(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
(จี้ป๋อไจ่ วัยเยาว์)
อยากกินหรือ
ดูให้ดีเล่า
หมาของข้ายังสูงส่งกว่าพวกเจ้าเสียอีก
เจ้าคุกเข่าลงก็จะให้เจ้ากิน
ไม่คุก
- จะคุกไม่คุก - ไม่คุก
เจ้ามันเด็กที่พ่อแม่ก็ยังไม่ต้องการ
เป็นสุนัขถูกทิ้งเอาไว้ที่ชายแดน
เจ้ารู้ไหม
ถ้ายังกล้าทำให้ข้าขุ่นเคืองอีก
ข้าจะทุบขาเจ้าให้หัก
ข้า…
ข้าไม่ได้ถูกทิ้งเอาไว้ที่ชายแดน
ข้า… ข้าไม่ใช่
ข้าจะต้องรอดออกไปจากที่นี่ให้ได้
พวกเจ้าไปหาด้านนั้น
อย่าให้เขาหนีไปได้เด็ดขาด
ภาพวาดอยู่ที่นี่หรือ
ระหว่างทางไม่มีกลไกอะไรเลย
ในนี้ป้องกันหละหลวมเสียจนไม่ค่อยปกติเลยนะ
เกรงว่าไม่ใช่ไม่มี
เพียงแต่ยังไม่ทำงาน
รอให้พวกเราเอาตัวเข้าไปติดกับเท่านั้นเอง
ใต้เท้า
ข้ามีหน้าที่ต้องปกป้องท่าน
สายฟ้าจากนรกข้าก็สมควรไปแทนท่าน
ถ้า… ถ้าข้าเป็นอะไรไป
อย่าง… อย่างนั้นก็ไม่เป็นไร
แต่ถ้าท่านเป็นอะไรขึ้นมา
แล้วใครจะมาค้ำจุนครอบครัวกันเล่า
ให้ข้าไปแทนท่านเถอะ
เจ้าไปเถอะ
ให้ข้าไปจริงๆ หรือ
คนชาติสุนัข
ไม่เป็นไร
ต่อให้มีอันตรายเพียงใด
ก็ต้องให้ข้าไปแทนใต้เท้า
ข้าจะให้เจ้าได้ดูกระบวนท่าบทที่ 14
“หมิงอี้แสวงหาความมั่งคั่งจากอันตรายของข้า”
เจ้าเป็นยังไงบ้าง
ได้มาแล้ว
ภาพไม่เป็นไรก็พอแล้ว
ปวดใจแล้วละสิ
ยังมีอีก
ระวัง
เจ้าไม่เป็นไรกระมัง
เจ้าถูกศรกลืนวิญญาณ
- รีบตามข้ามา ตามข้ากลับไป - ใต้เท้า
เอาของมีค่าพวกนั้นทั้งหมดไปให้ข้า
ต่อไปของพวกนี้ข้าซื้อให้เจ้าได้ทั้งหมด ตามข้าไป
ไม่ใช่ พวกเรายังต้องจัดฉากที่นี่ด้วย
เหมือนจริงเท่าไรยิ่งดี
ข้าเข้าใจที่เจ้าจะสื่อแล้ว
(โถงพิพากษา)
ภาพเหมือนทายาทสกุลป๋อหายไป
แถมยังอยู่ภายใต้จมูกของเจ้าอีก
เสี่ยวซือถู
เจ้าเพิ่งเข้ารับตำแหน่ง
ก็เกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่ขนาดนี้แล้ว
เจ้าจะต้องตรวจสอบให้ชัดเจนนะ
การทำงานของโถงพิพากษา
ยังต้องพึ่งท่านหานเฟิงแล้ว
ท่านต้องการให้ข้าทำอะไร ข้าจะจัดการอย่างเต็มที่
ข้าชอบที่เจ้ารู้กาลเทศะนี่แหละ
ในงานเลี้ยงเมื่อวาน ข้าเห็นจี้ป๋อไจ่
สนใจภาพนั้นมากๆ
หากผู้พิพากษาไปตรวจสอบ ทะเลมิหวนกลับอย่างละเอียด
เพื่อล้างมลทินให้ท่านเซียนจี้
อย่างนั้นย่อมดีที่สุดแล้ว
ท่านเซียนจี้คือนักรบ
ตอนนี้ข้าไม่มีหลักฐานใดๆ
อาศัยเพียงคำพูดไม่กี่คำ
ก็ไปตรวจสอบทะเลมิหวนกลับโดยพลการ
ถ้าเขาเอาจริงกับข้าขึ้นมา
ข้าไม่มีจุดยืน
และไม่มีความสามารถพอ จะยึดครองความได้เปรียบเลยนะ
จะเรียกพลการได้อย่างไร
เจ้าไปทะเลมิหวนกลับ
เพราะต้องการตรวจสอบว่า มีหัวขโมยบุกเข้ามาหรือเปล่า
เพื่อปกป้องความปลอดภัยของท่านเซียนจี้ต่างหาก
เขามีชีพจรวิญญาณ ข้าไม่มีเสียหน่อย
ใครปกป้องใคร
ท่านพูดสลับแล้วกระมัง
เมื่อครู่เจ้าบอกว่า
จะฟังข้าไม่ใช่หรือ
ท่านจัดการก็ส่วนท่านจัดการ
แต่ข้าไม่ได้บอกว่าข้าจะทำได้เสียหน่อย
บังอาจ
เจ้าถึงกล้าพูดแบบนี้กับองค์ชายหรือ
ช่างเถอะ
เหยียนเสี้ยว
เจ้าไป
น้อมรับคำสั่ง
สหายเหยียนมาเยี่ยมเยียนครานี้
มีเรื่องอะไรหรือ
สหายจี้คงยังไม่รู้
เมื่อวานโถงพิพากษาโดนขโมยขึ้น
ข้ารับคำสั่งให้มาตรวจสอบ
รบกวนแล้ว
โถงผู้พิพากษาโดนขโมยขึ้น
เกี่ยวอะไรกับทะเลมิหวนกลับของข้าด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น
มีผู้พิพากษาคนใหม่มารับตำแหน่งแล้วไม่ใช่หรือ
ช่างเป็นสุนัขจับหนูจริงๆ
ใครเป็นหนู
แล้วใครเป็นสุนัขล่ะ
หัวขโมยคนนั้นไม่ใช่แค่เอาสมบัติไป
แต่ยังเอาภาพเซียนหญิงภาพนั้น
ที่ท่านหานเฟิงเผยให้ชมในงานเลี้ยงไปด้วย
เพื่อของไม่มีค่าแค่นั้น
ต้องถูกศรกลืนวิญญาณเข้าไป
ขุนนางใหม่ต้องการแสดงอำนาจ
ผู้พิพากษาจึงสั่งให้ข้ามาตรวจสอบ
ทุกคนที่เคยเห็น
รูปภาพนั้นในงานเลี้ยงเมื่อคืน
ข้าก็แค่แพทย์เซียนตัวเล็กๆ คนหนึ่ง
จะกล้าไม่ทำตามได้หรือ
ตรวจๆๆ
เอาอาวุธเวทตรวจสอบอาการ ใส่ให้สหายจี้ของเรา
ตอนนี้พิสูจน์ได้แล้วกระมัง
ว่าข้าไม่ได้ถูกศรกลืนวิญญาณเข้าจริงๆ
แน่นอน
เดิมทีก็เป็นเรื่องไร้สาระอยู่แล้ว
ได้
เจ้าส่งมอบงานได้ก็พอ
ข้ากลับแล้ว
สหายจี้ช้าก่อน
ผู้ที่เข้าร่วมงานเลี้ยง
เกรงว่ายังมีเซียนหญิงหมิงอี้ที่ยังไม่ได้ตรวจ
สหายเหยียนตื่นเช้าไม่มีสติหรือ
ถึงได้เริ่มพูดเหลวไหลขึ้นมา
ถึงกับเชื่อว่าเซียนหญิงคนหนึ่ง
จะเข้าออกโถงผู้พิพากษาได้ตามใจชอบ
สหายจี้คงยังไม่รู้
ค่ายกลของประตูใหญ่โถงพิพากษา
เมื่อวานถูกคนทำลายอย่างรุนแรง
ก่อนจะซ่อมเสร็จ ไม่ว่าใครก็สามารถเข้าออกได้ตามใจชอบ
ดังนั้นต่อให้เป็นเซียนหญิงที่ไร้ชีพจรวิญญาณ
ท่านเซียนซือถูก็ไม่ปล่อยไปเช่นกัน
ทำไมถึงมีคนมาขวางเรื่องดีๆ ของข้า
ตั้งแต่เช้าตรู่กัน
บอกให้เจ้าไปรอข้าที่ห้องไม่ใช่หรือ
เข้ามาทำไม
คนเขารอท่านอยู่ตั้งนานแล้วไม่ยอมมาเสียที
คนเขารอจนร้อนใจแล้วน่ะสิ
ร้อนใจอะไรกัน
เซียนหญิงหมิงอี้มาได้จังหวะพอดีเลย
ท่านเซียนเหยียนก็ตื่นเร็วจริงๆ นะเจ้าคะ
มิน่า
ท่านเซียนเหยียนเป็นหนุ่มโสดตัวคนเดียว
ย่อมไม่รู้ว่ามีบางเรื่องจะถูกรบกวนไม่ได้หรอกนะ
ท่านเซียนเหยียนต้องการตรวจอะไร ก็รีบๆ ตรวจเถอะ
อย่ามาขัดขวางเรื่องสำคัญของข้า
นี่เป็นอาวุธเวทตรวจสอบอาการ
ถูกศรกลืนวิญญาณ
จะได้รับความเจ็บปวดจากการกร่อนกระดูก
ถ้าไม่ได้ถูกศร
ก็จะไม่มีความรู้สึกอะไร
อยากตรวจก็ตรวจไปสิ ตรวจเสร็จก็จบกัน
ตระหนกอะไรกัน
ล้อพวกท่านเล่นหรอกน่า
ทำไม ข้าจะบุกเข้าโถงพิพากษาจริงๆ หรือ
ก่อเรื่องพอหรือยัง
ตรวจสอบจนถึง งานชุมนุมเมฆาครามปีหน้าพอหรือไม่
ไม่สู้เจ้ากลับไปบอก เจ้านายที่แท้จริงของเจ้าตรงๆ ดีกว่า
ว่าให้ใส่ความพวกเราตรงๆ เสียเลย
จะทำให้เป้าหมายของเจ้าสำเร็จง่ายกว่า
ล่วงเกินแล้ว
เมื่อยจะตายแล้ว
พวกเรากลับกันนะ
ครั้งหน้ามาสายๆ หน่อย
เหยียนเสี้ยวตรวจสอบมาถึงข้าจริงๆ ด้วย
- เจ้าเป็นยังไงบ้าง - ใต้เท้า ข้าไม่เป็นไรจริงๆ
ต้องขอบคุณท่านที่ใช้อาคม ช่วยข้าปกปิดรอยแผลไปก่อน
พวกเหยียนเสี้ยวก็มองไม่ออก
เลยได้แต่ใช้อาวุธเวทมาตรวจสอบข้า
อย่างนั้นข้าร้ายกาจตั้งขนาดไหน พอข้าทนก็ทนได้แล้ว
หมิงอี้
หมิงอี้ๆ
หมิงอี้
ไม่เป็นไร
ศรกลืนวิญญาณดอกเดียว
กับอาวุธเวทตรวจอาการครั้งหนึ่งเท่านั้นเอง
เมื่อก่อนมีงานชุมนุมเมฆาครามครั้งไหนบ้าง
ที่บาดเจ็บน้อยไปกว่าครั้งนี้
เจ้าสารเลวจี้ป๋อไจ่นั่น
ถึงกับยอมให้ข้าไปทดลอง กลไกของโถงพิพากษาจริงๆ
นี่ต้องใจเหี้ยมขนาดไหนกัน
แต่ว่า
สามารถใช้สิ่งแลกเปลี่ยนเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้
มาแลกกับความเชื่อใจของจี้ป๋อไจ่ได้
ก็คุ้มค่าดีนะ
แม้ว่าการบาดเจ็บครั้งนี้
จะทำให้ท่านเข้าใกล้ ความฝันข้าวฟ่างเหลืองมากกว่าเดิม
แต่ครั้งหน้าห้ามทำแบบนี้อีกแล้วนะ
มีคนมาแล้ว รีบหลบ รีบหลบเร็วเข้า
รู้แล้วๆ
รู้แต่แรกก็ไม่สลบแล้ว
ข้าเองก็ทาได้
ใต้เท้า
เจ็บก็พูดออกมาได้
ทำไมหรือ
เมื่อก่อนทุกครั้งที่ได้รับบาดเจ็บ
ต่อให้เจ็บแค่ไหนก็ห้ามร้องทุกข์
เป็นครั้งแรกเลยที่มีคนพูดแบบนี้กับข้า
เจ้าต้องทนทุกข์ที่หอราตรีบุปผาจันทร์แล้ว
ต่อไป
เจ้าอย่าได้กลับไปอีกเลย
นี่ใต้เท้าใช้ยาอะไรหรือ
แค่เดี๋ยวเดียวก็ไม่เจ็บมากขนาดนั้นแล้ว
ลูกกลอนสะกดโลหิต
ยาที่ล้ำค่าถึงเพียงนี้
ท่านต้องหมดเงินไปเยอะแน่
อย่าขยับ
นักสู้หวงพลังวิญญาณมากที่สุด
- ใต้เท้าไม่จำเป็นต้องทำเพื่อข้า… - เจ้าต้องได้รับบาดเจ็บเพราะข้า
ให้ข้านั่งดูเฉยๆ ไม่สนใจไม่ได้กระมัง
ทำไม
โอสถนี่มีการแว้งกัดด้วยหรือ
ข้า…
ข้าหิวแล้ว
เลือกได้ตามสบายเลย
ดูได้ขอรับ
ผักกาดขาวที่บ้านข้าปลูกเองขอรับ
ขอบคุณใต้เท้า
ผักกาดขาวสดๆ ขอรับ
มาดูได้ขอรับ
- ถูกๆ ขอรับ - มาดูได้เจ้าค่ะ
- ดี มาดูได้ๆ - ขอทางหน่อยๆ
- ทั้งสอง - ทั้งสอง รับไหมชั้นเยี่ยมไหมเจ้าคะ
- ดูหน่อยเถอะเจ้าค่ะ - มาดูถุงหอมหน่อยไหม
- ดูก่อนสิ - ใต้เท้า ที่นี่น่าสนใจมากเลย
เมื่อก่อนจางไถชอบพาข้ามาเที่ยวเล่นเสมอเลย
ท่านดูภูตประหลาดพวกนั้นสิ ใกล้จำแลงร่างเป็นคนได้แล้ว
- น่าสนใจมากเลย - ดูถุงหอมไหมขอรับ
- มา ดูก่อนๆ - ปลูกเองที่บ้านขอรับ
- ไม่ต้องๆ - ดอกไม้สด
- ของทั้งหมดนี่… - ท่านเซียน
ซื้อดอกไม้ให้สตรีข้างกายสักช่อหรือไม่
มีแต่ของที่ท่านคิดไม่ถึง
ไม่มีของที่ท่านหาซื้อไม่ได้หรอก ดอกไม้สดขอรับ ดูหน่อยไหม
(ร้านอาหารท่านยายเทพเตาไฟ)
- ครั้งนี้ซื้อมาได้ไม่น้อยเลยจริงๆ นะ - นั่นสิ
สามีข้าตั้งใจให้ข้าซื้อโดยเฉพาะเลยน่ะสิ
อย่างนั้นเจ้าก็เอาฝาปิดไว้หน่อยเถอะ
เย็นแล้วเดี๋ยวไม่อร่อย
เถ้าแก่เนี้ย
กินอะไร
เปี๊ยะต้นหอมสองชิ้น
เปี๊ยะของเจ้า
ขอบคุณขอรับ
เป็นอะไร
หิวไม่ใช่หรือ
เปี๊ยะต้นหอมคืออาหารที่ข้าชอบกินที่สุดในโลก
แต่ก็ไม่รู้ว่าใต้เท้าจะชอบหรือไม่
ใต้เท้าจำได้ด้วยหรือนี่
ข้าไม่เคยลืมมาก่อน
ทำให้เจ้าดีใจง่ายขนาดนี้เลยหรือ
ก็แค่เปี๊ยะต้นหอมเองไม่ใช่หรือ
รีบกินเถอะ จะเย็นแล้ว
ราชินีให้ข้าเอาเปี๊ยะต้นหอม
ที่ท่านชอบกินมากที่สุดมาให้
ขอให้ท่านชนะตั้งแต่ยกแรก
- องค์รัชทายาท - องค์รัชทายาท
- พวกเรารอท่านกลับมานะ
ท่านต้องทำได้แน่
นั่นสิ
รัชทายาท รอท่านกลับมานะ
ไม่รู้ว่าเสด็จแม่เป็นอย่างไรบ้างแล้ว
ข้าจะต้องรีบถอนพิษโดยเร็ว
กลับไปยังบรรพตเหยากวง
หมิงอี้
เป็น… เป็นอะไรไป
ยังเจ็บแผลอยู่หรือ
ข้าขอดูหน่อย
หาย… หายแล้วไม่ใช่หรือ
แม้ว่าจะ…
เป็นอะไรไป
ใต้เท้า ท่านดีกับข้าขนาดนี้
ข้าก็แค่เซียนหญิงของหอราตรีบุปผาจันทร์
ข้าได้มีทะเลมิหวนกลับเป็นบ้านให้กลับ
สำหรับข้าก็เป็นเรื่องเพ้อฝันแล้ว
ท่านว่าต่อไปถ้าทะเลมิหวนกลับ
มีนายหญิงตัวจริงมาจริงๆ
ใต้เท้าจะต้องทิ้งข้าไปแน่ๆ
อย่างนั้นทำไมท่านจะต้องจำด้วย
ว่าข้าชอบกินอะไร
แล้วจะไม่ยิ่งให้ข้าเพ้อฝันมากกว่าเดิมหรือ
นึกไม่ถึงเลยว่านางจะ…
ข้าพูดเมื่อไรว่าจะทิ้งเจ้า
อย่าง… อย่างนั้นใต้เท้าหมายความว่า
จะไม่แยกจากข้าไปอีกแล้ว
ใช่หรือไม่
ข้ารู้แล้ว
ไม่มีทางแยกจากกัน
อะไรนะ
หมิงอี้แสวงหาความมั่งคั่งจากอันตราย
สำเร็จ
เซียนหญิงรั่วสุ่ยกินหญ้าราตรีลงไป
ฟื้นตัวแล้ว
เมื่อครู่นายท่านกับหมิงอี้ไปที่ตลาดห้วนซามาหรือ
ตอนที่หมิงอี้ช่วยข้าขโมยรูป
จงใจขโมยสมบัติไปด้วย
จะได้เหมือนขโมยทรัพย์มากกว่า
หญ้าสอดแนมในเรือน ข้าได้ใช้วิชาลวงตาปิดบังไว้แล้ว
โถงพิพากษาไม่มีเบาะแส
ได้แต่จบเรื่องนี้ลงไปก่อน
แต่เหยียนเสี้ยวยังคนส่งคนมาจับตาดู
ทำให้พวกเขาเข้าใจข้าผิด
ว่าเอาแต่เที่ยวเสเพลทั้งวัน
เป็นเรื่องดี
- ข้าน้อยเข้าใจ เพียงแต่… - ยังไม่ได้แก้แค้น
ข้าไม่มีความคิดพวกนั้น
(ตำหนักกระต่ายหยก)
ตอนที่ข้าเก็บกวาดตำหนักข้าง
ก็เห็นตำราแพทย์พวกนี้
เป็นขององค์หญิงหรือ
ของพวกนี้ล้วนเป็นของที่
ท่านเซียนเหยียนชอบอ่านเมื่อก่อน
ตอนอยู่ที่ตำหนักกระต่ายหยก
ท่านเซียนเหยียน
ท่านเซียนเหยียนเสี้ยว ที่ติดตามท่านหานเฟิงผู้นั้นน่ะหรือ
ใช่แล้ว
แต่ว่า
องค์หญิงเกลียดเขาไม่ใช่หรือ
เมื่อก่อนตอนที่ท่านเซียนเหยียนเป็นองครักษ์
อยู่ที่ตำหนักกระต่ายหยก
ก็ได้รับความชื่นชอบจากองค์หญิงมาก
ต่อมาพอได้ร่ำเรียนวิชาแพทย์ด้วยตัวเอง ผ่านการสอบเซียน
แล้วยังไปเกาะผู้สูงศักดิ์อย่างท่านหานเฟิง
เมื่อได้อำนาจ เขาก็เปลี่ยนไป
แม้แต่อาการของราชาเทพก็ยังปกปิดองค์หญิง
องค์หญิงยิ่งเห็น ก็ยิ่งเกลียดเขาขึ้นทุกทีเป็นธรรมดา
องค์หญิงจะไปเยี่ยมราชาเทพไม่ใช่หรือ
พวกเราไปเถอะ
(ทะเลควันกว้างใหญ่)
บังอาจ
องค์หญิงต้องการเข้าเฝ้าราชาเทพ
พวกเจ้าหลีกไป
ราชาเทพกำลังพักฟื้น
ไม่ว่าใครก็ห้ามไปรบกวน องค์หญิงโปรดกลับไปเถอะ
เสด็จพ่อนอนไม่ได้สติมานาน
คำสั่งห้ามรบกวนนี่ใครเป็นคนสั่งการลงมา
ท่านหานเฟิงหรือ
หรือว่าวังดาวเหนือ ยกให้เขาเป็นคนตัดสินใจแล้วหรือ
องค์หญิง โปรดท่านกลับไปเถอะ
วันนี้ข้าจะดูซิ
ว่าวังดาวเหนือ
ยังมีพื้นที่ให้ข้าพูดอีกหรือไม่
หลีกไป
องค์หญิง
คนหน้าตำหนักเสด็จพ่อ
ข้าสั่งการไม่ได้
แต่เจ้ากลับทำได้
ราชาเทพต้องการพักรักษาตัวเงียบๆ จริงๆ
คงเพราะองค์หญิงมาบ่อยเกินไป
พวกเขากลัวว่าจะไปรบกวนฝ่าบาทเข้า
คนเบื้องล่างไม่รู้ความ
ข้าย่อมไปสั่งสอนเอง
คนเบื้องล่าง
เจ้าก็คู่ควรให้พูดอะไรแบบนี้ด้วยหรือ
หยุด
ไม่มีคำสั่งจากราชาเทพ ใครก็ห้ามเข้าไป
ข้ามาส่งตำรานะ
ข้าแค่จะเข้าไปเก็บ
เก็บสิ
(แสงตะวันผ่องใสส่องสว่าง)
คนที่เมื่อก่อนคอยตามก้นพวกเราต้อยๆ
อ่านตำราแพทย์ไม่กี่เล่ม
ก็คิดว่าตัวเองทะยานขึ้นฟ้าได้แล้ว
อย่างเจ้าเนี่ยนะ คิดจะเป็นแพทย์เซียน
เป็นคนบ้าละเมอเพ้อฝันจริงๆ
การคัดเลือกนักสู้ในสามวันหลังจากนี้
องค์หญิงมาเพื่อเรื่องนี้หรือ
ได้ท่านเซียนเหยียนที่วิชาแพทย์ล้ำเลิศคอยปกป้อง
เสด็จพ่อข้าคงยังนอนไม่ได้สติกระมัง
ข้ามาเพื่ออะไรยังสำคัญอีกหรือ
ถึงอย่างไรท่านเซียนเหยียนก็คือคน
ที่ตัดสินใจว่าเสด็จพ่อข้าจะฟื้นขึ้นมา เข้าร่วมการคัดเลือกได้หรือไม่
ไม่ใช่หรือ
องค์หญิงพูดล้อเล่นแล้ว
การคัดเลือกเป็นเรื่องใหญ่
ย่อมไม่อาจขาดราชาเทพไปได้
ต้องรบกวนท่านเซียนเหยียนแล้วจริงๆ
วันหน้างานแต่งของข้ากับจี้ป๋อไจ่
จะเชิญตัวเสด็จพ่อ
ก็ต้องอาศัยท่านเซียนเหยียนกระมัง
สวรรค์ทรงคุ้มครอง
ร่างกายของราชาเทพจะต้องแข็งแรงแน่นอน
แต่งานแต่งของท่านกับจี้ป๋อไจ่
ยังจำเป็นต้องจัดอยู่อีกหรือ
ข้าได้ยินมาว่า
ท่านเซียนจี้ปฏิเสธไปแล้ว
นั่นสิ
แบบนี้ถึงจะได้ท้าทายมากกว่าเดิม
ดังนั้นข้าจะต้อง
ไปแย่งชิงจี้ป๋อไจ่มาให้ดีๆ
นี่องค์หญิงต้องแต่งกับเขาให้ได้เท่านั้นหรือ
ไม่อย่างนั้นเล่า
ไม่อย่างนั้นข้าต้องแต่งกับใคร
เจ้าหรือ
ท่านเซียนเหยียนก็อย่ามั่นใจเกินไปนักสิ
ข้าในอดีต
ถูกรูปโฉมของเจ้าล่อลวงจริงๆ
แต่บัดนี้มาดูแล้ว
ก็เท่านี้เอง
ถึงขั้นยังรู้สึกเกลียดชังขึ้นมาหน่อยๆ ด้วย
แต่งกับจี้ป๋อไจ่
ก็ไม่ได้หมายความว่า ท่านจะกุมตำหนักศึกษาโซ่วหัวไปได้ตลอด
ต่อให้เขาแกร่งแค่ไหนก็เป็นแค่นักสู้คนหนึ่ง
ไยองค์หญิงต้อง…
ข้าชอบเขา
เจ้ายังไม่เข้าใจหรือ
ถ้าข้าไม่ได้ชอบเขาจริงๆ
จะยังเดิมพัน ด้วยการแต่งงานของตัวเองได้อย่างไร
ถ้าข้าไม่ได้ชอบเขาจริงๆ
คนอย่างจี้ป๋อไจ่ที่เหิมเกริมอวดดี
เจ้าชู้เสเพล
ทำไมข้าต้องไปทนกับเขาด้วย
- ถ้าข้าไม่ได้ชอบเขาจริงๆ… - พอแล้ว
เจ้าเสแสร้งเก่งมากเลยไม่ใช่หรือ
ไม่เหมือนเจ้าเลย
พี่เหยียน
พี่เหยียน ท่านรอข้ามานานแล้วกระมัง
ตอนนี้ข้ายังไม่โต
รอข้าโตแล้ว
ข้าจะแต่งกับท่าน ดีหรือไม่
ยังไม่เข้ามาอีก
ยังเล่นไม่พอหรือ
ไม่ต้องมาเมี้ยวๆๆ แล้ว
อยากเข้าก็รีบๆ เข้ามา
เดี๋ยวจะลงกลอนประตูแล้วนะ มาช้าไม่รอนะ
ท่านทำอะไรน่ะ
ท่านไม่ต้องเมี้ยวๆๆ แล้ว
- ข้ามีเรื่องจะพูดกับท่าน - ข้ากำลังพูดกับแมวตัวนั้นอยู่นะ
เดาดูซิว่าข้าเอาข่าวอะไรกลับมาให้ท่าน
เรื่องแรก
หมิงซิน น้องชายของท่านคนนั้น
ถูกคนแบกกลับไปบรรพตเหยากวงแล้ว
เกรงว่าถ้าไม่ครบหนึ่งเดือนคงลงจากเตียงไม่ได้
จริงหรือ
ทำไมเข้าถึงได้แย่ลงกว่าเมื่อก่อนอีกล่ะ
ข้าคร้านจะพูดถึงน้องชายของท่านคนนี้แล้ว
แต่ก็ยังดี
อย่างน้อยช่วงนี้
ก็ไม่มีใครมาหาเรื่องพวกเราแล้ว
เรื่องที่สอง
นี่คือภาพเหมือน
ที่อาศัยความทรงจำของท่านลอกออกมา
ข้าตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว
เจ้ารู้ไหมว่าคนในรูปนี้เป็นใคร
ตีให้ตายท่านก็เดาไม่ออกหรอกว่าเป็นใคร
หยุดพูดมาก รีบบอกมาก
บอกๆๆ
ข้าไม่ได้บอกว่าไม่บอกเสียหน่อย
เซียนหญิงในภาพเหมือนนี้
ชื่อว่าป๋ออวี่หลัน
ถือกำเนิดในสกุลป๋อที่เคยเป็นตระกูลหมอพเนจร
ที่เคยโด่งดังที่สุดในหกแดน
สกุลป๋อ
ที่สร้างสวรรค์แค้นจำพราก กับความฝันข้าวฟ่างเหลืองขึ้นมานั่นหรือ
ที่ภาพเหมือนนี้ขยับได้
ก็เป็นวิธีการพิเศษของสกุลป๋อเช่นกัน
ข้าได้แอบเข้าไปตรวจสอบตำราในศาลาหลางหวน
ของเหวดาวเหนือ
ก็บอกว่าสกุลป๋อนี้
ใช้ชีวิตอย่างสันโดษ บนบรรพตจางเหว่ยมาหลายชั่วอายุคน
บรรพตจางเหว่ยนี้
เมื่อ 20 กว่าปีก่อน
จู่ๆ ก็เกิดเพลิงไหม้บรรพต ประสบหายนะ
ต่อมาสกุลป๋อก็ไร้ข่าวคราวใดอีก
เพลิงไหม้บรรพตอะไรกัน
มีคนโลภ
อยากได้สวรรค์แค้นจำพราก และความฝันข้าวฟ่างเหลืองชัดๆ
อาจารย์ข้าศึกษาเรื่องสกุลป๋อมาเยอะมาก
เขาเคยบอกข้าว่า
อย่าได้เชื่อทุกอย่างที่บันทึกลงในตำรา
การตายของสกุลป๋อ
เกรงว่าเพราะถือครองของดีเอาไว้
มีคนอยากได้โอสถของพวกเขา
จี้ป๋อไจ่กับป๋ออวี่หลันมีความเกี่ยวข้องกัน
มิน่าในมือเขาถึงมีความฝันข้าวฟ่างเหลือง
อย่างนั้นหรือว่าเขาเป็นลูกหลานสกุลป๋อ
ก็สมเหตุสมผลนะ
แล้วทำไมภาพเหมือนของป๋ออวี่หลัน
ถึงไปอยู่ในมือของมู่ฉีไป่ได้
หรือว่า
ป๋ออวี่หลันถูกมู่ฉีไป่…
อย่างนั้นถ้าข้าเป็นจี้ป๋อไจ่
ข้ายังจะกินปลาแห้งไปทำไมอีก
ต้องแก้แค้นสิ
ทำไมจี้ป๋อไจ่ถึงได้เข้าไปในเหวลึกได้
แบบนั้นเรื่องที่ทำผิดก็มีเยอะเลย
ข้าหมายความว่า
จี้ป๋อไจ่เขาถูกใส่ความ
ท่านคิดดูนะ
ตอนที่จี้ป๋อไจ่เข้าไปในเหวลึก
เขาเพิ่งอายุเท่าไรเอง
คนเราจะไปเรียนเรื่องทำชั่ว
ทั้งที่ยังไม่ทันหัดเดินไม่ได้หรอกกระมัง
ถ้าเกิดจี้ป๋อไจ่ถูกใส่ความ
อย่างนั้นคนในเหวลึก
จะเป็นนักโทษจริงๆ หรือ
ข้าน้อยมาช้าแล้ว
ท่านหานเฟิงโปรดอภัยด้วย
เมื่อวานตรวจสอบเป็นยังไงบ้าง
คนขโมยภาพคือจี้ป๋อไจ่หรือไม่
ตรวจสอบไม่พบบาดแผลศรกลืนวิญญาณขอรับ
พอมีความเป็นไปได้อื่นหรือไม่
สมบัติของโถงพิพากษาหายไปเยอะมาก
บางทีอาจเป็นหัวขโมยจริงๆ
ไม่ได้ไปเพื่อภาพนั้นโดยเฉพาะ
ข้าน้อยไร้ความสามารถ
หญ้าสอดแนมที่วางเอาไว้ที่ทะเลมิหวนกลับ
เจออะไรบ้างหรือไม่
ท่านหานเฟิงตรวจสอบด้วยตัวเอง
หลังจากที่ข้าน้อยไปจากทะเลมิหวนกลับ
จี้ป๋อไจ่ก็ทำแค่เรื่องพวกนี้
- ใต้เท้าท่านช้าหน่อยสิเจ้าคะ - ข้าเดินเร็วตั้งแต่เมื่อไรกัน
หญ้าสอดแนมคอยจับตาดูจี้ป๋อไจ่มาตั้งนาน
ทำไมบันทึกได้แต่เรื่องสกปรกพวกนี้
ช่างเถอะๆ
การคัดเลือกนักสู้ในสามวันหลังจากนี้
ราชาเทพจำเป็นต้องปรากฏตัว
ทางเจ้าห้ามให้เกิดอะไรผิดพลาดเด็ดขาด
ขอรับ
ข้าน้อยขอตัว
องค์ชาย
เกรงว่าจี้ป๋อไจ่จะจับสังเกตได้แล้ว
ไปเรียกซวินหมิงกลับมา
ขอรับ
ท่านอาจารย์ผู้สูงส่ง
โปรดรับการคำนับจากศิษย์ด้วย
หวังว่าวันหน้า
เจ้าจะไม่เสียใจที่กราบข้าเป็นอาจารย์ในวันนี้
อาจารย์เก่งกาจมีเมตตา
มีบุญคุณช่วยชีวิตข้าเอาไว้
ข้าไม่มีทางเสียใจเด็ดขาด
อาจารย์
อีกไม่เกินสามวัน
ข้าจะใช้เลือดสดๆ ของศัตรูอันดับหนึ่ง
มาเซ่นไหว้ให้กับท่าน
(ตำหนักศึกษาโซ่วหัว เหวดาวเหนือ)
(งานชุมนุมการคัดเลือก เหวดาวเหนือ)
- เยี่ยม - ดี
ดีมาก
ทำไมเป็นผู้พิพากษาถึงได้วุ่นวายแบบนี้
ที่ไหนๆ ก็ต้องให้ข้าไป
นี่งานคัดเลือกนักสู้รอบแรกเริ่มไปแล้ว
ทำไมจี้ป๋อไจ่ยังไม่มาอีก
เทียนจีคนเดียวจะไหวหรือ
ตอนนี้ต้องเปลี่ยนไปเรียกว่าผู้สูงศักดิ์ได้แล้ว
ต่อหน้าย่อมต้องเรียกว่าผู้สูงศักดิ์
แต่ตอนนี้มันพูดกันเองไม่ใช่หรือ
นึกย้อนกลับไปเมื่อก่อน
เจ้าเป็นองครักษ์ในตำหนักของเทียนจีเลยนะ
ส่วนข้าคือเพื่อนเรียนของนาง
เพียงความสัมพันธ์ของพวกเราสามคน
ถ้าพูดกันแบบในโลกมนุษย์
นั่นต้องเรียกว่าสหายวัยเด็ก
กับบุตรชายติงต๊อง
เจ้าจะเป็นบุตรชายของข้ากับเทียนจีได้ยังไง
ข้ากับเทียนจี
จะเป็นความสัมพันธ์แบบนั้นได้ยังไง
พูดอะไรของเจ้าน่ะ
บางครั้งข้าอิจฉาเจ้ามากจริงๆ
ที่ไม่รู้อะไรเลย
ทำไมข้าจะไม่รู้
ข้ารู้เรื่องเกี่ยวกับเทียนจีทั้งหมดนั่นแหละ
นางเป็นผู้สูงศักดิ์
ยังมีอีกหลายคนไม่ยอมรับเลยนะ
ถ้าจี้ป๋อไจ่ไม่มาละก็
อย่างไรฝ่าบาทก็คงมาสนับสนุนเทียนจีกระมัง
ลูกกวาดกระต่าย เจ้าชอบที่สุดแล้ว
อันนี้ใช้ได้
โอกาสนี้ถูกคว้าไว้ มั่นคงแล้ว
การคัดเลือกช่วงแรกจบแล้ว
ขอทุกท่านรอครึ่งหลัง
- ท่านั้นใช้ได้เลยนะ - คราวนี้ข้าชนะแน่
- ทำให้สมบูรณ์นั้นยากนัก - กระบวนท่าของเจ้านั้นช่างล้ำเลิศ
องค์หญิง การคัดเลือกผ่านไปครึ่งหนึ่งแล้ว
ท่านเซียนจี้ยังไม่ปรากฏตัวเลย
ท่านเซียนจี้มาแล้ว
คนข้างๆ เขาเป็นใครน่ะ
- ไม่เหมาะกระมัง - คนข้างเขานั่นใครน่ะ
นั่นมันเซียนหญิงของหอราตรีบุปผาจันทร์ไม่ใช่หรือ
ยังพาคู่ขามาอีก
ช่างไม่เห็นองค์หญิงในสายตาจริงๆ
เคยได้ยินเรื่องเล่าในอดีตของท่านเซียนจี้มาบ้าง
คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะโชคดีได้เห็นกับตา
ความรักของทั้งสองช่างทำให้คนอิจฉานัก
แต่วันนี้เป็นงานคัดเลือกนักสู้
ก็ต้องพาคู่ขามาด้วยหรือ
- นั่นสิ - นั่นสิ
องค์หญิงไม่เข้มงวดบ้างเลย
เจ้าก็พกยันต์คุ้มกาย ที่ลูกมอบให้เหมือนกันไม่ใช่หรือ
- นี่ นี่เป็น… - โอหังนัก
นี่เป็นยันต์คุ้มกายของข้า กมอบให้เหมือนกันไม่ใช่หรือ