(ตอนอวสาน)
(เท็ปเป เป็นคนลามก)
ทุกคน ตั้งแต่สัปดาห์หน้า
คานาซาวะคุงจากฝ่ายบัญชีจะมาแทนอุเอสึงิคุง
คานาซาวะ ฮารุมิค่ะ
ฉันยังไม่รู้ขั้นตอนการทำงานในฝ่ายนี้เลย
อาจจะสร้างปัญหาให้ทุกคนนิดหน่อย
ค่อยๆ บอกค่อยๆ สอนฉันด้วยนะคะ
มีอะไรถามได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ
เดี๋ยวพวกเราสอนงานให้เอง ไม่ต้องห่วง
ใครๆ ก็มีครั้งแรกทั้งนั้น ถามได้เลยนะ
- เอาละ ประชุมกันเถอะ - ครับ
วันนี้นั่งฟังไปก่อนก็ได้
- งั้นเริ่มจากรายงานสำหรับเดือนหน้า คาตางิริ - ครับ
งานนำเสนอสำหรับไลแทกซ์เป็นไงบ้าง
ไปได้สวยครับ เชื่อมือผมได้เลย
ก็เห็นพูดแบบนี้ทุกที
- โยดะ นายล่ะ - ครับ
(ยินดีต้อนรับสู่ปีโปโล)
โอ้โฮ ตั้งใจทำงานน่าดู
ทำงานเพื่อให้ลืมความหลังฝังใจสินะ
นี่ อย่ามัวแต่ยืนดูสิ มาช่วยกันหน่อย
เคร่งเครียดจังนะ
สงสัยจะยังลืมแฟนเก่าไม่ได้สินะ
เขาเท่มากเลยเนอะ
มิโดริ เลิกกวนได้แล้ว ไปอ่านหนังสือไป
มีใครอยู่ไหมคะ
พี่คะ มีแขกมา
มาแล้วค่ะ
มาแล้วๆ
ไง
ฉันมาหาแล้วนะ
แบบนี้ดีจังนะ
รู้สึกเหมือนได้กลับบ้านเกิดเลย
ไม่รู้ทำไม อยู่โตเกียวแล้วเพลียยังไงไม่รู้
ในแต่ละวัน
รู้สึกราวกับโดนใครคอยไล่ตามแล้วถามว่า…
“มีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร”
ถึงเธอจะพูดอย่างนั้น
แต่จากนิสัยเธอแล้ว
แค่ไม่มีร้านสะดวกซื้อ กับร้านเช่าวิดีโอในรัศมี 100 เมตร
หรืออยู่ในที่ที่ใช้มือถือไม่ได้ ก็อยู่ไม่ได้แล้วไม่ใช่เหรอ
ก็จริงของเธอนะ
นี่ ริโกะ
หืม
ยังโกรธเท็ปเปคุงอยู่อีกเหรอ
ฉันไม่ได้โกรธหรอก
ฉันต่างหาก
ที่ทำผิดต่อเท็ปเป
ถ้างั้นก็แค่โทรไปหาเท็ปเปคุง แล้วขอโทษซะสิ
แค่นี้ก็หมดเรื่อง
ป่านนี้ไม่ได้แล้วละ
แบบนั้นฉันคงเสียหน้าแย่เลย
งั้นเหรอ
เท็ปเปน่ะ
พยายามทำดีกับฉันมากเลย
ส่วนฉัน
ดันปล่อยให้ตัวเองฟุ้งซ่าน ทำให้เรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่
จะเรียกว่าอายก็คงได้
หรือไม่ฉันก็เอือมระอาตัวเอง
ถึงจะกลับไปคืนดีตอนนี้
แต่ฉันรู้สึกเหมือนมันจะลงเอยแบบเดิมอีก
หนาวจัง
มีอะไรเหรอคะพี่
ฉันมีเรื่องจะมาคุยด้วย
มาเร็ว ตามฉันมา
ในเมื่อแกตัดสินใจอยู่นี่แล้ว มีหลายเรื่องที่แกต้องเอามาคิด
วันนี้ฉันเลยจะมาคุยกับแก
เรื่องอะไรกันแน่เนี่ย
นี่ไง
เอ๊ะ
นัดดูตัวเหรอ
ไม่อะ ไม่มีทาง ฉันไม่สนอะ
- พูดแบบนั้น… - ไม่เอา!
อย่าพูดอย่างนั้นสิ อย่างน้อยก็ไปเจอเขาหน่อย
- ไม่เอาหรอก - เข้าท่าอยู่นะคนนี้
น้องชายเจ้าของร้านถ่ายรูปคิตามูระเลยนะ
- เย่! - เอาเลย!
เอาเลย เอาเลย เอาเลย เอาเลย!
ใกล้อีก!
อีกนิด!
หักซะแล้ว
ฉันบ้าง ต่อไปตาฉัน
- นี่ค่ะ - นี่
- ขอมือถือหน่อยสิ - มาเล่นกันเถอะ
เดี๋ยวเมมเบอร์ฉันให้
- ขอโทษค่ะ - โธ่เอ๊ย
- อยากเล่นพร้อมกันไหม - กับเธอเหรอ
ทำให้ดูก่อนสิ
- ลองดูสิ - อืม ลองดู
เราสองคนเหรอ
มันจะดูไม่น่าดูเอานะ
- เดี๋ยวตอนบ่ายโทรมานะ - ครับ
คุณซากาอิครับ เอาแบบที่มีช้างแล้วกันครับ
ดูดีเลย ว่าไหมครับ
นี่ เท็ปเปจัง นายคิดว่าไงเหรอ
อืม ส่วนตัวผมว่ารูปผู้หญิงนี่ก็เข้าท่า
ผมว่ามันก็ดีอยู่
แต่ถ้าจะเอาแบบไม่เสี่ยง
ผมว่าใช้ภาพที่ดูเป็นธรรมชาติ และชัดเจนแบบนี้ดีกว่าครับ
น่าจะเสริมภาพลักษณ์ ความน่าเชื่อถือของไลแทกซ์ได้ดีกว่า
แบบนี้เลยน่าจะดีกว่า คิดงั้นไหมครับ
อืม ก็จริงนะ
เอาละ วันนี้พอแค่นี้ก่อนไหม
ครับ
ขอบคุณมากครับ
จริงสิ
เอ่อ คุณซากาอิครับ
รบกวนคิดสโลแกนงานนี้ ให้เสร็จในสองวันได้ไหมครับ
- นี่ - ครับ
นายเปลี่ยนไปนะ
ยังไงครับ
ก็เมื่อก่อน
นายอวดดีกว่านี้ อยากพูดอะไรก็พูดไม่ใช่เหรอ
เกิดอะไรขึ้น
ผมเป็นงั้นเหรอ
รู้ไหม
เดี๋ยวนี้นายน่าเบื่อนะ
ช่วงนี้นายเป็นไงบ้าง
- อาหารที่สั่งได้แล้วค่ะ - เอ๊ะ
จริงๆ แล้ว มันไม่ได้ราบรื่นไปทุกเรื่องใช่ไหม
ก็ราบรื่นดีนี่ครับ
ผมไม่เป็นไรจริงๆ ครับ
- เหรอ - จริงๆ ครับ
ก็แค่ก่อนหน้านี้ เวลาที่ผมต้องตัดสินใจอะไร
ผมใช้เกณฑ์แค่ว่าผมชอบหรือไม่ชอบ
แต่พักหลัง ผมทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว
ประมาณว่า เวลาผมจะพูดอะไร
ตอนนี้ผมรู้สึกว่าความคิดเห็นคนอื่น อย่างคุณอันโดกับคุณซากาอิ
ที่จริงก็ฟังดูสมเหตุสมผลเหมือนกัน
เหมือนกับผมเหยียบเบรกตัวเอง
นั่นแสดงว่านายโตขึ้นนิดนึงแล้ว
มาสิ
ครับ
ขอบคุณครับ
แล้ว…
นายกับอุเอสึงิมีอะไรคืบหน้าบ้างไหม
ผมคิดว่าจะไปหาเธอครับ
แต่ก็ยังไม่แน่ใจเหรอ
เปล่าครับ
ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
แล้วยังไง
ถ้าผมไปหาเธอตอนนี้
ก็เหมือนกับว่าผมจะดูแลเธอไปตลอดชีวิต
พอคิดแบบนี้แล้ว…
ผมยังตัดสินใจเรื่องตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
แล้วจะไปรับผิดชอบชีวิตคนอื่นได้ไง
ผมเลยไปหาเธอไม่ได้
ตัดสินใจเรื่องตัวเองงั้นเหรอ
นายคิดว่าจะทำมันได้ด้วยตัวคนเดียวเหรอ
คนเราไม่ได้เข้มแข็งขนาดนั้นหรอกนะ
เมื่อไหร่ที่คนใกล้ตัวเราที่สุด ยอมรับและบอกว่าเราโอเคแล้ว
เราถึงจะรู้สึกว่าชีวิตที่เป็นอยู่มันมีความหมาย
ฉันคิดแบบนี้แหละ
- ขออีกขวดครับ - ครับผม
สองเลยครับ
ฉันเอากิโมโนเก่าของแม่ออกมา คิดว่าไงบ้าง
- บอกแล้วไงว่าไม่อยากไป - ทำไมล่ะ
งั้นไปเพื่อรักษาหน้าฉันหน่อย
แค่ใส่ชุดนี้ไปเจอเขาแล้วก็กลับ
ทำไมถึงรังเกียจขนาดนี้ล่ะ
ก็เพราะ…
หรือว่าแกมีคนที่ชอบแล้ว
มีเหรอ
เปล่า ไม่มีหรอกค่ะ
แต่ว่านะ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงชวนฉันมานี่
ทั้งที่เป็นวันหยุดของเท็ปเปคุงแบบนี้
เอ๊ะ หรือว่าเริ่มสนใจฉันขึ้นมาแล้ว
เปล่า
ฉันได้ยินว่าเธอไปนางาโนะมา
ว่าแล้วเชียว
อยากถามเรื่องริโกะสินะ
กินแกงกะหรี่แล้วรู้สึกร้อนยังไงไม่รู้
ตัวร้อนไปหมดเลย
นี่ ทำไมไม่ลืมยัยดื้อนั่นซะ
แล้วไปที่ดีๆ กับฉันสองต่อสองล่ะ
ฮะ
ที่ที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า “โรง” ไง
โรงอาหารเหรอ แค่นี้ฉันก็อิ่มแล้ว
เฮ้อ ช่างเถอะ ฉันยอมแล้ว
ริโกะทิ้งผู้ชายดีๆ แบบนี้เพื่อไปนัดดูตัวเนี่ยนะ
- ว่าไงนะ - นัดดูตัว
- ใคร - ริโกะจังไง
- ที่ไหน - ที่บ้านเกิดไง
เข้ามาเลย
ว่าไง
- มีอะไรเหรอ - เปล่า ก็แค่…
ฉันเอาไวน์มาด้วย
ว่าจะมาดื่มกับแก
รสชาติดีเลย
พักหลังทำตัวแปลกๆ นะ
ช่วงนี้เหงาหรือไง
จะไปไหนเหรอ
มีธุระนิดหน่อยน่ะ
ต้องไปแล้ว โทษที ไว้ดื่มกันคราวหน้านะ
ฉันจะล็อกห้องแล้ว เพราะงั้น…
งั้นฉันแช่ตู้เย็นไว้ก่อน
ไม่ได้ ไวน์แดงห้ามแช่เย็น
- แช่ให้เย็นหน่อยดีกว่า - เดี๋ยวสิ ก็ได้ รีบหน่อยนะ
เท็ตจัง
คุณโซอิจิโร่เป็นไงบ้าง เป็นอะไรมากไหม
- ฮะ - คุณโซอิจิโร่
เอ่อ
คุณโซอิจิโร่
ซานาเอะ
เกิดอะไรขึ้น
“เกิดอะไรขึ้น” งั้นเหรอ
คุณเป็นอะไรคะ ไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลเหรอ
โรงพยาบาลเหรอ
ค่ะ
ได้ยินว่าคุณตับอักเสบเฉียบพลันและมีปอดบวม
- ขอทางหน่อย - ได้ยินมาจากใครเหรอ
โอ๊ย
ฮะ
ฉันเองแหละ
ถ้าไม่บอกแบบนี้ มิซึฮาระคงไม่กลับมาหรอก
ฉันไม่ไหวแล้ว
พี่โทรมาร้องไห้ให้ฟังทุกวันเรื่องที่เธอไปจีน
- แกนี่ยุ่งไม่เข้าเรื่อง! - รู้แล้ว โทษที
ฉันจุ้นจ้านเกินไปสินะ
นี่
เอากุญแจฉันไป
เข้าไปนั่งดื่มชาหรือดื่มอะไรกันสิ
ตอนกลับอย่าลืมล็อกห้อง แล้วฝากกุญแจไว้ร้านข้างล่างด้วย
- อย่าลืมนะ - โอเค
- ไปนะ - เท็ตจัง
เอ่อ
โล่งอกไปทีที่คุณสบายดี
ขอโทษนะ
ที่คุณต้องกลับมาเพราะเรื่องไร้สาระแบบนี้
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันยังมีงานที่ต้องสะสางที่นี่
ยังไงก็ต้องกลับมาอยู่ดีค่ะ
นี่ค่ะ
ฉันไปนะคะ
เอ่อ เดี๋ยวก่อนสิ
ทานมื้อเที่ยงด้วยกันไหม
ค่ะ
คุณจะย้ายไปฮอกไกโดเหรอคะ
เท็ปเปเล่าให้ฟังเหรอ
เป็นเพราะคุณถอนหมั้น จนทำให้คุณฟูจิตะเสียหน้าหรือเปล่าคะ
ไม่ใช่หรอก
ไม่ต้องคิดมากนะ
อีกอย่าง
ผมก็ไม่ได้ผิดหวังอะไรเท่าไหร่ที่โดนย้าย
แต่กลับกัน
พอเรื่องมันลงเอยแบบนี้
ผมเลยมองเห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น
คณะนิติศาสตร์ ม.โตเกียว และสำนักงานอัยการ
คือสิ่งที่ผมยึดติดไว้เหนียวแน่น
เพื่อใช้มันปิดตาไม่ให้เห็นความอ่อนแอของตัวเอง
แต่ตอนนี้
ผมเห็นความอ่อนแอ และจุดอ่อนของตัวเองอย่างชัดเจน
กินกันเลยไหม
ค่ะ
ปีโปโล
นี่ไง
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
ตอนนี้ คุณริโกะอยู่ไหมครับ
ตอนนี้พี่…
อยู่ที่งานดูตัวค่ะ
ที่ไหนครับ
- ไม่ได้เจอกันนานนะครับ - จริงด้วยครับ
โตเป็นสาวสวยเชียวนะ ลูกชายเราคงวาสนาไม่ถึงหรอก
ขอบคุณครับ
คุณริโกะครับ คุณมีงานอดิเรกอะไรเหรอครับ
เล่นมายากลค่ะ
มายากลเหรอครับ
ค่ะ เดี๋ยวฉันโชว์ให้ดูค่ะ
พร้อมนะคะ ดูให้ดีนะคะ
เอ๊ะ
ริโกะ
ไทรเซราท็อปส์ค่ะ
ไทรเซรา…
นี่ค่ะ
แล้วคุณโชอิจิมีงานอดิเรกอะไรเหรอคะ
อ๋อ ผมชอบดูรักบี้ครับ
รักบี้เหรอคะ
ครับ ผมเคยเล่นรักบี้สมัยม.ปลาย
จริงด้วยค่ะ
อ๋อ เราได้รองแชมป์ในการแข่ง ที่โรงเรียนม.ปลายฝั่งตะวันตกของจังหวัดครับ
ตอนนั้นฉันไปเชียร์ด้วยค่ะ
จริงเหรอครับ
- ค่ะ - แมตช์นั้นผมได้รับบาดเจ็บ…
(เปอตีโฮเทล อัลปิโน)
ขอตัวสักครู่นะคะ
นี่
ทำอะไรเนี่ย
ดูไม่ออกเหรอ
ก็เธอกำลังมีนัดดูตัว…
ฉันก็แค่มาดูว่าฝ่ายชายเป็นใคร
มีสิทธิ์อะไรถึงมาทำแบบนั้น
- เท็ปเปไม่เกี่ยวสักหน่อย - สิทธิ์บ้าบออะไรล่ะ
ใครเขานัดดูตัวแต่งงานกัน โคตรประหลาดเลย
ก็ฉันนี่แหละ นี่มันชีวิตฉัน
ทำไม ไม่พอใจเหรอ เท็ปเปไม่มีสิทธิ์บ่นสักหน่อย
พูดแบบนั้นออกมาได้ไง
กลับมาบ้านก็ยังนิสัยเหมือนเดิมเปี๊ยบ
ยังเอาแต่ใจ ไม่สนโลก เห็นแก่ตัว
อากาศบริสุทธิ์แบบนี้น่าจะช่วยบำบัดนิสัยพวกนี้บ้าง
นั่นมันคำพูดของฉันต่างหาก
นึกว่าเลิกกันแล้วจะทำให้คิดได้บ้าง
แต่ก็ยังเหมือนเดิมไม่มีผิด
- ยังเจ้ากี้เจ้าการ อวดดี… - เอะอะอะไรก็ “เลิกกัน” พอสักทีเถอะ!
สำหรับฉัน เรายังไม่ได้เลิกกัน
หรือว่า…
เธอ… ตัดสินใจเรียบร้อยแล้วเหรอ
กลับบ้านกันเถอะ
พาเขาไปด้วยสิ เชิญจ้ะ
ไม่…
ฉันไม่รู้ด้วยนะ
ตรงนี้มันหนาวนะ
มาเร็ว
ได้เวลามื้อเย็นพอดี
กินด้วยกันกับเรานะ โอเคไหม ริโกะ
เชิญค่ะ
ยินดีต้อนรับค่ะ
ฉันเป็นพี่คนรองของริโกะ ชื่อซาจิโกะค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ทำไมพี่ถึงมาอยู่นี่ล่ะ
ไม่เห็นเป็นไรเลย
สามีพี่ไม่ว่าเหรอ
ไม่มีปัญหาหรอก เดี๋ยวเขาดื่มที่บาร์เสร็จก็กลับบ้านตามเคย
แถมฉันอยากฟังเรื่องนี้จะแย่แล้ว
เบียร์ไหมจ๊ะ
ไม่ละครับ ขอบคุณครับ
ถ้างั้น ริโกะคีบอาหารให้แขกหน่อยสิ
เร็วเข้า คีบอาหารให้เขาสิ
เห็นอะไรในตัวยัยนี่เหรอคะ
เอ่อ
ขอโทษค่ะ หนูมีคำถาม
- ครับ - คุณเป็นลูกชายคนโตหรือเปล่าคะ
มิโดริ
ทุกคนอยากรู้เรื่องเขาใช่ไหมล่ะคะ
ทั้งราศี กรุ๊ปเลือด เป็นลูกคนโตหรือคนรอง
คำถามที่ทุกคนอยากรู้แต่ไม่กล้าถาม
หนูเลยเป็นตัวแทนถามให้เอง
ริโกะเนี่ยโชคดีจังนะ
มีผู้ชายมาพังงานดูตัว โรแมนติกจังเลยเนอะ
อย่างกับในหนังเรื่อง “พิษรักแรงสวาท” เลยเนอะ
เขาหล่อกว่า น้องชายเจ้าของร้านถ่ายรูปคิตามูระอีก…
มิโดริ!
- อย่าพูดเหมือนรู้ดีไปซะทุกเรื่องสิ - ทำไมล่ะคะ
เราต้องญาติดีกับเพื่อนบ้านไว้นะ
เงียบแล้วกินกันได้แล้ว!
ดื่มสักหน่อยไหม
ครับ ขอบคุณครับ
ขอโทษนะ ครอบครัวฉันน่ารำคาญไปหน่อย
เธอน่ารำคาญที่สุดเลยไม่ใช่เหรอ
แต่มีพี่สาวน้องสาวสี่คนก็เจ๋งดีนะ
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงพูดมาก
ฉันน่ะ
ขอบอกตามตรงว่า…
ฉันดีใจมากเลยที่เท็ปเปมาวันนี้
แต่ว่า…
ตั้งแต่ฉันมาอยู่คนเดียวที่นี่
ฉันก็ได้คิดอะไรหลายเรื่อง
อย่างเช่นว่าทำไมฉันถึงสงสัยในตัวเท็ปเปนัก
ยิ่งรักมากเท่าไหร่
ก็ยิ่งรู้สึกดีจากทุกอย่างที่เท็ปเปทำให้
แต่ก็ยิ่งผิดหวังมากเท่านั้น
รู้ไหม
ตอนที่อยู่กับเท็ปเป
ฉันสูญเสียความเป็นตัวเองไป
ฉันปล่อยให้เป็นแบบนั้นต่อไปไม่ได้
ฉันอยากจะเข้มแข็งขึ้น
ไม่ว่าฉันจะอยู่คนเดียว
หรืออยู่กับเท็ปเป
ฉันจะได้ยังเป็นคนเดิม
ราตรีสวัสดิ์
(ปีโปโล)
ขอบคุณสำหรับเมื่อคืนครับ
ไม่ต้องเกรงใจหรอกจ้ะ
ไว้มาใหม่นะคะ
ขอบคุณครับ
บ๊ายบายค่ะ
เชิญด้านในครับ
ยินดีต้อนรับค่ะ
ฉันช่วยถือค่ะ เชิญค่ะ
นี่ ไปส่งเขาสิ
(บ้านพักปีโปโล)
ไปนั่งหลัง
อย่าบัง
นี่
ก่อนไปสถานี ฉันอยากแวะไปที่นึง
ที่ที่เธอเคยบอก
ว่ามองเห็นดาวตกได้ทุกสิบวินาที
ฉันอยากเห็นว่ามันเป็นยังไง
ได้ไหม
(รักแท้ย่อมมีอุปสรรค)
ที่นี่แหละ
สุดยอดเลยนะ
สมัยอยู่ชั้นประถม
ฉันกับพี่สาวเคยแอบออกมาที่นี่กลางดึก
มารอดูยูเอฟโอกันที่นี่
ไม่มียูเอฟโอโผล่มาสักลำ
นึกว่าจะแข็งตายซะแล้ว
ตอนนั้นอยู่ชั้นอะไร
อยู่ป.สี่
งี่เง่าชะมัด
ฉันก็งี่เง่าตลอดแหละ
นี่
หืม
ฉันไม่ได้มาเพื่อดูว่าฝ่ายชายที่นัดดูตัวเป็นใคร
แต่ฉันมีเรื่องอยากจะบอก
มีเรื่องอยากจะบอกเหรอ
อะไรเหรอ
ถ้าจะด่ากันละก็ ฉันฟังมา 200 รอบได้แล้ว
เปล่า ฉันจริงจัง ตั้งใจฟังก่อน
เธอคิดยังไงกับ…
ผู้ชายหัวล้านเหรอ
ไม่ชอบ
แล้วผู้ชายแก่พุงพลุ้ยล่ะ
ไม่ชอบอะ
นี่
ถ้าฉันหัวล้าน
เป็นตาแก่พุงพลุ้ย เธอจะยังอยู่ข้างฉันไหม
ในทางกลับกัน
ถ้าเธอกลายเป็น
ยายแก่หนังเหี่ยวนมยาน
ฉันจะอยู่เคียงข้างคอยดูแลเธอเอง
นี่หมายถึงแต่งงานเหรอ
ใช่
มีหลายอย่างในตัวเธอที่ทำให้ฉันรำคาญ
ฉันก็สงสัยนะว่าทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้
แต่ไม่รู้ทำไมฉันเกลียดเธอไม่ลง
ถึงจะผ่านไปอีกกี่สิบปี ฉันก็ไม่คิดว่าความรู้สึกนี้จะเปลี่ยนไป
ดังนั้น
ช่วยดูฉันกลายเป็นคุณตา
ส่วนฉันก็จะดูเธอ…
กลายเป็นคุณยายเหมือนกัน
- ฉัน… - สัปดาห์หน้า ฉันจะกลับมาที่นี่
โอเคไหม
อืม
เสาร์หน้า
ก่อนฟ้าจะมืด
ฉันจะกลับมาที่นี่อีกรอบ
ถ้าตอนนั้นเธอ…
ไม่อยู่ตรงนี้
ฉันก็จะยอมแพ้
ตอนอยู่โตเกียว ฉันก็คิดเรื่องเดียวกับเธอ
ที่เธอเล่าให้ฟังเมื่อคืน
ประมาณว่า ถ้าฉันยังไม่พึงพอใจกับตัวเอง
แล้วจะไปรับผิดชอบชีวิตคนอื่นได้ยังไง
แต่ถ้าฉันมัวแต่คิดแบบนั้น
เราคงไม่มีวันได้อยู่ด้วยกัน
แต่ก็ช่างมันเถอะ
ฉันไม่เห็นต้องเข้มแข็งด้วยตัวคนเดียวเลย
เพราะงั้นเลิกพูดเถอะ
ว่าจะเข้มแข็งด้วยตัวเอง
เราเข้มแข็งไปด้วยกันได้นะ
ถ้าเรา…
กลับมาที่นี่…
ในฐานะตายาย
ฉันอยากนั่งตรงนี้
แล้วดูดาวตกด้วยกัน
ฉันไม่เห็นด้วย
เอ่อ คุณลืมนี่ครับ
- ไปคิดมาใหม่ - เราทำได้ครับ
- ไม่มีทาง - ผมรับประกันครับ
รับประกันอะไร มันไม่มีเหตุผลให้เปลี่ยน
- คิดดูใหม่เถอะครับ - ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว
ดียังไงครับ อีกแค่รอบเดียวครับ
- ฟังหมอนี่พูดสิ - อะไร
เรื่องงานนำเสนอเสาร์นี้
- ทำไมเหรอ - หมอนี่อยากเปลี่ยนรูปแบบ
- ฮะ - หมอนี่อยากทำเป็นชุดภาพต่อเนื่องของนางแบบ
ฉันว่ามันมากไป
น่าสนใจดีนี่
- ใช่ไหมครับ - อืม
อย่างที่ผมบอก เราจะใช้ภาพนางแบบในท่าโพสต่างๆ
คล้ายๆ ภาพเคลื่อนไหวที่เราวาดในสมุดตอนเด็ก
- อ๋อๆ - แบบนั้นเลยครับ
- ฉันนึกออก - นั่นแหละครับ ที่เราจะทำก็คือ…
อย่างเช่น เอาภาพมาเรียงกัน ตามโถงทางเดินรถไฟใต้ดิน
น่าจะใช้งบเยอะไม่ใช่เหรอ
ไม่ต้องห่วง ผมคุยกับ โรงพิมพ์ทาโดโกโระแล้วครับ
- จริงเหรอ - สบายมากครับ
มันต้องใช้โปสเตอร์อย่างน้อยสิบแผ่น
เวลาไม่พอหรอก ไม่ไหว จบข่าว
ผมรู้ดีครับว่าเรามีเวลาไม่พอ
แต่ถ้าบอกว่าไม่ไหวทั้งที่ยังไม่ได้ลอง ก็ทำอะไรไม่สำเร็จหรอกครับ
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - ขอบคุณที่มานะคะ
ริโกะ ช่วยเก็บโต๊ะตรงนั้นหน่อย
ริโกะ
เช็ดที่เดิมมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ
เรายุ่งอยู่นะ ตั้งใจช่วยงานหน่อยสิ
อืม
ซานาเอะ
ฉันจะกลับไปเซี่ยงไฮ้แล้ว
แค่อยากมาบอกให้คุณรู้ค่ะ
จะกลับไปแล้วเหรอ
- ทำไมแต่งตัวแบบนั้นคะ - อ๋อ นี่น่ะ…
ไม่สบายเหรอคะ
เปล่า ผมสบายดี
ยกหัวหน่อยค่ะ
ขอโทษนะที่รบกวนเวลาคุณ
ไม่เป็นไรค่ะ
ขอดูหน่อยนะคะ
ไหนดูซิ
ไข้สูงมากเลย
กินยาหรือยังคะ
เดี๋ยวฉันไปหยิบให้ค่ะ
งั้นเหรอ เขาขอแกแต่งงานแล้วสินะ
อืม
แล้วไง ลังเลอะไรอยู่ล่ะ
ตอนที่เรายังคบกัน
เกิดเรื่องขึ้นมากมายที่โตเกียว
เวลาสุขก็มีความสุขมาก
แต่เวลาทุกข์ก็เจ็บปวดมากเหมือนกัน
ฉันผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ไม่เข้าใจความรู้สึกของเขาเลย
กังวลอยู่ตลอดเวลา
ถ้าฉันกลับไปคบกับเขาตอนนี้
ฉันรู้สึกว่า…
จะต้องกลับไปรู้สึกเหมือน ขึ้นสวรรค์และตกนรกวนเวียนอย่างนั้นอีก
แล้วมันไม่ดีตรงไหนล่ะ
ที่รู้สึกแบบนั้นก็เพราะรักเขาไม่ใช่เหรอ
บางคนบอกว่าถึงจะแต่งงานกับคนที่เรารัก ก็ไม่มีวันมีความสุขได้หรอก
แต่ฉันไม่คิดแบบนั้น
เพราะได้อยู่กับคนที่เรารักนี่แหละ ต่อให้ยากลำบากหรือเจ็บปวดแค่ไหนก็ไม่เป็นไร
อย่างเช่น ถึงแกจะเจ็บปวดเพราะเขา
แกก็ยังใช้ชีวิตต่อได้โดยไม่นึกเสียใจ
ก็อาจจะจริงนะ
อีกอย่าง ที่แกผิดหวังและไม่สบายใจแบบนี้ ก็เป็นความผิดแกเองนั่นแหละ ริโกะ
- ฉันเหรอ - ใช่
แกคงคิดว่าตัวเองมีหน้าที่แค่อยู่เฉยๆ
แล้วเป็นหน้าที่ผู้ชาย ที่ต้องมาทำให้แกมีความสุขสินะ
เลิกไร้เดียงสาแบบนั้นได้แล้ว
แกต้องหาความสุขของตัวเอง
เข้าใจไหม
เอาละ มาดื่มกันเถอะ
มาเร็ว
(ยินดีต้อนรับสู่ปีโปโล)
ริโกะ
คุณพ่อคะ
สุดท้ายหนูก็จะกลับไปโตเกียวอยู่ดีค่ะ
จะกลับไปหาหมอนั่นเหรอ
ค่ะ
แสดงว่าหายลังเลใจแล้วสินะ
รู้ด้วยเหรอคะ
ใช่ ตั้งแต่แกกลับมาแล้ว
ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงค่ะ
พ่อไม่เคยห่วง
พ่อรู้ตั้งแต่แกกลับมาแล้ว ว่าที่จริงแกกำลังวิ่งหนี
ตราบใดที่แกรู้ตัวว่ากำลังก้าวไปทางไหน พ่อก็วางใจแล้ว
ขอบคุณค่ะ
หนูไปนะคะ
ริโกะ
คะ
โชคดีนะ
ค่ะ
สวัสดีครับ เอโกเอเจนซี ฝ่ายขาย หน่วยที่หนึ่งครับ
อ้าว
ริโกะจัง ไม่ได้คุยกันนานเลย เป็นไงบ้าง
ขอโทษครับ ขอเบียร์สองเหยือกครับ
คุณโอเตะมง ชาอู่หลงใช่ไหมครับ ชาอู่หลงที่นึงครับ
คุณคาตางิริเคยเล่นกีฬาใช่ไหมคะ
- กีฬาเหรอ - ค่ะ
ฉันเคยเล่นบาสสมัยม.ต้นกับม.ปลาย
เท่จังเลยค่ะ
- เท่จัง - ฉันเคยอยู่ชมรมยิงธนูนะ
เคยยิงธนูด้วยเหรอครับ
ฉันเคยฝึกยูโดนะ
ฉันเล่นแฮนด์บอล
ฉันเล่นฟุตบอล
- ฉันอยู่ชมรมเดินป่าปีนเขา - แต่ฉันชอบบาสที่สุดค่ะ
ดึกป่านนี้แล้วเหรอ ขอโทษค่ะ ฉันต้องกลับแล้ว
- เอ๊ะ งั้นเหรอ - อ๋อ ได้สิ
ฉันขอตัวก่อนนะคะ
- โอเค - คาตางิริ ไปเรียกรถให้เธอหน่อยสิ
มันดึกแล้ว
คราวหน้ามาดื่มกันอีกนะ
- สวัสดีค่ะทุกคน - เดินทางดีๆ นะ
ฮาเซงาวะ
จริงๆ แล้ว ฉันค่อนข้างคออ่อนค่ะ
ใจฉันเต้นเร็วมากเลยค่ะตอนนี้
จะกลับคนเดียวไหวไหมนะ
- นี่ เดี๋ยวสิคะ - ขึ้นแท็กซี่ตรงนี้ได้สินะ
- ไม่หนาวเหรอคะ - ฮะ
- ตัวสั่นอยู่นี่นา - แปลว่าฉันหนาวไง
นี่ ไปหาที่ดื่มด้วยกันต่อไหมคะ
- หัวหน้ากับคนอื่นรออยู่ - ไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ
- แท็กซี่มาแล้ว - ไปกันเถอะค่ะ
แป๊บนะ
ครับ
ฮัลโหล
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ขอฉันแต่งงานแล้วแท้ๆ แล้วนี่อะไร
กล้าดียังไง
เอ๊ะ
หมายถึงเรื่องอะไร
ผู้หญิงข้างๆ นั่นใคร
เธอเพิ่งย้ายมาใหม่…
นี่…
ตอนนี้เธออยู่ไหน
ใครก็ได้สินะ ขอแค่นั่งโต๊ะข้างๆ ก็พอ
ไม่ใช่สักหน่อย
- คุณคาตางิริคะ - หุบปากได้แล้ว
- เธออยู่ไหน - นายนี่มันหื่นเข้าเส้นจริงๆ ด้วย
ได้เห็นธาตุแท้สักที แค่นี้นะ
ใจเย็นๆ แล้วฟังฉันก่อน
- เธออยู่ไหน! - ฉันไม่ฟังแล้ว!
คุยเสร็จแล้วเหรอคะ
- ไปกันไหมคะ - กลับบ้านเถอะ
เอ๊ะ ไม่ไปด้วยกันเหรอคะ
โธ่
บ้านเธออยู่แถวไหน
หมายเลขที่ท่านเรียกอยู่นอกเขตสัญญาณ
หรือไม่ได้เปิดใช้งานอุปกรณ์…
ผ่านไปตั้ง 30 นาทีแล้วนะ
นั่งลงก่อนเถอะครับ
ขอบคุณสำหรับงานนำเสนอครับ
เราจะประกาศผลวันจันทร์ครับ
เราได้งานแน่
ต่อไป เอโกเอเจนซี เชิญครับ
ผมชื่อคาตางิริ จากเอโกเอเจนซี
สังกัดฝ่ายขาย หน่วยที่หนึ่ง เป็นคนดูแลโครงการนี้ครับ
ขอบคุณที่สละเวลาครับ
ถ้างั้น ขออนุญาตเริ่มเลยนะครับ
(ไลแทกซ์)
“ไลแทกซ์ เจ-บอดี้”
เปิดตัวในฤดูใบไม้ผลิปี 1998
เป็นกล้องคอมแพค รุ่นใหม่ล่าสุดและเบาที่สุดในโลก
การจะดึงดูดความสนใจต่อผลิตภัณฑ์นี้ในวงกว้าง
บริษัทเราขอนำเสนอไอเดียสะเทือนวงการ
โดยการใช้ชุดโปสเตอร์ 30 แผ่น ที่มีองค์ประกอบภาพไม่ซ้ำกันครับ
(ไลแทกซ์ เจ-บอดี้)
(คาตางิริ)
ไม่เอาน่า ฉันกำลังรีบ
อ้าว
พี่
ไปไหนนะ
พี่ รถยนต์…
ไปไหนนะ
เอาละ อะไรอีกล่ะ น่ารำคาญจริง…
- ฮัลโหล - ฉันเองนะ
หายไปไหนเนี่ย บอกแล้วไงว่าจะมายืมรถ
(ขาออก)
ตอนนี้ฉันอยู่สนามบิน
สนามบิน ไปทำอะไร
พอฉันตื่นมาเช้านี้ เธอก็ไปแล้ว
ฉันให้เขาประกาศเรียกแล้ว แต่เธอก็ไม่โผล่มา
เธอไปเซี่ยงไฮ้แล้ว
แล้วเอาไง
ฉันจะบินไปเซี่ยงไฮ้เย็นนี้
เอารถไปใช้ได้ตามสบายเลย
แค่นี้นะ
เดี๋ยวสิ แล้วกุญแจ…
เอาแต่ใจอีกแล้ว
เท็ตจัง
มิซึฮาระ เอ๊ะ ทำไมเธอมาอยู่นี่
- เอ๊ะ - ไม่ได้ไปสนามบินเหรอ เอ๊ะ
อ๋อ ฉันว่าจะอยู่ต่ออีกหน่อย
เลยเพิ่งไปเปลี่ยนตั๋วมา
- ฮะ - ฉันเห็นคุณโซอิจิโร่หลับปุ๋ย ก็เลย…
พี่เข้าใจผิด ตอนนี้อยู่สนามบิน
เอ๊ะ
กำลังจะไปเซี่ยงไฮ้
ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย
ฉันจะไปสนามบิน
นี่ เดี๋ยวสิ
ฉันก็ต้องไปเหมือนกัน กุญแจอยู่ไหนนะ
(ขาออก ปีกใต้)
ประกาศเรียกผู้โดยสารขึ้นเครื่องครั้งสุดท้าย
ท่านผู้โดยสารที่ยังไม่ได้ขึ้นเครื่อง กรุณาไปที่ประตูทางออกหมายเลข 27
เพื่อดำเนินการขึ้นเครื่องค่ะ
คุณโซอิจิโร่!
ซานาเอะ
คุณไม่ได้ไปเซี่ยงไฮ้เหรอ
คุณโซอิจิโร่คะ
ฉันอยู่นี่ค่ะ
ก่อนหน้านี้
ผมเคยบอกคุณตอนขอแต่งงานใช่ไหม
ว่าจะทำให้คุณมีความสุข
ตอนนี้อาจฟังดูอวดดีที่พูดแบบนี้ แต่ว่า…
ผมต้องการคุณ
ผมอยากอยู่กับคุณ
อยู่เคียงข้างผมได้ไหม
เลิกบอกว่ายกโทษให้ตัวเองไม่ได้เถอะ
มันไม่สำคัญแล้ว
ไม่ต้องคิดมากนะ
ขอโทษหรือตำหนิกันไปก็ไม่ได้อะไร
ใจคนเรามันหวั่นไหวกันได้
สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเรา
คือเรายังรักและต้องการกัน
แค่นั้นก็พอไม่ใช่เหรอ
ผม…
ต้องการคุณ
ขอบคุณค่ะ
(นางาโนะ)
(เมืองมัตสึโมโตะ)
ให้ตายสิ
อะไรล่ะนั่น
โอ้โฮ
เละเทะเลยนะเนี่ย
แย่เลยเหรอครับ
ก็ใช่น่ะสิ
ทะเบียนชินางาวะ มาจากโตเกียวเหรอ
โอ้โฮ ดูสภาพสิเนี่ย
- มือถือใช้ไม่ได้หรอก - เอ๊ะ
อยู่กลางเขาขนาดนี้
ไม่จริงน่า
(คามิโคจิ เมืองมัตสึโมโตะ)
(รักแท้ย่อมมีอุปสรรค)
พระอาทิตย์จะตกดินแล้ว
(รักแท้ย่อมมีอุปสรรค)
ขอบคุณครับ
(เท็ปเป เป็นคนลามก)
ไม่เห็นจะมีดาวตกสักดวงเลย
ฝ่ายขาย หน่วยที่หนึ่งครับ
คนไม่ครบเหรอ
ไพ่นกกระจอก วันนี้ไม่สะดวกน่ะสิ
อืม คราวหน้านะ
เท็ปเปจัง ใจร่มๆ ไว้ โอเคนะ เข้าใจความรู้สึกนายนะ
ใช่แล้ว นายเอาแต่กลั้นหายใจ กับถอนหายใจอยู่คนเดียว
- ฉันก็พลอยตื่นเต้นตามไปด้วย - จริงด้วย
ถ้าเราชนะการประกวด ฉันจะเลี้ยงเนื้อย่างทุกคนเอง
อย่าเพิ่งรีบพูดอย่างนั้นสิ
“สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร” นะ
- จริงด้วยครับ - อีกอย่าง คุณโอเตะมงเป็นเบาหวานนี่ครับ
นั่นสิ
เอ๊ะ
เราเคยพูดแบบนี้กันไปแล้วไม่ใช่เหรอ
คิดไปเองมั้ง
- นั่นสิ - คิดไปเองแล้ว
ครับ ฝ่ายขาย หน่วยที่หนึ่งครับ
ครับ
ครับ ขอบคุณครับ
ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ
สำเร็จ!
ขอบคุณมากครับ!
- เยี่ยมมากครับ - ขอบใจ
หัวหน้า ขอบคุณครับ
- ยินดีด้วย คาตางิริ - ขอบคุณครับ
ทำได้ดีมาก คาตางิริ
ขอบคุณครับ
ฉันเคยบอกว่าชนะแปลว่างานดีจริง
แต่การแพ้ชนะมันขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ
งานอย่างเรา ถ้าไม่ชนะก็ไม่มีใครชื่นชม
ถึงพยายามแทบตายก็ใช่ว่าผลลัพธ์จะดี
ดังนั้น คนที่มัวยึดติดกับผลลัพธ์
จนไม่สามารถสนุกกับงานได้ ก็เท่ากับใช้ชีวิตอย่างเสียเปล่า
แล้วนายล่ะ
สนุกกับงานของตัวเองหรือเปล่า
ครับ
เอาละ มาดื่มฉลอง ที่เราชนะการประกวดกันดีกว่า
หัวหน้า เชิญเลยครับ
ฉันว่าให้คาตางิริพูดอะไรสักหน่อยดีกว่า
ถ้างั้น คาตางิริ เชิญเลย
ครับ
เอ่อ ความสำเร็จครั้งนี้เกิดขึ้นได้
เพราะทุกคนช่วยกันคนละไม้คนละมือ
จริงสิ ผมต้องขออภัย
ที่เคยก่อปัญหาให้ทุกคน
พวกเราก็เหมือนกัน
แล้วก็…
นี่เป็นแค่ความรู้สึกส่วนตัวของผมนะครับ
แต่ผมรู้สึกเป็นเกียรติมาก
ที่ได้มีส่วนร่วมในโครงการนี้ ในฐานะส่วนหนึ่งของฝ่ายขาย หน่วยที่หนึ่ง
ทุกคนทำได้ดีมากครับ ชนแก้วครับ!
ชนแก้ว!
ทำได้ดีมากทุกคน!
ถ้าฉันหัวล้าน
เป็นตาแก่พุงพลุ้ย
เธอจะยังอยู่ข้างฉันไหม
ที่ฉันบอกว่าเกลียดเท็ปเป ฉันโกหกทั้งนั้นแหละ
ฉันมีความสุขมากนะ
เวลาที่เท็ปเปอยู่กับฉัน
จนไม่คิดว่าจะสุขได้มากกว่านี้แล้ว
มองทางนี้สิ…
ถ้าขึ้นไปบนยอดเขา นายจะได้ดูดาวตกจนหนำใจเลย
มันเป็นหมึกถาวร งั้นก็ลบไม่ออกสิ
ลบไม่ออกก็ยิ่งดีเลยไม่ใช่เหรอ
มีใจให้ฉันชัดๆ
- ตรงไหน - ท้องฉัน… อย่ามาจับนะ!
ยังไม่ทันโดนเลย!
ยาอะไรก็ได้ ซื้อมาให้หน่อยนะ
เอาข้าวกล่องหน้าแซลมอนด้วย
อุปกรณ์แสดงมายากลไง
ลาก่อนนะ
เฮ้ย เดี๋ยว
ริโกะ
นี่เธอ…
เดี๋ยวสิ
สองเมตร
มาทำอะไรที่นี่
ฉันแค่…
อยากมาเริ่มต้นใหม่ที่โตเกียว
ฉันไปคิดดูแล้ว
ว่าก่อนเจอเท็ปเป ฉันเคยเป็นใคร
ฉันเคยเป็นสาวออฟฟิศที่เรียนมายากล
เคยพยายามเต็มที่เพื่อค้นหาตัวเอง
ดังนั้น ฉันไม่ควรยอมแพ้กับตัวเอง เพราะเรื่องอะไรแค่นี้
นั่นคือข้อสรุปที่ฉันได้
และถ้าเกิดฉันบังเอิญเจอเท็ปเปอีกที
ฉันแค่อยากจะบอกแบบนี้
ฉันดีใจที่ได้เจอกับเท็ปเปนะ
ยื่นมือมาสิ
อะ ถ้าโชคดีคงได้เจอกันอีกนะ
ริโกะ!
เลิกโกหกได้แล้ว!
ตรงนั้นน่ะ ไม่เห็นจะมีดาวตกทุกสิบวิเลย!
แล้วก็เลิกมือบอนซะที!
ฉันจะไม่กลายเป็นยายแก่หรอกนะ
ฉันจะเป็นคุณยายสุดน่ารัก
เมื่อกี้ว่าไงนะ
ฉันจะเป็นคุณยาย
คิดว่าฉันจะทิ้งเท็ปเปได้เหรอ
ไม่มีทาง
อย่ามาทำเป็นอวดดีหน่อยเลย
คนไร้ความรับผิดชอบและหื่นกามอย่างเท็ปเปน่ะ
มีแต่ฉันเท่านั้นแหละที่จะทนอยู่ด้วยได้ตลอดชีวิต
เธอนั่นแหละที่อวดดี
เธอเองไม่ใช่หรือไงที่รักฉัน
ถ้าไม่ชอบใจก็เกลียดฉันเลยสิ
ฉันเกลียดเท็ปเปอยู่แล้ว
แต่ฉันไม่มีวันทิ้งเท็ปเปหรอก
ถึงจะเตะฉัน
หรือตบไล่ฉัน
ฉันก็จะเกาะติดอยู่กับเท็ปเปตลอดไป
ไปโรงแรมกันไหม
ไปร้องเกะเหรอ
อะไรน่ะ!
มีอยู่มุกเดียวหรือไง
เดี๋ยวก็จะบอกว่า “หลอกง่ายจัง” เล่นมากี่รอบแล้วเนี่ย
หิมะตก
จะถ่ายแล้วนะครับ
(จบบริบูรณ์)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ตัวละครและองค์กรทั้งหมดไม่มีอยู่จริง)