(ยินดีต้อนรับสู่ปีโปโล)
มิโดริ
อ้าว พี่
ฉันกลับมาแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไร
อะไร
เป็นไงบ้างครับ
ขอบคุณมากครับ
- มาครับ ผมรินให้ - ขอบใจนะ
ลองทานชิราโกะนี่ดูสิครับ
ช่วยบำรุงกำลังดีมากครับ
แปลกๆ ยังไงไม่รู้นะ เวลาได้ยินผู้ชายพูดอะไรแบบนี้
พนักงานหญิงตลกๆ คนนั้นไม่มาเหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอเหรอ
- อ๋อ อุเอสึงิเหรอครับ - ใช่
เธอกลับไปบ้านเกิดครับ
งั้นเหรอ
คราวหน้าพาเธอมาด้วยนะ
พูดมาสิว่ามันไม่จริง
ที่เท็ปเปกับซานาเอะจัง
กอดกัน
จูบกัน…
พูดมาสิว่าทั้งหมดนั่นมันไม่จริง!
ฉัน…
มีแค่เท็ปเปคนเดียว
มองแค่เท็ปเปคนเดียว
ถอนใจก็ไม่ทันแล้ว
เชิญค่ะ
หนาวจังเนอะ
ขอบคุณที่มาพักนะคะ
ยังไม่ถึงเวลาที่แกต้องกลับเหรอ
ค่ะ
พอดีวันลาหนูเหลือเยอะ
เหรอ
ฮึบ…
- ว้าว - เอาละนะ
- ทานแล้วนะคะ - หอยเชลล์พวกนี้ให้ริโกะคนเดียว
- คนอื่นห้ามกินนะ - จริงเหรอคะ
- เอาจริงเหรอ - อะไรกัน ทำไมพี่ได้สิทธิ์พิเศษอยู่คนเดียว
ไม่ได้หรือไง นานๆ ทีฉันจะกลับมานะ
- “ไม่ได้หรือไง” อวดดีจังเนอะ - เนอะ
ริโกะ บอกตอนนี้เลยละกัน แกน่าจะอยู่ยาวๆ เพื่อช่วยงานที่บ้านนะ
- จริงด้วย - ใช่
พี่ซาจิโกะท้องโตขนาดนี้แล้ว
แล้วปีหน้าหนูก็จะไปโตเกียวแล้วด้วย หนูว่าพี่กลับมาน่าจะดีกว่านะ
ไว้สอบติดมหาวิทยาลัยแล้วค่อยว่ากันนะ
ไฟเป็นไงบ้าง
ไม่ได้ใช้นานแล้ว ไฟติดดีหรือเปล่า
- ก็ติดดีนะคะ - ดูใช้ได้นะ
- เดี๋ยวหนูคีบให้คุณพ่อเองค่ะ - โอเค
- เอาอะไรดีคะ - อะไรก็ได้
- ขอเบียร์หน่อยสิแม่ - เบียร์เหรอ
- เดี๋ยวหยิบให้นะ - นี่พี่ เจอหนุ่มหล่อๆ ที่โตเกียวปะ
มิโดริ!
นี่ตั้งใจจะไปทำอะไรที่โตเกียวกันแน่
หนูแค่อยากถามเป็นข้อมูลเผื่อไว้
ไม่เจอเลย
- แกชอบดูทีวีล่ะสิ - ค่ะ
คงคิดว่าถ้าไปโตเกียวแล้ว จะได้เจอผู้ชายอย่างอิซามจากวงชาซน่าสินะ
- เดี๋ยวนะ เขาเป็นผู้ชายเหรอ - พี่ไม่รู้เหรอ
- ไม่รู้เลย - ตกข่าวมาก
ถึงจะได้ไปโตเกียว
แต่มันก็แค่ที่รวมคนต่างจังหวัด
มีแต่ผู้ชายขี้โม้ให้ตัวเองดูเท่ แต่จริงๆ ก็ดีแต่เปลือกทั้งนั้น
พวกพี่สองคนคิดถูกแล้วแหละที่แต่งกับผู้ชายแถวนี้
ฟังดูเหมือนไปแค้นหนุ่มโตเกียวที่ไหนมาเลยนะ
รู้แล้ว พี่ถูกหนุ่มโตเกียวทิ้งมานี่เอง
ก็ว่าอยู่ว่าทำไมกลับมาบ้าน
มิโดริ!
- นี่ ไปดื่มกันหน่อยไหม - ดีเลย
- สึรุจังล่ะ - ก็เข้าท่าดีนะคะ
- เท็ปเปจังล่ะ - ไปเถอะ นานๆ ที
เลขมันยังไม่ตรงกัน เลยจะทำต่ออีกนิดครับ
- งั้นเหรอ - งั้นเจอกันนะ
- สวัสดี - สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
ตรงนี้เป็นสี่ได้ไงนะ
เอ่อ…
ฉันรับเอง ไม่เป็นไร
สวัสดีค่ะ ปีโปโลค่ะ
ฮัลโหล
ฮัลโหล ริโกะเหรอ
นี่…
ฉันเองนะ…
โทรผิดแล้วค่ะ
โทรผิดซะที่ไหนเล่า ยัยบ้า
กังวลที่ริโกะยังไม่กลับมาสักทีใช่ไหมล่ะ
หืม
แม่ของยัยนั่นสุขภาพไม่ค่อยดี
เพราะงั้นครอบครัวคงอยากรั้งให้อยู่
ถ้าปล่อยยัยนั่นไป
ยัยนั่นอาจไม่กลับมาอีกแล้วนะ
จริงเหรอ
ก็อาจจะ
แต่ว่านะ
ฉันว่านี่เป็นโอกาส ที่เราจะได้พัฒนาความสัมพันธ์กันนะ
โธ่เอ๊ย ล้อเล่นน่า
ว่าแต่ทำไมถึงไปจูบซานาเอะจังล่ะ
อุ้ย…
พอดีได้ฟังมานิดหน่อยน่ะ
เพราะฉันมันงี่เง่าเอง
เพราะเท็ปเปคุงใจดีต่างหาก
แต่ว่าความใจดีครึ่งๆ กลางๆ แบบนั้น มีแต่จะทำให้ผู้หญิงเจ็บปวดนะ
ริโกะบอกว่าจะกลับมาพรุ่งนี้
กลับบ้านเลยก็ได้นะคะ เดี๋ยวรถไฟก็มาแล้ว
เอาไปสิ
ไม่เป็นไรค่ะ หนูไม่ได้หิวน้ำ
เอาไปเถอะน่า
ถือไว้จะได้ช่วยให้อุ่น
เอานี่
เอานี่ไปฝากที่ทำงานด้วย
อ้อ ค่ะ
(สถานีเอ็นโด)
ริโกะ…
คะ
ถ้าไม่ไหว ก็กลับมาได้ตลอดนะ
ถ้าเกิดว่าแก…
คบกับไอ้หนุ่มนั่นไม่รอด กลับมาบ้านเราได้เสมอนะ
ไม่ต้องทำเป็นเข้มแข็งต่อหน้าพ่อกับแม่หรอก
เรายังไปกันได้สวยอยู่ค่ะ
อีกอย่าง หนูยังมีงานทำอยู่ที่โตเกียว
ถึงหนูจะไปไม่รอดกับคนนี้
ก็ยังไม่มีเหตุผลให้กลับอยู่ดี
(ฟูจิตะ)
ไม่คิดดูใหม่อีกทีเหรอ
นั่นสิ
รีบร้อนตัดสินใจ จะเสียใจทีหลังเอานะ
ยกเลิกงานแต่งแบบนี้
จะเสียชื่อเสียงเอาเปล่าๆ นะ
คือว่า…
เรื่องทั้งหมดเป็นความผิดของผม
และเป็นเพราะความอ่อนแอของผมคนเดียว
ผมขออภัยจริงๆ ครับ ที่ทำให้คุณฟูจิตะเดือดร้อน
ฉันว่าฉันเข้าใจคุณผิดไปค่ะ
ตอนที่ฉันได้ยินว่า คุณตัดความสัมพันธ์กับผู้หญิงเพื่อปกป้องตัวเอง
ฉันรู้สึกกลัวค่ะ
ฉันนึกว่าคุณสนใจ แต่ชื่อเสียงกับตำแหน่งของตัวเอง
ผมก็เป็นคนแบบนั้นจริงๆ นั่นแหละ
ผมไม่ปฏิเสธหรอก
ในตอนนั้น
ผมเพิ่งจะได้เป็นอัยการ เลยไม่มีความมั่นใจ
ผมกลัวโลกใบนี้จนหวาดผวาไปหมด
ผมไม่เข้าใจว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผมในตอนนี้ ก็คือความรู้สึกของคุณ
ผมไม่สนใจภาพลักษณ์
ถ้าคุณไม่อยากอยู่กับผม
ผมก็ได้แต่ทำใจยอมรับ
ฉันขอโทษค่ะ
ขณะนี้เรามาถึงโตเกียวแล้ว ขอขอบคุณผู้โดยสารทุกท่านค่ะ
สถานีนี้เป็นสถานีปลายทาง
ชานชาลาที่ 12…
ที่บ้านพักยุ่งไหม
อืม
เพราะใกล้ถึงโอลิมปิกฤดูหนาวแล้ว
กินอะไรหรือยัง
กินแล้ว
ไม่หนาวเหรอ
พอไหวอยู่
เอาไปสิ
ทำไมถึงดีกับฉันนักล่ะ
ฉันโกรธเท็ปเปมาตั้งนาน
ถ้าดีกับฉันขนาดนี้…
ฉันก็โกรธไม่ลงสิ
ตอนที่กลับไปบ้าน
ฉันคิดเรื่องเท็ปเปตลอดเลยนะ
ยิ่งคิดเท่าไหร่ก็ยิ่งโกรธ…
และก็ยิ่งเสียใจ…
ฉันบอกตัวเองให้เลิกคิดเรื่องเท็ปเป
แต่ก็ยังคิดอยู่ดี
ฉันเอาแต่คิดว่า ทำไมเท็ปเปกับซานาเอะจังถึงทำเรื่องแบบนั้น
และป่านนี้
เท็ปเปจะทำอะไรกับซานาเอะจังอยู่บ้างนะ
ฉันไม่ได้เจอมิซึฮาระอีกเลย
เท็ปเป…
ระหว่างฉัน…
กับคุณมิซึฮาระ…
- เท็ปเปรัก… - เธอสิ
คนที่ฉันรักก็คือเธอ
เท็ปเปเคยบอกฉันไปแล้วนี่นะ
แล้วคุณมิซึฮาระล่ะ
ยังตัดเธอไม่ขาดสินะ
ฉันอยากให้เท็ปเปตัดใจจากซานาเอะจังให้ขาด
เพราะเท็ปเปเป็นทุกอย่างสำหรับฉัน
ฉันก็อยากเป็นทุกอย่างสำหรับเท็ปเปเหมือนกัน
เห็นแก่ตัวไปไหมนะ
ฉันอาจจะเห็นแก่ตัวที่ต้องการแบบนั้น
ไม่เห็นแก่ตัวหรอก
แค่เอาแต่ใจ
ฉันยุ่งอยู่ มีอะไรก็รีบพูดมาเลย
พ่อบอกฉันว่า…
พี่ถอนหมั้นแล้ว
คนที่ซานาเอะรักก็คือแก
วันที่มีงานฉลองการหมั้น
เธอเอารูปถ่ายของแก ไปเผารวมกับหนังสือรุ่นม.ปลายของเธอ
เธอรักแกมากขนาดนั้นเลยละ
แกจะทำยังไงล่ะ ที่ทำให้เธอรู้สึกแบบนั้น
ฉันไม่มีวันรับรักมิซึฮาระได้หรอก
ถ้าพี่รู้สึกว่ามิซึฮาระเป็นคนสำคัญสำหรับพี่
ฉันก็มีคนที่สำคัญกับฉันขนาดนั้นเหมือนกัน
นี่ มีคนว่าฉันเห็นแก่ตัว และฉันก็รู้ว่าตัวเองเห็นแก่ตัวขนาดไหน!
เพราะฉันปล่อยให้มิซึฮาระอยู่ลำพังไม่ได้
ทำไมพี่ถึงรั้งเธอไว้ไม่ได้ล่ะ
เกือบไป! ขอโทษ…
อรุณสวัสดิ์
นั่งไหม
แผ่รังสีหนุ่มออฟฟิศโสดสุดหงอย ออกมาล้นแผ่นหลังเลยนะ
แค่มองด้านหลังก็รู้สึกได้แล้ว
เท็ปเปคงจะเหงาน่าดู
สงสัยคงเอาแต่ลูบคำว่า “ลามก” ที่ฉันเขียนไว้ที่ตู้เย็น
และคร่ำครวญว่า “ฉันขอโทษ” ทุกวันล่ะสิ
ก็เธอไม่โทรมาหาฉันบ้างเลย
ว่าไงนะ
มันไม่เกี่ยวกับเธอสักหน่อย
อ้อ จริงสิ
หืม
คืนนี้…
ฉันจะไปเจอมิซึฮาระ
เพราะอยากไปบอกความรู้สึกของฉันให้ชัด
ไร้เดียงสาจริงๆ
คิดว่าทำแค่นี้แล้วฉันจะยกโทษให้เหรอ
พอคุยเสร็จแล้ว
เท็ปเปต้องไปตะโกนกลางแยกชิบูยะว่า
“ผมรักริโกะครับ!”
ไม่มีทาง…
จากนั้น ให้ใส่แต่กางเกงใน ทำท่าหกสูงเดินไปห้างพาร์โค
แบบนี้ฉันอาจจะยกโทษให้ก็ได้
- เขาไม่ให้ทำท่าหกสูงน่ะสิ - ขอครึ่งนึงนะ
ฟังอยู่ไหมเนี่ย
- อรุณสวัสดิ์ครับ! - อรุณสวัสดิ์ค่ะ!
อ้าว กลับมาสักทีนะริโกะจัง
- ของฝากเล็กๆ น้อยๆ ค่ะ - มันคืออะไรเหรอ
- ฉันชงชาให้เองค่ะ - ขอบใจนะ
- คุณคาตางิริคะ - ครับ
ผังโฆษณาคร่าวๆ ของชิโนยามะฟูดส์ค่ะ
ขอโทษที
ดีจังนะ ร่าเริงเหมือนเดิมเลย
- ริโกะจังไม่อยู่ พวกเราห่อเหี่ยวมากเลย - ใช่
ทุกคนเป็นห่วงกันใหญ่
นึกว่าทะเลาะกับเท็ปเปจัง จนหนีกลับต่างจังหวัดไปแล้วซะอีก
แล้วเธอคงบอกว่า “จะกลับไปอยู่กับพ่อแม่แล้ว!”
ใช่ๆ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ
แต่ฉันอยากรู้ว่าต้องทำยังไงไม่ให้โดนนอกใจค่ะ
คุณโนดะคิดว่าไงคะ
แหม ถามอะไรยากแต่เช้าเลยนะ
ไม่รู้สิ นอกใจเหรอ
อรุณสวัสดิ์!
อรุณสวัสดิ์ครับ!
อุเอสึงิคุงกลับมาแล้วเหรอ
- ค่ะ - เยี่ยมเลย
เอ่อ หัวหน้าครับ
- ช่วยดูนี่หน่อยครับ - ได้
- จริงสิ คาตางิริ - ครับ
คืนนี้เรามีกินเลี้ยงกับลูกค้าที่ร้านคัตสึฮานะ
จองให้ทีนะ
ขอโทษครับ คืนนี้ผม…
หัวหน้าคะ ฉันไปเองค่ะ
ร้านคัตสึฮานะที่มีเมนูปลาปักเป้าใช่ไหมคะ
ใช่ อืม ให้เธอไปแทนก็ได้อยู่
- ขอบใจนะ - ค่ะ
ขอโทษครับ
ขอบใจนะ
ไม่เป็นไร ฉันอยากกินปลาปักเป้าอยู่พอดี
ถ้าฉันคุยกับมิซึฮาระเสร็จแล้ว เดี๋ยวโทรหานะ
แล้วค่อยมาเจอกัน โอเคนะ
อืม เข้าใจแล้ว
ถ้างั้นตอนที่เราเจอกันคืนนี้
เท็ปเปจะเป็นเท็ปเปที่มองแค่ฉันคนเดียวแล้วสินะ
ชนแก้ว!
คืนนี้ผมพาสาวสวยประจำออฟฟิศมาด้วยสองคน
ชื่ออุเอสึงิ กับสึรุโอกะครับ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จัก
ขอโทษนะคะ แต่เคยมีใครบอกไหมคะ ว่าคุณหน้าเหมือนแฮร์ริสัน ฟอร์ดเลย
- ไม่นะ ไม่มีหรอก - แต่จะว่าไป…
ก็เหมือนจริงๆ นะครับ
ไม่สั่งปลาปักเป้าเหรอคะ
เราเพิ่งกินไปรอบก่อนน่ะ
เชิญจ้ะ คืนนี้รับอะไรดี
เอาไก่ทันดูรีเหมือนเดิมครับ
ไก่ทันดูรีนะ ได้จ้ะ
- ฉันเอาเหมือนกันค่ะ - ค่ะ
ขอบคุณครับ
- ขอบคุณค่ะ - คิดเงินด้วยค่ะ
ค่ะ
คือว่า…
ฉันพอจะรู้นะ ว่าเท็ตจังอยากพูดอะไร
ฉันไม่ใช่คนที่เท็ตจังรัก…
แต่เป็นคุณริโกะสินะ
รู้ไหม ฉันมีข่าวดีด้วยล่ะ
ฉันกำลังจะไปเมืองจีนเร็วๆ นี้
เมืองจีนเหรอ ทำไมล่ะ
บริษัทจีนที่ฉันเคยเป็นล่ามให้
เสนอตำแหน่งประจำสำนักงานที่เซี่ยงไฮ้ให้ฉัน
ฉันว่าการไปต่างประเทศ แล้วค้นหาตัวเองใหม่มันก็ไม่เลวนะ
พนักงานผู้หญิงของคุณเก่งกันมากเลยนะ
ครับ สมัยนี้ผู้หญิงทำงานฝ่ายขายเยอะขึ้นเรื่อยๆ
แต่พอแต่งงานก็ลาออกกัน
ใช่เลยครับ
ไม่จริงนะคะ ฉันตั้งเป้าจะเป็นประธานบริษัทค่ะ
ส่วนฉันอยากเป็นประธานบอร์ดค่ะ
- เอ๊ะ - สุดยอด
- อาหารอร่อยมากครับ - ขอบคุณที่อุดหนุนครับ
- เซิ่งต้านไคว่เล่อ - ฮะ
ในภาษาจีน “เซิ่งต้านไคว่เล่อ” แปลว่า “สุขสันต์วันคริสต์มาส”
ประกอบด้วยตัวอักษร “นักบุญ” “การกำเนิด”
และ “ความรื่นเริง”
คริสต์มาสนี้ฉันคงอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ เลยอยากอวยพรล่วงหน้า
เซิ่งต้านไคว่เล่อ
ลาก่อนนะ เท็ตจัง
มิซึฮาระ
ฉันมีบางอย่างที่อยากให้เธอ
พอมีเวลาไหม
ให้ตายสิ สนุกสุดๆ ไปเลย
ขอบคุณค่ะ
เดินทางปลอดภัยครับ
- ขอบใจนะ - โชคดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
ออกรถได้เลยครับ
ขอบคุณครับ
วันนี้ทำได้ดีมาก ขอบใจมากนะ
ขอบคุณค่ะ
เช่นกันค่ะ
- เอาไง ไปดื่มกันต่อไหม - เหนื่อยจังเลยค่ะ
เอ่อ ฉันต้องกลับแล้วค่ะ
- เอ๊ะ - ขอโทษค่ะ
- งั้นเหรอ งั้นราตรีสวัสดิ์นะ - ขอโทษค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
- เราไปกันเลยไหม - โชคดีค่ะ
ไปคาราโอเกะดีไหมคะ
นี่ไง
เห็นพี่บอกว่า…
เธอเผาของเธอไปแล้ว
เอาของฉันไปสิ
มันก็มีประโยชน์ดีนะ
น่าจะช่วยได้เยอะ
นี่รู้ไหม
เวลาฉันเจอทางตันทีไร ฉันอยากย้อนเวลากลับไปทุกที
ฉันแค่อยากหนีให้พ้นจากสิ่งที่ต้องเผชิญหน้า
พอเห็นเธอตอนนี้แล้ว
ฉันว่าเธอก็เป็นแบบนั้นอยู่
กำลังหนีจากพี่ฉัน
เอาไปเถอะ
- นี่ จำน้ำพุนี่ได้ไหม - หืม
ตอนพิธีจบการศึกษา ทุกคนโยนเท็ตจังลงน้ำพุ
แต่เป็นความผิดของกัปตันทีมคนเดียวเลย ที่ทำให้เราแพ้นัดชิงแชมป์ญี่ปุ่น
ฉันก็ว่างั้น
สุดท้ายเธอก็ลงไปในน้ำพุด้วยใช่ไหม
อยู่ห้องนี่นา
ตอนนั้นทุกคนมุ่งมั่นมากเลยนะ
เท็ตจัง ฉันกลับก่อนนะ
เอานี่ไปด้วยสิ เถอะนะ
เท็ตจัง…
ทำไมฉัน…
ถึงต้องกลับมาเจอเท็ตจังด้วยนะ
ตอนที่เจอคุณโซอิจิโร่ครั้งแรก
ฉันรู้สึกเหมือนตอนอยู่กับเท็ตจังเลย
บางทีตั้งแต่ตอนนั้น…
ฉันอาจจะรักเท็ตจังเข้าแล้ว
อย่ารับนะ
ขอร้องละ
ขอโทษนะ
ฉันน่ะ…
มันนานมากนะ…
มันนานมากเลยนะ ที่ฉันเคยรักเธอจริงๆ
ฉันรู้สึกผิด…
กับสิ่งที่เราทำลงไปเมื่อวันก่อน
แต่ว่า…
ในใจฉันตอนนี้…
มียัยนั่นอยู่แล้ว
ในใจฉันมีริโกะอยู่แล้ว
ยัยนั่นไม่เหมือนเธอ ทั้งขี้ประชด
เอาแต่ใจ แถมยังใจร้อน
วุ่นวายจนเกินเยียวยาเลยละ
แต่พอไม่มียัยนั่นอยู่ใกล้ๆ
ฉันก็รู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวเอง
และตอนนี้…
ฉันได้รู้จักตัวตนของยัยนั่นแล้ว
ฉันว่า…
ฉันคงไม่ได้รู้สึกไปฝ่ายเดียว
เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันรู้สึกแบบนี้
ฉันเข้าใจ
ลาก่อนนะ
มิซึฮาระ
นี่ เอาไปสิ
ฉัน…
ตอนนี้ฉันไม่ต้องพึ่งมันแล้ว
ช่วงหลังเธอร้องไห้หนักเลยใช่ไหมล่ะ
เอาไปสิ
ขอบใจนะ
ลาก่อนนะ เท็ตจัง
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
ไง
เมื่อคืนนี้นายโทรหาฉันหลายรอบเลยเหรอ
เมื่อคืนนี้สุดท้ายฉันได้กินชาบูแทนปลาปักเป้า
เราไปต่อกันที่คลับในกินซ่า แล้วก็ไปคาราโอเกะชั้นใต้ดิน
ขอโทษนะ ฉัน…
แก้ตัวเลขพวกนี้ด้วย ที่กรอกมามันผิด
ลูกค้าคนเมื่อวานหื่นสุดๆ
ตอนร้องเพลงเอาแต่จับก้นฉันอยู่ได้ น่ารำคาญมาก
ขอโทษนะ ฉันไม่มีจังหวะโทรหาเธอเลย
หลังจากเจอมิซึฮาระ…
- ฉันบอกว่าฉันจะ… - นี่
พรุ่งนี้พาฉันไปสวนสนุกหน่อยได้ไหม
สวนสนุกเหรอ
ใช่
ฉันอยากมีช่วงเวลาที่ได้สนุกกับเท็ปเป
- อรุณสวัสดิ์ครับ! - อรุณสวัสดิ์!
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อรุณสวัสดิ์
ช่วงนี้อุเอสึงิคุงดูซึมๆ นะ
แต่แกล้งทำเป็นร่าเริง
นายกับเธอ…
ทะเลาะกันเหรอ
ผมดันทำเรื่องโง่ๆ
จนกลายเป็นกวนน้ำให้ขุ่น
กวนน้ำให้ขุ่นเหรอ
แต่ว่า…
ตอนนี้ผมรู้ตัวแล้วว่าเธอคือคนสำคัญที่สุดสำหรับผม
ผมจะไม่ก่อเรื่องวุ่นวายอีกแล้วครับ
ขอโทษด้วยครับ
(ถึง คุณโซอิจิโร่)
- กาแฟได้ไหม - ได้
เธอทิ้งโน้ตไว้ว่าจะไปเมืองจีน
เธอไม่ได้อยู่ที่ทำงานล่าม
และป่านนี้ยังไม่กลับบ้านเลย
อืม
เธอได้งานที่เซี่ยงไฮ้ไม่ใช่เหรอ
แกรู้เหรอ รู้แล้วทำไมไม่บอกล่ะ
ฉันเพิ่งรู้เมื่อคืนนี้เอง
เมื่อคืน…
ซานาเอะมาที่นี่เหรอ
ใช่
เธอ…
ดูเหมือนตั้งใจจะใช้ชีวิตคนเดียว
เธอพยายามกัดฟันมองโลกในแง่ดี
เห็นแล้วก็ปวดใจ
ถ้าไม่ไหว ก็กลับมาได้ตลอดนะ
ได้แล้ว ดูสิ!
ตาฉันนะ
ไม่ได้เรื่องเลย ไม่ใกล้เคียงสักนิด
ลงแล้ว!
ไม่เห็นสนุกเลย
ลงสิ!
นั่นแหละ!
ฉันไม่ได้มาเที่ยวสวนสนุกนานมากแล้ว
ตอนฉันอยู่ม.ปลาย
ที่นางาโนะไม่มีสวนสนุกใหญ่ๆ แบบนี้หรอก
ทุกคนก็เลยดั้นด้นมาที่โตเกียว
แล้วก็ไม่ได้มาอีก
ไหนๆ ก็มาสวนสนุกแล้ว ไปเล่นรถไฟเหาะกันเถอะ
ไม่เอา ไม่เล่นเด็ดขาด
เดี๋ยวจะเวียนหัวจนปวดหัวเอา
- พูดเป็นเล่น - จริงๆ
- ตรงโน้น… - นี่ เล่นนี่กันเถอะ
มาเถอะ ขอโทษค่ะ
- ค่ะ - นี่ เลิกใช้เงินแบบนี้สักทีสิ
เล่นเลย
เกือบแล้วเชียว
นี่ พูดถึงนางาโนะ ปีใหม่นี้จะกลับไปหรือเปล่า
เอ่อ
ฉันไม่ค่อยอยากกลับเท่าไหร่หรอก แต่พ่อแม่ตื๊อให้กลับ
นี่แน่ะ!
โธ่ ขอใหม่ได้ไหมคะ ขอบคุณค่ะ นี่ค่ะ
- โชคดีค่ะ - ค่ะ
เอาน้ำผลไม้หรืออะไรไหม
กาแฟไหม
อืม
ขอบใจ
ร้อนนะ
เหรอ
ขอบใจนะ
ยื่นมือมาอีกทีสิ
อะไรน่ะ
ของขวัญ
ฮะ
(ตั๋วรถไฟ โตเกียว ไป นางาโนะ)
ไปนางาโนะเหรอ
มีสองใบนี่นา
ของฉันใบนึง
เราเกี่ยวก้อยสัญญากันแล้วไง
ก็ใช่ แต่ว่า…
ฉันอยากไปที่นั่น
ฉันอยากไปเห็นที่ที่เธอเกิดและเติบโตมา
ฉันจะไม่ทิ้งให้เธออยู่คนเดียวอีก
เอาคืนไปเถอะ
ทำไมล่ะ
ฉันไม่ต้องการ เอาคืนไปเถอะ
เดี๋ยวก่อนสิ
นี่ ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่ บอกมาสิ
นายทำอะไรเมื่อสองคืนก่อนเหรอ
ทำอะไรสองต่อสองกับซานาเอะจังเหรอ
พูดถึงเรื่องอะไรน่ะ นี่
ฉันรอเท็ปเปโทรมาตั้งนาน
แต่ก็ไม่เห็นโทรมาเลย
ฉันกังวลมาก…
ก็เลยโทรหาเองเลย
ทำไมถึงไม่รับสายล่ะ
ฉันขอโทษ
แต่ฉัน…
ไปที่อะพาร์ตเมนต์ของเท็ปเป
ซานาเอะจัง…
ฉันเห็นเธอออกมาจากอะพาร์ตเมนต์
ริโกะ
“ไม่เป็นไรหรอก”
“มันไม่มีอะไรเกิดขึ้น” ฉันอยากจะเชื่ออย่างนั้น
แต่ก็ทำไม่ได้
คิดว่าฉันกับมิซึฮาระทำอะไรกันงั้นเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
ฉันจะไปเชื่อลงได้ยังไง
เชื่อฉันสิ!
ฉันไม่ได้โกหก
แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ล่ะ
ไม่มีอะไรเลย
เราดูหนังสือรุ่นกัน
- โกหก! - ไม่ได้โกหกนะ!
ไหนบอกว่าจะไม่ทำให้ฉันกังวลอีกไง
ไหนบอกว่าจะไม่ทำให้ฉันเหงาอีกแล้วไง
ฉันก็พยายามอยู่นี่ไง
ฉันไม่อยากทำให้เธอกังวลหรือเหงาอีก
ไม่ต้องมาพูดเลย
วันนี้ฉันเหงามาทั้งวันแล้ว
ยิ่งเท็ปเปใจดีกับฉันเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งเหงาเท่านั้น
มันมาถึงจุดนี้ได้ไง
บอกฉันที เท็ปเป
ไม่ไหวแล้วละ
ฉันเหนื่อยจะแย่แล้ว
ริโกะ!
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ฉันรักเธอ
มาเริ่มกันใหม่นะ
มันสายไปแล้วละ
ฉันมีเรื่องเกี่ยวกับเท็ตจังที่ต้องบอกให้รู้…
ทำไมถึงลาออกล่ะ
ตอนนี้…
ฉัน…
เกลียดนาย
บ๊ายบาย เท็ปเป
คำบรรยายโดย ไตรภพ วิยะรัตน์ งที่ต้องบอกให้รู้…