(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
ขั้นตอนสุดท้ายของกระถางแปลงปีศาจ
เมื่อจิตปฐมของสัตว์ปีศาจทั้งหมด
ถูกดูดซับเข้าไปในกายท่านแล้ว
ทำการหลอมเป็นเวลาเจ็ดวันจึงจะกำราบพวกมันได้
แต่นี่ก็เป็นจุดที่ร้ายแรงถึงชีวิตของมันเหมือนกัน
สิ่งที่เรียกว่าการหลอม ที่จริงก็คือการควบคุมกันและกัน
หลอมรวมกันและกัน
สุดท้าย
ไม่ใช่ท่านที่ทำให้พวกมันสลายไป
ก็เป็นพวกมันที่ยึดร่างท่านไป
จี้ป๋อไจ่
เจ้าใช้ร่างของตัวเองเป็นกระถาง หลอมพวกเรา
ก็ต้องทนทุกข์จากความเจ็บปวดถึงกระดูก แผดเผาหัวใจเช่นกัน
คนของเหวดาวเหนือ มันคุ้มค่าให้เจ้าทำถึงขนาดนี้หรือ
- คุ้มหรือ - คุ้มค่าหรือ
คุ้มค่าหรือ
- คุ้มหรือ - คุ้มค่าหรือ
ราชาเทพดาวเหนืออ่อนแอราวกับหุ่นเชิด
ไม่ว่าอะไรก็เปลี่ยนไม่ได้แล้ว
ตำหนักศึกษาโซ่วหัวหลอกใช้ความสามารถเจ้า
แต่อดีตที่เจ้าได้รับความหยามหยันในเหวลึก
กลับไม่สนใจถามไถ่
เจ้ายังสิ้นเปลืองตัวเองเพื่อพวกเขาอีกหรือ
โง่หรือไร
เจ้ามันโง่จริงๆ
ไยจี้ป๋อไจ่ต้องปิดด่านฝึกตนด้วย
องค์หญิง
ตอนนี้จี้ป๋อไจ่ไม่เป็นอะไรแล้ว
- อีกไม่นานก็ออกจากด่านได้แล้ว - หมิงอี้
จี้ป๋อไจ่รับปากข้าแล้ว
ว่ามีอะไรจะหารือกับข้า
ทำไมต้องปิดบังกันอีกแล้ว
ถ้าเป็นแบบนี้
ข้าจะสงสัย
ในความจริงใจของเขาในฐานะพันธมิตรแล้วนะ
ขออภัยด้วย องค์หญิง
ท่านเซียนจี้ไม่ได้มีเจตนาจะปิดบังเลย
เพียงแต่เรื่องนี้เกี่ยวพันเป็นวงกว้างเกินไป
ขอองค์หญิงเชื่อเขาสักครั้งด้วยเถอะ
ข้าได้ยินเรื่องขององค์หญิง ที่ตำหนักศึกษาโซ่วหัวแล้ว
คิดไม่ถึงว่าองค์หญิงจะใช้วิธีแบบนี้
รักษาสถานการณ์ไว้
ต้องขอบคุณท่านมากจริงๆ
ทุกอย่างที่ซุนเหลียวทำลงไป
เห็นได้ชัดว่าถูกท่านอาสั่งการมา
รวมถึงครั้งก่อนที่เขาหาเรื่องเจ้าด้วย
เป้าหมายล้วนเพื่อ
ถอนสถานะนักสู้ของจี้ป๋อไจ่ออก
จี้ป๋อไจ่ออกศึกเพื่อเหวดาวเหนือ
ถึงได้เลื่อนขั้นเป็นท่านเซียน
ถ้าเขาไม่อยู่ที่ตำหนักศึกษาโซ่วหัวแล้ว
ท่านอาคิดจะลงมือกับเขา
เกรงว่าไม่มีอะไรให้ต้องกังวลอีกแล้ว
ทั้งๆ ที่จี้ป๋อไจ่
ชอบต่อสู้ด้วยตัวคนเดียวมาแต่เมื่อก่อน
อยู่ที่ตำหนักศึกษาโซ่วหัวทำอะไรก็ไม่จริงจัง
ด้วยการยั่วยุของซุนเหลียว
ตำหนักศึกษาโซ่วหัวบนล่าง
ถึงกับไม่พอใจในตัวจี้ป๋อไจ่เข้าจริงๆ
องค์หญิงเลยได้แต่ลงมือตัดกำลังก่อน
ด้วยการยกเลิกตำแหน่งนักรบ ของจี้ป๋อไจ่เป็นการชั่วคราว
ถึงได้ควบคุมคนทั้งหมดได้
แล้วองค์หญิงยัง
มอบตำแหน่งนี้ให้ซุนเหลียวไปเสียเลย
เขาเป็นนักรบได้รุ่งเรืองก้าวหน้ามาก
ถึงกับไม่สนใจแผนการของท่านหานเฟิงไปเลย
เจ้าน่ะไม่รู้
เพื่อต่อกรกับซุนเหลียวผู้นี้ ข้าต้องเสียหน้ามากแค่ไหน
ข้ารู้
ข้าเข้าใจ
ข้าเข้าใจทุกอย่าง
อย่างนั้นเจ้าบอกข้าได้หรือไม่
เมื่อไรเขาถึงจะออกจากด่านได้กันแน่
ซุนเหลียวแค่คนเดียวก็ช่างเถอะ
ถ้าตอนนี้มู่ฉีไป่เกิดเล่นลูกไม้อะไรมา
ข้ารับมือได้ยากมากจริงๆ
อีกอย่างเพราะการปรากฏตัวของจี้ป๋อไจ่
ถึงทำให้เหวดาวเหนือมองเห็นความหวังขึ้นมา
นักสู้ที่เข้าร่วมการฝึกในปีนี้
จำนวนมากกว่าปีก่อนทบทวี
ถึงขั้นที่พูดได้ว่า
พวกเขามาเพราะว่าเลื่อมใสในตัวของจี้ป๋อไจ่
หมิงอี้
อย่างนั้นความผิดหวังของคนพวกนี้ที่มีต่อจี้ป๋อไจ่
ข้าจะแบกรับอย่างไรกัน
เป็นอะไรไป
เหนื่อยเกินไป
ไม่ไหวแล้ว
เสี่ยวเฉินซี
ตบะของเจ้านี่ไม่ไหวเลยนะ
อาศัยใบบุญเจ้า
วันนี้ทุกคน…
ฝึกเพิ่มอีกหนึ่งชั่วยาม
- จริงหรือ ฝึกเพิ่มหรือนี่ - เพราะเจ้านั่นแหละ
- หมดแรงแล้ว - ปล่อยข้าไปเถอะ ขอร้องท่านละ
ไม่อยากฝึกแล้ว
- ยังจะให้มีชีวิตรอดอยู่ไหม - นั่นน่ะสิ
ลุกขึ้นเถอะ
ไม่เกี่ยวกับเจ้า เขาแค่อยากแสดงอำนาจ
ผู้สูงศักดิ์ เชิญ
ผู้สูงศักดิ์
วันนี้ฟ้ายังไม่สว่าง
ข้าก็เริ่มฝึกพวกเขาแล้ว
เป็นแบบนี้ต่อไป
พวกเราจะต้องได้ชัยในงานชุมนุมเมฆาครามแน่
ท่านเซียนซุนเหลียวช่างมีความสามารถจริงๆ
ข้าถึงได้ให้ท่านเป็นนักรบ
ตำหนักศึกษาโซ่วหัวนี่ก็ได้เปลี่ยนโฉมหน้าใหม่แล้ว
แต่ว่า
วันนี้ข้ายังต้องทำงาน
ข้างนอกเสียงดังมากจริงๆ
ไม่สู้ไปพักผ่อนกันก่อน
ขอรับ ผู้สูงศักดิ์
ใครให้พวกเจ้ามาฝึกกันแต่เช้าขนาดนี้กัน
- ใครฮะ - ท่าน นี่…
- ใคร - ก็มันท่านไม่ใช่หรือ
- ข้า… - หุบปากไปเลย
ทุกคนฟังกันให้ชัดๆ นะ
แยกย้าย
แยกย้ายกันให้หมด
ไม่เข้าใจระเบียบกันเลยสักนิด
เสียงดังรบกวนผู้สูงศักดิ์ทำยังไง
เรียบร้อยแล้วขอรับ ผู้สูงศักดิ์
จี้ป๋อไจ่สู้เจ้าไม่ได้จริงๆ
รอเสด็จพ่อฟื้นขึ้นมาเมื่อไร
ข้าจะต้องบอกถึงเรื่องที่เจ้าทำลงไปทั้งหมด
ให้พระองค์ฟังแน่
เชื่อว่าเสด็จพ่อเองก็ยินดี
มอบเหวดาวเหนือนี้
ให้อยู่ในมือผู้เป็นเลิศที่แท้แท้จริงแน่นอน
ขอรับ ผู้สูงศักดิ์
(ซุนเหลียวห้ามขยับ)
ซุนเหลียวห้ามขยับ
ข้าจะขยับ
- ใคร - ยอดไปเลย
ใครทำฮะ
อย่าให้ข้าจับพวกเจ้าได้นะ
แล้วมาดูกันว่าข้าจะถลกหนัง
ดึงเส้นเอ็นของพวกเจ้าไหม
หลบเร็วๆ
- เจ้าทำใช่ไหม - สหายซุน
- เจ้า… - นี่เกิดอะไรขึ้น
เดี๋ยวก่อนๆๆ
สหายซุน
บนตัวเจ้านี่มัน
น้ำเบญจพิษสิบดับสูญนี่
เบญจพิษ…
จะทำให้ผิวทั่วร่างเน่าเปื่อยจนตาย
งั้น…
จะทำให้หน้าเน่าไหม
ก็เน่าด้วย
งั้นนี่… นี่จะทำยังไงดี
แต่เจ้าสบายใจได้ สหายซุน
ข้าน่ะ มียาถอนพิษอยู่
ขอแค่เจ้ากินลงไป…
ขอแค่เจ้ากินลงไปแล้ว
ก็เลี่ยงไม่ได้ที่หกชีพจรจะอ่อนแรง
ได้แต่นอนบนเตียง
หรือไม่ก็ยืนตรง
ก็คือไม่อาจเดินได้
เจ้า…
ทำไมเจ้าไม่บอกให้เร็วๆ เล่า
ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก
เจ้าดู
ฉลาด
แมลงอวี้ตัวนี้ช่วยหา ความฝันข้าวฟ่างเหลืองให้นายท่านได้
นายท่านแค่เอามันไปวางไว้ในทะเลมิหวนกลับ
มันก็จะตามหาทิศทางของความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ถ้าจี้ป๋อไจ่
หลอมบ่อหลิงซีที่จับต้องได้ออกมาได้จริงๆ
แมลงอวี้ก็จะสามารถพาท่าน
ตามหาทางเข้าของบ่อหลิงซีเจอได้
แมลงอวี้นี่หายากในรอบร้อยปี
เจ้าเอามาได้อย่างไรกัน
เกิดอะไรขึ้น
หอราตรีบุปผาจันทร์สืบข่าวมาได้
ข้าเลยไปที่บึงพนาไพร
จนเจอเจ้าสิ่งนี้เข้า
ข้าหมายถึงมือของเจ้า
ถูกคนในท้องถิ่นเจอตัวเข้า
ได้รับบาดเจ็บนิดหน่อย
ท่านดู
ใกล้หายแล้ว
ตอนนี้ตำหนักศึกษาโซ่วหัว ยังไม่มีข่าวคราวของจี้ป๋อไจ่
ซุนเหลียวป่วย
ได้ยินว่าท้องเสียเรื้อรังเกินสามวันแล้ว
บางทีอาจเป็นเพราะดื่มมากไปจนป่วย
ไม่กี่วันก่อนซุนเหลียวกระตือรือร้นอย่างมาก
เจอใครก็บอกว่าองค์หญิงเทียนจีชื่นชมเขา
จะเลือกเขาเป็นพระสวามี
หลงระเริงมัวเมาติดกันหลายวัน เลี่ยงไม่ได้ที่หกชีพจรจะอ่อนแรง
เทียนจีชื่นชมเขาหรือ
ประจบอย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้ เขาก็เชื่อด้วยหรือ
โง่เขลาจริงๆ
เขาคิดว่าเทียนจียังเป็นแม่นางน้อย
ที่ถูกเจ้าหลอกเอาใจได้คนนั้นอยู่อีกหรือ
หรือว่าเจ้าก็เบาปัญญาเหมือนกับซุนเหลียว
เจ้าเลยมองไม่ออก
ว่าที่ซุนเหลียวไปหาเรื่องที่ตำหนักศึกษาโซ่วหัว
คือความต้องการของข้า
ข้าน้อยแค่เชื่อว่า
ซุนเหลียว
แม้จะถูกแผนขององค์หญิงล่อลวงไปชั่วขณะ
แต่ก็ยังคงไม่ลืมคำฝากฝังขององค์ชาย
พยายามปฏิบัติหน้าที่
ถึงไม่ได้เข้าไปแทรกแซงง่ายๆ
กลับคิดไม่ถึงว่าเขาจะไม่ได้เรื่องเช่นนี้
เหยียนเสี้ยวเอ๋ย
เจ้ารู้ไหมว่าข้อด้อยเจ้าคืออะไร
ข้าน้อยไร้ความสามารถ
วอนท่านหานเฟิงชี้แนะด้วย
คนอื่นจิตใจดำมืด
เลยเลอะเลือนใช้ศีลธรรมเป็นเครื่องกำบัง
เจ้าดันกลับกัน
ดูเหมือนแสวงหาอำนาจโดยไม่สนวิธีการ
แต่ที่จริงกลับโหดร้ายไม่ลงสักนิด
เหยียนเสี้ยวเอ๋ย
สิ่งที่เจ้าต้องการมีมากเกินไป
ข้าน้อยไม่มีใจเป็นอื่น
สิ่งที่เรียกว่ามโนธรรม
ข้าละทิ้งมันไปแล้ว
ถึงได้แลกมากับแต้มต่อ ในการต่อรองกับคนเหล่านั้น
ถ้าเจ้าทำไม่ได้
ก็ไม่มีประโยชน์ใดๆ ต่อข้าอีกแล้ว
จะต้องให้จี้ป๋อไจชดเชย ค่าดอกไม้ใบหญ้าพวกนี้ให้ข้าเสียแล้ว
วันที่สี่แล้ว
จี้ป๋อไจ่
เจ้ายังราบรื่นหรือไม่
สัตว์ปีศาจจะชักนำความทรงจำ ที่ทุกข์ทรมานที่สุดของท่านออกมา
บังคับให้ท่านเข้าไปในจิตมาร
ท่านจะต้องยึดมั่นในหัวใจตัวเองเอาไว้
อย่าได้หวั่นไหว
ถ้าสติถูกจิตมารยึดครอง
ท่านจะเสียความเป็นตัวเองไปอย่างสมบูรณ์
ถูกสัตว์ปีศาจยึดร่าง
เจ้าไม่คิดเลยหรือว่านางหลอกใช้เจ้า
หลอกลวงเจ้าน่ะ
เจ้าถึงกับยังเชื่อคนข้างกายได้ลงอีก
เหวลึกในอดีตเจ้าลืมไปแล้วหรือ
- เอาละ - เจ้ามีน้ำไหม
- ที่เจ้ามีน้ำไหม - ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว
- ขยับไม่ไหว - มือข้า…
ข้าปวดขาเหลือเกิน
ไม่ต้องกลัว
ข้าคิดว่า
เจ้าเหมือนกับลูกชายข้ามากเลย
ปีที่เขาอายุสิบขวบ
เพื่อแย่งซาลาเปาลูกเดียว
เลยถูกคนตีตาย
มือของเจ้าเหมือนกับเขาเลย
ตอนที่เขาตาย
มือยังกำซาลาเปาอยู่เลย
มือนั้นของเขา
ถูกคนเหยียบจนเละไปหมด
ข้าใช้แรงทั้งหมดในร่างกาย
ทุ่มสุดชีวิตก็ยังแยกพวกมันออกจากกันไม่ได้
เจ้าว่า
สภาพนี้
ถ้าได้เกิดใหม่
เขาอยากจะลูบหน้าแม่ของเขาเอง
ก็ยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ขอโทษ
มือของข้าสกปรกเกินไป
เจ้าต้องหิวแล้วแน่ๆ
กินสักหน่อยเถอะ
ไม่เป็นไร
เจ้ากินให้สบายใจเถอะ
อร่อยหรือไม่
ค่อยๆ กิน
เจ้าพอจะ
ทิ้งรอยมือไว้ที่ข้าสักอันได้หรือไม่
ข้าอยากเก็บไว้เป็นที่ระลึก
ถ้าเจ้าไม่ยินดี
ก็ช่างเถอะ
เดี๋ยวก่อน
ไม่ต้องเช็ด
เช็ดแล้วจะทิ้งรอยไว้ได้ยังไง
ขอบใจนะ
ขอบใจ
ข้าเทียบรอยมือของทุกคนหมดแล้ว
มีแค่ของเจ้าที่เข้ากันพอดี
เจ้ากล้าตีข้าหรือ
รนหาที่ตาย
เจ้าอยากตายสินะ
ดูเอาเอง
ยังกล้าทิ้งรอยมือไว้อีก
เจ้าช่างอวดดีจริงๆ นะ
วันนี้ข้า
จะต้องตีเจ้าให้ตายให้ได้
ลูกแม่
คนที่ไปหลอมยา
ไม่เคยมีใครรอดกลับมาสักคน
ข้าไม่อาจมองเจ้าไปตายได้จริงๆ
แม่เลยได้แต่หาตัวตายตัวแทนมาให้เจ้าแล้ว
ขอแค่ล่วงเกินผู้คุม
อย่างนั้นคนที่ถูกเลือกไปบดยา
ก็จะต้องเป็นเขาแล้ว
ท่านเซียนโฮ่วจ้าว
คนใหม่ที่จะเข้ามาบดยาให้ข้าล่ะ
อยู่นี่ อยู่นี่ขอรับ
ขอโทษ
ขอโทษด้วยนะ เด็กน้อย
ถ้าไม่ใช่เจ้าก็ต้องเป็นลูกชายข้า
ต่อไปอย่าได้เชื่อใจใครอีก
จี้ป๋อไจ่
รอบตัวเจ้ามีแต่คำโกหก
มีแต่การหลอกลวง
เจ้าไม่เกลียดแค้นอีกต่อไปแล้วหรือ
ทุกอย่างในอดีต
ช่วงเวลาที่โหดร้ายอย่างที่สุดเหล่านั้น
หรือว่าเจ้าลืมไปแล้วหรือ
โลกที่เต็มไปด้วยความผิดบาปนี้
ได้ทอดทิ้งเจ้าไปนานแล้ว
จี้ป๋อไจ่
ให้เจ้าแอบอู้หรือ
ข้าให้เจ้าแอบอู้หรือ
เจ้าอู้อีกสิ
ทำไม
เร็วหน่อย
เร็ว
ขั้นตอนของพวกเจ้า
เป็นขั้นตอนสุดท้ายแล้ว
ห้ามขี้เกียจ
รีบจับคนสิ
อย่าให้เขาหนีไปได้
อย่าหนี หยุดนะ
- รีบจับตัวเขาเร็วเข้า - เร็วหน่อย
- อย่าหนี - อย่าหนี
หนีไปไหนแล้ว
หนีสิ เจ้าหนีสิ
ทำไมไม่หนีเล่า
เจ้าลูกกระต่าย
วันนี้ข้าจะตีเจ้าให้ตาย
ปล่อย ปล่อย
- ใช่ - ใช่
- แบบนี้แหละ
แบบนี้แหละ
เห็นหรือยัง
นี่ก็คือกฎแห่งการอยู่รอดในโลกใบนี้
มีแต่การแก้แค้น
มีแต่เหยียบพวกเขาเอาไว้ใต้ฝ่าเท้า
เจ้าถึงจะไม่ถูกใครหน้าไหนดูถูก
พวกเรามีพลังที่แกร่งที่สุดในโลก
มีพวกเรา
เจ้าก็ทำได้ทุกอย่าง
จี้ป๋อไจ่
มารวมเป็นหนึ่งเดียวกับพวกเราเถอะ
พวกเราช่วยเจ้าทำได้ทุกอย่าง
ทุกอย่างที่เจ้าต้องการ
ให้พวกเรา
ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของหกแดนด้วยกันเถอะ
(บริสุทธิ์ดุจหยกขาว)
หลานสาวตัวน้อย เจ้ามาเสียที
ไม่กี่วันนี้
จี้ป๋อไจ่ไม่ยอมโผล่หน้ามาเลย
คนของตำหนักศึกษาโซ่วหัวก็เหนื่อยหน่ายเฉื่อยชา
ข้าคิดว่า
เจ้าเป็นเซียนหญิงน้อย
นั่งอยู่ในตำแหน่งนี้
ทำให้เจ้าลำบากมากเกินไปจริงๆ
ตอนนี้ดีเลย
ข้าไปขอราชโองการมา
ช่วยเจ้าแบ่งเบาภาระของตำหนักศึกษาโซ่วหัว
ให้เจ้าไปเป็นองค์หญิงว่างงานอย่างสบายใจ
ก็ยิ่งดีไม่ใช่หรือ
อ่านให้ทุกคนฟังหน่อย
ราชาเทพทรงรับสั่ง
ผู้สูงศักดิ์แห่งตำหนักศึกษาโซ่วหัว ไม่อาจควบคุมนักสู้ได้…
เสด็จพ่อทรงบรรทมมาหลายวัน
ท่านหานเฟิงกลับสามารถเอา
ราชโองการปลดตำแหน่ง ผู้สูงศักดิ์ขององค์หญิงมาได้
ช่างทำให้ข้ายำเกรงเหลือเกิน
ข้ายิ่งควรไปพบหน้าเสด็จพ่อสักครั้ง
เพื่อยืนยัน
หลานสาว ใช่ว่าเจ้าไม่รู้เสียหน่อย
ว่าเสด็จพี่ทรงประชวร ไม่อาจ…
ที่ท่านหานเฟิงมาวันนี้เพื่องานราษฎร์
ไยถึงเรียกว่าข้าว่าหลานสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ได้
หรือว่า
อยากให้งานราษฎร์ กับเรื่องส่วนตัวผสมเข้าด้วยกัน
แล้วย้ำอีกครั้ง
ว่าข้าเป็นแค่คนรุ่นหลานคนหนึ่ง
จะได้ทำให้คนทั้งหมดในตำหนักศึกษาโซ่วหัว
ยิ่งไม่เชื่อในตำแหน่งผู้สูงศักดิ์ของข้ากว่าเดิม
ท่านหานเฟิงบอกว่า
เสด็จพ่อทรงประชวร
ไม่ใช่ทรงบรรทม
แต่ท่านกลับได้พบพระองค์
อย่างนั้นไม่สู้
ให้ท่านหานเฟิงพาข้าไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อหน่อยสิ
พวกเราก็รออยู่ที่ตำหนักจื่อเวย
รอให้เสด็จพ่อทรงตื่น
แล้วค่อยตัดสินเป็นอย่างไร
ช่างมีวาทศิลป์นัก
เจ้าคุมตำหนักศึกษาโซ่วหัว
หากมีความสามารถเช่นนี้ด้วย
ก็คงไม่ถึงขั้นคุมจี้ป๋อไจ่เอาไว้ไม่อยู่
จนปล่อยเขาให้ทำตามอำเภอใจ
จนทำให้ใจคนในตำหนักศึกษาโซ่วหัวอยู่ไม่สุขกันแล้ว
เจ้าคิดว่า
ตำแหน่งผู้สูงศักดิ์นี้เจ้าทำได้เหมาะสมแล้วหรือ
พูดเช่นนี้
ขอแค่ข้าเชิญตัวจี้ป๋อไจ่มาได้
ท่านหานเฟิงก็คิดว่า
ข้าสามารถแบกรับ
ตำแหน่งผู้สูงศักดิ์ตำหนักศึกษาโซ่วหัวได้แล้วหรือ
นั่นมันแน่อยู่แล้ว
ใครบอกว่าเชิญตัวข้ามาไม่ได้
คิดไม่ถึงจริงๆ
สหายฉีไป่จะคิดถึงข้าสุดดวงใจเช่นนี้
องค์หญิงเทียนจี นี่เป็นความผิดของท่านแล้วนะ
ถ้าท่านบอกข้าแต่เนิ่นๆ
ข้าก็มาตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ
ข้าก็แค่ปิดด่านฝึกตนอยู่บ้านไม่กี่วัน
สหายฉีไป่ก็คิดถึงข้าปานนี้เลยหรือ
องค์หญิง
การหลอมปฐมปีศาจเดิมต้องใช้เวลาเจ็ดวัน
แต่จี้ป๋อไจ่จะต้องพยายามสุดกำลัง
ให้เสร็จสิ้นในห้าวัน
ไม่ปล่อยโอกาสใดๆ ให้มู่ฉีไป่
ได้ชิงอำนาจตำหนักศึกษาโซ่วหัวไปแน่นอน
เอาละๆ
พอแล้วๆๆ
ด้วยตบะของข้า
หลอมสัตว์ปีศาจบางส่วน
ไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานขนาดนั้นหรอก
อย่างท่านก็คิดจะขวางข้าหรือ
ไม่กังวลแล้วหรือ
มีน้องชายอยู่ด้วย
ข้าย่อมไม่กังวลใจ
ไป
ห้าวันมานี้
สามีข้าปิดด่านอยู่ตลอด
พยายามบำเพ็ญตบะ
ทุกคนรู้กันดี
ตบะของนักสู้ที่อยู่ในระดับจำแลง
คิดจะพัฒนาไปข้างหน้าสักก้าว
มันยากราวกับปีนขึ้นฟ้า
ในหกแดนนี้
ก็ไม่เคยมีคนที่ทะลวงระดับจำแลงสูงสุดมาก่อน
ท่านเซียนจี้คอยพยายามเพื่อสิ่งนี้มาตลอด
ระดับจำแลงสูงสุดยากจะทะลวงขั้นไปได้
ท่านเซียนจี้ขาดไปอีกแค่ก้าวเดียว ก็จะทะลวงขั้นสำเร็จแล้ว
พวกข้าเลื่อมใสในตัวท่านเซียนจี้สุดหัวใจ
นั่นสิ สมแล้วที่เป็นท่านเซียนจี้
- ร้ายกาจจริงๆ - นั่นสิ
ท่านเซียนจี้ระมัดระวังอยู่เสมอ
ก่อนหน้านี้ไม่มีความก้าวหน้ามาตลอด
เลยให้ข้าช่วยปกปิด
บัดนี้ปิดด่านห้าวัน
ในที่สุดก็ทะลวงขั้นได้แล้ว
ก็รีบมาที่ตำหนักศึกษาโซ่วหัวทันที
เพื่อถ่ายทอดความรู้ที่ได้รับมา
วันนี้
ข้าขอคืนตำแหน่งนักรบให้กับท่านเซียนจี้
ทุกคนสามารถขอคำชี้แนะจากเขาได้
ท่านเซียนจี้จะต้องไม่เก็บงำไว้กับตัวแน่นอน
- ยินดีกับท่านเซียนจี้ด้วย - ยินดีกับท่านเซียนจี้ด้วย
- ยินดีด้วย - ยินดีด้วย
ยินดีกับท่านเซียนจี้ด้วย
ท่านเซียนจี้
- รีบไปสิ - ขอท่านชี้แนะข้าสักหนึ่งคำถาม
- ข้าด้วย - ท่านเซียนจี้
- ข้าขอถามท่านสักหน่อย - ท่านเซียนจี้
- ท่านเซียนจี้ รีบดูทางข้า - ท่านเซียนจี้
วิชาของข้าไม่ก้าวหน้ามาหลายวันแล้ว
ท่านช่วยข้าดูหน่อย
- ดูของข้าด้วย - ยังมีข้าด้วยๆ
- ดูของข้าหน่อย - ไม่รู้เมื่อไร
- ถึงจะบรรลุระดับต่อไปได้ - ช่วยดูของข้าด้วยเถอะ ท่านเซียนจี้
- ของข้าด้วย
- ดูของข้าด้วย ท่านเซียนจี้ - ท่านเซียนจี้
ท่านเซียนจี้ ตบะของข้าหยุดกับที่ไม่ก้าวหน้าเลย
- ช่วยดูของข้าก่อน - ท่านเซียนจี้
- ช่วยดูข้าก่อน - ทุกคนขอทางหน่อย ขอทางหน่อย
- ช่วยข้าดูหน่อย - ดูของข้าหน่อย
แม้ว่าตบะจะก้าวหน้า
หลอมปฐมปีศาจได้ล่วงหน้าแต่ก็จะฝืนไม่ได้
ไม่ต้องห่วง ไม่ตายหรอก
ไหนๆ ก็มาแล้ว
ช่วยเทียนจีรับมือเสียหน่อย
สหายจี้ ในที่สุดก็รอจนท่านกลับมาแล้ว
ต่อไปท่านจะต้องนำพวกเราเยอะๆ นะ
ใช่แล้ว สหายจี้
ข้ามีของล้ำค่าชิ้นหนึ่งด้วย
หวังว่าจะเพิ่มนิมิตหมายอันดี
ให้กับวันที่ท่านกลับมาสักหน่อย
หนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจ
- หนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจ - เมิ่งหยางชิว
เจ้ารู้หรือไม่ว่าไม่นานมานี้
เหวดาวเหนือมีสัตว์ปีศาจปรากฏกาย
จี้ป๋อไจ่เป็นคนเช่นนั้นจริงๆ หรือ
องค์ชาย
- นี่คือ… - หนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจ
สิ่งนี้อ่อนไหวมาก
เจ้าจะต้องดูแลมันให้ดีๆ
หาโอกาสให้จี้ป๋อไจ่เปิดมัน
จากนั้นพวกเราก็จะได้รู้กัน
สำหรับเทียนจีแล้ว
เขาคือโชคหรือหายนะกันแน่
จี้ป๋อไจ่
มีปราณปีศาจ
ทำไมถึงมีปราณปีศาจได้
ระวังหน่อย
นี่จะทำยังไงดี
หลีกไปซะ
นี่… นี่…
จี้ป๋อไจ่
องค์ชายไม่ต้องห่วง
ข้าใส่ปราณปีศาจ ลงไปในหนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจแล้ว
ต่อให้จี้ป๋อไจ่จะสามารถหลอมสำเร็จก่อนเวลา
ก็ยังไม่เสถียรแน่นอน
อาศัยปราณปีศาจนี่ ก็สามารถกระตุ้นปฐมปีศาจออกมาได้
หนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจ สามารถตรวจสอบปราณปีศาจได้
หรือว่าจี้ป๋อไจ่กำลังฟูมฟักสัตว์ปีศาจอยู่
ลายปีศาจ
มิน่าก่อนหน้านี้
วังดาวเหนือถึงได้ปรากฏสัตว์ปีศาจสังหารคน
ที่แท้ก็จี้ป๋อไจ่เป็นคนทำนี่เอง
มันคือปราณปีศาจ จะเป็นของปลอมได้ยังไง
เดิมทีข้าคิดว่าท่านปลอดภัยดี
คิดไม่ถึง
ท่านจะเกี่ยวข้องกับสัตว์ปีศาจจริงๆ
- จี้ป๋อไจ่ท่าน… - อย่าเข้ามา
นี่…
หายตัวไปแล้ว
เทียนจี
พวกเราทุกคนถูกจี้ป๋อไจ่หลอกกันหมดแล้ว
เขาคอยฟูมฟักสัตว์ปีศาจมาตลอด
นี่ต้องเป็นเรื่องจริงแน่
เขาเลี้ยงสัตว์ปีศาจมาตลอด
เห็นกับตาเลย
- เป็นเขาจริงๆ - ฟูมฟักสัตว์ปีศาจจริงๆ ด้วย
- เขาเป็นคนฟูมฟักสัตว์ปีศาจจริงๆ - พวกโง่
ถ้าจี้ป๋อไจ่ฟูมฟักสัตว์ปีศาจจริงๆ
เขามีวิธีเป็นหมื่นเพื่อหลบพวกเจ้า
ไยต้องมาตำหนักศึกษาโซ่วหัววันนี้ด้วย
แต่ปราณปีศาจเมื่อครู่นี้ก็พิสูจน์แล้ว
พิสูจน์ได้แค่ว่ามีคนต้องการใส่ร้ายจี้ป๋อไจ่
นี่… นี่…
ใส่ร้าย
หมิงอี้ ท่านใจเย็นๆ ก่อน
ถ้าตอนนี้ท่านใช้ตราจิตบุกเข้าไปในบ่อหลิงซี
ท่านก็จะถูกเปิดโปงว่าท่านรู้แต่แรกแล้ว
ว่าตำแหน่งบ่อหลิงซีอยู่ไหน
พลังวิญญาณของจี้ป๋อไจ่แกร่งขนาดนั้น
เขาต้องไม่เป็นไรแน่
หมิงอี้
ข้าก็เข้าไปได้ด้วยหรือนี่
นี่เขาใกล้จะตายแล้วหรือ
จี้ป๋อไจ่
- จี้ป๋อไจ่ - ระวัง
ปู้ซิว
- เจ้าก็ได้รับผลจากหนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจหรือ - ปู้ซิว
เจ้าไม่รู้จักพวกเราแล้วหรือ
เจ้าใจเย็นๆ ก่อน
เรียกพี่มังกร
พี่… พี่มังกร
จี้ป๋อไจ่
หนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจ ทำให้ปฐมปีศาจในร่างเขารั่วไหลออกมาด้านนอก
จะต้องควักมันออกมา
ไม่อย่างนั้นอาคมแปลงปีศาจ จะล้มเหลวในตอนสุดท้ายแล้ว
ตอนนี้ร่างกายท่านจะขยับชีพจรวิญญาณไม่ได้นะ
ยี่สิบเจ็ด
ช่วยข้า ด้วยกัน
เร็วหน่อย
แย่แล้ว
ตอนที่จี้ป๋อไจ่ถูกฝังหนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจ
ไม่ได้ป้องกันไว้
เจ้าสิ่งนี้ฝังลึกเกินไป
เอาออกมา
ต่อให้จี้ป๋อไจ่ไม่ตายก็ต้องถูกถลกหนังทั้งเป็น
จี้ป๋อไจ่หลอมบ่อหลิงซีที่จับต้องได้ออกมาแล้วจริงๆ
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองซ่อนเอาไว้ในนี้
นี่น่าจะเป็นทางเข้า
แต่เข้าไปในบ่อหลิงซีนี่
นอกจากตัวเอง
ก็มีแต่คนที่มีจิตวิญญาณ เชื่อมกับเขาเท่านั้นที่เข้าไปได้
ดังนั้นหมิงอี้เลยแต่งงานกับเขา
ผูกตราจิต
ก็เพื่อความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ดีจริงๆ
พี่หญิงไม่ได้ชอบเขาจริงๆ
ไม่ว่ายังไง
ข้าจะต้องช่วยให้พี่หญิงบรรลุเป้าหมายให้ได้
จี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่ๆ
ปู้ซิวไปไหนแล้ว
เขาคิดจะไปยื้อมู่ฉีไป่ที่แท่นหลงหลี่
ท่านจะไปไหน
ถ้าตอนนี้ท่านขยับชีพจรวิญญาณ
คนที่จะเกิดเรื่องก็คือท่านนะ
ตอนนี้จี้ป๋อไจ่อาการเสถียรแล้ว
ข้าจะไปหาปู้ซิว
เจ้าดูแลเขา
นายท่าน
รวบรวมองครักษ์ทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว
พวกเราไปจับคนที่ทะเลมิหวนกลับได้แล้ว
มังกรเงิน
มังกรเงินตัวนั้นคืออสูรบริวารของจี้ป๋อไจ่
คิดจะถ่วงเวลาให้จี้ป๋อไจ่หรือ
รนหาที่ตายเอง ทหารทั้งหลาย
เพื่อห้ามไม่ให้พวกเราปิดผนึกสัตว์ปีศาจ
จี้ป๋อไจ่ถึงกับกระตุ้นร่างเดิมของอสูรบริวาร
จงปกป้องเหวดาวเหนือ ณ ที่นี้
- สังหารมันเสีย - กางค่ายกล
ชีวิตของเจ้านายจะไม่รอดอยู่แล้ว
ยังเพ้อฝันคิดจะพลิกฟ้ากลับตะวันอีก
พวกคนชั่วช้า
พลังวิญญาณที่แกร่งขนาดนี้
หรือว่าจี้ป๋อไจ่จะแกร่งถึงขั้นที่
หนามจี๋หลีดึงดูดปีศาจก็ทำอะไรเขาไม่ได้เลยสักนิด
พี่หญิง ข้ามาช่วยท่าน
องค์ชาย
พี่หญิง
พี่หญิง ท่านผลาญพลังวิญญาณมากเกินไป
ข้าจะพาท่านไปรักษา
ท่านหานเฟิงกล่าวหาว่า ท่านเซียนจี้ฟูมฟักสัตว์ปีศาจ
เจ้าตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขาโดยไม่ลังเล
เจ้าก็ต้องมาช่วยข้าให้ได้
พี่หญิงปกป้องจี้ป๋อไจ่
ก็เพราะเชื่อว่า เขาไม่ได้ฟูมฟักสัตว์ปีศาจไม่ใช่หรือ
ท่านเชื่อเขา
ข้าก็เชื่อเขา
เพราะข้ารู้ว่าพี่หญิง
ไม่มีทางเป็นคนที่โลภในพลังสัตว์ปีศาจแน่นอน
ถ้ามีคนทำผิดพลาด
พี่หญิงก็ไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่
พี่หญิง ท่านเชื่อข้า
ให้ข้าพาท่านไปรักษาเถอะ
ขอบคุณเจ้ามาก ข้าไม่เป็นไรจริงๆ
ข้าขอตัวไปดูก่อนว่าท่านเซียนจี้เป็นอย่างไรแล้ว