(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
- จางไถ - แวะมาดูเสื้อผ้ากัน
มีคนดื่มน้ำชาไหม
ทำเองหมดเลยนะ
- จางไถ - รับรองไม่มีใครเหมือน
- เชิญข้างใน - ขายดอกไม้
แม่นาง มาดูสิ
มาดูเสื้อผ้ากัน
ค่อยๆ เดิน ค่อยๆ เดินนะ
แวะมาดูดอกไม้สดกัน
- คนล่ะ - ข้างในมีที่ดื่มน้ำชา
- มาดูเสื้อผ้ากัน - เชิญนั่งข้างใน
ท่านปู่ชา
- ท่านเห็นจางไถไหม - แบบใหม่ล่าสุด
นางหรือ
เหมือนตอนเช้ายังอยู่ที่นี่
ตอนบ่ายก็ไม่เห็นแล้ว
เหมือนจะไปด้านโน้นแล้ว
- ในตรอกใช่ไหม - ใช่ๆๆ
ขอบคุณ
คุณหนูทั้งสอง เชิญข้างใน
จางไถ
- จางไถ - หมิงอี้
ทำ… ทำไมบาดเจ็บแบบนี้
ใครเป็นคนทำ
หมิงอี้ เจ้ารีบหนีไป
ข้าไม่ไป ข้าพาเจ้าไปนะ
น่าซึ้งใจจริงๆ
ปากนางปิดสนิทมาก
ไปถึงข้างล่าง
พวกเจ้าก็ต้องเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันนะ
มู่ฉีไป่
ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการอะไร
เจ้าปล่อยนางไป มาลงที่ข้านี่
ได้สิ
เช่นนั้นเจ้าบอกที่อยู่ของจี้ป๋อไจ่มา
ข้ารับปากจะปล่อยพวกเจ้าทันที
เจ้าฝันไปเถอะ
เช่นนั้นก็อย่าโทษข้านะ
พี่ใหญ่ ข้าขอร้อง
ปล่อยนางไป แล้วฆ่าข้า
เจ้าเป็นห่วงตัวเองก่อนเถอะ
คิดหนีหรือ
ไม่
ยี่สิบเจ็ด
หมิงอี้
รีบพานางไป
ข้าต้องช่วยท่านไปด้วย
พวกเจ้าวันนี้ใครก็อย่าคิดไป
หมิงอี้
ฟังคำสั่ง ไป
- หมิงอี้ - หมิงอี้
ไม่คิดว่าจะปล่อยให้พวกเขาไปมาอย่างอิสระ
โง่เหมือนหมู
เจ้าไป
ขอรับ
จางไถๆ
คิดไม่ถึง
เซียนหญิงหมิงอี้ที่อยู่ข้างกายจี้ป๋อไจ่
ยังมีชีพจรวิญญาณด้วย
ดูถูกเจ้าเกินไปแล้วจริงๆ
ข้าผนึกพลังวิญญาณเจ้าไว้แล้ว
เจ้าหนีไม่พ้นเงื้อมมือเราหรอก
สารภาพมาตามตรง ยังทนทุกข์ทรมานน้อยหน่อยได้
ท่านพี่ ข้าขอร้อง ปล่อยนางเถอะ
ข้าขอร้อง
เราใช้หญ้าสอดแนมสืบแล้ว
จี้ป๋อไจ่ไม่อยู่ที่ทะเลมิหวนกลับ
พูดมา
จี้ป๋อไจ่ตอนนี้อยู่ที่ไหน
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองในมือเขาอยู่ไหนกันแน่
จี้ป๋อไจ่อยู่ที่ไหน
เขาจะบอกข้าได้อย่างไร
เราร่วมหอลงโรง แต่ใจไปคนละทางนานแล้ว
เขาไม่เคยเชื่อข้าเลย
พวกเจ้าจับผิดคนแล้ว
จี้ป๋อไจ่หากไม่เชื่อใจเจ้า
จะเสี่ยงอันตรายให้ที่กบดานสตรีที่มีชีพจรวิญญาณ
แล้วยังไม่ได้ถูกตอกตะปูเร้นวิญญาณได้อย่างไร
ให้บทเรียนนางก่อน
ขอรับ
หมิงอี้
ดูละครไปดีๆ
มู่ฉีไป่
เจ้าจัดการข้า
ยังต้องให้คนนอกบอกด้วยหรือ
คนที่ใช้พลังวิญญาณซัดข้าบาดเจ็บ
แล้วยังไม่กล้าโผล่หน้ามาตั้งแต่ต้นจนจบอีก
ตกลงเป็นใครมาจากไหนกันแน่
แม้แต่มู่ฉีไป่ยังกล้ากระโดดออกมา
เจ้ากลับหดหัวหดหางตั้งแต่ต้นจนจบ
ดูท่าจะเป็นท่านเซียนจากแดนบนท่านไหน
ที่สมคบคิดเหวลึก
ฉลาดจริงๆ
ข้าชักไม่อยากฆ่านางแล้ว
- พูด - หมิงอี้
จี้ป๋อไจ่อยู่ไหน
ยังไม่พูดอีก
อยู่ไหน
พี่ใหญ่
ข้าขอร้อง
ปล่อยนางไป มีอะไรมาลงที่ข้า
จะพูดไหม
ตอนนี้เจ้าเป็นแค่มดปลวกที่ปล่อยให้คนโขกสับ
ยังจะดิ้นรนก่อนตายหรือ
แล้วพวกเจ้าไม่ใช่มดปลวกหรือ
มู่ฉีไป่
เจ้าประจบสอพลอคนพวกนั้น
ขายศักดิ์ศรี
ให้พวกเขาชี้นิ้วสั่ง
ใช้เหวลึกหลอมโอสถ เลี้ยงสัตว์ปีศาจ
นึกว่าจะได้รับการสนับสนุนจากพวกเขา
ขึ้นแทนที่ราชาเทพดาวเหนือ
สุดท้ายเหวลึกถูกผนึก
ปฐมปีศาจถูกจี้ป๋อไจ่หลอม
เห็นว่าท่านหานเฟิงกำลังจะตกม้าตาย
อยากจับจี้ป๋อไจ่ก็จับไม่ได้
เลยคิดลงมือกับเซียนตัวเล็กๆ อย่างข้า
ท่านหานเฟิงอะไรกัน
ก็แค่สุนัขเชื่องๆ ตัวหนึ่งดีๆ นี่เอง
ถึงสุดท้ายบุปผาในคันฉ่อง จันทราในวารี เหลือแต่ความว่างเปล่า
ยังต้องกระดิกหางขอความเมตตาจากพวกเขาอีก
ปากแข็งนักใช่ไหม
น่าสงสารจริงๆ
ท่านพี่ ข้าขอร้อง ปล่อยนางเถอะ
น่าสนใจ
ท่าน… ท่านยาย
หมิงอี้ถูกมู่ฉีไป่จับไปแท่นหลงหลี่
ที่นั่นไม่รู้ถูกใครกางเขตอาคมไว้ล่วงหน้า
ข้าเข้าไม่ได้จริงๆ
ท่านยาย
ท่านช่วยข้าบอกท่านเซียนจี้ที
บอกว่าข้าขอร้องเขาช่วยหมิงอี้ด้วย
ท่านแค่บอกเขาก็พอ
ว่าข้าขอร้องเขาช่วยหมิงอี้ ท่านแค่บอกก็พอ ท่านยาย
ท่านยาย
นี่เป็นกับดักที่มู่ฉีไป่วางไว้
จุดประสงค์ก็เพื่อล่อนายท่านออกมาติดกับเอง
ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ของการหลอมปฐมปีศาจ
หากออกจากกักตนตอนนี้
ไม่เพียงความพยายามทั้งหมด ก่อนหน้านี้จะสูญเปล่า
นายท่านก็จะบาดเจ็บอย่างหนักด้วย
ข้าก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องกับหมิงอี้
แต่เจ้าก็รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน
ใช่ ท่านเซียนจี้จะทำกระถางแปลงปีศาจ
ตอนนี้ให้เขากักตนไม่ออกมา ถึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ร่องรอยถูกเปิดเผย
ตอนนี้สะกดทัพไม่เคลื่อนไหว ถึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
พวกนี้ข้ารู้หมดทุกอย่าง
แต่หมิงอี้เป็นคนในครอบครัวข้า
ข้าไม่มีทางเลือก
ขอบคุณ
(ใช้ความสง่าโอบรับทุกสิ่ง)
สองคนนี้
เลี้ยงพวกเขาไม่เสียเปล่า
จี้ป๋อไจ่
พวกเขาทำกับเจ้าอย่างไร
ฆ่าอาจารย์เจ้า
ทรมาน ใส่ร้าย ป้ายสี
เจ้ามารวมเป็นหนึ่งเดียวกับพวกเรา
ก็จะมีพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
เจอเทพฆ่าเทพ เจอพระฆ่าพระ
คนที่ผิดต่อเจ้าพวกนั้น
จะไม่มีใครขวางทางเจ้าได้อีก
มารวมเป็นหนึ่งเดียวกับพวกเรา
รวมเป็นหนึ่งเดียวกับพวกเรา
เจ้าดื้อรั้นจริงๆ
หยุดนะ
เขตอาคมนี่แปลกๆ นะ
- ร่างแยก คนพวกนี้… - คนพวกนี้ไม่ใช่คนเลย
นี่สู้ไม่มีทางหมดเลย
พูด ยังไม่พูดอีก
ข้าบอกให้เจ้าพูด
พูด
กระดูกแข็งจริงๆ
ผนึกพลังวิญญาณแล้ว
ยังใช้เลือดฝืนกระตุ้นได้อีก
น่าสนใจ
ปิ่นอันนี้ให้ข้าเก็บเป็นที่ระลึกได้ไหม
นี่เป็น…
ไม่เจียมตัว
หมิงอี้
เจ้าดูเจ้าสิ
เจ้าช่วยตัวเองไม่ได้
ยิ่งช่วยนางไม่ได้ด้วย
คงไม่ใช่ ตายแล้วนะ
หลบอยู่ข้างหลังไม่เอาไหนสิ้นดี ออกมา
ให้โอกาสเจ้า
ข้าจะให้พวกเจ้าเป็นคู่ยวนยางร่วมชะตา
หมิงอี้
เจ้าตัวเกะกะ
ดื้อด้าน
ไม่เป็นไร
เราก็ค่อยๆ เล่น
เซียนหญิงหมิงอี้
เจ้าคิดให้ดีนะ
เกี่ยววิญญาณดึงจิตนี้
จะทำให้คนเจ็บปวดแสนสาหัสพูดความจริง
ถึงเวลาแนวป้องกันจิตใจเจ้าแตกสลาย
ต้องพูดความจริงเหมือนกัน
ข้าไม่รู้
ไม่พูดก็ไม่เป็นไร
ตราจิตของจี้ป๋อไจ่เหนี่ยวนำกับเจ้า
ข้าจะดูว่า
เขาจะทอดทิ้งภรรยาตัวเองหรือเปล่า
พูด
จี้ป๋อไจ่อยู่ไหนกันแน่
ข้าผิดไปแล้ว
ข้า… ข้าสำนึกผิดแล้ว
ข้าเอาชนะได้
ข้าจะชนะตลอด
ข้า ข้าจะชนะตลอด
ข้าจะชนะตลอด
ขอโทษ ขอโทษ
ท่านแม่
พูด
จี้ป๋อไจ่อยู่ไหนกันแน่
ข้าไม่รู้
ที่ผ่านมาข้าสอนเจ้าอย่างไร
เจ้าเป็นรัชทายาทแห่งบรรพตเหยากวง
เจ้าต้องสู้เพื่อเกียรติยศของบรรพตเหยากวง
เจ้ารู้ไหม
จี้ป๋อไจ่เป็นศัตรูคู่อาฆาตของบรรพตเหยากวง
ขอโทษ
ขอโทษ ท่านแม่
ข้าสำนึกผิดแล้ว ข้าผิดไปแล้ว
ท่านเชื่อข้าสิ
เจ้าแพ้ให้จี้ป๋อไจ่
ทำให้บรรพตเหยากวงสูญเสียประกายมงคล
บัดนี้ยังจะปกป้องเขาอีก
หรือว่าเจ้าจะทรยศดินแดนจริงๆ
ขอโทษ
ขอโทษ ขอโทษ
- ยังไม่ยอมพูดอีก - ขอโทษ
- ข้าผิดไปแล้วท่านแม่ - ข้าจะดูว่า
เจ้าจะปากแข็งไปได้อีกกี่น้ำ
ข้าผิดไปแล้ว
ข้าไม่รู้ ข้าไม่รู้
ข้าไม่รู้
ข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
ขอโทษ
ข้าไม่รู้จริงๆ
ว่าเขาอยู่ไหน
ขอโทษ
ข้าไม่รู้
หมิงอี้
ขอโทษ
ท่านแม่
ข้าไม่รู้
ท่านแม่ ข้าไม่รู้จริงๆ
พูดมา
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองอยู่ไหนกันแน่
เจ้าฝันไปเถอะ
ข้าบอกแล้วว่าไม่รู้
เจ้าฆ่าข้าก็ไม่มีประโยชน์
ค่าตอบแทนของการปกป้องใครสักคน อย่างไม่มีเงื่อนไข
มันใหญ่มากนะ
เจ้าอย่าฝันเลย
ไม่มีใคร
เสียสละตัวเองเพื่อคนอื่นหรอก
ข้าบอกแล้วข้าไม่รู้ เจ้าฆ่าข้าก็ไม่มีประโยชน์
จี้ป๋อไจ่เลือดเย็นจริงๆ
ภรรยาตัวเองสภาพเป็นแบบนี้แล้ว
ก็ไม่ถามไม่ไถ่ได้นะ
สมแล้วที่ปีนขึ้นมาจากเหวลึก
ทีละก้าวๆ
เซียนหญิงตัวเล็กๆ
ต่อให้นางมีชีพจรวิญญาณ
ก็ไม่มีทางต้านเกี่ยววิญญาณดึงจิตได้
ยกเว้น
นางไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
น้องชายที่รัก
เจ้าคงไม่คิดว่า
ใช้ปิ่นปักผมอันเดียว
ก็ฆ่าข้าได้นะ
ไม่
พี่ใหญ่
ข้าแค่ทำให้ท่านว่อกแว่ก
ข้าต้องทำอย่างไรถึงข้ามไปได้
พี่หญิง ท่านรอข้านะ
ในเมื่อจี้ป๋อไจ่ทอดทิ้งเจ้าแล้ว
ไม่สู้เจ้ามาอยู่ข้างข้า
ขอเพียงเจ้าบอกข้า
จี้ป๋อไจ่ซ่อนความฝันข้าวฟ่างเหลืองไว้ไหน
ข้ารับปากเจ้า ต้องละเว้นชีวิตเจ้าแน่
เด็กดี
เจ้าอยากให้แม่กอดเจ้าดีๆ ไม่ใช่หรือ
ขอเพียงเจ้าบอกที่อยู่ของความฝันข้าวฟ่างเหลือง
แม่ก็จะดีต่อเจ้าตลอดไป
ดีไหม
มา
ลูก
ท่านแม่
ขอแค่ข้าบอกว่าความฝันข้าวฟ่างเหลืองอยู่ไหน
ก็จะได้พวกนั้นหรือ
ใช่
ขอแค่เจ้ายอมพูด
ข้ารับปากเจ้าได้ทุกอย่าง
บอกข้ามา
จี้ป๋อไจ่ซ่อนความฝันข้าวฟ่างเหลืองไว้ไหน
พูดทุกอย่างที่เจ้ารู้ออกมา
ความฝันข้าวฟ่างเหลือง…
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองอยู่…
อยู่…
อยู่… อยู่ไหน
อยู่…
จี้ป๋อไจ่
ไม่มีความฝันข้าวฟ่างเหลืองเลย
ไม่เคยมี
เจ้าไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
เกี่ยววิญญาณดึงจิตนี่
สิ้นเปลืองไปกับเจ้าแล้วจริงๆ
ไหนๆ จี้ป๋อไจ่ก็ไม่มีทางมาช่วยเจ้า
ข้าเก็บเจ้าไว้จะมีประโยชน์อะไรอีก
รีบฆ่าเขาซะ
ฆ่าเขาซะ
เจ้าอยากแก้แค้นมาตลอดไม่ใช่หรือ
- รีบแก้แค้นสิ - ไม่ใช่จะแก้แค้นหรือ
จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่ ท่านอย่าให้มันควบคุมนะ
จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่ จี้ป๋อไจ่
ทำไมถึงหยุด
- รีบลงมือสิ - อย่านะ
จี้ป๋อไจ่ จี้ป๋อไจ่ ท่านอย่าให้มันควบคุมนะ
- จี้ป๋อไจ่ - โอกาสดีแบบนี้
- เจ้ายังรออะไรอีก - จี้ป๋อไจ่ ท่านอย่าให้มันควบคุม
จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่ จี้ป๋อไจ่ ท่านอย่าให้มันควบคุมสิ
จี้ป๋อไจ่ จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่ อย่า
จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่ ท่านอย่าให้มันควบคุมนะ
จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่ อย่าให้พวกมันควบคุม
จี้ป๋อไจ่
ควบ… ควบคุมไว้ จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่
ท่านทำได้
จี้ป๋อไจ่
หยุดนะ
จี้ป๋อไจ่
หยุดนะ
จี้ป๋อไจ่ หยุดนะ
จี้ป๋อไจ่
หยุดเดี๋ยวนี้
ท่านแม่
โปรดอภัยให้ข้าด้วย
ตั้งแต่เล็กจนโต
ท่านพูดอะไรข้าก็ฟังท่านทุกอย่าง
ข้าไม่เคยกล้าต่อต้านท่าน
แต่ครั้งนี้…
ได้
ข้าเลี้ยงเจ้ามาตั้งหลายปี
เจ้ากลับทรยศข้าเพื่อจี้ป๋อไจ่
ดี
เช่นนั้นเจ้าก็อยู่ที่นี่ตลอดไป
ไร้ญาติขาดมิตร ตกสู่ขุมนรกอเวจี
ชั่วกัปชั่วกัลป์
ท่านแม่ ขอโทษ
ขอโทษ ท่านอย่าไป
- ท่านอย่าไป - หมิงอี้
ท่านอย่าไป
หมิงอี้
ขอโทษ ขอโทษ ข้าผิดไปแล้ว
ท่านปล่อยข้าออกไปเถอะ
ข้าสำนึกผิดแล้วจริงๆ ข้า…
ข้าผิดไปแล้ว ท่านแม่ๆ
ข้าสำนึกผิดแล้ว
ท่านอย่าไป ข้าสำนึกผิดแล้วจริงๆ
ท่านแม่ ขอโทษ
ขอโทษ ข้าหนาวมาก
หนาวมาก
ขอโทษๆ หนาวมาก
- ไม่ต้องกลัว ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน - หนาวมาก
ข้าผิดไปแล้ว
ขอโทษ ขอโทษๆ
ข้าหนาวมาก
หนาวมาก
หนาวจัง
หนาวมาก
หนาว
ต้องโทษข้า
หากข้าหลอมปฐมปีศาจได้เร็วกว่านี้
เจ้าก็ไม่ต้องทนทุกข์อีก
อุ่นจัง
หมิงอี้
อุ่นดีจัง
เจ้าฟื้นแล้ว
อุ่นจัง
หมิงอี้
ตอนนี้เจ้ายังไม่มีสติพอ
ดีขึ้นบ้างไหม
ตั้งแต่ต้นจนจบ
เจ้าล้วนทำเพื่อความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ใช่ไหม
ที่แท้เจ้าหลอกข้ามาตลอด
ข้ากลัวเผชิญหน้ากับท่าน
แต่กลัวเผชิญหน้าตัวเองยิ่งกว่า
ท่านไม่รู้หรอก
จิตมารแท้จริงที่ข้าซ่อนไว้คืออะไร
หมิงอี้มองข้านะ
เพราะเจ้าถูกอาคมเกี่ยววิญญาณดึงจิต
ถึงได้กลายเป็นแบบนี้
เจ้าอดทนหน่อยก็หายแล้ว
เดี๋ยวก็ผ่านไปแล้ว
หมิงอี้
เจ้าเคย
จริงใจต่อข้าสักนิดหรือไม่
ข้าจริงใจต่อท่านแค่นิดเดียวที่ไหน
เจ้าว่าอะไรนะ
ข้าจริงใจต่อท่านแค่นิดเดียวที่ไหน
ตอนนั้นที่เราข้ามเขตสะพานสาลิกา
เจ้าใช้อาคมหรือเปล่า
ไม่ได้ใช้
ไม่เคยใช้เลย
ผู้ที่มาหากเป็นคนรักกัน
สะพานรักย่อมจะเชื่อมต่อกัน
เชิญขึ้นสะพาน
ที่นี่คือสถานที่ที่คนรักกันในหกแดนแต่งงานกัน
มีทวยเทพคุ้มครอง
หกแดนล้วนไม่อาจก้าวก่าย
คนรักกันเข้าแดนรัก
นกสาลิกาแห่งสวรรค์ชั้นเจ็ดจะมาพร้อมสายรุ้ง
พวกเจ้าก็สามารถสลักชื่อ
เคียงคู่ชั่วชีวัน
เราไม่มีความรักต่อกัน
นกสาลิกาไม่มาหรอก
สลักชื่อเลย
เช่นนี้ก็แปลกแล้ว หากพวกเจ้าไม่มีความรักต่อกัน
ไม่มีทางผ่านเขตสะพานสาลิกาได้แน่นอน
ที่เจ้าพูด
มาจากใจจริงหรือเปล่า
ในใจข้ามีท่าน
จี้ป๋อไจ่
ท่านไม่รู้หรอก
ข้าใส่ใจท่านแค่ไหน
หมิงอี้
เจ้าดูให้ชัดๆ
คนที่อยู่ตรงหน้าเจ้าคือข้า
และเป็นได้เพียงข้าเท่านั้น
(สงบเหนือสิ่งอื่นใด) ท่านั้น