(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
ท่านเซียนจี้น้อ ท่านเซียนจี้
(โฮ่วจ้าว เหวดาวเหนือ)
เจ้าแพ้อีกแล้วนะ
- นั่นสิ - ตกลงแล้วนะว่าลงโทษ
ผู้พิพากษาโฮ่วจ้าวเรียกร้องข้าให้ทำเรื่องหนึ่งได้
ข้าน้อยจะรับปากทุกเรื่อง
ได้
ตรงไปตรงมา ท่านเซียนจี้ตรงไปตรงมาดีจริงๆ
งั้นท่านเซียนจี้ช่วยตอบข้ามา
ข่าวลือข้างนอกนั่นจริงหรือไม่
เจ้า
เคยปลูกความฝันข้าวฟ่างเหลืองมาก่อนจริงไหม
ใช่ เล่ามาให้พวกเราฟังหน่อย
- นั่นสิ - เล่ามาหน่อย
- ลองว่ามาดู - เล่ามา
วังดาวเหนือเล่าลือกันมาตลอด
ว่าชีพจรวิญญาณของเจ้า
ได้มาจากสวรรค์แค้นจำพราก
ใช้สวรรค์แค้นจำพราก กลับรอดชีวิตมาได้
หรือว่า…
ในมือเจ้ามีความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ขอบอกตามตรง
จริงอยู่ว่าข้าไม่ได้มีชีพจรวิญญาณมาตั้งแต่เกิด
หากแต่
เกิดมาในภายหลังช้าไปบ้าง
ท่านหานเฟิง ท่านเองก็รู้
นักโทษที่กระทำความผิดในเหวดาวเหนือ
ต้องถูกขังอยู่ในเหวลึกคอยรับใช้คนอื่น
ตั้งแต่เล็กข้าก็อยู่ในเหวลึก
กินไม่อิ่ม ห่มกายไม่อุ่น
ยังต้องทำงานไม่รู้วันรู้คืน
ช่างเหน็ดเหนื่อยเหลือเกินจริงๆ
สุดท้าย
ข้าทนกับชีวิตที่แสนทุกข์ทรมานเช่นนี้ไม่ไหว
ก็เลยดิ้นรนหลบหนีผู้คุม หนีมาจากเหวลึก
สุดท้ายเพราะบาดเจ็บแสนสาหัส
ก็เลยสลบไป
พอข้าฟื้นขึ้นมา
ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไม
ชีพจรวิญญาณของข้า
จู่ๆ ก็งอกออกมาเอง
บางที
นี่อาจจะเป็นทุกขลาภละมั้ง
ท่านหานเฟิง
ที่ข้าไม่อยากพูดเรื่องนี้กับคนอื่น
เป็นเพราะข้าไม่อยาก
ย้อนนึกถึงเรื่องราวแสนเจ็บปวด
วันเวลาที่อยู่ในเหวลึก
ให้ตายไปยังดีเสียกว่า
ช่างลำบากน้องชายแล้วนะ
เจ้าช่าง…
ไม่ง่ายเลยจริงๆ
บีบบังคับจนเจ้า
ต้องพูดไปเรื่อยแบบนี้
ข้าเองก็เข้าใจ
ถึงอย่างไรความฝันข้าวฟ่างเหลืองก็เป็นของดี
(จิตโผบินไร้ขอบเขต)
เป็นใครก็ต้องปกป้องหวงแหนเอาไว้เป็นอย่างดี
เพียงแต่พวกเราลองคิดในอีกแง่
หากทุกคนล้วนมีโอกาสและบุญวาสนาอย่างเจ้า
เหวดาวเหนือครอบครองหกแดนได้
ก็คงอยู่ไม่ไกลเกินรอแล้วไม่ใช่หรือ
หากเจ้ามีข้อมูลความฝันข้าวฟ่างเหลืองอยู่กับตัว
กลับไม่ยอมแบ่งปัน
งั้นเจ้าจะไม่กลายเป็นคนบาป ของเหวดาวเหนือไปหรือไง
ทำไมคนที่อยากได้ ความฝันข้าวฟ่างเหลือถึงมีเยอะขนาดนี้
มู่ฉีไป่นี่ไม่จบไม่สิ้นสักที
ใครน่ะ
นี่มันเซียนหญิงน้อย ของหอราตรีบุปผาจันทร์หรอกหรือ
ปล่อยไก่แล้ว
คารวะท่านหานเฟิง
เมื่อครู่ผ่านไปตั้งนานข้ายังไม่สังเกตเห็นเจ้า
เจ้าไม่ใช่เซียนหญิงธรรมดาๆ แน่นอน
หรือว่า…
เป็นเซียนหญิงที่น้องป๋อไจ่ ตั้งใจเลือกมาแบกรับชีพจรวิญญาณ
คอยให้อยู่ข้างกาย
คืนนี้ท่านหานเฟิงนี่อย่างไรกันนะ
ถ้าไม่ถามความเป็นมาของชีพจรวิญญาณ
ก็มาระแวงถึงคนของข้า
ว่ามีชีพจรวิญญาณกับตัวหรือเปล่า
(คัมภีร์ฝึกฝนจิตวิญญาณ)
ข้าให้นางขึ้นมาก่อนเอง
ข้าก็ไม่รู้ว่าท่านหานเฟิงจะมาคืนนี้
ก็เลยให้นางหลบก่อน
หนึ่งเค่อในคืนวสันต์มีค่าดั่งทองพันชั่งเชียวนะ
ข้ามารบกวนแล้ว
น้องป๋อไจ่
ระวังสุขภาพด้วย
ช้าก่อน ข้าไปส่งท่าน
ไม่ต้องแล้ว
ท่านหานเฟิงมาเยี่ยมเยียนครั้งแรก สมควรส่งอยู่แล้ว
รอข้ากลับมานะ
เอาละ ส่งแค่ตรงนี้แล้วกัน
- เจ้าไปทำธุระเถอะ - เดินดีๆ นะ
แมลงอวี้
แมลง
นายหญิงของทะเลมิหวนกลับ
ยังจะตกใจกลัวแค่แมลงตัวเดียวได้ง่ายๆ
ขอบคุณใต้เท้า
ดึกป่านนี้แล้ว
เจ้ามาหลบบนเตียงข้าทำไมกัน
นายหญิงของทะเลมิหวนกลับ
เหตุใดถึงไปบนเตียงของท่านไม่ได้
ใต้เท้า ข้า…
เขา… เขาจับ
จับข้า
อยู่ดีๆ ทำไมใต้เท้าถึงทำแบบนี้
ดูท่าคัมภีร์ฝึกฝนจิตวิญญาณได้ผลมากเลยทีเดียว
ไม่ได้ ข้าต้องชิงอำนาจฝ่ายรุก
ใต้เท้า ท่านวางใจได้
กฎเกณฑ์นี้น่ะ ข้าเข้าใจหมดเลย
ให้ข้าลองหาดูหน่อย
ใต้เท้า
คืนนี้ข้าพร้อมแล้ว
ถึงอย่างไร
ข้าก็ปฏิบัติกับใต้เท้าด้วยความจริงใจเรื่อยมา
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองนี่ไม่ได้อยู่บนตัวเขา
เจ้าอย่ากระดุกกระดิกตัวอีก
ใต้เท้า
เสื้อผ้าเจ้าชุดนี้ ข้าไม่ชอบ ไว้ค่อยว่ากันอีกที
งั้นใต้เท้าชอบชุดแบบไหน
ทำไมใต้เท้าถึงไม่…
ชอบ
เดี๋ยวก่อน
เซียนหญิงหกแดนที่มีชีพจรวิญญาณ
พอเกิดมาจะปลูกตะปูเร้นวิญญาณ ผนึกชีพจรวิญญาณเอาไว้
เมื่อครู่เขา
ตรวจสอบดูว่าข้าปลูกตะปูเร้นวิญญาณหรือเปล่า
นายท่าน หญ้าราตรีของรั่วสุ่ยได้มาแล้ว
บาดเจ็บหรือไม่
- ไม่เป็นไร - ปากแข็ง
ปกติด้วยตบะของเจ้า
เจ้าเคลื่อนไหวไปตามใจชอบ
ข้าไม่มีทางกังวลว่าเจ้าจะถูกนางจับสังเกตได้
แต่วันนี้พอโผล่มา เกือบจะทำความแตกเสียแล้ว
ข้าน้อยไร้ความสามารถ
ไม่เป็นไร
ในเมื่อได้หญ้าราตรีมาแล้ว
ก็ควรจะไปเจอโฮ่วจ้าวสักที
ขอรับ
(คุกใต้ดินทะเลมิหวนกลับ)
จี้ป๋อไจ่ จี้ป๋อไจ่
เจ้าช่างใจกล้านักนะ
เจ้าถึงกับกล้าขังข้าเอาไว้ที่นี่
หัวหน้าโถงพิพากษาหายตัวไป
ไว้เบื้องบนตรวจสอบลงมา
ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะรับมือได้ไหม
เจ้าคิดว่าตัวเองสำคัญขนาดนั้นจริงๆ หรือ
หญ้าราตรี
เจ้ามีได้อย่างไร เจ้าเอามาจากไหน
หญ้าราตรีในบึงพนาไพรที่ร้อยปีจะพบสักหน
ท่านเซียนโฮ่วจ้าว
ข้าจริงใจมากพอแล้วละมั้ง
ลูกสาวเจ้า รั่วสุ่ย
เป็นโรคห้าลักษณ์เสื่อมสูญมาแต่กำเนิด
ได้มันไป
ความปรารถนาชั่วชีวิตของท่านเซียนโฮ่วจ้าว
ก็จะเป็นจริงได้สักที
ไม่
หยุดนะๆ
ขอแค่เจ้ามอบหญ้าราตรีให้รั่วสุ่ย
ข้ารับปากเจ้าได้ทุกอย่าง รับปากได้ทุกอย่าง
ช่างเป็นพ่อผู้เมตตาที่รักลูกสาวเท่าชีวิตจริงๆ
ข้าเห็นแล้ว
- ยังรู้สึกว่าตัวเองช่างชั่วช้าเหลือเกิน - ได้
จี้ป๋อไจ่ๆ
ข้ารับปากเจ้า
อย่างที่เจ้าพูดมา
ข้าจะมอบความทรงจำของข้าให้เจ้า
วิญญาณเทพหมื่นทิศ
ได้รับอนุญาตจากท่านเซียนโฮ่วจ้าว
หมายเอาความทรงจำทั้งหมดของเขา
ขอบคุณท่านเซียนโฮ่วจ้าว
ที่มอบความทรงจำให้ข้า
หาไม่ข้าคงต้องสิ้นเปลืองกำลังอีก
เพื่อหาคนที่ข้าต้องจัดการให้พบ
ปู้ซิว
- เอาหญ้าราตรีให้รั่วสุ่ย - ขอรับ
นายท่านรู้ได้อย่างไรว่าเป็นเขา
เจ้า
เคยปลูกความฝันข้าวฟ่างเหลืองมาก่อนจริงไหม
คนบนโลกพากันคิดว่า ความฝันข้าวฟ่างเหลืองเป็นลูกกลอนชนิดหนึ่ง
หรือไม่ก็สารโอสถ
มีแค่เขาที่ดันใช้คำว่าปลูก
จริงสิ
ชาติกำเนิดของหมิงอี้ เจ้าสืบไปถึงไหนแล้ว
หมิงอี้เป็นธิดาคนเล็กของครอบครัวรับใช้เซียน เก็บโอสถที่ธาราคิมหันต์เหมันต์จริงๆ
พอพ่อแม่ของนางสิ้นบุญ
นางมานครเทพเพียงลำพัง เข้ามาในหอราตรีบุปผาจันทร์
ข้าน้อยยังสืบพบอีกเรื่อง
สมัยที่พ่อแม่ของหมิงอี้ยังมีชีวิต มักจะเก็บยาแถวๆ เหวลึก
ข้าสืบข่าวสภาพการตายของพวกเขา พวกเขาตายเพราะต้องพิษบุปผามุกโลหิต
บุปผามุกโลหิต
แมลงอวี้ร้อยปียากจะพบสักครั้ง เพาะเลี้ยงยากลำบากยิ่ง
สามารถทลายเขตอาคม หาของที่เจ้านายต้องการได้อย่างแม่นยำ
มู่ฉีไป่จะต้องอยากใช้แมลงอวี้ หาความฝันข้าวฟ่างเหลืองให้พบแน่ๆ
น่าเสียดายที่โดนจี้ป๋อไจ่ฆ่าตายเสียแล้ว
ไม่เป็นไร
ยังเหลืออีกตัว
แมลง
ต่อไปต้องพึ่งเจ้าแล้ว
องค์ชาย
ไม่นึกเลยว่าจะโดนเขาจับได้
ข้าได้ตัดความเกี่ยวโยง ระหว่างแมลงอวี้กับเจ้าของเดิมไปแล้ว
นับตั้งแต่ตอนนี้มันจะฟังแค่ท่านเท่านั้น
มันจะนำพาเราไปพบความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ไอ้หน้าโง่ๆๆ
- ท่านเฉิงอวิ๋นอภัยให้ด้วย - ไอ้หน้าโง่
คันฉ่องติดตามตอบสนองต่อหน้ากากของหมิงเซี่ยน
เหตุใดถึงใช้การไม่ได้
ข้าน้อยบกพร่องต่อการจับกุมตัว สมควรตายเป็นหมื่นครั้ง
แต่…
แต่ตอนนั้นคันฉ่องติดตาม ตอบสนองต่อเซียนหญิงคนหนึ่ง
นั่นเป็นผู้หญิงแค่คนหนึ่งจริงๆ
ไม่มีทางเป็นหมิงเซี่ยนไปได้
เซียนหญิง
อยู่ที่ไหนของเหวดาวเหนือ
- นางชื่ออะไร - อยู่… อยู่ที่หอราตรีบุปผาจันทร์เหวดาวเหนือ
ชื่อ…
ชื่อข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
รู้เพียงแค่ว่าเซียนหญิงคนนั้น น่าจะเป็นคนของจี้ป๋อไจ่
จี้ป๋อไจ่
อีกห้าวัน
ตำหนักศึกษาโซ่วหัวจะเฟ้นเลือกนักสู้ สำหรับงานชุมนุมเมฆาครามครั้งต่อไป
นายท่านหวังว่าเซียนหญิงจะเข้าร่วมด้วย
รบกวนเซียนหญิงช่วงบ่ายวันนี้
มาเรียนธรรมเนียมมารยาท ของนครเทพกับข้าด้วย
อย่าสายล่ะ
ยายสวินก็แค่จะหยั่งท่าทีท่านดูชัดๆ
ถ้าท่านเผยไต๋ออกมา พวกเราจะได้พลาดตกม้าตายตอนจบกันพอดี
ก็เพราะว่านางจงใจจะหยั่งเชิงข้า ข้าถึงยิ่งต้องไป
แต่แบบนี้อันตรายเกินไป
พวกเราปล่อยแมลงอวี้ออกไปแล้ว
อีกไม่นานก็จะพบเบาะแส ความฝันข้าวฟ่างเหลืองแล้ว
ให้เวลาข้าห้าวัน จะต้องประวิงเวลาออกไปได้แน่
วันนี้ข้าจะทดสอบเจ้าดู
เจ้ารู้หรือไม่ว่างานชุมนุมเมฆาคราม สรุปแล้วคืออะไรกันแน่
เมื่อพันปีก่อนหกแดนสู้รบอุตลุด เพื่อช่วงชิงประกายมงคลของเก้าชั้นฟ้า
เพื่อไม่ให้บาดเจ็บล้มตายมากเกินไป
ราชาเทพทั้งหกในตอนนั้น จึงลงนามสัญญาพันธมิตรที่หอสะบั้นทองคำ
จัดงานชุมนุมเมฆาครามขึ้นทุกปี
ใช้สำหรับแบ่งขอบเขต การเป็นเจ้าของประกายมงคล
(ศาลาชมดารา)
ได้ความทรงจำของโฮ่วจ้าว
พวกเราก็รู้ได้แล้วว่า ใครเป็นคนสังหารเซียนหญิงป๋อในวันนั้น
ข้ารอมาตั้งนาน
- ท่านยาย ทำไมท่านถึงมาตีข้า - เอามือมานะ
- ข้าทำผิดอันใดถึงได้ตีข้า - ยื่นมือมา
ใครให้เจ้าหลบ
ท่านอย่า ท่านอย่าตีข้าเลย ข้า… นี่ข้า…
พวกเจ้าเอะอะอะไรกัน
ใต้เท้าช่วยข้าด้วย
ยายสวินใกล้จะตีข้าตายอยู่แล้ว ท่านดูสิ มือข้าบวมซะ
แม้แต่แหวนก็สวมไม่ได้แล้ว
ยายสวิน เรื่องอะไรกัน
นายท่าน
ข้าทดสอบคำถาม งานชุมนุมเมฆาครามไม่กี่ข้อกับหมิงอี้
กลับพบว่านางจดจำบทบัญญัติ งานชุมนุมเมฆาครามได้แม่นยำจนขึ้นใจ
เหนือกว่าเซียนหญิงธรรมดาทั่วไป
ข้าคิดว่าตัวตนของเซียนหญิงหมิงอี้เป็นที่น่าสงสัย
ขอนายท่านมีวิจารณญาณด้วย
ใต้เท้า ท่านก็ไม่เชื่อข้าหรือ
ในเมื่อยายสวินพูดมาแบบนี้
ข้าก็สงสัยมาโดยตลอดเหมือนกัน
ธาราคิมหันต์เหมันต์
ตั้งอยู่บนพรมแดน ระหว่างบรรพตเหยากวงกับเหวดาวเหนือ
ราษฎรในพื้นที่ส่วนมากเป็นผู้รับใช้เซียนเก็บโอสถ
ออกเก็บโอสถวิญญาณอยู่ข้างนอกทั้งวันทั้งคืน
สุดแสนจะลำบากยากเย็น
ส่วนเจ้าเองก็เคยพูด
ครอบครัวเจ้าอัตคัดขัดสน
แต่เจ้ากลับเหมือนได้รับการดูแลมาเป็นอย่างดี
แม้งานชุมนุมเมฆาครามเป็นงานใหญ่ในหกแดน
แต่เซียนหญิงทั่วไป
ต่อให้เป็นคนที่เคยเห็นก็มีน้อยซะยิ่งกว่าน้อย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนที่รู้จักเป็นอย่างดี
หนึ่งปีมี 365 วัน
พ่อข้า 360 วันล้วนเก็บโอสถ
สองมือมีทั้งดำทั้งแดง
มองไม่เห็นสีผิว
ไม่ว่าข้าจะล้างให้ท่านพ่ออย่างไรก็ล้างไม่ออก
ตั้งแต่เล็กข้าตั้งตารอให้สองมือนั้นโอบอุ้มข้า
ท่านแม่ข้าทำงานเย็บปักถักร้อยจุนเจือครอบครัว
ตั้งหลายสิบปีแล้ว
บนมือล้วนเป็นผิวหนังหยาบด้าน ด้านแล้วก็ด้านซ้ำอีก
แต่กลับคอยขวางไม่ยอมให้ข้าช่วยเลย
ก็พวกเขาที่เป็นเช่นนี้
ถึงได้เลี้ยงดูข้าที่เหมือน
ได้รับการดูแลมาเป็นอย่างดีตามที่ใต้เท้าว่ามา
สมัยที่พวกเขายังมีชีวิต ข้าก็ไม่ได้ทดแทนคุณพวกเขาให้ดีๆ
ฉะนั้นเพื่อใต้เท้าแล้ว ข้าถึงได้รู้จักงานชุมนุมเมฆาครามดีกว่าใครๆ
เพราะข้าไม่อยากต้องมานั่งเสียใจทีหลังอีก
เพราะว่า
ใต้เท้า ตอนนี้เป็นคนที่สำคัญที่สุดสำหรับข้า
ข้าอยากทำความรู้จักใต้เท้าให้มากขึ้น ข้าผิดด้วยหรือ
พวกเจ้าต่อกันเถอะ
ท่านใช้ไม้นี้เพราะอยากจะทำให้เขานึกระแวงหรือ
ใช่แล้ว
ทำผิดต่อคนที่ลุ่มหลงตัวเอง เขาไม่ต้องรู้สึกผิดตายไปเลยหรือไง
ท่านยังรู้เรื่องแบบนี้ด้วยหรือ
คิดว่าข้าอยู่หอราตรีบุปผาจันทร์เสียเที่ยวหรือไง
ร้องไห้เก่งดีนะ
มานี่
นายท่าน ข้างนอกเกิดอะไรขึ้นหรือ
ไม่มีอะไร ต่อเถอะ
นาย… นายท่าน
ข้า
ให้เจ้าเตรียมของมอบให้ราชาเทพ
ขนมอำนวยดารา
เจ้ากะจะ
ทำขนมเซ่นไหว้ให้ข้าหรือไง
นายท่าน
งานใหญ่ของเหวดาวเหนือทุกปี ทุกครอบครัวจะเตรียมขนมอำนวยดารามาขอพร
แต่เซียนหญิงหมิงอี้กลับทำไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ
นี่มันน่าสงสัยเกินไปหรือเปล่า
แค่ขนมเท่านั้นเอง
ขนมอำนวยดารา เอาฮ่วยซัวมานึ่งให้สุกแล้วผสมกับน้ำแป้ง
ใส่น้ำตาล นมวัว
แล้วก็ดอกไม้ต่างๆ
พอเย็นตัวลงก็จะจับตัวเป็นรูป
เหมือนเมื่อครู่เลย
- เจ้าพูดขาดไปหนึ่งอย่าง - ยังมีอย่างหนึ่งที่สำคัญที่สุด
ราตรีแห่งดาวตก
ที่เหวดาวเหนือ น้ำค้างที่ก่อตัวอยู่ เฉพาะบนบุปผาดาวสำราญเท่านั้น
เหวดาวเหนือ ทุกสิ่งมีชีวิต ล้วนรู้สูตรผสมของขนมอำนวยดารา
ข้าจะท่องไม่ได้ได้อย่างไร
ดังนั้น
เจ้าจงใจพูดผิด
ใช่
ข้ารู้ ใต้เท้าแล้วก็ยายสวิน
พวกท่านต่างไม่เชื่อข้า
ดังนั้นถึงได้ถามครั้งแล้วครั้งเล่า
ซ้ำมาซ้ำไป
ทดสอบข้าตั้งหลายรอบ
ข้าอยากหาโอกาสอธิบายให้ชัด
ครั้งแล้วครั้งเล่าตรงไหน ข้าซ้ำไปซ้ำมาที่ไหนกัน
พูดคุยกันไปให้ดีๆ
ข้า…
ทำให้ปัญหาทวีความรุนแรงถึงจะเป็นวิธีแก้ไขปัญหา
แน่นอน อยากจะแก้ไขปัญหาแบบถอนรากถอนโคน
ยังต้องให้ผลประโยชน์อีกเล็กๆ น้อยๆ
- งั้นเจ้าจัดเก็บไป - ท่านยาย
นี่เจ้าทำขนมอำนวยดาราเป็นไม่ใช่หรือ
เจ้าคิดจะมาไม้ไหนอีก
ทีแรกข้าทำไม่เป็น
พอท่านยายสอนทีข้าก็ทำเป็นเลย
อีกอย่างวันนี้ท่านเหน็ดเหนื่อยขนาดนั้น
ข้าก็อยากแสดงน้ำใจหน่อย
ข้าไม่หลงกลเจ้าหรอกนะ
ท่านยายเป็นแมลงเอ๋อหลัว
ชอบใบผัก กลีบดอกไม้
ในขนมอำนวยดารานี่
ข้าก็เลยใส่กุหลาบ แล้วก็ใบกระวานลงไปด้วย เป็นอย่างไรบ้าง
ข้าไม่กินหรอก เจ้าออกไปเถอะ
ท่านยาย อย่าทำแบบนี้สิ
(ละสิ่งเก่ารับสิ่งใหม่)
ท่านยาย
ข้าอยากเป็นเพื่อนกับท่านจริงๆ นะ
ท่านดูสิ
ใต้เท้าจี้ให้ข้าอยู่ต่อ
ท่านระแวงว่าข้าไม่ชอบมาพากล ความผิดเล็กน้อยของข้า ท่านก็รายงานขึ้นไป
นั่นก็กระทบกับเวลาของใต้เท้าเข้าน่ะสิ เอาแบบนี้ดีกว่า
เราสองคนอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ท่านคอยสังเกตข้าให้มากๆ
ถ้าข้าไม่มีความผิด แบบนั้นก็เป็นอันจบ
หากข้ามีข้อผิดพลาด
ท่านก็จับเรื่องใหญ่ๆ ของข้า ไล่ข้าออกไปได้เลย
เหนื่อยครั้งเดียวสบายไปทั้งชาติ
ท่านยาย
ข้าแค่อยากทำดีต่อใต้เท้าจี้
ใต้เท้าจี้เดิมทีเป็นนักโทษ
รอบตัวไม่มีคนรู้ใจ
คิดว่าท่านยาย ก็คงจะติดตามใต้เท้ามาจากระหว่างทางสินะ
เหตุใดถึงภักดีต่อใต้เท้าขนาดนั้นล่ะ
ข้าไม่กลัวจะเล่าให้เจ้าฟังหรอกนะ
นายท่านมีบุญคุณท่วมหัวข้า
เมื่อก่อนสามีข้าทำแย่กับข้ามาก
ทีแรกข้าอยากฆ่าเขา แล้วดับดิ้นไปพร้อมกับเขา
นายท่านบังเอิญผ่านทางมาช่วยข้าเอาไว้
แถมยังมอบหนทางใหม่ให้ข้า
ดังนั้นข้าไม่มีทางทรยศนายท่านเด็ดขาด
เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่ข้าได้ยินท่านยายพูดเยอะเช่นนี้
ใต้เท้าช่างตาแหลมยิ่งนัก
คนที่อยู่รอบตัว ล้วนแต่เป็นคนที่มีนิสัยใจคออย่างท่านยายกับข้า
ของท่านหมดเลย
อร่อยไหม
งั้นๆ แหละ
นายท่าน
พวกเราดูความทรงจำของโฮ่วจ้าวครั้งนี้ น่าจะไม่โดนรบกวนอีกแล้ว
(คัมภีร์การแพทย์สกุลจิง ต้น)
องค์ชาย
พวกเราใช้สารพัดวิธี
ป๋ออวี่หลันคนนี้
นางไม่สารภาพอะไรออกมาเลย
พวกเจ้ามีปัญญาอยู่แค่นี้เองหรือ
ข้าให้เจ้าทำหน้าที่ผู้พิพากษา
งั้นเจ้าบอกข้ามา
ความผิดที่ละเลยหน้าที่ควรจะลงโทษอย่างไร
องค์ชาย
ให้ข้าสอนเจ้าก็แล้วกัน
รู้แล้วหรือยังว่าต่อไปควรทำอย่างไร
องค์ชายให้โอกาสข้าอีกสักครั้งด้วย
ข้าจะต้องถามเบาะแส ความฝันข้าวฟ่างเหลืองออกมาให้ได้
คนคนนั้นรับมือไม่ง่ายเลยสิท่า
ข้าตกอยู่ในสภาพเช่นนี้แล้ว เจ้าว่าเขารับมือง่ายไหมล่ะ
ป๋ออวี่หลันคนนี้ปากแข็งจริงๆ สารรูปเป็นแบบนี้แล้ว
ยังไม่ยอมบอกสูตรยา ของความฝันข้าวฟ่างเหลืองออกมาอีก
ตระกูลด้านโอสถที่ไร้ซึ่งกำลังต่อสู้
อาศัยจิตใจแข็งแกร่งไม่ย่อท้อ
อะไรก็ทนรับได้
ไม่แปลกเลยที่เมื่อ 22 ปีก่อน กองกำลังกลุ่มใหญ่ล้อมโจมตีบรรพตจางเหว่ย
ได้คัมภีร์การแพทย์สกุลจิงมาแค่ครึ่งเล่มแรก
หากไม่มีครึ่งเล่มหลังมารวมเป็นเล่มสมบูรณ์
พวกเราทำความฝัน ข้าวฟ่างเหลืองออกมาไม่ได้หรอก
พอแล้วๆ
พูดบั่นทอนกำลังใจอะไรกัน
ถ้าถามไม่ได้ความ จะไปอธิบายกับเบื้องบนได้อย่างไร
ใครก็อย่าคิดว่าจะได้อยู่เป็นสุข
ข้ายังมีอีกวิธี
เกี่ยววิญญาณ
ดึงจิต
กระบวนท่านี้ชั่วร้ายยิ่งนัก
ล่อลวงวิญญาณ ดึงจิตมารของมนุษย์
ทำให้คนต้องคายความจริงออกมา
หากแบบนี้ยังถามออกมาไม่ได้อีก
ก็คงมีแค่ป๋ออวี่หลันเอง
ก็ไม่รู้เบาะแสของเทียบยา ความฝันข้าวฟ่างเหลืองแล้ว
ขอแค่เจ้าให้คำตอบออกมา
องค์ชาย
แม่ทัพใช้อาคมเกี่ยววิญญาณดึงจิตกับป๋ออวี่หลัน
นางทนไม่ไหว
จิตปฐมดับสิ้นไปแล้ว
อาจารย์
นายท่าน
(ใช้ความสง่าโอบรับทุกสิ่ง)
- ความฝันข้าวฟ่างเหลือง - ไม่ใช่
เหมือนว่าเขาฝันร้าย
ปู้ซิว
อาจารย์…
โดนพวกเขาทารุณจนตายแล้ว
หากไม่ใช่เพราะโฮ่วจ้าวคนหน้าโง่พลั้งปากพูด
ข้าก็คงไม่มีทางจับเขาได้
บัดนี้ต้องขอบคุณเขา
ข้าได้รู้สักที
ว่าฆาตกรที่สังหารอาจารย์คือใครบ้าง
โฮ่วจ้าวเป็นเพียงจุดเริ่มต้น
พวกเขา…