(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
หมิงอี้
เจ้ายังจำชื่อสุรานี้ได้หรือไม่
พึงใจต่อท่าน
อย่างนั้นข้าขอถามเจ้าสักคำถาม
ตอนนั้นที่เจ้ามอบสุราไหนี้ให้ข้า
มาจากใจเจ้าจริงๆ
หรือว่าอยากใช้สุราไหนี้
ทำให้ข้าเชื่อใจเจ้ามากกว่าเดิม
พอแล้ว
ข้ารู้แล้วว่ามาจากใจเจ้าจริงๆ
ขณะนี้มาจากใจจริง
เรียกข้า
จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่…
จี้ป๋อไจ่ ข้าชอบท่าน
ได้ความฝันข้าวฟ่างเหลืองมาแล้วหรือ
เป็นอะไร
ท่านเอ่ยปากขอไม่ลงใช่หรือไม่
ก่อนที่เซียนหญิงป๋ออวี่หลันจะตาย
เคยให้เขาสาบาน
อย่าให้ความฝันข้าวฟ่างเหลือง ปรากฏขึ้นในโลกนี้อีก
ถ้าเขาเอาโอสถให้ข้า
อย่างนั้นเขาก็จะผิดคำพูด แม้แต่คำสั่งเสียของอาจารย์เขา
คำสั่งเสียของอาจารย์เขา ไม่แน่เสมอไปว่าเขาจะไม่ละเมิด
เป็นข้าที่ต้องการความฝันข้าวฟ่างเหลือง
เป็นข้าที่อยากมีชีวิตอยู่
ข้าไม่อาจโยนปัญหายากๆ ไปให้เขา
อย่างนั้นคนเลวก็มีแต่ต้องเป็นข้าแล้ว
แต่ว่า ทำแบบนี้
เขาจะต้องเกลียดท่านแน่ๆ
ข้ารู้
อย่างนั้นก็ให้เขาเกลียดไปเถอะ
คนที่ทำเรื่องผิดๆ
อย่างไรก็ต้องแบกรับผลที่ตามมา
หนึ่งความฝันข้าวฟ่างเหลืองนี้ในที่สุดก็จบลงเสียที
หมิงอี้ จะเข้าไปตอนนี้หรือ
ข้าเข้าไปกับท่านด้วย
ทั้งหมดนี้…
ล้วนจบลงแล้ว
ใต้เท้า
ข้าทำความฝันข้าวฟ่างเหลืองไว้เยอะเลย รีบชิมเร็วเข้า
ความฝันข้าวฟ่างเหลือง…
เขาเอาความฝันข้าวฟ่างเหลือง
มาเปลี่ยนให้เป็นเหมือนพึงใจต่อท่าน
หมิงอี้ ท่านไม่อาจ…
หมิงอี้
จะฆ่าจะแกง ก็เอาตามที่ต้องการเลย
ข้าไม่มีอะไรจะพูด
ขอร้อง ท่านเซียนจี้
ปล่อย 27 ไป
อย่าได้ทำร้ายเขา
ขอร้องท่านละ
ที่แท้
เจ้าก็เหมือนกับทุกคน
ที่ทำเพียงเพื่อความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ใช่
ตั้งแต่ต้นจนจบ
เจ้าล้วนหลอกข้ามาตลอด
ใช่
เพียงเพื่อความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ใช่
หมิงอี้
เจ้ามันไร้หัวใจจริงๆ
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าไม่มีอะไรจะพูด
ความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ไป
ต่อไป
อย่ามาปรากฏตัวต่อหน้าข้าอีก
ขอบคุณท่านเซียนจี้
จี้ป๋อไจ่
ท่านฟื้นแล้ว
ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว
ขอโทษ ขอโทษ
ท่านอย่าไปๆ
ท่านอย่าไป
ต่อสู้กับมู่ฉีไป่ยังไม่รู้บทสรุป
ข้าต้องปกป้องเจ้าให้ปลอดภัยแน่นอน
แต่ว่า
เจ้าต้องคิดให้ดีนะ
หากข้าโชคดีไม่ตาย
เจ้าก็จะหนีไม่พ้นอีกแล้ว
ตอนนั้นที่เจ้ามอบสุราไหนี้ให้ข้า
มาจากใจเจ้าจริงๆ
หรือว่าอยากใช้สุราไหนี้
ทำให้ข้าเชื่อใจเจ้ามากกว่าเดิม
ขณะนี้มาจากใจจริง
หมิงอี้ๆ
ไม่ได้ๆ ไม่ได้ๆ
ทำไม
ทำไมทั้งๆ ที่ท่านรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้
ก็ยังใช้ชีพจรวิญญาณมาช่วยข้าอีก
ฟ้าดินร่วมเป็นพยาน พันธะทางจิตวิญญาณ
ใช้จิตวิญญาณของข้า…
ขอคุ้มครองให้ปลอดภัย
ยี่สิบเจ็ด
ยี่สิบเจ็ด เจ้าทำอะไรน่ะ
ไม่ได้
ยี่สิบเจ็ด
เจ้าทำอะไรของเจ้า
ยี่สิบเจ็ด
อาคมเริ่มโคจรแล้ว
สายเกินกว่าจะตัดสะบั้นแล้ว
- หมิงอี้ - ยี่สิบเจ็ด
ยี่สิบเจ็ด
ชีวิตของท่าน…
ยี่สิบเจ็ด
วันนี้ข้าจะปกป้องให้ได้
ขอร้องเจ้า 27
เจ้าอย่าดื้อ เจ้าอย่าดื้อ
เจ้าอย่าเอาตัวเองมาแลกกับข้า เจ้าเชื่อฟัง
ยี่สิบเจ็ด ข้าขอร้องละ
เจ้าเชื่อฟังสิ เชื่อฟัง
เจ้าทำแบบนี้ ข้าก็แค่อยู่ได้มากกว่าเดิมไม่กี่วันเท่านั้นเอง
ไม่มีประโยชน์ 27
ยี่สิบเจ็ด ข้าขอร้องเจ้า
ยี่สิบเจ็ด
ยี่สิบเจ็ด นี่มันไร้ความหมาย
ยี่สิบเจ็ด ข้าขอร้องเจ้า ขอร้องเจ้าหยุดเถอะนะ
เจ้าอย่าใช้ตัวเองมาแลกกับข้า ข้าขอร้อง
เจ้าทำแบบนี้ ข้าก็แค่ได้มีชีวิตอยู่ต่อเพิ่มไม่กี่วัน
มันไม่มีประโยชน์
ยี่สิบเจ็ด ข้าขอร้องเจ้า
ยี่สิบเจ็ด ยี่สิบเจ็ด
ยี่สิบเจ็ด
ไม่…
ยี่สิบเจ็ด
ยี่สิบเจ็ดๆๆ
ยี่สิบเจ็ดๆ
ยี่สิบเจ็ด
- ขอโทษ - หมิงอี้
ยังจำท่าทาง
ตอนที่ท่านเอาชนะ งานชุมนุมเมฆาครามครั้งแรกได้หรือไม่
ตอนนั้นท่านสง่างามนัก
- สู้จนไร้คู่ต่อกรทั้งหกแดนเลยนะ - ไม่ต้องพูดแล้ว
ข้ามันไร้ประโยชน์
ข้าทำให้เจ้าเดือดร้อน
ยี่สิบเจ็ด
หมิงอี้
ถ้าข้าสามารถ
- เห็นท่านมีชีวิตต่อไปอย่างดีด้วยตาตัวเองคงดี - ยี่สิบเจ็ด
ไม่เอา
หมิงอี้
หมิงอี้ ไม่ ไม่ร้องนะ
ถ้าท่านคิดถึงข้า
ท่านก็ส่งปลาแห้งมาให้ข้า
ข้าไม่กินเผ็ดๆ นะ
ยี่สิบเจ็ด ข้าไม่มีเจ้าไม่ได้
- ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน - หมิงอี้
ไม่เป็นไร
ขอโทษ
ยี่สิบเจ็ด
พวกเรากลับบ้านนะ
ยี่สิบเจ็ด
เจ้ากลับมา
ยี่สิบเจ็ดๆ
พวกเรากลับบ้านกัน
พวกเรากลับบรรพตเหยากวง
ข้าขอร้องเจ้ากลับมาเถอะ
ข้าผิดไปแล้ว
ขอโทษๆ
ข้าจะไม่มีเจ้าไม่ได้
ขอโทษ ข้าผิดไปแล้ว
ยี่สิบเจ็ด ขอโทษนะ
พี่หญิง ข้าไม่มีทางให้ท่านตายหรอก
(เรือนของจางไถ)
ยี่สิบเจ็ดๆ
ยี่สิบเจ็ด
ท่านเซียนซือถู
หมิงอี้เป็นอะไรไปกันแน่
- หมิงอี้ - ยี่สิบเจ็ด
หมิงอี้
ไม่ต้องกลัว
ข้าจะต้องคิดหาวิธีช่วยท่านแน่นอน
ข้าผิดไปแล้วๆ
ข้า…
- กระดิ่งจดหมายด่วน - ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน
กระดิ่งจดหมายด่วนของหมิงอี้
ยี่สิบเจ็ด
นี่
ข้าผิดไปแล้วๆ
“ถึงอาจารย์เสอ…”
ข้าผิดไปแล้ว
ยี่สิบเจ็ด เจ้ากลับมา
เจ้ากลับมา
หมิงอี้
ยี่สิบเจ็ด
นายท่านยังคงไม่กิน
ข้ามีวิธีทำให้นายท่านลืมหมิงอี้แล้ว
นายท่าน เจ้านี่ที่หมิงอี้มอบให้ท่าน
เนื้อหาถูกคนอื่นใช้วิชาเวทเหยากวง ดัดแปลงเนื้อหาจริงๆ
แต่ข้าน้อยไร้ความสามารถ
ไม่อาจกู้คืนเนื้อหาเดิมได้
(นับตั้งแต่ท่านหานเฟิงครองอำนาจ ได้ก่อความผิดร้ายแรงสองประการ)
(บรรพตเหยากวง แดนวิญญูชล หุบเขาคลื่นน้ำไหล)
บรรพตเหยากวง แดนวิญญูชล หุบเขาคลื่นน้ำไหล
แดนบนทั้งสามล้วนมีส่วนในเรื่องนี้
ท่านหานเฟิงได้บันทึกรายชื่อไว้
เพื่อควบคุมถ่วงดุลเจ้า
นายท่าน
นางคือคนของบรรพตเหยากวง
สุดท้ายอย่างไรก็ต้องยืนอยู่ฝั่งพวกเขา
ก่อนเซียนหญิงป๋อจะตายได้สั่งเสียไว้
ให้นายท่านรับปากว่าอย่าให้ ความฝันข้าวฟ่างเหลืองปรากฏขึ้นอีกเด็ดขาด
ดูท่านางคงรู้
ว่าเพื่อโอสถสองชนิดนี้แล้ว
ผู้คนจะโลภไปได้ถึงขั้นไหน
สุดท้ายอย่างไรก็หนีไม่พ้น
ไม่ว่าจะมู่ฉีไป่
หรือว่าผู้เข้าร่วมไม่กี่คนนั้นของบรรพตเหยากวง
สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ไม่ใช่ตัวการสำคัญ
ราชาเทพวิญญูชลต่างหาก ที่เป็นคนแรกสุดที่ลงมือกับสกุลป๋อ
และเขาก็คอยบงการ อยู่เบื้องหลังมู่ฉีไป่มาโดยตลอด
ข้าไม่มีทางให้โศกนาฏกรรมของอาจารย์
และผู้บริสุทธิ์เหล่านั้น
ต้องเกิดขึ้นซ้ำอีกครั้ง
นายท่านจะต่อกรกับราชาเทพวิญญูชลหรือ
ปู้ซิวจะต้องติดตามอย่างแน่นอน
แต่…
แต่ร่างกายก็สำคัญ
นายท่านกินข้าวก่อนเถอะขอรับ
(เมฆาสาลี่ห้วงฝันไกลโพ้น)
อาจารย์เสอ สถานการณ์คร่าวๆ ก็แบบนี้แหละ
การคบหาของข้ากับหมิงอี้ล้วนบอกไปหมดแล้ว
ท่านเชื่อใจข้าได้
เด็กโง่
ทำไมเจ้าถึงได้ใช้ชีพจรวิญญาณแบบนี้กัน
ได้ยินว่าอาจารย์เสอเป็นนักสู้
เคยเป็นแพทย์มาก่อน
ข้าคิดว่าท่านน่าจะเข้าใจสถานการณ์ของหมิงอี้ดี
ก่อนหน้านี้หมิงอี้สงสัยว่า
อาคมลับเกี่ยววิญญาณดึงจิตของแดนวิญญูชล
น่าจะยับยั้งการทำงานของสวรรค์แค้นจำพรากได้
ข้าพลิกคัมภีร์โบราณจนทั่วถึงได้พบว่า
ไม่ใช่เกี่ยววิญญาณดึงจิต สามารถยับยั้งการสะท้อนกลับได้
แต่ว่าคนของแดนวิญญูชล
ในตอนที่กำลังใช้เกี่ยววิญญาณดึงจิต
จะถ่ายพลังวิญญาณไปที่ชีพจรวิญญาณโดยตรง
นี่ถึงได้สามารถชะลอการสะท้อนกลับ ของสวรรค์แค้นจำพรากได้
แต่ว่าวิธีนี้
มีเพียงคนของแดนวิญญูชลเท่านั้นที่ใช้ได้
ช่างเถอะ
ข้าจะไปตำหนักเทพวิญญูชล
จับพวกสารเลวมาสักสามสี่คน บังคับให้พวกเขาใช้อาคมช่วยคน
ขอแค่ใช้อาคมลับวิญญูชล
กรอกลงชีพจรวิญญาณของนางก็พอแล้วใช่หรือไม่
ใช่แล้ว
(เมฆาสาลี่ห้วงฝันไกลโพ้น)
เจ้าเป็นใครกันแน่
รีบพูดมา เจ้าเป็นใครกันแน่
- อาจารย์ - หมิงอี้
หมิงอี้
- หมิงอี้ - อาจารย์
เจ้าเป็นอย่างไรแล้ว
ท่านเซียนซือถูเขาไม่มีทางทำร้ายข้า ท่านอย่าทำร้ายเขา
อย่างนั้นเจ้ารู้หรือไม่ เขาคือคนของแดนวิญญูชล
เจ้าไม่ได้พูดความจริง
ใช่
ถ้าพี่หญิงใส่ใจข้ามากขึ้นสักหน่อย
ท่านก็จะจำได้ว่า
วันนั้นที่พวกเราได้เจอกันตอนพวกเรายังเด็ก
ข้าสวมอาภรณ์ของแดนไหน
พี่หญิงไม่เคยถามข้า
ดังนั้นข้าเลยเดาว่า
สำหรับท่านแล้วข้า
ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น
พี่หญิง
ท่านจำไม่ได้จริงๆ ด้วย
ไม่อย่างนั้นท่านก็จะพบว่า
วันนั้นข้าสวมอาภรณ์ที่ธรรมดาที่สุดในหกแดน
ข้าเดิมพันถูกแล้ว
เจ้ามาที่เหวดาวเหนือ
เพื่ออะไรกันแน่
ความฝันข้าวฟ่างเหลือง
แดนวิญญูชลเคารพผู้แข็งแกร่ง
ข้าไม่มีชีพจรวิญญาณ
อยู่ที่นั่น
ก็ได้แต่มีชีวิตอยู่อย่างกับบ่าวคนหนึ่ง
ดังนั้นข้าถึงได้หนีออกมา หาความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ก็เท่านั้นเอง
แต่พี่หญิง
นับตั้งแต่ที่ข้าได้พบท่าน
ข้าก็ไม่เคยคิด
จะยึดครอง ความฝันข้าวฟ่างเหลืองเป็นของตัวเอง
ข้าจะไปหาจี้ป๋อไจ่
เอาความฝันข้าวฟ่างเหลืองมาให้ท่าน
อย่าไป
เจ้าจะไปไม่ได้ ไปไม่ได้
- หมิงอี้ - หมิงอี้
เจ้าห้ามไปหาเขา
เวลานี้แล้ว ท่านยังเป็นห่วงเขาอีกหรือ
ความฝันข้าวฟ่างเหลือง คือยาถอนพิษเพียงอย่างเดียวของท่านในโลกนี้
ถ้าเขาไม่ให้
ข้าก็จะไปฆ่าเขาแย่งมา
จี้ป๋อไจ่ไม่มีความฝันข้าวฟ่างเหลือง
เขาปล่อยข่าวปลอม
เพื่อดึงดูดพวกคน ที่อยากได้ความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ตั้งแต่ต้นจนจบเขาไม่มียาถอนพิษเลย
เขาไม่มีความฝันข้าวฟ่างเหลือง
แล้วท่านจะทำอย่างไร
ข้า… ข้ายังทำอะไรได้อีก
ข้ายังมีวิธีไหนบ้างที่ช่วยท่านได้
- องค์หญิง - เจ้ามาได้อย่างไร
ข้าน้อยมารายงานองค์หญิง
สถานการณ์การฟื้นตัวของผู้บาดเจ็บ จากการต่อสู้กับสัตว์ปีศาจ
ตอนนี้คนในตำหนักเทพไม่เป็นอะไรแล้ว
ทางตลาดห้วนซา
เทียบยาที่ส่งไปยังสรรพชีวิตทั้งหมด ก็มีผลบังคับใช้แล้ว
แล้วก็นักสู้รอบคัดเลือกของตำหนักศึกษาโซ่วหัว
โดยรวมก็ฟื้นตัวหมดแล้ว
พรุ่งนี้ก็กลับมาฝึกซ้อมได้
เจ้ายังมีธุระอะไรอีกไหม
ไม่มีแล้ว
ข้าน้อยขอตัวก่อน
เหยียนเสี้ยว
เจ้าเป็นแบบนี้เสมอเลย
กลัวว่าท่านพ่อจะได้รับบาดเจ็บ
ดังนั้นเลยเลือกจะหลอกข้า
กลัวว่าเสด็จอาจะทำร้ายข้า
ก็เลยเลือกจะปิดบังข้า เป็นพันธมิตรกับจี้ป๋อไจ่
เจ้ามักจะทำสิ่งที่เจ้าคิดว่าดีกับข้าตลอด
แต่เจ้าไม่เคยถามข้าเลย
ว่าข้าต้องการสิ่งพวกนี้หรือไม่
ข้าก็แค่…
ข้าก็แค่อยากปกป้องท่าน
ปกป้องข้า
องค์หญิง
องค์หญิง ท่านร้องไห้ทำไมกัน
มีคนรังแกท่านใช่หรือไม่
ท่านบอกข้ามา ข้าจะช่วยท่านออกหน้าเอง
งานชุมนุมเมฆาคราม เหวดาวเหนือของเราแพ้อีกแล้ว
ไม่มีประกายมงคล
ท่านดูสิ
บุปผาดาวสำราญของข้าจะเหี่ยวเฉาหมดแล้ว
นี่เป็นสิ่งที่ราชินีและฝ่าบาท
ปลูกด้วยกันก่อนที่ราชินีจะสวรรคต
ข้าจะต้องช่วยท่านรักษามันให้หายแน่นอน
พี่เหยียน
บุปผาดาวสำราญบานแล้ว
ท่านทำได้ยังไงน่ะ
ไม่มีประกายมงคลหล่อเลี้ยง
บุปผาดาวสำราญบานได้อย่างไร
วิชาแพทย์ล้วนคล้ายคลึงกัน
หมอพืชกับหมอคน ก็ไม่ได้มีความแตกต่างกันมากเท่าไร
แต่ว่าไม่มีประกายมงคล
ทำให้บุปผาดาวสำราญบานมันยากมากเลยใช่ไหม
ไม่ยาก
ไม่ยากเลยสักนิด
อย่างเจ้ามันไม่ใช่การปกป้อง
แต่เป็นการทำตามความคิดตัวเอง
อย่างแบบนี้
หลังผ่านเทศกาลคืนแห่งอธิษฐาน
บุปผาดาวสำราญก็จะโรยรา
อีกปีค่อยบานใหม่
มีเพียงกระถางที่เสด็จแม่ เหลือไว้ให้ข้ากระถางนี้เท่านั้น
ที่บานตลอดปีไม่โรยรา
เดิมทีข้านึกว่าเจ้าไปหา
อาวุธเวทหรือยารักษาพืชพิเศษอะไรมา
วันนี้ข้าถึงเพิ่งได้รู้
เจ้าใช้โลหิตหล่อเลี้ยงมันมาตลอดใช่ไหม
องค์หญิง ท่านกลับมาแล้วหรือ
นี่เป็นเพียงอย่างเดียวที่ราชินีเหลือไว้ให้ท่าน
ข้าไม่อยากให้ท่านเห็นมันโรยราแล้วเสียใจ
แต่ถ้าใช้สิ่งพวกนี้มาแลกเปลี่ยน
ท่านคิดว่านั่นข้าต้องการหรือ
ขอโทษ
ข้าไม่เคยเอ่ยปากถามท่านเลย
หลายปีมานี้…
ที่แท้ข้าก็สนใจแต่ความคิดของตัวเอง
ข้ามันเป็นผีขี้ขลาดไม่เอาไหน
เทียนจี
ขอโทษนะ
หลายปีมานี้
ข้าติดค้างคำขอโทษท่านมาตลอด
เจ็บไหม
ไม่เจ็บ
ไม่เจ็บเลยสักนิด
นับจากวันนี้ไป
ถ้าต้องเจอกับเรื่องอะไรอีกก็ตาม
ท่านอย่าได้ปิดบังข้าอีกเลยนะ
ข้าโตแล้ว
พวกเรามาเผชิญหน้าไปด้วยกัน
ได้หรือไม่ พี่เหยียน