(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
จี้ป๋อไจ่
วันนี้เหวลึกครึกครื้นดีจริงๆ
ไม่เจียมตัว
- จี้… - หมิงอี้ หมิงอี้
ไม่เป็นไรใช่ไหม
เราต้องรีบไปจากที่นี่
แดนวิญญูชลยังมีแผนสำรองอีก
เจ้ารู้ได้อย่างไร
เป็นข่าวที่ส่งมาจากสกุลซือถู
หมิงอี้ ไปกับข้าเร็วเข้า
ราชาเทพวิญญูชล จะให้ทั้งเหวดาวเหนือตายเป็นเพื่อน
เหวลึกกำลังจะถล่มแล้ว
ไอพิษจะแพร่กระจายไปทั่วนครเทพ
ไอพิษ
ดูสิๆ
เทียนจี
นี่…
เกิดอะไรขึ้น
(ตำหนักจื่อเวย)
วันนี้ในที่สุดก็มาถึงจนได้
ในเหวดาวเหนือขอเพียงเป็นผู้มีชีพจรวิญญาณ
จงร่วมกันต้านการรุกรานของไอพิษทันที
ข้าตายได้
แต่เจ้าก็ต้องตายเป็นเพื่อนข้าด้วย
- จี้ป๋อไจ่ ระวัง - อย่าไป
หมิงอี้
เจ้ามาทำไม
ไอปราณที่นี่มีพิษ
นางจะตายพร้อมเจ้าที่นี่ไม่ได้
จี้ป๋อไจ่ นางบอกข้าหมดแล้ว
ระหว่างพวกเจ้าเป็นแค่การแลกเปลี่ยน
ในมือเจ้าไม่เคยมีความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ตอนนี้นางไม่ต้องการเจ้าแล้ว
มอบนางให้ข้า
ไม่… ไม่คิดว่าเจ้า…
ไอพิษนี่ไม่คิดว่าจะกระจายเร็วแบบนี้
เสด็จพ่อ
ที่ผ่านมาสิ่งที่ข้าและอาเจ้าทำล้วนขี้ขลาด
ต่างเส้นทางแต่จุดหมายเดียวกัน
เสด็จพ่อ ท่านจะทำอะไร
ราชาเทพเหวดาวเหนือทุกรุ่นได้คิดค้นวิชาเวทไว้
ในฐานะราชาเทพ
ต้องเสียสละเลือดเนื้อตัวเอง
แปลงจิตปฐมเป็นเขตอาคม
เรียกว่าค่ายกลหลานรั่ว
หลังตั้งค่ายกลนี้แล้ว
วิชาปีศาจ มาร หรือเทพใดๆ
ภายในร้อยปีไม่อาจกล้ำกรายเหวดาวเหนือ
นี่คือโชคชะตาของราชาเทพทุกรุ่น
ร่างข้า กายข้า
จิตข้า ความคิดข้า
- เสด็จพ่อ ไม่นะ - เจตจำนงข้า…
เสด็จพ่อ
แปลงเป็นเขตอาคมห้าลักษณ์
เสด็จพ่อ
เสด็จพ่อ อย่า
ใช้หนึ่งวาฬร่วงหล่น
ก่อเกิดสรรพสิ่ง
ไม่นะ เสด็จพ่อ
เหวลึกจะถล่มโดยสิ้นเชิงแล้ว
เจ้าพาหมิงอี้ไปก่อน
ข้าออกไปเองได้
เหวลึกเกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้
เสด็จพ่อต้องรู้ตัวแน่
ข้าจะให้เขาพบหมิงอี้ไม่ได้
เสด็จพ่อ
เทียนจีโตแล้ว
มีวิจารณญาณและการตัดสินใจของตัวเอง
แต่รับปากพ่อ
อย่าให้ความเกลียดชังครอบงำ
อย่าให้หกแดนตกอยู่ในไฟสงคราม
จะต้องทำให้งานชุมนุมเมฆาคราม
กลับมายุติธรรมดังเดิม
แน่นอน เสด็จพ่อ
ข้าทำได้แน่นอน
พ่อเชื่อเจ้า
เส้นทางนี้แม้ยากลำบากมาก
แต่ไม่ต้องกลัว
พ่อจะกลายเป็นดวงดารา
อยู่ข้างกายเจ้าตลอดไป
เสด็จพ่อ
ลูกสาวคนดี
เสด็จพ่อ
ไม่ต้องร้อง
เสด็จพ่อ
ลูกสาวคนดี
ไม่นะ เสด็จพ่อ
เสด็จพ่อ
ไม่ต้องร้อง
เสด็จพ่อๆ
พ่อจะกลายเป็นดวงดารา
อยู่ข้างกายเจ้าตลอดไป
ดวงดาราตราบชั่วนิรันดร์ น้อมส่งราชาเทพ
เสด็จพ่อ
ท่านใช้ชีวิตแปลงเป็นเขตอาคมหลานรั่ว
ข้าก็จะสาบาน
ปกป้องเหวดาวเหนือด้วยชีวิต
ทำไมท่านโผล่มาที่เหวลึกได้
คำพูดนี้ควรเป็นข้าที่ถามเจ้า
เจ้าไปทำอะไรที่เหวลึก
หาตำรับยาครึ่งเล่มของความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ข้ารับประกันด้วยชีวิต
ไม่ปล่อยให้ตำรับยารั่วไหลเป็นอันขาด
แค่หาตำรับยา
ต้องทำให้ตัวเองบาดเจ็บถึงขั้นนี้
ข้าไม่เป็นไร
แล้วหมิงเซี่ยนล่ะ
เขาถูกสวรรค์แค้นจำพราก
แค่ชีพจรวิญญาณขาดก็พิการแล้วหรือ
ไม่สนใจความเป็นตายของเจ้าด้วย
ตกลงใช่ผู้ชายหรือเปล่า
เขาไม่ใช่ พอใจหรือยัง
นี่ท่านทำอะไรอีก
ยุ่งไม่เข้าเรื่อง
ข้าดีขึ้นมากแล้ว
องค์ชายน้อย พวกข้ารับบัญชาฝ่าบาท
พาท่านกลับไปพบพระองค์
เสด็จพ่อรู้หมดแล้วหรือ
ราชาเทพดาวเหนือ
ดับสูญแล้ว
(เมตตามีมารยาท)
เสด็จพ่อก็ไม่อยากเห็นข้าเป็นแบบนี้สินะ
เทียนจี
เหยียนเสี้ยว
เจ้าจะได้รับคำพูดพวกนี้หลังจากข้าจากไปแล้ว
แดนวิญญูชลรุกราน
ปกป้องเหวดาวเหนือ
นี่คือหน้าที่ของราชาเทพ
แต่อยู่เคียงข้างเทียนจีเป็นหน้าที่ของพ่อ
ยากจะทำได้ทั้งสองสิ่ง
ข้าขอบใจเจ้ามากที่อยู่เคียงข้างเทียนจีได้
เป็นครอบครัวของนาง
ข้าเข้าใจลูกสาวตัวเอง
นางจะเสียใจ
แต่จะไม่ซึมเศร้านานเกินไป
เพราะนางยังมีภารกิจของราชาเทพอยู่
และนางสามารถทำได้ดีมาก
นางต้องเข้มแข็งขึ้นแน่นอน
ก่อนหน้านั้น
ขอร้องเจ้า
อยู่เป็นเพื่อนนางผ่านช่วงเวลาที่ทนได้ยากที่สุด
(คุกวารี แดนวิญญูชล)
นายท่าน
ทำไมฝ่าบาทตีนายท่านจนเป็นแบบนี้
เป็นอย่างไรบ้าง
ทนไหวไหม
ข้าจะไปขอร้องฝ่าบาท
ขังแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว
ท่านไม่มีชีพจรวิญญาณ
ทนคุกวารีนี่ไม่ไหว
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ท่านจะตายนะ
เขาขังข้าไว้ที่นี่
ข้าทำอะไรไม่ได้
แต่เจ้าเคลื่อนไหวอิสระ
ข้าถึงให้เจ้าไปสืบข่าว
หมิงอี้เป็นอย่างไรบ้าง
- ตอบข้า - นางตายแล้ว
นางหาความฝันข้าวฟ่างเหลืองไม่เจอ
สวรรค์แค้นจำพรากพิษกำเริบ
ตายแล้ว
ไม่
นายท่าน
- ข้าจะออกไปๆ - นายท่าน
นายท่าน
ท่านบ้าไปแล้วหรือ นายท่าน
ตอนนี้ฝ่าบาทแค่ลงโทษท่านเล็กๆ น้อยๆ
ท่าน… ท่านหนีออกไปเอง
ท่านรู้ไหมผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
- ปล่อยข้า - นายท่าน
- ข้าจะไปช่วยหมิงอี้
นายท่าน
ข้าจะไปช่วยหมิงอี้
นางยังไม่ตาย
ข้าโกหกท่าน นางยังไม่ตาย
นายท่าน
จริงหรือ
ใช่
เสอเทียนหลินให้คัมภีร์การแพทย์นางแล้ว
จริงหรือ
จริง
ข้ายืนยันด้วยตัวเองมาแล้ว
เรื่องที่ท่านมอบหมาย
ข้าต้องจัดการให้เรียบร้อยแน่นอน
นายท่าน
คิดถึงตัวเองบ้างได้ไหม
เจ้าไม่ต้องห่วงข้า
เสด็จพ่อเสียลูกชายไปสามคนแล้ว
เขาไม่ปล่อยให้ข้าตายหรอก
ปลาใหญ่กินปลาเล็ก
เขาจะต้องเลือกข้า
และเลือกได้เพียงข้า
เทียบกับอาวุธเวทธนูอื่นๆ
เล็งได้แม่นยำกว่า
พลังทำลายล้างและความทะลุทะลวงดีกว่า
ยังเก็บพลังวิญญาณไว้ใช้เองได้
ลูกธนูสามารถเปลี่ยนเป็นรูปร่างต่างๆ
รับมือกับสถานการณ์ที่ต่างกัน
นี่คืออาวุธเวทที่นักสู้ใช้
แม้ข้าไม่ชอบใช้อาวุธเวท
แต่ก็ไม่ใช่ไม่รู้เรื่องเลย
อาวุธเวทต้องใส่ความนึกคิด ของนักหลอมอาวุธลงไป
ตอนที่หมิงอี้ต่อสู้กับกองทัพสัตว์ปีศาจ
วิธีที่สร้างอาวุธ
เหมือนสิ่งนี้เปี๊ยบ
เห็นชัดว่าเป็นผลงานของนาง
แม้นางมีชีพจรวิญญาณ
แต่ไม่ใช่นักสู้นะ
หรือว่าหมิงเซี่ยนสอนนางทำ
ฝีมือหลอมอาวุธระดับนี้
พรสวรรค์ การรบจริง ประสบการณ์ การฝึกฝน
ขาดอย่างหนึ่งก็ไม่ได้
มีเพียงนักสู้ที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน
ถึงเอามาประยุกต์ใช้อย่างถ่องแท้ได้
(ภาพร่มสะกดปีศาจ)
อาวุธเวทพัดเหล็กอันนั้นของหมิงเซี่ยนชื่อว่าอวี๋จิ้น
แต่เสียดายมันถูกข้าทำลายไปแล้ว
อวี๋จิ้นคือสำหรับข้าแล้ว…
คืออาวุธเวทสำคัญที่สุดของหมิงเซี่ยนเลยนะ
ท่านรู้หรือไม่ว่ามันต่อกรกับสัตว์ปีศาจ ในยามคับขันได้มากแค่ไหน
พวกเราออกมาได้อย่างไร
โชคดีที่ใต้เท้าทะลวงทางออกออกไป
ต้องเปลืองแรงไปมากกว่าจะออกไปได้
จี้ป๋อไจ่
นี่เจ้ามีชีพจรวิญญาณด้วยหรือ
พูดมา เจ้าเป็นใครกันแน่
หากข้ามีสมุดรายชื่อเล่มนั้น
เช่นนั้นข้าก็มีหลักฐาน
จับเจ้าสารเลว
ที่ใช้สวรรค์แค้นจำพรากวางยาพิษหมิงเซี่ยนออกมา
ไม่ใช่อยู่ที่นี่
หมิงเซี่ยน
ถูกสวรรค์แค้นจำพราก
มิน่าในงานชุมนุมเมฆาคราม
พลังวิญญาณของหมิงเซี่ยน ถึงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
ข้าไม่เป็นไร
อาการของหมิงอี้…
ต่อให้ถูกสะท้อนกลับจากวิชาเคลื่อนย้ายบุปผา
ร่างกายเจ้าก็ไม่มีทางอ่อนแอเช่นนี้
หนาวจัง
เหมือนอาการข้า ที่ถูกสวรรค์แค้นจำพรากในตอนนั้นเปี๊ยบ
นางถึงเป็นคนที่ถูกสวรรค์แค้นจำพรากชัดๆ
สำหรับหมิงเซี่ยนแล้ว ข้าก็คือ…
คู่หมั้นของเขา
แล้วหมิงเซี่ยนล่ะ
เขาถูกสวรรค์แค้นจำพราก
แค่ชีพจรวิญญาณขาดก็พิการแล้วหรือ
ไม่สนใจความเป็นตายของเจ้าด้วย
ตกลงใช่ผู้ชายหรือเปล่า
เขาไม่ใช่ พอใจหรือยัง
หรือว่า…
หยุดนะ ฝูเยว่
หยุด
ฝูเยว่
ทำไม
ทำไมต้องเผาตบะตัวเองเพื่อช่วยข้า
ไม่ต้องห่วง
ข้าไม่ตายหรอก
เผ่าจิ้งจอกโหย่วซูซ่อนปฐมแก่น
ของตัวเองในแดนมายาได้
ต่อให้สูญสิ้นตบะ
ก็จะไม่ตายเหมือนเผ่าเซียน
แต่เมื่อไรที่สูญสิ้นตบะ
จะต้องกลับเป็นร่างเดิมนะ
เช่นนั้น หากมีวันนั้นจริง
หากข้ากลายเป็น
จิ้งจอกที่ไม่ต่างอะไรกับ
จิ้งจอกป่านับพันนับหมื่นตัว
นายท่านจะจำข้าได้ไหม
ก็เหมือนกับที่จำหมิงอี้ได้
องค์ชายเฉาหยวน ฝ่าบาทขอเชิญ
ที่แท้เจ้าฝึกคาถาพันแมลง
ถึงมีปัญญาฆ่าพี่น้องเจ้าสองคน
เจ้ากล้าดีอย่างไร จ้องตะครุบคัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อ
ยังกล้าลงมือใต้จมูกข้าอีก
เจ้าซุ่มอยู่ในเหวดาวเหนือตั้งนาน
หรือว่ายังหาความฝันข้าวฟ่างเหลืองไม่เจอ
ลูกยืนยันแล้ว ข่าวลือเป็นเท็จ
ในมือจี้ป๋อไจ่ไม่มีความฝันข้าวฟ่างเหลือง
สืบได้พวกนี้จะมีประโยชน์อะไร
เจ้าไปเหวลึกขโมยคัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อ
หรือว่าคิดจะสร้างความฝันข้าวฟ่างเหลืองเอง
หากลูกบอกว่า
อยู่เหวดาวเหนือสืบเจอ
วิธีทะลวงเขตอาคมมังกรคบเพลิงแล้ว
เสด็จพ่อเห็นว่าผลลัพธ์นี้เป็นอย่างไร
พูดต่อไป
ลูกรู้ว่า
เสด็จพ่ออยากหา เรือนบรรพชนสกุลป๋อให้เจออีกครั้งเสมอ
เอาคัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อครึ่งเล่มหลัง
ที่เอามาไม่ได้ในตอนนั้น
เพียงแต่เสียดายมังกรคบเพลิงฟื้นคืนชีพ
กางเขตอาคม
คนนอกจึงหาเรือนบรรพชนสกุลป๋อไม่เจออีก
แต่เสด็จพ่อไม่ต้องกังวล
ลูกทำเรื่องนี้ให้เสด็จพ่อได้
ดูท่าเจ้าจะไม่อยากให้ข้ารู้
วิธีทะลวงเขตอาคมมังกรคบเพลิง
ลูกอยากเป็นผู้แข็งแกร่ง
ไม่อยากอยู่ใต้คนอื่น
มองไปทั่วหกแดน
ผู้แข็งแกร่งเกรียงไกรที่สุด มีเพียงเสด็จพ่อคนเดียว
สามารถทำงานเพื่อเสด็จพ่อ
พึ่งพาเสด็จพ่อ
และไม่ถูกคนอื่นกัดกิน
ขอเพียงเสด็จพ่อสมปรารถนา
ได้รับความไว้วางใจและสนับสนุนจากเสด็จพ่อ
ก็คือผู้แข็งแกร่งแห่งแดนวิญญูชล
จากกันสามวัน
ต้องมองเสียใหม่
เฉาหยวน
เจ้ากล้ามาก
เสด็จพ่อ
เฉาหยวนอยากได้ความฝันข้าวฟ่างเหลือง
สร้างชีพจรวิญญาณ
เอาชนะในงานชุมนุมเมฆาคราม
ก็เพียงเพื่อช่วยเสด็จพ่อ
รักษาเกียรติยศของแดนวิญญูชลเท่านั้นเอง
ไม่กล้าคิดเลยเถิดแน่นอน
ความตั้งใจเดิมเช่นนี้
ไม่เปลี่ยนแปลงแน่นอน
ไปเถอะ ลูกพ่อ
ไปเอาคัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อ
มาแดนวิญญูชลของข้า
คัมภีร์การแพทย์นี่ถูกลงอาคมต้องห้ามไว้
นี่คือวิชาลับของสกุลป๋อ
ดูท่ามีแต่หาคัมภีร์การแพทย์ครึ่งเล่มหลังให้เจอ
รวมเข้าด้วยกัน
ถึงดูเนื้อหาทั้งหมดได้
ที่ข้ามาวันนี้มีสองเรื่อง
เรื่องแรกคือซือถูหลิ่ง
ฐานะของเขาต้องมีปัญหาแน่นอน
ฐานะของซือถูหลิ่งน่าสงสัยก็จริง
แต่เขามีบุญคุณต่อข้า
เรื่องบางเรื่องบอกท่านไม่ได้
จริงสิ
ข้าเจอคัมภีร์การแพทย์ครึ่งเล่มแรกแล้ว
แม้ในหกแดน
มีสายตามากมายเฝ้ามองคัมภีร์การแพทย์อยู่
แต่ข้ารับประกัน ข้าไม่แพร่งพรายแน่นอน
นี่ก็คือเรื่องที่สองที่ข้ามาหาเจ้า
เหตุใดเจ้ายึดติดกับคัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อเช่นนี้
ย่อมต้องเพื่อหมิงเซี่ยนน่ะสิ
เหตุใดไม่ให้ข้าตรวจชีพจรวิญญาณของเจ้า
เจ้าร้อนตัวอะไร
ท่านอยากตรวจอะไรข้า
เราไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว
เกี่ยวข้องหรือไม่ ข้าพูดแล้วถึงนับ
วันนี้ตอนที่อยู่เหวลึก
ลูกธนูที่เจ้าใช้เน้นรุกมากกว่าป้องกัน
อีกทั้งเก็บพลังวิญญาณสำรองล่วงหน้าได้
นอกจากเป็นนักสู้ที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน
หาไม่แล้วไม่มีทางทำออกมาได้
เขาสังเกตเห็นอะไรหรือ
ท่านสงสัยอะไรข้าอีก
ท่านยังใส่ใจข้าอยู่หรือ
จี้ป๋อไจ่
ท่านเล่นเป็นคนเสเพลมาตั้งนาน
บัดนี้แค่หญิงที่หลอกท่านคนเดียว ท่านก็ปล่อยวางไม่ได้
เป็นข้าที่หลอกท่านมาตลอด
เป็นข้าที่จะขโมยความฝันข้าวฟ่างเหลือง ที่อาจารย์ท่านทิ้งไว้ให้ท่าน
พัดกากๆ ของหมิงเซี่ยน
เจ้าไม่อยากได้คืนหรือ
ถ้าอยากได้ละก็
เอาของมาแลก
- ท่านต้องการอะไร - อาวุธเวท
ทำอาวุธเวทที่เป็นหนึ่งไม่มีสอง
มีแต่เจ้าที่ทำออกมาได้
ได้ ข้าจะให้อาวุธเวทท่าน
แต่นอกจากต้องให้อวี๋จิ้นข้าแล้ว
ยังต้องลบชื่อของท่านกับข้า บนศิลาบุพเพสันนิวาสด้วย
จากนี้เราไม่ติดค้างกัน
ตอนนี้เจ้าพูดไปก็ไม่นับ
ปู้ซิว
ซือถูหลิ่งตอนนั้นโผล่มาที่เหวลึกได้
เรื่องนี้ต้องมีลับลมคมในแน่
ไม่ก็สกุลซือถูมีความเกี่ยวข้องกับราชาเทพวิญญูชล
ไม่ก็ฐานะของซือถูหลิ่งมีอะไรซ่อนเร้น
เจ้าหาโอกาสสืบดู
ขอรับ น้อมรับคำสั่ง
แต่ทางหมิงอี้
นายท่านคิดจะทำอย่างไร
นางโกหกเก่ง
อยากให้นางพูดความจริงไม่ง่ายขนาดนั้น
หากหมิงอี้เป็นคนที่
นายท่านคิดจริงๆ
เช่นนั้นนางจะต้องยืนอยู่ข้างบรรพตเหยากวง
กลายเป็นศัตรูของนายท่าน
ถึงตอนนั้นเราควรเลือกอย่างไร
เรื่องในโลกนี้ส่วนใหญ่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
แต่ข้า
ต้องหาวิธีที่ดีทั้งสองอย่างได้แน่
โชคดีที่อาจารย์ถ่ายพลังวิญญาณเข้ามา
ดูสิ กระบี่หลอมเป็นอย่างไร
ทำหน้าอะไรของท่าน
เจ้าคิดว่าไงล่ะ
ข้ารู้
กระบี่เล่มนี้ยกเครื่องจากอวี๋จิ้นก็จริง
แต่ข้าเปลี่ยนมันเป็นกระบี่ยาว
คนนอกดูไม่ออกหรอก
เพราะอวี๋จิ้นเป็นอาวุธเวทที่ร้ายกาจที่สุดของข้า
ยังสามารถรับรู้ถึงอันตรายในช่วงเวลาวิกฤตได้
ปกป้องนายด้วยสัญชาตญาณ
ไม่รู้จริงๆ เจ้าคอไก่นั่นกรอกยาเสน่ห์อะไรให้เจ้า
เขาทำร้ายเจ้าจนเป็นแบบนี้
เขาเป็นคนทำลายความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ทำลายความหวังเดียวที่เจ้าจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
แต่ยืนในจุดยืนของเขา
เขาก็ไม่ผิดนี่นา
อีกอย่างหลังจากนี้ข้าจะไปบรรพตจางเหว่ยแล้ว
ที่นั่นอันตรายขนาดนั้น
ข้าหมายถึงถ้านะ
ถ้ามีเหตุการณ์ไม่คาดคิดอะไร
หรือสุดท้ายทำความฝันข้าวฟ่างเหลืองออกมาไม่ได้
เช่นนั้นจี้ป๋อไจ่ยังต้องรับมือ
พวกคนของแดนวิญญูชลอีก
ข้าเลยหวังว่ากระบี่เล่มนี้
ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน
สามารถปกป้องชีวิตเขา เหมือนที่อวี๋จิ้นปกป้องข้าในตอนนั้น
ลองดู
มันคมมาก
ล้อเล่นส่งเดช
โชคร้ายของสำนักจริงๆ
ท่านฟังเสียงมันสิ
นายท่าน
เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน
นี่คืออาวุธเวทที่ข้ารับปากจะทำให้ท่าน
ชื่อว่านิพพาน
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน
ขอให้ท่านเซียนจี้คืนอวี๋จิ้นให้ข้าด้วย
และลบชื่อท่านกับข้าบนศิลาบุพเพสันนิวาสออก
รับอาวุธเวทนี้แล้ว
ระหว่างท่านกับข้าก็ไม่ติดค้างกันอีก
ขอให้ท่านเซียนจี้คืนอวี๋จิ้นให้ข้าโดยเร็ว
อาวุธเวทที่เจ้าทำเล่มนี้…
ข้าไม่พอใจ ไม่นับ
ท่านปั่นหัวข้าหรือ
เสียงแกว่งกระบี่ควรดุจมังกรคำราม
นิพพานของเจ้าไม่เข้าขั้นเลย
- นี่ยังไม่นับว่ามังกรคำรามอีก - ไม่นับ
เพราะข้าพูดแล้วถึงนับ
ดังนั้นไม่นับ
ท่านดูให้ชัดๆ
อาวุธเวทชิ้นนี้เป็นเลิศในหกแดน
เป็นผลงานที่ข้าภูมิใจที่สุดในชีวิตนี้
ท่านอย่าพูดเหลวไหลนะ
คนโกหก
จี้ป๋อไจ่
ท่านอายเป็นไหม
หมิงอี้
ระหว่างเรา
ยังขวางกั้นด้วยหมิงเซี่ยนจริงหรือ
ต่อให้ไม่ขวางกั้นด้วยหมิงเซี่ยน
ก็ขวางกั้นด้วยเรื่องยุ่งๆ มากมาย
(ใช้ความสง่าโอบรับทุกสิ่ง)
ข้าน้อยสืบตามคำสั่ง
รายชื่อแลกเปลี่ยนสวรรค์แค้นจำพรากของมู่ฉีไป่
ในที่สุดก็คืบหน้าแล้ว
ข้าน้อยเจอ
เซียนหญิงที่มีความสัมพันธ์กับซุนเหลียวก่อนตาย
รู้จากปากนางว่า
รายชื่อเล่มนั้นของมู่ฉีไป่
ไม่ใช่ม้วนคัมภีร์หยก
- แต่บันทึกไว้ในคันฉ่องบันทึก - คันฉ่องบันทึก
หรือว่าเศษคันฉ่องที่พบใต้ต้นกลืนวิญญาณ
ก็คือคันฉ่องบันทึก
เราต้องหาทางเปิดมันออก
ก่อนหน้านี้ข้าน้อยสืบข่าวของสกุลซือถูอย่างลับๆ
พวกเขาเป็นพวกเดียวกับมู่ฉีไป่มาตลอด
หลังจากมู่ฉีไป่ตาย
พวกเขาส่งหนังสือขอขมา ตัดขาดความสัมพันธ์
แต่ท้ายที่สุด
พวกเขากับแดนวิญญูชลก็ต้องมีความเกี่ยวข้องกัน
ซือถูหลิ่ง
บอกว่าเป็นลูกนอกสมรส ที่สกุลซือถูเนรเทศไปข้างนอก
ต่อมาคืนสู่สกุล
แต่ในผังวงศ์ตระกูลก็ไม่เคยบันทึกอย่างแน่ชัด
ว่าพ่อแม่บังเกิดเกล้าเขาเป็นใครกันแน่
บางที
ฐานะของซือถูหลิ่งอาจเป็นแค่เปลือกเปล่าๆ
อาจารย์ คืบหน้าไหม
ยังเปิดอาคมต้องห้ามในนี้ไม่ได้อยู่ดี
ดูท่าต้องรอเจ้าเจอ คัมภีร์การแพทย์ครึ่งเล่มหลังแล้ว
ร่างกายเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ไหวไหม
พรุ่งนี้ก็เดินทางไปบรรพตจางเหว่ยกัน
นายท่าน
เจ้าฟื้นแล้วหรือ
มา
- ดีขึ้นไหม - นายท่าน
ในที่สุดเราก็กลับมาเหวดาวเหนืออีก
ต่อจากนี้ควรทำอย่างไร
เสด็จพ่อสั่งให้ข้าหาเรือนบรรพชนสกุลป๋อให้เจอ
เอาคัมภีร์การแพทย์ครึ่งเล่มหลังมาโดยเร็ว
หมิงอี้จะเดินทางไปบรรพตจางเหว่ยแล้ว
เขตอาคมมังกรคบเพลิงยอมรับแค่ทายาทสกุลป๋อ
ถึงเวลาข้าจะล่อจี้ป๋อไจ่ไป
ช่วยหมิงอี้เข้าเรือนบรรพชนสกุลป๋อ
หากหมิงอี้ได้ตำรับยามาจริง
สร้างความฝันข้าวฟ่างเหลืองช่วยชีวิต
นางไม่มีทางให้ตำรับยานายท่านแน่
ถึงตอนนั้นนายท่านจะส่งมอบงานอย่างไร
ฝ่าบาทจะลงโทษอย่างไร
จะฆ่าจะแกง มีอะไรน่ากลัว
ขอเพียงปกป้องหมิงอี้ได้
เรื่องอื่นล้วนไม่สำคัญ