(ดัดแปลงจากนวนิยาย “สู่ห้วงเมฆา” ของไป๋ลู่เฉิงซวง)
ข้า
รัชทายาทบรรพตเหยากวง หมิงเซี่ยน
นับตั้งแต่อายุ 13
เข้าร่วมงานชุมนุมเมฆาคราม
คว้าชัยชนะติดกันเจ็ดปีให้บรรพตเหยากวง
ตั้งแต่เด็กข้าก็ใช้วิชาเวทแต่งเป็นชาย
ในสายตาคนนอก ข้าก็คือบุรุษ
พวกเขาบอกว่า
ข้าคือเทพสงครามที่ต่อสู้เก่งที่สุดของเหอซวี
บอกว่าข้าคือวีรบุรุษ
ข้าใช่วีรบุรุษอะไรที่ไหน
(หมิงเจิ้งฮุย ราชาเทพบรรพตเหยากวง)
เพียงแต่ไม่กล้าหย่อนยาน แม้ชั่วขณะเดียวเท่านั้นเอง
เพราะภารกิจของข้า คือคว้าชัยชนะเพื่อเอาประกายมงคล
ตั้งแต่จำความได้
ข้าก็ถูกเรียกร้องให้ต้องชนะเท่านั้น
จำเป็นต้องชนะ ชนะตลอดไป
- หมิงเซี่ยน - หมิงเซี่ยน
(จี้ป๋อไจ่ นักรบเหวดาวเหนือ)
ข้าว่าแล้ว
ยังมีปลาที่หลุดรอดตาข่าย
ทำไมไม่ลงมือ
ทำไมพวกเขาหายไปหมดเลยล่ะ
หมิงเซี่ยนไม่น่าแพ้ให้เหวดาวเหนือกระมัง
ต้องชนะแน่นอน
เห็นอยู่แล้วว่าเขาไม่ถูกคาถาเล่นงานหรอก
องค์หญิง ครั้งนี้เรา
จะเอาชนะหมิงเซี่ยนได้ไหม
มิตินี้จำกัดพลังวิญญาณข้า
แม้แต่เกราะรบก็รักษาไว้ไม่ได้
คนผู้นี้ไม่ธรรมดา
ไม่คิดว่านักสู้เหวดาวเหนือจะมีพลังวิญญาณระดับนี้
เจ้าเป็นใครกันแน่
ถูกขังอยู่ในบ่อหลิงซีของข้าแล้ว
ยังพูดแบบนี้ออกมาได้
ต่อให้ข้าอยู่ในบ่อหลิงซีของเจ้า
พลังวิญญาณลดลงก็เอาชนะเจ้าได้เช่นกัน
อย่างนั้นหรือ
เป็นเทพสงครามจริงๆ
ไม่คิดว่าจะใช้เลือดแปลงเป็นอาวุธ
ข้าทำเป็นแค่ชนะ
ข้าทำเป็นแค่เรื่องเดียว
ใครๆ ก็แพ้ได้
ทำไมเจ้าจะแพ้ไม่ได้
(จิ้งซู ราชินีบรรพตเหยากวง)
- หมิงเซี่ยนแพ้หรือเนี่ย - ท่านพ่อดูสิ
บาดเจ็บหนักขนาดนี้
- นั่นสิ - น่าผิดหวังเหลือเกิน
งานสองแดนครั้งนี้
เหวดาวเหนือชนะ
ได้เป็นแดนบน
บรรพตเหยากวงเป็นแดนล่าง
ประกายมงคลปรากฏแล้ว
องค์หญิง เราชนะแล้ว
ข้ามองคนไม่ผิดจริงๆ
- ประกายมงคล - คือประกายมงคล
- คือประกายมงคลจริงๆ - คือประกายมงคลจริงๆ
เจ็ดปีแล้วๆ
ประกายมงคลในที่สุดก็ตกลงที่เหวดาวเหนือแล้ว
แพ้แล้วยังมีหน้าออกมาอีก
- นั่นสิ - นั่นสิ
- เพราะเขาคนเดียว - ยังมีหน้าออกมาอีก
นั่นสิ
เจ้าว่าประกายมงคลที่ได้มาแล้ว ทำไมก็หายไปแบบนี้นะ
ไม่มีประกายมงคล
บรรพตเหยากวงแสงศักดิ์สิทธิ์ก็จะมืดมน
พื้นดินแห้งแล้งนะ
ไม่มีประกายมงคล
แม้แต่ศิลาวิญญาณก็จะไม่ออกมา
จะใช้ชีวิตอย่างไรล่ะ
นั่นสิ
เจ้าไม่คู่ควรเป็นเทพสงครามของเรา
จะใช้ชีวิตอย่างไรล่ะ
ไม่ได้เลย ไม่ได้จริงๆ
ข้าคือรัชทายาทบรรพตเหยากวง หมิงเซี่ยน
เริ่มร่วมงานชุมนุมเมฆาครามตั้งแต่อายุ 13
ชนะติดกันเจ็ดปี
แต่กลับเหมือนไม่เคยชนะมาก่อน
(ตำหนักเหยากวง บรรพตเหยากวง)
(เรือนอิสระ บรรพตเหยากวง)
หมิงเซี่ยน
หมิงเซี่ยน ท่านเป็นอะไร
(ยี่สิบเจ็ด อสูรบริวารของหมิงเซี่ยน)
ยี่สิบเจ็ด
ชีพจรวิญญาณข้าขาดแล้ว
ขาดได้อย่างไร
ดูเหมือนถูกพิษ
พิษที่ร้ายกาจมาก
เป็นเขา
คนถ่อยต่ำช้า
เสด็จแม่
ข้าสั่งให้เจ้าไป
ไปจากบรรพตเหยากวงทันที
สะ… เสด็จแม่
ท่านจะไล่ข้าหรือ
ชีพจรวิญญาณเจ้าขาดแล้ว
ขืนอยู่บรรพตเหยากวงต่อ
เจ้าอยากตาย
ด้วยน้ำมือคนที่จ้องตำแหน่งรัชทายาทหรือไร
เสด็จแม่
ข้าต้องฟื้นฟูชีพจรวิญญาณได้แน่
สิ่งที่บรรพตเหยากวงเสียไป
งานชุมนุมเมฆาครามครั้งหน้า
ข้าจะทวงกลับมาเป็นหมื่นเป็นพันเท่า
ข้ายังมีประโยชน์ต่อท่านแน่นอน
ท่านอย่าไล่ข้าไปเลยนะ
หมิงเซี่ยน เจ้าฟังให้ดีนะ
ข้าไม่ใช่จะไล่เจ้า
แต่จะให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไป
น่าขันที่ตลอดครึ่งชีวิตของข้า
แสวงหาชื่อเสียงลาภยศไม่หยุดหย่อน ระวังตัวทุกย่างก้าว
ตั้งแต่เจ้าเกิดมาก็สอนให้เจ้า
ใช้วิชาลับไร้ลักษณ์
แต่งเป็นรัชทายาท
เดิมทีเจ้า
สามารถเป็นเซียนหญิงน้อยธรรมดาๆ ได้
วิชาลวงตาที่แข็งแกร่งและลับอย่างที่สุดนี้
ทำให้ในสายตาทุกคน
ล้วนเห็นใบหน้าเจ้าเป็นบุรุษ
แต่ตอนนี้ชีพจรวิญญาณเจ้าขาดแล้ว
ทุกอย่างกลายเป็นความว่างเปล่า
หมิงเซี่ยน
อยู่บรรพตเหยากวงต่อ
ไม่ใช่ทางรอด
ข้าปล่อยเจ้าไป
เจ้าถอนวิชาลับไร้ลักษณ์ซะ
กลับคืนรูปลักษณ์เดิมของเจ้า
จะไม่มีคนจำเจ้าได้
จงมีชีวิตอยู่ต่อไป
อย่ากลับมาอีก
เสด็จแม่วางใจ
ข้าจะต้องฟื้นฟูชีพจรวิญญาณ
กลับเมฆาครามได้แน่
(สองเดือนต่อมา)
(หอราตรีบุปผาจันทร์ เหวดาวเหนือ)
เอาอีก
(หอราตรีบุปผาจันทร์)
ท่านเซียนจี้
ข้าไปหาท่านเซียนท่านอื่นแล้วนะ
ไม่ได้หรอก
ท่านเซียนจี้เห็นหอราตรีบุปผาจันทร์เป็นบ้านจริงๆ
พอจบงานชุมนุมเมฆาคราม
ก็มาเลย
เวลาที่อยู่ที่นี่
นานกว่าข้าอีก
ข้าต่อสู้ในเมฆาครามอย่างลำบาก
ก็เพื่อวันนี้ไม่ใช่หรือ
ต้องการอะไรก็ได้อย่างนั้น
เป็นข้ามีอะไร
ท่านเซียนจี้ก็ต้องการอย่างนั้นชัดๆ
อย่างนั้นหรือ
เช่นนั้นเจ้า…
มีอะไร
ท่านเซียนจี้ กินองุ่นเจ้าค่ะ
หอราตรีบุปผาจันทร์มีเซียนหญิงรอข้ามากมาย
ข้าคงฝนตกไม่ทั่วฟ้าไม่ได้กระมัง
ขอบคุณท่านเซียนจี้
ใต้เท้า
เชิญเจ้าค่ะ
(หมิงเซี่ยน รัชทายาทบรรพตเหยากวง)
(หมิงอี้ ผู้รับใช้เซียนหอราตรีบุปผาจันทร์)
จี้ป๋อไจ่เจ้าหมอนี่
หลังจากชนะงานชุมนุมเมฆาคราม
ก็สำมะเลเทเมา
หาความสำราญไปวันๆ
เป็นคนถ่อยที่ต่ำช้าไร้ยางอายจริงๆ
สองเดือนแล้ว
ข้ายังเข้าใกล้เขาไม่ได้
วันนี้เขาได้รับแต่งตั้งเป็นนักสู้เมฆาคราม
จัดงานเลี้ยงใหญ่โต
ข้าต้องคว้าโอกาสดี
ที่จะได้เข้าใกล้เขาให้ได้
ข้าได้ยินพวกสาวๆ พูดถึงงานชุมนุมเมฆาคราม
ท่านก็รู้
สถานที่แบบนี้
เรื่องเรื่องหนึ่งสามารถถูกลือ เป็นหลายร้อยรูปแบบ
ท่านเซียนอยู่ในงานชุมนุมเมฆาคราม
กล้าหาญชาญชัย ไร้ผู้เทียมทาน
(ซุนเหลียว นักสู้เหวดาวเหนือ)
แค่ดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนธรรมดา
ที่จะถูกหมิงเซี่ยนเอาชนะในกระบวนท่าเดียว
คนที่ปล่อยข่าวลือข้าแบบนี้
ใช่จี้ป๋อไจ่ไหม
ไม่ใช่ ท่านเซียน
จี้ป๋อไจ่มันพูดเหลวไหลชัดๆ
นี่…
นี่เกี่ยวอะไรกับท่านเซียนจี้ด้วย
เช่นนั้นทำไมเจ้าถึงพูดเรื่องพวกนี้กับข้า
ท่านเซียนเข้าใจผิดแล้ว
ข้าเพียงแต่…
ตอนนี้แหละ
ล่อให้เขาเป็นวีรบุรุษช่วยสาวงามก่อน
ข้าค่อยถือโอกาสเข้าใกล้
รบกวนแล้ว
ไม่หลงกลมุกนี้
เจ้าคงไม่คิดว่า จะให้ท่านเซียนจี้หนุนหลังให้เจ้าได้หรอกนะ
ท่านเซียนซุน ท่านเข้าใจผิดแล้ว
เรื่องของท่าน
ท่านเซียนจี้ไม่ได้พูดกับข้าเลยสักคำ
ท่านอย่าโทษเขาเชียวนะ
จี้ป๋อไจ่
เจ้าปล่อยข่าวลือเรื่องข้า ในงานชุมนุมเมฆาครามใช่ไหม
นักโทษเหวลึกอย่างเจ้า
ได้ชีพจรวิญญาณอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
แล้วยังไปเกาะองค์หญิงเทียนจีได้เป็นนักสู้
ทำไม
กล้าแต่นินทาลับหลัง
ต่ำแบบนี้เลยหรือ
ซุนเหลียว
ที่จริงเจ้าร้ายกาจมากนะ
จะโทษก็โทษหมิงเซี่ยนที่สู้เร็วไปหน่อย
เจ้า…
น่าเสียดาย ขาดไปนิดเดียวอีกแล้ว
เจ้า…
ทำไมวันนี้เห็น
สหายจี้ทะเลาะเบาะแว้งกับคนอื่น
เพื่อเซียนน้อยคนหนึ่งล่ะ
ซุนเหลียว
วันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองชัยของท่านเซียนจี้
อย่าเหลวไหล
ถือว่าเจ้าดวงดี
หมอนี่ เข้าใกล้ยากเป็นบ้า
ข้าต้องหาทางอีก
ท่านเซียนจี้ สุราอาหารพร้อมแล้ว
เปิดงานได้แล้วเจ้าค่ะ
ยินดีกับท่านเซียนจี้ที่ชนะงานชุมนุมเมฆาคราม
ไม่ทราบจะได้รับเกียรติดื่มให้ท่านสักจอกหรือไม่
ในงานชุมนุมเมฆาคราม ท่านเซียนจี้
กล้าหาญชาญชัยปานนี้
คว้าชัยชนะนำประกายมงคลมาให้เหวดาวเหนือ
วันนี้หายากที่จะได้พบ
ข้าน้อยขอคารวะท่านหนึ่งจอก
อาจารย์บอกว่า
เวลาข้าเหลือไม่มากแล้ว
ศิษย์รัก ให้ข้าดูอาการบาดเจ็บเจ้า จากงานชุมนุมเมฆาครามหน่อย
อาจารย์ ข้าไม่รู้ว่าถูกพิษอะไร
ชีพจรวิญญาณขาดแล้ว
เจ้าฟังข้านะ
พิษที่เจ้าโดนชื่อ
สวรรค์แค้นจำพราก
หลังถูกพิษนี้
ผู้มีชีพจรวิญญาณ ชีพจรวิญญาณจะหายสิ้น
ผู้ไร้ชีพจรวิญญาณกลับจะเกิดชีพจรวิญญาณ
นับแต่นี้ไป เจ้าห้ามเคลื่อนชีพจรวิญญาณอีก
มิฉะนั้นจะเร่งให้พิษกำเริบเร็วขึ้น
เครื่องหมายนี้ชื่อว่าดอกแค้นจำพราก
รอจนกลีบทั้งเจ็ดร่วงหมด
ก็คือยามที่จิตปฐมเจ้าดับมอด
ดังนั้น
ภายในหนึ่งปี
พวกเจ้าต้องหายาแก้
ความฝันข้าวฟ่างเหลืองให้เจอ แล้วกินเพื่อฟื้นฟูชีพจรวิญญาณ
ถึงรักษาชีวิตไว้ได้
ในเมื่อจี้ป๋อไจ่เป็นคนวางยาพิษ
เช่นนั้นในมือเขาอาจมีความฝันข้าวฟ่างเหลือง
เจ้าไปเหวดาวเหนือหาจี้ป๋อไจ่
จัดการทหารที่ไล่ตามเสร็จ
อาจารย์จะไปหาพวกเจ้า
เขาไม่กินอาหารข้างนอก เพราะกลัวคนอื่นวางยาพิษเขา
คนใจดำเห็นอะไรก็ดำไปหมดจริงๆ
ท่านหานเฟิงมาถึงแล้ว
ไม่ต้องกราบไหว้
ข้าเกลียดพิธีรีตองพวกนี้ที่สุด
เอามือลงให้หมด
ต่อไปพวกเจ้าก็ทำเหมือนน้องป๋อไจ่ให้หมด
ไม่ว่าเจอข้าที่ไหน
ก็เหมือนเจอสหายเก่า
แบบนี้ดีจะตาย
ท่านหานเฟิงเตือนข้าอยู่หรือ
ข้ากล้าซ่าที่ไหน
เมื่อก่อนตอนเป็นนักโทษ
ต้องคุกเข่าให้แม้กระทั่ง สัตว์เลี้ยงวิญญาณของผู้สูงศักดิ์
ตอนนี้รุ่งแล้ว
ก็ขอแค่ไม่ต้องโค้งตัวเท่านั้น
ข้าก็ชอบนิสัยแบบนี้ของเจ้านี่แหละ
วันนี้เป็นวันดีที่น้องป๋อไจ่
ได้รับแต่งตั้งเป็นนักสู้เมฆาคราม
ข้าอุตส่าห์เอาของขวัญเล็กน้อยมาแสดงน้ำใจ
ทะเลมิหวนกลับของเจ้าน่ะ
เงียบเหงายิ่งนัก
คนรับใช้ที่มีก็อายุมากแล้ว
แบบนี้จะได้อย่างไรกัน
เทียนจีหลานสาวของข้า
ก็ไม่ประสาซะเลย
แม้นางปกครอง ตำหนักศึกษาโซ่วหัวของเหวดาวเหนือ
กลับยังเป็นผู้ปกครองที่ดีไม่ได้
ไม่รู้จักจัดหาคนให้เจ้า
วันนี้ข้าส่งสาวใช้มาให้เจ้าสองคน
วันหลัง
ดูแลบัญชี ปัดกวาดเช็ดถู เจ้าสั่งพวกนางได้เต็มที่
ของขวัญเล็กน้อยของข้า เจ้าพอใจหรือไม่
ท่านหานเฟิงจับตาดูทะเลมิหวนกลับของข้า
ใกล้ชิดเกินไปแล้วกระมัง
เหวดาวเหนือแตกแยกกันภายในจริงๆ
ไม่ใช่ข้าไม่รับน้ำใจ
คืนนี้ดีชั่วอย่างไร ก็เป็นงานเลี้ยงที่องค์หญิงเทียนจีจัดให้ข้า
แต่จู่ๆ ท่านหานเฟิงกลับพาคนมาสองคน
หากข้ารับไว้
มิเท่ากับหักหน้าองค์หญิงเทียนจีหรือ
เจ้าไม่กล้าหักหน้าองค์หญิงเทียนจี
กลับไม่กลัวล่วงเกินข้านะ
น้องชาย
ของขวัญชิ้นนี้เจ้าไม่รับจริงหรือ
ท่านหานเฟิงให้
ท่านเซียนจี้กลับไม่รับ
ปฏิเสธเฉยเลย
นี่ไม่หักหน้าเขาหรือ
โอกาสมาแล้ว
ไม่ได้นะ ใต้เท้าเพิ่งรับปากข้าหยกๆ
จะพาข้ากลับทะเลมิหวนกลับ
เมื่อครู่ข้า
พูดหรือ
พูด
สงสัยเมื่อครู่รับปากหลายเรื่องเกิน
จำไม่ได้แล้ว
เช่นนั้นไม่สู้สหายจี้
พาสามคนนี้กลับไปพร้อมกัน
- ก็นับเป็นเรื่องดีนะ - นั่นสิ
ใช่ พากลับไปด้วยกันมิดีกว่าหรือ
ความคิดนี้ดี
ข้าจะเตรียมเรือกับรถด้วยตัวเอง
ส่งพวกเจ้ากลับไปด้วยกัน
- ดี - ความคิดดี
พากลับไป
ใช่ พากลับไปเถอะ
- ไม่ได้ - นั่นสิ
ไม่พออยู่
แม้ทะเลมิหวนกลับอยู่ห่างไกล
แต่ก็เป็นที่ที่ประทานให้ท่านเซียนจี้
เงียบสงบกว้างขวาง
ข้าว่ามาอีกหลายคนก็พออยู่
- ใช่ - ใช่
- ความคิดนี้ดี
ท่านเซียนจี้พากลับไปกำลังดีเลย
ใต้เท้า…
- ดี - ใช่
ช้าก่อน
ทุกท่าน
ทะเลมิหวนกลับของข้าไม่ใช่บ่อปลานะ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าข้าน้อยกำลังมีจำกัด
ไม่สู้เอาอย่างนี้ เซียนหญิงทั้งสาม
ข้ามีคำถามข้อหนึ่ง
พวกเจ้าคนไหนตอบได้ตรงใจข้าที่สุด
ข้าก็พาคนนั้นไป
เป็นอย่างไร
- เป็นความคิดที่ดีจริงๆ - ดี
เอาตามนี้แหละ
ในเมื่อจะมาปรนนิบัติในที่ของข้า
ทะเลมิหวนกลับของข้า
เลี้ยงอสูรวิญญาณประเภทไหนไว้
พวกเจ้าต้องดูแลอย่างไร
ทะเลมิหวนกลับเป็นน้ำนิ่ง จะมีอะไรได้
แต่หากข้าตอบถูก มิแสดงว่าข้าเตรียมตัวมาหรือ
เจ้าก่อน เจ้านี่แหละ
ทะเลมิหวนกลับ
แม่น้ำลำธาร ทะเลสาบ บ่อปลาใหญ่น้อย
เช่นนั้นต้องเป็น… พวกเต่า
ปูกุ้งอะไรพวกนี้แน่
ใต้เท้า
ข้าจริงใจต่อท่านนะ
ซื่อสัตย์กว่าอสูรวิญญาณ
ลึกล้ำกว่าน้ำในทะเลมิหวนกลับ
- ไหวพริบดี - ทีนี้ละ
เจ้าตอบ
ทะเลมิหวนกลับคือน้ำนิ่งเหวดาวเหนือ
เลี้ยงอะไรก็ไม่รอด
ทั่วทั้งจวน
ไม่มีอสูรวิญญาณสักตัว
ใช่
เป็นเซียนหญิงที่โง่จริงๆ
เจ้ารู้จักท่านเซียนจี้ดีจริงหรือ
รู้ความชอบของเขาไหม
ใต้เท้า ท่านให้โอกาสข้าอีกครั้ง
ข้าต้องตอบถูกแน่นอน
ไม่รู้อะไรสักอย่าง
ให้โอกาสนางอีกครั้งก็เสียเปล่า
ใต้เท้า…
นางยังมีหน้ามาขอโอกาสอีก
เซียนหญิงคนนี้ตามตื๊อท่านเซียนจี้ไม่เลิก
หรือว่า…
ท่านเซียนจี้ไม่ชอบนางหรอก
เซียนหญิงสองคนนี้รู้จักท่านเซียนจี้ดีแบบนี้
ต้องเลือกพวกนางแน่
คนที่ท่านหานเฟิงเลือกไม่ผิดแน่นอน
ข้าเลือก…
นาง
คิดอย่างไรเนี่ย
- เลือกนางหรือ - อิจฉานางจริงๆ
ข้าเป็นนักโทษมาก่อน
จึงยิ่งรู้ว่าทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนเป็นมายา
มีเพียงความจริงใจที่ไม่อาจทรยศได้
ท่านนี้…
- ท่านนี้… - หมิงอี้
หมิงอี้
เซียนหญิงหมิงอี้ท่านนี้
เห็นข้าเป็นคนในดวงใจนาง
ปักใจต่อข้า
ข้าจะทำให้นางเสียใจได้อย่างไร
เจ้าไม่ต้องห่วงนะ
ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง
เซียนหญิงสองท่านนี้
เช่นนั้นวันนี้ก็ได้แต่โทษ ที่เราไร้วาสนาต่อกันแล้วนะ
รับมือยากแฮะ
แต่ว่าก็นับว่าสำเร็จแล้ว
(ทะเลมิหวนกลับ เหวดาวเหนือ)
(ยายสวิน ผู้ดูแลทะเลมิหวนกลับ)
นายท่านกลับมาแล้วหรือ
ใต้เท้า
พอเข้าบ้านก็ผูกตาข้าไว้
ตกลงเพื่ออะไรกันแน่
ข้าชอบ
เรียนท่านหานเฟิง
จี้ป๋อไจ่อุ้มเซียนหญิงคนนั้นเข้าห้องแล้ว
(ใช้ความสง่าโอบรับทุกสิ่ง)
ใต้เท้า
ข้างนอกฟ้าใกล้สางแล้วกระมัง
ยังไม่แกะให้ข้าอีก
ใต้เท้า…
คืนนี้เจ้าลำบากลำบน
เล่นกลยุทธ์แสร้งปล่อยเพื่อจับ
ก็เพื่อตามข้ากลับทะเลมิหวนกลับสินะ
เจ้าสมปรารถนาแล้ว
ใต้เท้าดูออกแล้วหรือ
ลำบากแล้วนะ
ละครฉากแล้วฉากเล่า
ส่งกลับไปหนึ่งคู่ ก็มาอีกหนึ่งคน
ลำบากเจ้ากับซุนเหลียว
เล่นฉากคลุมเครืออย่างเข้าขากัน
ใต้เท้าท่านพูดแบบนี้เกินไปแล้วนะ
ท่านไม่ควรอย่างยิ่ง
ที่ใช้ซุนเหลียวมากังขาความจริงใจของข้า
ก็จริง
ท่านช่วยข้าแกะนี่ออกได้ไหม
ข้าไม่ชอบแบบนี้ เหมือนไต่สวนข้าอยู่
ตอบคำถามข้า
หรือว่า
ใต้เท้าชอบมัดแบบนี้แล้วถาม
ปกติดูไม่ออกเลยนะ
ขอบคุณใต้…
ใต้เท้า
ข้าอยากกลับทะเลมิหวนกลับกับท่าน
เป็นเรื่องปกติมากไม่ใช่หรือ
นักโทษเหวลึก
ศึกเดียวทะยานขึ้นสวรรค์
ท่านเป็นตำนานของเหวดาวเหนือ
เป็นคนที่สาวๆ ที่หอราตรีบุปผาจันทร์เลื่อมใสที่สุดนะ
ใจข้ามีแต่ใต้เท้า
ใต้เท้ากลับเย็นชาต่อข้าเช่นนี้
น่าเสียใจจริงๆ เลย
ต่อไปห้ามทำแบบนี้อีกนะ
เจ้า
ชื่อหมิงอี้หรือ
หมิงที่มาจากในใจใต้เท้ามีจันทร์กระจ่าง
อี้ที่มาจากใต้เท้าเป็นคนในดวงใจข้า
ก่อนเจ้ามาหอราตรีบุปผาจันทร์
ทำอะไรมาก่อน
นี่ยังจะสอบสวนข้าอยู่ดี
พูดมากก็ผิดมาก
ต้องหาทางอุดปากเขา
เมื่อก่อนบ้านข้าเก็บสมุนไพรเลี้ยงชีพ
หลังจากพ่อแม่เสียชีวิต
ก็มาหอราตรีบุปผาจันทร์
- เช่นนั้นเจ้า… - ใต้เท้าถามข้าตั้งมากมาย
สงสัยข้าใช่หรือไม่
ข้าว่าท่านไม่ชอบข้าสินะ
ไม่ชอบข้าแล้วพาข้ากลับทะเลมิหวนกลับทำไม
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ข้าไม่ชอบให้คนอื่นรุกมากเกินไป
ไม่ใช่กระมัง ใจร้อนแบบนี้เลย
ก็ได้
ยี่สิบเจ็ดนี่ยังไงเนี่ย
ทำไมยังไม่เสร็จอีก
ข้างนอกไฟไหม้ ข้าไปดูหน่อยนะ
ใต้… ใต้เท้า
เกิดอะไรขึ้นหรือ
นายท่าน ตึกเล็กหลังเขาไฟไหม้
ท่านไปตรวจดูหน่อยเถอะ
นี่ต้องไปดูนะ
ข้าจะวางใจปล่อยให้เจ้าตามไปได้อย่างไร
เจ้าไม่รู้จักทะเลมิหวนกลับเลย
เกิดเรื่องขึ้นจะทำอย่างไร
ไม่เกิด…
เขตอาคมนี้
นอกจากข้ากับยายสวิน
ใครก็เข้ามาไม่ได้
และเจ้าก็ออกไปไม่ได้ด้วย
แบบนี้เจ้าก็จะไม่มีอันตรายแล้ว
รอข้ากลับมา
เจ้าหมอนี่
หมิงอี้
ตอนนี้ท่านชีพจรวิญญาณขาด
ได้แต่เหมือนคนธรรมดา
มีพลังเวทเล็กน้อย
ใช้วิชาเวทง่ายๆ
ต่อไปก็อย่าฝืนเลย
- รู้แล้ว - ไม่เป็นไรใช่ไหม
อาจารย์เสอบอกว่า ไม่ให้ท่านใช้ชีพจรวิญญาณไม่ใช่หรือ
เผื่อดอกแค้นจำพรากขาดจะทำอย่างไร
ใช้พลังวิญญาณแค่นี้ไม่ถึงกับเคลื่อนชีพจรวิญญาณ
เขตอาคมนี้ซับซ้อน
มีแต่ข้าที่ทำลายได้
ข้าแค่ให้เจ้าทำเสียงดังหน่อย
ขัดขวางไม่ให้เขาค้างที่นี่
ลงมือหนักแบบนี้ทำไม
ข้าก็สงสัยเหมือนกัน
ข้าแค่ทำตามที่ท่านบอก
เสกคาถาใส่ตึกเล็กที่อยู่ไกลออกไปนั่น
แค่จุดไฟพุ่มเล็กๆ
ไม่รู้ทำไมไฟถึงโหมแรงขึ้นแบบนี้
ข้ายังคิดอยู่ว่าไม่น่านี่นา
ช่างเถอะ ฉวยโอกาสที่เขาไม่อยู่บ้านรีบลงมือ
ของล่ะ
พอหมิงอี้คนนี้มาก็เกิดเรื่องแบบนี้
นายท่านไม่ต้องห่วง
ข้าจะต้องสืบหาสาเหตุของไฟไหม้ให้ถึงที่สุด
ไม่ต้อง
ไฟสวรรค์เท่านั้นเอง
ไม่ต้องทำให้คนนอกแตกตื่น
ข้าไม่ชอบให้คนอื่นรุกมากเกินไป
ยังต้องรับมืออีกสักพัก
เสื้อนี่ทำไมมีแค่ไม่กี่ชั้นเอง
ปู้ซิวแค่จุดไฟทำไมยังไม่เสร็จอีก
ข้าจะค่อยๆ ดับไฟ
(ทะเลมิหวนกลับ เหวดาวเหนือ)
สองเดือนนี้ที่อยู่เหวดาวเหนือ
เราสืบได้ว่า
ชีพจรวิญญาณของจี้ป๋อไจ่
ก็ใช้สวรรค์แค้นจำพรากกระตุ้นออกมานี่แหละ
พอใช้สวรรค์แค้นจำพราก
หากไม่มีความฝันข้าวฟ่างเหลืองถอนพิษ
ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย
ในเมื่อหมอนั่นยังมีชีวิตอยู่
เช่นนั้นเขาก็ต้องมีความฝันข้าวฟ่างเหลือง
ไม่อยู่ที่นี่
ที่นี่ก็ไม่มี แล้วจะอยู่ไหนได้นะ
สวรรค์แค้นจำพรากกับความฝันข้าวฟ่างเหลือง
เป็นยาพิษและยาถอนพิษที่เกิดคู่กัน
ใช้อาวุธเวทที่ทำขึ้น โดยใช้เลือดพิษของท่านเป็นกระสาย
ตามหลักแล้วไม่น่าหาไม่เจอนี่นา
- ไปดูด้านนั้นกัน - นายท่าน ระวังขั้นบันไดเจ้าค่ะ
พวกเขาจะกลับมาแล้ว
ท่านรีบหาที่…
ท่านหนีไปคนเดียวเฉยเลย
เราออกไปตั้งนาน
ไม่รู้เซียนหญิงน้อยคนนั้น รออยู่อย่างว่าง่ายหรือเปล่า
(ละสิ่งเก่ารับสิ่งใหม่)
เขตอาคมกักบริเวณแตกแล้ว
นายท่าน นางไม่อยู่ในห้อง