(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
(สองเดือนก่อน ธาราคิมหันต์เหมันต์)
ให้ 27 ไปหาของกิน ไปไหนอีกแล้วล่ะ
ทำไมยังไม่กลับมาอีก
ในที่สุดก็เจอคนแล้ว
ท่านทั้งสอง ไม่ทราบพวกท่านรู้…
พวกเขาดูแล้ว เหมือนถูกพิษตายเฉียบพลัน
แม้แต่ไว้อาลัยให้ลูกสาวก็ยังทำไม่ทัน
(หมิงเอ๋อร์ บุตรสาวที่รัก)
นักโทษที่ออกมาจากเหวลึกตอนนี้เป็นเซียนไปแล้ว
- มาแบบใหญ่โตจริงๆ - มีเพียงนักสู้ครั้งที่แล้ว
ถึงจะมีที่นั่งส่วนตัว
เอาจริงหรือ
ใต้เท้า
เดิมทีทุกคนไม่ได้มีความเห็นอะไรกับข้า
หากวันนี้ท่านพาข้าฝืนเข้ามา
ยากจะหลีกเลี่ยงไม่ให้ทุกคน มีมุมมองบางอย่างต่อข้าได้
ข้าออกไปรอท่านข้างนอกดีกว่า
เดี๋ยวก่อน
ยันต์คุ้มกาย
- นี่หมายความว่าอย่างไร - นั่นสิ
ทำเช่นนี้ได้อย่างไร
ท่านเซียนจี้ไม่มีท่าทางของนักสู้เลยสักนิด
ไร้ยางอายสิ้นดี
- องค์หญิงยังให้ความสำคัญเขาขนาดนี้ - เป็นไปไม่ได้
- นี่มันเข้าท่าที่ไหน - หมายความว่าอย่างไร
องค์หญิงยังมองอยู่นะ
ทนดูไม่ได้เลย
เอาออก
ถือสิทธิ์อะไร
ข้าบอกว่า
เอาออก
- เป็นอะไรของเขานะ - ใช้ไม่ได้เลย
- อวดดีจริงๆ - นี่มันใช่เรื่องหรือไร
ใช้ไม่ได้เลย
นั่นสิ
- เจ้าดูสิ มันใช้ได้ที่ไหน - นั่นสิ
เจ้าปลดมันออก
ข้าตกลงให้นางร่วมชมกับเจ้า
ในเมื่อองค์หญิงกล่าวเช่นนี้แล้ว
ก็รบกวนองค์หญิงช่วยเก็บไว้ให้ข้าด้วย
โอหังเกินไปแล้ว
ทำเช่นนี้ได้อย่างไร
- ช่างไร้ยางอาย - เหิมเกริมขนาดนี้
นี่ช่างพูดจาส่งเดชจริงๆ
เหลวไหลสิ้นดี
ชักจะเกินไปแล้ว
- มีความเป็นคนบ้างหรือเปล่า - แย่มาก
ข้ายังอับอายแทนเขาเลย
นี่มันแย่มากเลย
- องค์หญิง ไม่อย่างนั้นเราไปพักผ่อนหน่อยเถอะ - แย่มาก
- ใช่ - เกินไปจริงๆ
- กลางวันแสกๆ แบบนี้ - บังอาจนัก
- องค์หญิงโมโหแล้ว - เขาทำเกินไปมาก
- ไปแล้วๆ - หลักจริยธรรมสี่ประการเขาไม่…
พฤติกรรมเช่นนี้ใช้ได้ที่ไหน
- เขาทำเยี่ยงนั้นได้อย่างไร - นั่นน่ะสิ
องค์หญิงถูกเขาทำให้โมโหแล้ว
- ไม่เคยเห็นคนแบบนี้ - ไม่เคยพบเคยเจอคนแบบนี้มาก่อน
เทียนจี
นี่ลูกกวาดร้านนั้นที่ตอนเด็กเจ้าชอบกินที่สุด
หากไม่ใช่ท่านหานเฟิงบอกข้า
ว่าพวกเขากลับมาวางขายที่ตลาดห้วนซาอีก
ข้าก็หาซื้อไม่ได้หรอก
กินอันนี้แล้ว
บางทีเจ้าอาจอารมณ์ดีขึ้นได้บ้าง
นี่
ลูกกวาดก็ไม่อยากกินแล้วหรือ
ข้าจะไปจับจี้ป๋อไจ่มาอัดให้ยับเดี๋ยวนี้เลย
ระบายอารมณ์ให้เจ้า
พอแล้ว เมิ่งหยางชิว
นางไม่ได้ร้องไห้สักหน่อย
หากอาศัยการร้องไห้ ก็ควบคุมตำหนักศึกษาโซ่วหัวได้
นั่นจะไม่ง่ายเกินไปหน่อยหรือ
ข้ากำลังคุยอยู่กับเมิ่งหยางชิว
ต้องให้เจ้ามาพูดมากด้วยหรือ
เมื่อครู่หยอกเจ้าเล่นน่ะ อย่าโกรธนะ
ขอบคุณ ข้าชอบมาก
จะโกรธได้อย่างไร เจ้าเคยเห็นข้าโกรธเมื่อไรกัน
แต่ว่า
ข้าไม่เห็นเจ้าเบิกบานมานานมาก
- ซิวอวิ๋น ช่วยเอามันไปเก็บให้ข้า - เจ้าค่ะ
ท่านเซียนซุนเหลียวก็เก่งกาจเกินไปแล้ว
- จริงดังว่า - เป็นอนาคตของเราเลย
เหวดาวเหนือช่างขาดแคลน ผู้มีความสามารถจริงๆ
แม้แต่อย่างซุนเหลียวนี่ก็นับว่าเก่งกาจ
องค์หญิงเทียนจีมีเรื่องให้กลุ้มเยอะเลยละ
อยากให้ข้าเบิกบาน
ก็ง่ายมาก
อย่างเช่นว่า
เจ้า แล้วก็เขา
เข้าร่วมการคัดเลือกนักสู้
- เช่นนั้นข้าก็จะเบิกบานมาก - ได้สิ
ทำไมล่ะ
ข้าเป็นแค่แพทย์เซียน ไม่มีชีพจรวิญญาณ
จะเป็นนักสู้ได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราเชื่อฟังคำสั่งใคร
ใช่ว่าองค์หญิงจะไม่รู้
องค์หญิงแน่ใจหรือ ว่าจะใช้งานข้า
เหวดาวเหนือตอนนี้ขาดแคลนผู้มีความสามารถ
ข้าไม่มีทางเลือกอื่น
ดังนั้น ท่านเซียนทั้งสอง
ยินดีเป็นอีกแรงช่วยเหวดาวเหนือหรือไม่
ข้า แล้วก็เขา
พวกเรายินดี
ขอองค์หญิงโปรดปรานี
ข้าน้อย
ไม่ขอเล่นด้วย
เทียนจี เจ้าเป็นอะไรไป
- เทียนจี - เทียนจี
(ประทับท่ามกลางหมู่ดาว)
แย่แล้ว
- องค์หญิงถูกพิษ - พวกเรารีบไปดูเร็ว
เร็ว รีบไปตามคนมาช่วย
ไปกับข้า
เหยียนเสี้ยว เทียนจีเป็นอย่างไรบ้าง
นางถูกพิษ
ถูกพิษ
ลูกกวาด หรือว่าเป็นลูกกวาด
หากไม่ใช่ท่านหานเฟิงบอกข้า ว่าพวกเขากลับมาวางขายที่ตลาดห้วนซาอีก
ข้าก็หาซื้อไม่ได้หรอก
ซิวอวิ๋น ลูกกวาด
ลูกกวาด… ลูกกวาดอยู่นี่
ลูกกวาดไม่มีปัญหา
ค่อยยังชั่ว
ไม่สิ เทียนจียังไม่ดีขึ้นเลย
เมื่อครู่เทียนจียังแตะอะไรอีก
ปิ่นปักผมอันนั้น
เมื่อครู่นางแตะ ปิ่นปักผมฉูดฉาดอันนั้นก็เริ่มอาการแย่เลย
เป็นจี้ป๋อไจ่
เขาคงไม่ใช่ว่าอยากได้ตำแหน่งผู้สูงศักดิ์นี้หรอกนะ
เดิมทีเขาก็ไม่ได้ เกรงอกเกรงใจอะไรเทียนจีอยู่แล้ว
องค์หญิงถูกพิษแล้ว ท่านไม่ไปดูหน่อยหรือ
วันนี้ฉากละครที่ต้องดูมีเยอะมาก
ขาดฉากนี้ก็ไม่เป็นไร
ละครอะไร
เจ้าเคยได้ยิน นิทานจิ้งจอกถูกกระต่ายหลอกหรือไม่
ต่อให้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์แค่ไหน หากใจอ่อน
ก็ถูกลิขิตให้โดนหักเขี้ยวเล็บ
สุดท้ายตกเป็นอาหารในจานของกระต่าย
หากจี้ป๋อไจ่เป็นคนวางยาพิษจริงๆ…
จะทำอย่างไร
แม้ข้าไม่มีชีพจรวิญญาณ
แต่ต่อให้มีความเป็นไปได้เพียงหนึ่งในหมื่น
ข้าก็จะยอมแลกทุกอย่างเพื่อที่จะฆ่าเขา
อย่างนั้นหรือ
เทียนจี เจ้าฟื้นแล้ว
เป็นเช่นนี้จริงๆ
พิษเจ็ดชนิดเต็มๆ
อย่าว่าแต่จี้ป๋อไจ่ไม่มีทาง วางยาบนตัวเจ้าทีละอย่าง
ไม่ว่าใครคนใดในตำหนักก็ทำไม่ได้
เจ้าวางยาพิษตัวเอง
ท่านเซียนเหยียน
เป็นห่วงว่าข้าจะตาย
หรือว่า
กลัวท่านอาปิดบังเจ้า กำจัดข้าเสียให้พ้นๆ
อย่างไรสำหรับเจ้าแล้ว
นี่หมายถึงการสูญเสียความไว้ใจของเขา
ฟ้าคงถล่มแล้วสิ
มู่เทียนจี
เจ้าเอาร่างกายตัวเองมาเป็นของเล่น
เจ้าโง่เกินไปแล้ว
- เหยียนเสี้ยว เจ้า… - ยาถอนพิษล่ะ
เอาออกมา รีบกินเข้าไป
ไม่มียาถอนพิษ
- องค์หญิง… - ไม่ได้
ข้าต้องไปตามคนมาดูอีกที
ข้าน้อยจนปัญญาแล้วจริงๆ
ข้าน้อยวิชาแพทย์ยังไม่ดีพอ
สุดความสามารถแล้วจริงๆ
เหยียนเสี้ยว เจ้ารีบช่วยเทียนจีเร็วเข้า
ท่านเซียนเหยียน
พิษถูกถอนแล้ว
อย่าให้มีครั้งหน้าอีก
การคัดเลือกนักสู้เสร็จสิ้น
ตอนนี้จะประกาศรายชื่อผู้ผ่านคัดเลือก
(ประทับท่ามกลางหมู่ดาว)
(รายชื่อผู้ผ่านคัดเลือก)
ก่อนจะประกาศรายชื่อผู้ผ่านการคัดเลือกครั้งนี้
ข้ามีเรื่องสำคัญจะประกาศ
ผู้ผ่านการคัดเลือกวันนี้
ไม่ใช่รายชื่อสรุปสุดท้ายที่จะลงสนาม
- ทำไมล่ะ - ไม่ใช่สรุปสุดท้ายหรือ
- ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ - นั่นสิ
ใช่แล้ว น่าแปลก
- แล้วพวกเราเป็นใครล่ะ - เราจะทำไปทำไม
- นั่นสิ - นี่มันหลักการอะไร
- นั่นสิ - ทำไมถึงทำแบบนี้
- ตำหนักศึกษาโซ่วหัว - เสียเวลาสิ้นดี
ยังคงยินดีต้อนรับผู้มีพรสวรรค์ มากความสามารถพากันมาสมัครต่อไป
พวกเราจะคัดเลือกผู้ที่ยอดเยี่ยมเข้ามา
จนกว่าจะขัดเกลาขบวนทัพนักสู้ ที่สมบูรณ์แบบที่สุดออกมา
เข้าร่วมงานชุมนุมเมฆาครามครั้งต่อไปได้
- มีการคัดเลือกอีกเหรอ - นั่นสิ ต้องคัดเลือกอีกเหรอ
ต่อไปจะประกาศรายชื่อ ผู้ผ่านการคัดเลือกที่คาดว่าจะได้รับเชิญ
นักสู้อันดับหนึ่ง
นักรบ จี้ป๋อไจ่
โล่หน้า ซุนเหลียว
- ซุนเหลียวหรือ - ซุนเหลียวใช้ได้จริงๆ
ช่างหลอมอาวุธ เฉินซี
- เฉินซี - เฉินซี
- ทำไมถึงเป็นเขาล่ะ - นั่นสิ
ถึงแม้เขาจะมีพรสวรรค์ทำอาวุธเวท
แต่ก็ยังเป็นเด็กอยู่นะ
นั่นสิ
นี่ก็เด็กเกินไปแล้ว
เป็นเขาไม่ได้หรอก
ผู้ช่วย เมิ่งหยางชิว
เมิ่งหยางชิว
- เมิ่งหยางชิว - ถึงแม้ชีพจรวิญญาณเขาจะแข็งแกร่ง
แต่ก็เป็นคนซื่อบื้อ
- ข้า - แพทย์
- เขาเหรอ - ทำไมเขาได้รับเลือกล่ะ
เหยียนเสี้ยว
ท่านเซียนเหยียนถึงแม้วิชาแพทย์เก่งกาจ
แต่เขาไม่มีชีพจรวิญญาณนะ
นี่ไม่ใช่ไปตายหรือไร
- นั่นสิ - ใช่แล้ว
- เป็นไปได้อย่างไร - ทำไมล่ะ
เรียนผู้สูงศักดิ์
ข้าน้อยไม่มีชีพจรวิญญาณ
ไม่ตรงกับกฎเกณฑ์การคัดเลือกนักสู้
วิชาแพทย์ของท่านเซียนเหยียนเสี้ยว
มองไปทั้งเหวดาวเหนือไม่มีใครเทียบได้
ไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าเจ้า
ในฐานะแพทย์ ของตำหนักศึกษาโซ่วหัวออกศึกเมฆาคราม
ก็เชิดชูเกียรติแก่เหวดาวเหนือแล้ว
แต่ระบบเก่าจะแก้ไขได้อย่างไร
กฎเกณฑ์ทั้งหมด
ต้องเป็นประโยชน์กับ เหวดาวเหนือจึงดำรงอยู่ต่อไป
หากระบบเก่าไม่อาจช่วยให้เหวดาวเหนือ ได้ชัยชนะงานชุมนุมเมฆาคราม
เช่นนั้นข้าปกครองตำหนักศึกษาโซ่วหัว
ก็จะปรับแก้นี่แหละ
นี่ไม่สอดคล้องกฎระเบียบ
เลือกพวกเขาได้อย่างไรกัน
องค์หญิงก็ช่างกล้าเกินไปแล้ว
เมื่อก่อนก็ไม่เคยทำเรื่องนี้
องค์หญิงตัดสินใจเช่นนี้ได้อย่างไรกัน
ครั้งก่อน
องค์หญิงฝ่าฝืนระบบเก่า
ก็แต่งตั้งข้าเป็นนักสู้
มีอะไรสุดยอดกัน จริงๆ เลย
เผด็จการเกินไปแล้วจริงๆ
ไม่เห็นใครในสายตา
เขาคิดว่าเขาเป็นใคร
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ในครั้งที่แล้วยิ่งโจษจันไปทั่ว
แต่สุดท้ายเป็นอย่างไร เห็นได้ชัดเจนในทันที
ดังนั้น
ข้อกังขาทั้งหมด ข้ารับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว
เรียนผู้สูงศักดิ์ ในนักสู้ที่เข้าร่วม
ผู้ที่วิชาแพทย์เหนือกว่าข้าน้อยมีมากมายนับไม่ถ้วน
ไม่ต้องถึงตาข้าน้อยฝืนอวดดี
หากเขาทำได้
พวกเราก็ทำได้ทุกคน
อย่างนั้นหรือ
ในระหว่างการคัดเลือก ข้าโชคไม่ดีถูกพิษ
พิษเจ็ดชนิดผสมกัน ยากซับซ้อนอย่างที่สุด
ตอนนี้ซิวอวิ๋นถามหมอทั้งหมดที่อยู่ตรงนั้น
ไม่มีใครถอนได้
ก็มีแต่ท่านเซียนเหยียนเสี้ยว
ภายในเวลาอันสั้น
ก็ปรุงยาถอนพิษเอาชนะพิษทั้งเจ็ดออกมาได้
ทุกท่านที่อยู่ในเหตุการณ์ ยอมอย่างหมอบราบคาบแก้วเลยนี่
ใช่แล้ว ข้าก็เห็นกับตาตัวเอง
- ถูกต้อง - จริงด้วย
- พวกเขาก็เห็น - ใช่ พวกเราเป็นพยานได้
- จริงด้วย - ใช่
เจ้าก็อย่าดูถูกตัวเองไปเลย
- นั่นสิ - เขาทำได้
ท่านเซียนเหยียนเสี้ยวถึงแม้ไม่มีชีพจรวิญญาณ
แต่ขอเพียงมีโอกาสชนะหนึ่งในสิบส่วน
ท่านก็จะพยายามอย่างไม่ย่อท้อ
ไม่ใช่หรือ
นางพูดถูก
ราชาเทพดาวเหนือเสด็จแล้ว
- คารวะท่านราชาเทพ - คารวะท่านราชาเทพ
เสด็จพ่อ
(มู่หยวนเฟิง ราชาเทพแห่งเหวดาวเหนือ)
งานชุมนุมเมฆาครามครั้งก่อน
เหวดาวเหนือเลื่อนฐานะขึ้นเป็นสามแดนบน
แต่ข้าเชื่อว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้น
หลังจากนี้ยังมีการชนะต่อเนื่องรอเราอยู่
วันนี้ทุกท่าน
ยินดีทุ่มแทแรงสู้เพื่อเหวดาวเหนือ
ข้าซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง
หวังว่าภายหน้าทุกคนจะทุ่มเทสุดกำลัง
ปกป้องเกียรติยศของเหวดาวเหนือ
ทุ่มเทสุดกำลัง
ปกป้องเกียรติยศของเหวดาวเหนือ
ท่านพี่ สุขภาพสำคัญ
รีบกลับไปพักผ่อนดีกว่า
จะกลับเดี๋ยวนี้
คนผู้นี้ใครกัน
นี่ไม่ใช่…
- กลับมาแล้วหรือ - เขาหรือ
- ใช่แล้ว - นั่นสิ
- อะไรกัน - ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะ
ทำไมจู่ๆ เขาก็ปรากฏตัวล่ะ
เซียนผู้มีความผิดโฮ่วจ้าว ขอพบราชาเทพ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
บอกว่าตัวเองมีความผิดด้วย
- เกิดอะไรขึ้น - ทำไมล่ะ
- โฮ่วจ้าว - ก่อนหน้านี้เขาหายสาบสูญไปนานแล้วไม่ใช่หรือ
- ทำไมมาปรากฏตัวตอนนี้ - เกิดอะไรขึ้น
- เขาจะทำอะไรน่ะ - นี่มันอะไรกัน
- เขาไปทำอะไรมา - ไปทำอะไรผิดมางั้นหรือ
โฮ่วจ้าวบาปหนาเต็มตัว มิอาจอภัยได้จริงๆ
ขอราชาเทพโปรดประทานความตาย
โฮ่วจ้าว เจ้าหายสาบสูญไปนาน
ทิ้งโถงพิพากษาไม่สนใจไยดี
ตอนนี้กลับวิ่งมาทำบังอาจต่อหน้าราชาเทพ
เจ้ามีเจตนาอะไรกันแน่
- ใครก็ได้ - ขอรับ
- ลากโฮ่วจ้าวออกไป - ขอรับ
ช้าก่อน
ขอบคุณท่านเซียนโฮ่วจ้าว
มอบความทรงจำให้ข้า
ไม่เช่นนั้นข้ายังต้องเปลืองแรง ตามหาคนที่ข้าต้องจัดการอีก
อย่าลืมเรื่องที่ข้าให้เจ้าทำ
ราชาเทพป่วยสลบไสลหลายปี
แต่อย่างไรต้องมีบางโอกาส ที่ตามกฎแล้วเขาต้องอยู่ในงาน
ทุกครั้งที่ถึงช่วงเวลานี้ เขาก็จะฟื้นขึ้นมาเหมือนนัดไว้
การคัดเลือกนักสู้ในปีนี้ คิดว่าก็ไม่ยกเว้น
ครั้งนี้ เจ้าก็ไปพบราชาเทพ
ยอมรับผิดต่อหน้าสาธารณะ
เซียนมีความผิดโฮ่วจ้าว
ใช้ประโยชน์จากตำแหน่งผู้พิพากษา
หลอมปรุงสวรรค์แค้นจำพราก กับความฝันข้าวฟ่างเหลืองเองส่วนตัว
อะไรนะ
- สวรรค์แค้นจำพรากกับความฝันข้าวฟ่างเหลือง - รู้เรื่องนั้นด้วย
บัดนี้รู้ซึ้งถึงความผิดบาปอย่างหนักของตนเองแล้ว
ยินดีมอบตัวสารภาพเรื่องราว
ขอราชาเทพโปรดลงโทษ
สวรรค์แค้นจำพรากกับความฝันข้าวฟ่างเหลือง
นั่นมัน
โอสถวิญญาณสกุลป๋อ ที่ทำให้คนกำเนิดชีพจรวิญญาณไม่ใช่หรือ
นี่มันสูญหายไปจากหกแดนเป็นร้อยปีแล้วไม่ใช่หรือ
นั่นสิ เขามีได้อย่างไร
ยังมีคนแอบหลอมปรุง สวรรค์แค้นจำพรากเองอีกหรือนี่
ยี่สิบสองปีก่อน
ข้าได้คัมภีร์แพทย์ ที่สายเลือดสกุลป๋อทิ้งไว้มาโดยบังเอิญ
จึงใช้ประโยชน์ดินแดนเหวลึก
กับแรงงานนักโทษ แอบหลอมยาขึ้น
เพียงแต่ตำราเขียนมือนั้นเป็นของชำรุด
หลายปีที่ผ่านมา
หลอมปรุงออกมาได้เพียงสวรรค์แค้นจำพราก
ไม่ได้ความฝันข้าวฟ่างเหลือง
หากเป็นอย่างที่โฮ่วจ้าวพูด…
ท่านหานเฟิง
เหวลึกอยู่ในการดูแลของเจ้า
เจ้ามีคำอธิบายหรือไม่
ท่านพี่โปรดพิจารณา
ในช่วงเวลาที่น้องควบคุมดูแลเหวลึก ไม่เคยได้ยินเรื่องเหลวไหลเช่นนี้มาก่อน
โฮ่วจ้าว
เรื่องนี้เจ้าต้องคิดให้ดีก่อนค่อยพูดนะ
กล่าวหาตามอำเภอใจจะนำภัยพิบัติมาสู่ทั้งตระกูลได้
นั่นสิ โฮ่วจ้าว
ท่านหานเฟิงมีส่วนร่วมหรือไม่
เจ้าต้องพูดให้ชัดเจน เป็นพยานให้เขาสิ
ข้าเอง
ทุกอย่างเป็นการกระทำ ของข้าโฮ่วจ้าวเพียงคนเดียว
ช่วงที่รักษาการณ์ดูแลเหวลึก
ข้าปลอมแปลงเอกสารลายมือของท่านหานเฟิง
ใช้ส่วนรวมหาผลประโยชน์ส่วนตัว
บังคับให้นักโทษเหวลึก
หลอมปรุงสวรรค์แค้นจำพรากให้ข้า
ท่านเซียนโฮ่วจ้าว
คนใหม่ที่เข้ามาตำยาให้ข้าล่ะ
อยู่นี่ขอรับๆ
เร็วเข้า อย่ามัวชักช้า
- ไปทางนั้น - เร็วเข้า
เร็วหน่อย
ไปทางนั้น
กล้าแอบอู้ไม่ทำงาน
สมควรโดนฟาด
นักโทษต่ำต้อยอย่างพวกเจ้า
ตำยาให้ข้าไปดีๆ
ชาตินี้อย่าได้คิดออกไปเลย
ท่านเซียนซือถู
หากที่โฮ่วจ้าวพูดเป็นความจริง
ควรลงโทษอย่างไร
คดีนี้เกี่ยวพันวงกว้าง
เกรงว่าข้าน้อยยังต้องตรวจสอบโดยละเอียด
วินิจฉัยความถูกต้อง ถึงจะตัดสินได้
ที่ข้าพูดทั้งหมด
เป็นความจริงทุกประโยค
ได้
ตั้งแต่วันนี้ไป
คุมตัวโฮ่วจ้าวเข้าคุกโถงพิพากษา
รอโถงพิพากษาตรวจสอบความจริงชัดเจนแล้ว
ค่อยดำเนินการตัดสินโทษ
- ได้ - ได้
ราชาเทพทรงพระปรีชา
ข้าจะต้องคอยกำชับให้โถงพิพากษา ตรวจสอบเส้นสนกลในให้ชัดเจนแน่นอน
ช้าก่อน
ความผิดของโฮ่วจ้าว ข้าน้อยยังมีเรื่องรายงานราชาเทพอีก
ท่านเซียนวางใจได้
ท่านมีบุญคุณช่วยชีวิตข้า
รั่วสุ่ยต้องตอบแทนแน่นอน
- อะไรอีกล่ะเนี่ย - นี่จะทำอะไร
- นางเป็นใคร - เกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย
ข้าน้อยรั่วสุ่ย สาวใช้ทำความสะอาดหอราตรีบุปผาจันทร์
ยินดียอมรับโทษแขวนฐานล่วงเกินเบื้องสูง
ใช้ฐานะที่ต่ำต้อยฟ้องร้องเซียนเบื้องสูง
- มีเรื่องอะไร - ให้นางพูดซิ
เจ้ามาฟ้องร้องอะไรอีกล่ะ
ให้นางพูดซิ
ราชาเทพโปรดพิจารณา
เรื่องนี้
ไม่ได้ธรรมดาอย่างที่โฮ่วจ้าวพูด
นักโทษที่ช่วยหลอมยาให้เขาที่เหวลึกเหล่านั้น
ที่จริง
ล้วนเป็นภูตเซียนผู้บริสุทธิ์ที่ถูกเขาลักพาตัวไป
- ทำได้อย่างไรนะ - ไม่อยากเชื่อเลย
เขาใช้โซ่ตรวนโลกันตร์
บีบบังคับควบคุมให้เหล่าภูตเซียนทำงานหนัก
พิษจากการหลอมยา ก่อเกิดมลพิษกับหมู่บ้านละแวกใกล้เคียงมากมาย
โฮ่วจ้าวรู้ทั้งรู้ว่าเป็นเช่นนี้ แต่ก็ยังดื้อดึงไม่สำนึก
เซียนหญิงท่านนี้ เจ้ารู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไร
เจ้าเป็นอะไรกับโฮ่วจ้าว
ข้าน้อย
คือบุตรสาวนอกสมรส ของโฮ่วจ้าวที่เร่ร่อนอยู่ภายนอก
- บุตรสาวนอกสมรส - บุตรสาวนอกสมรส
เมื่อครู่เจ้าบอกว่าโฮ่วจ้าวเป็นพ่อแท้ๆ ของเจ้า
แล้วทำไมเจ้ายังจะฟ้องร้องเขาอีก
- นั่นสิ - ใช่แล้ว
เช่นนั้นเซียนหญิง เล่าที่มาที่ไปของเรื่องทั้งหมดนี้ให้ชัดเจน
ผู้พิพากษาจะได้ตัดสินโทษได้
รั่วสุ่ย
ตอนนั้นทอดทิ้งพวกเจ้าแม่ลูก เป็นความผิดของพ่อ
ข้าก็พยายามหาโอกาสชดเชยให้เจ้าอยู่ตลอด
ขอเพียงเจ้าอย่าตำหนิพ่ออีกเลยนะ
ท่านคู่ควรหรือ
ตอนนี้ท่านมาแสร้งทำเป็นพ่อที่ดีอะไรอีก
ตอนนั้นท่านเห็นข้าเกิดมาเป็นโรคกิ่งแห้ง
คือลางเสื่อมห้าอย่าง
ท่านก็ทอดทิ้งข้ากับท่านแม่อย่างไม่ลังเลเลยสักนิด
ท่านแม่ก็เพราะเหนื่อยล้าทั้งกายใจ
ป่วยเรื้อรังเสียชีวิต
วัฏจักรแห่งสวรรค์ ผลกรรมต้องตามสนอง
ท่านทอดทิ้งภรรยาและลูก
อยากได้เพียงลูกหลานที่แข็งแรง
แต่สายเลือดคนรุ่นหลังของท่าน ล้วนเสียชีวิตเพราะป่วยเป็นโรคกิ่งแห้ง
มีเพียงข้า
รอดชีวิตมาถึงทุกวันนี้
หากไม่ใช่เพราะเช่นนี้
ท่านจะจำได้อย่างไรว่ายังมีลูกสาวอีกคน
โฮ่วจ้าวใจจืดใจดำไร้คุณธรรมเช่นนี้
ข้าจะไม่เกลียดเขาได้อย่างไร
ทำเรื่องเลวร้ายถึงที่สุดจริงๆ
- แย่มาก - ทำเยี่ยงนั้นได้อย่างไร
แม้พูดเช่นนี้
หากมีเพียงเจ้าชี้ตัวคนเดียว
เกรงว่ายังไม่พอ
เรียนท่านราชาเทพ ข้าน้อยนอกจากตัวเอง
ยังมีพยานอีกคน
เซียนหญิงหมิงอี้
ข้าอยู่ที่หอราตรีบุปผาจันทร์
ถึงแม้ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับหมิงอี้
แต่ข้ารู้ว่า
พ่อแม่ของนางล้วนเป็นเซียนเก็บสมุนไพร ที่ธาราคิมหันต์เหมันต์
ชายแดนเหวดาวเหนือ
หมิงอี้
เจ้าได้เห็นสภาพตอนเสียชีวิต ของพ่อแม่เจ้าหรือไม่
ใต้เท้า
ครอบครัวข้าอาศัยอยู่ที่ ธาราคิมหันต์เหมันต์มาสืบชั่วรุ่น
ทำได้เพียงเก็บสมุนไพรเลี้ยงชีพ
ห้องนี้ต่อไปเป็นของเจ้าแล้ว
อีกห้าวัน
ตำหนักศึกษาโซ่วหัว
เริ่มคัดเลือกนักสู้ เพื่องานชุมนุมเมฆาครามครั้งต่อไป
นายท่านหวังว่า เซียนหญิงจะติดตามไปเข้าร่วมด้วย
นี่คือยันต์คุ้มกายของข้า
ช่างวางหมากกระดานใหญ่มากจริงๆ
แม้แต่ข้าก็ยังเป็นหมากบนกระดานของเจ้า
ในเมื่อข้ายืมใช้ฐานะของบุตรสาวตระกูลหมิง
วันนี้ก็จะทวงคืนความยุติธรรมให้พวกเขา
ตอนที่พ่อแม่ข้าเสียชีวิต
ใบหน้าเป็นสีม่วง
ตามร่างกายที่ต่างๆ ล้วนมีรอยเลือดรูปใยแมงมุม
เจ็บปวดเหลือคณา
- โหดร้ายเสียจริง - นางช่างน่าเวทนานัก
อุกอาจนัก
หมิงอี้
พ่อแม่ของเจ้าเกิดเรื่องเช่นนี้ ทำไมเจ้าถึงไม่บอกข้า
ใช้ประโยชน์ก็ใช้แล้ว
ยังจะมาเสแสร้งอะไรอีก
ขอถามแพทย์เซียนในที่นี้
พ่อแม่ของหมิงอี้ ที่ปรากฏนี้คืออาการอะไร
- นั่นสิ อาการอะไร - แค่นึกก็ทนไม่ไหวแล้ว
แพทย์เซียนเหยียนเสี้ยว
เจ้าพูดหน่อยว่านี่คืออาการอะไร
สภาพการตายเช่นนี้
น่าจะเป็นเพราะสัมผัส กับบุปผามุกโลหิตมายาวนาน
- จึงสะสมพิษ - บุปผามุกโลหิต
- นั่นพิษร้ายแรงเลยนะ - นั่นสิ
จากที่ข้ารู้
เซียนเก็บสมุนไพรของธาราคิมหันต์เหมันต์ ตอนที่เก็บสมุนไพรละแวกเหวลึก
ต่างก็เสียชีวิตอย่างเป็นปริศนา เพราะดื่มน้ำพุจากเหว
และแหล่งพิษในน้ำ
ก็คือบุปผามุกโลหิตที่มีพิษรุนแรงนั้น
ข้ารู้ว่าฟ้องร้องผู้อยู่เบื้องสูงต้องรับโทษแขวน
ข้าน้อยหมิงอี้
ขอใช้ฐานะต่ำต้อยฟ้องร้องเซียนเบื้องบนเช่นกัน
ข้าน้อยไร้ความสามารถ
จนกระทั่งวันนี้ถึงได้รู้ว่าพ่อแม่ตายอย่างอยุติธรรม
ธาราคิมหันต์เหมันต์
ไม่รู้ว่ายังมีผู้บริสุทธิ์ เหมือนอย่างพ่อแม่ข้าอีกเท่าไร
ถูกความเป็นอยู่บังคับ
ให้สัมผัสแหล่งน้ำมลพิษที่เหวลึก
จนต้องมาเสียชีวิต
วันนี้จึงขอบังอาจฟ้องร้องเบื้องสูง
เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรม ให้กับผู้รับใช้เซียนเก็บสมุนไพรทั้งหลาย
เรียนท่านราชาเทพ
ข้าน้อยคือคนที่ออกมาจากเหวลึก
นอกจากถูกแส้ฟาดทุกวันแล้ว ก็เหลือเพียงขนย้ายบุปผามุกโลหิตแล้ว
ข้าเป็นพยานได้
หมิงอี้ เจ้าไม่ต้องห่วง
ข้าเป็นพยานให้เจ้าได้
พ่อแม่ของเจ้าต้องไม่ตายอย่างอยุติธรรม
เชื่อข้านะ
จี้ป๋อไจ่
การใหญ่อยู่ตรงหน้า
เจ้าพูดอะไรต้องคิดให้ดี
ขอให้เจ้าตอบอย่างจริงจัง
เจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์
ไม่มีความผิดใดๆ ก็ถูกจับไปเป็นนักโทษเหวลึกใช่หรือไม่
พวกท่านเอาเรื่องอดีตของข้า ไปพูดกันลับหลังตั้งนาน
จับสังเกตเรื่องหนึ่งไม่ออกหรือ
ตั้งแต่ข้าจำความได้
ก็อยู่ในเหวลึกแล้ว
(จี้ป๋อไจ่วัยเยาว์)
มิทราบว่า
ข้าทำความผิดอะไรหรือ
เช่นนี้แสดงว่า
ท่านเซียนจี้รู้มาตลอดว่าตัวเองถูกปรักปรำ
แล้วเจ้าเคยคิดจะแก้แค้นโฮ่วจ้าวหรือไม่
เซียนหญิงรั่วสุ่ยผู้นี้
อยู่ที่เหวดาวเหนือก็นานแล้ว
ไม่เคยคิดฟ้องร้องเบื้องสูงมาก่อน
นางได้รับการกระตุ้นจากใคร
ถึงได้มีความกล้ายืนขึ้นมาล่ะ
ท่านหานเฟิงดูเหมือนยังไม่เข้าใจประเด็นสำคัญนะ
ทำไมถึงมาสนใจเหตุผลที่รั่วสุ่ยฟ้องร้องซะล่ะ
ตอนนี้มาทำให้รู้เรื่องว่า
ทำไมรั่วสุ่ยถึงเปิดโปงสำคัญ
หรือว่าสืบความจริงของเหวลึก ให้ชัดเจนสำคัญกว่ากันล่ะ
ท่านอา
ข้าคิดว่าท่านเซียนจี้พูดถูก
จริงสิ
ดูเหมือนเรื่องนี้ยังมีจุดน่าสงสัยอีก
แค่โฮ่วจ้าวคนเดียว
จะจัดการเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไรกัน
- นั่นสิ - จริงด้วย
- พูดมีเหตุผล
นั่นสิ
มันต้อง… ต้องไม่ได้แน่ๆ
- นั่นสิ - ต้องมีคนร่วมลงมือแน่
โฮ่วจ้าว
เงยหน้าขึ้นมา
เบื้องหลังเจ้ามีคนบงการเจ้า
วันนี้พูดออกมา
ข้ารับรองว่าเจ้าจะไม่ตาย
- พูดสิ รีบพูดเร็วเข้า - พูดสิ
- พูด
- บอกความจริงมา - พูดสิ
- เจ้าพูดสิ - พูดออกมา
รีบพูดเร็วเข้า
- พูดสิ - เป็นใครกัน
- เจ้าพูดสิ - พูดสิ
พูดออกมา เร็ว
พูดสิ
- พูดออกมา - เร็ว
เผยความจริงมา
ปิดบังอะไรอยู่
- พูดออกมา - พูดสิ
พูดออกมาก็ได้แล้ว
- รีบพูดออกมาสิ - ต้องปิดบังพวกเราอยู่แน่ๆ
- รีบพูดเร็ว - พูดสิ
ทำไมไม่พูดล่ะ
- รีบพูดสิ - รีบบอกพวกเรามาเลย
- พูดสิ - ปิดบังอะไรไว้กันแน่
- พูด - พูดสิ
พูดเร็วเข้า
- พูดสิ - รีบพูดเร็วเข้า
พูดออกมา
พูดสิ
- ที่จริง… - พูดเร็วเข้า
ไม่พูดก็คือตาย
- เร็วเข้า - ราชาเทพ
- เสด็จพ่อ
เหยียนเสี้ยว รีบดูท่านพี่หน่อยเป็นอะไรไป
ราชาเทพ นี่…
เป็นอย่างไรบ้าง
ราชาเทพเป็นกังวลมากเกินไป
กลับตำหนักพักฟื้นหน่อยก็ได้แล้ว
รีบส่งท่านพี่กลับตำหนัก
เสด็จพ่อ
ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
เทียนจี หากเจ้าเป็นห่วง ก็ไปด้วยกันสิ
ไม่ต้องหรอก ท่านอา
ขอบคุณท่านอาที่ช่วยทันเวลา
ในเมื่อเรื่องราวกระจ่างแล้ว
ท่านพี่กำลังป่วย
ข้าได้แต่ต้องทำหน้าที่ของท่านพี่ชั่วคราว ตัดสินโทษโฮ่วจ้าว
ซือถูหลิ่ง ผู้พิพากษาแห่งโถงพิพากษาอยู่ขอรับ
ถอดถอนฐานะเซียนของโฮ่วจ้าว ตัดสินให้เป็นนักโทษ
ลงทัณฑ์อสนีสวรรค์สูงสุด
ทำลายจิตปฐมของเขา วิญญาณสลายในหกแดน
- ดี - ดี
- ตัดสินได้ดี - สมใจผู้คน
- สมควรแล้ว - ยุติธรรมแล้ว
- สมควรเป็นเช่นนี้ - ตัดสินได้ดี
คนเช่นนี้ก็สมควรวิญญาณสลายในหกแดน
- นั่นสิ - ถูกต้อง
- ใช่ - พูดถูก
- สมน้ำหน้า - ดี ตัดสินได้ดี
ขอบคุณท่านหานเฟิงที่ออกหน้า
ทวงความยุติธรรมให้ข้าน้อย
ไม่ต้องหรอก พวกเจ้าวางใจเถอะ
ข้าต้องให้โฮ่วจ้าวรับโทษประหารแน่นอน
คืนความยุติธรรมให้พวกเจ้า
เซียนหญิงรั่วสุ่ย
วันนี้ใครเป็นคนส่งเจ้ามากันแน่
เจ้าไม่ต้องกลัว
ข้าถามเรื่องพวกนี้
แค่อยากจะปกป้องเจ้ากับคนข้างหลังเจ้า
ให้ดียิ่งขึ้น
ขอบคุณท่านหานเฟิง
แต่ว่า…
ไม่มีใครส่งข้ามา
ข้าอยากเปิดโปงเรื่องราวทั้งหมดเอง
อย่างนั้นหรือ
ท่านเซียนจี้อยู่ที่หอราตรีบุปผาจันทร์มานาน
ก็คงไม่เคยเห็น เซียนหญิงรั่วสุ่ยไปมาหาสู่กับใครใช่ไหม
หอราตรีบุปผาจันทร์
ที่นั่นมีคนตั้งมากมาย คุ้มค่าให้ข้าพบเจอทั้งวันทั้งคืน
เซียนหญิงรั่วสุ่ย
ก็แปลกหน้าอยู่จริงๆ
อีกอย่างข้าก็ไม่ได้ไปนานมากแล้ว
ตอนนี้ข้ามีหมิงอี้แล้ว
ยังจะไปสถานที่แบบนั้นทำไมอีก
ท่านว่าไหม
ท่านหานเฟิง
หากใต้เท้าของเรา
ไปหาเรื่องเซียนหญิงน้อยคนไหน ของหอราตรีบุปผาจันทร์
ท่านต้องบอกข้านะ
ข้าต้องให้เขาโดนดีแน่
เซียนหญิงคิดมากแล้ว
ข้ากับท่านเซียนจี้แค่พูดคุยธุระกันนิดหน่อยเท่านั้น
เซียนหญิงทั้งสองกล้าหาญอย่างยิ่ง
แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ
พวกเจ้าฟ้องร้องเบื้องสูง ยังคงต้องได้รับโทษแขวน
รั่วสุ่ยเข้าใจ
ท่านเซียนจี้
ข้ามีเรื่องใหญ่บางอย่างอยากจะหารือกับเจ้า
ให้เกียรติสักหน่อยได้หรือไม่
เรื่องใหญ่
ได้สิ
จี้ป๋อไจ่เจ้าตัวดี
เจ้าออกจากบ้านต้องหกล้มแน่นอน
เดินบนถนนก็รองเท้าพื้นหลุด
กินข้าวก็ต้องกัดโดนหิน
- แล้วก็… - เซียนหญิงหมิงอี้ๆ
ท่านเซียนจี้เป็นคนดีมาก
ท่านอย่าด่าเขาอีกเลย
เจ้าคิดว่าเขาดีมาก
ก็เจ้าไม่เคยเห็น
ท่าทางที่เขาโอบซ้ายกอดขวา ที่หอราตรีบุปผาจันทร์
อย่าโง่ไปเลย
ข้าพูดเรื่องจริงนะ
ท่านอย่าเพิ่งไม่เชื่อ
เขาอยู่ที่หอราตรีบุปผาจันทร์ กับเซียนหญิงเหล่านั้นล้วนแล้วแต่บริสุทธิ์ผุดผ่อง
ไม่เคยเกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น
เขาเป็นคนดีมากจริงๆ
ไม่เคยเกิดอะไรขึ้นเลย
เขาเป็นคนดีมากๆ จริงๆ
ท่านอย่าเข้าใจผิดเขาเด็ดขาด
ข้าไม่ได้เข้าใจผิดเขา
เจ้าต่างหากถูกเขาหลอกแล้ว
เจ้าคิดว่าเขาดีกับเจ้า
นั่นเขาหลอกใช้เจ้า
เจ้าอย่าคิดว่าเขาห่วงใยเจ้าจากใจจริง
ข้าว่านะสหายฉีไป่ ชานี่ต่อแก้วแล้วแก้วเล่า
ก็ไม่รู้ว่าเรื่องใหญ่ที่ท่านว่าคืออะไรกันแน่
คงจะเป็นหวัดเข้าแล้ว
ให้ข้ากลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ วันหลังค่อยคุยอีกที
ช้าก่อน
หมออยู่พอดี
ข้าจะส่งคนไปเอายามาให้ รักษาอาการหวัดของเจ้าพอดี
เรื่องโฮ่วจ้าว
ได้ยินแล้วช่างน่าตกใจจริงๆ
ก็ต้องโทษข้า ไม่ทันได้ใส่ใจธาราคิมหันต์เหมันต์
ช่างละอายต่อราชาเทพจริงๆ
วันนี้เป็นโอกาสดี
ข้าคิดว่าได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกับน้องป๋อไจ่มากขึ้น
เพื่อไม่ให้ภายหน้าเกิดโศกนาฏกรรมพวกนี้อีก
ท่านหานเฟิงสรุปได้มีเหตุผลมาก
แต่ว่า…
เพิ่งออกห่างจะเซียนหญิงน้อยของข้าแป๊บเดียว
ข้าถึงกับเริ่มคิดถึงนางขึ้นมาแล้ว
ช้าก่อน
น้องจี้
เป็นผู้พิพากษานี้เหนื่อยจริงๆ
ลงโทษแขวน ยังต้องยืนยันพยานบุคคลอีก
เซียนหญิงที่หอราตรีบุปผาจันทร์ ไม่ได้มีอะไรกับเขาเลย
มันสมเหตุสมผลหรือ เขาป่วยหรือไร
เขาคงไม่ได้ป่วยหรอกมั้ง
เขาป่วยไหม
ช่างเถอะๆ เจ้ายังเด็ก
เจ้าก็จำไว้เถอะ
จี้ป๋อไจ่เขาก็คิดจะ
ใช้ทุกคนเป็นหมาก
คิดคำนวณทุกคนเข้าไปแล้ว
ระวัง
นี่คือสัตว์ปีศาจ เป็นไปได้อย่างไร
ใครก็ได้ มีสัตว์ปีศาจ
ไม่ได้ อาศัยพลังวิญญาณแค่นี้ฆ่ามันไม่ได้แน่นอน
ต้องยืมพลัง
ทางนั้นเกิดอะไรขึ้น
รีบไปดูเร็วเข้า