(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
เรื่องถึงขั้นนี้
พวกเราไม่สู้สะสางความแค้นส่วนรวม และส่วนตัวพร้อมกันเลย
มู่ฉีไป่
ตอนนั้นเจ้าสังหารอาจารย์ข้า
ก็ควรคาดเดาได้ว่าตนเองจะมีจุดจบเช่นวันนี้
เจ้าเข่นฆ่าชีวิตผู้บริสุทธิ์
ล่อสัตว์ปีศาจออกมาทำร้ายหกแดน
จุดจบของเจ้า
มีเพียงจิตปฐมมลายสิ้น
เพื่อเซ่นไหว้ดวงวิญญาณทุกดวง ที่ตายไปเพราะเจ้า
เจ้าแพ้แล้ว มู่ฉีไป่
เจ้าไม่คู่ควรตายด้วยน้ำมือข้า
เร็ว ทุกคนหลบด้านหลังข้า
รีบหลบด้านหลังข้า
มู่ฉีไป่เป็นตัวไร้ประโยชน์จริงๆ
แต่ไม่ต้องเป็นห่วง
กองทัพสัตว์ปีศาจจะกลืนกิน ทำลายล้างเหวดาวเหนือจนหมดสิ้น
หมิงเซี่ยน หากเจ้าอยู่ที่นั่นจริงๆ
ก็ตายไปพร้อมกับพวกเขาเถอะ
เจ้าเองระวังตัวด้วย
สาบานว่าจะปกป้องเหวดาวเหนือจนตัวตาย
- ขอรับ - ขอรับ
เพราะเหตุใดกันแน่
เพราะเหตุใด
ตอนที่พวกเรายังเป็นเด็ก ตกลงกันแล้วว่า
จะปกป้องเหวดาวเหนือด้วยกันไม่ใช่หรือ
หลายปีที่ผ่านมา
ผู้อ่อนแอได้แต่เงยหน้ามองผู้แข็งแกร่ง
กระดิกหางขอความเมตตา ไม่ได้รับความเป็นธรรมแม้แต่น้อยนิด
หากเหวดาวเหนือฝืนดันทุรังแบบนี้ต่อไป
จะต่างอะไรจากการล่มสลายไปแล้ว
หากท่านยืนอยู่ข้างกายข้าได้
ต่อให้เสียสละคนไปบ้าง เพื่อแสวงหาความผาสุกมากขึ้น
เราก็ทำได้สำเร็จแน่นอน
โง่เขลาสิ้นดี
ขอหนังพยัคฆ์จากพยัคฆ์
ชักศึกเข้าบ้าน
เจ้ามีสิทธิ์อะไร ตัดสินความเป็นความตายของคนอื่น
ทำไมสัตว์ปีศาจแข็งแกร่งขึ้นกะทันหันล่ะ
ทันทีที่กองทัพสัตว์ปีศาจคลุ้มคลั่ง
แม้แต่คำสั่งของผู้เป็นนายล้วนไม่เชื่อฟัง
กระทั่งผู้เป็นนายเองก็ถูกแว้งกัด
ถึงตอนนั้นทั่วทั้งเหวดาวเหนือ
หรือแม้แต่หกแดนล้วนต้องทนทุกข์แสนสาหัส
นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการหรือ
มีสัตว์ปีศาจแล้วก็ครอบครองหกแดนได้
เหวดาวเหนือก็ไม่ถูกผู้คนกลั่นแกล้งอีกต่อไป
ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าข้าทำไม่ได้
ท่านไม่ใช่พี่ชาย
ที่เจอแข็งยิ่งแข็ง
แน่วแน่ไม่เปลี่ยนแปลง ในความทรงจำของข้าคนนั้นอีกแล้ว
ทำไมเพื่อความสงบสุข
ท่านถึงได้อ่อนแอ
มุ่งหวังความสมบูรณ์แบบขี้ขลาดถึงเพียงนี้
ตั้งแต่แรกท่านก็ควรร่วมมือกับวิญญูชล
- ทั้งๆ ที่เราสามารถ… - มีความร่วมมือที่ไหน
เช่นนั้น
เจ้ามีแต่ตกเป็นองค์ประกันเท่านั้น
เดิมข้าคิดจะเก็บเจ้าไว้ข้างกาย
จะได้ปกป้องเจ้าได้ดีขึ้น
คิดไม่ถึงว่าข้ายังไม่อาจทำได้
ไป่เอ๋อร์
เจ้ายกโทษ…
ยกโทษให้พี่ได้หรือไม่
ตอนแรก
ข้านึกว่าพี่ชายของข้าคือวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่
สามารถก้าวขึ้นสู่ห้วงเมฆาครามได้
ตอนนี้ข้าถึงรู้ว่า
ทั้งหมดนี้
เป็นแค่ความฝันอันไม่จีรังเท่านั้น
สัตว์ปีศาจจะกลืนกินผู้คนทั้งหมด
ทุกคนต้านทานไว้
อย่ายอมแพ้
ต้านทานไว้
สัตว์ปีศาจสูญเสียการควบคุมโดยสิ้นเชิงแล้ว
บัดนี้มีเพียงวิธีเดียวแล้ว
ท่านเคยคิดหรือไม่
บางทีอาจไม่ใช่ท่านปกป้องข้า
แต่เป็น
พวกเราปกป้องกันและกันล่ะ
ค่ายกลรวมดวงใจที่ซวินหมิงพูดถึงในแดนมายา
ก็มีบันทึกในตำรา มีผลในการผนึกปีศาจ
ค่ายกลนี้ผู้ใช้ต้องสื่อใจถึงกัน
หากฝืนใจ
จะถูกเผาตายทันที
ก็เพราะว่าค่ายกลนี้อันตรายเกินไป
ตั้งแต่นั้นมาก็เลยไม่มีใครฝึกมันสำเร็จอีก
หากถึงขั้นนี้แล้วจริงๆ
งั้นเรื่องก็กลายเป็นง่ายขึ้นแล้ว
เพราะเจ้ากับข้า
ต้องใจเดียวกันแน่นอน
- ด้วยความจริงใจของข้า - ขับเคลื่อนใจจริงของข้า
ค่ายกลรวมดวงใจ
มีเพียงผู้ที่สื่อใจถึงกันถึงวางค่ายกลสำเร็จ
- เทพแห่งปัญญาปราบสิ่งชั่วร้าย - เทพแห่งปัญญาปราบสิ่งชั่วร้าย
- ร่วมตาย - ร่วมตาย
- ร่วมเป็น - ร่วมเป็น
ปิดผนึก
ปราบมาร
สำเร็จแล้ว
ดีเหลือเกิน สำเร็จแล้ว
- สำเร็จแล้วๆ - พวกเขาทำสำเร็จ
- รอดแล้ว - ใช่
ยอดเยี่ยม
ดีเหลือเกินๆ
ค่ายกลรวมดวงใจ
ดีเหลือเกิน
เราทำได้แล้ว
ดีเหลือเกิน
หมิงอี้
- ไม่เป็นไรแล้ว - ดี
ดี
ใกล้ถึงแล้ว อดทนอีกหน่อย
ยี่สิบเจ็ด
เลือดของข้าถูกเจ้าเขย่าออกมาทั้งนั้น
เวลาอะไรแล้ว ยังมีแก่ใจมาพูดเล่นอีก
โชคดี เจ้าดูยังเหลืออีกกลีบหนึ่ง
หมิงอี้ เราไม่มีเวลาแล้วจริงๆ
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป
แม้แต่เทศกาลคืนแห่งอธิษฐาน ท่านก็ทนผ่านไปไม่ไหวแล้ว
สวรรค์แค้นจำพรากใกล้จะเอาชีวิตท่านไปแล้ว
ข้าทนได้
เจ้าวางใจ
- นี่ข้าก็ยังมีชีวิตอยู่ไม่ใช่หรือ - ท่านยังหัวเราะออกอีก
ค่ายกลรวมดวงใจหากไม่ระวังเพียงนิดเดียว
ผู้วางค่ายกลก็จะตายทันที
ข้าเป็นห่วงจะตายอยู่แล้ว
ยังดีที่ท่านกับจี้ป๋อไจ่สื่อใจถึงกัน เชื่อมมั่นเป็นหนึ่งเดียว
ท่านเป็นอะไร
- ไม่ไหว ข้าจะไปหาจี้ป๋อไจ่เดี๋ยวนี้ - ยี่สิบเจ็ด
ให้เขามอบความฝันข้าวฟ่างเหลืองให้ท่าน
ยี่สิบเจ็ด
หากเจ้า… ให้เขารู้ว่า
ข้าจงใจวางแผนมาอยู่ข้างกายเขา
ก็เพื่อความฝันข้าวฟ่างเหลือง
เขาจะคิดอย่างไร
ท่านไม่เหมือนคนอื่นนะ
พวกท่านผ่านอะไรมาด้วยกันมากมายขนาดนั้น
จี้ป๋อไจ่เขาชอบท่าน
หากเขารู้ว่าท่านถูกพิษสวรรค์แค้นจำพราก เขาจะต้องช่วยท่านแน่
เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง
เมื่อครู่ไม่เห็นเจ้าเลย
ค่ายกลรวมดวงใจ ใช้พลังวิญญาณของข้าไปจนหมดสิ้น
ท่านกลับยังกระโดดโลดเต้นได้ ดูแล้วน่าโมโหนัก
ไม่เป็นไรจริงหรือ
ข้าพูดแล้วท่านก็ไม่เชื่อ
ประโยคเดิมถามตั้งสองครั้ง
ไม่เชื่อข้าเลย
กลัวแล้วหรือ
ใช่
เมื่อครู่มีชั่วขณะหนึ่ง
ข้ายังนึกว่าเจ้าไปแล้ว
ข้าเคยบอกไว้
เจ้าหนีไม่รอดอีกแล้ว
แต่หากเจ้าจะไป
ข้าก็จะไม่ขวางเจ้า
เทศกาลคืนแห่งอธิษฐานเพิ่งเริ่มต้น
สามคืนอันยาวนาน
ข้าจะรอเจ้าตัดสินใจ
ธำมรงค์จันทราโลหิตของเสด็จพ่อ
เดิมนึกว่าฉีไป่วางยาพิษข้า
ไม่คิดเลยว่าเป็นเพียงยาสลบ ที่ทำให้สูญเสียพลังวิญญาณแสร้งตายเท่านั้น
ต้องโทษข้า ไม่ทำหน้าที่สั่งสอนในฐานะพี่ชายอย่างเต็มที่
เสด็จอาหาเรื่องใส่ตัวเอง
ไม่ใช่ความผิดของท่านเลย
เสด็จพ่ออย่าได้เสียใจเกินไป
ตอนนี้วิญญูชลไม่ยอมรามือเป็นแน่
ดังนั้นยังต้องเพิ่มการป้องกัน
ตอนนี้ความขัดแย้งของหกแดนปรากฏชัดขึ้นเรื่อยๆ
เกรงว่าการฝึกซ้อมที่ตำหนักศึกษาโซ่วหัว
จะต้องขยันมากขึ้นอีก
มีเพียงรักษาตำแหน่งสามแดนบนได้ เหวดาวเหนือจึงจะควบคุมความได้เปรียบได้
เสด็จพ่อ ลูกยังมีอีกเรื่อง
ข้าได้ประกาศคำสั่ง
ให้เซียนหญิงที่มีชีพจรวิญญาณ ในเหวดาวเหนือทั้งหมด
ไม่ต้องปลูกตะปูเร้นวิญญาณอีก
ข้าจะรับเซียนหญิงเข้าตำหนักศึกษาโซ่วหัว
เป็นนักสู้ด้วย
เป็นเพราะเซียนหญิงหมิงอี้ใช่หรือไม่
ก็ไม่ใช่เพราะหมิงอี้เท่านั้น
แต่ลูกคิดว่า
เซียนหญิงที่มีชีพจรวิญญาณเหล่านั้น ความจริงไม่เคยทำผิดอะไร
หากกลัวว่าพวกนางจะใช้ กองทัพสัตว์ปีศาจสร้างความวุ่นวาย
นั่นก็ยิ่งน่าขำ
คนที่ก่อความวุ่นวาย
เห็นได้ชัดว่าเป็นเสด็จอาและแดนวิญญูชล
เหยียนเสี้ยวหลายปีมานี้
เขาคอยประสานระหว่างข้ากับฉีไป่มาโดยตลอด
ฉีไป่ทำให้ข้าหลับไม่ตื่น
เป็นเขาที่แอบร่ายเวท ทำให้ร่างกายข้าไม่ได้รับความเสียหาย
แม้เขาไม่ได้พูด แต่ข้ากลับรับรู้ได้
บางทีเขาอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็น
แม้เหยียนเสี้ยวติดตามฉีไป่มาหลายปี
แต่เห็นแก่ที่เขากลับตัวกลับใจ
จึงละเว้นการลงโทษเขาทั้งหมด
ให้เขาไม่ต้องใส่ใจเรื่องชาติกำเนิดของตนอีก
ต่อไปทำงานรับใช้เหวดาวเหนืออย่างสุดหัวใจก็พอ
แต่ลูก
ข้าทำกับเขาอย่างไร ความจริงไม่สำคัญเลย
ที่สำคัญคือเจ้าคิดอย่างไร
องค์หญิง
เหล่าท่านเซียนที่ถูกกองทัพสัตว์ปีศาจจู่โจม
ล้วนจัดการที่พักเรียบร้อยแล้ว
- ขอให้องค์หญิงวางพระทัย - เจ้ายังมีอย่างอื่นจะพูดกับข้าอีกไหม
หากไม่ใช่ว่าข้าเห็น เจ้ากับจี้ป๋อไจ่ประสานงานในและนอก
เจ้าคิดจะปิดบังข้าไปถึงเมื่อไร
ข้าไม่น่าเชื่อถือถึงเพียงนี้ใช่หรือไม่
ไม่ใช่ ข้า…
เทียนจี
ชาติกำเนิดข้าต่ำต้อย
ที่ติดตามมู่ฉีไป่มาตลอด ก็เพื่อทดแทนบุญคุณที่เขาสนับสนุน
และเพื่ออาศัยอำนาจในการไต่เต้าด้วย
ตั้งแต่แรกเขาก็บอกข้าว่าทุกอย่างที่เขาทำ
ล้วนทำเพื่อความแข็งแกร่ง อย่างแท้จริงของเหวดาวเหนือ
ข้าเคยเชื่อว่าเป็นความจริง
จนกระทั่งต่อมา
ข้าเห็นเขาทำเรื่องเหล่านั้นอย่างลับๆ
เห็นว่าเขาไม่ไยดีในชีวิตของผู้อื่นอย่างไร
- ข้าจึงรู้ว่าทำผิดไปแล้ว - เช่นนั้นเจ้าก็บอกข้าได้นี่
เราหาวิธีรับมือด้วยกันได้
ตัวเจ้าเองทำแบบนั้นอันตรายมาก เจ้ารู้หรือไม่
หรือว่าเจ้าไม่เคยใส่ใจข้าเลย
ข้า…
คราวก่อนเข้าไปก็ไม่ได้ร่ายเวทบุปผานี่นา
นี่คิดจะทำอะไรน่ะ
ต้องแปลกใจขนาดนั้นด้วยหรือ
คราวก่อนเจ้าก็เคยมาที่นี่ช่วยข้าไว้ ไม่ใช่หรือ
(โฮ่วจ้าว)
(ซวินหมิง)
(มู่ฉีไป่ ซวินหมิง)
ขอให้อาจารย์ไปสู่สุคติ
หมิงอี้
ข้ายังไม่เคยพูดให้เจ้าฟังถึงเรื่องราวในอดีต ของข้ากับอาจารย์มาก่อนเลยสินะ
ตอนนั้น ข้ารอดตายมาอย่างหวุดหวิด
หลบหนีออกมาจากเหวลึก
แต่สวรรค์แค้นจำพรากกลับกำเริบ
จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด
บังเอิญ
อาจารย์เป็นหมอพเนจรของสกุลป๋อ
เก็บสมุนไพรช่วยคนไปทั่ว
นางอยู่ใกล้กับเหวลึก
พบข้าที่ใกล้จะสิ้นใจหลังถูกพิษ
นี่เป็นยาที่บรรเทาพิษสวรรค์แค้นจำพรากได้
รีบดื่มเข้าไป จะทำให้ดีขึ้น
ตอนแรกข้าไม่เชื่อใจอาจารย์
แต่อาจารย์กลับยังคงทุ่มเทเต็มที่ถอนพิษเพื่อข้า
ข้าสำนึกในบุญคุณ จึงกราบเป็นอาจารย์
เพราะสกุลป๋อเคยศึกษา และสร้างสวรรค์แค้นจำพราก
กับความฝันข้าวฟ่างเหลือง
จนก่อให้เกิดความวุ่นวายในหกแดน
ดังนั้นจึงออกกฎต่อชนรุ่นหลัง ห้ามปล่อยมันปรากฏสู่โลก
แต่อาจารย์ เพื่อช่วยข้า
ฝ่าฝืนคำสั่งบรรพชน สร้างความฝันข้าวฟ่างเหลือง
สุดท้ายต้องตายอย่างอนาถด้วยน้ำมือของมู่ฉีไป่
พวกเราเพียงแค่พบกันโดยบังเอิญเท่านั้น
นางยื่นมือช่วยเหลือด้วยคุณธรรม
กลับต้องแลกมาด้วยชีวิตของตนเอง
ข้าไม่มีสิ่งใดตอบแทนได้เลย
ก่อนอาจารย์ตายได้ทิ้งความปรารถนาสุดท้ายไว้
อย่าปล่อยให้ใคร เอาความฝันข้าวฟ่างเหลืองไปได้อีก
ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจ
ทำให้ความฝันข้าวฟ่างเหลือง ไม่ปรากฏสู่โลกไปตลอดกาล
ต่อมาข้าหลอมบ่อหลิงซีขึ้น
เข้าร่วมงานชุมนุมเมฆาคราม
เข้าใกล้ผู้มีอำนาจของเหวดาวเหนือ
ก็เพื่อแก้แค้นให้อาจารย์
ผ่านเรื่องราวยากลำบากมากมายขนาดนั้น
โชคดี
บัดนี้ความแค้นของอาจารย์ ในที่สุดก็ได้สะสางแล้ว
หมิงอี้
ข้าไม่มีอะไรปิดบังเจ้าอีกแล้ว
อาจารย์
นางคือคนที่ข้าเคยบอกท่าน
หมิงอี้
ภรรยาของข้า
เขาถึงกับคลายตราโลหิตแล้ว
เจ้ามังกรโง่ เจ้าใส่น้ำมันน้อยหน่อยได้ไหม
หากวันนี้นายท่านอยู่ คิดว่าคงจะครึกครื้นกว่านี้
ก็ไม่แน่หรอก
ยี่สิบเจ็ด ปลาของเจ้า
ขอบคุณมาก
เจ้าก็กินลำไยให้มันเยอะๆ หน่อย
ปู้ซิวบอกว่าเจ้าชอบกินปลาย่างที่สุดไม่ใช่หรือ ทำไม มีเรื่องในใจหรือ
ไม่… ไม่มี
เจ้าดูเหมือนไม่ค่อยปกตินะ
มีที่ไหน
เทศกาลคืนแห่งอธิษฐานของพวกท่าน มีโคมบุปผาน้อยขายด้วยใช่ไหม
ข้าได้ยินว่าน่าดูมากเลย
นั่นเอาไว้มอบให้คนที่ชอบ
อย่าคิดเลย ไม่มีใครชอบเจ้าหรอก
น่าขำ
มีคนที่ไม่ชอบแมวด้วยหรือ
ข้าได้ยินว่าเทศกาลคืนแห่งอธิษฐาน ยังมีระบำเหินเวหาด้วย
เหินให้พี่แมวของท่านหน่อยสิ
- อยากโดนตีอีกหรือ - ท่าน…
อย่างนั้นข้าอยากดูหิ่งห้อยโบยบินคงได้ใช่ไหม
ไม่สิ
เทศกาลคืนแห่งอธิษฐานนะ
เทศกาลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดปีละครั้ง ของเหวดาวเหนือนะ
ตอนนี้โคมบุปผาน้อยไม่มีโคมบุปผาน้อย
ระบำเหินเวลาก็ไม่ยอมเต้นระบำเหินเวหา
ข้าแค่อยากดูหิ่งห้อยโบยบิน
อย่างอื่นข้าก็ไม่ขอแล้ว
ข้าแค่อยากได้ความรู้สึกของ
หิ่งห้อยโบยบินเต็มนภา สะท้อนแสงดาราแบบนั้น
เทศกาลคืนแห่งอธิษฐานไม่มีกฎแบบนี้
เจ้าอย่าแต่งเองมั่วซั่ว
แบบนี้ก็ไม่ได้ แบบนั้นก็ไม่ได้
ข้ามาที่เหวดาวเหนือของพวกท่าน เพื่อทนทุกข์ทรมานหรือ
ไม่อย่างนั้นล่ะ เจ้ามาทำอะไร
เที่ยวชมธรรมชาติหรือ
- ท่าน… - หนวกหูจริงๆ
ท่านยาย
ท่านก็รังเกียจข้าด้วย
นี่ข้า…
ข้าใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว
หมิงอี้
ตกลงท่านได้ความฝันข้าวฟ่างเหลืองมาหรือยัง
เอาใจเด็กมันหน่อยเถอะ
เขาเองก็นับว่า ช่วยนายท่านปราบกองทัพสัตว์ปีศาจ
ไม่ว่าหมิงเซี่ยนจะเป็นศัตรูหรือเป็นมิตร เรื่องนี้ทุกคนล้วนเห็นพ้องต้องกัน
ก่อนหมิงเซี่ยนจะกลับมารับ 27
ทุกคนอย่างไรก็อยู่ร่วมกันอย่างสันติได้
หากหมิงเซี่ยนกลับมา
คงไม่พากระทั่งหมิงอี้ไปด้วยหรอกนะ
เจ้าโจรเฒ่าหมิงเซี่ยน
ฝันไปเถอะ
ถุงหอมจ้า ถุงหอม
มาดูกันหน่อย
ถุงหอมจ้า ถุงหอม
- ผ้าคล้องไหล่จ้า ผ้าคล้องไหล่ - โคมบุปผา
เซียนหญิง ซื้อผ้าคล้องไหล่ไหม
ดูกันเถอะ
- ผ้าคล้องไหล่ - มาดูผ้าคล้องไหล่จ้า
หมิงอี้ เทศกาลคืนแห่งอธิษฐานมาถึง
น่าเสียดายข้างานหลวงรัดตัว
หวังว่าปีหน้าจะโชคดี ได้ฉลองเทศกาลดีงามด้วยกัน
ขอมอบบุปผาดาวสำราญให้หนึ่งดอก ซือถูหลิ่ง
หมิงอี้
เมื่อก่อนเขาเรียกเจ้าว่าพี่หญิงไม่ใช่หรือ
ก่อนหน้านี้ท่านบอกว่าท่านเคยพูดถึงข้ากับอาจารย์
ท่านพูดว่าอะไรบ้าง
เจ้าอยากรู้หรือ
ก็ไม่อยาก
ก่อนหน้านี้ข้าบอกว่า…
ก่อนหน้านี้ข้าบอกว่า
เรื่องต่างๆ ในอดีตข้าล้วนไม่ใส่ใจ
ตัวตนของเจ้าสำหรับข้าแล้วก็ไม่สำคัญ
ข้ามั่นใจว่าเจ้าห่วงใยข้าจากใจจริง
ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร
ข้าเชื่อเจ้า
ดอกแค้นจำพรากเหลือกลีบสุดท้ายแล้ว
มีร่องรอยของการโรยราแล้ว
หมิงอี้ ไม่มีเวลาแล้วจริงๆ นะ
- เซียนเซียน - อย่าหัวเราะข้านะ
- แต่ข้าได้ยินว่าพวกเขาเข้ากันได้ดีเชียว - จริงหรือ
รั่วหนิง
แม่นาง ซื้อนี่สิ
- นี่เป็นวัตถุขจัดเภทภัยขับไล่สิ่งชั่วร้ายนะ - ขอโทษ
นี่จางไถไม่ใช่หรือ
ท่านเซียนผู้นี้ เมื่อก่อนเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของซวินหมิงหรือ
แม่ทัพตายแล้ว
แม่ม่ายอย่างเจ้ายังออกมาตั้งแผงได้
วันๆ ออกมาโผล่หน้าอยู่ข้างนอก
น่าหัวเราะจริงๆ
น่าหัวเราะ
น่าหัวเราะอะไร
ข้าชอบโผล่หน้าก็จะโผล่หน้า
- เจ้ายุ่งอะไรด้วย - เจ้า… เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ
ขอโทษข้าซะ
เจ้า…
ทำไมเจ้าถึงใช้ชีพจรวิญญาณได้
ดีนี่ เจ้าถึงกับกล้าไม่ปลูกตะปูเร้นวิญญาณ
เจ้าเป็นฝ่ายลงมือก่อนชัดๆ
ยังต้องมายุ่งว่าเซียนหญิง จะปลูกหรือไม่ปลูกตะปูเร้นวิญญาณด้วยหรือ
พอแค่นี้เถอะ
- ตานี่… - ทำได้อย่างไรเนี่ย
ขอบคุณท่านด้วย
ข้าน้อยจางไถ ขอถามว่าท่านเซียนคือ…
(เจิ้งเถียว นักสู้หุบเขาคลื่นน้ำไหล)
เจิ้งเถียว
ท่านเซียนเจิ้งเป็นคนของหุบเขาคลื่นน้ำไหล
มาเที่ยวที่เหวดาวเหนือบ่อยหรือ
ไม่ใช่
แต่ได้ยินว่าดวงดาวของเหวดาวเหนือสวยมาก
ข้าจึงอยากดู
อาศัยเทศกาลคืนแห่งอธิษฐานคราวนี้ จึงมาดูสักครั้ง
เรื่องนั้นง่ายมากเลย
วันนี้อากาศไม่เลว ข้าจะพาท่านไปดู
- ดีจังเลยๆ - ดีจังเลยๆ
(แสงจันทร์เมามาย)
ขอบคุณองค์หญิงมาก
ขอบคุณองค์หญิงที่ประกาศกฎระเบียบ
เซียนหญิงไม่ต้องปลูกตะปูเร้นวิญญาณอีกแล้ว
ในที่สุดพวกเราก็ใช้ชีพจรวิญญาณได้แล้ว
มีโอกาสเป็นนักสู้แล้ว
- ขอบคุณองค์หญิง - ขอบคุณองค์หญิง
ขอบคุณองค์หญิง
ทุกคนรีบไปอธิษฐานขอพรจากดวงดาวเถอะ
- ขอบคุณองค์หญิง - ขอบคุณองค์หญิง
ดวงดาวคงอยู่ชั่วนิรันดร์ พรอนันต์โปรยปรายสู่ห้วงเหว
บัดนี้พวกเขาสามารถอธิษฐานขอพรอย่างสงบสุข
ไม่เสียแรงที่เจ้ากับข้า รักษาทั้งหมดนี้เอาไว้อย่างสุดชีวิต
เห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า
คุ้มค่าแล้วกระมัง
ดวงดาวคงอยู่ชั่วนิรันดร์
แม้ข้าไม่ใช่คนของพวกท่าน
ก็รู้สึกว่าคุ้ม
ก็แค่แปลกใจไม่น้อยที่ท่านถามข้าแบบนี้
- ดีจังเลย - ดีจังเลย
ดูเหมือนท่านไม่ใช่จี้ป๋อไจ่
ที่คิดแต่จะแก้แค้นคนนั้นในอดีตแล้ว
แต่ตอนนี้สิ่งเหล่านี้ยังไม่พอ
แดนวิญญูชลไม่มีทางรามือแน่
หกแดนมีคนเท่าไรที่เกี่ยวข้องด้วย
ก็ยังไม่รู้
ถึงอย่างไรพลังที่สุดยอดนั้น ใครๆ ย่อมอยากครอบครอง
หากคนที่เราต้องเผชิญมีหลายฝ่ายมากขึ้น
ต่อไปมีแต่จะยิ่งยากแล้ว
เรา
หากบรรพตเหยากวงก็มีคนเกี่ยวข้องด้วย
ความมุ่งมั่นของเจ้าก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงหรือ
ท่านก็รู้ ข้าไม่เปลี่ยนหรอก
แต่ข้า…
ข้าก็มีความกังวลของข้าเช่นกัน
ไป เราลงไปเที่ยวกัน
เหมือนกับสมัยที่เรายังเป็นเด็ก
ข้าใช้วิชาเวทมาทำหุ่นเชิดเป็นตัวแทนเจ้า
ตัวข้า
ไม่เหมือนกับสมัยเด็กแล้ว
ตอนนี้ข้ารู้สึกว่า…
- ดูบุปผาดาวสำราญสิ - ใช่
ปกป้องพวกเขาได้ ก็เป็นความสุขอีกแบบหนึ่ง
อย่างนั้นข้าจะเอาขนมอำนวยดาราที่อร่อยที่สุด
กับโคมบุปผาที่สวยที่สุด ในเทศกาลคืนแห่งอธิษฐานมาให้เจ้า
ขอให้เสี่ยวเป่าเติบโตอย่างแข็งแรง
รีบมาอธิษฐานเร็ว มาเร็ว
- บุปผาดาวสำราญ - เห็นไหม
- งามมาก - บุปผาดาวสำราญงดงามมาก
แต่ท่านไม่เหมือนคนอื่น
ขอแค่ท่านบอกว่าท่านถูกพิษสวรรค์แค้นจำพราก
เขาจะต้องช่วยท่านแน่
ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากบอกท่าน
ข้า…
มู่ฉีไป่ตายแล้ว
เจ้าเองก็นับว่าได้แก้แค้น ให้หมิงเซี่ยนที่ถูกวางยาพิษแล้ว
เจ้าไม่ติดค้างเขา
และไม่ติดค้างข้าด้วย
ดังนั้นเจ้าเป็นอิสระ
ก่อนหน้านี้ข้าเคยบอกแล้วว่า
สามวันให้หลัง ข้าอยากฟังคำตอบของเจ้า
และข้าอยากฟังแค่ความจริงเท่านั้นด้วย
แต่ก็กลัว…
เดิมข้านึกว่า
ข้าจะคิดทุกวิถีทางรั้งเจ้าไว้
แต่มาจนถึงตอนนี้
ข้าก็กลัวจะทำให้เจ้าลำบากใจจริงๆ
ใต้เท้า
ตอนนี้ท่านไม่ปิดบังข้าแม้แต่น้อย
ท่านไม่กลัวว่าข้ามุ่งหวังอะไรจากท่านหรือ
เจ้าจะมุ่งหวังอะไรจากข้า ความฝันข้าวฟ่างเหลือง
คนมากมายในหกแดน อยากได้ความฝันข้าวฟ่างเหลืองของข้า
มีเพียงเจ้าที่ไม่ใช่
เช่นนั้นหากข้าบอกว่า
ข้าเองก็ทำเพื่อความฝันข้าวฟ่างเหลืองล่ะ
เจ้าก็เห็นมานานแล้วนี่
ที่บ่อหลิงซี
เจ้ามีโอกาสเอาไปได้ตั้งมากมาย
ไม่ใช่หรือ
ใช่แล้ว
ทำไมถึงเชื่อข้าขนาดนั้นนะ
อะไรนะ
(ผนึก)
นี่คือ…
ของที่เจ้ามอบให้ข้าในตอนนั้น
จี้ป๋อไจ่ขี้ระแวงขนาดนั้น
ไม่มีทางดื่มเหล้าที่ท่านให้กระมัง
ไม่เป็นไร ตอนนี้ไม่ดื่ม
ต่อไปก็ไม่แน่
แต่ไรมาท่านไม่ดื่มของที่คนนอกมอบให้นี่
ไม่ใช่สักหน่อย
ไม่ใช่อะไร
ไม่ใช่คนนอก
เหล้านี่เก็บมาจนถึงป่านนี้
ในที่สุดก็รอจนถึงโอกาสนี้จนได้
ดื่มร่วมกับเจ้าสักจอก
ทำไม วางยาข้าในเหล้านี้อย่างนั้นหรือ
วางยาแล้ว ข้าในเหล้านี้อย่างนั้นหรือ