WEBVTT

00:01:27.640 --> 00:01:30.960 align:center
(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา”
ของไป๋ลู่เฉิงซวง)

00:01:57.240 --> 00:01:58.200 align:center
นายท่าน

00:01:58.760 --> 00:01:59.640 align:center
นายท่าน

00:02:01.200 --> 00:02:02.800 align:center
นี่อะไรกัน

00:02:02.880 --> 00:02:04.120 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:02:06.800 --> 00:02:07.880 align:center
ข้าฆ่าเขาแล้ว

00:02:08.720 --> 00:02:09.840 align:center
อะไรนะ

00:02:13.320 --> 00:02:14.720 align:center
ข้าฆ่าเขาไปแล้ว

00:02:16.400 --> 00:02:19.880 align:center
นายท่าน ต่อให้ท่านทำไปเพื่อช่วยหมิงอี้

00:02:19.960 --> 00:02:22.200 align:center
แต่ท่านก็ต้องปกป้องตัวเองให้ดี

00:02:29.040 --> 00:02:30.320 align:center
ข้าไม่เป็นไร ฝูเยว่

00:02:31.360 --> 00:02:34.200 align:center
เจ้าไม่ต้องห่วงข้า ตอนนี้ข้าสบายดี

00:02:35.040 --> 00:02:36.160 align:center
มา

00:02:39.760 --> 00:02:40.920 align:center
นายท่าน

00:02:41.000 --> 00:02:44.320 align:center
ท่านช่วยหมิงอี้ครั้งแล้วครั้งเล่าจัดการมู่ฉีไป่

00:02:45.000 --> 00:02:47.400 align:center
เกรงว่าจะกลายเป็นเสี้ยนหนามของเขาไปแล้ว

00:02:48.320 --> 00:02:50.800 align:center
คนที่มู่ฉีไป่จะจัดการไม่ได้มีแค่ข้าคนเดียว

00:02:52.880 --> 00:02:55.040 align:center
ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร

00:02:55.560 --> 00:02:57.080 align:center
ในเมื่อเป็นเช่นนี้

00:02:59.760 --> 00:03:02.120 align:center
ข้าก็ไปช่วยมิตรคนนี้แล้วกัน

00:03:22.200 --> 00:03:25.280 align:center
โถงพิพากษามารายงานว่า
ท่านหานเฟิงจับตัวเซียนหญิงหมิงอี้

00:03:25.360 --> 00:03:27.040 align:center
แถมยังลงโทษโดยพลการ

00:03:27.120 --> 00:03:28.200 align:center
เป็นความจริงหรือไม่

00:03:28.840 --> 00:03:32.640 align:center
ข้าตรวจสอบจนรู้ว่าหมิงอี้มีชีพจรวิญญาณ

00:03:32.720 --> 00:03:34.240 align:center
จี้ป๋อไจ่ให้ที่พักพิงปกป้องคนร้าย

00:03:34.920 --> 00:03:36.720 align:center
ข้าก็ต้องตรวจสอบให้แน่ชัด

00:03:36.800 --> 00:03:39.040 align:center
จริงอยู่ว่าเซียนหญิงหมิงอี้มีชีพจรวิญญาณ

00:03:39.640 --> 00:03:42.240 align:center
แต่คนที่ถือหางนางหาใช่จี้ป๋อไจ่

00:03:42.320 --> 00:03:43.160 align:center
คือข้าเอง

00:03:43.760 --> 00:03:45.880 align:center
ข้าอยากให้นางรับใช้
ตำหนักศึกษาโซ่วหัวมานานแล้ว

00:03:45.960 --> 00:03:46.880 align:center
เหลวไหล

00:03:48.720 --> 00:03:51.080 align:center
เซียนหญิงมีชีพจรวิญญาณ
เดิมก็เป็นเรื่องอัปมงคลอยู่แล้ว

00:03:51.160 --> 00:03:53.560 align:center
ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะให้นางเข้ามา
ในตำหนักศึกษาโซ่วหัว

00:03:54.160 --> 00:03:56.760 align:center
กฎที่น่าขันแบบนี้ควรจะทำลายไปนานแล้ว

00:03:57.960 --> 00:04:01.560 align:center
ข้าเฟ้นเลือกหาวัน
ออกคำสั่งด้วยฐานะผู้สูงศักดิ์ของตำหนักศึกษาโซ่วหัว

00:04:02.440 --> 00:04:04.520 align:center
เซียนหญิงทุกคน
ที่มีชีพจรวิญญาณในเขตเหวดาวเหนือ

00:04:04.600 --> 00:04:06.040 align:center
ไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนตัว

00:04:06.120 --> 00:04:07.720 align:center
สามารถลงสมัครเป็นนักสู้ได้

00:04:09.160 --> 00:04:12.480 align:center
แทนที่เสด็จอาจะมาสนใจเรื่องเล็กๆ
ที่เซียนหญิงมีชีพจรวิญญาณแบบนี้

00:04:12.560 --> 00:04:14.400 align:center
ไม่สู้ลองอธิบายมาหน่อย

00:04:15.240 --> 00:04:18.360 align:center
ในเหตุการณ์ได้ปรากฏซากศพที่ไฟคลอกหนึ่งร่าง

00:04:18.440 --> 00:04:21.120 align:center
แล้วคนตายเหตุใดถึงมาจากแดนวิญญูชลได้

00:04:22.960 --> 00:04:24.320 align:center
เขาตายแล้วหรือ

00:04:25.000 --> 00:04:25.880 align:center
เขา

00:04:27.160 --> 00:04:28.200 align:center
คือใครกัน

00:04:29.760 --> 00:04:32.880 align:center
ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม
ก็ไม่ถึงคราวที่เจ้าจะมาคาดคั้นซักถามข้า

00:04:34.880 --> 00:04:39.080 align:center
ศพไฟคลอกจากแดนวิญญูชลนั่น
ข้าสืบไม่พบก็ไม่เป็นไร

00:04:39.680 --> 00:04:41.800 align:center
แต่เสด็จอาไม่ลองคิดดู

00:04:41.880 --> 00:04:46.440 align:center
เรื่องในวันนี้
เหตุใดโถงพิพากษาไม่ทันไรถึงมารายงานข้า

00:04:48.760 --> 00:04:50.040 align:center
เสด็จอา

00:04:52.960 --> 00:04:56.920 align:center
เหวดาวเหนือไม่ใช่ที่
ที่ท่านจะปิดแผ่นฟ้าได้ด้วยมือเดียวอีกแล้ว

00:05:12.440 --> 00:05:14.720 align:center
บัดนี้เสด็จอายิ่งบ้าระห่ำขึ้นเรื่อยๆ

00:05:15.400 --> 00:05:17.240 align:center
ไม่นึกเลยว่าจะกล้าพัวพันกับแดนวิญญูชล

00:05:18.760 --> 00:05:21.360 align:center
องค์หญิง ต่อไปพวกเราควรทำอย่างไรดี

00:05:22.080 --> 00:05:25.480 align:center
บัดนี้โถงพิพากษาไม่มีทางรับใช้ท่านหานเฟิงอีก

00:05:26.000 --> 00:05:27.880 align:center
พวกเราเอาผิดตรงๆ เลยไม่ได้หรือ

00:05:30.080 --> 00:05:34.440 align:center
ต่อให้ตอนนี้เสด็จอาสู้เมื่อก่อนไม่ได้
อยากจะจัดการก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่ดี

00:05:35.760 --> 00:05:37.840 align:center
บัดนี้มีเพียงต้องปลุกเสด็จพ่อให้ตื่น

00:05:40.320 --> 00:05:41.320 align:center
ไม่ว่า

00:05:43.400 --> 00:05:44.920 align:center
จะด้วยวิธีไหนก็ตาม

00:05:49.440 --> 00:05:51.880 align:center
ข้าว่าเจ้าไม่เข้าใจนายท่านของตัวเองเลยด้วยซ้ำ

00:05:51.960 --> 00:05:54.240 align:center
เขาไม่มีทางไม่สนหมิงอี้

00:05:54.320 --> 00:05:55.640 align:center
หนวกหูเป็นบ้า

00:05:56.440 --> 00:05:58.960 align:center
เมื่อคืนนายท่านพาฮูหยินคู่หมั้นเจ้านายของเจ้า

00:05:59.040 --> 00:06:00.520 align:center
ไปแช่น้ำร้อนให้ความอบอุ่นเพื่อรักษาบาดแผล

00:06:00.600 --> 00:06:03.520 align:center
เจ้ายังมีเวลาว่างมาปากมากอยู่ตรงนี้อีก
ไม่สู้ไปจับตาดูเอาไว้

00:06:03.600 --> 00:06:05.880 align:center
เจ้านายของเจ้าจะได้ไม่คิดเรื่องไม่ซื่ออีก

00:06:05.960 --> 00:06:09.360 align:center
ข้าขี้คร้านจะสนใจ
คนที่มีหัวคิดไม่ซื่อไม่ใช่ข้าสักหน่อย

00:06:18.200 --> 00:06:19.080 align:center
ขอบ… ขอบคุณ

00:06:20.120 --> 00:06:22.280 align:center
ถึงแม้ปกติเจ้าจะคิดเป็นศัตรูกับเรา

00:06:22.360 --> 00:06:25.320 align:center
แต่รู้ทั้งรู้ว่ามีอันตราย
ยังไปช่วยคนที่แท่นหลงหลี่เป็นเพื่อนข้าอีก

00:06:26.000 --> 00:06:27.280 align:center
เจ้าเป็นคนดีมากเลยทีเดียว

00:06:27.960 --> 00:06:30.840 align:center
ยามหน้าสิ่วหน้าขวานช่างมีน้ำใจยิ่งนัก

00:06:34.320 --> 00:06:35.800 align:center
เจ้าไปแล้ว ถ้าเกิดโดนจับได้ขึ้นมา

00:06:35.880 --> 00:06:38.200 align:center
ทนต่อการทรมานสถานหนักไม่ไหว
หลุดบอกความลับอะไรของทะเลมิหวนกลับไป

00:06:38.280 --> 00:06:40.960 align:center
ถึงตอนนั้น
นายท่านถึงได้เกิดเรื่องยุ่งยากขึ้นมาจริงๆ

00:06:41.040 --> 00:06:43.080 align:center
มิหนำซ้ำตอนนายท่านโดนหนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจ

00:06:43.160 --> 00:06:44.560 align:center
ก็ได้เซียนหญิงหมิงอี้ช่วยเหลือพวกเราไว้

00:06:45.240 --> 00:06:47.280 align:center
ฉะนั้นพอคิดแบบนี้ ข้าต้องใช้หนี้นางครั้งหนึ่ง

00:06:48.840 --> 00:06:52.400 align:center
งั้นถ้าเป็นตามที่เจ้าว่า
เจ้าช่วยข้าจัดการซุนเหลียว

00:06:52.480 --> 00:06:54.200 align:center
ข้าก็ต้องคืนหนี้น้ำใจเจ้าสักครั้ง

00:06:54.840 --> 00:06:55.920 align:center
- ไม่ต้อง…
- เอางี้แล้วกัน

00:06:56.000 --> 00:06:57.560 align:center
ข้ารับปากคำขอเจ้าสามเรื่อง

00:06:59.200 --> 00:07:01.480 align:center
ไม่ต้อง อย่าตัดสินใจเองโดยพลการ

00:07:07.120 --> 00:07:09.960 align:center
เอางี้นะ คำขอข้อแรกก็คือข้าตกปลาเป็นเพื่อนเจ้า

00:07:10.040 --> 00:07:12.360 align:center
ข้าว่าเจ้าอยากตกปลาเองซะมากกว่า

00:07:12.440 --> 00:07:15.280 align:center
แล้วก็ห้ามแอบกินปลาซิวตากแห้งที่ข้าตากเอาไว้

00:07:15.880 --> 00:07:18.440 align:center
ได้ ก็ถือว่าเป็นคำขอเรื่องที่สองแล้วกัน

00:07:18.960 --> 00:07:20.000 align:center
ตอบรับกันส่งๆ แบบนี้เลยหรือ

00:07:23.440 --> 00:07:25.640 align:center
ก็ได้ งั้นเจ้าซื้อคันเบ็ดนะ

00:07:54.680 --> 00:07:57.080 align:center
เมื่อครู่ข้าไปเขียนจดหมายด่วนให้อาจารย์เสอมา

00:07:57.160 --> 00:07:59.680 align:center
ให้เขาศึกษาอย่างละเอียด
ในอาคมเกี่ยววิญญาณดึงจิต

00:07:59.760 --> 00:08:01.160 align:center
ว่าสรุปแล้วยับยั้งสวรรค์แค้นจำพรากได้หรือเปล่า

00:08:02.040 --> 00:08:03.280 align:center
ครั้งนี้ท่านใช้ชีพจรวิญญาณ

00:08:03.360 --> 00:08:04.880 align:center
ไม่นึกเลยว่าจะไม่โดนพลังย้อนกลับเข้าหาตัว

00:08:06.240 --> 00:08:08.480 align:center
ลำบากเจ้าแล้วที่ต้องเป็นห่วงเรื่องพวกนี้แทนข้า

00:08:08.560 --> 00:08:10.360 align:center
เกรงใจขนาดนี้เลยหรือ ท่าน…

00:08:13.640 --> 00:08:14.920 align:center
ท่านเป็นอะไรไป

00:08:19.120 --> 00:08:22.280 align:center
หมิงอี้ ต่อให้ท่านชอบเขามากแค่ไหน

00:08:23.160 --> 00:08:24.560 align:center
ก็อย่าได้หวั่นไหวเด็ดขาด

00:08:25.360 --> 00:08:27.240 align:center
ชีวิตท่านมีแค่ชีวิตเดียว

00:08:27.840 --> 00:08:28.920 align:center
ใช่น่ะสิ

00:08:29.840 --> 00:08:31.640 align:center
หากคนเราตายไป

00:08:31.720 --> 00:08:33.880 align:center
รักหรือไม่รักจะมีความหมายอะไร

00:08:35.240 --> 00:08:37.400 align:center
ไว้ข้าขโมยความฝันข้าวฟ่างเหลืองมาได้จริงๆ

00:08:38.840 --> 00:08:41.919 align:center
เขาก็จะคิดว่าข้าหลอกเขามาโดยตลอด

00:08:43.360 --> 00:08:45.000 align:center
จะต้องเกลียดข้าเข้ากระดูกดำแน่ๆ

00:08:46.920 --> 00:08:48.120 align:center
แบบนั้นก็เป็นอันจบแล้ว

00:08:52.200 --> 00:08:54.360 align:center
เขาเย็นชาเด็ดขาดมาตลอด

00:08:55.320 --> 00:08:57.280 align:center
คงไม่นานก็ลืมข้าไปแล้ว

00:09:05.560 --> 00:09:06.760 align:center
เดี๋ยวก็ลืม

00:09:48.480 --> 00:09:49.480 align:center
อาจารย์

00:09:57.480 --> 00:09:59.000 align:center
ผ่านเรื่องราวมามากมายแบบนี้

00:10:02.640 --> 00:10:05.960 align:center
เหมือนข้าจะไม่ได้ใส่ใจ
เรื่องราวต่างๆ ในอดีตของนางอีกแล้ว

00:10:07.960 --> 00:10:11.960 align:center
สุดท้ายแล้วนางมีฐานะเป็นอะไร
ไม่ได้สำคัญสำหรับข้าอีกแล้ว

00:10:13.160 --> 00:10:14.400 align:center
ขอแค่ข้ามั่นใจ

00:10:15.640 --> 00:10:17.280 align:center
ว่านางใส่ใจข้าจริงๆ

00:10:18.480 --> 00:10:19.440 align:center
ก็เพียงพอแล้ว

00:10:22.360 --> 00:10:23.760 align:center
ไม่ว่าภายภาคหน้าจะเป็นอย่างไร

00:10:25.040 --> 00:10:26.120 align:center
ข้าเชื่อนาง

00:10:55.880 --> 00:10:57.920 align:center
แม้นายท่านจะหลอมปฐมปีศาจสำเร็จ

00:10:58.720 --> 00:11:01.040 align:center
แต่ยังถูกปฐมปีศาจกัดกร่อน

00:11:01.120 --> 00:11:02.920 align:center
นายท่านจะต้องระวังสุขภาพเอาไว้ด้วย

00:11:16.680 --> 00:11:18.480 align:center
ไม่ต้องเป็นห่วง ข้ารู้อะไรเป็นอะไร

00:11:20.960 --> 00:11:25.360 align:center
ซุนเหลียว เดิมทีเหวดาวเหนือของพวกเจ้า
ไม่มีโอกาสเลยแม้แต่น้อย

00:11:27.080 --> 00:11:31.240 align:center
ถ้าไม่ใช่เพราะเหวลึกรายล้อมด้วยไอพิษ
เหมาะกับการฟักสัตว์ปีศาจ

00:11:31.320 --> 00:11:34.000 align:center
เสด็จพ่อก็คงไม่นำเรื่องสำคัญแบบนี้
มอบให้ท่านหานเฟิง

00:11:36.040 --> 00:11:38.040 align:center
บัดนี้กองทัพสัตว์ปีศาจไม่เหลือแล้ว

00:11:38.120 --> 00:11:41.120 align:center
พี่ชายดีๆ คนหนึ่งของข้าก็ตายไปที่เหวดาวเหนือ

00:11:41.200 --> 00:11:42.880 align:center
อย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่

00:11:42.960 --> 00:11:44.640 align:center
พวกเจ้าจัดการงานแบบนี้

00:11:45.240 --> 00:11:47.200 align:center
ข้าจะไปอธิบายต่อเสด็จพ่อได้อย่างไร

00:11:47.280 --> 00:11:49.560 align:center
องค์ชายรอง องค์ชายรอง

00:11:50.080 --> 00:11:52.560 align:center
เรื่องนี้… เรื่องนี้ขอท่านช่วยปิดเอาไว้ด้วย

00:11:52.640 --> 00:11:54.760 align:center
ท่านดู ราชาเทพแดนวิญญูชลมีโอรสตั้งมากมาย

00:11:55.640 --> 00:11:58.640 align:center
ถ้าไม่ตายไปบ้าง จะไปมองเห็นท่านได้อย่างไร

00:11:59.520 --> 00:12:01.160 align:center
ท่านว่าจริงหรือไม่

00:12:05.600 --> 00:12:07.440 align:center
แดนข้าพี่น้องรักใคร่ปรองดอง

00:12:07.520 --> 00:12:09.520 align:center
ล้วนถูกคนต่ำช้าอย่างพวกเจ้า
ปลุกปั่นจนแตกคอหมดแล้ว

00:12:10.560 --> 00:12:13.160 align:center
ถึงอย่างไรสัตว์ปีศาจถูกจี้ป๋อไจ่หลอมไปแล้ว

00:12:13.240 --> 00:12:15.240 align:center
แดนของเจ้าก็ควรจะย่อยยับแล้ว

00:12:16.360 --> 00:12:20.040 align:center
ก็เริ่มจากเจ้าก่อนแล้วกัน

00:12:26.480 --> 00:12:27.960 align:center
องค์ชายรองไว้ชีวิตด้วย

00:12:28.040 --> 00:12:28.960 align:center
ไว้ชีวิตด้วย

00:12:29.040 --> 00:12:33.440 align:center
อันที่จริงท่านหานเฟิงยังเก็บไพ่เอาไว้

00:12:33.520 --> 00:12:36.440 align:center
เขาแอบเก็บซ่อนสัตว์ปีศาจ
ที่ยังไม่ก่อตัวเป็นรูปร่าง

00:12:44.400 --> 00:12:46.960 align:center
พี่ใหญ่ไม่กลับแดนวิญญูชลมานาน

00:12:47.040 --> 00:12:49.080 align:center
เสด็จพ่อให้ข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้น

00:12:50.360 --> 00:12:51.840 align:center
ใครจะไปรู้

00:12:51.920 --> 00:12:53.200 align:center
ไม่นึกเลยว่าพี่ใหญ่จะตายไปแล้ว

00:13:00.720 --> 00:13:02.080 align:center
ชาเฮงซวยอะไรกัน

00:13:06.480 --> 00:13:08.520 align:center
เพียงแต่เรื่องนี้ก็ไม่ซับซ้อนอะไร

00:13:08.600 --> 00:13:10.040 align:center
ข้าแค่ต้องกลับไปบอก

00:13:10.640 --> 00:13:12.960 align:center
เพื่อเลี้ยงกองทัพสัตว์ปีศาจ

00:13:13.040 --> 00:13:16.560 align:center
พี่ใหญ่เสียสละตัวเอง
ใครจะคิดว่าจะใช้พลังวิญญาณจนหมด

00:13:16.640 --> 00:13:19.160 align:center
สุดท้ายตัดสินใจเสนอตัวเป็นเครื่องสังเวย

00:13:19.760 --> 00:13:20.760 align:center
ช่างน่าซาบซึ้งใจนัก

00:13:21.480 --> 00:13:23.800 align:center
เรื่องนี้ส่งข่าวกลับไป
ยังจะกลายเป็นเรื่องราวดีๆ ได้

00:13:24.400 --> 00:13:27.120 align:center
จะได้แก้ไขสถานการณ์จนตรอกของท่านหานเฟิง

00:13:29.960 --> 00:13:34.240 align:center
ขอบคุณสำหรับความหวังดีขององค์ชายรอง
แต่โปรดอภัย ข้าฟังแล้วไม่เข้าใจ

00:13:34.960 --> 00:13:36.840 align:center
สัตว์ปีศาจถูกจี้ป๋อไจ่หลอมแล้ว

00:13:36.920 --> 00:13:38.200 align:center
หายไปในโลกหล้า

00:13:38.280 --> 00:13:39.560 align:center
พวกเราจะทำอย่างไร

00:13:39.640 --> 00:13:41.840 align:center
ถึงจะอธิบายกับราชาเทพแดนวิญญูชลได้

00:13:41.920 --> 00:13:43.360 align:center
จนป่านนี้แล้ว

00:13:44.880 --> 00:13:46.320 align:center
ท่านหานเฟิงยังจะโกหกอยู่อีก

00:13:48.640 --> 00:13:50.080 align:center
ซุนเหลียวสารภาพมาหมดแล้ว

00:13:55.240 --> 00:13:56.080 align:center
ฟังให้ดีนะ

00:13:57.040 --> 00:13:58.880 align:center
ส่งสัตว์ปีศาจที่เจ้าแอบเก็บซ่อนเอาไว้ออกมาซะ

00:13:58.960 --> 00:14:02.960 align:center
แบบนี้พออยู่ต่อหน้าเสด็จพ่อ
ข้าถึงจะช่วยปกปิดให้เจ้าได้

00:14:09.120 --> 00:14:12.640 align:center
องค์ชายรอง ท่านฟังให้ดีนะ

00:14:13.400 --> 00:14:15.600 align:center
ตอนนี้ของอยู่ในมือของข้า

00:14:15.680 --> 00:14:19.040 align:center
ขอร้องคน ต้องพูดคำว่า “ได้โปรด”

00:14:20.160 --> 00:14:21.160 align:center
“ได้โปรด”

00:14:24.640 --> 00:14:27.200 align:center
- เจ้า…
- ท่านรู้ไหมว่าของที่อยู่ในมือข้า

00:14:27.280 --> 00:14:28.400 align:center
ใช้งานอย่างไร

00:14:31.440 --> 00:14:33.440 align:center
ถ้าท่านยอมให้ความร่วมมือกับข้า

00:14:33.520 --> 00:14:37.240 align:center
ผลักเรื่องทุกอย่างไปให้คนตายที่พูดไม่ได้คนนั้น

00:14:38.240 --> 00:14:41.280 align:center
วันหน้าข้าสำเร็จการใหญ่แล้ว

00:14:42.080 --> 00:14:46.760 align:center
ทุกอย่างของเหวดาวเหนือ
ยังนับว่าเป็นผลงานความชอบขององค์ชายรอง

00:14:52.160 --> 00:14:56.120 align:center
งั้นทางที่ดีเจ้ารีบจัดการให้เร็วที่สุด
เสด็จพ่อไม่ได้มีความอดทนอย่างข้าหรอกนะ

00:14:57.600 --> 00:14:58.840 align:center
“ได้โปรด” ล่ะ

00:15:03.720 --> 00:15:06.320 align:center
งั้นเจ้าก็ได้โปรดจัดการให้เร็วที่สุดด้วย

00:15:11.840 --> 00:15:14.080 align:center
พี่หญิง ท่านสุขภาพเป็นอย่างไรบ้าง

00:15:15.240 --> 00:15:18.440 align:center
ข้าไม่เป็นอะไรมากแล้ว
ขอบคุณท่านเซียนซือถูที่เป็นห่วง

00:15:19.000 --> 00:15:21.680 align:center
ข้าก็แค่แปลกใจ

00:15:21.760 --> 00:15:24.360 align:center
ทำไมท่านเซียนถึงรู้รวดเร็วเช่นนี้

00:15:25.280 --> 00:15:26.920 align:center
พวกองค์หญิงเทียนจีมากันหมดแล้ว

00:15:27.000 --> 00:15:28.520 align:center
ข้าแค่เจ็บใจที่ข้าเร็วกว่านี้ไม่ได้

00:15:31.760 --> 00:15:35.760 align:center
ชายแดนเขตอาคมพบซากศพ
ที่ระบุตัวตนไม่ได้ไม่ใช่หรือ

00:15:35.840 --> 00:15:37.520 align:center
โถงพิพากษาตรวจสอบดูแล้ว

00:15:38.320 --> 00:15:40.840 align:center
ตอนนี้ยังไม่อาจยืนยันตัวตนของเขาได้

00:15:44.440 --> 00:15:47.920 align:center
แล้วข้อมือของศพนั่นบาดเจ็บหรือไม่

00:15:48.640 --> 00:15:50.600 align:center
แม้ว่าข้าไม่เห็นหน้าตาของคนคนนั้น

00:15:50.680 --> 00:15:54.480 align:center
แต่ข้าเห็นบนข้อมือของเขาโดนกรีดจนเป็นแผล

00:15:55.640 --> 00:15:58.120 align:center
มี มีอยู่ด้วย

00:15:58.200 --> 00:15:59.360 align:center
ใช่ไหมล่ะ

00:15:59.880 --> 00:16:01.520 align:center
แต่ข้าได้ยินมาว่า

00:16:01.600 --> 00:16:04.600 align:center
ศพร่างนั้นโดนอาคมแผดเผา
จนกลายเป็นศพไฟคลอก

00:16:04.680 --> 00:16:08.280 align:center
ท่านเซียนซือถู
เจ้าดูออกได้อย่างไรว่าบนมือเขามีบาดแผล

00:16:10.960 --> 00:16:12.320 align:center
บางที…

00:16:36.240 --> 00:16:37.400 align:center
พี่หญิง

00:16:38.960 --> 00:16:40.360 align:center
ข้าไม่ฆ่าเขา

00:16:42.600 --> 00:16:44.360 align:center
เขาก็จะฆ่าท่าน

00:17:01.240 --> 00:17:04.440 align:center
สุดท้ายแล้วพี่หญิงก็ยังใส่ใจข้า

00:17:19.880 --> 00:17:21.920 align:center
(ประกาศ: ประกาศทั่วเขตเหวดาวเหนือ
ยกเลิกกฎตะปูเร้นวิญญาณของสตรี)

00:17:22.000 --> 00:17:23.920 align:center
ต่อไปผู้หญิงที่มีชีพจรวิญญาณในเหวดาวเหนือ

00:17:24.000 --> 00:17:25.160 align:center
ก็ไม่ต้องใช้ตะปูเร้นวิญญาณอีกแล้ว

00:17:25.240 --> 00:17:28.240 align:center
เยี่ยมไปเลย ต่อไปก็จะมีนักสู้หญิงแล้วใช่ไหม

00:17:28.319 --> 00:17:29.720 align:center
องค์หญิงช่างกล้าหาญ

00:17:31.120 --> 00:17:33.320 align:center
- เถ้าแก่ ข้าจะเอาอันนี้
- ได้ ขอบคุณ

00:17:37.320 --> 00:17:40.160 align:center
จางไถ เจ้าโดนทำร้ายจนกลายเป็นแบบนั้นแล้ว

00:17:40.240 --> 00:17:41.880 align:center
ตอนนี้ไม่เป็นไรจริงๆ หรือ

00:17:41.960 --> 00:17:45.120 align:center
เจ้าวางใจ องค์หญิงเทียนจีรักษาบาดแผลให้ข้า

00:17:45.200 --> 00:17:47.600 align:center
เจ้าให้น้องชายของเจ้า 27

00:17:47.680 --> 00:17:48.720 align:center
มาส่งยาให้ข้า

00:17:48.800 --> 00:17:51.480 align:center
ข้าก็กินไปแล้ว
ตอนนี้ร่างกายยังกระปรี้กระเปร่ากว่าเมื่อก่อน

00:17:51.560 --> 00:17:52.760 align:center
ไม่ต้องเป็นห่วงนะ

00:17:53.360 --> 00:17:55.440 align:center
- เถ้าแก่ เอาอันนี้อีก
- ได้

00:17:55.520 --> 00:17:57.160 align:center
- ข้าทำท่านเดือดร้อนทั้งนั้นเลย
- ขอบคุณนะ

00:17:57.240 --> 00:17:59.440 align:center
ถ้าเกิดเรื่องอะไรกับท่าน ข้าคงต้อง…

00:17:59.520 --> 00:18:00.640 align:center
- เจ้าห้ามพูดแบบนั้นนะ
- ข้า…

00:18:02.160 --> 00:18:07.400 align:center
จริงสิ เจ้าว่า
วันนี้ข้าแตกต่างกับทุกวันตรงไหนบ้าง

00:18:09.040 --> 00:18:13.240 align:center
ปัดชาดสีแดงของดอกไห่ถัง
แล้วก็วาดคิ้วบางอ่อนช้อย

00:18:13.920 --> 00:18:15.640 align:center
ไม่ใช่ทั้งนั้น

00:18:15.720 --> 00:18:18.120 align:center
เจ้าดู ข้าใช้ชีพจรวิญญาณได้แล้ว

00:18:19.000 --> 00:18:22.120 align:center
หลังจากบาดเจ็บ
องค์หญิงเทียนจีสั่งให้คนรักษาบาดแผลให้ข้า

00:18:22.200 --> 00:18:23.600 align:center
ไม่นึกเลยว่าจะพบตะปูเร้นวิญญาณของข้า

00:18:24.600 --> 00:18:27.960 align:center
พวกเขาถามข้าว่าอยากถอนออกหรือไม่
ข้าก็ต้องเต็มใจอยู่แล้ว

00:18:28.040 --> 00:18:31.280 align:center
ฉะนั้นข้าก็เป็นคนที่มีชีพจรวิญญาณแล้วเหมือนกัน

00:18:32.160 --> 00:18:34.760 align:center
แม้ว่าจะข้ามระดับอะไรไม่ได้อีก

00:18:34.840 --> 00:18:36.560 align:center
แต่อย่างน้อยตบะก็ก้าวหน้าไปมาก

00:18:37.160 --> 00:18:39.600 align:center
ต่อไปทำปิ่นก็ยิ่งช่ำชองเหมือนอย่างใจนึกได้แล้ว

00:18:40.280 --> 00:18:42.800 align:center
ถอนตะปูเร้นวิญญาณคงเจ็บน่าดูเลยสินะ

00:18:44.160 --> 00:18:46.680 align:center
โชคดีที่ตอนนี้เจ้าได้ทำเรื่องที่ตัวเองชอบได้แล้ว

00:18:48.760 --> 00:18:50.840 align:center
เอาละ เจ้าก็มาเยี่ยมข้าแล้ว

00:18:50.920 --> 00:18:52.280 align:center
เจ้ารีบกลับไปเถอะ

00:18:52.360 --> 00:18:54.280 align:center
ท่านเซียนจี้รอเจ้าตั้งนานสองนานแล้วนะ

00:18:59.640 --> 00:19:02.240 align:center
พวกเจ้าเป็นอะไรกันแน่

00:19:03.160 --> 00:19:05.040 align:center
พี่หญิงคนดีของข้า อย่าถามข้าเลย

00:19:05.120 --> 00:19:07.280 align:center
ข้าไม่อยากพูด แล้วก็ไม่อยากหลอกท่านด้วย

00:19:07.360 --> 00:19:08.360 align:center
ข้า…

00:19:08.440 --> 00:19:11.200 align:center
อันที่จริงข้ารู้ตั้งนานแล้วว่าเจ้ามีความลับมากมาย

00:19:11.280 --> 00:19:12.160 align:center
ข้าก็ไม่อยากถามเจ้าหรอก

00:19:13.120 --> 00:19:16.720 align:center
แต่ข้าดูออก ท่านเซียนจี้ชอบเจ้ามาก

00:19:17.240 --> 00:19:18.920 align:center
เขาดีกับเจ้ามาก

00:19:20.640 --> 00:19:23.880 align:center
แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่สำคัญ ที่สำคัญคือเจ้าคิดอย่างไร

00:19:24.880 --> 00:19:28.440 align:center
อันที่จริงเจ้าก็ชอบเขาเหมือนกันใช่ไหม

00:19:32.560 --> 00:19:33.720 align:center
ใช่

00:19:34.440 --> 00:19:38.000 align:center
ไม่นึกเลยว่าข้าจะชอบเขาจนได้

00:19:39.680 --> 00:19:41.520 align:center
แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่ยืนยาวหรอก

00:19:42.720 --> 00:19:44.960 align:center
แต่ว่าหมิงอี้ เจ้ารู้ไหม

00:19:45.040 --> 00:19:47.600 align:center
บนโลกใบนี้
ความสุขเพียงชั่วขณะล้วนแต่หาได้ยากยิ่ง

00:19:47.680 --> 00:19:49.800 align:center
ต่อให้วันหน้าต้องพรากจากกัน

00:19:49.880 --> 00:19:53.080 align:center
ตอนนี้เวลาเจ้าเจอเขา
เจ้าไม่ปลาบปลื้มเป็นสุขใจเลยหรือไง

00:19:55.840 --> 00:19:57.920 align:center
เถ้าแก่ เถ้าแก่ห่ออันนี้ให้ข้าหน่อย

00:19:58.000 --> 00:19:58.880 align:center
ได้

00:21:02.200 --> 00:21:03.520 align:center
ดูท่าเจ้าคงไม่เต็มใจแล้ว

00:21:04.880 --> 00:21:07.160 align:center
ไม่เป็นไร ข้าไม่ฝืนบังคับใจใครหรอก

00:21:07.920 --> 00:21:12.480 align:center
ถึงอย่างไรเจ้าไม่ไปทำ ข้าก็ยังมีวิธีอื่นที่ทำได้อยู่ดี

00:21:16.080 --> 00:21:17.680 align:center
แต่ไว้รอเรื่องนี้สำเร็จ

00:21:17.760 --> 00:21:19.640 align:center
ข้ายังจะบอกทุกคนอยู่ดี

00:21:19.720 --> 00:21:21.360 align:center
ว่าเป็นฝีมือของเจ้า

00:21:23.840 --> 00:21:25.320 align:center
ท่านหานเฟิงพูดล้อเล่นแล้ว

00:21:26.000 --> 00:21:28.720 align:center
ข้าน้อยเป็นแพทย์เซียนคนหนึ่ง
ความสามารถต่ำต้อย

00:21:28.800 --> 00:21:32.480 align:center
หากท่านหานเฟิงจะเผยแพร่เรื่องราวแบบนี้ไป
เกรงว่าคงไม่มีใครเชื่อหรอก

00:21:34.280 --> 00:21:35.760 align:center
ที่ไหนกันล่ะ

00:21:36.400 --> 00:21:38.520 align:center
แบบนี้ถึงน่าเชื่อถือยิ่งกว่าละมั้ง

00:21:39.440 --> 00:21:40.880 align:center
ความสามารถต่ำต้อย

00:21:40.960 --> 00:21:43.720 align:center
ก็เลยยอมก้มหัวอย่างไร้ศักดิ์ศรี เลือกรับใช้นาย

00:21:44.600 --> 00:21:45.840 align:center
สุดท้ายอยู่มาวันหนึ่ง

00:21:45.920 --> 00:21:49.160 align:center
เจ้าทำร้ายราชาเทพ ส่งหนังสือสวามิภักดิ์

00:21:50.360 --> 00:21:52.880 align:center
ทุกอย่างนี้พอฟังดูแล้วก็เข้าเค้าไปหมด

00:21:55.560 --> 00:21:58.280 align:center
ในเมื่อสุดท้ายถึงอย่างไร
ต้องเป็นฝีมือของแพทย์เซียน

00:22:00.200 --> 00:22:05.040 align:center
งั้นคุณงามความชอบที่ยิ่งใหญ่ครั้งนี้
เจ้าจะรับหรือว่าไม่รับกันล่ะ

00:23:35.240 --> 00:23:37.200 align:center
ท่านเซียนเหยียน องค์หญิงให้มาเชิญ

00:23:46.440 --> 00:23:48.720 align:center
(ตำหนักกระต่ายหยก)

00:23:50.160 --> 00:23:52.120 align:center
ท่านเซียนเหยียน เชิญเจ้าค่ะ

00:24:13.720 --> 00:24:18.520 align:center
(สงบเหนือสิ่งอื่นใด)

00:24:56.040 --> 00:24:56.920 align:center
องค์หญิง

00:25:00.680 --> 00:25:03.360 align:center
องค์หญิงเรียกข้ามาวันนี้มีเรื่องอันใด

00:25:03.880 --> 00:25:06.440 align:center
ข้าไม่ค่อยสบาย

00:25:07.080 --> 00:25:10.200 align:center
ก็เลยอยากเชิญให้ท่านเซียนเหยียนมาตรวจชีพจร

00:25:10.280 --> 00:25:11.960 align:center
องค์หญิงสีหน้าเป็นปกติ

00:25:12.560 --> 00:25:13.720 align:center
เหตุใดถึงไม่สบายไปได้

00:25:14.360 --> 00:25:15.560 align:center
ฝันร้าย

00:25:16.560 --> 00:25:18.320 align:center
ฝันเห็นท่านสังหารเสด็จพ่อของข้า

00:25:22.240 --> 00:25:24.120 align:center
ก็เลยจิตใจว้าวุ่น

00:25:38.080 --> 00:25:39.440 align:center
ชีพจรเต้นเร็วและแข็งตึง

00:25:39.520 --> 00:25:41.160 align:center
ไม่อ่อนแรงเหมือนฝันร้ายมา

00:25:41.960 --> 00:25:42.880 align:center
องค์หญิงเหมือนว่า

00:25:45.840 --> 00:25:47.080 align:center
กังวล

00:25:50.040 --> 00:25:51.680 align:center
ข้ากังวลอะไรกัน

00:26:06.240 --> 00:26:08.480 align:center
ข้าว่าท่านเซียนเหยียนออกจะกังวลอยู่หน่อยๆ

00:26:12.360 --> 00:26:14.160 align:center
องค์หญิงแค่อยากหยอกล้อข้าน้อยหรือ

00:26:16.040 --> 00:26:17.200 align:center
ท่านไปได้แล้ว

00:26:27.840 --> 00:26:28.880 align:center
เสด็จพ่อ

00:26:41.000 --> 00:26:42.480 align:center
องค์หญิง คืนมาให้ข้า

00:26:42.560 --> 00:26:44.480 align:center
ท่านพูดอะไร

00:26:44.560 --> 00:26:45.720 align:center
ข้าฟังไม่รู้เรื่อง

00:26:46.360 --> 00:26:49.880 align:center
ต่อให้ตอนนี้องค์หญิงอยากแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
ข้าก็ยังรายงานท่านหานเฟิงได้

00:26:50.600 --> 00:26:53.800 align:center
เช่นนั้นสิ่งที่องค์หญิงอยากทำก็จะไม่มีวันสำเร็จ

00:27:01.200 --> 00:27:03.280 align:center
งั้นท่านก็ไปบอกเสด็จอาได้

00:27:04.080 --> 00:27:05.520 align:center
คำพูดของข้า

00:27:07.120 --> 00:27:08.520 align:center
จะเป็นสิ่งที่ท่านเป็นฝ่ายบอกข้าเอง

00:27:09.840 --> 00:27:11.040 align:center
ท่านเดาดู

00:27:11.600 --> 00:27:15.920 align:center
เวลากลางดึก
ท่านออกไปจากตำหนักกระต่ายหยกของข้า

00:27:16.800 --> 00:27:17.880 align:center
ประจวบเหมาะว่า

00:27:20.200 --> 00:27:21.520 align:center
ข้าชุดยุ่งเหยิงหลุดรุ่ย

00:27:22.960 --> 00:27:24.560 align:center
เขาจะเชื่อใคร

00:27:31.480 --> 00:27:32.360 align:center
องค์หญิง

00:27:35.040 --> 00:27:36.760 align:center
ท่านรู้ไหมว่าท่านทำอะไรอยู่

00:27:39.520 --> 00:27:41.120 align:center
ท่านคิดว่าข้าไม่กล้าหรือ

00:27:51.080 --> 00:27:53.160 align:center
ข้าแค่คิดถึงเสด็จพ่อ

00:27:54.800 --> 00:27:56.280 align:center
ข้าผิดด้วยหรือ

00:27:57.880 --> 00:27:59.720 align:center
ของข้าจะคืนกลับสู่เจ้าของเดิม

00:28:00.360 --> 00:28:02.320 align:center
ใครก็ไม่มีทางรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

00:28:05.880 --> 00:28:07.800 align:center
ท่านช่วยข้าสักครั้ง

00:28:10.880 --> 00:28:12.080 align:center
แค่ครั้งเดียว

00:28:12.760 --> 00:28:15.000 align:center
ได้ไหม พี่เหยียน

00:28:19.880 --> 00:28:20.880 align:center
เพราะอะไร

00:28:21.400 --> 00:28:23.680 align:center
เพราะอะไรท่านถึงทำแบบนี้ ข้าไว้ใจท่านขนาดนี้

00:28:25.400 --> 00:28:26.360 align:center
ท่านรู้ทั้งรู้

00:28:26.440 --> 00:28:30.240 align:center
ว่าเป็นแผนชั่วของเสด็จอา
ถึงทำให้เสด็จพ่อของข้าไม่ได้สติ

00:28:31.400 --> 00:28:34.560 align:center
ตอนนี้เขาให้ท่านรับหน้าที่บันทึกชีพจรของเสด็จพ่อ

00:28:34.640 --> 00:28:38.120 align:center
ก็แค่ให้ท่านจับตาดู
ไม่ปล่อยให้เขาฟื้นง่ายๆ ไม่ใช่หรือไง

00:28:41.040 --> 00:28:42.600 align:center
ข้ารู้

00:28:43.280 --> 00:28:46.960 align:center
ตอนนี้เหวดาวเหนือเกินกว่าครึ่ง
ล้วนเป็นคนของเสด็จอา

00:28:47.040 --> 00:28:50.600 align:center
เพราะเสด็จอาเลื่อนขั้นให้พวกเขา
ปกป้องพวกเขาให้ปลอดภัยได้

00:28:50.680 --> 00:28:51.800 align:center
แต่นั่นมันพวกเขา

00:28:51.880 --> 00:28:54.640 align:center
พวกเขาจะเลือกอย่างไรข้าไม่สน

00:28:54.720 --> 00:28:56.160 align:center
แต่ท่านทำแบบนี้ไม่ได้

00:28:56.240 --> 00:28:59.280 align:center
ทำไมท่านถึงทำแบบนี้ ท่านทำแบบนี้ไม่ได้

00:29:08.640 --> 00:29:11.120 align:center
งั้นข้าขอท่านแค่เรื่องเดียว

00:29:11.720 --> 00:29:15.720 align:center
สักวันเสด็จอาจะต้องเอาชีวิตของเสด็จพ่อ

00:29:16.960 --> 00:29:18.480 align:center
หากวันนั้นมาถึง

00:29:19.360 --> 00:29:21.480 align:center
ท่านช่วยปกป้องชีวิตของเสด็จพ่อเอาไว้

00:29:21.560 --> 00:29:23.960 align:center
ได้หรือเปล่า พี่เหยียน

00:29:25.000 --> 00:29:27.880 align:center
ข้าขอร้องท่าน พี่เหยียน

00:29:31.720 --> 00:29:34.440 align:center
องค์หญิง ท่านให้ค่าข้าเกินไปแล้ว

00:29:35.320 --> 00:29:37.720 align:center
ท่านหานเฟิงสั่งให้ข้ามาเป็นหมอของฝ่าบาท

00:29:38.520 --> 00:29:40.520 align:center
หากเขาจะตัดสินความเป็นความตายของฝ่าบาท

00:29:41.560 --> 00:29:45.280 align:center
ข้าจะมีสิทธิ์อะไร ไปขัดขืนความคิดของเขาได้

00:29:53.280 --> 00:29:55.400 align:center
ข้าไม่เคยคิดเลย

00:29:57.600 --> 00:29:59.360 align:center
ว่าท่านจะเป็นคนแบบนี้

00:30:01.800 --> 00:30:04.200 align:center
ต่ำช้า หน้าไม่อาย

00:30:06.680 --> 00:30:08.720 align:center
พึ่งพาคนมีอำนาจ

00:30:10.960 --> 00:30:12.880 align:center
ท่านช่างน่าสมเพช

00:30:38.960 --> 00:30:40.240 align:center
ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น

00:30:41.640 --> 00:30:42.840 align:center
คืนนี้ก็ถือซะว่าข้าไม่ได้มา

00:31:10.480 --> 00:31:12.400 align:center
(ร้านอาหารท่านยายเทพเตาไฟ)

00:31:27.560 --> 00:31:29.320 align:center
ได้แล้ว หอมฉุยเลย

00:31:29.400 --> 00:31:31.800 align:center
มา เสี่ยวม่าย เอาไปโต๊ะนั้น

00:31:37.880 --> 00:31:40.160 align:center
พี่ชาย เปี๊ยะต้นหอมที่ท่านสั่งเสร็จแล้ว

00:31:40.240 --> 00:31:41.400 align:center
กินให้อร่อยนะ

00:31:42.600 --> 00:31:43.840 align:center
ในสายตาเจ้ามีแค่พี่ชายหรือ

00:31:44.800 --> 00:31:45.840 align:center
พี่หญิง

00:31:46.440 --> 00:31:47.600 align:center
ตัวสูงขึ้นแล้วนะ

00:31:48.160 --> 00:31:49.720 align:center
ไปทำงานเถอะ ไปเถอะ

00:32:05.000 --> 00:32:08.800 align:center
หลังจากท่านหลอมปฐมปีศาจแล้ว
มู่ฉีไป่ก็เอาแต่รอจังหวะโจมตี

00:32:08.880 --> 00:32:11.920 align:center
- ข้าสงสัยว่าเขาเตรียมการอะไรอยู่
- ไม่ต้องรีบร้อน

00:32:12.000 --> 00:32:14.320 align:center
เขาอยู่ในที่มืด
แต่พวกเราก็ไม่แน่ว่าจะอยู่ในที่สว่าง

00:32:14.400 --> 00:32:16.440 align:center
ข้าให้ปู้ซิวจับตาดูมู่ฉีไป่อยู่ตลอดเวลาแล้ว

00:32:16.520 --> 00:32:18.760 align:center
ความเคลื่อนไหวของเขา
ช้าเร็วก็ต้องโผล่มาให้เห็น

00:32:20.560 --> 00:32:22.920 align:center
ขอชาอีกถ้วยด้วย

00:32:31.040 --> 00:32:34.680 align:center
ท่านเซียนบอกว่าจะพาข้ามาหารือที่โรงน้ำชา

00:32:34.760 --> 00:32:37.560 align:center
ข้ากลับรู้สึกว่าเหมือนข้ออ้างมากกว่า

00:32:39.560 --> 00:32:40.600 align:center
งั้นหรือ

00:32:42.680 --> 00:32:43.720 align:center
อันที่จริง…

00:32:44.760 --> 00:32:48.520 align:center
อันที่จริงคืนนั้น
ข้าได้รับผลกระทบจากอาคมเกี่ยววิญญาณดึงจิต

00:32:48.600 --> 00:32:49.760 align:center
ข้าเลยพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป

00:32:49.840 --> 00:32:51.400 align:center
ไหนตกลงกันแล้วว่าจะคุยธุระสำคัญไง

00:32:51.920 --> 00:32:53.640 align:center
ไม่งั้นจะดูเหมือนข้าหาข้ออ้างมากกว่า

00:32:55.400 --> 00:32:56.720 align:center
ก็ได้ งั้นข้าจะกลับบ้านละ

00:33:35.400 --> 00:33:37.760 align:center
เสด็จพ่อ ท่านฟื้นแล้ว

00:33:44.120 --> 00:33:45.680 align:center
ทำไมดูผอมลงล่ะ

00:33:47.160 --> 00:33:48.160 align:center
ทั้งๆ ที่ในฝัน

00:33:49.560 --> 00:33:52.800 align:center
ข้ามักจะจับได้ว่าเจ้าแอบกินลูกกวาด

00:33:58.920 --> 00:33:59.920 align:center
ที่ไหนกัน

00:34:10.199 --> 00:34:14.320 align:center
ท่านเซียนตอนที่ท่านหลอมปฐมปีศาจ
ต้องลำบากไปไม่น้อย

00:34:14.400 --> 00:34:18.320 align:center
สัตว์ปีศาจนั่นน่าจะส่งผลกระทบ
ต่อท่านเซียนด้วยใช่ไหม

00:34:27.840 --> 00:34:32.800 align:center
พวกมันพยายามล่อลวงข้าอยู่ตลอดเวลา
อยากให้ข้ายอมรับพลังของพวกมัน

00:34:34.080 --> 00:34:36.960 align:center
สัตว์ปีศาจจริงอยู่ว่ามีความน่าเย้ายวน

00:34:37.480 --> 00:34:39.480 align:center
ไม่ว่าจะมู่ฉีไป่หรือว่าแดนอื่น

00:34:39.560 --> 00:34:41.760 align:center
ล้วนไม่มีทางยอมทิ้งพลังนี้ไปแน่

00:34:42.840 --> 00:34:44.800 align:center
หากไม่ใช่ว่ามีความตั้งใจมากเพียงพอ

00:34:44.880 --> 00:34:46.719 align:center
ไม่อย่างนั้นก็จะได้รับผลกระทบจากปฐมปีศาจ

00:34:47.800 --> 00:34:49.120 align:center
ยังดีที่เป็นท่าน

00:34:53.239 --> 00:34:54.440 align:center
ยังดีที่เป็นข้า

00:34:55.440 --> 00:34:56.880 align:center
เจ้าเชื่อข้าขนาดนี้เลยหรือ

00:35:03.280 --> 00:35:05.360 align:center
ท่านเซียนจี้ ราชาเทพให้มาเชิญ

00:35:18.240 --> 00:35:19.760 align:center
(เมตตามีมารยาท)

00:35:26.840 --> 00:35:28.120 align:center
คารวะราชาเทพ

00:35:33.040 --> 00:35:36.720 align:center
ข้าเรียกเข้าพบกะทันหัน
ดูเหมือนเจ้าไม่แปลกใจเลย

00:35:37.800 --> 00:35:41.400 align:center
เป็นธรรมดา ที่ข้ารอมาเสมอก็คือวันนี้

00:35:43.600 --> 00:35:47.960 align:center
ไม่รู้ว่าเทียนจีใช้วิธีการอะไร
ถึงได้บรรเทาอาการเจ็บป่วยของข้า

00:35:48.040 --> 00:35:50.520 align:center
องค์หญิงรับรู้ว่าสถานการณ์อยู่ในภาวะวิกฤติ

00:35:51.840 --> 00:35:53.320 align:center
เป็นห่วงว่าฝ่าบาทกำลังจะประสบเคราะห์ภัย

00:35:54.000 --> 00:35:54.960 align:center
ประสบเคราะห์ภัย

00:35:58.320 --> 00:35:59.600 align:center
เจ้าหมายถึงท่านหานเฟิงหรือ

00:36:00.520 --> 00:36:02.080 align:center
ช่วงที่ฝ่าบาทหมดสติ

00:36:02.880 --> 00:36:06.200 align:center
ความคิดของท่านหานเฟิงไม่มีใครไม่ล่วงรู้

00:36:07.040 --> 00:36:09.840 align:center
คิดว่าราชาเทพน่าจะได้ยิน
เรื่องที่ข้าหลอมปฐมปีศาจ

00:36:10.760 --> 00:36:13.520 align:center
แล้วก็น่าจะรับรู้ถึงการกระทำ
ของท่านหานเฟิงได้นานแล้ว

00:36:14.120 --> 00:36:17.920 align:center
งั้นตอนนี้ท่านตระหนักรู้หรือยัง กำจัดสิ่งชั่วร้าย

00:36:18.520 --> 00:36:19.960 align:center
ได้กลายเป็นสิ่งที่ต้องทำแล้ว

00:36:24.480 --> 00:36:25.960 align:center
หวังว่าราชาเทพจะใจแข็งตัดสินใจเด็ดขาด

00:36:38.200 --> 00:36:41.400 align:center
ไป่เอ๋อร์เป็นน้องชายเพียงคนเดียวของข้า

00:36:42.280 --> 00:36:44.640 align:center
ข้าย่อมรู้อยู่แล้วว่าเขาคิดจะทำอะไร

00:36:46.240 --> 00:36:48.640 align:center
เขานิสัยอดรนทนไม่ได้ เคลื่อนไหวเป็นครั้งคราว

00:36:49.360 --> 00:36:52.200 align:center
กระทั่งว่าจัดหาแพทย์เซียนมาไว้ใกล้ตัวข้า

00:36:52.280 --> 00:36:54.400 align:center
เรื่องพวกนี้ข้ารู้เห็นอยู่ในสายตา

00:36:55.320 --> 00:36:56.400 align:center
แต่พอข้านึกขึ้นได้ว่า

00:36:56.480 --> 00:36:59.400 align:center
เขาเคยเป็นแค่น้องชายน้อยๆ
ที่ไม่รู้จักจิตใจผู้คนคนนั้น

00:37:00.320 --> 00:37:02.000 align:center
ข้าก็ใจร้ายไม่ลง

00:37:02.800 --> 00:37:05.600 align:center
แต่ไม่เคย ไม่เคยคิดเลย

00:37:05.680 --> 00:37:07.840 align:center
ไม่คิดเลยว่าเขาจะถูกความโลภครอบงำจนขาดสติ

00:37:08.720 --> 00:37:10.480 align:center
สมคบคิดแดนวิญญูชล

00:37:10.560 --> 00:37:12.040 align:center
เพาะเลี้ยงสัตว์ปีศาจ

00:37:12.120 --> 00:37:14.240 align:center
ละเลยความปลอดภัยของทั้งหกแดน

00:37:16.400 --> 00:37:20.160 align:center
เจ้าทุ่มเทเพื่อเหวดาวเหนือมากมาย
ข้าจดจำเอาไว้ในใจ

00:37:20.240 --> 00:37:22.440 align:center
แต่กองทัพสัตว์ปีศาจเกี่ยวพันกับหกแดน

00:37:22.520 --> 00:37:24.040 align:center
อันตรายอย่างยิ่งยวด

00:37:24.120 --> 00:37:26.840 align:center
เจ้ากลับแบกรับเพียงลำพังไม่ยอมรายงาน

00:37:27.720 --> 00:37:28.920 align:center
น่าจะคิดถึงผลที่จะตามมา

00:37:30.560 --> 00:37:32.560 align:center
ครึ่งหนึ่งของเหวดาวเหนือติดตามท่านหานเฟิง

00:37:32.640 --> 00:37:35.120 align:center
ท่านเซียนจี้ทำแบบนี้
ก็เพราะกลัวว่าจะมีข่าวเล็ดลอดออกไป

00:37:36.440 --> 00:37:40.360 align:center
มิหนำซ้ำ เป็นเพราะว่าเมื่อนานมาแล้ว
เสด็จพ่อปล่อยให้เสด็จอาขยายอำนาจเติบใหญ่

00:37:40.440 --> 00:37:41.920 align:center
ถึงได้มีสถานการณ์อย่างในทุกวันนี้

00:37:42.640 --> 00:37:44.720 align:center
วังดาวเหนือในสถานการณ์แบบนี้

00:37:44.800 --> 00:37:46.000 align:center
ก็ยากอยู่แล้ว
ที่จะได้รับความไว้วางใจจากท่านเซียนจี้

00:37:48.200 --> 00:37:51.360 align:center
ตั้งแต่เล็กลูกสาบานอยู่ในใจว่าจะทำทุกวิถีทาง

00:37:51.440 --> 00:37:53.160 align:center
ขัดขวางเสด็จอาไม่ให้ทำร้ายท่านอีก

00:37:53.680 --> 00:37:56.120 align:center
บัดนี้ไม่มีใครรู้เลยว่าต่อไปเสด็จอาจะทำอะไรอีก

00:37:57.200 --> 00:37:58.160 align:center
ฉะนั้น

00:37:59.880 --> 00:38:01.680 align:center
ไม่ว่าเสด็จพ่อจะแข็งใจทำไม่ลงสักแค่ไหน

00:38:02.960 --> 00:38:04.280 align:center
ลูกขอร้องเสด็จพ่อ

00:38:05.760 --> 00:38:08.840 align:center
ให้เห็นแก่ภาพรวมของเหวดาวเหนือ
จับตัวเสด็จอาทันที

00:38:14.800 --> 00:38:16.600 align:center
ข้าเองก็อยากจะขอร้องท่านเซียนจี้

00:38:17.360 --> 00:38:21.360 align:center
ให้เชื่อใจพวกเราอีกสักครั้ง
ร่วมกับพวกเราปกป้องเหวดาวเหนือ

00:38:24.280 --> 00:38:26.440 align:center
จริงอยู่ว่าวังดาวเหนือ
ไม่คู่ควรจะได้รับความไว้วางใจ

00:38:27.360 --> 00:38:32.720 align:center
แต่… แต่ก็ไม่ใช่ว่าผู้มีตำแหน่งทุกคน
จะยอมตกอยู่ใต้อำนาจคอยโดนบงการ

00:38:34.080 --> 00:38:37.920 align:center
เพื่อทุกชีวิตในหกแดน
ข้าเต็มใจผนึกกำลังกับทุกคนจนสุดความสามารถ

00:38:38.920 --> 00:38:41.240 align:center
แต่เบื้องหลังมู่ฉีไป่ยังมีแดนวิญญูชล

00:38:41.320 --> 00:38:42.200 align:center
อาศัยแค่พวกเรา

00:38:42.280 --> 00:38:44.440 align:center
ที่สถานะอ่อนแออยู่อย่างเดียวดาย
คงยากจะต่อกรกับเขาได้

00:38:46.200 --> 00:38:49.720 align:center
ขอราชาเทพยืนอยู่เคียงข้าง
ทุกชีวิตของเหวดาวเหนือ

00:38:49.800 --> 00:38:50.920 align:center
ออกคำสั่งให้จับตัวมู่ฉีไป่

00:38:52.320 --> 00:38:55.080 align:center
ลูกวอนขอเสด็จพ่อจับตัวเสด็จอาในตอนนี้

00:39:04.480 --> 00:39:06.960 align:center
(โอบรับขุนเขาและมหาสมุทรทั้งปวง)

00:39:19.520 --> 00:39:22.960 align:center
เสด็จพี่ยังไม่แข็งแรงดี น่าจะพักผ่อนให้ดีๆ

00:39:23.640 --> 00:39:26.560 align:center
ถ้ามีเรื่องอะไรละก็
เรียกให้คนไปแจ้งข่าวก็พอแล้ว

00:39:26.640 --> 00:39:30.240 align:center
ระยะนี้ข้าได้ยินข่าวลือน่ากลัวมากมาย

00:39:30.880 --> 00:39:32.440 align:center
เกินกว่าครึ่งเป็นเรื่องของเจ้า

00:39:33.040 --> 00:39:35.120 align:center
ในเมื่อข้าไม่เป็นอะไรมากแล้ว

00:39:35.760 --> 00:39:39.120 align:center
ข้าอยากฟังเจ้าสารภาพกับข้ามาตามตรง

00:39:40.320 --> 00:39:41.160 align:center
ข่าวลืออะไรกัน

00:39:41.760 --> 00:39:46.560 align:center
ไม่พูดตรงๆ เป็นเพราะว่า
เจ้าคือพี่น้องสายเลือดเดียวกันของข้า

00:39:48.600 --> 00:39:51.560 align:center
หากเจ้ายังดึงดันปิดบังเรื่องกองทัพสัตว์ปีศาจ

00:39:52.960 --> 00:39:55.280 align:center
งั้นข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

00:39:55.960 --> 00:39:57.240 align:center
นี่เป็นข่าวลือที่ใครปั้นแต่งขึ้นมา

00:39:57.320 --> 00:39:59.240 align:center
ข่าวที่ไม่มีอยู่จริง กล่าวอ้างขึ้นมาลอยๆ

00:40:00.160 --> 00:40:03.360 align:center
เสด็จพี่ ท่านจะฟังคำคนนอก

00:40:03.440 --> 00:40:04.760 align:center
แล้วมาระแวงน้องชายที่คลานตามกันมาหรือไง

00:40:05.360 --> 00:40:06.440 align:center
ฉีไป่

00:40:08.400 --> 00:40:12.680 align:center
เจ้ากลายเป็นแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไรกัน

00:40:17.560 --> 00:40:18.400 align:center
แบบไหนหรือ

00:40:19.000 --> 00:40:20.760 align:center
สมัยยังเด็กเจ้าร่างกายอ่อนแอ

00:40:20.840 --> 00:40:23.040 align:center
ตั้งแต่เล็กก็อ่อนโยน เอาใจใส่

00:40:24.120 --> 00:40:27.600 align:center
พวกเราพี่น้องเมื่อก่อนเวลาฝึกบำเพ็ญด้วยกัน
เจ้าออกจะจิตใจดี

00:40:28.200 --> 00:40:31.760 align:center
ยอมให้ตัวเองบาดเจ็บ ก็ไม่ยอมไปทำร้ายคนอื่น

00:40:32.440 --> 00:40:33.600 align:center
ไม่ยอม

00:40:34.280 --> 00:40:36.080 align:center
ไม่ยอมอย่างนั้นหรือ

00:40:37.040 --> 00:40:39.360 align:center
ข้าทำไม่ได้ต่างหากล่ะ ท่านพี่

00:40:40.120 --> 00:40:44.560 align:center
ขอเพียงข้าแข็งแกร่งขึ้นได้อีกสักหน่อย
ไฉนเลยจะต้องพ่ายแพ้อยู่ร่ำไป

00:40:45.600 --> 00:40:48.760 align:center
ขอแค่เสด็จพี่ของข้า
กล้าหาญเด็ดขาดได้อีกสักหน่อย

00:40:48.840 --> 00:40:51.600 align:center
ไฉนเลยจะต้องโดนตาแก่พวกนั้น
กีดกันไปซะทุกเรื่อง

00:40:51.680 --> 00:40:53.720 align:center
ไม่อาจกำจัดความเน่าฟอนเฟะ

00:40:53.800 --> 00:40:56.240 align:center
ขอแค่ราชาเทพของเราเด็ดเดี่ยวได้อีกสักหน่อย

00:40:56.320 --> 00:40:59.440 align:center
เหวดาวเหนือไฉนเลย
จะต้องตกต่ำกลายเป็นแดนสามล่าง

00:40:59.520 --> 00:41:04.680 align:center
ต่อให้จนถึงตอนนี้
เสด็จพี่ที่ไร้ความสามารถของข้า

00:41:05.320 --> 00:41:10.880 align:center
ก็ยังได้รับคำยกย่องว่าอ่อนโยน ใจดี มีเมตตา

00:41:15.200 --> 00:41:17.520 align:center
ท่านไม่คู่ควรจะนั่งครองในตำแหน่งนี้

00:41:24.600 --> 00:41:25.920 align:center
ท่านพี่

00:41:26.440 --> 00:41:29.760 align:center
เหวดาวเหนือไม่มีทางย่อยยับ
ด้วยน้ำมือกองทัพสัตว์ปีศาจ

00:41:30.760 --> 00:41:33.920 align:center
มีแต่จะย่อยยับด้วยน้ำมือคนอย่างท่าน

00:41:56.120 --> 00:41:57.560 align:center
เฉาอวี่ตายแล้ว

00:41:58.240 --> 00:42:00.600 align:center
แท่นหลงหลี่เกิดเรื่องศพไฟคลอกนิรนาม

00:42:00.680 --> 00:42:02.160 align:center
มีหลายคนล่วงรู้เรื่องนี้แล้ว

00:42:02.880 --> 00:42:05.080 align:center
ราชาเทพแดนวิญญูชลจะต้องตรวจสอบจนถึงที่สุด

00:42:05.840 --> 00:42:07.280 align:center
นายท่านต้องจำเอาไว้ให้ดี

00:42:07.360 --> 00:42:08.760 align:center
อย่าปล่อยให้โดนจับได้

00:42:10.080 --> 00:42:12.720 align:center
วางใจ ไม่มีทางจับได้หรอก

00:42:14.120 --> 00:42:15.360 align:center
มองจากภายนอก

00:42:15.880 --> 00:42:19.520 align:center
มู่ฉีไป่ต่างหากถึงเป็นคนสุดท้ายที่เจอกับเฉาอวี่

00:42:20.240 --> 00:42:23.000 align:center
โยนความผิดให้เขา
ไม่มีอะไรจะเหมาะไปกว่านี้อีกแล้ว

00:42:23.080 --> 00:42:25.760 align:center
มิหนำซ้ำสัตว์ปีศาจถูกจี้ป๋อไจ่หลอมไปแล้ว

00:42:25.840 --> 00:42:27.840 align:center
มู่ฉีไป่ไม่มีค่าให้หลอกใช้

00:42:27.920 --> 00:42:29.080 align:center
พวกเขาไม่มีทางปล่อยเขาไปหรอก

00:42:30.960 --> 00:42:33.840 align:center
วันนี้ราชาเทพดาวเหนือกักตัวมู่ฉีไป่

00:42:35.760 --> 00:42:37.320 align:center
- วันนี้หรือ
- ใช่

00:42:38.240 --> 00:42:40.080 align:center
ยังไม่ประกาศ

00:42:40.160 --> 00:42:41.280 align:center
ดูท่าหมากตานี้

00:42:42.160 --> 00:42:44.600 align:center
ท้ายที่สุดแล้วจี้ป๋อไจ่ยังอยู่เหนือกว่าอีกขั้น