WEBVTT

00:01:27.520 --> 00:01:30.880 align:center
(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา”
ของไป๋ลู่เฉิงซวง)

00:01:31.560 --> 00:01:33.720 align:center
- ซือถูหลิ่งปล่อยพวกเจ้าออกมาจากเหวลึก
- ไว้ชีวิตพวกเราด้วย ใต้เท้า

00:01:33.800 --> 00:01:35.120 align:center
แต่ท่านหานเฟิงกลับสั่งให้ข้า

00:01:35.200 --> 00:01:39.480 align:center
ตรากตรำลำบาก จับพวกเจ้ากลับมาทีละคนๆๆ

00:01:40.400 --> 00:01:43.280 align:center
เลี้ยงมานานขนาดนี้
สิ้นเปลืองพลังบารมีไปมากมาย

00:01:43.880 --> 00:01:46.040 align:center
ก็เพื่อให้พวกเจ้าอ้วนพีสมบูรณ์

00:01:46.800 --> 00:01:48.440 align:center
จะปล่อยพวกเจ้าไปได้อย่างไร

00:01:48.520 --> 00:01:50.440 align:center
ตอนนี้ศัตรูรายล้อมรอบด้าน

00:01:50.520 --> 00:01:51.720 align:center
หากควบคุมจี้ป๋อไจ่ไม่ได้

00:01:51.800 --> 00:01:53.800 align:center
ก็ต้องรีบจับพวกเจ้า

00:01:53.880 --> 00:01:55.960 align:center
ถวายให้สัตว์ปีศาจโดยเร็วที่สุด

00:01:56.040 --> 00:01:58.760 align:center
เพื่อให้พวกมันเติบโตขึ้นมาเป็นกองทัพโดยเร็ว

00:01:58.840 --> 00:02:01.280 align:center
ใต้เท้า ปล่อยพวกเราเถิด ใต้เท้า

00:02:01.360 --> 00:02:03.400 align:center
ได้โปรดเถอะ ใต้เท้า

00:02:03.480 --> 00:02:05.320 align:center
ปล่อยพวกเราเถิด

00:02:05.400 --> 00:02:07.760 align:center
ปล่อยพวกเราเถิด

00:02:07.840 --> 00:02:09.440 align:center
ไว้ชีวิตพวกเราด้วย

00:02:09.520 --> 00:02:10.720 align:center
ไว้ชีวิตพวกเราเถิด

00:02:18.000 --> 00:02:20.200 align:center
ไว้ชีวิตพวกเราเถิด ใต้เท้า

00:02:24.440 --> 00:02:25.320 align:center
เจ้าไม่กลัวหรือ

00:02:28.840 --> 00:02:29.880 align:center
กลัวเจ้าน่ะหรือ

00:03:09.400 --> 00:03:12.360 align:center
พวกท่านเล่นละครฉากนี้จะได้ผลหรือ

00:03:13.240 --> 00:03:15.400 align:center
ยิ่งไม่ทำตามแผนเดิม

00:03:15.480 --> 00:03:17.280 align:center
ก็ยิ่งสามารถทำให้คนอื่นสับสน

00:03:20.520 --> 00:03:22.080 align:center
ท่านหมายความว่า

00:03:23.400 --> 00:03:25.200 align:center
จู่ๆ จี้ป๋อไจ่ไปหามู่ฉีไป่

00:03:25.960 --> 00:03:28.000 align:center
มู่ฉีไป่คงตกใจสุดขีด

00:03:28.520 --> 00:03:29.400 align:center
เพื่อความปลอดภัย

00:03:29.480 --> 00:03:32.600 align:center
เขาจะส่งลูกน้องทั้งหมดของตน

00:03:32.680 --> 00:03:35.320 align:center
อย่างน้อยก็ส่วนใหญ่ไปที่หอราตรีบุปผาจันทร์

00:03:36.080 --> 00:03:38.160 align:center
แม้จะไม่รู้ว่าจะมีโอกาสชนะมากแค่ไหน

00:03:38.240 --> 00:03:39.280 align:center
แต่ก็อย่างน้อยยังพอจะลองเสี่ยงได้

00:03:39.360 --> 00:03:40.720 align:center
ตราบใดที่พวกเขามีช่องว่างในแนวป้องกัน

00:03:40.800 --> 00:03:41.840 align:center
ก็ยังมีโอกาส

00:03:41.920 --> 00:03:44.720 align:center
จะได้พบวิธีเลี้ยงสัตว์ปีศาจที่ซินหลิ่วเคยกล่าวถึง

00:03:44.800 --> 00:03:45.800 align:center
ก็จริง

00:03:45.880 --> 00:03:47.680 align:center
งั้นข้าไปเดี๋ยวเดียวจะกลับมา

00:03:49.120 --> 00:03:51.200 align:center
ต้องจับหางจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ให้ได้

00:03:53.440 --> 00:03:54.600 align:center
จริงสิ

00:03:54.680 --> 00:03:55.920 align:center
บัญชีที่มู่ฉีไป่ถือไว้

00:03:56.000 --> 00:03:58.760 align:center
เป็นบัญชีที่บันทึกการค้าขายสวรรค์แค้นจำพราก

00:03:58.840 --> 00:04:00.480 align:center
มีความเป็นไปได้สูงว่าอยู่ที่แท่นหลงหลี่

00:04:00.560 --> 00:04:02.320 align:center
ข้าจะแอบไปหาดู

00:04:02.840 --> 00:04:04.040 align:center
คราวนี้ต้องระวังตัวให้มาก

00:04:05.280 --> 00:04:06.120 align:center
ไม่ต้องห่วง

00:05:04.760 --> 00:05:07.120 align:center
มู่ฉีไป่ซ่อนของไว้ที่ไหนกันแน่

00:05:12.440 --> 00:05:14.560 align:center
ทำไมในห้องนี้ถึงได้ร้อนนักนะ

00:06:09.400 --> 00:06:11.240 align:center
ทำไมถึงยังไม่รู้จักเข็ดอีก

00:06:18.040 --> 00:06:21.200 align:center
เจอกันอีกแล้วนะ เจ้าแมวน้อย ไม่ต้องห่วง

00:06:21.280 --> 00:06:24.720 align:center
คราวนี้ข้าไม่ต้องแกล้งปล่อยเจ้าอีกแล้ว

00:06:24.800 --> 00:06:27.000 align:center
จะฆ่าเจ้าทิ้งเสียตรงนี้เลย

00:06:28.120 --> 00:06:29.600 align:center
ที่แท้ก็เป็นฝีมือเจ้าจริงๆ

00:06:38.000 --> 00:06:40.440 align:center
เจ้าแมวน้อย กรงเล็บของเจ้าคมดีนี่

00:06:56.600 --> 00:06:58.640 align:center
หยอกเล่นกับเจ้ามันช่างสนุกจริงๆ

00:07:10.120 --> 00:07:12.080 align:center
หยอกเล่นกับเจ้าก็ไม่เลวนะ

00:07:13.760 --> 00:07:15.320 align:center
ถึงขนาดพาผู้ช่วยมาด้วยงั้นหรือ

00:07:56.440 --> 00:08:01.600 align:center
(ร้านอาหารท่านยายเทพเตาไฟ)

00:08:01.680 --> 00:08:04.320 align:center
ซาลาเปาหน่อยจ้า

00:08:04.400 --> 00:08:06.920 align:center
ได้แล้วๆ

00:08:07.000 --> 00:08:09.360 align:center
ของท่านใช้เวลาทำสักเดี๋ยวนะ

00:08:11.480 --> 00:08:13.120 align:center
เสี่ยวชง ทำเสร็จแล้ว

00:08:13.200 --> 00:08:14.840 align:center
เอาไปส่งทางนั้น

00:08:14.920 --> 00:08:17.240 align:center
เสี่ยวม่าย อันนี้เอาไปส่งทางนั้น

00:08:20.960 --> 00:08:23.400 align:center
เจ้าเห็นข้าแปลงร่างได้ก็ไม่ตกใจ

00:08:23.480 --> 00:08:26.120 align:center
ดูท่าทั้งเจ้ากับนายของเจ้าจะรู้ไม่น้อยเลยนะ

00:08:29.560 --> 00:08:32.360 align:center
ถึงแม้จี้ป๋อไจ่จะยังไม่ถึงระดับไร้ที่ติ

00:08:32.440 --> 00:08:34.200 align:center
แต่เขาก็บรรลุถึงระดับจำแลงมานานแล้ว

00:08:34.840 --> 00:08:38.120 align:center
ดังนั้นที่เขามีอสูรบริวารที่สามารถแปลงร่างได้
ก็ไม่ใช่เรื่องยากจะเดาเลย

00:08:38.640 --> 00:08:40.600 align:center
ยิ่งไปกว่านั้นจี้ป๋อไจ่ยังไม่ไว้วางใจ

00:08:40.679 --> 00:08:42.600 align:center
ข้ากับหมิงอี้อย่างแท้จริง

00:08:42.679 --> 00:08:44.280 align:center
ดังนั้นข้าจึงคาดไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า

00:08:44.360 --> 00:08:46.040 align:center
เขาจะต้องส่งท่านมาคอยเฝ้าดู

00:08:47.600 --> 00:08:49.160 align:center
มา เปี๊ยะต้นหอมใส่ปลาแห้ง

00:08:49.240 --> 00:08:50.600 align:center
ลองทำครั้งแรก

00:08:50.680 --> 00:08:51.880 align:center
ไม่รู้ว่าจะอร่อยไหม

00:08:51.960 --> 00:08:53.640 align:center
- เชิญรับประทานตามสบาย
- ขอบใจมาก

00:09:02.880 --> 00:09:04.400 align:center
มังกรอย่างท่าน

00:09:04.920 --> 00:09:07.680 align:center
โผล่มากลางตลาดตอนกลางวันแบบนี้
ไม่เป็นไรแน่หรือ

00:09:09.560 --> 00:09:11.040 align:center
- ตอนนี้นายท่าน…
- เชิญทานตามสบาย

00:09:11.120 --> 00:09:11.960 align:center
ขอบคุณมาก

00:09:13.280 --> 00:09:16.000 align:center
ตอนนี้นายท่านก็เท่ากับ
เปิดศึกกับอีกฝ่ายอย่างเปิดเผยแล้ว

00:09:16.080 --> 00:09:17.400 align:center
ไม่จำเป็นต้องซ่อนข้าอีกต่อไป

00:09:18.000 --> 00:09:19.080 align:center
ก็จริง

00:09:34.760 --> 00:09:36.600 align:center
ท่านจะกินปลาไหม

00:09:37.280 --> 00:09:39.680 align:center
พวกมังกรอย่างท่านคงกินปลาใช่ไหม

00:09:40.680 --> 00:09:41.720 align:center
ข้ามีชื่อเรียกนะ

00:09:41.800 --> 00:09:42.760 align:center
กินเสร็จรีบกลับไปได้แล้ว

00:09:42.840 --> 00:09:44.680 align:center
ท่านก็ไม่ได้บอกข้านี่ว่าท่านชื่ออะไร

00:09:46.680 --> 00:09:48.520 align:center
- เชิญรับประทาน
- ขอบใจ

00:09:50.320 --> 00:09:51.160 align:center
ปู้ซิว

00:09:52.000 --> 00:09:53.600 align:center
ข้าชื่อ 27

00:09:55.720 --> 00:09:56.880 align:center
ปู้ซิว

00:09:56.960 --> 00:09:58.440 align:center
เป็นชื่อที่ดีนะ

00:09:58.520 --> 00:10:00.920 align:center
พูดตามตรงนะ
ข้าค่อนข้างอิจฉามังกรอย่างพวกท่านจริงๆ

00:10:01.000 --> 00:10:02.440 align:center
ทั้งสูงใหญ่ ทั้งสง่างาม

00:10:02.520 --> 00:10:04.200 align:center
พอแปลงร่างที

00:10:04.280 --> 00:10:05.720 align:center
ร่างกายก็แข็งแรงกำยำไม่น้อย

00:10:11.240 --> 00:10:12.800 align:center
ท่านจะไปแล้วหรือ

00:10:14.240 --> 00:10:15.200 align:center
รอข้าก่อน

00:10:15.920 --> 00:10:18.840 align:center
(เมตตามีมารยาท)

00:10:19.480 --> 00:10:22.160 align:center
ท่านพี่ ท่านว่ามันน่าขันไหม

00:10:23.160 --> 00:10:24.480 align:center
จี้ป๋อไจ่นั่น

00:10:24.560 --> 00:10:26.680 align:center
ถึงกับมาบอกข้าว่าอยากจะทำสัญญาสงบศึก

00:10:26.760 --> 00:10:28.360 align:center
ลากข้าไปคุยทั้งคืนเต็มๆ

00:10:32.240 --> 00:10:33.480 align:center
การกระทำแบบนั้นของเขา

00:10:34.000 --> 00:10:35.600 align:center
เห็นได้ชัดว่าเป็นแผนล่อเสือออกจากถ้ำ

00:10:36.640 --> 00:10:40.000 align:center
โชคดีที่ข้าส่งคนไปดักรอที่แท่นหลงหลี่ไว้แล้ว

00:10:46.240 --> 00:10:48.160 align:center
ท่านหานเฟิง เขา…

00:10:49.840 --> 00:10:50.680 align:center
ไสหัวไป

00:10:53.360 --> 00:10:54.200 align:center
ขอรับ

00:11:02.360 --> 00:11:03.560 align:center
ท่านพี่หลับอยู่

00:11:04.320 --> 00:11:06.160 align:center
ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นภายนอก

00:11:07.360 --> 00:11:10.120 align:center
เดิมข้าเห็นว่าความสามารถของจี้ป๋อไจ่น่าสนใจ

00:11:10.920 --> 00:11:13.520 align:center
เลยอยากดึงเขามาเข้าร่วม
เพื่อขยายอำนาจของเหวดาวเหนือ

00:11:14.200 --> 00:11:17.600 align:center
ใครจะคิดว่าเขากลับตั้งใจ
จะเป็นศัตรูกับข้าเสียอย่างนั้น

00:11:19.360 --> 00:11:20.400 align:center
ท่านพี่

00:11:20.480 --> 00:11:22.240 align:center
เขาไม่เข้าใจอะไรเลย

00:11:23.440 --> 00:11:25.720 align:center
การชนะในงานชุมนุมเมฆาครามหนึ่งครั้ง

00:11:25.800 --> 00:11:27.040 align:center
มันไม่มีค่าอะไรเลย

00:11:27.120 --> 00:11:29.200 align:center
มีเพียงข้าเท่านั้น

00:11:29.720 --> 00:11:31.600 align:center
ที่สามารถเลี้ยงสัตว์ปีศาจให้กลายเป็นกองทัพได้

00:11:32.960 --> 00:11:34.880 align:center
เมื่อมีพลังของเหล่าสัตว์ปีศาจอยู่ในมือ

00:11:35.400 --> 00:11:38.240 align:center
เหวดาวเหนือของเรา
ก็จะไม่ต้องเกรงกลัวผู้ใดอีกต่อไป

00:11:56.760 --> 00:11:58.080 align:center
ท่านพี่

00:11:59.840 --> 00:12:03.240 align:center
เหวดาวเหนือต้องแข็งแกร่งอย่างแท้จริงให้ได้

00:12:04.080 --> 00:12:05.280 align:center
บางการเสียสละ

00:12:06.560 --> 00:12:08.000 align:center
ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว

00:12:18.800 --> 00:12:20.600 align:center
ข้าน้อยไร้ความสามารถ

00:12:20.680 --> 00:12:23.400 align:center
ปล่อยให้ผู้บุกรุกหลบหนีไปได้

00:12:32.000 --> 00:12:34.800 align:center
เมื่อครู่เจ้าว่าอะไรนะ

00:12:35.640 --> 00:12:36.800 align:center
ข้าน้อย…

00:12:37.480 --> 00:12:40.400 align:center
ข้าน้อยไร้ความสามารถ ปล่อยให้ผู้บุกรุก…

00:12:43.120 --> 00:12:44.680 align:center
จี้ป๋อไจ่เจ้าเล่ห์เกินไป

00:12:44.760 --> 00:12:46.640 align:center
เขายังมีแผนสำรอง ส่งคนมารับมือช่วยเหลือ

00:12:46.720 --> 00:12:48.960 align:center
และคนที่มารับเขา
มีชีพจรและพลังเชื่อมโยงกับเขาโดยตรง

00:12:49.040 --> 00:12:51.480 align:center
ข้าน้อยเดาว่านั่นคงเป็นอสูรบริวารของเขา

00:12:52.240 --> 00:12:53.160 align:center
เกรงว่า…

00:12:53.680 --> 00:12:56.520 align:center
เกรงว่าจี้ป๋อไจ่จะปกปิดพลังของตนไว้ตลอดมา

00:12:57.040 --> 00:13:00.240 align:center
อสูรบริวารถึงขั้นแปลงกายเป็นมนุษย์ได้แล้ว

00:13:02.160 --> 00:13:03.800 align:center
พวกเขาไม่ได้พบอย่างอื่นใช่ไหม

00:13:04.600 --> 00:13:05.960 align:center
ไม่ขอรับ ท่านหานเฟิง โปรดวางใจ

00:13:06.640 --> 00:13:08.480 align:center
ข้าน้อยไม่ได้เปิดเผยถึงต้นกลืนวิญญาณแม้แต่น้อย

00:13:15.160 --> 00:13:16.000 align:center
เป็นความบกพร่องของข้าน้อยเอง

00:13:17.040 --> 00:13:17.960 align:center
ส่วนจี้ป๋อไจ่

00:13:18.040 --> 00:13:20.000 align:center
เขาทะเลาะกับหมิงอี้ ถูกไล่ออกจากห้อง

00:13:20.080 --> 00:13:21.880 align:center
เลยไปพักที่หอราตรีบุปผาจันทร์

00:13:21.960 --> 00:13:24.040 align:center
พวกข้าได้รับคำสั่งให้เฝ้าสังเกตตำหนักศึกษาโซ่วหัว

00:13:24.120 --> 00:13:24.960 align:center
จับตาหมิงอี้ไว้ทั้งคืน

00:13:25.040 --> 00:13:27.560 align:center
แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจี้ป๋อไจ่

00:13:27.640 --> 00:13:29.760 align:center
จะสามารถควบคุมแมวขาวของหมิงเซี่ยนได้

00:13:30.280 --> 00:13:31.680 align:center
แถมยังร่วมมือกับอสูรบริวารของตน
จัดการสหายซุนได้อีก

00:13:31.760 --> 00:13:33.240 align:center
- แมวนั่น…
- เหยียนเสี้ยว

00:13:33.920 --> 00:13:35.880 align:center
ช่วงที่เจ้าฝึกอยู่ในตำหนักศึกษาโซ่วหัว

00:13:35.960 --> 00:13:38.520 align:center
เจ้าทำหน้าที่เป็นหมอได้อย่างซื่อสัตย์มาก

00:13:38.600 --> 00:13:40.320 align:center
ทำงานกับจี้ป๋อไจ่เข้ากันได้เป็นอย่างดี

00:13:40.400 --> 00:13:41.520 align:center
ข้าเห็นอยู่ทุกวัน

00:13:42.560 --> 00:13:43.760 align:center
จนอดคิดไม่ได้ว่า

00:13:43.840 --> 00:13:45.160 align:center
- หรือว่าเจ้า…
- ข้าแค่ไม่อยาก

00:13:45.240 --> 00:13:47.640 align:center
ให้ความสัมพันธ์กับจี้ป๋อไจ่เลวร้ายจนเกินไป

00:13:47.720 --> 00:13:50.320 align:center
ไม่อย่างนั้นจะเป็นอุปสรรคในการทำงาน

00:13:55.920 --> 00:13:57.920 align:center
ข้าน้อยไม่มีใจเป็นอื่น

00:13:58.000 --> 00:13:58.960 align:center
ขอท่านหานเฟิงโปรดพิจารณา

00:14:00.640 --> 00:14:01.840 align:center
โปรดพิจารณา

00:14:03.720 --> 00:14:06.040 align:center
ใช้เวลาปลูกมามากมายขนาดนี้

00:14:06.560 --> 00:14:09.160 align:center
แต่ดูเหมือนเจ้าสิ่งไร้ค่านี่
จะไม่มีวันเติบโตขึ้นได้เลย

00:14:09.760 --> 00:14:10.720 align:center
ถอนมันทิ้งเสีย

00:14:12.640 --> 00:14:14.160 align:center
ข้าน้อยทราบมาว่ามีตำรับยาหนึ่ง

00:14:14.240 --> 00:14:15.680 align:center
ช่วยให้ไผ่หานชิงเติบโตได้ดีขึ้น

00:14:17.200 --> 00:14:18.400 align:center
เจ้าก็รักษาพืชเป็นด้วยหรือ

00:14:18.480 --> 00:14:20.920 align:center
- ข้าน้อยจะไปเอามาเดี๋ยวนี้
- ไปเอาหรือ

00:14:21.560 --> 00:14:23.200 align:center
ถ้าข้าไม่จำผิด

00:14:23.280 --> 00:14:24.240 align:center
ตำรับยาที่เจ้าพูดถึงนั่น

00:14:24.320 --> 00:14:26.320 align:center
วัตถุดิบหลักน่าจะเป็นฟันใช่ไหม

00:14:30.760 --> 00:14:31.600 align:center
ใช่ขอรับ

00:14:32.280 --> 00:14:33.200 align:center
บดฟัน…

00:14:34.400 --> 00:14:35.440 align:center
เป็น… เป็นผง

00:14:53.000 --> 00:14:54.360 align:center
ข้าก็ไม่ได้บอกนี่นา

00:14:54.440 --> 00:14:56.120 align:center
ว่าจะใช้ฟันของเจ้าเอง

00:15:10.640 --> 00:15:11.760 align:center
ข้าจะทำเอง

00:15:23.960 --> 00:15:26.080 align:center
สมแล้วที่เจ้าฉลาดเรื่องการแพทย์

00:15:26.160 --> 00:15:28.320 align:center
ถึงขนาดรักษาอาการพูดไม่ออก
ของซุนเหลียวได้หายขาดเลยทีเดียว

00:15:36.840 --> 00:15:38.960 align:center
เรื่องดูแลพี่ชายของข้า

00:15:39.040 --> 00:15:40.960 align:center
จะไม่เกิดปัญหาใช่หรือไม่

00:15:44.840 --> 00:15:47.160 align:center
ข้าน้อยจะทุ่มเทสุดกำลัง

00:16:02.880 --> 00:16:05.240 align:center
ต้นไม้นั่นต้องมีอะไรแน่

00:16:06.360 --> 00:16:08.040 align:center
มู่ฉีไป่ชอบปลูกไม้ไม้ประดับก็จริง

00:16:08.720 --> 00:16:10.080 align:center
แต่ในสวนของเขา

00:16:10.160 --> 00:16:12.200 align:center
กลับมีเพียงต้นนั้นต้นเดียวที่เติบโตงอกงาม

00:16:13.240 --> 00:16:15.440 align:center
ดูราวกับมันดูดเอาพลังของต้นไม้อื่น

00:16:15.520 --> 00:16:16.880 align:center
มาเลี้ยงตัวเอง

00:16:26.760 --> 00:16:28.680 align:center
ข้าเห็นมันในความทรงจำของโฮ่วจ้าว

00:16:29.640 --> 00:16:30.520 align:center
น่าจะเป็นต้นไม้นั่นแน่

00:16:33.440 --> 00:16:34.520 align:center
คงแผ่รากจากลานด้านใน

00:16:35.800 --> 00:16:37.680 align:center
ไปถึงห้องลับใต้ดิน

00:16:38.200 --> 00:16:40.800 align:center
ส่วนรากของมันกลับเหมือนร่างปีศาจ

00:16:42.680 --> 00:16:44.640 align:center
ถ้ามันดูดพลังต้นไม้อื่นได้

00:16:45.440 --> 00:16:46.280 align:center
บางที

00:16:48.040 --> 00:16:49.240 align:center
มันอาจดูดกินจิตปฐมของสิ่งมีชีวิตได้ด้วย

00:16:52.760 --> 00:16:54.760 align:center
ข้าเคยอ่านในตำรา

00:16:54.840 --> 00:16:56.400 align:center
ว่ามีวิชาโบราณจากบึงพนาไพร

00:16:57.280 --> 00:16:59.640 align:center
สามารถดึงจิตปฐมออกจากร่างมนุษย์

00:16:59.720 --> 00:17:00.960 align:center
แล้วนำไปฝากไว้บนต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า

00:17:01.040 --> 00:17:02.960 align:center
และจะกลายเป็นต้นกลืนวิญญาณ

00:17:03.040 --> 00:17:04.839 align:center
รอบๆ ต้นนั้นอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

00:17:04.920 --> 00:17:07.680 align:center
ต้นกลืนวิญญาณจะเก็บรักษาวิญญาณไว้ได้

00:17:07.760 --> 00:17:10.280 align:center
จนกว่าจะมีผู้มาใช้มัน

00:17:11.160 --> 00:17:13.079 align:center
นี่หรือคือเคล็ดลับเลี้ยงสัตว์ปีศาจ

00:17:13.160 --> 00:17:15.079 align:center
ที่ซินหลิ่วเคยพูดถึง

00:17:17.119 --> 00:17:18.800 align:center
อาหารบำรุงดีที่สุดสำหรับสัตว์ปีศาจ

00:17:19.560 --> 00:17:21.160 align:center
คือจิตปฐมของสิ่งมีชีวิตนั่นเอง

00:17:24.480 --> 00:17:26.040 align:center
ร้อยปีก่อนสัตว์ปีศาจก่อกรรมทั่วหล้า

00:17:26.119 --> 00:17:27.599 align:center
ผ่านที่ไหนก็กลืนกินคนที่นั่น

00:17:27.680 --> 00:17:29.840 align:center
แม้แต่เซียนหญิงผู้เลี้ยงมันด้วยชีพจรวิญญาณ

00:17:29.920 --> 00:17:30.960 align:center
ก็ยังถูกมันกลืนกินจนสิ้น

00:17:32.600 --> 00:17:33.960 align:center
มู่ฉีไป่ผู้นี้

00:17:34.040 --> 00:17:37.240 align:center
หากรวมสัตว์ปีศาจเหล่านั้นเป็นกองทัพขึ้นมา

00:17:37.760 --> 00:17:38.880 align:center
ผลลัพธ์คงจะเลวร้ายเกินคาดคิด

00:17:40.160 --> 00:17:41.280 align:center
เรื่องใหญ่ขนาดนี้

00:17:41.360 --> 00:17:42.880 align:center
เราควรรีบรายงานต่อราชาเทพดาวเหนือทันที

00:17:42.960 --> 00:17:45.000 align:center
ราชาเทพนั้นถูกมู่ฉีไป่ควบคุม

00:17:45.080 --> 00:17:46.800 align:center
หลับใหลไม่รู้สึกตัวมานาน

00:17:46.880 --> 00:17:48.040 align:center
แทบไม่ต่างจากหุ่นเชิด

00:17:48.120 --> 00:17:50.960 align:center
งั้น… แจ้งแก่ห้าแดนที่เหลือสิ

00:17:54.600 --> 00:17:55.960 align:center
เหล่าผู้ปกครองระดับสูงเหล่านั้น

00:17:56.480 --> 00:17:57.760 align:center
ก็เป็นพวกเดียวกันหมด

00:17:58.320 --> 00:17:59.680 align:center
หากพวกนั้นรู้ว่า

00:17:59.760 --> 00:18:01.480 align:center
มีกองทัพสัตว์ปีศาจ

00:18:01.560 --> 00:18:02.720 align:center
เกรงว่าคงอยากแย่งชิงไว้ใช้เอง

00:18:03.600 --> 00:18:06.040 align:center
เพื่อครอบครองหกแดนเป็นของตน

00:18:06.120 --> 00:18:08.760 align:center
ไม่ใช่ทุกผู้ปกครองจะยอมเป็นทาสอำนาจ

00:18:08.840 --> 00:18:11.520 align:center
ยังมีบางคนที่คิดเพื่อสิ่งมีชีวิตอื่นในหกแดนอยู่

00:18:12.160 --> 00:18:14.600 align:center
เราควรพยายามรวบรวมทุกฝ่ายให้ร่วมมือกัน

00:18:16.480 --> 00:18:18.760 align:center
ร่วมมืออย่างนั้นหรือ จะเป็นไปได้อย่างไร

00:18:19.360 --> 00:18:22.080 align:center
แต่พลังของพวกเรามีเพียงหยิบมือเดียว

00:18:22.160 --> 00:18:23.760 align:center
กองทัพสัตว์ปีศาจพวกนั้นร้ายกาจเกินไป

00:18:23.840 --> 00:18:26.040 align:center
ด้วยกำลังของพวกเรา หากไม่อาจหยุดมู่ฉีไป่ได้

00:18:26.120 --> 00:18:27.320 align:center
หกแดนจะต้องเผชิญหายนะอย่างแน่นอน

00:18:28.440 --> 00:18:29.800 align:center
เจ้าถูกเลี้ยงดูจากแดนล่างมานานเจ็ดปี

00:18:30.840 --> 00:18:33.360 align:center
เติบโตอย่างสงบในตำหนักเหยากวง

00:18:33.440 --> 00:18:34.960 align:center
จึงยังเชื่อว่าในหกแดนนี้

00:18:35.520 --> 00:18:36.800 align:center
ยังมีผู้ทรงธรรมเหลืออยู่

00:18:38.160 --> 00:18:40.360 align:center
หากเจ้าเคยอยู่ในเหวลึกเพียงวันเดียว

00:18:40.920 --> 00:18:42.160 align:center
เจ้าก็จะเข้าใจ

00:18:42.760 --> 00:18:45.960 align:center
ว่าความโลภและความชั่วร้าย
ของมนุษย์เป็นเช่นไร

00:18:46.520 --> 00:18:48.160 align:center
หากกองทัพสัตว์ปีศาจปรากฏต่อสายตาโลก

00:18:48.800 --> 00:18:50.200 align:center
ไม่ต้องรอมู่ฉีไป่ก่อเรื่อง

00:18:50.840 --> 00:18:53.760 align:center
หกแดนก็จะล่มสลายเพราะแย่งชิงอำนาจกันเอง

00:18:53.840 --> 00:18:55.160 align:center
แม้แต่บรรพตเหยากวงของเจ้าก็ไม่รอด

00:18:58.200 --> 00:19:01.160 align:center
(นับตั้งแต่ท่านหานเฟิงครองอำนาจ
ได้ก่อความผิดร้ายแรงสองประการ)

00:19:01.240 --> 00:19:04.040 align:center
(วิชาลับไม่ชัดเจน
รู้เพียงเขาได้นำเคล็ดวิชาไปไว้ที่แท่นหลงหลี่)

00:19:10.600 --> 00:19:11.640 align:center
เจ้า

00:19:13.520 --> 00:19:15.920 align:center
ไม่หลงตัวเองเพราะชาติกำเนิด

00:19:16.800 --> 00:19:17.840 align:center
ถือว่าน่ายกย่องยิ่งแล้ว

00:19:21.520 --> 00:19:23.360 align:center
แค่เกิดในแดนบน

00:19:24.120 --> 00:19:25.880 align:center
กลับถูกชมว่าน่ายกย่องงั้นหรือ

00:19:36.680 --> 00:19:39.440 align:center
เทียนจีได้เขียนคำสั่งด้วยลายมือแล้ว

00:19:39.520 --> 00:19:40.600 align:center
ตั้งแต่วันนี้การฝึกพิเศษสิ้นสุดลง

00:19:41.360 --> 00:19:42.800 align:center
ไม่จำเป็นต้องพักที่ตำหนักศึกษาโซ่วหัวอีก

00:19:43.760 --> 00:19:44.960 align:center
พวกเจ้ากลับไปก่อนเถอะ

00:19:45.680 --> 00:19:46.600 align:center
อย่าให้อสูรบริวารตัวนี้

00:19:46.680 --> 00:19:48.720 align:center
เกิดเรื่องขึ้นต่อหน้าข้าอีกก็แล้วกัน

00:19:59.160 --> 00:20:02.560 align:center
(แดนวิญญูชล)

00:20:10.480 --> 00:20:12.880 align:center
(กระแสน้ำสงบ ลำน้ำใส)

00:20:15.280 --> 00:20:16.560 align:center
คารวะเสด็จพ่อ

00:20:17.240 --> 00:20:18.320 align:center
เฉาอวี่

00:20:18.880 --> 00:20:21.440 align:center
เจ้าปราบกบฏที่เนินชางอู๋

00:20:21.520 --> 00:20:22.640 align:center
ทำได้ดีมาก

00:20:23.160 --> 00:20:24.880 align:center
มีสิ่งใดอยากขอเป็นรางวัลหรือไม่

00:20:24.960 --> 00:20:25.640 align:center
(เฉาอวี่ องค์ชายใหญ่แดนวิญญูชล)

00:20:25.720 --> 00:20:28.080 align:center
เป็นหน้าที่ของข้า ไม่อาจอวดอ้างความดี

00:20:28.160 --> 00:20:29.360 align:center
เจ้าทำความดีมีความชอบ

00:20:29.440 --> 00:20:34.520 align:center
ถ้าข้าจะตั้งเจ้าเป็นท่านจิ่งซีเป็นอย่างไร

00:20:36.120 --> 00:20:38.480 align:center
รางวัลจากเสด็จพ่อคือพระเมตตาแห่งสวรรค์

00:20:39.160 --> 00:20:40.280 align:center
เพียงแต่

00:20:40.800 --> 00:20:42.680 align:center
- ลูกหวังเพียงได้ทดแทนบุญคุณบิดา
- จริงสิ

00:20:43.520 --> 00:20:46.280 align:center
ไม่กี่วันก่อนมีข่าวลือจากโถงพิพากษา

00:20:46.360 --> 00:20:47.720 align:center
และโถงแพทย์หลวง

00:20:47.800 --> 00:20:48.480 align:center
(เฉาเหิง ราชาเทพแดนวิญญูชล)

00:20:48.560 --> 00:20:50.400 align:center
ข้าจะตั้งเจ้าเป็นรัชทายาท

00:20:51.440 --> 00:20:55.040 align:center
ไม่รู้ว่าเจ้าได้ยินข่าวนั้นหรือไม่

00:20:58.440 --> 00:20:59.800 align:center
ข้าจะให้เจ้าดูของสิ่งหนึ่ง

00:21:11.360 --> 00:21:14.800 align:center
ลิ้นของพวกที่ปล่อยข่าวลือนั่นอยู่ในนี้ทั้งหมดแล้ว

00:21:15.800 --> 00:21:18.200 align:center
นั่น… นั่นเป็นสิ่งที่พวกเขาสมควรโดนเอง

00:21:18.880 --> 00:21:21.440 align:center
ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง

00:21:21.520 --> 00:21:23.440 align:center
เจ้าปราบกบฏมีความชอบ

00:21:23.520 --> 00:21:27.200 align:center
แต่งตั้งเจ้าเป็นท่านจิ่งซีดีหรือไม่

00:21:28.800 --> 00:21:30.000 align:center
ขอเสด็จพ่อทรงพิจารณา

00:21:30.680 --> 00:21:33.400 align:center
ลูกเพียงต้องการช่วยเหลือเสด็จพ่อ

00:21:33.480 --> 00:21:34.440 align:center
ไม่ได้มีความคิดเป็นอื่นแม้แต่น้อย

00:21:35.040 --> 00:21:36.000 align:center
ขอเสด็จพ่อทรงพิจารณา

00:21:39.160 --> 00:21:42.680 align:center
(กระแสน้ำสงบ ลำน้ำใส)

00:21:46.920 --> 00:21:50.320 align:center
(สุขาวดีแดงชาด)

00:21:53.320 --> 00:21:55.080 align:center
ขอแสดงความยินดีด้วย องค์ชาย

00:21:55.160 --> 00:21:56.480 align:center
ที่ได้รับตำแหน่งจิ่งซี

00:21:56.560 --> 00:21:57.600 align:center
ไสหัวไป

00:21:57.680 --> 00:21:58.600 align:center
องค์ชายโปรดอภัย

00:22:04.840 --> 00:22:07.560 align:center
ข้านึกว่าครานี้พี่ใหญ่ต้องได้เป็นรัชทายาทแน่

00:22:07.640 --> 00:22:09.000 align:center
แต่เมื่อครู่ได้ยินมาว่า

00:22:09.560 --> 00:22:11.240 align:center
เสด็จพ่อพระราชทานเพียงบรรดาศักดิ์จิ่งซี

00:22:12.080 --> 00:22:13.800 align:center
แถมยังฆ่าคนของท่านไปหลายคน

00:22:14.640 --> 00:22:16.240 align:center
เจ้ามาเยาะเย้ยข้าหรือ

00:22:17.200 --> 00:22:18.120 align:center
ข้าจะกล้าได้อย่างไร

00:22:18.720 --> 00:22:19.920 align:center
เสด็จพ่อยังไม่ทรงตั้งรัชทายาทเสียที

00:22:20.000 --> 00:22:21.280 align:center
ก็เพราะพระโอรสมีมาก

00:22:21.360 --> 00:22:23.520 align:center
กำลังรอดูผลงานของพวกเราอยู่ไง

00:22:23.600 --> 00:22:24.760 align:center
แต่ข้า

00:22:24.840 --> 00:22:27.520 align:center
กลับหวังให้พี่ใหญ่ได้เป็นรัชทายาทจากใจจริง

00:22:28.760 --> 00:22:30.320 align:center
เจ้าต้องการพูดอะไรกันแน่

00:22:33.120 --> 00:22:34.600 align:center
พี่ใหญ่รู้หรือไม่ว่า

00:22:35.160 --> 00:22:38.240 align:center
ในหลายเดือนมานี้เฉาหยวนหายไปไหนมา

00:22:39.920 --> 00:22:42.120 align:center
คนไร้ค่าอย่างเขาจะไปไหนได้เล่า

00:22:43.080 --> 00:22:43.920 align:center
เขาน่ะ

00:22:44.760 --> 00:22:46.840 align:center
ได้ยินว่าเหวดาวเหนือกำลังหลอมยาในเหวลึก

00:22:46.920 --> 00:22:47.840 align:center
ก็เลยไปที่นั่นเพื่อตามหาความฝันข้าวฟ่างเหลือง

00:22:48.600 --> 00:22:49.440 align:center
อะไรนะ

00:22:51.840 --> 00:22:54.440 align:center
เฉาหยวนได้รับความเอ็นดู
จากพี่ใหญ่ไม่น้อยตั้งแต่เด็ก

00:22:54.520 --> 00:22:56.600 align:center
หากเขาเป็นฝ่ายพบความฝันข้าวฟ่างเหลืองก่อน

00:22:56.680 --> 00:22:57.880 align:center
แล้วนำไปถวายเสด็จพ่อ

00:22:57.960 --> 00:22:59.160 align:center
ท่านลองเดาดูสิ

00:22:59.240 --> 00:23:01.640 align:center
เสด็จพ่อจะทรงอนุญาตให้เขา
บรรลุชีพจรวิญญาณหรือไม่

00:23:03.160 --> 00:23:05.000 align:center
นั่นเป็นความชอบอันใหญ่หลวง

00:23:05.560 --> 00:23:06.640 align:center
ตอนนั้นตำแหน่งรัชทายาท

00:23:08.000 --> 00:23:10.080 align:center
เฉาหยวนจะมีส่วนด้วยหรือไม่

00:23:16.280 --> 00:23:17.320 align:center
อะไรนะ

00:23:17.400 --> 00:23:18.760 align:center
บุคคลสำคัญผู้นั้นจะมายังเหวดาวเหนือด้วยตัวเอง

00:23:19.360 --> 00:23:20.280 align:center
ขอรับ

00:23:20.360 --> 00:23:21.960 align:center
แต่ด้วยสถานะนักสู้มีข้อจำกัด
ไม่อาจเข้าสู่อาณาเขต

00:23:22.560 --> 00:23:24.520 align:center
เขาระบุให้องค์ชายออกนอกเขต
ไปต้อนรับด้วยองค์เอง

00:23:24.600 --> 00:23:25.440 align:center
และคุ้มกันให้ดี

00:23:40.080 --> 00:23:40.920 align:center
นายท่าน

00:23:43.120 --> 00:23:44.120 align:center
เฝ้าดูอยู่หลายวัน

00:23:44.680 --> 00:23:46.080 align:center
ในที่สุดมู่ฉีไป่ก็ออกจากแท่นหลงหลี่แล้ว

00:23:46.160 --> 00:23:47.400 align:center
ขอรับ

00:23:47.480 --> 00:23:48.440 align:center
เขาจัดเตรียมเรือและรถไว้

00:23:48.520 --> 00:23:49.840 align:center
ดูท่าจะออกเดินทางไกล

00:23:49.920 --> 00:23:51.280 align:center
ข้าได้นำตราสะกดรอยที่หมิงอี้ทำ

00:23:51.360 --> 00:23:52.640 align:center
ไปวางไว้บนเรือรถของเขา

00:23:52.720 --> 00:23:53.880 align:center
ภายในหกชั่วยาม

00:23:53.960 --> 00:23:55.360 align:center
จะบอกตำแหน่งของเขาได้

00:23:56.640 --> 00:23:58.560 align:center
ของเล็กๆ ที่นางทำพวกนี้

00:23:58.640 --> 00:24:00.120 align:center
กลับใช้การได้ทุกชิ้น

00:24:00.200 --> 00:24:01.320 align:center
จริงขอรับ

00:24:01.400 --> 00:24:02.720 align:center
ก่อนหน้านี้ข้าทำตามคำสั่งนายท่าน

00:24:02.800 --> 00:24:05.200 align:center
เฝ้าสังเกตแถวแท่นหลงหลี่
คอยดูพฤติการณ์ของ 27

00:24:05.280 --> 00:24:07.120 align:center
เขาก็ตรวจตราอย่างจริงจัง

00:24:07.200 --> 00:24:08.280 align:center
ไม่พบปัญหาอื่น

00:24:10.040 --> 00:24:12.320 align:center
เขาเชื่อฟังคำของหมิงอี้ถึงเพียงนี้

00:24:13.640 --> 00:24:15.840 align:center
คงเพราะนางกับหมิงเซี่ยนผูกพันกันลึกซึ้ง

00:24:15.920 --> 00:24:17.800 align:center
ดังนั้นอสูรบริวารของหมิงเซี่ยนจึงเชื่อฟังหมิงอี้

00:24:20.160 --> 00:24:21.600 align:center
ทุกถ้อยถ้วนคำ

00:24:26.560 --> 00:24:27.600 align:center
พวกเราออกเดินทางกันเถอะ

00:24:34.720 --> 00:24:35.760 align:center
ท่านเซียนจี้

00:24:45.520 --> 00:24:47.480 align:center
ท่านได้ผูกตราจิตกับจี้ป๋อไจ่สำเร็จแล้ว

00:24:47.560 --> 00:24:48.880 align:center
รีบส่งเขาออกไป

00:24:48.960 --> 00:24:50.480 align:center
เราจะได้ไปยังบ่อหลิงซี

00:24:54.280 --> 00:24:55.240 align:center
อะไรหรือ

00:24:55.320 --> 00:24:58.080 align:center
เจ้าไม่วางใจให้ข้า
ไปตามหากองทัพสัตว์ปีศาจเพียงลำพังหรือ

00:24:59.080 --> 00:25:00.480 align:center
งั้นเจ้าก็ไปกับข้าได้

00:25:01.040 --> 00:25:02.280 align:center
ข้าจะไม่วางใจเรื่องใดกัน

00:25:02.800 --> 00:25:04.880 align:center
ข้าเชื่อว่าท่านเซียนจี้ย่อมเหมือนข้า

00:25:04.960 --> 00:25:06.840 align:center
ไม่ถูกล่อด้วยพลังรบที่อันตรายนี้

00:25:11.440 --> 00:25:12.760 align:center
คืนนี้อากาศเย็น

00:25:15.160 --> 00:25:17.160 align:center
การไปครั้งนี้ของท่านเซียนจี้อันตราย

00:25:17.840 --> 00:25:19.280 align:center
ต้องคำนึงถึงตนเองเป็นสำคัญ

00:25:45.440 --> 00:25:47.280 align:center
เจ้าก็จะปล่อยให้เขา
ไปตามหาสัตว์ปีศาจเพียงลำพังหรือ

00:25:55.920 --> 00:25:57.040 align:center
ความหมายของข้าคือ

00:25:57.600 --> 00:25:59.360 align:center
พลังอย่างกองทัพสัตว์ปีศาจเช่นนี้

00:25:59.440 --> 00:26:01.000 align:center
ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็อยากยึดไว้เป็นของตนหรือ

00:26:05.000 --> 00:26:06.600 align:center
ตอนนี้นอกจากตัวข้าเอง

00:26:07.200 --> 00:26:08.760 align:center
ข้าเชื่อใจเพียงท่านเซียนจี้

00:26:38.120 --> 00:26:40.800 align:center
ส่งคนหนึ่งไป ที่บ้านยังมีอีกคน

00:26:53.680 --> 00:26:55.080 align:center
ยายสวิน

00:26:55.760 --> 00:26:57.680 align:center
ใต้เท้าจี้ให้ท่านคอยจับตาข้าใช่ไหม

00:26:59.840 --> 00:27:01.080 align:center
ท่านกินขนมอำนวยดาราสักหน่อย

00:27:01.160 --> 00:27:02.120 align:center
ส่วนข้า

00:27:02.200 --> 00:27:03.920 align:center
จะนั่งอยู่ตรงนี้ จะไม่ไปไหนทั้งนั้น

00:27:04.000 --> 00:27:05.240 align:center
ท่านก็เฝ้าดูข้าไป

00:27:05.320 --> 00:27:06.680 align:center
ชิมหน่อยสิ

00:27:07.960 --> 00:27:09.680 align:center
ข้าไม่กินหรอก

00:27:15.480 --> 00:27:17.240 align:center
เจ้าเกี่ยวข้องอันใดกับหมิงเซี่ยนกันแน่

00:27:20.360 --> 00:27:21.800 align:center
นายท่านไว้ชีวิตเจ้า

00:27:21.880 --> 00:27:23.000 align:center
คิดว่าเจ้าคงไม่มีปัญหาใหญ่อันใด

00:27:23.080 --> 00:27:25.920 align:center
- แต่ข้าอยากถามอีกคำ…
- ข้ากับหมิงเซี่ยนมีสัญญาหมั้นหมาย

00:27:27.200 --> 00:27:28.880 align:center
สัญญาหมั้นหรือ เจ้ากับหมิงเซี่ยน

00:27:30.600 --> 00:27:31.840 align:center
เจ้าเป็นสายสืบจากบรรพตเหยากวงสินะ

00:27:33.200 --> 00:27:35.280 align:center
ไม่ใช่ๆ ถ้าเป็นอย่างนั้น
นายท่านคงไม่มีวันปล่อยเจ้าไว้

00:27:35.360 --> 00:27:37.520 align:center
ที่เขายังให้เจ้าอยู่ก็แปลว่าเจ้าไม่ทำร้ายเขา

00:27:37.600 --> 00:27:39.080 align:center
แล้วเหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ในเหวดาวเหนือ

00:27:40.120 --> 00:27:40.920 align:center
แถมยังอยู่ที่หอราตรีบุปผาจันทร์

00:27:41.960 --> 00:27:43.000 align:center
- ข้า…
- หรือว่าหมิงเซี่ยนตาเฒ่าชั่วนั่น

00:27:43.080 --> 00:27:45.480 align:center
จะเหมือนกับตาแก่ที่วันๆ เอาแต่จะตีข้า

00:27:45.560 --> 00:27:47.280 align:center
บังคับให้เจ้าไปหอราตรีบุปผาจันทร์
เพื่อหาเงินเข้าบ้านงั้นหรือ

00:27:49.640 --> 00:27:52.200 align:center
ก็ต้องนับว่าเพราะเขาจริงๆ

00:27:55.160 --> 00:27:56.320 align:center
เทพสงครามหนึ่งสมัย

00:27:56.400 --> 00:27:57.760 align:center
กลับต่ำช้าถึงเพียงนี้

00:28:03.000 --> 00:28:05.200 align:center
ข้าจะบอกเจ้า นายท่านไม่ถือสาเรื่องพวกนี้จริงๆ

00:28:05.920 --> 00:28:07.080 align:center
ครั้งนั้นเขายังช่วยข้าได้

00:28:07.680 --> 00:28:09.440 align:center
ตอนนี้ก็ยินดีช่วยเจ้า

00:28:10.040 --> 00:28:11.640 align:center
แต่เจ้าก็ไม่ควรปิดบังเขาจริงๆ

00:28:16.960 --> 00:28:18.600 align:center
นั่นก็เกินไปหน่อยแล้วละ

00:28:22.960 --> 00:28:24.280 align:center
ข้าจะบอกเจ้านะ…

00:28:31.520 --> 00:28:33.040 align:center
ยายสวิน

00:28:35.160 --> 00:28:36.000 align:center
ยายสวิน

00:29:03.600 --> 00:29:04.440 align:center
หมิงอี้

00:29:14.040 --> 00:29:16.280 align:center
ข้าเคยอ่านคำบรรยายของเหวลึกในตำรา

00:29:16.360 --> 00:29:17.520 align:center
ภาพตรงหน้าช่างเหมือนกันยิ่งนัก

00:29:18.360 --> 00:29:20.280 align:center
บ่อหลิงซีที่จี้ป๋อไจ่สร้าง

00:29:20.360 --> 00:29:21.960 align:center
กลับคล้ายเหวลึกถึงเพียงนี้

00:29:23.160 --> 00:29:25.120 align:center
เขาไม่ได้เป็นนักโทษอีกแล้ว

00:29:25.640 --> 00:29:27.440 align:center
แต่ยังถูกจองจำอยู่ที่นี่

00:29:48.960 --> 00:29:50.120 align:center
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองอยู่ตรงนี้เอง

00:30:26.400 --> 00:30:27.240 align:center
ความฝันข้าวฟ่างเหลือง

00:31:39.560 --> 00:31:40.640 align:center
ผนึกโลหิต

00:31:42.480 --> 00:31:44.600 align:center
จี้ป๋อไจ๋ผูกตราจิตกับข้าแล้ว

00:31:45.120 --> 00:31:46.720 align:center
นี่คือผนึกอีกชั้น

00:31:46.800 --> 00:31:48.520 align:center
ที่เขาเพิ่มไว้กันข้า

00:31:52.120 --> 00:31:54.120 align:center
ปล่อยพวกเราเถอะ

00:31:54.200 --> 00:31:55.840 align:center
ปล่อยพวกเราเถอะ

00:31:55.920 --> 00:31:57.880 align:center
ปล่อยพวกเราเถอะ

00:31:57.960 --> 00:32:00.080 align:center
ปล่อยพวกเราเถอะ

00:32:00.160 --> 00:32:02.080 align:center
ปล่อยพวกเราเถอะ

00:32:06.680 --> 00:32:08.400 align:center
- พวกนี้…
- ปล่อยพวกเราเถอะ

00:32:08.480 --> 00:32:09.840 align:center
ล้วนเป็นดวงวิญญาณ
ของนักโทษเหวลึกที่ตายไปแล้ว

00:32:09.920 --> 00:32:11.960 align:center
ปล่อยพวกเราเถอะ ใต้เท้า

00:32:12.040 --> 00:32:13.280 align:center
ปล่อยพวกเราเถิด

00:32:16.040 --> 00:32:19.480 align:center
เหล่าสัตว์โลกผู้บริสุทธิ์ในเหวลึกเหล่านี้
ไม่ใช่ถูกปล่อยไปแล้วหรือ

00:32:23.400 --> 00:32:25.000 align:center
ข้ายังไม่อยากตาย

00:32:25.080 --> 00:32:27.400 align:center
พวกเขาไม่เคยจากเหวลึกไปอย่างปลอดภัยเลย

00:32:28.000 --> 00:32:30.240 align:center
ใต้เท้า ขอร้องละ ปล่อยข้าเถิด

00:32:30.320 --> 00:32:32.400 align:center
เป็นมู่ฉีไป่ที่ลากพวกเขากลับมาทั้งหมด

00:32:36.680 --> 00:32:38.480 align:center
- ปล่อยพวกเราเถอะ
- ปล่อยพวกเราเถอะ

00:32:38.560 --> 00:32:39.800 align:center
ขอร้องละ ปล่อยข้าเถิด

00:32:40.360 --> 00:32:41.320 align:center
ตอนนี้

00:32:42.240 --> 00:32:44.080 align:center
พวกเขาถูกลอกจิตปฐมออกไปแล้ว

00:32:45.360 --> 00:32:46.520 align:center
ตายอยู่ที่นี่

00:32:48.160 --> 00:32:49.160 align:center
ไม่อาจไปผุดไปเกิด

00:32:49.240 --> 00:32:51.080 align:center
พวกเราล้วนบริสุทธิ์

00:32:51.160 --> 00:32:53.040 align:center
ข้าบริสุทธิ์จริงๆ

00:32:53.120 --> 00:32:55.360 align:center
ข้าไม่ได้ทำผิดอันใดเลย

00:32:55.440 --> 00:32:56.520 align:center
ปล่อยข้าเถิด

00:32:56.600 --> 00:32:57.560 align:center
กลัวเจ้าหรือ

00:32:58.200 --> 00:33:00.440 align:center
ข้ายังรักษาโรคกิ่งแห้งได้เลย

00:33:01.160 --> 00:33:02.720 align:center
ข้าจะต้องรอดชีวิตให้ได้

00:33:04.000 --> 00:33:05.120 align:center
เติบโตเป็น

00:33:06.600 --> 00:33:08.080 align:center
ไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า

00:33:08.800 --> 00:33:11.320 align:center
ใต้เท้า ลูกข้ายังเล็ก

00:33:11.400 --> 00:33:13.920 align:center
โปรดเมตตาปล่อยพวกเราด้วยเถิด

00:33:27.680 --> 00:33:28.640 align:center
เป็นไปไม่ได้

00:33:28.720 --> 00:33:31.520 align:center
เซียนหญิงรั่วสุ่ยไฉนจึงมาอยู่ที่นี่
ไม่ใช่ว่าพวกเรา…

00:34:47.040 --> 00:34:48.440 align:center
กินให้อิ่มเถอะ

00:34:50.080 --> 00:34:53.760 align:center
เดิมทีพวกเจ้าก็แค่ต้องทำงานหนักในเหวลึกเท่านั้น

00:34:53.840 --> 00:34:55.840 align:center
ทุกอย่างเป็นจี้ป๋อไจ่ที่เปิดโปง

00:34:56.520 --> 00:34:58.240 align:center
บัดนี้เหวลึกถูกปิดผนึก

00:34:58.320 --> 00:34:59.920 align:center
โถงพิพากษาปล่อยพวกเจ้าออกมา

00:35:00.440 --> 00:35:02.040 align:center
ถึงพวกเจ้าจะรู้อะไรไม่มาก

00:35:02.120 --> 00:35:04.920 align:center
แต่ก็มีโอกาสพลั้งปากเผยความลับบางอย่าง

00:35:05.000 --> 00:35:06.160 align:center
ดังนั้นพวกเจ้า

00:35:07.080 --> 00:35:08.920 align:center
จึงเป็นได้แค่อาหารเท่านั้น

00:35:14.280 --> 00:35:15.440 align:center
ท่านหานเฟิง

00:35:16.840 --> 00:35:19.040 align:center
อย่าได้โทษข้าเลย

00:35:19.120 --> 00:35:22.120 align:center
โทษก็โทษจี้ป๋อไจ่เถิด

00:36:46.680 --> 00:36:48.000 align:center
ช่างอ่อนแอนัก

00:36:49.280 --> 00:36:50.800 align:center
อ่อนแอเกินไปจริงๆ

00:36:50.880 --> 00:36:52.720 align:center
เพียงบิดเบาๆ ก็หักแล้ว

00:36:53.240 --> 00:36:54.840 align:center
อย่างนี้จะไหวได้อย่างไร

00:36:55.520 --> 00:36:58.000 align:center
แล้วจะรักษาชีวิตตัวเจ้าเองได้อย่างไร

00:36:59.840 --> 00:37:01.440 align:center
ข้าไม่ได้อ่อนแอเลย

00:37:03.080 --> 00:37:05.880 align:center
แม้… แม้แต่โรคกิ่งแห้งข้ายังรักษาได้

00:37:06.600 --> 00:37:09.960 align:center
ข้ามีความอดทน

00:37:10.560 --> 00:37:11.880 align:center
ข้าต้องรอดชีวิตให้ได้

00:37:13.920 --> 00:37:20.600 align:center
เติบโตเป็นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า

00:37:22.520 --> 00:37:23.520 align:center
อย่างที่คิดไว้เลย

00:37:25.600 --> 00:37:26.840 align:center
เจ้าก็อยากแข็งแกร่งขึ้นใช่ไหม

00:37:29.120 --> 00:37:31.680 align:center
ข้า… กว่าข้า

00:37:32.200 --> 00:37:33.960 align:center
จะรอดชีวิตมาได้

00:37:34.760 --> 00:37:36.960 align:center
ข้าไม่อาจทำให้แม่ต้องผิดหวัง

00:37:39.040 --> 00:37:43.800 align:center
และไม่อาจให้คนที่ช่วยข้าไว้ต้องเสียแรงเปล่า

00:37:45.760 --> 00:37:50.840 align:center
ข้าต้องมีชีวิตอยู่ให้ดี

00:37:52.200 --> 00:37:53.040 align:center
ดี

00:37:53.840 --> 00:37:55.680 align:center
งั้นให้ข้าช่วยเจ้าก็แล้วกัน

00:37:59.080 --> 00:38:01.200 align:center
แค่เจ้าที่อ่อนแอถึงเพียงนี้

00:38:01.840 --> 00:38:03.840 align:center
ไม่มีทางจะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งได้ด้วยตัวเอง

00:38:05.360 --> 00:38:07.360 align:center
สู้เลือกทางรองลงมา

00:38:08.280 --> 00:38:10.200 align:center
กลายเป็นส่วนหนึ่งของผู้แข็งแกร่งเสียยังดีกว่า

00:38:11.240 --> 00:38:12.240 align:center
บางที

00:38:14.920 --> 00:38:16.200 align:center
นั่นอาจนับว่าเป็นโชคดีอย่างหนึ่ง

00:39:22.880 --> 00:39:23.720 align:center
นี่เจ้าทำอะไร

00:39:24.360 --> 00:39:25.360 align:center
ข้ากินหญ้าราตรี

00:39:25.440 --> 00:39:26.600 align:center
โรคกิ่งแห้งหายเป็นปลิดทิ้งเลย

00:39:26.680 --> 00:39:29.560 align:center
ดังนั้นข้าเลยอยากมอบสิ่งนี้ให้ท่านเซียนจี้

00:39:29.640 --> 00:39:30.720 align:center
ถือเป็นของขวัญ

00:39:43.480 --> 00:39:45.440 align:center
ชีวิตของข้าเป็นสิ่งที่แม่ให้มา

00:39:46.120 --> 00:39:48.160 align:center
ข้าต้องมีชีวิตอยู่ให้ดี

00:39:49.560 --> 00:39:51.440 align:center
ขอบคุณท่านเซียนจี้

00:39:56.360 --> 00:39:57.720 align:center
นายท่าน

00:40:55.600 --> 00:40:58.520 align:center
ที่แท้ตราจิต

00:40:59.080 --> 00:41:01.680 align:center
ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้สามีภรรยา

00:41:02.600 --> 00:41:03.680 align:center
แบ่งปันสุข

00:41:04.320 --> 00:41:05.480 align:center
ร่วมทนทุกข์

00:41:06.800 --> 00:41:08.880 align:center
ในห้วงเวลาที่เจ็บปวดที่สุดของกันและกัน

00:41:10.080 --> 00:41:11.520 align:center
รู้สึกสิ่งที่เจ้ารู้สึก

00:41:12.160 --> 00:41:13.480 align:center
เห็นสิ่งที่เจ้าเห็น