(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
วิญญาณต้นไม้เทพ
หัวหน้าสกุลโฮ่วจ้าวกราบวิงวอน ขอความเมตตาจากวิญญาณต้นไม้
ได้โปรดบอกข้าเถอะ เหตุใดสกุลโฮ่ว
ถึงได้ป่วยเป็นโรคกิ่งแห้งกันหมด
ลูกหลานสกุลโฮ่วตายอย่างอนาถจนหมด
หรือว่านับจากนี้สายเลือดต้องขาดแล้วหรือ
วิญญาณต้นไม้โปรดบอกข้าเถอะ
ทำอย่างไรถึงสืบสานสายเลือดสกุลโฮ่ว
ให้เจริญรุ่งเรืองตลอดไปไม่เสื่อมถอยได้
ข้าโฮ่วจ้าวยินดีแลกด้วยทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตนี้
โฮ่วจ้าว
ข้าทำให้สิ่งที่เจ้าขอเป็นจริงได้
แต่เจ้าต้องทำเรื่องหนึ่งก่อน
หมิงอี้
หมิงอี้ หมิงอี้
องค์ชาย ตายหมดแล้ว
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่
- เกิดอะไรขึ้น - ใต้เท้า ข้า…
ท่านหานเฟิง
เมื่อ… เมื่อครู่มีสัตว์ปีศาจ
นั่น… นั่นน่ะ พวกเขาตายหมดแล้ว
สัตว์ปีศาจ
จู่ๆ ก็มีไอดำกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้าใส่เราทุกคน
เป็นไปไม่ได้
สัตว์ปีศาจกระหายเลือด
หลังจากภัยพิบัติ แห่งชีพจรวิญญาณเซียนหญิงเมื่อร้อยปีก่อน
ก็สูญพันธุ์แล้ว
อีกอย่าง
หากมีสัตว์ปีศาจจริง ทำไมเจ้ายังไม่ตาย
เจ้าต้องดูผิดแน่
ข้าเห็นชัดๆ จะดูผิดได้อย่างไร
คือสัตว์ปีศาจนั่นแหละ หากไม่ใช่…
หากไม่ใช่เมื่อครู่ท่านเซียนซือถูช่วยไว้
ข้าคงตายไปนานแล้ว
ท่านหานเฟิง
ดูจากการนี้
เบื้องหลังโฮ่วจ้าวมีคนบงการจริงๆ
จะต้องเป็นคนนี้
คิดฆ่าปิดปากหมิงอี้กับรั่วสุ่ย
ในเมื่อผู้พิพากษาก็อยู่ด้วย ไหนลองว่ามา
เมื่อครู่เจ้าช่วยพวกนางไว้จริงหรือ
ยังมีอีก
เจ้าเจอสัตว์ปีศาจจริงหรือ
ขอโทษนะ ท่านเซียนซือถู
ได้แต่ให้เจ้านอนสักพักก่อนแล้ว
ใช่
เมื่อครู่พอข้าคุมตัวโฮ่วจ้าวไปแล้ว ก็ย้อนกลับมา
ข้าก็เจอ หนึ่ง สอง สาม สี่…
เอาเป็นว่าสัตว์ปีศาจหลายตัวมาก ยังหลอมไม่สำเร็จ
กำลังจู่โจมเซียนหญิงทั้งสอง
ข้านิ่งดูดายไม่ได้
เจ้า
รับมือสัตว์ปีศาจ
นี่ยังใช่ผู้พิพากษา ที่ปกติพอเจองานหลวงก็ผลักภาระคนนั้นไหม
ที่ผ่านมาข้าเกียจคร้านไปบ้างก็จริง
แต่ที่จริง
ข้าล้วนพิจารณาในฐานะผู้พิพากษาแล้ว
ว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ
ช่วยคนให้พ้นอันตราย ก็เป็นหน้าที่ของผู้พิพากษาเช่นกัน
ท่านหานเฟิงต้องเข้าใจอะไรข้าผิดแน่
งั้นเจ้าลองว่ามา
เจ้าไม่มีชีพจรวิญญาณ แล้วฆ่าสัตว์ปีศาจอย่างไร
ก็เพราะข้าไม่มีชีพจรวิญญาณตั้งแต่เด็ก
ข้าเลยเรียนวิชาไว้ป้องกันตัว
คิดว่า
ก็เพื่อที่วันนี้
สามารถแลกชีวิตปกป้องเซียนหญิงทั้งสอง
และก็เพราะสัตว์ปีศาจพวกนั้นยังหลอมไม่สำเร็จ
ข้าน้อยถึงฝืนรับมือได้
ในเมื่อมีคำให้การของผู้พิพากษา
ไม่ทราบท่านหานเฟิงยังคลางแคลงอะไรอีก
นี่ก็แปลกแล้ว
ท่านหานเฟิงห่วงอะไรอยู่หรือ
สัตว์ปีศาจปรากฏ ดีไม่ดีจะเป็นอันตรายต่อหกแดน
ยอมเชื่อว่ามี ดีกว่าเชื่อว่าไม่มี
ท่านหานเฟิง
เรื่องนี้ต้องตรวจสอบให้ถึงที่สุด
ท่านเซียนจี้พูดมีเหตุผล
เรื่องนี้ต้องตรวจสอบให้ถึงที่สุด
เมื่อก่อนชอบยุ่งไม่เข้าเรื่องก็ช่างเถอะ
ตอนนี้สภาพร่างกายท่านไม่ไหวแล้ว
เจียมตัวหน่อย
ดอกแค้นจำพรากกลีบแรกโรยไปแล้ว ตอนนี้รู้สึกอย่างไร
ผ่านช่วงสะท้อนกลับนั่นมาแล้ว ตอนนี้ข้าไม่เป็นไร
ช่วยชีวิตรั่วสุ่ยไม่ใช่ยุ่งไม่เข้าเรื่อง
ตอนนั้นนอกจากข้า ไม่มีคนช่วยนางได้
แต่เรื่องวันนี้ซับซ้อนเหลือเกินจริงๆ
เปิดโปงโฮ่วจ้าวที่ใช้เหวลึกหลอมยาก่อน
แล้วก็สัตว์ปีศาจที่สูญพันธุ์ไปร้อยปีปรากฏตัวอีก
ดีที่เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่
โถงพิพากษาต้องตรวจสอบเหวลึกถึงที่สุดแน่
อย่างนั้นการแลกเปลี่ยนบุปผามุกโลหิต ก็จะหยุดเพียงเท่านี้
คนของธาราคิมหันต์เหมันต์
ในที่สุดก็ไม่ต้องทนทุกข์ เพราะเก็บบุปผามุกโลหิตแล้ว
แก้วแหวนเงินทองที่ข้าให้เจ้าไปส่ง
เจ้าส่งหมดแล้วใช่ไหม
จี้ป๋อไจ่ไม่ได้ทำ เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมให้พวกเขาหรอกนะ
แต่เพื่อบรรลุเป้าหมายของตัวเองต่างหาก
ข้าเอารางวัลที่จี้ป๋อไจ่ให้ข้าให้พวกเขา
ก็นับว่าปล้นคนรวยช่วยคนจนแล้วกระมัง
คนเขาต้องการเงินก็จริง
แต่แม้แต่เรื่องนี้ท่านก็จะเอาความดีเข้าตัวหรือ
ใต้เท้า
สัตว์ปีศาจไม่ได้ทำร้ายเจ้าใช่ไหม
ใต้เท้า ข้าไม่เป็นไร ท่านไม่ต้องห่วงข้า
แล้วเซียนหญิงรั่วสุ่ยนางเป็นอย่างไรบ้าง
นางไม่เป็นไรแล้ว
ให้ข้าดูแผลเจ้าหน่อย
ใต้เท้า ข้าบอกว่าไม่เป็นไรก็ต้องไม่เป็นไร
ทำไม ใต้เท้ารู้สึกผิดต่อข้าหรือ
เจ้าก็ถูกทำให้ตกใจเหมือนกัน พักผ่อนเร็ว ๆ
วันนี้คิดจะเล่นไม้ไหนอีก
รอเจ้าหลับแล้วข้าค่อยไป
นายท่าน ใกล้ได้เวลาลงทัณฑ์แล้ว
- มีลับลมคมใน - ไป
อดีตหัวหน้าโถงพิพากษาเหวดาวเหนือ โฮ่วจ้าว
ใช้เหวลึกเข่นฆ่าทำร้ายผู้บริสุทธิ์
หลักฐานแน่นหนา บาปหนายิ่งนัก
บัดนี้ท่านหานเฟิงออกคำสั่งแทนฝ่าบาท
ทำลายจิตปฐมเขาทันที
เพื่อปลอบประโลมผู้ที่ตายอย่างไม่เป็นธรรม
ลงทัณฑ์
ไปเถอะ กลับไปรายงานท่านหานเฟิง
ลงทัณฑ์เสร็จสิ้น
จิตปฐมเขาถูกทำลายแล้ว
รอให้สลายไปก็พอ
จี้ป๋อไจ่
ข้าเคยรับปากเจ้า
ใช้ชีวิตข้า
แลกความปลอดภัยของลูกสาวข้า
ตอนนี้ข้าสารภาพบาปกรรมที่ทำแล้ว
ตอนที่ท่านหานเฟิงไต่สวนข้า
ข้าไม่ได้พูดเรื่องที่เกี่ยวกับเจ้าสักคำ
ที่เจ้ารับปากข้า
ที่เจ้ารับปากข้าก็ห้ามกลับคำ
เจ้าจะต้องเอาหญ้าราตรีให้รั่วสุ่ย
รักษาโรคนางให้หาย
นางเป็นคนเดียว
ในโลกนี้ที่ข้าห่วง
ข้าขอร้องเจ้า ข้าขอร้องเจ้า
เจ้ายิ้มอะไร
เจ้าคงไม่คิดว่า
ข้าจะรักษาคำพูดกับศัตรูหรอกนะ
จี้ป๋อไจ่
เจ้าทำลายหญ้าราตรีแล้วใช่ไหม
รั่วสุ่ยล่ะ
รั่วสุ่ยยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า
นางเป็นลูกเพียงคนเดียวของสกุลโฮ่วเราแล้ว
จี้ป๋อไจ่
โฮ่วจ้าว
เจ้าแสดงเป็นพ่อที่เมตตานานเกินไป
เสแสร้งจนแม้แต่ตัวเองก็เชื่อแล้วใช่ไหม
คำพูดบ้าบอพรรค์นี้
เจ้ามีหน้าพูดออกมาได้อย่างไร
ใช่
นางเป็นลูกคนสุดท้ายของสกุลโฮ่วก็จริง
มีเพียงประโยคนี้ที่เจ้าพูดจริงกระมัง
เจ้า
เจ้ารู้อะไรมา
โฮ่วจ้าว
เป็นไปได้อย่างไรที่เจ้าจะไม่รู้
ที่ข้าชิงไปคือความทรงจำทั้งหมดของเจ้านะ
แน่นอนว่ารวมทั้งท่อนนี้ด้วย
โฮ่วจ้าว
ข้าทำให้สิ่งที่เจ้าขอเป็นจริงได้
แต่เจ้าต้องทำเรื่องหนึ่งก่อน
เจ้าต้องบูชายัญสายเลือด ที่แข็งแรงของเจ้าให้ข้าคนหนึ่ง
แต่… แต่ลูกหลานทั้งหมดของสกุลโฮ่ว
ตายด้วยโรคกิ่งแห้งหมดแล้ว
ข้า…
ข้าจะไปหาสายเลือดที่แข็งแรงอะไรที่ไหน
โฮ่วจ้าว
เจ้ายังมีลูกสาวอีกคนหนึ่งไม่ใช่หรือ
หากอาการโรคกิ่งแห้งยังไม่หนัก
กินหญ้าราตรีก็รักษาหายขาดได้
เจ้าเสกอาคมลวงสังหารใส่รั่วสุ่ย
ตอนที่นางกินหญ้าราตรีและฟื้นตัว
ก็จะเสียสติทันที
จัดการฆ่าตัวตาย
เซ่นเลือดที่แข็งแรงทั้งตัว
ให้วิญญาณต้นไม้เทพของตระกูลเจ้า
ให้ตระกูลเจ้าได้สืบสานต่อไป
เจ้าสะกดจิตกระทั่งตัวเองใช่ไหม
ลืมแล้วหรือเจ้าแค่เห็นรั่วสุ่ยเป็นเครื่องบูชายัญ
ทำไม
เจ้าคิดจริงหรือว่าเจ้าเป็นพ่อที่ดีน่ะ
ไม่ๆ
ไม่ใช่นะๆ
โฮ่วจ้าว
ข้าจะให้เจ้าเห็นกับตา
สกุลโฮ่วของเจ้า
จบสิ้นเพียงเท่านี้
จี้ป๋อไจ่
เจ้า
- เจ้าถือสิทธิ์อะไร - ข้าถือสิทธิ์อะไร
อาจารย์ข้าป๋ออวี่หลัน ตายอย่างอนาถในมือพวกเจ้าอย่างไร
ข้ายังจำได้อย่างชัดเจน
ความเจ็บปวดทั้งหมดที่นางได้รับก่อนตาย
ก็ควรลงโทษพวกเจ้าเป็นร้อยเป็นพันเท่า
เจ้า…
ยินดีกับนายท่าน กำจัดคนบาปคนแรกสำเร็จ
แต่มีเรื่องหนึ่งข้าน้อยไม่เข้าใจเลย
เหตุใดหลังจากนายท่าน ได้ความทรงจำของโฮ่วจ้าวมาแล้ว
ไม่จบชีวิตเขาโดยตรงเลย
ฆ่าพวกเขาโดยตรง
พวกเขาถึงตายก็ยังรักษา ฐานะที่สูงศักดิ์มีหน้ามีตาไว้
ข้าจะให้ทุกคนรู้ว่า
พวกเขาถึงเป็นคนบาปที่แท้จริง
ข้าจะให้พวกเขาตายอย่างมีความผิด
กลับเถอะ
อย่าให้พวกเขารู้ตัว
นั่นน่าจะเป็นอสูรบริวารของจี้ป๋อไจ่
จำแลงเป็นคนแล้วเหมือนกัน
เขาน่าจะเหมือนกับท่านที่ถึงระดับจำแลงแล้ว
เขาหลอมบ่อหลิงซีออกมาได้
เช่นนั้นอสูรบริวารจำแลงเป็นคนได้ก็ไม่แปลก
อีกอย่างเมื่อครู่จี้ป๋อไจ่ก็บอกแล้ว เขาจะล้างแค้นให้อาจารย์
เขาไม่ใช่ทายาทสกุลป๋อ
แต่เป็นศิษย์ของป๋ออวี่หลัน
ป๋ออวี่หลันถูกโฮ่วจ้าวฆ่าตาย
แต่ฟังแล้วคนร้ายไม่ได้มีเขาแค่คนเดียว
ถ้าเป็นแบบนี้ละก็
ท่านหานเฟิงคนนี้ก็ไม่ธรรมดา
เช่นนั้นทุกอย่างที่จี้ป๋อไจ่ทำในเหวดาวเหนือ ล้วนเพื่ออำพราง
จุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา คือล้างแค้นให้อาจารย์ของเขา
เจ้าว่าหากโฮ่วจ้าวหลอมสวรรค์แค้นจำพรากได้
เช่นนั้นไม่เท่ากับยานี้ แพร่หลายไปในโลกตั้งนานแล้วหรือ
ในหกแดน
มิเท่ากับมีคนมากมายที่มีสวรรค์แค้นจำพรากในมือ
เช่นนั้นคนที่วางยาพิษข้า ก็อาจมีโอกาสเป็นคนอื่นหรือเปล่า
ท่าน… ท่าน…
อย่าบอกนะว่าท่านคิดว่าเขามีน้ำใจ
คิดว่าเขาใช้กำลังลำพังคนเดียวพลิกทั้งเหวลึก
คิดว่าเขาล้างแค้นให้อาจารย์ตัวเอง ก็สั่นคลอนแล้วนะ
ใช่ สวรรค์แค้นจำพราก อาจแพร่กระจายไปถึงมือคนมากขึ้น
แต่ว่า
ดูจากสถานการณ์ในตอนนั้น
คนที่น่าสงสัยที่สุดยังคงเป็นจี้ป๋อไจ่
แต่เขาเก็บอวี๋จิ้นอย่างดี
บอกว่ารอหมิงเซี่ยนกลับมาก็จะคืนให้เจ้าของ
นอกจากนี้ในเรื่องของโฮ่วจ้าว
ทุกอย่างที่เขาทำล้วนเพื่อความถูกต้อง
ข้ายอมรับข้าสั่นคลอนนิดหน่อย
ข้าคิดว่าเขาอาจไม่ใช่คนวางยาพิษข้า
แต่เจ้าพูดถูก
เขาน่าสงสัย อีกอย่างข้าต้องการความฝันข้าวฟ่างเหลือง
เช่นนั้นข้ากับเขาก็ถูกลิขิตให้เป็นศัตรูกัน
ดาบของเขายังจะฟันไปที่คนพวกนั้นต่อ
และข้าก็ยังมีประโยชน์ต่อเขา
เช่นนั้นระหว่างเรา
ก็ต้องดูว่าใครเหี้ยมกว่ากัน
ใครถึงสามารถอยู่รอดถึงสุดท้าย
ปู้ซิว
จัดการเรื่องที่รั่วสุ่ยจะจากไปเสร็จหรือยัง
เรียนนายท่าน
หลังเที่ยงพรุ่งนี้
ข้าจะคุ้มกันเซียนหญิงรั่วสุ่ย ไปจากเหวดาวเหนือด้วยตัวเอง
ถึงตอนนั้นข้าจะไปพร้อมเจ้า
ครั้งนี้มีตัวอ่อนสัตว์ปีศาจปรากฏ ต้องเป็นฝีมือมู่ฉีไป่แน่
เดิมข้าคิดว่า
จุดประสงค์ของเขาคือ แค่เป็นเจ้าแห่งเหวดาวเหนือ
แต่คิดไม่ถึง
เขากลับบ้าคลั่งขนาดนี้
เลี้ยงสัตว์ปีศาจ เป็นอันตรายต่อหกแดน
ครั้งนี้เขาฆ่ารั่วสุ่ยปิดปากไม่สำเร็จ
ต้องมีลูกเล่นอื่นแน่
เราต้องเคลื่อนไหวเร็วกว่าเขาก้าวหนึ่ง สืบหาความจริง
นายท่านยังพบอะไรในความทรงจำของโฮ่วจ้าวอีก
ในความทรงจำของโฮ่วจ้าว
มีอีกคนหนึ่งที่ฆ่าอาจารย์ข้าอย่างโหดร้าย
ข้าจะไปฆ่ามัน
เจ้าจะไปฆ่าที่ไหนล่ะ
กลับมา นั่งลง
จริงสิ
ข้าติดมือส่งหมิงอี้ไปด้วยแล้วกัน
นางหรือ
ไว้ค่อยคุยเถอะ
เอ่อ ปู้ซิว
ข้ามีสหายคนหนึ่ง…
นายท่าน ข้าฟังไม่ชัด
คืออย่างนี้
ข้ามีสหายคนหนึ่ง
เพื่อบรรลุเป้าหมายของตัวเอง
เขาหลอกใช้เซียนหญิงคนหนึ่ง แล้วยังทำให้นางบาดเจ็บอีก
หากเขาอยากชดเชยให้นาง
แต่ก็ไม่รู้วิธี
เป็นเจ้าจะทำอย่างไร
สหาย ท่านมีสหายตั้งแต่เมื่อไร
เป็นใคร ทำไมข้าไม่รู้
ท่านคบสหายใหม่ใช่ไหม ตั้งแต่เมื่อไร
ข้าไม่ควรถามเจ้าเลย
นายท่านกลับมาแล้วหรือ
ยายสวิน นายท่านบอกว่าเขามีสหายคนหนึ่ง เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง…
ปู้ซิว
นายท่าน เรื่องนี้พูดไม่ได้หรือ
พูดได้
นายท่านบอกว่าเขามีสหายคนหนึ่ง เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง
ทำร้ายเซียนหญิงคนหนึ่ง
เขาอยากชดเชยแต่ไม่รู้วิธี
ท่านยายท่านรู้ไหมสหายคนนี้เป็นใคร
เขามีสหายใหม่ตั้งแต่เมื่อไร
สหายเซียนหญิงของสหายนายท่านคนนี้
เป็นคนแบบไหนหรือ
นางหรือ
นาง…
นางเป็นคนที่
ปกติไม่ค่อยคิดอะไรมาก
ชอบฉลาดแกมโกง
ความเป็นจริง เจอปัญหาไม่ล่าถอย
หนักน้ำใจ
ก็นับว่าเป็นคน…
เข้มแข็งคนหนึ่งกระมัง
หากสหายคนนี้เอ่ยปาก ขอโทษสหายเซียนหญิงคนนี้ตรงๆ ล่ะ
เขาไม่มีปาก
เปลืองน้ำลายไม่สู้ให้โชคลาภดีกว่า
จริงด้วย
ข้าจะบอกสหายข้าให้
นายท่าน
ท่านยังไม่ได้บอกเลยสหายใหม่ของท่านเป็นใคร
ไปเถอะ
คดีเหวลึกน้ำลดตอผุด
สาเหตุเป็นฝีมือโฮ่วจ้าวคนเดียว
โฮ่วจ้าวรับผิดถูกประหาร จิตปฐมถูกทำลาย
บาปติดตัวชั่วนิรันดร์
วิญญาณสลายไปในหกแดน
เซียนผู้มีความผิดโฮ่วจ้าวสารภาพ
เขาเพราะความปรารถนาส่วนตัว ใช้เหวลึกหลอมยา
แต่เพราะคัมภีร์การแพทย์สกุลป๋อไม่ครบถ้วน
หลอมได้เพียงยาพิษ ที่หายสาบสูญไปร้อยปี สวรรค์แค้นจำพราก
กลับไม่อาจหลอมยาถอนพิษ ความฝันข้าวฟ่างเหลือง
บัดนี้ได้ทำลายจิตปฐมโฮ่วจ้าวตามกฎ
ทำลายสวรรค์แค้นจำพรากทั้งหมด
ชำระเหวลึก
- ตัดสินได้ดี - ของทำร้ายผู้คนอย่างสวรรค์แค้นจำพราก
จะให้หลงเหลืออยู่ในโลกนี้ไม่ได้
เมื่อวานในตำหนักใหญ่ เดิมโฮ่วจ้าวจะแฉผู้ที่อยู่เบื้องหลัง
พริบตาเดียวก็ยอมรับผิดถูกประหาร
บอกว่าเรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือเขาคนเดียว
ข้างๆ คูๆ เกินไป
แต่ว่าไหนๆ เขาก็ตายแล้ว
เรื่องจบลงด้วยคนตายคนหนึ่ง
ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว
ท่านเซียนจี้ไม่เชื่อผลลัพธ์นี้หรือ
ข้าเชื่อ
ท่านหานเฟิงเชื่อ ข้าย่อมเชื่อ
ข้าเชื่อ
ผู้พิพากษาทำคดี จะต้องยุติธรรม
ท่านเซียนจี้สนใจความจริงปานนี้
สามารถตรวจสอบด้วยตัวเองได้
มิกล้าๆ
ข้าสืบคดีเป็นที่ไหน
ข้าสืบว่าที่ไหนมีเซียนหญิงงามๆ ยังพอไหว
หากไม่ใช่เพื่อหมิงอี้ของข้า
แม้แต่คำเดียวข้าก็ไม่สนใจถามด้วยซ้ำ
ฝ่ายเราตรวจสอบยึดทรัพย์เหวลึก ค้นสวรรค์แค้นจำพรากได้ทั้งหมด 326 ชุด
ที่เหลือยังมียาพิษ เช่น บุปผามุกโลหิต
ทั้งหมดทำลายหมดแล้ว
คนบริสุทธิ์ที่ถูกจับไป
เป็นนักโทษเหวลึกพวกนั้น
บัดนี้เป็นเช่นไร
เรียนท่านหานเฟิง ปล่อยตัวอย่างปลอดภัยแล้ว
ครั้งนี้ต้องขอบคุณท่านเซียนจี้
เป็นความละเลยของข้า
ท่านเซียนจี้ ไม่ก็ไปกับข้าเถอะ
เรือของข้านั่งสบายมากนะ
เรานั่งไปคุยไปได้ด้วย
จริงๆ นะ ฟังข้าเถอะ
ท่านเซียนจี้ ขึ้นเรือของข้าเถอะ
ข้าส่งเจ้ากลับไป
พอดีเลยข้าอยากไปเยี่ยมเยียน ทะเลมิหวนกลับนานแล้ว
ซุนเหลียว ใครไม่รู้บ้างว่า เจ้านินทาท่านเซียนจี้ลับหลังทุกวัน
เขาจะนั่งเรือของเจ้าได้หรือ
ท่านเซียนจี้ต้องนั่งเรือข้าอยู่แล้ว
คาถาสิ่งประดิษฐ์สวรรค์ข้าดีขนาดนั้น
เรือที่สร้างต้องสบายแน่นอน
คาถาสิ่งประดิษฐ์สวรรค์ของพวกเจ้าสู้ข้าได้ที่ไหน
ท่านเซียนจี้ ท่านไปกับข้า
พอดีเราจะได้คุยเรื่องที่ท่านอยู่เหวลึกเมื่อก่อน
ทุกท่านยื้อยุดเช่นนี้
ไม่รู้ว่าอยากคบหาข้า
หรืออยากรู้ว่า
ข้าเกิดชีพจรวิญญาณ เพราะความฝันข้าวฟ่างเหลืองหรือเปล่า
หรือไม่ก็
อยากรู้ว่าในมือข้า
ตกลงมีความฝันข้าวฟ่างเหลืองหรือเปล่า
ตกลงมีหรือเปล่าล่ะ
สหายจี้
หากเจ้าไม่พูดให้รู้เรื่อง
ทุกคนก็จะพูดลับหลังเพราะอยากรู้
โฮ่วจ้าวบอกว่า เขาไม่ได้ทำความฝันข้าวฟ่างเหลือง
เอาอย่างนี้เจ้าบอกให้ชัดเลยดีกว่า
ทุกคนจะได้ไม่ต้องใจตุ๊มๆ ต่อมๆ
ในมือเจ้าตกลงมี ความฝันข้าวฟ่างเหลืองหรือเปล่า
- ใช่ - ตกลงมีหรือเปล่า
มีหรือเปล่า
บอกทุกท่านตรงๆ
ที่จริงมือข้า…
เบี้ยวแล้ว
ใต้เท้า
นี่… ทนดูไม่ได้
นี่ๆ…
ทำแบบนี้ได้อย่างไร
กลางวันแสกๆ ฟ้าแจ้งจางปาง
ทำไมอุ้มขึ้นมาล่ะ
เจ้ามาได้อย่างไร
ข้าทำความฝันข้าวฟ่างเหลืองไว้เยอะเลย
รีบตักไหหนึ่งให้ใต้เท้าชิม
บ่มจากดอกถูหมี
แค่ดมก็เมาเหมือนอยู่ในโลกแห่งความฝัน
เรียกมันว่าความฝันข้าวฟ่างเหลือง เหมาะที่สุดแล้ว
นี่ก็คือความฝันข้าวฟ่างเหลืองที่เจ้าพูดถึงหรือ
- ไม่อย่างนั้นล่ะ - ไม่อย่างนั้นล่ะ
ท่านนึกว่าอะไร
อย่างพวกเจ้าเนี่ยนะ ยังคิดจะแย่งความฝันข้าวฟ่างเหลืองกับข้าอีก
ท่านเซียนซุนเหลียว
ปกติท่านเอะอะก็บอกว่าใต้เท้าข้าเป็นนักโทษ
นินทาลับหลังดังที่สุด
คิดไม่ถึงว่า ประจบสอพลอต่อหน้าดังที่สุดก็ยังเป็นท่าน
ท่านเซียนไท่
คาถาสิ่งประดิษฐ์สวรรค์ท่านดีจริงๆ
แต่คาถาเปลี่ยนหน้าดีกว่า
- หลุน… - หลุนอัน
ท่านเซียนหลุนอัน
เรือบ้านท่านทำได้ดีจริงๆ
เพียงแต่ปกติท่านบอกว่าใต้เท้าข้าไม่คู่ควรนั่งเรือ
คู่ควรแค่เดินเท้า
ทำไมวันนี้ก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
นี่ข้าพูดขนาดนี้แล้วยังไม่ไปกันอีก
นี่บำเพ็ญเซียน บำเพ็ญเซียน คือบำเพ็ญหนังหน้าหรือเนี่ย
เจ้า…
มา ไปเถอะๆ
อยู่ไปก็ไม่มีความหมาย
ไปแล้วๆๆ
ไปเถอะ จริงๆ เลย
มิน่าเจ้ายอมเก็บเซียนหญิงหมิงอี้ไว้ข้างกาย
นางฉลาดหัวไวจริงๆ
รู้ว่าต้องแก้หน้าให้เจ้าอย่างไร
แก้หน้า
มีคนจะหาเรื่องข้าหรือ
คือสหายเหยียนสินะ
ข้ากล้าที่ไหน
อย่าดึงข้าสิ ข้ายังอยากชิมอยู่เลย
ดึงข้าทำไม
ถือความฝันข้าวฟ่างเหลืองของเจ้าไว้ดีๆ
คนนั้นใครน่ะ
ข้าดูไม่ออก
ดังนั้น
ข้าดันรู้ว่าเขาเป็นใครพอดี
ใต้เท้า เมื่อคืนรอข้าหลับแล้วค่อยไปจริงหรือ
เช่นนั้นต่อไปใต้เท้ายังจะนอนเป็นเพื่อนข้าไหม
เหล้านี่ทำไมชื่อความฝันข้าวฟ่างเหลือง
หรือว่าเจ้าก็อยากรู้ว่าในมือข้ามีเจ้านั่นไหม
ใต้เท้าท่านโง่หรือ ใครพิศวาสของบ้าๆ นั่นกัน
ข้าแค่อยู่ตั้งไกลยังได้ยินพวกเขากวนใจท่าน
คิดจะอาจเอื้อมเกาะท่าน
พูดอย่างกับว่าหากท่านมีความฝันข้าวฟ่างเหลือง พวกเขาก็คู่ควรเลียอย่างนั้นแหละ
ข้าแข็งใจเรียกเหล้านี้ว่า ความฝันข้าวฟ่างเหลืองหรอก
ไม่อย่างนั้นใครจะอยากเรียกมันชื่อนี้กัน
อัปมงคล
แล้วเหล้านี่ชื่ออะไรกันแน่
ชื่อ “พึงใจต่อท่าน”
เพราะอยากมอบให้ใต้เท้า
ปกติข้าดื่มแต่เหล้าที่บ่มเอง
ขอบคุณสำหรับความหวังดี
งั้นข้ารับไว้ก่อนนะ ขอบใจ
จี้ป๋อไจ่ขี้ระแวงขนาดนั้น
ไม่มีทางดื่มเหล้าที่ท่านให้กระมัง
ไม่เป็นไร
ตอนนี้ไม่ดื่ม
ต่อไปก็ไม่แน่
ขอโทษนะ จี้ป๋อไจ่ เจ้าหลอกใช้ข้าครั้งหนึ่ง
ข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว
เป็นอะไร
ไม่มีอะไร
ใต้เท้ายิ้มสวยจริงๆ เหมือนไม่มีความในใจเลย
อย่างนั้นหรือ
ใต้เท้า นี่ให้ข้าหรือ
ที่ใต้เท้าชนะจาก งานชุมนุมเมฆาครามงานสองแดน
ก็มีแค่เท่านี้กระมัง
ไม่ได้มีแค่นี้ ให้เจ้ารับเจ้าก็รับไว้
เพราะ… เพราะอะไรล่ะ
เมื่อวานเจ้ารับโทษแขวน
ให้รางวัลเจ้า
ดูเหมือนในใจใต้เท้ายังมีข้าอยู่นี่นา
ที่แท้รู้สึกผิดจริงๆ
ก็จริง ถ้าไม่ใช่เจ้า ข้าต้องโดนลงโทษแบบนั้นหรือ
เจ้าเป็นใคร
เจ้ากลัวอะไร
เจ้าเรียกข้ามาไม่ใช่หรือ
เจ้าเพิ่งมาใหม่หรือ ถึงไม่รู้จักข้า
แค่หอมปากหอมคอก็พอแล้ว
เส้าชวินไม่เคยเห็นเจ้าในสภาพนี้
ไว้ชีวิตเขาเถอะ
(ซวินหมิง แม่ทัพเหวดาวเหนือ)
แม่ทัพซวินหมิง
- เจ้าออกไปก่อนเถอะ - ขอรับ
ยังเหมือนเดิมหรือ
ตอนนี้ข้าไม่ได้ใช้รูปร่างหน้าตาเดิมของข้า
หากไม่ใช่สถานการณ์คับขัน ข้าก็คงไม่เรียกเจ้ากลับมา
ท่านหานเฟิงยังทำอะไรจี้ป๋อไจ่ไม่ได้อีกหรือ
วันนั้นในตำหนัก แม้ข้าบังคับควบคุมราชาเทพ
กดคดีโฮ่วจ้าวไว้
ไม่ให้เขาแฉคนที่อยู่เบื้องหลังออกมา
แต่ปัญหาจะตามมาไม่จบสิ้น
ท่านหานเฟิงกังวลว่า
ราชาเทพจะสงสัยว่า เรื่องเหวลึกเกี่ยวข้องกับท่าน
เรื่องด่วนในตอนนี้ต้องกำจัดจี้ป๋อไจ่ก่อน
เรื่องทั้งหมดต้องเป็นเขาที่บงการอยู่เบื้องหลังแน่
บางทีเขาอาจจะอยากล้างแค้นให้ป๋ออวี่หลัน
อย่าลืมล่ะ เรื่องนี้เจ้าก็มีส่วน
จี้ป๋อไจ่ไม่เคยตอบตรงๆ
ว่าเขามีความฝันข้าวฟ่างเหลืองหรือเปล่า
ไม่มีคำตอบ
ก็คือยืนยัน
หากเป็นจี้ป๋อไจ่ที่ทำให้เกิดเรื่องนี้
เขาทำให้โฮ่วจ้าวแฉเจ้ากับข้าไม่ได้
ต่อไปต้องหาทางจัดการเราแน่
เจ้าต้องระวัง
ข้าคือเผ่าจิ้งจอกโหย่วซู
ในหกแดน ใครหาจิตปฐมข้าเจอบ้าง
จะฆ่าข้า
ก็ต้องดูว่าตัวเขามีฝีมือไหม
จี้ป๋อไจ่ก็รอข้าไปเอาชีวิตเขาแล้วกัน
ท่านบ่มเหล้าให้จี้ป๋อไจ่ เขายังไม่ดื่มอีกหรือ
ก่อนหน้านี้ท่านช่วยเขาขโมยรูป
เขารักษาอาการบาดเจ็บให้ท่าน
แล้วยังเอาเปี๊ยะต้นหอมให้ท่านอีก
ข้ายังนึกว่าเขาจะหลงรักท่านแล้ว
สุดท้ายในงานแข่งขัน เขาปล่อยท่าไม้ตายเฉยเลย
กลเม็ดพิชิตใจของท่านตกลงได้ผลหรือเปล่า
กับคนอื่นอาจได้ผล
แต่กับจี้ป๋อไจ่…
คนผู้นี้เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว ทำจนข้าก็ตัดสินยาก
แต่อย่างน้อยเรารู้ว่าเขาไปหอราตรีบุปผาจันทร์
ก็เพื่ออำพรางเป้าหมายที่แท้จริงที่ไปพบรั่วสุ่ย
ท่าทางเจ้าชู้ไก่แจ้ของเขา ก็อาจแสร้งทำเหมือนกันหรือ
เขาทำให้คนนอกไม่ระวังตัว
ก็เพื่อลากหัวคนร้ายตัวจริง ที่ฆ่าอาจารย์ของเขาป๋ออวี่หลันในอดีตออกมา
จะล้างแค้นให้นาง
อยากแต่งงานกับผู้ชายแบบนี้
ก็ต้องฉลาดและเอาใจใส่
บวกความเลอะเทอะกำลังดีอีกนิด
ที่สำคัญที่สุดคือเข้าใจเขา
และพวกนี้ข้าทำได้หมดแล้ว
หากตามที่ท่านพูดละก็
เงื่อนไขพวกนี้องค์หญิงเทียนจีไม่ตรงกว่าหรือ
นางยังคุมตำหนักศึกษาโซ่วหัว ช่วยจี้ป๋อไจ่ได้มากกว่า
องค์หญิงไม่เหมาะ
วังดาวเหนือสถานการณ์ซับซ้อนจะตาย
ใครจะไปรู้ว่าซ่อนภัยที่ซ่อนเร้นไว้เท่าไร
ก็จริง
ตอนนี้ไม่ง่ายเลยกว่าจะเข้าใกล้
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองขึ้นอีกก้าว
ยี่สิบเจ็ด
เราเดินมาตลอดทางไม่ง่ายเลย
อาจารย์และเสด็จแม่ล้วนรอเรากลับไปอยู่นะ
โดยเฉพาะตาเฒ่าเสอนั่น ต้องเชื่อว่าข้ากลับไปได้แน่ๆ
เราหนีออกจากบรรพตเหยากวงมาตลอดทาง
วันหนึ่งร่วงลงมาก้นเหว
เจ้ายังจำได้ไหม
ตอนที่เราเพิ่งไปถึงเหวดาวเหนือ ข้าวสักคำก็ไม่มีให้กิน
ต้องเด็ดผลไม้ป่าตามข้างทางประทังความหิว
เจ้าไม่รู้หรอก ตอนนั้นข้าหิวแทบตาย
ข้าแทบอยากตุ๋นเจ้าแล้ว
ต่อมาออกจากธาราคิมหันต์เหมันต์
เราหาสารพัดวิธีคิดเข้าใกล้จี้ป๋อไจ่แต่ไร้ผล
เจ้าก็สืบได้ว่าเขาชอบไปหอราตรีบุปผาจันทร์
ข้าเลยขายตัวเองให้หอราตรีบุปผาจันทร์
แบบนี้ทั้งได้เข้าใกล้จี้ป๋อไจ่
ทั้งช่วยชาวบ้านของธาราคิมหันต์เหมันต์ยังชีพได้
ไม่ก็ท่านพูดเรื่องที่ท่านจะตุ๋นข้าก่อน
แต่ใครจะคิดว่า เจ้าหอฝูเยว่คนนั้นไม่ใช่คนดีเด่อะไรจริงๆ
ร่ายรำไม่ดีก็ตีข้า ยังไม่ให้ข้ากินข้าวอีก
ดีชั่วอย่างไรข้าก็เคยเป็นเทพสงครามแห่งยุคนะ ไม่คิดว่าจะตกอับเช่นนี้
เอาละ ไม่พูดกับเจ้าแล้ว ข้ายังมีธุระ
เจ้าช่วยข้าสืบซวินหมิงที
คนต่อไปที่จี้ป๋อไจ่จะจัดการ สงสัยก็คือเขานี่แหละ
ข้าต้องช่วยเขา
จับเขาให้อยู่หมัด
ไมใช่ ท่านยังไม่อธิบายกับข้าเลย
ท่านจะตุ๋นข้าจริงหรือ
หมิงอี้
โถงพิพากษายังไม่รายงาน ห้ามเข้าโดยพลการ
เซียนหญิงโปรดรอที่นี่ก่อน มเข้าโดยพลการ