- ฉันจะไปเชื่อลงได้ยังไง - เชื่อฉันสิ!
เราดูหนังสือรุ่นกัน
- โกหก! - ไม่ได้โกหกนะ!
ไหนบอกว่าจะไม่ทำให้ฉันกังวลอีกไง
ไหนบอกว่าจะไม่ทำให้ฉันเหงาอีกแล้วไง
กลับมาแล้วครับ
กลับมาแล้วเหรอ
นี่ เอกสารสำหรับบริษัทไลแทกซ์
มีพิมพ์ผิดนิดหน่อย ฉันแก้ให้แล้ว
ขอบใจ
นี่…
เรากลับมาแล้ว
- กลับมาแล้วครับ - กลับมาแล้วเหรอครับ!
ฉันชงชาให้นะคะ
- ขอบใจนะ - กลับมาเร็วนะครับเนี่ย
นี่ คิบิดังโงะสำหรับทุกคน
ว้าว ขอบคุณที่ซื้อมาฝากค่ะ
นี่
อะไร
คืนนี้เธอพอจะว่างไหม
ฉันอยากคุยด้วยหน่อย
โทษที ฉันมีธุระต้องทำเยอะเลย
- เดินทางเหนื่อยแย่เลยนะคะ หัวหน้า - ขอบใจนะ
ฉันรอหัวหน้ากลับมาอยู่ค่ะ
ฮะ
ฉันมีบางอย่างจะให้ค่ะ
(ใบลาออก)
อุเอสึงิคุง…
จะลาออกเหรอ
ค่ะ โปรดอนุมัติด้วยค่ะ
ลาออกไปแต่งงานสินะ
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ
บ้านพักของพ่อแม่ฉันกำลังยุ่งมาก ฉันเลยจะกลับนางาโนะไปช่วยค่ะ
เอ๊ะ จะกลับไปบ้านเกิดเหรอ ริโกะจัง
- ค่ะ - ไม่จริงน่า…
- เท็ปเปจังรู้หรือเปล่า - เอ๊ะ
ไม่ครับ
ยังไงก็เถอะ ไปคุยกันส่วนตัวหน่อย
- ตามฉันมา - ค่ะ
มาแล้วค่ะ
อ๋อ ถ้ามาหาพี่ อยู่ข้างในค่ะ
พี่คะ มีแขกมา
มาแล้ว
ฉันอยากคุยกับเธอหน่อย
มิโดริ ไปข้างนอกแป๊บนึงได้ไหม
มาสมัครเข้ามหาวิทยาลัยไม่ใช่เหรอ
ป่านนี้ เขาปิดทำการไปแล้วค่ะ
เอ่อ งั้นไปร้านอาหารแถวนี้ดูสิ
ไปนั่งกินฆ่าเวลา แป๊บนึงนะ
- ขอโทษนะ เอานี่ไปด้วย - อืม
ระวังด้วยนะ
มีอะไร
ทำไมถึงลาออกล่ะ
เพราะฉันเหรอ
ไม่ใช่ เพราะเรื่องทางบ้านต่างหาก
น้องสาวฉันคนเมื่อกี้จะมาโตเกียวปีหน้า
ที่บ้านจะขาดคนช่วยงาน
หลายๆ เหตุผลรวมกันน่ะ
ถ้าฉัน…
ขอให้อยู่ เธอยังจะไปไหม
พูดแบบนั้นได้ไง
นายไม่มีสิทธิ์พูดอะไรแบบนั้นสักหน่อย
เห็นแก่ตัวจังนะ
เธอนั่นแหละที่เห็นแก่ตัว
เรื่องสำคัญขนาดนี้ ไม่เห็นบอกกัน…
มันไม่เกี่ยวกับนายสักหน่อย
เกี่ยวสิ!
ฉันอยากจะปรับความเข้าใจ แล้วเริ่มต้นใหม่กับเธอ
แต่เธอไม่แม้แต่จะฟังด้วยซ้ำ
มันแน่อยู่แล้ว
แค่เพียงพริบตาเดียว
คนเราอาจรักหรือเกลียดใครสักคนได้
แต่ว่า…
ความเชื่อใจที่มีให้ใครบางคน…
มันกู้คืนมาไม่ได้ง่ายๆ หรอกนะ
กลับไปเถอะ
- นี่… - กลับไปเถอะ
ใจลอยอะไรอยู่
- ครับ - ฉันเอางานมาให้นะเนี่ย
ขอโทษครับ
ในการประกวดสำหรับผลิตภัณฑ์ใหม่ของเรา
ผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดของเรา อยากให้เอโกเอเจนซีเข้าร่วมด้วย
ถือเป็นโอกาสทองเลยนะ
ทางเรายินดีมากครับ ขอบคุณครับ
- ฝากด้วยนะ - ครับ
ผลิตภัณฑ์ใหม่ของไลแทกซ์เหรอ
ถ้าชนะคราวนี้ได้งานใหญ่เลยนะ พยายามให้เต็มที่ล่ะ
ครับ
ครับ แต่ว่า…
ไม่ต้องกังวลหรอก
ฝ่ายครีเอทีฟอยากร่วมงานกับนายอีก
เหรอครับ
ถึงก่อนหน้านี้จะมีปัญหาอยู่บ้าง
แต่คงเพราะแบบนั้น นายถึงทำผลงานได้ดี
ดังนั้น คราวนี้ชนะให้ได้
ครับ
ว่าแต่นาย…
มีปัญหาอะไรกับอุเอสึงิเหรอ
- นี่ค่ะ - ขอบใจนะ
เธอเขียนในใบลาออก ว่าเป็นเพราะเหตุผลทางครอบครัว
แต่มันมีเรื่องอื่นด้วยใช่ไหม
ผมแค่อยากถามอะไรคุณอย่างนึง
อะไรคะ
คุณ…
ไปเมืองจีนเพราะอยากไปจริงๆ เหรอ
ก็แค่…
ถ้าคุณไม่ได้อยากไป…
ถ้าคุณแค่จะหนีจากอะไรบางอย่าง…
ถ้าคุณไม่ได้ต้องการมันจริงๆ…
ผมรู้สึกว่าผมยอมรับมันไม่ได้
ผมคงไม่มีสิทธิ์พูดแบบนี้สินะ
ฉันต่างหากค่ะ
ที่ไม่คู่ควรได้ฟังคำพูดเหล่านั้นจากคุณ
ฉันผิดเองค่ะ
ฉันต่างหาก
ที่หักหลังคุณ ยิ่งกว่าที่คุณทำกับฉัน
นี่คุณ…
กับเท็ปเปได้ทำอะไรกันหรือเปล่า
ขอโทษค่ะ
จะไม่อธิบายหน่อยเหรอ
เชิญครับ
ผมแขวนเสื้อนอกให้ครับ
ไม่ไหวหรอก
- เท็ปเปคุง - อ้าว
พวกเรารออยู่ตรงโน้น
เย่!
- สุดยอด! - ใช้นี่สิ
คืนนี้ดื่มกันยาวๆ ไปเลย
ให้ช่วยไหม
- เทนี่ก่อนสิ - ว้าว ขอบใจนะ
ริโกะบอกว่าอยากนัดเจอทุกคน
แต่ฉันนึกขึ้นได้ว่าขาดใครบางคนไป
เอริกะชวนมาเหรอ
อืม
เท็ปเป นั่งนี่สิ
เดี๋ยวฉันย้ายไปตรงนั้นเอง มาสิ
ขอโทษครับ ขอแก้วเพิ่มใบนึงครับ
ขอชุดช้อนส้อมกับจานอีกชุดด้วยค่ะ
ฉันมีเรื่องจะประกาศ
ฉันเลิกกับผู้ชายคนนี้แล้วนะ
บอกตามตรงว่ารู้สึกโล่งมากเลย
ผู้ชายงี่เง่าที่ทั้งขี้โกหกและลามกแบบนี้
ฉันคงทนโง่คบต่อไปไม่ได้แล้ว
ฉันลาออกและกำลังจะกลับบ้าน
เลยจะไม่ต้องเห็นหน้าหมอนี่อีกแล้ว
ฉันรู้สึกโล่งใจมากเลย
แค่นี้แหละ
แหม คือว่า…
ริโกะจังเนี่ย พูดตรงเอาเรื่องเหมือนเคยเลยนะ
เท็ปเปคุงมีอะไรจะพูดไหม
ก็จริงที่ฉันอาจจะเป็นคนลามกและงี่เง่า
แต่ฉันไม่ใช่คนขี้โกหก
เธอจะพูดแย่ๆ ถึงฉันยังไงก็ได้
ถ้าเธออยากจะว่าฉันสักล้านครั้ง ฉันยอมให้เธอว่าฉันเกินล้านครั้งเลย
แต่ความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอ…
มันไม่เปลี่ยนไปหรอก
ฉันไม่อยากจะเลิกกับเธอ
พูดอะไรน่ะ
แบบนั้นมัน…
เอาแต่พูดความรู้สึกตัวเองฝ่ายเดียวนี่นา
งี่เง่าจริงๆ
ฉันกลับนะ
- ริโกะ - ริโกะจัง…
- ฉันเอาเงินไว้ตรงนี้นะ - ริโกะจัง
- ขอโทษนะ - ริโกะ
เดี๋ยวสิ ริโกะจัง…
สวัสดีค่ะ
มีอะไรเหรอคะ
ฉันมาขอโทษ…
สำหรับเรื่องเมื่อวันก่อน
ไม่มีอะไรต้องขอโทษหรอกค่ะ
เพราะว่า…
คุณซานาเอะไม่ได้มีเจตนาร้ายกับฉันนี่นา
คุณก็แค่…
รักเท็ปเปใช่ไหมล่ะคะ
ใช่ไหมคะ
ค่ะ
ฉันเลยจะไม่ขอแก้ตัว
แต่ฉันโดนปฏิเสธมาค่ะ
เท็ตจังบอกว่า
“คนที่ฉันรักก็คือริโกะ”
บอกอย่างชัดเจนเลยด้วย
(ยามาโมโตะอะพาร์ตเมนต์)
(ฝ่ายขาย หน่วยที่หนึ่ง)
ครับ
เรียกฉันมานี่ทำไม
ทำไมไม่ยกโทษให้เท็ปเปคุงไปล่ะ
เขาอุตส่าห์พูดต่อหน้าทุกคนเลยนะ ว่ารักเธอมากแค่ไหน
แบบนี้ไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอ
ฉันเห็นแก่ตัวอยู่เหรอ
มันเป็นเพราะ…
ฉันรักเขา
เพราะว่ารัก
ก็เลยอยากให้เขารักฉัน มากเท่าที่ฉันรักเขา
ถ้าเธอรักเขามากขนาดนั้น
ก็น่าจะไปเจอเขาอีกสักครั้ง
แล้วสารภาพความในใจกันดีกว่านะ
ถ้าจากกันไปทั้งแบบนี้ เท็ปเปคุงจะน่าสงสารมากเลยนะ
ริโกะ
สรุปว่าฉันออกเดินทางวันเสาร์นี้
- เหรอ - อืม
งั้นเหรอ
พี่ว่าไงบ้าง
เอ๊ะ
พี่ดูตกใจพอสมควรตอนรู้ว่าเธอจะย้ายไปจีน
ฉันว่าพี่เข้าใจอยู่…
แต่คงทำใจลำบากที่ต้องเห็นเธอไปจริงๆ
แต่ว่า…
จากสถานการณ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้
คงทำอะไรไม่ได้แล้วละ
จริงเหรอ
รู้ไหม
ทุกคนชอบคิดกันไปเองว่า ความรักเป็นสิ่งสวยงาม
ต้องใช้เวลาช่วงคริสต์มาสด้วยกันสองคน
หาสถานที่ดีๆ ไปเดตกัน…
และต้องมีแต่คนรักในสายตาเท่านั้น
ต้องมีความสมดุลของ… เขาชอบเรียกกันว่าอะไรนะ…
ความสมดุลของระดับความรู้สึกมั้ง
ถึงจะเรียกว่าเป็นรักที่สมบูรณ์แบบ
แต่ว่า…
ในความเป็นจริง
มีทะเลาะกัน
ทำร้ายกัน
จับผิดข้อเสียของกันและกัน
แต่ถึงยังไง ฉันก็ไม่อยากปล่อยให้มันจบลงง่ายๆ
ความรักไม่ต้องสวยงามขนาดนั้นก็ได้มั้ง
ฟังดูอวดดีไปสินะ
ดูแลตัวเองด้วยนะ
อืม
เธอก็เหมือนกัน
พอไปถึงที่นั่นแล้ว เขียนจดหมายมาด้วยนะ
ฉันจะส่งโปสต์การ์ดมานะ
ฉันจะเขียนเผื่อให้คุณริโกะอ่านด้วย
ลาก่อนนะ
หนาวชะมัด
อ้าว สวัสดีครับ จะกลับเมื่อไหร่ บอกผมด้วยนะครับ
ได้ครับ ขอบคุณครับ
อ้าว เท็ปเปจังเป็นอะไรเหรอ เป็นหวัดเหรอ
เมื่อวานอากาศเย็นไปหน่อยครับ
อ๋อ มาทำงานวันหยุด เพื่อเตรียมการประกวดเหรอ
ไม่รู้เหรอว่าวันหยุด เขาปิดเครื่องทำความร้อน ไหวหรือเปล่า
ไม่ไหวก็ต้องไหวครับ
- คาตางิริ - ครับ
เรามีทานข้าวกับทางไลแทกซ์คืนนี้นะ
โยดะ นายไปด้วยนะ
ครับ
- จองร้านให้หน่อยนะ - ครับ
คืนนี้ว่างไหม
ทำไมเหรอ
ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย
โอเค
ฉันจะไปรอที่ห้องเท็ปเปนะ
ดึกแค่ไหนก็ได้
- ขอโทษที่ช้าค่ะ - ขอบใจนะ
แบบนี้ได้ไหมคะ
อ๋อ ไม่มีปัญหา
พี่คะ หนูพร้อมแล้ว
ขอโทษนะมิโดริ วันนี้ฉันไปไม่ได้
เอ๊ะ ไม่จริงน่า
มีเดตเหรอ
ไม่ใช่หรอก
ทำไมเงียบล่ะ
อ๋อ ไปเจอผู้ชายคนเมื่อวันก่อนใช่ปะ
น่ารำคาญจริง ไม่เกี่ยวกับแกสักหน่อย
แบบนี้ก็แย่สิ
ถ้าพี่ไปคืนดีกับเขา
แล้วสุดท้ายพี่ไม่กลับบ้าน
หนูก็ต้องมาโตเกียวโดยทิ้งแม่อยู่คนเดียวสิ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก ฟังนะ
ฉันมีชีวิตของฉันเอง
แกก็ควรมีชีวิตของตัวเองเหมือนกัน
“รับทราบ” สิ
รับทราบค่ะ
ดี
โย่ว!
นี่ เพลงต่อไปขอ “อากาอิ กลาส” นะ
ฉันจะไปรอที่ห้องเท็ปเปนะ
ดึกแค่ไหนก็ได้
(เท็ปเป เป็นคนลามก)
เชื่อฉันสิ!
ฉันไม่ได้โกหก
ไฟปิดอยู่
หมายเลขที่ท่านเรียกอยู่นอกเขตสัญญาณ หรือไม่ได้เปิดใช้งานอุปกรณ์…
(อุเอสึงิ ริโกะ)
เป็นอะไรของเธอ
ทำไมไม่อยู่ที่ห้องฉัน
ฉันโทรหาก็ไม่รับ
อ๋อ ฉันเดินไปส่งน้องสาวที่สถานีมา
อย่างน้อยก็น่าจะโทรบอกกันบ้าง
จริงด้วย
จริงสิ…
ศุกร์นี้มีงานเลี้ยงส่งใช่ปะ
เย็นวันรุ่งขึ้น ฉันจะนั่งรถบัสกลับ
ฉันไม่อยากให้เราจากกันด้วยการทะเลาะ
เลยคิดว่าบอกให้รู้ไว้น่าจะดีกว่า
อืม
นี่
ยังไงก็จะไปสินะ
บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันเองก็มีเหตุผลส่วนตัวหลายอย่าง
อืม
ฉันเข้าใจ…
- ฉันเข้าใจ แต่ว่า… - อืม
ฉันไม่อยากเสียเธอไป
ฉันอยากให้เธออยู่ข้างๆ ฉัน
ตอนนี้…
ฉัน…
เกลียดนาย
เพราะงั้น…
ขอโทษนะ
อย่าพูดอะไรอีกเลย
นี่
ริโกะ
วันถัดจากวันงานเลี้ยงส่ง
วันที่เธอจะกลับน่ะ
วันนั้น…
ฉันขอใช้เวลากับเธอได้ไหม
ขอร้องละ
ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะ
ขอบคุณค่ะ
นี่เป็นของจากทุกคนในหน่วยที่หนึ่ง
- เอ๊ะ - สำหรับสองปีที่ผ่านมา
ขอบคุณมากค่ะ
- เท็ปเปจัง - ครับ
ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ
ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ
ถึงนายกับเธอจะมีเรื่องอะไรกันก็เถอะ
แต่จะปล่อยให้เธอ กลับไปตัวคนเดียวแบบนี้จริงๆ เหรอ
ถ้างั้น เราให้ริโกะจังพูดอะไรหน่อยดีไหมครับ
- เอาสิ - เอางั้นเหรอคะ
ถ้างั้น…
สู้ๆ ริโกะจัง!
ชู่! ให้เธอพูดสิ
ถ้างั้น ฉันขอพูดแบบนี้แล้วกันค่ะ
ทุกคนคงจะคิดว่า ที่ฉันตัดสินใจลาออกและย้ายกลับบ้าน
เป็นเพราะฉันกับคุณคาตางิริไปกันไม่รอด
แต่มันไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
ครอบครัวฉันมีกิจการบ้านพักที่นางาโนะ
พี่สาวฉันกำลังจะมีลูก
ส่วนน้องสาวฉันก็กำลังจะมาสอบที่โตเกียว
บ้านพักเราจะขาดคนช่วยงาน
ฉันเลยตัดสินใจกลับไปช่วยงานค่ะ
ไม่ใช่ว่าฉันยอมแพ้กลับบ้านหรอกนะคะ
ฉันรักนางาโนะ
และฉันกลับไปเพราะว่ารักบ้านและงานที่บ้านพัก
ฉันไม่เสียใจเลยค่ะ
หัวหน้าคุโรซากิ…
คุณโอเตะมง…
คุณโยดะ…
คุณสึจิ…
คุณโฮซากะ…
คุณฮิโอกิ…
คุณสึรุโอกะ…
คุณคาตางิริ…
เรียกเท็ปเปก็ได้นะ
- จริงด้วย - ใช่
เท็ปเป เท็ปเป!
เอางั้นเหรอคะ
ถ้างั้น…
เท็ปเป
ขอบคุณทุกคนนะคะ
ถึงจะเป็นช่วงเวลาไม่นาน
แต่ฉันมีความสุขมากที่ได้ทำงานในฝ่ายนี้
ถึงฉันจะไม่ได้ชอบงานนี้เท่าไหร่
แต่การได้อยู่กับทุกคน มันสนุกมากเลยค่ะ
การได้อยู่ที่โตเกียว
และมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ในบริษัทนี้
ฉันภูมิใจมากค่ะ
ขอบคุณทุกคนมากค่ะ
ถึงเธอจะไปแล้ว แต่พวกเราจะไม่ลืมเธอ
ถ้ามาโตเกียว แวะมาหาได้ตลอดนะ
ค่ะ
ดื่มฉลองกันไหม
- เอาสิ - เข้าท่านะ
- เบียร์ไหม - ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
ส่งเบียร์มาทางนี้ด้วย
นี่ค่ะ
เท็ปเป!
ขอโทษที่มาสาย
ดูนี่สิ
ฉันทำรายการสถานที่ที่ฉันอยากไปวันนี้มา
แป๊บนึงนะ…
นี่ไง ดูสิ
โตเกียวทาวเวอร์
- เอาจริงเหรอ - อืม
เคยขึ้นไปแล้วเหรอ
- ไม่เคย แต่ว่า… - เห็นไหมล่ะ
นี่เป็นครั้งสุดท้าย ที่ฉันจะได้ชมเมืองโตเกียวกับเท็ปเป
ฉันเลยอยากไปที่ที่เป็นภาพจำของโตเกียว
แต่พระราชวังกับรัฐสภา…
นี่มาทัศนศึกษาหรือไง
แปลกเหรอ
งั้นนั่งรถทัวร์กันไหม
เอาสิ
(นิจูบาชิมาเอะ)
ฉันอยู่โตเกียวมาสี่ปี
แต่เพิ่งเคยขึ้นรถทัวร์ครั้งนี้ครั้งแรกเลย
- ฉันก็เหมือนกัน - จริงเหรอ
เห็นรัฐสภาแล้ว
ถ่ายวิดีโอฉันกับรัฐสภาให้หน่อย
โอเค
ถ่ายติดฉันหรือเปล่า
- ติดสิ - จริงเหรอ
ว้าว สวยจัง
สุดยอด…
เห็นแต่ตึกกับบ้าน
รู้หรือเปล่า…
นี่เป็นผลงานชิ้นเอกของฉัน ตอนอยู่ฝ่ายครีเอทีฟเลยนะ
(แอปเปิลแทนใจให้เธอ)
ปีหน้าก็จะเปลี่ยนแล้ว
แต่ฉันอยากให้เธอได้เห็นมันสักครั้ง
ดีนะ
เป็นโปสเตอร์ที่ดีเลย
แต่รู้สึกไม่สมกับเป็นเท็ปเปเลย
จมอยู่กับอดีตแบบนี้
นี่ ยังมีเวลาเหลืออีกเท่าไหร่
อ๋อ…
สองชั่วโมง
เอาไง
อยากไปที่ไหนอีกไหม
ชายหาด
ฉันอยากไปชายหาดที่เราไปด้วยกันครั้งแรก
- รีบไปเถอะ - อืม
เหมือนว่าเราจะทำแหวนเพชรหล่นแถวนี้เนอะ
นั่นสินะ
เท็ปเปพยายามหาเต็มที่เลย
แล้วบอกว่าฉันจะได้เจอเพชรเม็ดใหม่
แล้วฉันก็เจอจริงๆ
เพชรเม็ดใหญ่ส่องประกายระยิบระยับ
เปล่งประกายแวววับจนแสบตา
ฉันอยากรักษามันไว้อย่างดี
มันคือสิ่งเดียวที่ฉันไม่อยากเสียไป
ฉันก็กำมันไว้แน่นมากแล้วนะ
แต่เพราะฉันมันงี่เง่าเอง
รู้ตัวอีกทีก็ทำมันหล่นหายไปอีกแล้ว
หรือเพราะฉันหวงแหนมันมากไป มันถึงได้หลุดมือไป
มีอะไรเหรอ
- นี่… - ฉันจะหามันเอง
นี่ หยุดนะ นี่ พอเถอะ
ฉันแค่อยากหาสิ่งที่เธอทำหล่นหายไป
ช่างมันเถอะ
อะไรของเธอ…
ช่างมันเถอะ
นี่…
อะไร
เมื่อคืนก่อน ตอนที่มิซึฮาระมาหา…
ฉันไม่สน
นี่ เดี๋ยวสิ นี่!
ฉันอยากให้เธอฟังฉันก่อน
ฉัน…
คืนนั้นฉันเพิ่งรู้ว่ามิซึฮาระจะย้ายไปจีน
เธอบังคับให้ตัวเองต้องอยู่คนเดียว
ฉัน…
อยากช่วยให้เธอสบายใจ…
สักนิดก็ยังดี
แต่ฉันไม่ได้จะเอามันมาเป็นข้ออ้างหรอกนะ
ตอนที่เธอโทรมา…
ฉันไม่ได้รับสายจริงๆ
ตอนนั้นฉันรู้ตัวว่าหักหลังเธอ
แต่สุดท้ายแล้ว ฉันก็ช่วยอะไรมิซึฮาระไม่ได้
เพราะฉันรักเธอ
เพราะในใจฉันมีแต่เธอ
ฉันรักเธอ
เพราะงั้น…
มาเริ่มกันใหม่นะ
ขอบคุณนะ เท็ปเป
แต่มันสายไปแล้วละ
ฉัน…
ตัดสินใจเรื่องนี้ลำบากมากเลยนะ
ดังนั้น…
อย่าพูดถึงมันอีกเลยนะ
(ขาออก)
ซานาเอะ!
มาส่งฉันเหรอคะ
ผมไม่ได้มาส่งคุณ
ผมมาเพื่อรั้งคุณ
ผมทำให้คุณเจ็บปวด
ผมทำเรื่องแย่ๆ มามากจนผลักคุณให้ห่างจากผม
แต่ว่า ถ้าคุณ…
ยังพอมีเยื่อใยให้ผมอยู่บ้าง…
ผมอยากให้เราเริ่มต้นกันใหม่
(ด่านตรวจหนังสือเดินทาง)
ขอโทษค่ะ
ฉัน…
ให้อภัยตัวเองไม่ได้ค่ะ
เท็ปเปบอกผมแล้ว
ว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อยู่นี่เถอะนะ
อยู่ข้างๆ ผม
ขอโทษค่ะ
ส่งตรงนี้ก็พอ
ถ้าไปส่งฉันถึงป้าย
เดี๋ยวฉันจะซึ้งจนบ่อน้ำตาแตก
งั้นเหรอ
ขอบใจนะ
หน้าเศร้าจังนะ เท็ปเป
พอฉันไปแล้ว ยังมีงานรอเท็ปเปอยู่อีกเยอะเลยนะ
พรุ่งนี้ฉันก็ต้องทำงานวันหยุดอีก
งั้นเหรอ
วันเสาร์อาทิตย์อากาศหนาวสินะ
ช่วยไม่ได้ มันถึงช่วงสำคัญแล้ว
ดูแลสุขภาพด้วยนะ
อย่าพูดอะไรที่ปกติไม่เคยพูดสิ
แต่ว่านะ ฉันกลับไปบ้านอาจจะดีก็ได้
เดี๋ยวเท็ปเปก็จะหมกมุ่นกับงาน จนอีกไม่นานก็ลืมฉันไปเอง
ไม่เป็นไรหรอก
เท็ปเปล้มแล้วลุกเร็วไม่ใช่เหรอ
เป็นคนที่ไม่จมอยู่กับอดีต
เรื่องนี้ฉันรู้ดีเลยละ
แปลกจัง
ฉันยังไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย ที่จะไม่ได้เจอเท็ปเปอีก
ฉันก็เหมือนกัน
จำเอาไว้นะ
ฉันเกลียดเท็ปเปมากๆ ดังนั้น…
เกลียดมากๆ เลย ดังนั้น…
สัญญาสิ
ว่าถ้าเกิดเราบังเอิญเดินสวนกันตามทาง…
เท็ปเปจะอยู่ห่างจากฉันอย่างน้อยสองเมตร
- นี่ ริโกะ… - สัญญาสิ
ก็ได้
ฉันสัญญา
ขอบคุณนะ
บ๊ายบาย เท็ปเป
(เท็ปเป เป็นคนลามก)
มันเป็นหมึกถาวร งั้นก็ลบไม่ออกสิ
ลบไม่ออกก็ยิ่งดีเลยไม่ใช่เหรอ
ฉันอยากจะตะโกนออกมาดังๆ
ให้ฉันถือป้ายแห่รอบเมืองเลยก็ยังได้
(เท็ปเป เป็นคนลามก)
ขอโทษค่ะ
โอ๊ย! อะไรเนี่ย
อย่าเป็นหวัดนะ
โชคดีนะ!
ถึงฉันจะไม่ยอมให้เข้ามาใกล้กว่าสองเมตร
แต่ฉันจะคอยเชียร์อยู่ห่างๆ
ทำไมยังอุ่นอยู่เลยล่ะ
ไปสถานีโตเกียวครับ
ขอโทษครับ สูบบุหรี่ได้ไหมครับ
เชิญครับ
อ๋อ ไม่เป็นไรครับ
(ทางด่วนชูโอ)
ริโกะ!
นี่ เดี๋ยวสิ
นี่…
อย่าไปเลยนะ
ฉันไม่สนใจอะไรอีกแล้ว
แค่อยู่ข้างฉันก็พอ
ฉันไม่สนว่าตอนนี้เธอจะเกลียดฉัน เพราะเดี๋ยวเธอก็รักฉันอยู่ดี
โอเคนะ
ที่ฉันบอกว่าเกลียดเท็ปเป ฉันโกหกทั้งนั้นแหละ
ฉันน่ะ…
เกลียดตัวเอง
เพราะฉันเอาแต่สงสัยเท็ปเป…
ไม่ยอมเชื่อใจแม้แต่ในตอนสุดท้าย
ฉันเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้
งั้นก็เชื่อใจฉันอีกทีสิ โอเคนะ
จะว่าฉันขี้ขลาดก็ได้
แต่ว่า…
ฉันไม่อยากเจ็บปวดอีกแล้ว
ขอโทษนะ เท็ปเป
ฉัน…
แพ้ให้ตัวเองซะแล้ว
ฉันไม่คู่ควรที่จะรั้งไว้หรอก
ริโกะ
(สถานีโตเกียว)
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
(ตัวอย่างตอนอวสาน)
ตอนนี้เธออยู่ไหน
ขอฉันแต่งงานแล้วแท้ๆ
(จะปิดฉากอย่างสมหวังหรือไม่)
- นัดดูตัว - ฉันรู้สึกเหมือนมันจะลงเอยแบบเดิมอีกแล้ว
ผมคิดว่าจะไปหาเธอครับ
(บทสรุปความรักในตอนพิเศษ 90 นาที!)