WEBVTT

01:27.600 --> 01:30.960
(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา”
ของไป๋ลู่เฉิงซวง)

01:34.520 --> 01:38.880
(บรรพตจางเหว่ย)

01:52.760 --> 01:54.160
- ไม่เป็นไรใช่ไหม
- ไม่เป็นไร

01:54.800 --> 01:56.920
ที่บ้าๆ นี่ หมอกลงจัดจริงๆ

01:58.800 --> 02:00.440
พอหมอกลงจัด

02:00.520 --> 02:03.080
เขตอาคมเรือนบรรพชนสกุลป๋อ
ก็จะหาได้ยากยิ่งขึ้น

02:03.720 --> 02:06.320
หมิงอี้เอ๊ย ร่างกายเจ้าทนรับไหวไหม

02:06.400 --> 02:08.320
ไม่เป็นไร อาจารย์ ข้าทนได้

02:09.039 --> 02:10.080
ไม่งั้นพวกเราแยกกันเดิน

02:10.160 --> 02:12.280
ถ้าเจออะไร ก็แจ้งอีกฝ่ายผ่านทางจดหมายด่วน

02:12.360 --> 02:14.520
ได้ ข้าไปทางนั้น เจ้าไปทางนี้

02:14.600 --> 02:16.960
- ได้
- ระวังหน่อยนะ

02:42.560 --> 02:43.520
ใคร

02:44.760 --> 02:46.240
- อาจารย์
- หมิงอี้

02:48.000 --> 02:49.560
พวกเราเดินไปทิศตรงกันข้ามกันไม่ใช่หรือ

02:49.640 --> 02:50.720
ทำไมเจ้าอยู่ตรงนี้ล่ะ

02:50.800 --> 02:52.560
ข้าเดินมุ่งหน้ามาตรงนี้ตลอด

02:52.640 --> 02:54.320
แย่แล้ว พวกเราโดนผีบังตาแล้ว

02:55.320 --> 02:56.320
วนมาที่เดิมอีกแล้ว

03:02.160 --> 03:03.080
ลองดูอีกที

03:04.320 --> 03:05.240
ไป

03:22.000 --> 03:23.600
(คัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อ ต้น)

05:07.200 --> 05:08.080
เจ้า…

05:09.880 --> 05:10.960
ก็คือหมิงเซี่ยน

05:15.440 --> 05:18.520
แม้อวี๋จิ้นจะบุบสลายไปแล้ว
แต่มันยังจะปกป้องเจ้าของ

05:19.120 --> 05:20.400
มันตอบสนองต่อเจ้า

05:20.480 --> 05:22.560
ชี้ให้เห็นว่าเจ้าก็คือเจ้าของของมัน

05:26.800 --> 05:28.040
เจ้าเก็บซ่อนเอาไว้ดีมาก

05:29.080 --> 05:31.120
อาวุธเวทธนูและศรชิ้นนั้นย้ำเตือนข้า

05:31.800 --> 05:33.800
ข้าก็เลยใช้พลังวิญญาณหยั่งสัมผัสนิพพาน

05:33.880 --> 05:37.240
หากข้าโดนโจมตีรุนแรงถึงแก่ชีวิต
นิพพานจะสกัดเอาไว้ให้ข้า

05:37.920 --> 05:40.080
ซึ่งก็เป็นเหมือนกับอวี๋จิ้น

05:41.480 --> 05:43.960
เจ้าทำอาวุธเวทที่เหมือนกับอวี๋จิ้น

05:44.040 --> 05:45.400
เรียกว่านิพพาน

05:45.480 --> 05:46.480
มอบมันให้ข้า

05:49.760 --> 05:50.760
หากเจ้าอยากจะไป

05:51.760 --> 05:52.720
ข้าจะไม่ขวาง

05:53.960 --> 05:55.440
แต่เจ้าต้องคิดให้ดี

05:55.520 --> 05:59.760
นี่จะเป็นครั้งแรก
แล้วก็ครั้งสุดท้ายที่ข้าจะถามเจ้า

06:01.560 --> 06:05.240
สรุปแล้วเจ้าใช่หมิงเซี่ยนหรือเปล่า

06:06.200 --> 06:07.920
เจ้าต้องสวรรค์แค้นจำพรากใช่ไหม

06:09.320 --> 06:10.800
ถึงได้ตามหาความฝันข้าวฟ่างเหลือง

06:34.840 --> 06:36.440
หากครั้งนี้เจ้าหลอกข้าอีก

06:38.480 --> 06:39.600
งั้นระหว่างเรา

06:41.080 --> 06:44.240
ก็จะต้องจบลงเท่านี้แล้วจริงๆ

06:55.400 --> 06:56.320
ใช่

07:00.840 --> 07:02.080
ไม่อยากหลอกท่านอีกแล้ว

07:21.200 --> 07:22.320
นั่นมันอสูรเทพบรรพกาล

07:22.840 --> 07:24.160
มังกรคบเพลิง

07:31.120 --> 07:32.960
จี้ป๋อไจ่ จี้ป๋อไจ่

08:10.960 --> 08:12.160
จี้ป๋อไจ่

08:12.680 --> 08:14.840
จี้ป๋อไจ่ๆ

08:14.920 --> 08:16.160
จี้ป๋อไจ่

08:25.520 --> 08:26.760
ชีพจรวิญญาณขาดแล้วนะ

08:27.640 --> 08:28.800
ยอมทุ่มสุดตัวขนาดนี้เลยหรือ

08:35.840 --> 08:38.960
ไม่นึกเลยว่าท่านเทพสงครามผู้ยิ่งใหญ่
องค์รัชทายาท

08:39.039 --> 08:41.159
จะใส่ใจศัตรูคู่แค้นของนางขนาดนี้

08:49.600 --> 08:51.040
ท่านรีบรักษาบาดแผลเถอะ

09:21.200 --> 09:23.280
ทั้งๆ ที่จี้ป๋อไจ่ได้รับบาดเจ็บ

09:23.360 --> 09:25.960
ทำไมมังกรคบเพลิง
ถึงไม่ตอบสนองอะไรต่อเลือดของเขาเลย

09:28.080 --> 09:29.080
หรือว่า

09:31.040 --> 09:32.320
เขาไม่ใช่ทายาทสกุลป๋อ

09:40.000 --> 09:41.680
ที่นี่เป็นเขตอาคมทั้งนั้น

09:42.440 --> 09:43.520
ไม่มีทางออกเลย

09:45.200 --> 09:47.560
ชีพจรวิญญาณแหลกละเอียด
เส้นลมปราณขาดเป็นท่อนๆ

09:48.840 --> 09:51.520
ความเจ็บปวดแบบนี้
เจ้าอดทนมาถึงตอนนี้ได้อย่างไร

09:57.480 --> 09:58.960
ก็ต้องโทษข้าทั้งนั้น

09:59.040 --> 10:01.600
ตอนแรกสมัยอยู่ทะเลมิหวนกลับ
ไม่น่าเชื่อเจ้าขนาดนั้นเลย

10:02.240 --> 10:04.880
ไม่ได้ลองหาโอกาส
ลองหยั่งชีพจรวิญญาณของเจ้าดู

10:06.000 --> 10:07.720
ถ้าข้าอยากหลอกท่าน

10:07.800 --> 10:09.960
ข้ามีเป็นร้อยวิธีที่จะกลบเกลื่อนได้อยู่ดี

10:15.120 --> 10:18.240
มังกรคบเพลิงเฝ้ารักษา
เรือนบรรพชนสกุลป๋อในบรรพตจางเหว่ย

10:18.320 --> 10:21.040
น่าจะสังหารคนที่มาจากภายนอกไปทั้งหมด

10:21.120 --> 10:22.120
ทำไมถึงขังพวกเราไว้ล่ะ

10:22.800 --> 10:26.200
นางอยากขังพวกเราไว้
ย่อมมีแผนการของนางเองละมั้ง

10:26.920 --> 10:28.720
ในเมื่อเป็นเช่นนี้
พวกเราก็จงมีความสุขอยู่ที่นี่เถอะ

10:34.480 --> 10:37.080
อ้อมไปอ้อมมาตั้งนาน เจ้าไม่หิวหรือ

10:38.320 --> 10:40.560
จนป่านนี้แล้วนะ ท่านยังสนว่าหิวไม่หิวด้วยหรือ

10:49.320 --> 10:51.080
ท่านทำเป็นไม่ได้ยินไม่ได้หรือไง

10:52.840 --> 10:54.440
ท่านทำเป็นไม่ได้ยินไม่ได้หรือไง

10:57.360 --> 10:59.760
ดังเหมือนฟ้าร้องเลย
จนแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินไม่ได้

11:20.240 --> 11:22.240
ท่านมาบรรพตจางเหว่ยยังพกเปี๊ยะต้นหอมมาด้วย

11:22.320 --> 11:25.000
แปลกมากหรือ ข้าก็มาตามหาเจ้าแต่แรกไง

11:29.240 --> 11:32.120
ข้าใช้คาถาอุ่นร้อนให้เจ้าแล้ว

11:32.840 --> 11:35.080
รีบกินตอนร้อนๆ เถอะ ท่านเทพสงคราม

11:37.320 --> 11:38.160
ขอบคุณ

12:07.480 --> 12:09.240
จนถึงตอนนี้ข้าเพิ่งรู้ตัวว่า

12:12.120 --> 12:15.840
สำหรับข้าแล้ว เจ้ายังสำคัญยิ่งกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก

12:18.560 --> 12:20.040
คำเดียวก็จะปล่อยให้เสียของไม่ได้นะ

12:20.840 --> 12:22.400
เร็ว กินซะ

12:25.920 --> 12:28.200
รีบกินสิ คำเดียวก็จะให้เหลือไม่ได้นะ

12:29.600 --> 12:30.640
ไม่ต้องให้ท่านบอกหรอก

12:46.920 --> 12:48.240
ทำไมหมอกหายไปหมดแล้ว

12:58.880 --> 12:59.840
มังกรคบเพลิง

13:02.280 --> 13:06.680
มังกรคบเพลิง
เจ้ามาพาข้าไปเรือนบรรพชนสกุลป๋อหรือ

13:13.720 --> 13:14.800
ข้ารู้แล้ว

13:16.240 --> 13:17.800
จนแล้วจนรอดข้าเป็นคนนอกอยู่ดี

13:18.840 --> 13:20.880
ไม่มีสิทธิ์เข้าไปในเรือนเก่าของนาง

13:23.760 --> 13:26.760
แต่ว่าเด็กคนนั้น…

13:27.560 --> 13:29.320
เด็กคนนั้นนางมาแล้ว

13:29.840 --> 13:31.000
ถึงอย่างไรนางก็ควรจะได้เจอกันหน่อย

13:35.880 --> 13:38.840
สองคนหรือ อีกคนคือใครกันล่ะ

13:38.920 --> 13:40.240
พวกเขาล่ะ

13:40.760 --> 13:42.880
นี่เจ้าขังพวกเขาเอาไว้
ในเขตอาคมของเจ้าใช่ไหม

13:49.200 --> 13:51.240
ข้ารู้ว่าข้าไม่มีสิทธิ์เข้าไป

13:53.280 --> 13:54.560
เจ้าไปหาเด็กคนนั้นเถอะ

13:55.160 --> 13:56.760
ถึงอย่างไรนางก็ควรจะได้เจอนางสักครั้ง

14:06.920 --> 14:08.120
กินเสร็จแล้วหรือ

14:14.200 --> 14:16.320
ข้ากินไปหมดแล้ว ไม่เหลือให้ท่านเลยสักคำ

14:37.400 --> 14:39.600
เจ้าต้องสวรรค์แค้นจำพราก

14:39.680 --> 14:41.360
ถึงได้พ่ายแพ้ในงานชุมนุมเมฆาคราม

14:42.360 --> 14:45.880
ตอนแรกเจ้าคงคิดว่าข้าวางยาเจ้าสินะ

14:48.520 --> 14:49.880
ท่านรู้หมดแล้วหรือ

14:49.960 --> 14:53.240
หากรอให้เจ้าสารภาพเอง ต้องรอถึงเมื่อไรกัน

14:53.320 --> 14:54.760
ไม่สู้ข้าเดาเองยังดีกว่า

14:58.680 --> 15:01.320
ใช่ ข้าคิดว่าท่านวางยาพิษข้า

15:01.400 --> 15:03.440
ถึงได้พยายามทุกวิถีทางมาอยู่ใกล้ๆ ท่าน

15:05.720 --> 15:08.280
เพราะฉะนั้นเจ้าถึงได้วางแผนเป็นขั้นเป็นตอน

15:08.360 --> 15:11.120
ก็เพื่อเรียกความไว้ใจจากข้า
แล้วก็ขโมยความฝันข้าวฟ่างเหลือง

15:13.040 --> 15:14.240
งั้นถ้าเจ้าทำสำเร็จ

15:14.840 --> 15:17.040
เจ้าจะฆ่าข้าระบายอารมณ์หรือเปล่า

15:20.560 --> 15:21.680
ข้าไม่ได้คิดเยอะขนาดนั้นหรอก

15:22.320 --> 15:23.800
งั้นตอนนี้เจ้าลองนึกๆ ดู

15:26.720 --> 15:29.400
ใช่ ถ้าเป็นในงานชุมนุมเมฆาคราม

15:29.480 --> 15:31.280
ท่านใช้สวรรค์แค้นจำพรากมาเอาชนะข้า

15:31.360 --> 15:32.960
ข้าก็จะต้องฆ่าท่านอยู่แล้ว

15:33.720 --> 15:36.800
แต่ว่าก็ต้องรอจนถึงงานชุมนุมเมฆาคราม

15:36.880 --> 15:39.960
ข้าต้องเอาชนะท่านกลับมาได้อย่างสง่าผ่าเผย
แล้วค่อยชำระแค้น

15:44.960 --> 15:47.640
ไม่ผิดจากที่ข้าคิดเอาไว้เลย

16:01.640 --> 16:04.640
ตอนแรกเจ้ายังลองเชิงมาถามข้า

16:05.320 --> 16:07.040
ว่าข้าวางยาพิษเจ้าหรือเปล่า

16:07.720 --> 16:10.800
- ข้าปฏิเสธ เจ้าก็เชื่อเลยหรือ
- ใช่

16:11.680 --> 16:15.280
แล้วก็ตอนแรกที่เจ้าช่วยข้าขโมยรูปของอาจารย์

16:15.800 --> 16:17.240
ยังไม่ได้จริงใจกับข้าอย่างสนิทใจใช่ไหม

16:19.360 --> 16:22.000
แต่ตอนมาถึงแดนมายาของซวินหมิง

16:22.080 --> 16:23.360
เจ้าเป็นคนช่วยข้าออกไป

16:24.200 --> 16:25.480
ตอนนั้น

16:27.040 --> 16:28.640
เจ้าก็ไม่อยากทิ้งข้าแล้วใช่ไหม

16:43.640 --> 16:44.560
หมิงอี้

16:46.560 --> 16:50.200
จริงๆ แล้วความจริงใจไม่ได้ยากแบบนั้นหรอก

16:59.280 --> 17:00.360
ใช่

17:01.000 --> 17:02.000
สำหรับข้าแล้ว

17:03.880 --> 17:05.240
ท่านก็สำคัญกว่าที่ข้าคิดไว้เหมือนกัน

17:22.160 --> 17:23.079
เจ้าคิดจะทำอะไร

17:43.320 --> 17:45.080
ข้าสัมผัสได้ว่านางไม่ได้มีเจตนาไม่ดี

18:26.680 --> 18:28.360
ที่นี่พวกเรามากันแล้วไม่ใช่หรือ

19:17.920 --> 19:19.720
ข้ากลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดกับนาง

19:19.800 --> 19:20.760
ข้าเข้าไปเป็นเพื่อนนางด้วย

19:25.000 --> 19:26.000
หมิงอี้

19:34.200 --> 19:35.080
นางจะมีอันตรายหรือไม่

19:37.200 --> 19:38.480
เหตุใดข้าถึงเข้าไปไม่ได้

19:54.320 --> 19:57.120
ที่นี่ก็คือเรือนบรรพชนสกุลป๋อ

20:42.600 --> 20:45.760
หมิงเซี่ยน ข้ารอเจ้ามานานแล้ว

20:46.640 --> 20:48.280
เซียน… เซียนหญิงป๋ออวี่หลัน

20:52.120 --> 20:53.680
ท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าคือหมิงเซี่ยน

20:56.360 --> 20:57.800
สิ่งที่เจ้าเห็นอยู่ตอนนี้

20:58.440 --> 21:01.560
เป็นภาพมายาของข้ากับพี่สาวข้าป๋ออวี่เฉิน

21:02.800 --> 21:04.040
ทายาทสกุลป๋อทุกคน

21:05.120 --> 21:07.200
ขอแค่ภาพเหมือนยังถูกคนบูชา

21:07.280 --> 21:09.040
จิตวิญญาณสุดท้ายของเรา

21:09.120 --> 21:12.160
ก็จะอยู่ในเรือนบรรพชนสกุลป๋อเป็นการชั่วคราว

21:14.480 --> 21:15.840
เซียนหญิงป๋ออวี่หลัน

21:15.920 --> 21:17.680
จี้ป๋อไจ่ยังอยู่ข้างนอก

21:17.760 --> 21:19.080
ไม่งั้นให้เขาเข้ามา

21:20.520 --> 21:21.440
หมิงเซี่ยน

21:23.080 --> 21:24.920
ข้าไม่มีหน้าจะไปเจอจี้ป๋อไจ่อีกแล้ว

21:25.920 --> 21:27.360
ฝากเจ้าบอกเขาด้วย

21:28.160 --> 21:29.640
ข้ารู้สึกผิดต่อเขาตลอดไป

21:30.520 --> 21:32.360
ตายสักหมื่นครั้งก็ไม่อาจชดใช้

21:36.280 --> 21:38.160
เซียนหญิงพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร

21:42.240 --> 21:43.560
ความจริงบางเรื่อง

21:45.200 --> 21:48.480
แท้จริงแล้วก็ซ่อนอยู่ตรงหน้าจี้ป๋อไจ่

21:49.280 --> 21:51.080
เพียงแต่ความจริงเหล่านี้น่าเหลือทนเกินไป

21:52.680 --> 21:55.000
ข้ากลัวว่าเขารู้แล้ว

21:55.520 --> 21:59.040
จะทำลายความไว้ใจที่เขามีต่อทุกคนต่อทุกๆ เรื่อง

22:01.920 --> 22:03.600
หากเขาดึงดันจะเผชิญหน้า

22:05.160 --> 22:06.280
ความทรงจำของข้า

22:07.120 --> 22:09.480
ก็อยู่ในที่ที่เขาเอื้อมมือแตะถึง

22:09.560 --> 22:10.800
นี่หมายความว่าอย่างไร

22:10.880 --> 22:12.680
ระหว่างพวกท่านเกิดอะไรขึ้นกันแน่

22:17.400 --> 22:20.000
เด็กน้อย เรื่องนี้หาได้เกี่ยวข้องกับเจ้า

22:20.080 --> 22:22.120
เจ้ามาตามหาความฝันข้าวฟ่างเหลือง

22:22.200 --> 22:23.040
บนโลกใบนี้

22:23.120 --> 22:25.760
ไม่มีใครจะเหมาะให้ฝากฝัง
มากไปกว่าเจ้าอีกแล้ว

22:27.040 --> 22:28.560
ไว้เจ้าได้ตำรับยาไปแล้ว

22:29.400 --> 22:30.880
พวกเราก็จะได้ไปสู่สุคติ

22:33.480 --> 22:37.240
ทายาทสกุลป๋อเดิมทีไม่ควรให้
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองปรากฏบนโลกใบนี้

22:37.320 --> 22:39.800
ข้าเองก็เคยให้จี้ป๋อไจ่ลั่นคำสาบานรับปากข้า

22:39.880 --> 22:42.040
จะต้องใช้ชีวิตปกป้องความฝันข้าวฟ่างเหลืองให้ดี

22:43.560 --> 22:44.720
แต่เวลาผ่านไปสรรพสิ่งก็เปลี่ยนแปลง

22:44.800 --> 22:48.560
หากเพื่อช่วยคน ช่วยคนที่มากมายยิ่งขึ้น

22:48.640 --> 22:51.920
ทำให้ความฝันข้าวฟ่างเหลืองปรากฏต่อโลก
อาจจะมีความหมายมากขึ้น

22:54.200 --> 22:55.160
เช่นนี้

22:55.240 --> 22:57.240
ก็ต้องขอบคุณท่านมากที่เต็มใจมอบตำรับยาให้ข้า

22:58.400 --> 23:00.680
ไว้ข้าปรุงความฝันข้าวฟ่างเหลืองแก้พิษได้เมื่อไร

23:00.760 --> 23:02.520
ข้าจะมอบมันให้ทายาทสกุลป๋อ

23:02.600 --> 23:04.160
ไม่ปล่อยให้มันโดนคนนอกขโมยไปเด็ดขาด

23:11.360 --> 23:12.520
เด็กดี

23:14.400 --> 23:17.880
บัดนี้สกุลป๋อ
เหลือทายาทเพียงคนเดียวที่อยู่บนโลกใบนี้

23:18.600 --> 23:20.000
ซึ่งก็คือลูกของข้า

23:20.760 --> 23:22.160
แต่ข้าหวังว่า

23:23.360 --> 23:26.080
อย่าได้มีคนล่วงรู้ชาติกำเนิดและเบาะแสของนาง

23:26.160 --> 23:28.720
แล้วก็อย่าได้มีใครหาตัวนางพบ

23:31.960 --> 23:33.360
เวลาเหลือไม่มากแล้ว หมิงเซี่ยน

23:33.440 --> 23:34.800
ข้าต้องการให้เจ้าลั่นคำสาบาน

23:35.400 --> 23:36.840
ต่อให้ต้องเจอกับคราวที่เหวลึกถึงทางตัน

23:36.920 --> 23:39.440
ก็จะปกป้องสรรพชีวิต ตายร้อยครั้งก็ไม่เสียใจ

23:40.080 --> 23:41.520
หากผิดต่อคำสาบาน

23:41.600 --> 23:44.440
จิตปฐมดับสูญ จิตวิญญาณมลายสิ้นจากหกแดน

23:55.480 --> 23:58.320
ข้าขอสาบาน
ต่อให้ต้องเจอกับคราวที่เหวลึกถึงทางตัน

23:58.400 --> 24:00.680
ก็จะปกป้องสรรพชีวิต ตายร้อยครั้งก็ไม่เสียใจ

24:00.760 --> 24:02.000
หากผิดต่อคำสาบาน

24:02.080 --> 24:04.360
จิตปฐมดับสูญ จิตวิญญาณมลายสิ้นจากหกแดน

24:13.560 --> 24:15.120
นี่ก็คือตำรับยาส่วนที่เหลือ

24:16.360 --> 24:18.120
พวกเราตั้งใจทำให้คนนอกคิดว่า

24:18.640 --> 24:21.240
คัมภีร์การแพทย์เล่มจบคือตำรา

24:21.320 --> 24:24.920
แต่อันที่จริงสกุลป๋อมีอาคมอื่นอีกวิชา

24:31.000 --> 24:34.000
หมิงเซี่ยน ตอนนี้เจ้าได้ตำรับยาไปแล้ว

24:34.080 --> 24:35.200
พวกเรา

24:36.120 --> 24:37.600
ก็ไม่มีอะไรต้องห่วงอีกแล้ว

24:38.400 --> 24:40.800
เด็กดี เจ้าไปเถอะ

24:41.800 --> 24:44.120
เซียนหญิง จี้ป๋อไจ่อยู่แค่ข้างนอกนี้เอง

24:44.200 --> 24:45.680
ท่านเจอเขาหน่อยเถอะ

25:06.120 --> 25:07.520
- หมิงอี้ เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
- จี้ป๋อไจ่

25:08.120 --> 25:09.680
จี้ป๋อไจ่ ข้าเจออาจารย์ของท่าน

25:09.760 --> 25:12.120
ท่านเข้าไปตอนนี้น่าจะยังได้เจอหน้าสักครั้ง

25:14.360 --> 25:15.360
ทำไมถึงเป็นแบบนี้

25:16.400 --> 25:17.680
ทำไมข้า…

25:22.720 --> 25:24.280
เมื่อครู่เกิดเรื่องอะไรขึ้น

25:25.520 --> 25:27.120
ขอโทษด้วย ข้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

25:28.000 --> 25:29.760
เซียนหญิงป๋อมอบตำรับยาให้ข้าแล้ว

25:29.840 --> 25:31.240
ข้าขอร้องให้นางเจอท่านสักครั้ง

25:31.320 --> 25:33.800
นางบอกว่านางรู้สึกผิดต่อท่าน

25:33.880 --> 25:37.280
แถมบอกด้วยว่านางซ่อนความจริงอยู่
ตรงที่ที่ท่านเอื้อมมือแตะถึง

25:38.240 --> 25:39.760
แต่นางกลัวว่าหลังจากท่านรู้เรื่อง

25:39.840 --> 25:42.640
จะทำลายความไว้ใจที่ท่านมีต่อทุกคนทุกเรื่อง

25:47.320 --> 25:48.880
เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง

25:48.960 --> 25:51.280
อาจารย์ใช้ชีวิตของนางมาแลกกับชีวิตของข้า

25:51.360 --> 25:52.520
นางจะรู้สึกผิดต่อข้าได้อย่างไร

25:53.840 --> 25:55.200
เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไม

25:59.200 --> 26:00.840
อาจารย์ถึงไม่ยอมเจอหน้าข้า

26:03.960 --> 26:05.640
นี่เกิดอะไรขึ้น

26:06.680 --> 26:08.000
เป็นไปได้อย่างไร

26:08.680 --> 26:11.880
สิ่งที่จิตวิญญาณของสกุลป๋อ
กับเขตอาคมของมังกรคบเพลิงยอมรับ

26:13.160 --> 26:14.440
มีแค่ทายาทสกุลป๋อ

26:17.640 --> 26:21.480
จี้ป๋อไจ่ไม่อาจเข้าไปในเรือนบรรพชนสกุลป๋อ

26:22.200 --> 26:23.120
แต่หมิงเซี่ยนกลับเข้าไปได้

26:25.360 --> 26:26.640
ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่าง

26:28.640 --> 26:29.760
หมิงเซี่ยนนาง…

26:31.960 --> 26:33.040
นางถึงเป็นทายาท

26:35.360 --> 26:39.560
(ตำหนักเยาเยว่)

26:47.360 --> 26:49.680
(สุขาวดีแดงชาด)

26:54.480 --> 26:56.080
ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฝ่าบาทคาดการณ์

26:56.160 --> 26:59.160
องค์ชายน้อยเดิมทีมั่นใจ
ว่าจี้ป๋อไจ่ก็คือทายาทสกุลป๋อ

26:59.240 --> 27:00.440
ก็เลยล่อเขาให้ไปที่บรรพตจางเหว่ย

27:01.360 --> 27:04.600
แต่ข้าน้อยทำตามคำเตือนของฝ่าบาท
ดักซุ่มที่บรรพตจางเหว่ย

27:04.680 --> 27:08.960
ไม่นึกเลยว่าจะได้เห็น
สิ่งที่เขตอาคมมังกรคบเพลิงยอมรับหาใช่จี้ป๋อไจ่

27:09.040 --> 27:11.080
แต่เป็นภรรยาของเขา หมิงอี้

27:13.760 --> 27:14.880
กะแล้วเชียว

27:15.960 --> 27:18.600
ทายาทที่สืบสายเลือดสกุลป๋อได้

27:19.320 --> 27:21.920
น่าจะเป็นเซียนหญิงที่มีชีพจรวิญญาณต่างหาก

27:22.640 --> 27:25.640
เจ้าไปสืบตัวตนที่แท้จริงของหมิงอี้

27:25.720 --> 27:27.200
นางไม่มีทางเป็นแค่

27:27.280 --> 27:31.320
เซียนหญิงน้อยของเหวดาวเหนือ
ธรรมดาๆ ขนาดนั้นแน่

27:31.400 --> 27:32.360
ขอรับ

27:32.960 --> 27:34.960
ข้าน้อยสังเกตสีหน้าของหมิงอี้

27:35.040 --> 27:37.240
จะต้องได้คัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อ
อีกครึ่งหนึ่งมาแล้วแน่ๆ

27:37.320 --> 27:40.520
องค์ชายน้อยนับว่าไม่ทำผิดต่อคำไหว้วานของฝ่าบาท

27:40.600 --> 27:43.600
อีกไม่นานฝ่าบาทน่าจะปรุง
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองออกมาได้

27:44.600 --> 27:47.160
ใช่ หนึ่งร้อยปีแล้ว

27:48.000 --> 27:50.320
หนึ่งร้อยปีเต็มๆ แล้ว

27:53.680 --> 27:57.360
ขอแค่ได้สวรรค์แค้นจำพราก
กับความฝันข้าวฟ่างเหลือง

27:58.760 --> 28:01.760
ข้าก็จะสามารถเปิดค่ายกลกลืนสวรรค์ได้แล้ว

28:03.040 --> 28:04.160
ขอแสดงความยินดีกับฝ่าบาท

28:04.240 --> 28:06.080
เฝ้าทรมานมาร้อยปี การใหญ่สำเร็จสักที

28:06.160 --> 28:09.120
มอบหมายอำนาจของเรื่องนี้ให้เฉาหยวนจัดการ

28:09.200 --> 28:11.200
ไม่คิดเลยว่าจะเดิมพันถูกทาง

28:11.280 --> 28:12.560
เจ้านำความไปบอกเขา

28:13.280 --> 28:15.280
ถ้าได้ตำรับยาสมบูรณ์มาเมื่อไร

28:15.360 --> 28:18.080
ก็จงกลับแดนวิญญูชลเพื่อหลอมยาทันที

28:18.760 --> 28:19.640
ขอรับ

28:19.720 --> 28:22.000
เสียเหวลึกไปจะไปสำคัญอะไร

28:22.760 --> 28:26.720
มู่หยวนเฟิงคิดว่า
เขตอาคมหลานรั่วของเขาจะขวางข้าได้

28:28.080 --> 28:32.360
ไว้ข้ามีสวรรค์แค้นจำพราก
กับความฝันข้าวฟ่างเหลืองแล้ว

28:34.200 --> 28:37.400
ถึงเวลาแดนนี้ก็จะเปิดค่ายกลกลืนสวรรค์

28:38.080 --> 28:39.840
ในงานชุมนุมเมฆาคราม

28:39.920 --> 28:42.960
ปกครองหกแดนอย่างสมบูรณ์

29:07.880 --> 29:10.240
(คัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อ ต้น)

29:24.320 --> 29:26.960
เต่าหมื่นปี ปลาหลั่ว

29:27.040 --> 29:28.240
หนูกระจอกเทศ

29:28.320 --> 29:30.960
เจวี๋ยหรู หญ้าคุนหลุนผิน

29:33.760 --> 29:35.960
ล้วนแต่เป็นของหายาก

29:37.360 --> 29:39.480
ยังต้องใช้แก่นไม้เรือนจักรพรรดิ
มาทำเป็นกระสายยา

29:39.560 --> 29:40.400
(เสริมด้วยกระสายยาแก่นไม้เรือนจักรรพรรดิ)

29:48.760 --> 29:51.880
บันทึกคัมภีร์พฤกษา
ไม้เรือนจักรพรรดิเป็นต้นไม้เทพบรรพกาล

29:52.480 --> 29:54.320
สูญพันธุ์ไปจากหกแดนของเราตั้งนานแล้ว

29:55.880 --> 29:56.880
งั้นในหกแดนของเรา

29:56.960 --> 29:59.120
ก็ไม่มีที่ที่เก็บรักษา
ไม้เรือนจักรพรรดิเอาไว้อีกแล้วหรือ

30:00.520 --> 30:03.360
ไม้เรือนจักรพรรดิสูญพันธุ์ไปไม่ใช่แค่ร้อยปีพันปี

30:03.440 --> 30:05.720
ตั้งแต่หมื่นกว่าปีก่อนก็ไม่มีแล้ว

30:07.080 --> 30:08.640
นี่จะไปหาจากที่ไหน

30:09.280 --> 30:10.560
นี่ไม่มีทางเป็นไปได้เลยด้วยซ้ำ

30:11.880 --> 30:13.040
ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าผีเปรตนี่

30:13.120 --> 30:15.040
ทำลายความฝันข้าวฟ่างเหลืองต้นสุดท้ายบนโลกไป

30:15.120 --> 30:16.680
จะต้องมาอยู่ในขั้นนี้กันด้วยหรือ

30:17.840 --> 30:19.320
เจ้าดู ดูๆ

30:19.400 --> 30:21.560
ยังจะมาแกล้ง
ทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรอีก ว่าเจ้าอยู่นะ

30:22.480 --> 30:25.800
- จี้ป๋อไจ่ จี้ป๋อไจ่
- ทำอะไรน่ะ แกล้งตายหรือ

30:25.880 --> 30:27.400
ข้าไม่ได้ออกแรงเลยนะ

30:27.480 --> 30:29.520
อย่าคิดว่าแกล้งตายแล้วจะละเว้นเจ้านะ

30:30.800 --> 30:31.840
โดนพิษหรือ

30:32.520 --> 30:34.480
กรงเล็บของเจ้าเด็กมังกรคบเพลิงมีพิษ

30:34.560 --> 30:35.840
ใช้ได้ ทนมาจนถึงตอนนี้

30:39.040 --> 30:40.920
ทำอะไรน่ะ
เจ้าอยากให้ข้าโมโหอกแตกตายหรือไง

30:41.000 --> 30:41.960
นี่มันเลือดพิษ

30:42.040 --> 30:42.880
ข้าเอง

30:42.960 --> 30:44.120
นี่…

30:58.880 --> 30:59.840
เรียบร้อย

31:03.640 --> 31:04.800
เป็นอย่างไรบ้าง

31:08.520 --> 31:12.080
เพื่อนางในดวงใจแล้ว ถึงตายเป็นผีก็คุ้มค่าจริงๆ

31:13.760 --> 31:16.480
ทนดูไม่ได้ๆ

31:28.920 --> 31:31.800
- ข้าไม่เป็นไร
- บาดแผลท่านยังไม่หายดีเลยนะ

31:34.720 --> 31:36.680
คงไม่ใช่ว่าเจ้ายังดูไม่พอหรอกนะ

31:49.000 --> 31:50.280
อาจารย์

31:50.360 --> 31:52.960
ข้าก็โดนมังกรคบเพลิงทำร้าย ทำไมข้าไม่เป็นไรล่ะ

31:53.040 --> 31:55.880
แล้วทำไมนางให้แค่ข้า
เข้าไปในเรือนบรรพชนสกุลป๋อ

31:55.960 --> 31:58.600
มังกรคบเพลิงนั่นนางมีนิสัยประหลาด

31:58.680 --> 32:01.880
บางทีนางอาจจะชอบเจ้า เกลียดเขาไง

32:03.760 --> 32:06.600
- งั้น… งั้นเซียนหญิงป๋อยัง…
- ไม่ต้องพูดแล้ว

32:06.680 --> 32:07.840
ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุด

32:07.920 --> 32:10.280
คือหาแก่นไม้เรือนจักรพรรดิ
ปรุงความฝันข้าวฟ่างเหลือง

32:16.560 --> 32:18.400
พาข้ากลับไปรักษาบาดแผลที่ทะเลมิหวนกลับ

32:25.080 --> 32:26.240
เจ้ามองข้าหาอะไร

32:26.320 --> 32:28.080
จะส่งเจ้าก็ไปส่งนะ ข้าไม่ไปหรอก

32:32.680 --> 32:34.400
เจ็บตรงไหนอีกแล้วล่ะ

33:11.960 --> 33:12.960
ช้าหน่อย

33:15.920 --> 33:17.320
ข้าไปหาลูกกลอนสะกดโลหิตนะ

33:18.480 --> 33:19.480
หมิงอี้

33:27.640 --> 33:28.480
นายท่านบาดเจ็บหรือ

33:29.280 --> 33:30.240
หมิงอี้ก็มาด้วยใช่ไหม

33:30.960 --> 33:32.640
- นางล่ะ
- ปู้ซิว

33:36.040 --> 33:36.880
ข้า…

33:42.960 --> 33:43.880
ไม่ต้องปิดประตู

33:43.960 --> 33:45.280
อีกเดี๋ยวหมิงอี้ก็กลับมาแล้ว

34:26.320 --> 34:27.360
นี่ทำอะไรอยู่หรือ

34:29.320 --> 34:30.199
ตรวจดูบาดแผล

34:46.600 --> 34:48.040
ทำร้ายสามีตัวเองหรือไง เจ้า…

34:51.239 --> 34:53.639
ท่านเซียน ท่านพูดจาระวังปากด้วย

34:53.719 --> 34:55.840
ระหว่างเราแต่แรกก็เป็นเรื่องโกหก

34:55.920 --> 34:58.040
จนถึงตอนนี้ยิ่งไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบนั้นแล้วด้วย

34:58.120 --> 35:00.320
งั้นเจ้าไปด้อมๆ มองๆ บนศิลาบุพเพสันนิวาส

35:00.400 --> 35:01.840
ว่าตรงนั้นยังมีชื่อของเจ้ากับข้าใช่หรือเปล่า

35:03.480 --> 35:04.720
แต่นั่นเป็นชื่อปลอม

35:05.960 --> 35:07.560
ใช่

35:07.640 --> 35:08.640
แต่…

35:09.440 --> 35:12.120
แต่ข้าทุ่มเทลงไปจริงๆ ถึงได้สลักมันลงไป

35:20.440 --> 35:24.080
ทีแรกข้าคิดว่าท่านเป็นทายาทสกุลป๋อ

35:27.640 --> 35:29.160
ข้าก็มีครอบครัวของข้าเหมือนกัน

35:30.000 --> 35:32.800
ท่านแม่เคยทิ้งรอยประทับอยู่ตรงหว่างคิ้วของข้า

35:34.720 --> 35:38.040
แต่ตอนนี้ข้าไม่อยากไปตามหาพวกเขาอีกแล้ว

35:40.520 --> 35:43.560
ท่านกลัวว่าพวกเขาทิ้งท่านหรือ

35:51.920 --> 35:53.880
แต่ในเมื่อนางคืออาจารย์ของท่าน

35:53.960 --> 35:56.160
แล้วทำไมเขตอาคมมังกรคบเพลิง
ถึงไม่อนุญาตให้ท่านเข้าไป

35:58.960 --> 36:01.000
บางทีจิตวิญญาณของอาจารย์อาจจะตัดสินใจแล้ว

36:01.840 --> 36:03.440
นางไม่อยากเจอข้าก็เท่านั้น

36:05.920 --> 36:07.600
อาจารย์จะต้องมีเรื่องปิดบังข้าแน่นอน

36:08.600 --> 36:12.520
ก็ไม่รู้เลยว่าคำพูดที่บอกว่า
ความจริงซ่อนอยู่ตรงหน้าข้า

36:13.120 --> 36:14.400
สรุปแล้วหมายความว่าอะไรกันแน่

36:16.920 --> 36:18.800
แล้วนางไม่ได้ทิ้งของอะไรเอาไว้ให้ท่านเลยหรือ

36:19.400 --> 36:21.280
มีเพียงความฝันข้าวฟ่างเหลือง

36:21.360 --> 36:24.040
แต่ความฝันข้าวฟ่างเหลืองไม่อาจบรรจุจิตวิญญาณ

36:28.280 --> 36:30.120
ตอนนี้เอ่ยถึง

36:30.200 --> 36:31.600
ความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ต่อหน้าข้าได้เป็นธรรมชาติขนาดนี้

36:32.800 --> 36:33.920
เจ้าก็ไม่ได้เล่นละครต่อไปแล้วไม่ใช่หรือ

36:34.000 --> 36:35.840
แถมยังรู้จักทะเลมิหวนกลับอย่างทะลุปรุโปร่ง

36:35.920 --> 36:37.760
รู้ด้วยว่าลูกกลอนสะกดโลหิตอยู่ที่ไหน

36:55.920 --> 36:58.400
ต่อไปเจ้าคิดจะทำอย่างไร

37:08.000 --> 37:10.560
ในเมื่อข้ารู้ตำรับยาของความฝันข้าวฟ่างเหลือง

37:11.280 --> 37:12.720
ต่อให้ทุกคนบอกว่า

37:12.800 --> 37:14.920
แก่นไม้เรือนจักรพรรดิสูญพันธุ์ไปจากหกแดนแล้ว

37:16.000 --> 37:19.080
แต่ข้าก็ไม่มีทางนั่งรอความตาย
ข้ายังต้องไปตามหาอยู่ดี

37:19.720 --> 37:20.880
ความฝันข้าวฟ่างเหลือง

37:22.080 --> 37:23.960
ถูกข้าทำลายลงต่อหน้าต่อตาเจ้าแล้ว

37:25.080 --> 37:26.080
เจ้าไม่เกลียดข้าหรือ

37:27.760 --> 37:29.360
นั่นเป็นของของท่าน

37:30.040 --> 37:32.440
ท่านจะทำอย่างไรก็สมควรอยู่แล้ว

37:35.400 --> 37:36.680
ใช่

37:37.640 --> 37:39.800
ฉะนั้นข้าได้จัดการไว้อย่างเหมาะสมแล้ว

37:42.800 --> 37:43.880
เมื่อกี้ท่าน…

37:44.960 --> 37:45.840
คงรู้สึกแย่สินะ

37:47.360 --> 37:49.720
เมื่อครู่เข้าไปในเรือนบรรพชน

37:49.800 --> 37:51.880
เจอหน้าเซียนหญิงป๋อครั้งสุดท้ายไม่ได้

37:51.960 --> 37:52.960
คำพูดนั้นของเซียนหญิงป๋อ

37:53.040 --> 37:55.040
อาจารย์รู้สึกผิดต่อข้า เดิมทีก็คือเรื่องเหลวไหล

37:56.520 --> 37:58.480
นางเลือกเอาคัมภีร์การแพทย์ยกให้เจ้า

37:58.560 --> 37:59.960
จะต้องมีเหตุผลของนาง

38:01.880 --> 38:05.480
สำหรับว่านางปิดบังอะไรข้าอยู่
ข้าก็จะตรวจสอบให้รู้แน่ชัด

38:18.520 --> 38:20.160
เป็นอะไรไป เจ็บแผลอีกแล้วหรือ ทำไม…

38:25.600 --> 38:26.840
ข้าหิวแล้ว

38:29.920 --> 38:31.160
ไปกินข้าวเป็นเพื่อนข้าเถอะ

38:36.640 --> 38:37.640
จี้ป๋อไจ่ ท่านเป็นคน

38:37.720 --> 38:38.760
ที่ไร้ความสามารถดูแลตัวเองในชีวิตประจำวันหรือ

38:38.840 --> 38:40.840
กินข้าวยังต้องให้คนกินเป็นเพื่อน

38:40.920 --> 38:43.360
แต่ข้าบาดเจ็บเพราะเจ้า

38:44.240 --> 38:47.160
ท่านช้าหน่อย
อย่างน้อยท่านก็ควรจะเปลี่ยนชุดสะอาดๆ

38:47.240 --> 38:48.640
เปลี่ยนๆๆ

38:51.800 --> 38:53.120
ท่านบอกว่าท่านหิว

38:53.200 --> 38:54.640
ยกเข้าไปในห้องท่านก็ไม่กิน

38:54.720 --> 38:56.640
จะต้องมากินตรงนี้ให้ได้ ทำอะไรน่ะ

38:59.480 --> 39:01.440
ปิดตาข้าทำไม จี้ป๋อไจ่

39:03.560 --> 39:04.840
ท่านปล่อยเลยนะ

39:04.920 --> 39:06.080
ตอนนี้ท่านไม่เจ็บแล้วใช่ไหมล่ะ

39:08.920 --> 39:10.720
ปิดตาข้าทำไมกัน ท่านกินของท่านเองสิ

39:30.520 --> 39:31.480
อวี๋จิ้น

39:33.920 --> 39:36.520
วันนี้ข้าขอคืนอวี๋จิ้นให้เจ้า

39:37.560 --> 39:39.560
ต่อไปไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่เหวดาวเหนือ

39:40.120 --> 39:41.640
หรือกลับบรรพตเหยากวง

39:42.640 --> 39:44.360
สุดท้ายจะมีมันคอยปกป้องเจ้า

39:49.800 --> 39:52.160
ข้าคงได้แค่ฟื้นฟูภายนอกของมัน

39:52.240 --> 39:55.680
แต่ซ่อมมันให้เสร็จสมบูรณ์คงต้องให้เจ้าทำเอง

39:56.800 --> 39:57.920
ขอบคุณ

40:01.520 --> 40:04.240
แก่นไม้เรือนจักรพรรดิ
ยากที่จะตามพบเบาะแสของมัน

40:04.320 --> 40:05.800
ไม่มีเค้าลางเลยสักนิด

40:06.440 --> 40:08.200
เพื่อช่วยข้าแล้ว 27

40:08.280 --> 40:10.400
เหลือจิตวิญญาณแค่เพียงเศษเสี้ยวอยู่ในกระดิ่งนั่น

40:12.200 --> 40:13.680
ข้าไม่กล้าเพ้อฝันถึงวันข้างหน้าหรอก

40:18.120 --> 40:19.000
ข้าบอกว่ามีวันหน้า

40:21.480 --> 40:23.120
ก็จะต้องมีวันหน้า

40:41.600 --> 40:44.080
แก่นไม้เรือนจักรพรรดิ
ยากที่จะตามพบเบาะแสของมัน

40:44.160 --> 40:45.600
ไม่มีเค้าลางเลยสักนิด

40:46.240 --> 40:48.040
เพื่อช่วยข้าแล้ว 27

40:48.120 --> 40:50.560
เหลือจิตวิญญาณแค่เพียงเศษเสี้ยวอยู่ในกระดิ่งนั่น

40:51.840 --> 40:53.520
ข้าไม่กล้าเพ้อฝันถึงวันข้างหน้าหรอก

41:05.560 --> 41:08.080
ท่านจะกินปลาไหม

41:08.160 --> 41:09.960
พวกมังกรอย่างท่านคงกินปลาใช่ไหม

41:11.560 --> 41:13.600
ข้ามีชื่อเรียกนะ กินเสร็จรีบกลับไปได้แล้ว

41:13.680 --> 41:16.920
- ท่านก็ไม่ได้บอกข้านี่ว่าท่านชื่ออะไร
- ปู้ซิว

41:17.800 --> 41:19.480
ข้าชื่อ 27

41:21.320 --> 41:23.160
ปู้ซิว เป็นชื่อที่ดีนะ

41:23.880 --> 41:26.520
ข้าค่อนข้างอิจฉามังกรอย่างพวกท่านจริงๆ

41:26.600 --> 41:28.080
ทั้งสูงใหญ่ ทั้งสง่างาม

41:28.160 --> 41:31.400
พอแปลงร่างที ร่างกายก็แข็งแรงกำยำไม่น้อย

41:32.720 --> 41:34.000
ท่านช่วยข้าจัดการซุนเหลียว

41:34.080 --> 41:35.320
ข้าก็ต้องคืนหนี้น้ำใจท่านสักครั้ง

41:35.400 --> 41:36.560
- ไม่ต้อง
- เอางี้แล้วกัน

41:36.640 --> 41:38.280
ข้ารับปากคำขอท่านสามเรื่อง

41:39.560 --> 41:41.800
ไม่ต้อง อย่าตัดสินใจเองโดยพลการ

41:46.000 --> 41:46.840
เอางี้นะ

41:46.920 --> 41:48.760
คำขอข้อแรกก็คือข้าตกปลาเป็นเพื่อนท่าน

42:09.680 --> 42:13.440
พี่หญิง ท่านกลับมาสักที เป็นอย่างไรบ้าง

42:15.160 --> 42:18.120
ตำรับยาข้าหาเจอแล้ว
แต่ตัวยาไม่อาจรวบรวมได้ครบ

42:18.200 --> 42:20.360
ท่านบอกข้ามา สรุปแล้วยังต้องการอะไรอีกบ้าง

42:20.440 --> 42:22.800
ข้าจะต้องตามหาของล้ำค่าไปให้ทั่วทุกที่

42:22.880 --> 42:25.080
ขอแค่ช่วยท่านให้รอดได้ ข้าทำได้ทุกอย่าง

42:28.560 --> 42:31.800
ท่านเซียนซือถู ข้าซาบซึ้งใจในตัวเจ้ามาก

42:32.320 --> 42:35.160
แต่เมื่อบุญสัมพันธ์สิ้นสุด
แต่ละคนต่างมีชะตาเป็นของตัว

42:35.240 --> 42:36.600
- เจ้าอย่าเปลืองแรงเลย
- ยังรู้จักกลับมาด้วยหรือ

42:39.840 --> 42:41.600
มัวอึ้งอะไรอยู่ รีบเข้าไปซะ

42:41.680 --> 42:43.760
ยังต้องตรวจสวรรค์แค้นจำพรากในตัวเจ้าอีก

42:45.720 --> 42:46.920
ให้ตายสิ

42:47.440 --> 42:49.840
ตั้งแต่หัววันจรดค่ำเอาแต่ทำให้ข้าเป็นห่วง

42:55.520 --> 42:57.480
- ไม่ส่งนะ
- อาจารย์เสอ

42:57.560 --> 43:00.160
พี่หญิงไม่ยอมเปิดเผย
ตำรับยาความฝันข้าวฟ่างเหลืองกับข้า

43:01.560 --> 43:04.400
แต่ข้าแค่อยากช่วยเท่านั้นจริงๆ

43:05.000 --> 43:06.960
ท่านบอกข้ามาว่าต้องการตัวยาอะไรบ้าง

43:07.040 --> 43:08.720
ข้าจะต้องคิดหาวิธีไปตามหามาให้ได้

43:12.480 --> 43:15.520
ขอร้องท่านละ อาจารย์เสอ ข้าจะต้องช่วยนาง

43:16.800 --> 43:19.040
ต่อให้ใช้ชีวิตข้ามาแลกก็ยังได้

43:25.440 --> 43:27.360
กระสายยาตัวสุดท้ายคือ…

43:28.480 --> 43:29.840
แก่นไม้เรือนจักรพรรดิ

43:32.560 --> 43:34.000
แก่นไม้เรือนจักรพรรดิ

43:36.720 --> 43:40.960
มันสูญพันธุ์ไปได้ 13,000 ปีแล้ว

43:42.080 --> 43:43.160
ฉะนั้น

43:43.240 --> 43:45.360
สุดท้ายแล้วก็ยังปรุง
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองออกมาไม่ได้

43:53.240 --> 43:54.440
รอข้านะ