ครับ
เราจะขอทำการทดสอบทางจิตวิทยานะคะ
ลองจินตนาการว่าตรงหน้าคุณ
มีข้าวปั้นก้อนใหญ่ น่าอร่อย ชวนน้ำลายไหล
อยากถามว่า
เป็นข้าวปั้นไส้อะไรคะ
ไข่ปลาทาระหมักพริก
เดี๋ยวนะ ใครเนี่ย
ลืมเสียงฉันแล้วเหรอ
จำเสียงใสกังวาน ราวเสียงสะท้อนหุบเขาแบบนี้ไม่ได้หรือไง
อรุณสวัสดิ์ สวัสดิ์ สวัสดิ์…
ฮะ เธอเองเหรอ
นี่มันวันอาทิตย์นะ!
วันนี้มีงานกีฬาสัมพันธ์ของชิโนยามะฟูดส์นะ
เราต้องถึงสนามกีฬาทามางาวะก่อนเก้าโมง
จริงด้วย
ให้ตายสิ
แล้วฉันจะหาไข่ปลาทาระหมักพริกได้จากไหน
ไข่ปลาทาระ
ถ้าใส่มัสตาร์ดไปคงรสชาติคล้ายๆ กันแหละ
แบบนี้ใช้ไม่ได้ ตีเส้นให้ตรงสิ
ขอโทษที่สายครับ
(กีฬาสัมพันธ์ชิโนยามะฟูดส์)
- ขอโทษที่สายครับ - ปัดโธ่
มาสายได้ไง นายเป็นคนดูแลชิโนยามะฟูดส์นะ
อะไรของนายเนี่ย ฉันเลยต้องตีเส้นแทนเลย
ใส่สูทมาทำไม นั่นคราบยาสีฟันเหรอน่ะ
น่าเกลียด รีบเปลี่ยนชุดซะ
เอ๊ะ ยังไงเนี่ย ริโกะจัง
เตรียมมาให้เลยเหรอ เหมือนสามีภรรยากันเลย
เข้าใจผิดแล้วค่ะ พูดแบบนั้น เดี๋ยวตานี่ก็ได้ใจใหญ่หรอก
เปลี่ยนชุดที่ไหนได้บ้างครับ
ตรงนี้แหละ ไม่มีเวลาแล้ว
- ตรงนี้เหรอ พูดเป็นเล่น - รีบเถอะน่า
- รีบเปลี่ยนให้เสร็จๆ - เร็วเข้า
มองอะไร
ฟังนะ คาตางิริคุง
งานของเราวันนี้
คือแสดงความเคารพ ต่อคุณชิโนยามะกับลูกชายอย่างเหมาะสม
- เข้าใจใช่ไหม - ครับ เข้าใจครับ
พนักงานขายต้องยอมลูกค้าเสมอใช่ไหมครับ
ถูกต้อง
เท็ปเป กางเกงในนายอย่างเท่เลย
- คาลวิน ไคลน์ใช่ปะ - ไหนดูหน่อย
ไม่ต้องมองเลย
เฮ่ย มัวทำอะไรกัน งานจะเริ่มแล้วนะ
- ครับ - ค่ะ
นี่ เดี๋ยวสิ ช่วย…
ระวังเป็นหวัดนะ
(ชิโนยามะฟูดส์)
ต่อไปจะเป็นการแข่งวิ่งสามขา
โดยผู้ใหญ่และเด็กจะจับคู่กัน
ในการแข่งนี้ ท่านประธาน
จะลงแข่งคู่กับลูกชาย ชิโนยามะ เค็นจิคุงด้วยค่ะ
(ประธาน)
ท่านประธาน โชคดีนะครับ
ได้เลย
- นี่ มานี่แป๊บนึง - ครับ
เข้าใจแล้วใช่ไหม
ครับ ให้ท่านประธานชนะใช่ไหมครับ
ฝากด้วยนะ
- พยายามไปทำไม ยังไงก็แพ้อยู่ดี - ฮะ
ยังไงก็แพ้ลูกชายท่านประธานอยู่ดี
หมอนั่นทั้งเรียนเก่ง เข้ายิมประจำ
แถมยังวิ่งเร็วอีก
เธออายุเท่าไหร่แล้ว
สิบขวบ
สิบขวบก็อย่าเพิ่งยอมแพ้กับชีวิตสิ
ถ้ายอมตอนนี้ ก็แพ้ไปตลอดชาติ
เวลาสู้กับคนที่แข็งแกร่งกว่า เราต้องพยายามให้มากกว่าสิ
จริงไหม
ไม่งั้นก็อยู่อย่างเดิมไปตลอด เข้าใจนะ
เข้าที่!
ระวัง!
(ประธาน)
ไอ้บ้านั่น!
- ไปเลย! - คาตางิริ!
คาตางิริ!
พยายามเข้า!
ท่านประธาน ยินดีด้วยครับ ท่านได้ที่หนึ่งครับ
ดีมาก คาตางิริ
เยี่ยมมาก
ยิ่งทำให้ตื่นเต้นขึ้นไปอีก ทำได้ดีมาก
อะไรกัน สั่งสอนซะดิบดี ดันแกล้งแพ้ซะเอง
นี่ ไม่ใช่นะ เดี๋ยว…
- นี่ครับ - ฮะ
เมื่อกี้พี่พยายามวิ่งเข้าที่หนึ่งใช่ไหมครับ
ใช่
วันนี้ไม่ใช่วันของเรา แต่อย่าเพิ่งยอมแพ้กับชีวิตนะครับ
ฮะ
เดี๋ยวสิ ทำไมถึงไม่กินล่ะ
- อะไร - ก็นี่ไง
นี่ฝีมือเธอเหรอ
นี่มันอะไร ลูกเบสบอลเหรอ
เงียบไปเลย มันสำคัญที่รสชาติต่างหาก
ไส้อะไร
ของโปรดนายไง ไข่ปลาทาระหมักพริก
แต่พอดีว่าฉันไม่มี เลยเอาไข่ปลาทาระผสมมัสตาร์ดแทน
ขอผ่านละกัน
อะไรกัน
นายชอบล้อฝีมือทำอาหารฉัน
เลยทำสุดฝีมือมาให้กินนี่ไง
- ไม่ต้องบ่น กินไปเหอะน่า - อะไรเล่า
- ไม่ใช่ไข่ปลาทาระหมักพริกสักหน่อย! - นั่นข้าวปั้นเหรอ
น่ากินนะ ขออันนึงได้ไหม
ขอบใจนะ พวกเรา ริโกะทำข้าวปั้นมา
- ขอบใจนะ ริโกะ - ขออันนึงนะ
ฉันขอบ้างสิ
อ้าว
หมดซะแล้ว
ผมให้ครับ หัวหน้า
จะดีเหรอ
เอาเลยครับ ผมกินไปแล้วอันนึง
อร่อยใช้ได้ครับ
ถ้างั้น ขอบใจนะ
น่าจะอร่อยอยู่มั้งครับ
หน้าบูดทำไม
นี่เป็นการทำข้าวปั้นครั้งแรกในชีวิตฉัน
กะว่าจะไปตั้งที่แท่นบูชาที่บ้านสักหน่อย
ตลกละ แค่ข้าวปั้นเอง
ทำเป็นเล่นไป ความแค้นเรื่องอาหารมันฝังใจนานนะ
ถึงขั้นเกิดสงคราม เพราะข้าวปั้นก้อนเดียวมาแล้ว
- มีด้วยเหรอ - นิทานศึกล้างแค้นของปูกับลิงไง
ไปหาหมอบ้างนะ
สมงสมองไปหมดละ
พูดกับผู้มีพระคุณแบบนี้ ใช้ไม่ได้เลยนะ
แต่ฉันจะไม่ถือสา
- ถ้าเลี้ยงมื้อเย็นฉันวันนี้ - ฮะ
- เลี้ยงข้าวฉันเลย - ไม่ได้หรอก
ทำไมล่ะ
คุณยายสอนว่าห้ามเลี้ยงข้าวคนอื่น
คุณยายเนี่ยนะ พูดไปเรื่อย
เผื่อนายจำไม่ได้ ฉันเป็นคนช่วยนายไว้เมื่อเช้านะ
ไม่งั้นนายคงตื่นเที่ยง แล้วโดนหัวหน้าตะคอกใส่อีกแน่
- “คาตางิริ ทำอะไรของแก” - ก็ได้! ยอมเลี้ยงก็ได้
ฉันอยากไปกินแบบฟูลคอร์สที่ร้านอาหารฝรั่งเศส
อะไรเนี่ย ขอน้ำหน่อย
- ขอน้ำหน่อย - น้ำอยู่นี่ครับ หัวหน้า
ใส่อะไรมาเนี่ย
โดนไล่ออกแน่
(อาหารอินเดีย)
ฟูลคอร์สของนายเป็นแบบนี้เหรอ
ใช่ นี่แหละฟูลคอร์ส
มีทั้งแกง ข้าว สลัด ตั้งสามอย่าง
แถมมีโยเกิร์ตกับของหวานด้วยนะ
ฟูลคอร์สของแท้เลย ลองซุปมะเขือเทศด้วยสิ
- อร่อยมากเลย ลองดูสิ - เหรอ
- ทานแล้วนะคะ - ตามสบาย
รสชาติเป็นไงคะ
- อร่อยค่ะ - บอกแล้ว
จานนี้ ให้เท็ปเปจังฟรีๆ เลย
จะถึงวันเกิดแล้วนี่นา มะรืนนี้ใช่ไหม
ขอบคุณครับ จำได้ด้วย
ไม่เป็นไรจ้ะ ทานให้อร่อยนะ
ขอบคุณค่ะ
ฮอตนะเนี่ย
- วันเกิดมะรืนนี้เหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
พอดีเลย งั้นเธอเลี้ยง อาหารฝรั่งเศสฟูลคอร์สฉันละกัน
เงินเดือนฉันพอจ่ายซะที่ไหน พูดไปเรื่อย
ฉันจะเล่นกลให้ดูแทน
เล่นกลอะไร
ฉันกำลังเรียนอยู่
โม้แล้ว ใครเขาไปเรียนมายากลจริงจังกัน
ฉันพูดจริงนะ อาจารย์บอกว่าฉันอาจเป็นมืออาชีพได้เลย
เธอนี่ยอมใครไม่เป็นเลยใช่ไหมเนี่ย
นายนั่นแหละชอบเป็นขี้แพ้ชวนตี
ทำไมถึงได้เป็นคนแบบนี้นะ
เพราะมีคนนึงที่ฉันไม่มีทางเอาชนะได้ไง
- หืม - อะไร
- อ้าว - อ้าวอะไร
อ้าว สวัสดี
สวัสดีค่ะ
มาสิ นั่งเลย
นี่ เอาเสื้อคลุมเธอมานี่ หมอนี่จะได้นั่งได้
ฉันแค่เอาไอ้นี่มาคืน
- ฮะ - พอดีเห็นพวกนายสองคนอยู่ในร้าน
ถ้างั้นฉันกลับดีกว่า
อะไรของหมอนั่น นี่ โยชิโมโตะ
นี่!
นี่ โยชิโมโตะ เป็นอะไร
นายกับริโกะจัง
ถึงจะเถียงกันอยู่ตลอด แต่ดูเข้ากันได้ดีมากเลย
เข้ากันได้ดีตรงไหน นี่ นายเข้าใจผิดแล้ว
ถ้าฉันชอบยัยนั่นจริง จะพามากินแกงกะหรี่ที่นี่ทำไมเล่า
ฉันพาไปร้านหรูกว่านี้แล้ว
จริงเหรอ
- พูดจริงเหรอ - จริงสิ
จะไฟแดงแล้ว ไปเถอะ
โอเคนะ
นั่งเลย
เอาละ หมอนี่
ยังไม่ได้กินอะไรเลย
ฉันแนะนำให้กินไก่ทันดูรีพิเศษ ไม่ต้องปรุงโชยุเพิ่มนะ
ฉันมีธุระต้องไปทำ กินกันให้อร่อยนะ
เอ๊ะ มีธุระอะไรเหรอ
เวลาใครบอกว่ามีธุระ อย่าถามซักไซ้สิ
ขอบใจสำหรับนี่นะ
(อาหารอินเดีย)
การประชุมวันนี้มีเท่านี้ครับ
หัวหน้า มีอะไรจะเสริมไหมครับ
ขอบคุณที่ทุกคนทุ่มเท งานกีฬาสัมพันธ์เมื่อวานไปได้สวยมาก
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
คุณชิโนยามะยังโทรมาด้วยตัวเอง
เพื่อชวนพวกเราไปร่วม การแข่งขันที่จะจัดครั้งต่อไปด้วย
- โอ้โฮ! - เยี่ยมเลย!
- ทำได้ดีมาก ทุกคน! - ขอบคุณครับ
- คาตางิริ - ครับ
เพราะการแข่งวิ่งสามขาของนายเลยนะ
ทำได้ดีมาก
ทั้งที่สะดุดล้มเพราะพยายามวิ่งเข้าเส้นชัย
แต่ได้ความดีความชอบไปเฉยเลย
เป็นอะไร อารมณ์ไม่ดีเหรอ
เมื่อวานนี้มันอะไรกัน
ไหนบอกว่าจะเลี้ยงมื้อเย็นฉัน แต่ดันกลับก่อน แถมไม่จ่ายเงินอีก
นี่ เดี๋ยวก่อน…
อะไร
คืนนี้ว่างไหม
จู่ๆ ถามทำไม
เธอสนใจ
ไปบาร์ไหม
ไม่ได้จะชดเชยเรื่องเมื่อวานหรอกนะ
วันนี้ไม่ได้สินะ
ฉันว่าง
ฉันไม่ได้มีธุระอะไร
โอเค
เอาละ
โอเค
ผมกลับก่อนนะครับ
- วันนี้ขอบใจมาก - ไปดื่มด้วยกันบ้างสิ
งั้นฉันขอกลับเหมือนกันค่ะ
เอ๊ะ ยังไงเนี่ย
จังหวะมันมีพิรุธนะเนี่ย
- ฮั่นแน่ - ทั้งสองคนจะไปเดตกันใช่ปะ
คือว่า…โอ๊ย!
บุหรี่อยู่ไหนนะ อ๋อ อยู่นี่
- เจอกันครับ - สวัสดี
เป็นไรไหม
สวัสดีค่ะ
- เจอกัน - คราวหน้าไปเดตกับฉันบ้างนะ
เมื่อกี้มันอะไรกัน
ก็เธอดันจะตามฉันออกมาติดๆ
อะไร กลัวโดนนินทาเหรอ เริ่มเป็นพนักงานออฟฟิศเต็มตัวแล้วนะ
เงียบเลย
- อ้าว เท็ปเปจัง - ไง
เคาน์เตอร์ว่างอยู่นะ
ฮะ ไม่ละ… เลิกเกาะได้แล้ว
วันนี้ฉันจะนั่งด้านล่าง
เคาน์เตอร์มันทำไมเหรอ มีปัญหาอะไร
หรือกลัวคนคิดว่าเราทำเรื่องทะลึ่งกัน
ไง
สวัสดี เมื่อวานขอบใจนะ
สวัสดีค่ะ
สบายดีไหม
ค่ะ
เพิ่งเจอกันเมื่อวานนี่ ก็ต้องสบายอยู่แล้ว
เดี๋ยวสิ
- อย่างน่ารักเลย… - นี่
มีอะไร
- นายชวนเขามาเหรอ - ฮะ
นายรู้แต่แรกแล้วว่าจะมีสามคน
ไม่ใช่อย่างนั้น…
ไม่ใช่สามนะ สี่ต่างหาก
- สี่คนเหรอ - ว่าไงนะ
อ้าว มาพอดีเลย มิซึฮาระ
ไง โยชิโมโตะคุง
โยชิโมโตะคุง หรือว่าคนที่อยากให้ฉันเจอ
คือเท็ตจังเหรอ
เท็ปเป
ดีใจล่ะสิ
เห็นชอบบ่นว่าอยากเจอเธอมาก
ฝากหน่อย
ขอบใจ
เท็ตจัง ยังไม่ได้เล่าเรื่องคุณโซอิจิโร่ ให้โยชิโมโตะคุงฟังใช่ไหม
งั้นเราไปประกาศที่งานเลี้ยงรุ่นดีไหม
ไม่ต้องหรอก
นี่ ทำไมทั้งสองคนถึงเลิกกันเหรอ
ก็ดูเคมีเข้ากันดี
ฉันเลยสงสัยว่าทำไมถึงเลิกกันได้
เท็ปเปกับซานาเอะจังน่ะ
ตรงนี้มีแค่เธอคนเดียวนี่แหละที่อยากคุยเรื่องนั้น
- ใครเขาสนใจเรื่องนั้นกัน - เพราะเท็ปเปนอกใจน่ะ
นอกใจเหรอ
กับมิกิจัง เพื่อนร่วมชั้นอีกคนนึง
- โทษที - เท็ปเป!
- อ้าว - ไง เท็ปเปคุง คิดถึงจัง
- มิซึฮาระเหรอ - ซาซากิคุงเหรอ
- ไม่เจอกันนานมาก! - นานแล้วเนอะ
ทำไมมานั่งด้วยกันได้เนี่ย
จะกลับมาคบกันเหรอ
- ถ่านไฟเก่ากลับมาคุกรุ่นอีกรอบเหรอ - ไม่ใช่อย่างนั้น
พอได้แล้ว
เขินอะไรเล่า
นี่แหวนอะไรเหรอ
คราวนี้เธอกับหมอนี่ ไปถึงขั้นนั้นแล้วเหรอ มิซึฮาระ
- เลิกพล่ามได้แล้ว! - เท็ตจัง!
เท็ตจัง
คุณโซอิจิโร่
นี่ใครเหรอ
พี่ชายฉันเอง
ฉันขอให้คุณโซอิจิโร่มารับฉันกลับน่ะ
เอ๊ะ หมายความว่า…
อ๋อ เข้าใจแล้ว ยินดีด้วยนะ
ขอบใจจ้ะ
งั้นเรากลับกันเถอะ
แล้วเจอกันนะ เท็ปเป
อืม
เจอกันนะ
เท็ปเป ถ้าเป็นงั้นจริง นายคง…
ทำไมไม่รีบบอกให้เร็วกว่านี้ล่ะ
ฉันจะได้ไม่ทำตัวขายหน้าแบบนั้น
ซานาเอะจังดูเป็นคนเข้มแข็งดีเนอะ
คงเป็นดาวของชมรมบาสเลยสินะ
ใช่แล้วละ เธอฮอตที่สุดเลย
ฉันยังจำได้เลย
ช่วงพัก
เธอชอบถักผ้าพันคอ
- แต่ไม่บอกว่าถักให้ใคร - ฉันไปซื้อบุหรี่นะ
นี่
จะไปซื้อบุหรี่ถึงไหนเหรอ
ยังไม่เคยมีอะไรกับคุณมิซึฮาระคนนั้นใช่ไหม
ผู้ชายก็ชอบฝังใจกับอะไรแบบนี้แหละ
แต่ฉันว่าความรัก เริ่มจากสัมพันธ์ทางกายได้เหมือนกัน
ฉันถนัดความรักแบบนี้นะ
นี่
แถวนี้มีที่ดีๆ อยู่
อยากไปไหม
ขอโทษค่ะ
ขอโทษเรื่องอะไร
ที่เพื่อนฉันพูดอะไรแปลกๆ
ฉันไม่น่าไปเจอพวกนั้นเลย
ตอนนี้ก็เป็นแค่เพื่อนสมัยม.ปลาย
ไม่ได้สำคัญสักหน่อย
ไม่ต้องพูดแบบนั้นเพื่อผมก็ได้
คุณโซอิจิโร่…
ไม่หึงเหรอคะ
หึงสิ
ผมไม่เคยหึงคุณกับเท็ปเปเลยจนกระทั่งคืนนี้
ช่วงที่คุณเป็นผู้จัดการชมรมบาส
ห้อมล้อมไปด้วยเพื่อนที่ดี
และช่วงที่คุณได้สนุกกับชีวิตวัยรุ่น
ผมอิจฉาที่หมอนั่นได้อยู่กับคุณตอนนั้น
นี่อะพาร์ตเมนต์ฉันเอง
- อยากขึ้นไปไหม - ฮะ
แหม…
เชิญจ้ะ
ขอเข้าไปนะครับ
ห้องน่ารักจัง
ฉันไม่ได้ขึ้นห้องผู้หญิง หวานแหววแบบนี้มานานแล้ว
- จริงเหรอ - ใช่
ถ้างั้นฉันจะแสดงวิชาลับให้ดูนะ
อย่าใจร้อนสิ
วิชาลับอะไรเหรอ
ฉันไม่ค่อยแสดงให้ใครดูหรอกนะ
วิชาหนึ่งพันฝ่ามือในพริบตา
เครื่องจักรก็สู้ฉันไม่ได้
ไม่เอาตรงนี้ ไปตรงนู้นดีกว่า
มันสุดยอดมาก เธอต้องชอบมากแน่
โอ๊ย!
เจ็บนะ!
- ริโกะ - มาทำอะไรที่นี่
ฉันมัวดื่มกับซาซากิคุง เลยไม่ทันรถไฟขบวนสุดท้าย
ว่าจะเรียกแท็กซี่แต่แพงเกินไป
ไม่น่าให้กุญแจห้องกับเธอเลย
โทษที จะใช้เตียงกันใช่ปะ
เดี๋ยวฉันกลับแล้ว
- ไม่ต้อง ฉันกลับละ - ฉันกลับเอง!
ท่าพุ่งขึ้นเตียงของนาย เร่าร้อนเอาเรื่องเลยนะ
ฉันไม่รบกวนแล้ว เว้นแต่ว่านายอยากให้ฉันอยู่ดู
ฉันไม่มีอะไรอยากให้เธอดูสักหน่อย
เซ็งชะมัด
เท็ปเป นายลืมนี่ไว้ที่บาร์แน่ะ
ไว้เจอกันนะ
เจอกัน
ขอกลับไปฝึกวิชาก่อน
นี่ นอนค้างแบบนี้ก็สนุกดีเนอะ
เหมือนทัศนศึกษาสมัยม.ต้นเลย
จริงๆ แล้วเธอตั้งใจมาขวางใช่ไหม
ชอบเขาใช่ไหมล่ะ เท็ปเปคุงน่ะ
พูดเรื่องอะไรน่ะ คนลามกพรรค์นั้นอะนะ…
งั้นถ้าฉันนอนกับเขา เธอคงไม่ว่าสินะ
เธอยังสาว ไม่เป็นไรหรอก
แต่ปีนี้ฉันจะ 25 แล้ว
พอเธออายุเท่าฉัน
มันน่าหงุดหงิดนะ ที่ต้องหลีกทางให้คนอื่น
ถ้าชอบเขาจริง เธอต้องจริงใจ
ถ้ามัวยึดติดศักดิ์ศรีไร้สาระ มันไม่ทำให้มีความสุขหรอกนะ
โธ่เว้ย
หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
กรุณาส่งโทรสารตามปกติ
หรือฝากข้อความไว้
กรุณาระบุชื่อและข้อความหลังได้ยินเสียงสัญญาณ
เท็ปเป ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วย
พรุ่งนี้มาหาหน่อย จากโซอิจิโร่
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์ เมื่อคืนนี้เกือบไปแล้วนะ
ก็ใช่น่ะสิ
ถ้าเธอไม่มาเกะกะ
ฉันกับเอริกะจังคงแลกเปลี่ยนวิชากันทั้งคืนแล้ว
ก็บอกแล้วไงว่าต่อได้เลย ไม่ต้องสนใจฉัน
ช่างเถอะ
ชอบเอริกะเหรอ
ฮะ
เอริกะไม่ใช่คนที่นายชอบจริงๆ ไม่ใช่เหรอ
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังพร้อมลุยอยู่ตลอด
ชอบผู้หญิงหน้าอกใหญ่ใช่ไหมล่ะ
ขอแค่มีสาวหุ่นดีอย่างเอริกะอยู่ตรงหน้า
นายก็จะหน้ามืดตามัวจนควบคุมตัวเองไม่อยู่
หุบปากน่า!
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์
จริงอยู่ที่ฉันเป็นคนลามก
คำพูดฉันอาจไม่สอดคล้องกับการกระทำ
แต่มันก็เป็นการตัดสินใจของฉันเอง เธอมีสิทธิ์อะไรมาวิจารณ์
ขอโทษนะ
อยากทำอะไรก็ตามใจ
(สำนักงานอัยการ)
(คาตางิริ โซอิจิโร่ พนักงานอัยการ)
เชิญครับ
- เชิญครับ - สวัสดีครับ
- ไง - แกเองเหรอ
อยากคุยอะไรเหรอ
วันนี้วันเกิดแกไม่ใช่เหรอ
เอ๊ะ
ฉันว่าจะไปกินมื้อเย็นกับแกระหว่างทางกลับบ้าน
ไม่คิดว่าจะมาเร็วขนาดนี้
ถ้าอย่างนั้น
- ไปเดินเล่นกันไหม - ได้สิ
พออายุเริ่มเข้ายี่สิบ ก็ชักไม่ค่อยดีใจกับวันเกิดแล้ว
งั้นเหรอ
รู้ไหม
คนเราวาดภาพตัวเองในอุดมคติไว้ ว่าพออายุเท่านี้จะเป็นแบบไหน
แต่ความเป็นจริงมันต่างกันฟ้ากับเหวเลย
ฉันรู้สึกเหมือนไม่มีอะไรเข้าทางฉันเลย
มีชีวิตที่ไม่แน่นอนดีกว่านะ
ถ้ามันแน่นอนเกินไป ก็จะพลาดความเป็นไปได้บางอย่างในชีวิตไป
แม้แต่ฉันเอง
ก็กังวลว่าอาจไม่คู่ควรไปตัดสินบาปของคนอื่น
มันกวนใจฉันอยู่ทุกวัน
แม้แต่เรื่องกังวลของพี่ยังจริงจังเลยนะ
ไม่กังวลเรื่องไร้สาระบ้างเลยเหรอ
มันก็ต้องมีอยู่แล้ว
งั้นเหรอ
ความกังวลของคนเรา
มันถูกซ่อนไว้ข้างใน เราเลยคิดว่าตัวเองกังวลอยู่คนเดียว
ไปดื่มกันไหม
หืม
เราไม่ได้ดื่มกันนานแล้ว
แต่พี่ยังติดงานนี่นะ
ถ้างั้น ฉันไปรอที่ห้องพี่ละกัน
งั้นเอากุญแจไป
ขอบใจ
อ้าว กลับแล้วเหรอ
อืม
เจอกัน
นี่
- นี่! - อะไรเล่า
ไม่มีอะไร
โอ๊ย เจ็บจัง!
หืม
เกิดอะไรขึ้น
มิซึฮาระ มีอะไรเหรอ
- เท็ตจัง… - ทำอะไรอยู่
อ้าว ระวัง
ทำอะไรของเธอ
ฉันเพิ่งประกอบตู้เก็บจาน
แต่พอยกแล้วมันดันลื่น
ทำไมไม่รอให้พี่กลับมาก่อนล่ะ
ฉันอยากทำให้เสร็จก่อน… โอ๊ย!
- โอ๊ย… - เป็นไงบ้าง ไหวไหม
- เค้กวันเกิดน่ากินเนอะ - ค่ะ
“สามารถเขียนข้อความได้ตามใจชอบ”
อาจเจ็บนิดนึงนะ
- เจ็บไหม - เจ็บ
ก็ตู้ใหญ่ซะขนาดนี้
เหมือนคู่แต่งงานใหม่จริงๆ เลยนะ
ก็ฉันมีช้อนส้อมมากขึ้นแล้วนี่นา
จริงด้วย
- โอ๊ย! - โทษที
- ไม่เป็นไรนะ - ไม่เป็นไร
แต่ว่า
เธอน่ะ
ปกติดูสุขุมใจเย็น แต่ที่จริงซุ่มซ่ามตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว
เท็ตจังต่างหากที่ชอบเจ็บตัว
ตอนซ้อมบาสเกตบอล
- ฉันต้องคอยพันแผลให้ทุกที - อ๋อ
จำได้ละ… เดี๋ยวนะ
ตอนนั้นเธอตัดเชือกรองเท้าบาสคู่ใหม่ฉันใช่ไหม
- ใช่ - ให้ตายสิ
นี่ คุณโซอิจิโร่ตอนเด็กเป็นยังไงเหรอ
- หืม - ตอนยังเล็กน่ะ
เป็นคนเงียบๆ จริงจัง ไม่ค่อยต่างจากตอนนี้หรอก
ส่วนฉัน ตอนเป็นเด็ก
ฉันอยากจะรีบโตให้อายุเท่าพี่เร็วๆ
ก็ดูสิ พี่ทั้งฉลาดและตัวโตกว่า
เหนือกว่าฉันมาตลอด
ดังนั้น อย่างน้อย
ฉันคิดว่าถ้าอายุเท่าพี่ คงจะพอสู้ได้บ้าง
แต่พอฉันนึกว่าโตตามทันพี่แล้ว…
ที่จริงมันก็เห็นๆ กันอยู่แล้ว แต่…
พี่ก็ยิ่งโตหนีฉันไปไกลจนตามไม่ทัน
เรียบร้อย
ไม่เห็นเป็นไรเลย เท็ตจังก็คือเท็ตจัง
คุณโซอิจิโร่ก็คือคุณโซอิจิโร่
เท็ตจังเอง ก็มีข้อดีที่คนอื่นไม่มี
คิดงั้นเหรอ
ขอบใจนะ
ข้างนอกฝนตกหนักเลยเนอะ
อืม
พี่นี่ช้าจังนะ
ฉันกลับดีกว่า
- ไปนะ - นี่ เดี๋ยวก่อนสิ!
ฮะ
ฉันมีของจะให้
อะไรเหรอ
อยู่นี่…
นี่ไง
- โอ๊ย! - ระวัง
- ขอบใจ - เท้าไม่เป็นไรนะ
ฉันให้
สุขสันต์วันเกิดนะ
ขอบใจ
แกะดูได้ไหม
เป็นอะไรนะ
เธอถักเองเหรอ
- ดูเป็นเด็กน้อยไปหน่อยใช่ไหม - เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก
ทำไม… ทำไมถึงทำไอ้นี่ให้ฉันล่ะ
ทำไมเหรอ
ก็เท็ตจัง
กำลังจะเป็นน้องเขยฉัน
พี่สะใภ้เลยจะแสดงความยินดีให้ทุกปี…
พูดออกมาหน้าตาเฉยได้ไง
ฉันไม่มีวันเรียกเธอว่าพี่สะใภ้หรอก
- เท็ตจัง… - บอกตรงๆ ว่าฉันมองเธอแบบนั้นไม่ได้
ยังไงเธอก็คือมิซึฮาระสำหรับฉัน ไม่ว่าเธอจะแต่งกับใคร
ฉันพูดอะไรอยู่เนี่ย
ขอบใจสำหรับนี่นะ
ฝากขอบคุณพี่ด้วย
เท็ตจัง…
เท็ปเป
มาทำอะไรที่นี่
ฉันเพิ่งออกมาจากร้านคาราโอเกะแถวนี้
แล้วนึกขึ้นได้ว่าเท็ปเปอยู่แถวนี้
นั่นอะไร
อุปกรณ์แสดงมายากลไง
มายากลเหรอ
หิวจัง มีอะไรให้กินไหม
อย่าเปิดตู้เย็นชาวบ้านตามใจชอบสิ
แต่ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว
ทำไมถึงมีของหรูๆ อย่างคาเวียร์ด้วย ลดราคาเหรอ
ซื้อไว้เผื่อมีแขกมา
ขอแกะกินนะ
เธอมาเล่นกลให้ดูไม่ใช่เหรอ
ท้องว่างแล้วไม่มีแรงแสดงน่ะสิ
เอ๊ะ อะไรน่ะ
ขอดื่มได้ไหม
- ฉันยังอยากดื่มอีก - เลิกคิดเลย
ตกลงจะเล่นกลให้ดูไหมเนี่ย
ก็ได้
เลดี้แอนด์เจนเทิลแมน เชิญรับชม!
ริโกะ สาวน้อยนักมายากล กำลังจะเริ่มแสดง ณ บัดนี้!
- ไม่มีชุดเหรอ - เงียบเลย
- ถือซ่อนไว้นี่นา! - บอกให้เงียบไง!
ต่อไป ดูให้ดีนะ
ฉันจะเสกของออกมาจากหมวกเปล่าๆ ใบนี้
เอาละนะ
หนึ่ง สอง…
ปรบมือหน่อย
จริงสิ
ต่อไป การแสดงหลักของวันนี้
ฉันขออาสาสมัครจากผู้ชมหนึ่งท่านค่ะ คุณคนนั้นน่ะ
ฉันอยากให้คุณ
จุดไฟเผากระดาษแผ่นนี้ ได้ไหมคะ
- ฉันเหรอ - ก็มีอยู่คนเดียว นี่ค่ะ
เอาเลยค่ะ จุดเลย
เฮ่ย อันตราย…
เอ๊ะ เปิดมาจะเป็นอะไรนะ
อะไรน่ะ
ไม่นะ เละหมดแล้ว
- อะไรน่ะ ขอดูหน่อย - ไม่มีอะไรหรอก
- ขอดูหน่อยน่า - มันพลาด
- เปิดเถอะน่า - นี่
ทำไมมือเธอเย็นขนาดนี้
เลือดคงไหลเวียนไม่ดี
มั้ง
เธอมารอฉันเหรอ
นี่เธอ…
รอฉันกลับบ้านเหรอ
ใช่ไหม
ใช่ซะที่ไหนเล่า
คนที่อาจจะไปมีอะไรกับใครก็ไม่รู้เนี่ยนะ
ฉันไม่งี่เง่าพอ
ที่จะรอคนแบบนั้นทั้งคืนหรอก
นายมีสายเข้า
หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
- เธอน่าจะ… - ไม่รับสายเหรอ
ถ้าอยากดื่มอะไร…
หรือฝากข้อความไว้…
- ดื่มอะไรร้อนๆ ได้นะ - รับสายเถอะ
นี่…
ฮัลโหล เท็ตจัง นี่ซานาเอะนะ
ขอโทษสำหรับเรื่องเมื่อกี้นะ
ฉันไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของเท็ตจัง
เลยอยากจะขอโทษ
ฉันขอโทษจริงๆ
ไปหาซานาเอะจังมาเหรอ
“ขอโทษ” เหรอ
เกิดอะไรขึ้น
อย่ามาล้อกันเล่นนะ!
อะไรแบบนี้น่ะ
ฉันไม่ได้มาเพื่ออะไรแบบนี้หรอกนะ
สุขสันต์วันเกิด…
ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
มีคนมาห้องเหรอ
เกี่ยวอะไรกับนาย ฉันไม่ใช่แฟนนายสักหน่อย
พิธีหมั้นเหรอ
แกไม่ต้องมาห่วงเรื่องนี้หรอก
ชอบริโกะเหรอ
เรากำลังจะแต่งงานกันเดือนหน้า
เข้าใจผิดเหรอ
เราไม่ใช่คู่รักหรือเป็นอะไรกันสักหน่อย
คำบรรยายโดย ไตรภพ วิยะรัตน์ รกันสักหน่อย