปเอาจากพวกเขาเลย
ได้เลย
รบกวนท่านเซียนซือถูจ่ายเงินด้วย
แต่ข้าต้องเตือนท่าน ท่านรู้สถานะแท้จริงของตัวเองดี
หากท่านยังยืนกราน จะเข้าใกล้ภรรยาของข้า หมิงอี้
นำภัยมาสู่นาง
ข้าไม่ปล่อยท่านไว้แน่
พูดเช่นนี้หมายความว่าอะไร
- เถ้าแก่ ห่อกลับ - ได้เลย
เชิญมาดูก่อน
ได้ๆ เอาสีเหลืองให้นะ
ซื้อสองแถมหนึ่ง
สองคู่สุดท้าย
- ขอบคุณ - เดินดีๆ นะ
ขอโทษ
ดูดีๆ หน่อย
ดอกไม้สด
มาดูดอกไม้สดกัน
ขอทางๆ
ขายหมดแล้ว
ฝูเยว่
ไม่ว่าข้าทำมากเท่าไร
รอนานเท่าไร
ยามข้ามองดูดวงตาคู่นั้นของนางอีกครั้ง
ยังคงพบว่า
ในนั้นยังคงเหมือนเมื่อก่อน
ไม่มีข้าอยู่เลย
นายท่าน
ฝูเยว่ไม่มีวันทรยศท่าน
ขอเพียงท่านยินดี ข้าสามารถแบ่งปันอายุขัยกับท่านได้
คุ้มค่าหรือ
ท่านทำเพื่อหมิงอี้ไปเปล่าๆ มากเพียงนั้น
เคยถามตนเองเช่นนี้หรือไม่
เดิมข้าไม่เคยรู้สึกว่าไม่คุ้มค่าเลย
แต่วันนี้ในใจเฝ้าถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า
สิ่งที่ข้าทำให้นางได้
ยังมีอะไรที่ทำไม่ได้อีก
แม้แต่ชีวิตของตัวเองข้ายังไม่เอาได้
แต่ในสายตานาง
ยังคงไม่มีข้า
ใครทำร้ายเจ้าจนเป็นแบบนี้
นางวางค่ายกลเวทเปลวอัคคีบรรพตเหยากวง
ไม่ง่ายเลยกว่าข้าจะใช้ วิชาลับจิ้งจอกโหย่วซูหลอกมาได้
คัดลอกไว้ชุดหนึ่ง
พวกเขาไม่มีทางรู้
(คัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อ)
นายท่าน ยามนี้ควรคิดถึงตนเองแล้ว
ท่านใช้มันนำไปรายงานฝ่าบาทได้
และใช้มันสร้างความฝันข้าวฟ่างเหลืองได้
แต่ที่ข้าอยากหาความฝันข้าวฟ่างเหลือง สร้างชีพจรวิญญาณ
ในอดีตล้วนแต่ทำเพื่อนาง
หากถูกกำหนดแล้วว่าไม่อาจอยู่กับนาง
เช่นนั้นเล่มนี้ยังมีความหมายอะไร
เพียงมีชีพจรวิญญาณ
ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงส่ง
ท่านกับข้าจึงจะไม่ถูกผู้ใดรังแกอีก
นายท่าน ท่านสามารถกลายเป็น
คนที่ต้องการเป็นเพียงเพื่อตนเองได้
ได้จริงหรือ
กลับมาแล้วหรือ
ขอรับ
ข้าน้อยตามซือถูหลิ่ง ไปตลอดทางจนถึงหน้าผาชายแดน
จนใจที่เขาใช้คาถา ร่องรอยจึงหายไปหมด
ไม่เป็นไร
ต่อจากนี้เจ้าตามข้าไปงานชุมนุมชิมชา
จับตาดูความเคลื่อนไหวของวิญญูชล และบรรพตเหยากวงอย่างใกล้ชิด
คราวนี้หากพวกเขามีความเคลื่อนไหว
จะต้องเผยพิรุธแน่
พวกเราเฝ้าต้นไม้รอการมาของกระต่ายก็พอ
อย่างน้อยตอนนี้ ซือถูหลิ่งยังไม่มีเจตนาร้ายต่อหมิงอี้
เขามีเจตนาร้ายต่อหมิงอี้หรือไม่ ข้าไม่รู้
อย่างไรเจตนาร้ายที่เขามีต่อท่านใหญ่หลวงมาก
เดี๋ยวนี้เจ้านับวันก็ยิ่งพูดมากแล้วนะ
ไม่ดีหรือ
ดีสิ
ดีมาก
นับวันยิ่งเหมือนคนเข้าไปทุกทีแล้ว
วันนี้นายท่าน เจอเรื่องมีความสุขอะไรมาใช่หรือไม่
ท่านไม่พูดข้าก็รู้
จะต้องเกี่ยวกับเซียนหญิงหมิงอี้แน่
คงไม่ใช่ว่าเซียนหญิงหมิงอี้ ในที่สุดก็ตัดสินใจมอบกายถวายตัวให้แล้วนะ
ข้าก็ว่าแล้ว
เมื่อก่อนท่านเอาจริงเอาจัง วางแผนเสแสร้งทำเป็นเย็นชาแบบนั้นไม่ได้
ท่านต้องบอกนาง นางถึงจะเข้าใจจิตใจท่านอย่างแท้จริง
แล้วข้ามีครั้งไหนบ้างที่ไม่อยากบอกนาง
หากมีโอกาสก็ดีหรอก
นายท่าน ท่านว่าอะไรนะ
ข้าบอกว่า ถูกต้อง
ข้าบอกว่าเจ้าพูดได้ถูกต้อง
เจ้าไม่เคยชอบใคร
มีหลายเรื่องที่เจ้าไม่เข้าใจ
ถ้าให้ข้าพูด เจ้าควรจะไปทำความรู้จักกับพวก
แม่มังกรน้อย ผีเสื้อน้อย หงส์น้อยอะไรบ้าง
อย่าเอาแต่ตีรันฟันแทงทั้งวัน คนโง่หมดแล้ว
มาดูกันหน่อย
(กรุณาเมตตาชั่วนิรันดร์)
มาดูหน่อย แม่นาง
- ข้าเอาชิ้นนี้ - ได้ จะห่อให้ท่านนะ
- ขนมดอกหอมหมื่นลี้ - มาอีกนะ
ได้
เจิ้งเถียวคนสารเลวนี่
ข้าส่งจดหมายด่วนให้เขา รวมแล้ว 200 กว่าฉบับ
หากไม่ใช่ว่าเขาตายไปแล้ว
ก็คงไม่ตอบมาแค่ดีอย่างขอไปทีทุกครั้งหรอก
น่าจะตายไปแล้วแน่
พวกเจ้าว่าเขาคงไม่ได้มีครอบครัวแล้วหรอกนะ
หรือว่าเขาเหยียบเรือสองแคม
ข้าเป็นถึงเซียนหญิงแห่งเหวดาวเหนือ
คงไม่ถูกเจ้าหมอนี่หลอกเอาหรอกนะ
- ไม่ๆๆ - ไม่หรอก
ให้เจ้าดื่ม ไม่ให้เจ้าดื่มมากขนาดนี้
- ช้าหน่อย - ระวัง
ระวังหัว
- นอนดีๆ - เอาละ
งานชุมนุมชิมชาให้เจ้าตามไปด้วย ถามเขาให้ดีๆ
เจ้ากับจี้ป๋อไจ่นั่นเป็นอย่างไรหรือ
คือว่า…
เกี๊ยวจ้า
ข้า…
ตอนนี้งานชุมนุมเมฆาครามสำคัญที่สุด
งานชุมนุมเมฆาครามสำคัญที่สุด
- บุรุษอะไร เอาไว้ก่อน - เอาไว้ก่อน
- หมดจอก - หมดจอก
เจ้านอนไปเถอะ
หมิงอี้ ข้านึกออกเรื่องหนึ่งกะทันหัน
ไม่อย่างนั้นเจ้าเข้ามาในตำหนักศึกษาโซ่วหัว เป็นนักสู้อย่างเป็นทางการเถอะ
เหล้า… เหล้านี่มีปัญหา
- อะไรนะ - ปวดหัว
หมิงอี้
อาจารย์หมิงอี้
ดื่มชาสักคำ พักผ่อนสักหน่อยเถอะ
เสี่ยวเฉินซี ข้าอยากถามเจ้าตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว
ข้ายังไม่ได้รับเจ้าเป็นศิษย์เลย ทำไมถึงเอาแต่เรียกข้าว่าอาจารย์ล่ะ
ราชาเทพบอกแล้ว เซียนหญิงหมิงอี้เข้ามาในตำหนักศึกษาโซ่วหัว
ก็เพื่อมาสอนข้าหลอมอาวุธ
เช่นนั้นย่อมเป็นอาจารย์ของข้าอยู่แล้ว
นั่ง
อย่างนั้นมีคนเป็นนักสู้มากมายล้วนอยากเป็นนักรบ
เหตุใดเจ้าถึงเลือกเป็นนักหลอมอาวุธล่ะ
พี่ชายของข้าก็เป็นนักหลอมอาวุธ
เพื่อช่วยสหายร่วมกลุ่ม
เขาจึงถูกอินทรีกู่โจมตี
ต่อสู้จนตายในงานชุมนุมเมฆาคราม
ถึงแม้พี่ชายเจ้าไม่อยู่แล้ว
แต่ทักษะที่เขาสอนให้เจ้าเป็นจะทำให้เจ้าสร้าง
อาวุธเวทที่ยิ่งมากยิ่งร้ายกาจขึ้น เพื่อช่วยเหลือผู้อื่น
ให้คนที่พลังวิญญาณอ่อนแอเหล่านั้น
มีความสามารถปกป้องคนที่รักได้
นับจากวันนี้ไป
อาจารย์จะกระตุ้นให้เจ้าขยันหมั่นเพียรทุกวัน
สร้างอาวุธเวทที่ยิ่งมากยิ่งร้ายกาจขึ้น เพื่อปกป้องเหวดาวเหนือ
เตรียมพร้อมหรือยัง
เตรียมพร้อมแล้ว
อาจารย์
ท่านเซียนซือถูเรียกข้ามาเพื่อ…
ที่บ้านมีเรื่อง ข้ามาอำลาเพื่อเดินทาง
พี่หญิง
ข้าแทงหัวใจเผาโลหิตเพื่อท่าน
ท่านรับน้ำใจนี้หรือไม่
- แน่นอน - เช่นนั้นท่านจะต้องยังจำได้
ถึงสัญญาที่ท่านให้ไว้กับข้า
เจ้าคิดออกหรือยังว่าอยากได้อะไร
พี่หญิง
ท่านตัดสินใจดีแล้วใช่หรือไม่ ว่าเลือกจี้ป๋อไจ่
ไม่ ข้าเลือกตัวข้าเอง
บุญคุณของเจ้าข้าไม่อาจตอบแทนได้
ข้าจะยึดถือน้ำมิตรต่อเจ้าไปชั่วชีวิต
แต่เราเป็นเพียงสหาย
ข้ารู้จิตใจของท่าน
แต่ว่า
ข้ายิ่งรู้ว่า
หากที่อยู่ตรงหน้าคือจี้ป๋อไจ่
ท่านไม่มีทางเปิดเผยเช่นนี้ได้แน่
- นี่มัน… - พี่หญิงไม่ต้องกังวล
บนโลกใบนี้ สำหรับข้าแล้ว ท่านเป็นคนที่สำคัญที่สุดของที่สุด
ฉะนั้นข้าจะต้องปกป้องท่านให้ดีๆ
พี่หญิง
ท่านตัดสินใจดีแล้วใช่หรือไม่
ว่าเลือกจี้ป๋อไจ่
ไม่ ข้าเลือกตัวข้าเอง
หากที่อยู่ตรงหน้าคือจี้ป๋อไจ่
ท่านไม่มีทางเปิดเผยเช่นนี้ได้แน่
เพื่อนาง นายท่านทำได้ถึงเพียงนี้
นางกลับคิดเพียงหนี้บุญคุณ
แล้วกับจี้ป๋อไจ่ นางจะเป็นเช่นนี้ด้วยหรือไม่
อย่าพูดต่อเลย
ข้าขอแค่นางปลอดภัยก็พอ
งั้นหรือ
นายท่านถามหัวใจตนเองเถิด
ต้องการแค่ว่าให้นางปลอดภัยก็พอจริงหรือ
แดนวิญญูชลเคยมีพวกคลั่งรักที่ไหนกัน
ถึงกับยอมไม่หวังสิ่งใดตอบแทนจริงหรือ
เฉาหยวน
บัดนี้เจ้าเห็นตัวตนที่แท้จริง ของตนเองชัดเจนแล้วสินะ
ไม่หวังผลตอบแทนอะไร
ก็แค่การเสแสร้งของเจ้าเท่านั้น
ชีวิตที่ต่ำต้อยของเจ้า
ต้องการอะไรก็ไม่เคยได้มา
บัดนี้แม้กระทั่งต้องการยังไม่กล้ายอมรับ
ถามใจตัวเอง
เจ้าต้องการมากหรือไม่
ที่เจ้าต้องการไม่มากเลยสักนิด
สิ่งที่เจ้าต้องการ เพียงแค่ให้นางอยู่ข้างกายเจ้าเท่านั้นเอง
ถ้าหากเจ้ามีพลังที่แข็งแกร่งเหมือนกับจี้ป๋อไจ่
นางยังจะปฏิเสธเจ้าหรือ
ขอแค่ช่วยท่านให้รอดได้ ข้าทำได้ทุกอย่าง
รวมเป็นหนึ่งเดียวกับข้าเถอะ
เจ้าเคยสัมผัสถึงพลังมาก่อนไม่ใช่หรือ
ในยามที่เจ้าสิ้นหวังถึงที่สุด ที่ช่วยเจ้าได้ตลอดไป
มีเพียงพลังเท่านั้น
(โซ่ว)
รวมเป็นหนึ่งเดียวกับข้าเถอะ
มีพลังของข้าแล้ว
เจ้าจึงจะได้นางมา
ได้ทั้งหมดที่เจ้าต้องการ
(ภาพอาวุธเวทสยบพยัคฆ์)
แบบนี้พลังเวทของโล่นี้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งแล้ว
ต้องใช้พู่กันที่เล็กกว่านี้
(คัมภีร์ฝึกฝนจิตวิญญาณ)
ข้าจำได้ว่ามีพู่กันที่เล็กกว่านี้นี่
นี่… นี่…
อย่าเข้าห้องข้าตามอำเภอใจสิ
นี่… นี่ข้าก็ไม่รู้ว่า อาจารย์เสอยัดมาให้ข้าอีกตั้งแต่เมื่อไร
นี่…
นี่มันอะไรน่ะ นี่…
นี่ไม่ใช่สิ่งของของเจ้าหรือ เจ้าถามข้า
ข้า…
ทำไมถึงเอามันมาจากบรรพตเหยากวงด้วย
ยี่สิบเจ็ด ข้ามองเห็นนะ
ทำไมวันๆ เจ้าเที่ยวเก็บของไปทั่วแบบนี้ล่ะ
คราวก่อนเจ้าเก็บรองเท้าขาดๆ นั่นของหมิงซิน ข้ายังไม่ว่าเจ้าเลย
นี่อะไรน่ะ ก็สวยแปลกๆ ดีนะ
(คัมภีร์แพทย์ศักดิ์สิทธิ์)
ดูเจ้าสิ อะไรก็เก็บกลับมาหมด
ตอนอยู่บรรพตเหยากวง 27 คาบกลับมาให้ข้า
แมวน่ะ ก็ชอบคาบพวกของที่ส่องแสงระยิบระยับ
ข้าเองก็ไม่รู้ว่าคืออะไร ก็…
- ทำไมท่านก็มีแผ่นหนึ่ง - นี่คือคันฉ่องบันทึก
ครึ่งนี้ของข้า ค้นมาได้จากแท่นหลงหลี่
จากการสอบถามของปู้ซิว
รายชื่อฉบับนั้นที่มู่ฉีไป่ทิ้งเอาไว้ ความจริงก็คือคันฉ่องบันทึกแผ่นนี้
ตอนที่มู่ฉีไป่ทำการค้ากับสามแดนบน
จะแยกคันฉ่องบันทึกออกเป็นสองส่วน
เขากับอีกฝ่ายถือคนละครึ่ง คานอำนาจกันและกัน
ฉะนั้นท่านเซียนจี้ ความหมายของท่านคือ เศษชิ้นส่วนสองชิ้นในมือเรา
ก็คือคันฉ่องบันทึกบานนั้น
ครึ่งนั้นของท่านเป็นของมู่ฉีไป่กระมัง
ครึ่งนี้ของข้าเป็นของหมิงซิน
ยี่สิบเจ็ด สัญชาตญาณดีจริงๆ
ไม่มีทางที่คราวนี้ก็บังเอิญ แอบหยิบของเล่นชิ้นนี้ มาจากมือของหมิงซินแม่นยำขนาดนี้
ใครจะรู้ล่ะ
อาจเพราะเป็นแมวที่เจ้าเลี้ยงไว้ก็ได้ เหมือนเจ้านายอย่างไร
ถึงแม้จะขาดไปอีกชิ้น แต่เพียงพอให้เห็นบางอย่างแล้ว
สวรรค์แค้นจำพรากที่พวกท่านต้องการ
ขอบคุณท่านหานเฟิงมาก
มีสวรรค์แค้นจำพรากนี้
หมิงเซี่ยน เขาก็ไม่ใช่เทพสงคราม ของบรรพตเหยากวงอีกต่อไป
คนที่ทำการค้ากับมู่ฉีไป่ก็คือหมิงซิน
อย่าว่าแต่มองไม่เห็นหน้าเลย
ต่อให้เขาเป็นใบ้ ข้าก็ฟังออก
เป็นจอมขโมยเทวดาจริงๆ 27 สิ่งนี้ยังขโมยมาให้ข้าได้
เจ้าหลงประเด็นไปหรือเปล่า
ดูท่าหมิงซิน คือคนที่วางยาพิษสวรรค์แค้นจำพรากให้เจ้า
ความจริงไม่เหนือไปจากความคาดหมายสักนิด
มุมหนึ่งที่คันฉ่องบันทึกขาดไปคาดว่าอยู่ที่หมิงซิน
งานชุมนุมชิมชาคราวนี้ ข้าจะต้องเอามาให้ได้
แบบนี้ถึงจะรวบรวมหลักฐานได้ครบถ้วน
พิสูจน์ได้ว่าหมิงซินคือคนที่วางยาพิษข้า
จริงสิ ยังมีอีกเรื่อง
ก่อนหน้านี้เจ้าคำนึงถึงบุญคุณที่ช่วยชีวิตของซือถูหลิ่ง
ไม่ได้บอกตัวตนของเขาออกมา
ข้าให้ปู้ซิวสืบพบแล้ว
ท่านรู้แล้วหรือ
ใช่
อีกทั้งข้ายังสืบพบว่า ซือถูหลิ่งก็คือบุตรชายคนเล็กของราชาเทพวิญญูชล
เฉาหยวน
เขามาที่เหวดาวเหนือ ก็เพื่อความฝันข้าวฟ่างเหลือง
หลังจากข้าออกมา จากทะเลมิหวนกลับก็ได้เขาช่วยไว้
เขาบอกข้าอย่างตรงไปตรงมา ว่าเขามาจากแดนวิญญูชล
มาที่เหวดาวเหนือก็เพื่อความฝันข้าวฟ่างเหลือง
อีกทั้ง…
ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม
เราต้องรีบไปจากที่นี่ แดนวิญญูชลยังมีแผนสำรองอีก
เจ้ารู้ได้อย่างไร
มิน่าวันนั้นเขาถึงไม่รอพวกเรา
ไปที่เหวลึกก่อน
ทั้งยังมอบคัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อ ที่หาพบให้อาจารย์เสอ
ข้ากับอาจารย์ก็สงสัยขึ้นมาเช่นกัน
เช่นนี้ดูท่าเขายังอันตรายมาก
(สุขาวดีแดงชาด)
กลับมาแล้วหรือ
เสด็จพ่อ
ลูกหาตำรับยาฉบับสมบูรณ์ ของความฝันข้าวฟ่างเหลืองพบแล้ว
ยังมีสมุนไพรทั้งหมด
มีเพียงกระสายยาแก่นไม้เรือนจักรพรรดิ
ที่สูญหายไปนับหมื่นปี
ลูกไม่รู้จริงๆ ว่าจะไปหาจากที่ใด
ขอเสด็จพ่อโปรดช่วยเหลือด้วย
สิ่งที่สูญหายไปเมื่อหมื่นปีก่อน เจ้านึกว่าข้าจะมีหรือ
หากแดนวิญญูชลยังไม่มี
เช่นนั้นตำรับยานี้
ก็ไม่จำเป็นต้องมีอยู่บนโลกใบนี้
(คัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อ)
เสด็จพ่อทราบดีว่า บัดนี้มีเพียงลูก ที่เคยอ่านคัมภีร์การแพทย์เล่มนี้ทั้งเล่ม
ตัวอักษรในนั้น ลูกจดจำไว้ในใจหมดแล้ว
สามารถเขียนออกมาท่องซ้ำได้ทุกเมื่อ
หากหลอมยาเหล่านี้ออกมาได้จริง ข้าจะต้องนำมาถวายเสด็จพ่อแน่นอน
เฉาหยวน คาถาพันแมลงของเจ้าบรรลุถึงขั้นนี้เชียวหรือ
เทียบกับเมื่อก่อนนับว่าใจกล้าขึ้นมากเช่นกัน
ถึงกับกล้าพูดคุยเงื่อนไขกับข้า
ดีๆๆ ข้าชอบใจยิ่งนัก
เจ้าซ่อนเร้นอดกลั้นมานานหลายปีขนาดนี้
ลองพูดมา ความทะเยอทะยานของเจ้าคืออะไรกันแน่
ข้าต้องการกำเนิดชีพจรวิญญาณของตนเอง
กลายเป็นผู้ที่ขึ้นสู่จุดสูงสุด
ให้ผู้คนนับหมื่นแหงนมองของแดนวิญญูชล
ข้าต้องการเป็นผู้สืบทอด ที่เสด็จพ่อยอมรับหมดหัวใจ
ข้าต้องการให้เสด็จพ่อบอกทุกสิ่งทุกอย่างแก่ข้า
ภายใต้การเตรียมการของเสด็จพ่อ
แดนวิญญูชลและงานชุมนุมเมฆาคราม
สุดท้ายแล้วจะมุ่งไปที่ใด
ข้าต้องการ ข้าจะชนะฟ้าแน่นอน
ในบรรดาลูกหลานมากมาย เจ้าเหมือนข้าที่สุด
สองปีก่อนเหวดาวเหนือพ่ายแพ้ในการต่อสู้
ต้องถวายเครื่องบรรณาการ แก่บรรพตเหยากวงและแดนของเรา
ในนั้นสิ่งที่ล้ำค่าที่สุด ก็คือรากไม้เรือนจักรพรรดิที่เฉาตายสองต้น
ต้นที่ถวายแก่บรรพตเหยากวง ถูกป๋ออวี่หลันขโมยไป
ดังนั้นป๋ออวี่หลันจึงได้ตกอยู่ในเงื้อมมือของมู่ฉีไป่
ส่วนต้นที่เหลืออยู่นั้นก็ส่งมาที่แดนของเรา
จะเพาะเลี้ยงออกมาได้หรือไม่ ก็ดูฝีมือของเจ้าแล้ว
ขอบพระทัยเสด็จพ่อ
ออกมาเถอะ
ยินดีกับราชาเทพ ที่กำลังจะได้ความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ครอบครองหกแดน
คำพูดประจบสอพลอก็ไม่ต้องพูดแล้ว