WEBVTT

00:00:06.256 --> 00:00:08.383 align:center
(ซีรีส์นี้มีภาพประกอบ)

00:00:08.508 --> 00:00:11.261 align:center
(เพื่ออธิบายการล่วงละเมิดทางเพศ
ที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์)

00:00:11.344 --> 00:00:16.641 align:center
(ซึ่งอาจไม่เหมาะสมสำหรับผู้ชมบางคน)

00:00:21.104 --> 00:00:24.357 align:center
(2 กันยายน ปี 2009)

00:00:24.441 --> 00:00:26.359 align:center
- กรุณาชูมือขวาขึ้นค่ะ
- ครับ

00:00:26.443 --> 00:00:28.486 align:center
คุณสาบานหรือไม่ว่า
คำให้การของคุณจะเป็นความจริง

00:00:28.570 --> 00:00:30.613 align:center
และมีแต่ความจริง
ถ้าผิดคำสาบานขอให้พระเจ้าลงโทษ

00:00:30.697 --> 00:00:31.781 align:center
- สาบานครับ
- ขอบคุณค่ะ

00:00:33.783 --> 00:00:38.204 align:center
นี่คือเจฟฟรีย์ เอปสตีน
ตอนให้การครั้งแรกในคดีของผม

00:00:38.955 --> 00:00:41.833 align:center
ผมเป็นทนายให้หญิงสาวคนแรก
ที่ถูกนำตัวไปพบตำรวจ

00:00:41.916 --> 00:00:44.627 align:center
และเล่าเรื่องราวของเธอที่เริ่มการสืบสวนครั้งนี้

00:00:47.839 --> 00:00:49.382 align:center
จริงหรือไม่ครับ ที่...

00:00:51.634 --> 00:00:54.971 align:center
คุณมีสิ่งที่ถูกพรรณนาว่าเป็นองคชาตรูปไข่

00:00:57.265 --> 00:00:59.267 align:center
ผมจ้างนักจิตวิทยา

00:00:59.350 --> 00:01:02.187 align:center
มาทำการวิเคราะห์ทางจิตวิทยา
เจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:01:02.771 --> 00:01:04.397 align:center
ว่าเขาเป็นคนแบบไหน

00:01:04.481 --> 00:01:06.983 align:center
และจริงๆ แล้วอะไรทำให้เขาหงุดหงิด

00:01:08.026 --> 00:01:12.363 align:center
สิ่งที่เป็นแรงกระตุ้นเขาคือการหลงตัวเอง

00:01:13.281 --> 00:01:17.077 align:center
เขาไม่สามารถรู้สึกเห็นอกเห็นใจ

00:01:18.578 --> 00:01:20.872 align:center
และมองว่าตัวเองเป็น "คนเชิดหุ่น"
ถ้าจะว่าไปแล้ว

00:01:22.665 --> 00:01:26.920 align:center
พยานคนหนึ่งบอกว่าองคชาตของคุณเป็นรูปไข่

00:01:27.337 --> 00:01:30.131 align:center
และอ้างว่า เวลาแข็งตัว มันหนาตรงโคน

00:01:30.590 --> 00:01:31.716 align:center
แต่มันบางและเล็ก

00:01:31.800 --> 00:01:33.468 align:center
- ไปจนถึงส่วนหัว
- ขอโทษ

00:01:33.593 --> 00:01:36.012 align:center
และเรียกมันว่ารูปไข่ พวกนี้ไม่ใช่คำพูดของผม

00:01:36.096 --> 00:01:37.555 align:center
ผมขอโทษ แต่ว่า...

00:01:37.639 --> 00:01:41.309 align:center
- เลื่อนการประชุมนี้ไปก่อน
- คุณเครกห์ตันระบุว่านี่คือ...

00:01:42.936 --> 00:01:43.770 align:center
เอาละ

00:01:43.978 --> 00:01:45.188 align:center
ผมยินดีจะซักถามต่อนะครับ

00:01:47.941 --> 00:01:52.320 align:center
เขาพยายามตลอดเวลา
ที่จะเป็นผู้ปกครองอาณาจักรของเขา

00:01:53.655 --> 00:01:55.323 align:center
และควบคุมโลกของเขา

00:01:58.660 --> 00:02:01.287 align:center
ทันทีที่เขารู้สึกว่าเขาควบคุมไม่ได้

00:02:03.540 --> 00:02:04.749 align:center
มันทำให้เขารู้สึกไม่มั่นคง

00:02:08.711 --> 00:02:10.964 align:center
(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)

00:02:55.175 --> 00:02:59.888 align:center
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2008)

00:03:04.058 --> 00:03:06.853 align:center
ตอนแรกที่เรามอบคดีให้เอฟบีไอ

00:03:07.729 --> 00:03:10.148 align:center
พวกเขาระบุตัวตนเหยื่อเพิ่มเติม

00:03:10.231 --> 00:03:12.859 align:center
และในตอนแรก พวกเราในกรมตำรวจปาล์มบีช

00:03:12.942 --> 00:03:14.360 align:center
ช่วยพวกเขาทำอย่างนั้น

00:03:16.863 --> 00:03:20.158 align:center
แต่หลังผ่านไปเกือบสองปี...

00:03:20.909 --> 00:03:25.330 align:center
ข้อมูลที่ส่งจากเอฟบีไอมาถึงเราก็มีน้อยมาก

00:03:26.456 --> 00:03:29.000 align:center
ที่จริง พวกเขาเตือนเราหลายครั้ง

00:03:29.083 --> 00:03:31.377 align:center
ว่านี่ไม่ใช่การสืบสวนร่วมกัน

00:03:31.461 --> 00:03:32.962 align:center
มันเป็นการสืบสวนของพวกเขา

00:03:36.549 --> 00:03:39.302 align:center
(30 มิถุนายน ปี 2008)

00:03:39.385 --> 00:03:43.056 align:center
จู่ๆ ก็มีคนแจ้งผมว่าเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:03:43.139 --> 00:03:45.683 align:center
จะไปที่สำนักงานศาล แต่ผมไม่รู้ว่าไปทำไม

00:03:46.893 --> 00:03:48.394 align:center
ตอนผมเดินผ่านรปภ.

00:03:48.478 --> 00:03:52.190 align:center
เขาก็เดินผ่านรปภ.
กับทนายของเขาในเวลาเดียวกัน

00:03:52.273 --> 00:03:55.193 align:center
และพวกเขาก็เร่งให้เขาผ่านรปภ.ขึ้นไปที่ชั้นบน

00:03:56.486 --> 00:03:57.528 align:center
คนแน่นห้องพิจารณาคดี

00:03:58.238 --> 00:04:00.782 align:center
และในตอนนั้น ผมก็รู้เลยว่า

00:04:00.865 --> 00:04:03.326 align:center
มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้นที่สำคัญกว่าแค่

00:04:03.409 --> 00:04:04.410 align:center
การไต่สวนตามปกติ

00:04:05.995 --> 00:04:08.414 align:center
มันเป็นการไต่สวนที่รีบเร่ง มันถูกกำหนดเวลา

00:04:08.498 --> 00:04:11.167 align:center
ในนาทีสุดท้าย
โดยไม่คำนึงถึงเวลาทั้งหมดที่ผ่านไป

00:04:12.377 --> 00:04:15.046 align:center
มีจุดหนึ่งที่ทนายของคุณเอปสตีน

00:04:15.129 --> 00:04:18.216 align:center
เดินไปตรงพื้นที่ข้างบัลลังก์
แล้วก็ไปคุยกับผู้พิพากษาเกี่ยวกับบางอย่าง

00:04:18.299 --> 00:04:20.051 align:center
ที่คนอื่นๆ ในห้องพิจารณาคดีไม่ได้ยิน

00:04:20.843 --> 00:04:23.846 align:center
เขาถูกนำตัวไปที่ตำรวจศาล
ที่ที่เขาพิมพ์ลายนิ้วมือ

00:04:24.097 --> 00:04:27.433 align:center
และเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอ
แล้วเขาก็เดินออกไปจากห้อง

00:04:28.226 --> 00:04:30.270 align:center
ทนายของเขา

00:04:30.353 --> 00:04:32.981 align:center
ได้ทำข้อตกลงกับสำนักงานอัยการสหรัฐฯ

00:04:33.064 --> 00:04:34.857 align:center
ทุกอย่างมันน่าตกใจมาก

00:04:36.234 --> 00:04:38.486 align:center
ไม่มีใครบอกเราในกรมตำรวจปาล์มบีชเลย

00:04:38.569 --> 00:04:39.988 align:center
ว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น

00:04:40.071 --> 00:04:45.076 align:center
ผู้สื่อข่าวมากันเต็มล็อบบี้ของเรา
เพราะพวกเขารู้เกี่ยวกับมันก่อนเรา

00:04:45.451 --> 00:04:48.371 align:center
สองปีแล้วหลังจากที่เขา
ถูกจับกุมข้อหาชักชวนให้ค้าประเวณี

00:04:48.454 --> 00:04:51.582 align:center
วันนี้เจฟฟรีย์ เอปสตีนมหาเศรษฐีปาล์มบีช
ยอมรับความผิดแล้ว

00:04:51.666 --> 00:04:54.502 align:center
การยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษและข้อตกลง
ยุติกระบวนการที่ยาวนานเป็นปี

00:04:54.585 --> 00:04:57.463 align:center
ที่อาจทำให้เอปสตีนติดคุก 15 ปี

00:04:57.547 --> 00:05:01.384 align:center
เขาตกลงรับโทษจำคุก 18 เดือน
ในทัณฑสถานปาล์มบีช

00:05:02.885 --> 00:05:03.803 align:center
มันน่าโมโหมาก

00:05:04.512 --> 00:05:06.264 align:center
นั่นคือตอนที่เรารู้เป็นครั้งแรก

00:05:06.347 --> 00:05:10.101 align:center
ไม่มีการตกลงที่ "กำลังจะ" เกิดขึ้น
ที่จริงการตกลงมันเกิดขึ้นไปแล้ว

00:05:10.184 --> 00:05:11.144 align:center
(ทนายของผู้หนีรอด)

00:05:11.227 --> 00:05:15.440 align:center
มันเสร็จสิ้นลงแล้ว
คดีจบแล้วและลูกความของผมก็พูดว่า

00:05:15.523 --> 00:05:18.526 align:center
"คดีมันจบได้ยังไงในเมื่อมันยังไม่ได้เริ่ม

00:05:18.609 --> 00:05:20.403 align:center
ฉันว่านี่มันไม่สมเหตุผลเลย"

00:05:20.820 --> 00:05:21.904 align:center
ผมบอกพวกเธอว่าไม่มี...

00:05:22.322 --> 00:05:25.366 align:center
สิ่งที่ตอนนี้ไม่สมเหตุผลสำหรับคุณ
มันก็ไม่สมเหตุผลสำหรับผมเหมือนกัน

00:05:26.701 --> 00:05:31.331 align:center
อเล็กซ์ อาคอสต้า รักษาการแทนอัยการสหรัฐฯ
อย่างน้อยก็ควรต้องอธิบาย

00:05:31.414 --> 00:05:33.583 align:center
ทำไมคุณถึงทำสิ่งที่คุณทำไป

00:05:33.666 --> 00:05:37.253 align:center
และก็บอกเรื่องจริงกับเราไม่ว่ามันจะคืออะไร
แค่บอกเราว่าทำไม

00:05:37.337 --> 00:05:39.881 align:center
อธิบายให้เราฟังว่าทำไมถึงเกิดเรื่องนี้ขึ้น

00:05:50.266 --> 00:05:54.604 align:center
(กรมตำรวจเมืองปาล์มบีช)

00:05:54.937 --> 00:05:58.900 align:center
วันนี้ดอรี โรบาวของข่าวช่อง 5
รายงานสดที่กรมตำรวจปาล์มบีช

00:05:59.400 --> 00:06:00.860 align:center
ตอนที่หัวหน้าตำรวจที่นี่ได้ยินว่า

00:06:00.943 --> 00:06:03.446 align:center
เอปสตีนถูกตั้งข้อหาชักชวนให้ค้าประเวณี

00:06:03.529 --> 00:06:06.574 align:center
เขาคิดว่าข้อหาควรจะร้ายแรงกว่านี้มาก

00:06:06.657 --> 00:06:09.535 align:center
และหัวหน้าตำรวจปาล์มบีช
ไมเคิล ไรเตอร์ก็เชื่อว่าคดี

00:06:09.619 --> 00:06:12.121 align:center
มีหลักฐานแน่นหนาว่าเอปสตีนมีเซ็กซ์กับเด็ก

00:06:13.414 --> 00:06:16.751 align:center
ตลอดอาชีพการงานของผม
มันเป็นคดีเดียวที่ผมเกี่ยวข้อง

00:06:17.293 --> 00:06:21.547 align:center
ที่ผมรู้สึกราวกับว่าผมปกป้องเหยื่อไม่ได้เลย

00:06:28.137 --> 00:06:31.474 align:center
ผมทำงานด้วยกันกับแบรด เอ็ดเวิร์ดส์

00:06:31.557 --> 00:06:35.395 align:center
ในคดีแพ่งของเอปสตีนนานกว่าสิบปี

00:06:35.895 --> 00:06:37.730 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:06:37.814 --> 00:06:41.317 align:center
ได้รับความคุ้มครองจากข้อหาอื่นๆ ของรัฐ

00:06:41.401 --> 00:06:47.365 align:center
และความคุ้มครองจากข้อหาทั้งหมดของเอฟบีไอ
ทั้งสองอย่างสำหรับตัวเขาเองและสำหรับ

00:06:47.782 --> 00:06:50.576 align:center
ผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งที่รู้ชื่อและไม่รู้ชื่อของเขา

00:06:50.660 --> 00:06:51.828 align:center
(อดีตแฟนของเอปสตีน)

00:06:51.911 --> 00:06:53.996 align:center
สำหรับผมมันเป็นสิ่งที่อธิบายไม่ได้

00:06:54.622 --> 00:06:56.707 align:center
ทีอัยการคนไหนก็ตาม

00:06:57.125 --> 00:07:01.254 align:center
เข้าร่วมทำข้อตกลง
ยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษแบบนี้

00:07:02.213 --> 00:07:03.923 align:center
ในการว่าความมา 45 ปี

00:07:04.006 --> 00:07:07.885 align:center
ผมไม่เคยได้ยินว่ามีใครเข้าร่วม
ในการทำข้อตกลงยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษ

00:07:08.177 --> 00:07:11.139 align:center
ที่ไม่ใช่แค่ได้รับความคุ้มครอง

00:07:11.639 --> 00:07:14.434 align:center
เป้าหมายของการสืบสวน

00:07:15.143 --> 00:07:15.977 align:center
แต่...

00:07:16.602 --> 00:07:20.523 align:center
ได้มอบสิ่งที่ช่วยให้รอดพ้นคุก

00:07:21.107 --> 00:07:24.485 align:center
แก่ทุกคนที่เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดของคนคนนั้นด้วย

00:07:25.153 --> 00:07:27.488 align:center
ทั้งที่รู้ชื่อและไม่รู้ชื่อ

00:07:27.822 --> 00:07:29.824 align:center
(ได้รับความคุ้มครองในข้อตกลงยุติคดีความ)

00:07:29.949 --> 00:07:34.829 align:center
ผู้สมรู้ร่วมคิดที่ไม่รู้ชื่อทั้งหมดก็ได้รับความคุ้มครอง

00:07:36.873 --> 00:07:39.417 align:center
(ได้รับความคุ้มครองในข้อตกลงยุติคดีความ)

00:07:40.042 --> 00:07:42.545 align:center
ไม่มีทางเลยที่ใครจะมองสิ่งนี้

00:07:42.628 --> 00:07:44.380 align:center
แล้วคิดว่ามันถูกต้อง

00:07:46.591 --> 00:07:48.301 align:center
(ที่นี่ไม่ต้อนรับเดอร์โชวิตซ์)

00:07:49.427 --> 00:07:51.888 align:center
ผลลัพธ์ของคดีนี้ ไม่ว่าคนจะเห็นด้วย

00:07:51.971 --> 00:07:52.805 align:center
หรือไม่เห็นด้วย

00:07:52.889 --> 00:07:55.933 align:center
ไม่ได้ต้องการการสมคบร่วมคิด

00:07:56.017 --> 00:07:59.395 align:center
ระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐบาลกับคนร่ำรวย

00:07:59.479 --> 00:08:04.650 align:center
ทุกอย่างที่เราเจรจาต่อรอง
ต้องได้รับการอนุมัติจากอาคอสต้า

00:08:05.234 --> 00:08:06.986 align:center
จากผู้ช่วยอัยการสูงสุด

00:08:07.069 --> 00:08:09.572 align:center
ที่รับผิดชอบกองคดีอาญาในวอชิงตัน

00:08:09.655 --> 00:08:12.533 align:center
จากรองอัยการสูงสุดของสหรัฐฯ

00:08:12.617 --> 00:08:14.911 align:center
และสุดท้ายจากอัยการสูงสุดของสหรัฐฯ

00:08:14.994 --> 00:08:16.496 align:center
มันผ่านเจ้าหน้าที่หลายระดับ

00:08:20.416 --> 00:08:22.293 align:center
มันเป็นการเจรจาที่ยากมาก

00:08:22.376 --> 00:08:26.088 align:center
ส่วนใหญ่อาคอสต้า
นั่งตรงสุดโต๊ะและถามคำถามยากๆ

00:08:26.172 --> 00:08:29.383 align:center
ปัญหาก็คือรัฐบาลกลางดำเนินคดีได้หรือไม่

00:08:29.467 --> 00:08:33.095 align:center
จากหลักฐานที่พวกเขามีของ
คณะกรรมาธิการอาชญากรรมของรัฐบาลกลาง

00:08:33.387 --> 00:08:36.891 align:center
และหน้าที่ของผมก็คือพยายามโน้มน้าวพวกเขาว่า
พวกเขาดำเนินคดีนั้นไม่ได้

00:08:37.600 --> 00:08:42.772 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีนกับทีมของเขา
เป็นแค่ขบวนการใหญ่ที่มีทั้งเงิน อำนาจ

00:08:42.855 --> 00:08:46.651 align:center
และอิทธิพลที่จู่โจมสำนักงานอัยการรัฐ

00:08:46.734 --> 00:08:48.027 align:center
สำนักงานอัยการสหรัฐฯ

00:08:48.110 --> 00:08:50.947 align:center
พยายามที่จะได้สิ่งที่พวกเขาต้องการ
และในที่สุดพวกเขาก็ได้มัน

00:08:52.657 --> 00:08:56.744 align:center
ในที่สุด พวกเขาก็ตัดสินใจว่า
เลือกสิบเบี้ยใกล้มือ

00:08:56.827 --> 00:08:59.205 align:center
ดีกว่ายี่สิบเบี้ยไกลมือ

00:08:59.539 --> 00:09:05.378 align:center
และพวกเขาก็ตกลงให้เขา
ยอมรับความผิดข้อหาของรัฐ รับโทษ

00:09:05.461 --> 00:09:09.632 align:center
แล้วจ่ายค่าทดแทนมหาศาลแก่เหยื่อที่ถูกกล่าวหา

00:09:09.924 --> 00:09:12.218 align:center
ผมจะบอกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจให้ฟัง สุดท้ายแล้ว

00:09:12.301 --> 00:09:14.637 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีน
คิดว่าเราทำข้อตกลงได้ไม่ดีเท่าไหร่

00:09:14.720 --> 00:09:18.724 align:center
เขาโกรธเรามาก
เขาคิดว่าเขาสามารถทำได้ดีกว่านั้น

00:09:23.104 --> 00:09:25.606 align:center
สวัสดี เจฟฟรีย์ นี่จอร์จ รัชพูดนะ

00:09:25.773 --> 00:09:27.191 align:center
- จอร์จ สบายดีเหรอ
- สบายดี

00:09:28.192 --> 00:09:33.281 align:center
(หลังทำข้อตกลงยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษ
นักข่าวจอร์จ รัชก็สัมภาษณ์เจฟฟรีย์ เอปสตีน)

00:09:34.532 --> 00:09:37.076 align:center
คุณอยากพูดอะไรไหมกับเรื่องที่ว่า

00:09:37.159 --> 00:09:43.040 align:center
การตกลงของคุณถูกจัดว่าเป็นการตกลงลับๆ
ในห้องด้านหลังที่ให้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

00:09:43.124 --> 00:09:46.961 align:center
ที่ด้วยวิธีใดก็ตาม
พวกเขาได้รับมันผ่านเส้นสายทางการเมือง

00:09:47.044 --> 00:09:48.379 align:center
ของทีมทนายความของคุณ

00:09:48.713 --> 00:09:51.090 align:center
- จอร์จ ทุกอย่างมันไร้สาระสิ้นดี
- มัน... เป็น...

00:09:52.049 --> 00:09:55.761 align:center
ในการตรวจสอบอย่างใกล้ชิด
คุณจะพบว่าโทษของผมหนักกว่า

00:09:55.845 --> 00:09:58.556 align:center
ไม่ใช่เบากว่า หนักกว่าคนอื่นๆ ทุกคน

00:09:58.639 --> 00:10:01.517 align:center
ที่โดนข้อหาชักชวนให้ค้าประเวณี

00:10:01.851 --> 00:10:05.521 align:center
ไม่มีเด็กสาวเคยมาที่บ้านของผม
อย่างแรกเลย ผมไม่เคยออกจากบ้าน

00:10:06.147 --> 00:10:09.358 align:center
ฉะนั้นเด็กสาวที่เคยมาที่บ้านของผม
มาเพื่อเอาเงิน

00:10:09.442 --> 00:10:10.276 align:center
เพื่อหาเงิน

00:10:11.110 --> 00:10:12.236 align:center
ยังไงก็ตาม นิวยอร์ก

00:10:12.320 --> 00:10:14.447 align:center
คุณน่าจะเข้าใจ สำหรับข้อหาเดียวกัน

00:10:15.239 --> 00:10:17.116 align:center
โดนปรับ 100 ดอลลาร์

00:10:17.867 --> 00:10:20.244 align:center
นั่นคือข้อหาในนิวยอร์กสำหรับพฤติกรรมแบบนี้

00:10:20.328 --> 00:10:21.954 align:center
- ฉะนั้น มันสองข้อหา
- ใช่

00:10:22.038 --> 00:10:25.875 align:center
เราจะได้เข้าใจกันชัดเจนนะ
ข้อหาหนึ่งคือชักชวนให้ค้าประเวณี

00:10:26.626 --> 00:10:28.294 align:center
นั่นไม่เกี่ยวข้องอะไรกับผู้เยาว์

00:10:29.211 --> 00:10:31.047 align:center
แค่การชักชวนให้ค้าประเวณี

00:10:31.797 --> 00:10:35.676 align:center
อีกข้อหาหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์คือ
เป็นธุระจัดหาผู้เยาว์

00:10:36.802 --> 00:10:38.929 align:center
เพื่อกระทำการค้าประเวณี

00:10:39.597 --> 00:10:42.558 align:center
ฉะนั้น นั่นแค่สองข้อหา
และไม่มีข้อหาไหน ไม่มีเลย

00:10:42.642 --> 00:10:44.852 align:center
ไม่มีข้อหาไหนหรือข้อข้อกล่าวหาใดๆ

00:10:44.935 --> 00:10:48.981 align:center
ว่าเป็นการร่วมประเวณีตามที่ถูกกล่าวหา

00:10:49.065 --> 00:10:51.817 align:center
ข้อหาของรัฐคือแค่เป็นธุระจัดหาเฉยๆ

00:10:51.901 --> 00:10:55.237 align:center
ไม่เกี่ยวข้องกับการร่วมประเวณี
มันคือการเป็นธุระจัดหาเพื่อค้าประเวณี

00:10:55.363 --> 00:10:56.280 align:center
อะไร...

00:10:56.364 --> 00:10:58.574 align:center
ถ้าคุณค้นดูนะ แม้กระทั่งเมื่อหกเดือนที่แล้ว

00:10:58.658 --> 00:11:01.786 align:center
การชักชวนโสเภณีอายุ 16 ปีก็เป็น
ความผิดลหุโทษที่ร้ายแรงน้อยสุด

00:11:02.161 --> 00:11:04.747 align:center
ซึ่งมีโทษปรับ 100 ดอลลาร์
เหมือนการข้ามถนนอย่างผิดกฎหมาย

00:11:07.708 --> 00:11:10.336 align:center
พวกเขาตราหน้าเราว่าเป็นโสเภณีเด็ก

00:11:10.419 --> 00:11:14.173 align:center
และมันก็น่าอับอายที่ถูกระบุว่าเป็นอย่างนั้น

00:11:14.256 --> 00:11:16.967 align:center
มันน่าขายหน้า มันเจ็บปวด มันเป็นทุกอย่างเลย

00:11:17.051 --> 00:11:18.803 align:center
เด็กสาวเหล่านี้ไม่ใช่โสเภณี

00:11:18.886 --> 00:11:22.431 align:center
พวกเธอเป็นเด็กมัธยมต้น
และมัธยมปลาย เป็นแค่เด็ก

00:11:24.225 --> 00:11:29.772 align:center
เหยื่อเหล่านี้ถูกทิ้งให้รู้สึกพ่ายแพ้
และถูกทำลายโดยที่ไม่มีคำตอบ

00:11:31.148 --> 00:11:34.360 align:center
ฉันตกใจมากตอนอ่านข่าวว่า
มีข้อตกลงยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษ

00:11:35.403 --> 00:11:38.489 align:center
ฉันไม่ยักรู้ว่าเราตกลงกับรัฐบาลได้

00:11:38.572 --> 00:11:39.615 align:center
(ผู้หนีรอด)

00:11:39.657 --> 00:11:42.118 align:center
และได้รับโทษเบาลง

00:11:42.201 --> 00:11:45.538 align:center
ขึ้นอยู่กับว่าคุณมีอำนาจและเงินมากแค่ไหน

00:11:47.289 --> 00:11:48.749 align:center
เราไม่ได้รับความเป็นธรรม

00:11:49.458 --> 00:11:51.001 align:center
ทุกคนทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

00:11:51.502 --> 00:11:54.296 align:center
และเราก็รู้ว่าสิ่งที่รัฐบาลทำก็คือ

00:11:54.380 --> 00:11:57.341 align:center
พวกเขาปกปิดความจริงเหยื่อทุกคน
เราเลยไม่มีโอกาสสู้คดีในศาล

00:11:57.425 --> 00:12:01.512 align:center
ฉะนั้น ใช่ค่ะ
ฉันถูกเจฟฟรีย์ เอปสตีนล่วงละเมิดทางเพศ

00:12:01.595 --> 00:12:04.140 align:center
แต่ฉันถูกทำให้เป็นเหยื่ออีกครั้ง
โดยรัฐบาลเดียวกัน

00:12:04.223 --> 00:12:05.808 align:center
ที่ควรจะปกป้องเรา

00:12:06.183 --> 00:12:07.935 align:center
พวกเขาไม่ฟังสิ่งที่เราพูด

00:12:08.018 --> 00:12:10.896 align:center
ฉะนั้น ใช่ค่ะ ฉันโกรธ ตอนนี้ฉันก็ยังโกรธมาก

00:12:12.148 --> 00:12:15.359 align:center
ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนอย่างเจฟฟ์

00:12:15.443 --> 00:12:17.737 align:center
ฉันคิดว่าพวกเขามักจะไม่ต้อง...

00:12:18.571 --> 00:12:21.991 align:center
เผชิญกับผลที่ตามมา
สำหรับการกระทำของพวกเขา

00:12:24.076 --> 00:12:27.079 align:center
ฉันแค่อยากให้เจฟฟ์ถูกดำเนินคดี

00:12:27.163 --> 00:12:32.168 align:center
ฉันอยากให้เขาไม่สามารถ
หาทางออกได้ด้วยเงินของเขา

00:12:33.711 --> 00:12:36.964 align:center
แล้วฉันก็ได้รู้ว่ามีการทำข้อตกลงนี้

00:12:37.465 --> 00:12:39.800 align:center
ที่ประวัติถูกปิดผนึกและ...

00:12:39.884 --> 00:12:45.765 align:center
ฉันก็ไม่สามารถทำอะไร
ที่จะเอาผิดเขาในทางอาญาได้อีกแล้ว

00:12:46.140 --> 00:12:47.725 align:center
ฉันอารมณ์เสียกับมันมาก

00:12:47.808 --> 00:12:52.646 align:center
ฉันโกรธมันและไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ

00:12:55.816 --> 00:12:58.694 align:center
แทบจะในทันที
หลังการลงนามข้อตกลงยุติคดีความ

00:12:58.778 --> 00:13:01.197 align:center
อย่างลับๆ ระหว่างเจฟฟรีย์ เอปสตีนและรัฐบาล

00:13:01.655 --> 00:13:04.283 align:center
ผมบอกลูกความทุกคนของผมว่าผมต้องสู้คดีนี้

00:13:04.366 --> 00:13:06.118 align:center
และสิ่งดีที่สุดที่ผมทำได้ก็คือ

00:13:06.202 --> 00:13:09.121 align:center
บังคับใช้สิทธิ์ของคุณ
ตามกฎหมายสิทธิของเหยื่ออาชญากรรม

00:13:09.872 --> 00:13:13.083 align:center
ซึ่งทำให้มั่นใจว่าเหยื่อในคดีอาญา

00:13:14.043 --> 00:13:16.879 align:center
มีสิทธิพื้นฐานซึ่งรวมถึงสิทธิ

00:13:16.962 --> 00:13:21.258 align:center
ที่จะปรึกษาอัยการในคดีก่อนที่จะมีการตัดสินคดี

00:13:21.342 --> 00:13:23.427 align:center
เราต้องยื่นฟ้อง

00:13:24.678 --> 00:13:29.266 align:center
ถ้าศาลบอกว่าเหยื่อเหล่านี้มีสิทธิ์สู้คดี

00:13:29.850 --> 00:13:34.855 align:center
ก็อาจมีการไต่สวนใหม่
ต่อหน้าผู้พิพากษาศาลส่วนกลาง

00:13:35.272 --> 00:13:41.403 align:center
ที่เหยื่อเหล่านี้มีสิทธิ์แสดงการคัดค้านข้อตกลงนี้

00:13:42.071 --> 00:13:43.656 align:center
และผู้พิพากษาก็อาจตัดสินว่า

00:13:43.948 --> 00:13:47.785 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีน คุณได้เข้าสู่สัญญา

00:13:47.868 --> 00:13:49.620 align:center
ที่ผิดกฎหมายตั้งแต่เริ่มแรก

00:13:49.954 --> 00:13:51.664 align:center
มันจะเป็นโมฆะ

00:13:51.747 --> 00:13:55.751 align:center
คุณไม่มีความคุ้มครอง รัฐบาลกลางมีสิทธิ์

00:13:56.877 --> 00:13:58.128 align:center
ดำเนินคดีคุณ

00:13:58.212 --> 00:14:01.048 align:center
และมีสิทธิ์ดำเนินคดีผู้สมรู้รวมคิดของคุณ

00:14:01.507 --> 00:14:03.217 align:center
สิ่งต่อมาที่เราทำอีกอย่างคือ

00:14:03.300 --> 00:14:05.970 align:center
เราขอการโต้ตอบอีเมลทั้งหมด

00:14:06.053 --> 00:14:08.722 align:center
ระหว่างสำนักงานอัยการสหรัฐฯ
กับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:14:08.973 --> 00:14:13.269 align:center
เพื่อสนับสนุนข้อกล่าวหาของเราว่า
มีความพยายามร่วมมือกัน

00:14:13.894 --> 00:14:14.770 align:center
เพื่อให้...

00:14:15.563 --> 00:14:18.023 align:center
ข้อตกลงลับบรรลุผล

00:14:18.482 --> 00:14:20.442 align:center
โดยที่เหยื่อไม่รู้

00:14:20.526 --> 00:14:23.737 align:center
มีเหตุการณ์ที่ผิดปกติหลายอย่าง

00:14:23.821 --> 00:14:27.157 align:center
ที่เกิดขึ้นซึ่งเชื่อมโยงกับการเจรจา

00:14:27.241 --> 00:14:29.743 align:center
ข้อตกลงยุติคดีความนี้

00:14:29.827 --> 00:14:34.039 align:center
มีการติดต่อสื่อสารกันหลายร้อยอีเมล

00:14:34.123 --> 00:14:35.708 align:center
ที่ส่งโต้ตอบกัน

00:14:35.791 --> 00:14:37.084 align:center
(อดีตผู้ช่วยอัยการสหรัฐฯ)

00:14:37.167 --> 00:14:39.003 align:center
เราพบว่ามารี วิยาฟานญ่า

00:14:39.086 --> 00:14:42.172 align:center
ส่งอีเมลโต้ตอบกับทนายของเจฟฟรีย์หลายครั้ง

00:14:42.256 --> 00:14:44.592 align:center
ถามพวกเขาว่า
พวกเขาต้องการเปลี่ยนแปลงอะไรไหม

00:14:46.552 --> 00:14:49.930 align:center
มีจุดหนึ่งในอีเมลของเธอ
เธอบอกทนายของเจฟฟรีย์

00:14:50.472 --> 00:14:55.477 align:center
"อย่าส่งอีเมลถึงฉันที่ที่ทำงานอีก
นี่จีเมลของฉัน ส่งอีเมลถึงฉันเข้าจีเมลของฉัน"

00:14:55.561 --> 00:14:57.605 align:center
(อดีตอัยการสหรัฐฯ เขตใต้ของรัฐฟลอริดา)

00:14:57.688 --> 00:15:02.693 align:center
คุณอาคอสต้าจัดประชุม
นอกสำนักงานอัยการสหรัฐฯ

00:15:02.776 --> 00:15:05.362 align:center
นอกสำนักงานทนายความ

00:15:06.280 --> 00:15:08.157 align:center
ในห้องที่โรงแรมแมร์ริออต

00:15:08.240 --> 00:15:12.536 align:center
ที่มีเจตนาชัดเจน
ที่จะรักษาความลับของการเจรจา

00:15:12.620 --> 00:15:13.662 align:center
ที่กำลังเกิดขึ้น

00:15:14.330 --> 00:15:17.833 align:center
ถ้ามีเหยื่อคนไหนรู้ว่า
เกิดอะไรขึ้นในการสมรู้ร่วมคิดนี้

00:15:17.917 --> 00:15:19.668 align:center
ระหว่างเจฟฟรีย์ เอปสตีนกับรัฐบาล

00:15:19.752 --> 00:15:21.337 align:center
พวกเขาอาจทำให้เรื่องทั้งหมดพังได้

00:15:28.344 --> 00:15:31.430 align:center
ก่อนจะมีข้อตกลงยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษ
ผมคิดว่าจุดสนใจอยู่ที่ฟลอริดา

00:15:31.513 --> 00:15:33.515 align:center
พวกเขาไม่รู้ว่ามันขยายตัวมากขึ้น

00:15:33.599 --> 00:15:38.646 align:center
ถึงขั้นที่เหยื่อถูกค้ากาม และต้องเดินทาง
รวมทั้งให้คนอื่นยืมตัว

00:15:38.729 --> 00:15:40.773 align:center
ทั่วประเทศและทั่วโลก

00:15:43.400 --> 00:15:46.862 align:center
ผมกำลังอ่านคำร้องทุกข์
ที่เวอร์จิเนีย โรเบิร์ตส์ยื่นปรักปรำคุณ

00:15:46.946 --> 00:15:50.991 align:center
จริงหรือไม่ครับ ที่เพื่อนของคุณคนหนึ่ง

00:15:51.075 --> 00:15:53.452 align:center
ส่งผู้หญิงอายุ 12 ปีสามคนให้คุณ

00:15:54.870 --> 00:15:59.500 align:center
เพื่อที่คุณจะได้ล่วงละเมิดทางเพศ
ในวันเกิดครั้งหนึ่งของคุณ

00:15:59.833 --> 00:16:02.419 align:center
ขัดแย้งกัน ทำให้ลำบากใจ

00:16:03.003 --> 00:16:04.755 align:center
- ไม่เกี่ยวข้องกับคดีความนี้
- ขอโทษ

00:16:04.838 --> 00:16:07.216 align:center
แต่คุณ...
คุณจะบอกว่านั่นเป็นส่วนหนึ่งของคดีความเหรอ

00:16:07.299 --> 00:16:08.717 align:center
ครับ ผมจะอ่านมันเลย

00:16:11.929 --> 00:16:15.432 align:center
มันเป็นวันเกิดของเจฟฟรีย์ในปีหนึ่ง
ฉันจำไม่ได้ว่าปีไหน

00:16:15.933 --> 00:16:19.353 align:center
แต่ฉันว่าราวๆ หนึ่งปีได้ที่... แบบว่า...

00:16:19.436 --> 00:16:20.312 align:center
(ผู้หนีรอด)

00:16:20.396 --> 00:16:22.773 align:center
เรามีความสัมพันธ์กันหรือที่เรารู้จักกัน

00:16:23.524 --> 00:16:27.486 align:center
และเขาก็หัวเราะเกี่ยวกับความจริงที่ว่า

00:16:28.362 --> 00:16:31.198 align:center
เพื่อนเขาส่งเด็กผู้หญิง
อายุ 12 ปีมาให้เขาหลายคน

00:16:31.281 --> 00:16:33.367 align:center
เด็กที่เขาซื้อมาจากพ่อแม่ของพวกเธอ

00:16:35.953 --> 00:16:38.831 align:center
ในวันเกิดครั้งหนึ่งของจำเลยเอปสตีน

00:16:39.289 --> 00:16:41.583 align:center
เพื่อนคนหนึ่งของจำเลยเอปสตีน

00:16:42.042 --> 00:16:46.839 align:center
ส่งเด็กผู้หญิงอายุ 12 ปี
จากฝรั่งเศสมาให้เขาสามคน

00:16:46.922 --> 00:16:52.052 align:center
ซึ่งพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ เพื่อให้จำเลย
ใช้ประโยชน์และล่วงละเมิดทางเพศ

00:16:52.136 --> 00:16:55.305 align:center
หลังจากทำอย่างนั้นแล้ว
พวกเธอก็ถูกส่งกลับฝรั่งเศสในวันรุ่งขึ้น

00:16:55.931 --> 00:16:57.766 align:center
- จริงหรือไม่
- อีกครั้งครับ

00:16:58.142 --> 00:17:02.146 align:center
ผมขอคัดค้าน ไม่เกี่ยวข้องกัน
ขัดแย้งกัน ทำให้ลำบากใจ

00:17:02.229 --> 00:17:03.063 align:center
ได้ครับ

00:17:04.648 --> 00:17:07.693 align:center
ผมอยากตอบคำถามนั้นนะ ผมอยากตอบจริงๆ

00:17:07.776 --> 00:17:11.655 align:center
ยังไงก็ตาม ทนายของผมบอกว่า
ผมต้องอ้างสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม

00:17:11.739 --> 00:17:14.116 align:center
สิทธิในการมีทนาย
และสิทธิความเสมอภาคทางกฎหมาย

00:17:14.199 --> 00:17:15.534 align:center
ภายใต้กฎหมายรัฐธรรมนูญสหรัฐฯ

00:17:15.617 --> 00:17:17.953 align:center
คุณอ้างสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม

00:17:18.037 --> 00:17:19.413 align:center
สำหรับคำถามเหล่านี้แต่ละข้อ

00:17:19.496 --> 00:17:22.791 align:center
เพราะคุณรู้ว่าคำตอบของคุณจะปรักปรำคุณ

00:17:22.875 --> 00:17:27.046 align:center
และคุณรู้สึกว่ามันจะส่งผลให้คุณ
ถูกดำเนินคดีสำหรับความผิดเหล่านี้

00:17:27.129 --> 00:17:28.005 align:center
ถูกต้องไหมครับ

00:17:28.088 --> 00:17:30.674 align:center
คัดค้านครับ ขัดแย้งกัน ทำให้ลำบากใจ

00:17:31.425 --> 00:17:33.302 align:center
และขอข้อสรุปทางกฎหมาย

00:17:34.803 --> 00:17:35.637 align:center
ตอบ

00:17:35.721 --> 00:17:37.890 align:center
ไม่ ที่จริง ศาลฎีกากล่าวไว้เมื่อเร็วๆ นี้

00:17:37.973 --> 00:17:41.143 align:center
ว่าสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม
มีไว้เพื่อคุ้มครองผู้บริสุทธิ์

00:17:41.852 --> 00:17:44.271 align:center
ผมถึงได้อยากตอบคำถามนั้น

00:17:48.984 --> 00:17:53.697 align:center
(กาตาลุญญา, สเปน)

00:17:58.368 --> 00:18:01.163 align:center
ฉันอยู่ที่นี่ในสเปนเพราะมันไกลมาก

00:18:02.956 --> 00:18:05.459 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีนไม่มีวันหาฉันเจอที่นี่

00:18:08.629 --> 00:18:10.255 align:center
ฉันชื่อซาราห์ แรนซัม

00:18:10.547 --> 00:18:11.840 align:center
ในปี 2006

00:18:11.924 --> 00:18:14.343 align:center
ฉันถูกเจฟฟรีย์ เอปสตีนค้าประเวณี

00:18:14.426 --> 00:18:15.761 align:center
(ผู้หนีรอด)

00:18:17.638 --> 00:18:18.931 align:center
(นิวยอร์กซิตี ปี 2006)

00:18:19.014 --> 00:18:23.227 align:center
ฉันเพิ่งอายุครบ 22 ปี
ตอนที่ฉันตัดสนใจไปนิวยอร์ก

00:18:23.977 --> 00:18:27.272 align:center
นิวยอร์กคือที่ที่ความฝันของทุกคนเป็นจริง

00:18:27.898 --> 00:18:30.025 align:center
ฉันเก็บของลงกระเป๋า ตื่นเต้นมาก

00:18:30.484 --> 00:18:33.612 align:center
แล้วก็นั่งเครื่องบินไปลง
ที่นิวยอร์กในวันที่หนึ่งกันยายน

00:18:35.447 --> 00:18:38.534 align:center
ยังไงก็ตาม ฉันไม่รู้จักใครเลย เงินก็มีไม่มากนัก

00:18:39.576 --> 00:18:44.665 align:center
ฉันอยู่ที่นั่นประมาณสองสัปดาห์
แล้วคืนหนึ่งฉันไปเที่ยวคลับชื่อคัวโอ

00:18:45.207 --> 00:18:47.459 align:center
และฉันก็รู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง นาทาเลีย มาลีเชฟ

00:18:47.835 --> 00:18:52.172 align:center
เธอเป็นเพื่อนกับฉันทันที
เธอกลายเป็นเหมือนเพื่อนสนิทของฉันทันที

00:18:52.256 --> 00:18:56.301 align:center
เธอพูดว่าเธอรู้จักผู้ชายที่น่าทึ่งคนหนึ่ง
เขาเป็นคนใจบุญ

00:18:56.385 --> 00:19:00.389 align:center
ชายคนนี้เป็นคนใจดีจริงๆ

00:19:00.472 --> 00:19:04.560 align:center
และฉันมีความฝันอะไรก็ตาม
เขาทำให้มันเป็นจริงได้

00:19:07.104 --> 00:19:10.691 align:center
นาทาเลียพูดว่าชายคนนี้อยากรู้จักเธอ

00:19:10.899 --> 00:19:12.234 align:center
เราจะไปดูหนังกัน

00:19:13.694 --> 00:19:15.487 align:center
แน่นอน เขาคือเจฟฟรีย์

00:19:18.115 --> 00:19:20.534 align:center
เขาดูดีมีเสน่ห์

00:19:21.076 --> 00:19:25.622 align:center
เป็นมิตร ห่วงใยคนอื่น
ตรงที่เขาตั้งใจฟังฉันจริงๆ

00:19:27.082 --> 00:19:28.417 align:center
แล้วฉันก็ได้รับโทรศัพท์

00:19:28.500 --> 00:19:31.461 align:center
น่าจะในวันรุ่งขึ้นหรือสองวันต่อมา

00:19:31.545 --> 00:19:33.463 align:center
และก็เป็นนาทาเลีย พูดว่า

00:19:34.047 --> 00:19:35.340 align:center
"เธอต้องไม่เชื่อแน่ๆ

00:19:35.716 --> 00:19:37.301 align:center
เจฟฟรีย์คิดว่าเธอเยี่ยมมากเลย"

00:19:38.802 --> 00:19:42.347 align:center
ผู้ชายคนนี้อยากช่วยฉัน จ่ายค่าเล่าเรียนให้ฉัน

00:19:42.431 --> 00:19:46.310 align:center
เขาจะช่วยให้ฉันได้เข้าเรียน
สถาบันเทคโนโลยีแฟชั่น

00:19:47.561 --> 00:19:49.813 align:center
นาทาเลียพูดว่า เขามีเกาะส่วนตัวด้วยนะ

00:19:49.897 --> 00:19:53.775 align:center
และเราก็จะนั่งเครื่องบินส่วนตัวของเขาไปกัน
มันสุดยอดเลย

00:19:53.984 --> 00:19:57.613 align:center
มันเหมือนสวรรค์เขตร้อนเลย
และฉันก็ตื่นเต้นมากที่จะได้

00:19:57.696 --> 00:19:59.489 align:center
นั่งเครื่องบินส่วนตัวไปเกาะส่วนตัว

00:20:03.493 --> 00:20:05.454 align:center
ในการเดินทางโดยเครื่องบินครั้งแรกนั้นเอง

00:20:05.787 --> 00:20:07.789 align:center
ที่มีบางอย่างแปลกๆ เกิดขึ้น

00:20:10.375 --> 00:20:16.340 align:center
เจฟฟรีย์มีเซ็กซ์แบบรุนแรง
กับหญิงสาวอีกคนต่อหน้าทุกคน

00:20:17.424 --> 00:20:20.844 align:center
คนอื่นๆ ทุกคนแกล้งทำเป็นหลับและไม่สนใจมัน

00:20:20.928 --> 00:20:25.891 align:center
และฉันก็พบว่ามันแปลกมาก
ที่ไม่มีใครพูดหรือมีปฏิกิริยาอะไร

00:20:25.974 --> 00:20:29.102 align:center
ฉันก็เลยแกล้งทำเป็นหลับ
ฉันไม่รู้จะมองไปทางไหน

00:20:29.186 --> 00:20:33.941 align:center
มันน่าตกใจมาก ฉันยังคงจำมันได้ติดตา

00:20:34.608 --> 00:20:36.068 align:center
และตอนนั้นฉันก็น่าจะรู้

00:20:36.151 --> 00:20:38.695 align:center
ฉันน่าจะเชื่อสัญชาตญาณของฉัน แต่ฉัน...

00:20:39.988 --> 00:20:40.822 align:center
ฉันไม่เชื่อ

00:20:43.700 --> 00:20:48.205 align:center
(ลิตเติล เซนต์ เจมส์
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐฯ)

00:20:53.877 --> 00:20:57.297 align:center
เกาะนี้ใหญ่ประมาณ 75 เอเคอร์

00:20:57.381 --> 00:20:58.882 align:center
(ชาวเมืองเซนต์โทมัส)

00:20:58.966 --> 00:21:01.134 align:center
จากเซนต์โทมัสก็ใช้เวลาประมาณสิบนาที

00:21:01.218 --> 00:21:04.596 align:center
นั่งเรือโดยสารไปที่เกาะ

00:21:05.555 --> 00:21:08.475 align:center
นี่คือที่อยู่อาศัยหลักของคุณเอปสตีน

00:21:08.767 --> 00:21:11.103 align:center
ซึ่งก็คือเกาะของลิตเติล เซนต์ เจมส์

00:21:12.521 --> 00:21:18.110 align:center
คุณเอปสตีนสร้างห้องอาบน้ำเล็กๆ
และบ้านริมหาดไว้ทั่วเกาะ

00:21:19.278 --> 00:21:21.029 align:center
หลังคาสีฟ้า

00:21:22.155 --> 00:21:27.119 align:center
ที่อยู่ใกล้น้ำที่สุดคือที่พักส่วนตัวของคุณเอปสตีน

00:21:27.661 --> 00:21:31.456 align:center
และบ้านหลังใหญ่กับเรือนรับรองแขก
นั่นคือที่ที่แขกจะมาพัก

00:21:33.166 --> 00:21:36.295 align:center
เขาไม่ใช่ตัวแทนของชาวหมู่เกาะเวอร์จิน

00:21:36.378 --> 00:21:37.379 align:center
ผมบอกได้เลย

00:21:38.005 --> 00:21:40.966 align:center
แต่การอยู่บนเกาะคนเดียว

00:21:41.425 --> 00:21:43.969 align:center
ผมว่าเขาคงรู้สึกว่าทำอะไรก็ได้ที่เขาอยากทำ

00:21:48.765 --> 00:21:52.311 align:center
เกาะนี้เป็นที่หนึ่งที่เจฟฟรีย์ชอบไปมาก

00:21:52.394 --> 00:21:53.895 align:center
เพราะมันห่างไกลจากเมืองใหญ่มาก

00:21:55.063 --> 00:21:57.024 align:center
แน่นอนเลยว่ามันสวยมาก

00:21:57.441 --> 00:21:58.442 align:center
มันมีชื่อเล่นด้วย

00:21:59.026 --> 00:22:00.235 align:center
เกาะคนใคร่เด็ก

00:22:00.944 --> 00:22:03.155 align:center
แต่นั่นไม่ใช่ชื่อเล่นที่เจฟฟรีย์ตั้งให้มัน

00:22:03.780 --> 00:22:05.449 align:center
มันคือลิตเติล เซนต์ เจฟส์

00:22:06.074 --> 00:22:07.534 align:center
นั่นคือชื่อเล่นที่เขาตั้งให้มัน

00:22:08.952 --> 00:22:12.664 align:center
แต่จริงๆ แล้วมันคือเกาะปาร์ตี้มั่วเซ็กซ์

00:22:13.206 --> 00:22:15.459 align:center
เพราะเกาะนั้นมีความหมายกับฉันอย่างนั้น

00:22:21.006 --> 00:22:23.925 align:center
ผมเริ่มทำงานบนเกาะนี้ในปี 1999

00:22:24.384 --> 00:22:29.639 align:center
และทำงานจนถึง
สิ้นปี 2005 หรือไม่ก็ต้นปี 2006

00:22:30.432 --> 00:22:33.810 align:center
ผมทำหน้าที่ซ่อมบำรุง
ระบบโทรคมนาคมของเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:22:33.894 --> 00:22:35.228 align:center
และอุปกรณ์ข้อมูล

00:22:36.438 --> 00:22:38.648 align:center
เพราะเขาต้องการ
เครือข่ายโทรศัพท์มือถือส่วนตัว

00:22:38.732 --> 00:22:40.233 align:center
(ที่ส่วนบุคคล ห้ามบุกรุก)

00:22:40.317 --> 00:22:42.694 align:center
ความเป็นส่วนตัว
สำคัญมากสำหรับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:22:43.487 --> 00:22:45.697 align:center
ผมไปที่เกาะนั้นสักร้อยครั้งได้

00:22:45.781 --> 00:22:51.745 align:center
ผมอยู่ในอาคารทุกหลังที่มีอยู่บนเกาะในตอนนั้น

00:22:53.038 --> 00:22:56.792 align:center
ผมพูดได้ว่าทุกเดือนเว้นเดือน
ผมเห็นแขกอยู่บนเกาะนั้น

00:22:56.875 --> 00:22:59.544 align:center
และแขกก็แทบจะเป็นเด็กสาวซะส่วนใหญ่

00:23:01.421 --> 00:23:04.883 align:center
มีครั้งหนึ่งผมไปที่กรอตโต้ เป็นหาดเล็กๆ

00:23:04.966 --> 00:23:06.218 align:center
เพราะมันถูกสร้างขึ้น

00:23:06.635 --> 00:23:08.428 align:center
ตอนผมเดินลงไป

00:23:08.512 --> 00:23:12.516 align:center
มีสุภาพบุรุษคนหนึ่งที่ไม่ใช่เจฟฟรีย์
กับเด็กสาวสามคน

00:23:13.100 --> 00:23:14.643 align:center
เด็กสาวสามคนนั้นเปลือยท่อนบน

00:23:15.894 --> 00:23:17.813 align:center
สุภาพบุรุษคนนั้น...

00:23:19.481 --> 00:23:20.607 align:center
เปลือยกาย

00:23:20.857 --> 00:23:22.067 align:center
ผมออกไปจากที่นั่นทันที

00:23:23.944 --> 00:23:26.738 align:center
บางครั้งก็มีคนอื่นๆ อยู่บนเกาะ

00:23:27.114 --> 00:23:28.490 align:center
ที่เป็นคนสำคัญ

00:23:29.783 --> 00:23:31.785 align:center
ผมเห็นอลัน เดอร์โชวิตซ์บนเกาะ

00:23:32.160 --> 00:23:36.206 align:center
มันเป็นการประชุมธุรกิจมากกว่า
อีกครั้งหนึ่งผมเห็น

00:23:36.289 --> 00:23:40.377 align:center
บิล คลินตันนั่งอยู่กับเจฟฟรีย์
ที่บริเวณระเบียงห้องนั่งเล่น

00:23:40.752 --> 00:23:42.629 align:center
ซึ่งเป็นที่ที่เจฟฟรีย์ชอบมาก

00:23:43.755 --> 00:23:46.299 align:center
ตอนนั้นผมไม่เห็นแขกคนอื่นๆ อยู่ที่นั่นเลย

00:23:46.383 --> 00:23:48.802 align:center
ผมแค่พูดว่า "เฮ้ย โอ้โฮ

00:23:49.594 --> 00:23:50.720 align:center
เจฟฟรีย์อยู่กับบิล คลินตัน"

00:23:51.972 --> 00:23:53.765 align:center
ไม่ใช่ทุกอย่างที่ผู้ชายมีส่วนร่วม

00:23:54.641 --> 00:23:56.935 align:center
ฉันเห็นคนบนเกาะ

00:23:57.018 --> 00:24:00.522 align:center
ที่มากินอาหารกลางวันหรืออาหารเย็น
และพวกเขาก็อยู่ไม่นาน

00:24:02.482 --> 00:24:05.694 align:center
เจฟฟรีย์สังสรรค์กับคนมีอำนาจ
และมีชื่อเสียงหลายคนมาก

00:24:06.111 --> 00:24:09.990 align:center
ทั้งในด้านการเมืองและด้านการเงิน และก็...

00:24:10.740 --> 00:24:11.950 align:center
ราชนิกุลอังกฤษ

00:24:13.452 --> 00:24:18.373 align:center
น่าจะราวๆ ปี 2004 ผมเห็นเจ้าชายแอนดรูว์
เขาอยู่ที่สระว่ายน้ำ

00:24:19.166 --> 00:24:24.045 align:center
ตอนนั้นเขาอยู่กับเด็กสาวที่ผมไม่รู้จัก

00:24:24.588 --> 00:24:27.007 align:center
เธออายุยังน้อย และก็เปลือยท่อนบน

00:24:27.382 --> 00:24:29.092 align:center
พวกเขากำลังเล้าโลมกัน

00:24:29.551 --> 00:24:30.385 align:center
เขา...

00:24:31.845 --> 00:24:34.181 align:center
จับโน่นนี่เธอและก็บดบี้เธอ

00:24:35.432 --> 00:24:38.351 align:center
เราบอกตัวเองว่าเราไม่รู้แน่ชัด

00:24:38.435 --> 00:24:41.062 align:center
เราไม่เคยเห็นอะไรเลย

00:24:42.314 --> 00:24:43.940 align:center
แต่นั่นเป็นแค่การหาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง

00:24:45.275 --> 00:24:49.654 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีน เขาเป็นคนที่
ปกปิดความเบี่ยงเบนของตัวเองได้ดีมาก

00:24:50.739 --> 00:24:52.491 align:center
แต่เขาก็ปกปิดมันได้ไม่ดีขนาดนั้น

00:24:53.950 --> 00:24:56.536 align:center
วันหนึ่งคนดูแลสระว่ายน้ำ
อยู่บนเกาะตอนที่ผมถึงที่นั่น

00:24:57.245 --> 00:24:58.955 align:center
เขาพูดว่า "ทำไมคุณถึงทำงานนี้"

00:24:59.206 --> 00:25:00.081 align:center
ผมพูดว่า

00:25:00.499 --> 00:25:03.126 align:center
"ผมก็ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ... เพราะเงินน่ะ"

00:25:03.752 --> 00:25:05.837 align:center
เขาพูดว่า "คุณมีลูกหรือเปล่า"

00:25:05.921 --> 00:25:09.090 align:center
ผมก็ตอบว่า
"มีสิ ผมมีลูกสาวสองคน อายุ 13 กับ 15"

00:25:09.674 --> 00:25:13.220 align:center
เขาพูดว่า
"เป็นคุณจะให้ลูกสาวคุณมาที่เกาะนี้ไหม"

00:25:13.720 --> 00:25:15.639 align:center
พอเขาพูดอย่างนั้น

00:25:16.097 --> 00:25:20.602 align:center
ผมก็คิดได้ว่าผมคงไม่ให้ลูกผมสองคน
อยู่ใกล้ผู้ชายคนนั้นในรัศมีห้าไมล์แน่

00:25:21.811 --> 00:25:23.063 align:center
แล้ววันรุ่งขึ้นผมก็ลาออก

00:25:26.525 --> 00:25:28.401 align:center
ผมไม่เชื่อว่าเจฟฟรีย์ เอปสตีนเคยเสียใจ

00:25:28.485 --> 00:25:30.612 align:center
ในสิ่งที่เขาทำมาในชีวิตเลยสักอย่าง

00:25:31.613 --> 00:25:35.534 align:center
ผมคิดว่าเขาเป็นหนึ่งในพวกต่อต้านสังคม

00:25:35.909 --> 00:25:41.748 align:center
ที่สามารถใช้ชีวิตอยู่กับความวิปริตของเขา
แบบไหนก็ได้ที่เขาต้องการ

00:25:47.337 --> 00:25:50.674 align:center
ที่หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐฯ
มีพวกเจ้าหน้าที่พูดแบบว่า

00:25:50.757 --> 00:25:52.676 align:center
"สวัสดี คุณเอปสตีน ดีใจที่ได้เจอคุณอีก"

00:25:52.759 --> 00:25:54.052 align:center
ต้อนรับเขาที่สนามบิน

00:25:54.844 --> 00:25:56.638 align:center
ราวกับว่าเขาเป็นคนดังอะไรสักอย่าง

00:25:57.180 --> 00:26:02.060 align:center
กับเด็กสาวประมาณห้าคนเดินตามเขา
แต่ไม่มีใครพูดอะไรเลย

00:26:02.769 --> 00:26:05.939 align:center
และฉันก็คิดว่าพวกเขารู้

00:26:06.356 --> 00:26:09.067 align:center
พนักงานที่สนามบินรู้
เจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศรู้

00:26:09.150 --> 00:26:12.070 align:center
นักบินก็รู้ พนักงานรับเครื่องบินลงจอดรู้

00:26:12.153 --> 00:26:14.698 align:center
พนักงานขนกระเป๋าลงจากเครื่องบินก็รู้

00:26:15.198 --> 00:26:16.241 align:center
พวกเขาทุกคนรู้

00:26:22.914 --> 00:26:25.375 align:center
ตั้งแต่วันแรกที่ฉันไปถึงเกาะ

00:26:25.458 --> 00:26:26.501 align:center
การล่วงละเมิดก็เริ่มขึ้น

00:26:28.169 --> 00:26:34.175 align:center
นาทาเลียโทรบอกฉันว่า
เขาอยากเจอฉันในห้องของเขา

00:26:35.176 --> 00:26:40.223 align:center
และก็มีโต๊ะนวดแล้วเขาก็บอกให้ฉันขึ้นไปบนโต๊ะ

00:26:42.767 --> 00:26:43.935 align:center
เขาข่มขืนฉัน

00:26:48.607 --> 00:26:50.817 align:center
มันเหมือนนอนอยู่บนโต๊ะของศัลยแพทย์

00:26:51.234 --> 00:26:54.154 align:center
แล้วมีคนทำโน่นนี่คุณ

00:26:54.446 --> 00:26:57.741 align:center
ที่คุณควบคุมอะไรไม่ได้เลย คุณไม่มีเรี่ยวแรง

00:26:58.199 --> 00:26:59.284 align:center
ฉันติดกับ

00:27:00.493 --> 00:27:03.705 align:center
ตั้งแต่วันแรกเลย ฉันคิดว่าฉันช็อกมาก

00:27:04.372 --> 00:27:07.250 align:center
เพราะฉันคิดว่าเขายิ่งเห็น

00:27:07.334 --> 00:27:10.629 align:center
เราถูกทำลายมากเท่าไหร่
เขาก็ยิ่งสนุกกับมันมากเท่านั้น

00:27:11.755 --> 00:27:13.214 align:center
มันยิ่งทำให้เขาตื่นเต้นมากเท่านั้น

00:27:33.360 --> 00:27:35.862 align:center
บริเวณนี้ทำให้ฉันนึกถึง

00:27:35.945 --> 00:27:38.990 align:center
เย็นวันที่ฉันพยายามหนีออกจากเกาะ

00:27:39.449 --> 00:27:42.077 align:center
หลังจากที่ฉันถูกข่มขืนสามครั้งในวันนั้น

00:27:44.371 --> 00:27:45.955 align:center
และเขาก็ทำสิ่งต่างๆ

00:27:46.831 --> 00:27:47.832 align:center
ที่...

00:27:48.708 --> 00:27:50.710 align:center
มันเป็น... ขอโทษค่ะ

00:27:54.923 --> 00:27:58.718 align:center
เขาทำสิ่งต่างๆ
ที่ไม่มีผู้ชายคนไหนควรทำกับผู้หญิง

00:27:59.844 --> 00:28:03.807 align:center
เขาทำมันตลอดเวลา แล้ววันนั้นฉันก็ทนไม่ไหว

00:28:05.684 --> 00:28:08.311 align:center
แผนของฉันคือว่ายน้ำหนีไป

00:28:09.521 --> 00:28:12.565 align:center
และฉันก็เจาะจงไปยังส่วนที่อยู่ห่างไกลของเกาะ

00:28:13.858 --> 00:28:17.821 align:center
ก่อนที่ฉันจะรวบรวมความคิดได้ว่า
จะปีนลงไปยังไง

00:28:17.904 --> 00:28:22.450 align:center
ลงไปในทะเล ว่ายน้ำไปยังไง
เจฟฟรีย์ เอปสตีนก็หาฉันเจอ

00:28:23.034 --> 00:28:26.579 align:center
แทบจะในทันที
เขารู้ว่าฉันอยู่ตรงไหน ตำแหน่งไหน

00:28:28.206 --> 00:28:32.585 align:center
ตอนนั้นเองที่ฉันรู้ว่าฉันถูกถ่ายภาพอยู่
ฉันถูกเฝ้าดูตลอดเวลา

00:28:33.044 --> 00:28:36.381 align:center
มีกล้องอยู่ทั่วเกาะ แล้วเขาก็พาฉันกลับไป

00:28:44.514 --> 00:28:47.100 align:center
เกาะของเจฟฟรีย์ มันเหมือนเรื่องหลอกลวง

00:28:47.517 --> 00:28:49.394 align:center
เรื่องเลวร้ายบางอย่างเกิดขึ้นที่นั่น

00:28:50.562 --> 00:28:51.896 align:center
ฉันชอนเท เดวีส์

00:28:51.980 --> 00:28:56.693 align:center
ฉันเจอเจฟฟรีย์ เอปสตีนครั้งแรกตอนอายุ 21 ปี

00:28:58.069 --> 00:29:01.364 align:center
ฉันทำงานให้เจฟฟรีย์เป็นพนักงานนวดอาชีพ

00:29:01.781 --> 00:29:03.241 align:center
ตอนนั้นปลายปี 2001

00:29:03.324 --> 00:29:05.702 align:center
พวกเขาพูดว่าเราจะบินไปเกาะของเจฟฟรีย์

00:29:06.494 --> 00:29:08.788 align:center
ฉันจะได้ไปที่เกาะส่วนตัว

00:29:08.872 --> 00:29:12.292 align:center
ในแคริบเบียนและก็ทุกอย่างนี้มัน

00:29:12.375 --> 00:29:14.043 align:center
แปลกสำหรับฉันมากจนฉันแบบว่า

00:29:14.127 --> 00:29:18.214 align:center
ฉันเริ่มรู้สึกตื่นเต้นมากเพราะฉันเริ่มที่จะเห็น

00:29:18.298 --> 00:29:19.883 align:center
ผลประโยชน์เพิ่มเติมในการทำงานให้พวกเขา

00:29:22.218 --> 00:29:23.803 align:center
พวกเขาพาฉันเดินชมรอบๆ เกาะ

00:29:23.887 --> 00:29:26.014 align:center
บ้านพักต่างๆ และที่ที่ฉันจะพักอยู่

00:29:27.599 --> 00:29:30.059 align:center
หลังอาหารเย็นคืนนั้น ฉันกลับไปที่ห้องของฉัน

00:29:30.143 --> 00:29:33.897 align:center
แล้วซาราห์ เคลเลน ผู้ช่วยของพวกเขา
ก็มาเคาะประตูและพูดว่า

00:29:33.980 --> 00:29:35.940 align:center
"เจฟฟรีย์พร้อมจะให้นวดแล้ว"

00:29:40.987 --> 00:29:43.990 align:center
มันเริ่มรู้สึกเหมือนว่านี่ไม่โอเคเลย

00:29:44.073 --> 00:29:46.075 align:center
นี่มันไม่... มันต้องไม่เป็นไปด้วยดีแน่

00:29:48.995 --> 00:29:51.289 align:center
ฉันเริ่มนวดอย่างที่เคยทำมาตลอด

00:29:51.915 --> 00:29:56.419 align:center
แล้วเขาก็พลิกตัวและโยนฉันลงบนเตียง

00:29:56.503 --> 00:29:58.755 align:center
ด้วยการรวบจับข้อมือฉันไว้แล้วก็ข่มขืนฉัน

00:30:02.884 --> 00:30:05.887 align:center
เขาโดดลงจากเตียงแล้วก็ไปอาบน้ำ

00:30:05.970 --> 00:30:10.767 align:center
ฉันก็โดดลงจากเตียงแล้ววิ่งออกประตูไป

00:30:10.850 --> 00:30:12.769 align:center
และก็วิ่งกลับไปที่บ้านพักของฉัน

00:30:13.478 --> 00:30:17.148 align:center
ฉันทิ้งรองเท้าไว้และก็วิ่งเท้าเปล่ากลับไป

00:30:17.232 --> 00:30:21.027 align:center
พอฉันไปถึงบ้านพักของฉัน
เท้าฉันแตกเป็นแผลหมดเลย

00:30:21.110 --> 00:30:24.155 align:center
แล้วคืนนั้นฉันก็ร้องไห้จนหลับไปและก็...

00:30:25.365 --> 00:30:28.535 align:center
ตื่นนอนในวันรุ่งขึ้น
และฉันก็พยายามทำเหมือนมันไม่ได้เกิดขึ้น

00:30:29.661 --> 00:30:32.914 align:center
ฉันขัดขืนหรือเปล่าเหรอ ขัดขืนค่ะ
ฉันปฏิเสธหรือเปล่า ปฏิเสธค่ะ

00:30:33.414 --> 00:30:34.791 align:center
ฉันต่อสู้หรือเปล่า เปล่าค่ะ

00:30:37.418 --> 00:30:39.003 align:center
ฉันกลัวน่ะ

00:30:39.087 --> 00:30:42.340 align:center
ฉันโดดเดี่ยวอยู่บนเกาะส่วนตัวในที่ห่างไกล

00:30:48.304 --> 00:30:50.098 align:center
เลยไม่ได้...

00:30:50.723 --> 00:30:51.891 align:center
เลยปล่อยให้มันเกิดขึ้น

00:31:02.944 --> 00:31:05.280 align:center
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2008)

00:31:06.239 --> 00:31:09.117 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีน
ถูกจำคุกก่อนสิบนาฬิกาเมื่อเช้านี้

00:31:09.200 --> 00:31:11.035 align:center
เขายอมรับความผิด
ในศาลที่พิจารณาคดีโดยเปิดเผย

00:31:11.119 --> 00:31:14.706 align:center
เขาตกลงรับโทษจำคุก 18 เดือน
ในทัณฑสถานปาล์มบีช

00:31:14.789 --> 00:31:17.584 align:center
มันเป็นการเจรจาต่อรอง
ระหว่างรัฐบาลกลางกับรัฐ

00:31:17.667 --> 00:31:18.877 align:center
ที่คุณเอปสตีน

00:31:18.960 --> 00:31:20.962 align:center
จะจำคุกที่เรือนจำของเคาน์ตี้

00:31:21.796 --> 00:31:22.755 align:center
ซึ่งเป็นเรือนจำของเรา

00:31:26.050 --> 00:31:29.429 align:center
คุณเอปสตีนอยู่ในตึกที

00:31:29.512 --> 00:31:31.890 align:center
ซึ่งตั้งอยู่ตรงที่ผมชี้อยู่นี่

00:31:33.057 --> 00:31:36.686 align:center
การบอกว่านี่คือการลงโทษจำคุก

00:31:37.186 --> 00:31:39.981 align:center
เป็นการทำให้เข้าใจผิดอย่างเลวร้าย

00:31:40.648 --> 00:31:44.986 align:center
เขาจำคุกในปีกตึกส่วนตัวของเรือนจำ

00:31:45.445 --> 00:31:47.280 align:center
ประตูห้องขังของเขาถูกเปิดทิ้งไว้

00:31:47.363 --> 00:31:50.116 align:center
เขาได้กินอาหารที่คนอื่นๆ ไม่ได้กิน

00:31:50.199 --> 00:31:51.910 align:center
เขาได้ห้องดูทีวี

00:31:51.993 --> 00:31:54.370 align:center
เขาได้พบกับทนายของเขาเกือบตลอดเวลา

00:31:54.454 --> 00:31:57.916 align:center
ตอนเขาอยู่ที่เรือนจำ

00:31:57.999 --> 00:31:59.918 align:center
(ผู้กระทำผิดทางเพศปาล์มบีช
'ได้รับการปฏิบัติที่แตกต่าง')

00:32:00.835 --> 00:32:04.255 align:center
คุณเอปสตีนได้ออกไปทำงานนอกเรื่อนจำ
ตามที่เขามีคุณสมบัติเหมาะสม

00:32:04.339 --> 00:32:06.007 align:center
ทันทีที่เขาจำคุก

00:32:06.090 --> 00:32:08.051 align:center
(ผู้กระทำผิดทางเพศปาล์มบีช
ได้ออกไปทำงานนอกเรือนจำ)

00:32:08.134 --> 00:32:09.844 align:center
บางครั้งคุณได้ออกไปจากเรือนจำหรือไม่

00:32:09.928 --> 00:32:12.513 align:center
คุณต้องกลับไปรายงานตัวที่เรือนจำทุกวันหรือไม่

00:32:13.097 --> 00:32:15.224 align:center
ใช่ ผมกลับไปรายงานตัวที่เรือนจำตอนสองทุ่ม

00:32:15.725 --> 00:32:16.976 align:center
ทุกวันเหรอครับ

00:32:17.977 --> 00:32:18.811 align:center
ใช่ครับ

00:32:18.895 --> 00:32:22.148 align:center
คุณได้ออกไปทำงานนอกเรือนจำ
สัปดาห์ละเจ็ดวันเลยใช่ไหม

00:32:22.231 --> 00:32:23.066 align:center
ไม่ใช่ครับ

00:32:23.149 --> 00:32:25.526 align:center
คุณออกไปทำงานนอกเรือนจำสัปดาห์ละกี่วัน

00:32:25.652 --> 00:32:26.486 align:center
หกวัน

00:32:26.945 --> 00:32:28.279 align:center
และในหกวันนั้น

00:32:28.363 --> 00:32:30.949 align:center
คุณได้ออกไปทำงานนอกเรือนจำวันละกี่ชั่วโมง

00:32:31.032 --> 00:32:31.866 align:center
สิบสองครับ

00:32:33.368 --> 00:32:34.619 align:center
ที่ผู้กระทำผิดทางเพศ

00:32:34.702 --> 00:32:38.081 align:center
ได้ออกไปทำงานนอกเรือนจำ
ผมว่ามันไม่สมเหตุสมผลเลย

00:32:40.375 --> 00:32:43.169 align:center
ผู้ต้องขังคนอื่นๆ ทั้งหมด
ก็จะได้รับสิทธิพิเศษเช่่นเดียวกัน

00:32:43.252 --> 00:32:44.671 align:center
ถ้าพวกเขามีคุณสมบัติตามปัจจัยที่กำหนด

00:32:45.797 --> 00:32:50.218 align:center
คุณเอปสตีนต้องยื่นใบคำขออนุญาตทำงาน

00:32:50.301 --> 00:32:52.178 align:center
นั่นคือสิ่งที่ผมถืออยู่ในมือ

00:32:53.137 --> 00:32:56.432 align:center
"ผู้เข้าร่วมจะไม่เกี่ยวพันหรือติดต่อกับบุคคลใด

00:32:56.516 --> 00:32:58.434 align:center
ืที่เกี่ยวพันกับกิจกรรมใดๆ ที่ผิดกฎหมาย"

00:33:00.353 --> 00:33:03.189 align:center
ส่วนหนึ่งของข้อตกลงคือ
ผู้ช่วยนายอำเภอที่ออกเวรแล้ว

00:33:03.272 --> 00:33:06.025 align:center
ที่เขาต้องรับผิดชอบจ่ายเงินเดือนให้

00:33:06.275 --> 00:33:11.406 align:center
จะอยู่กับเขาตลอดเวลา ที่ออฟฟิศของเขา

00:33:11.489 --> 00:33:12.407 align:center
(อัตราต่อชั่วโมง)

00:33:12.490 --> 00:33:16.744 align:center
มันประมาณ 42 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง
ค่าจ้างผู้ช่วยนายอำเภอให้อยู่กับเขา

00:33:17.203 --> 00:33:19.205 align:center
ฉะนั้นก็วันละ 12 ชั่วโมง

00:33:19.622 --> 00:33:22.250 align:center
นี่คือเงินที่เอปสตีนจ่ายให้

00:33:22.333 --> 00:33:27.171 align:center
รวมทั้งสิ้น 128,136 ดอลลาร์

00:33:29.799 --> 00:33:34.679 align:center
ที่ออฟฟิศ เขาสามารถขอให้
ผู้หญิงคนอื่นๆ ส่งรูปมาให้เขาได้

00:33:35.263 --> 00:33:39.100 align:center
เขาให้ผู้หญิงบินมาหาเขาได้
เขามีส่วนร่วมในการกระทำทางเพศได้

00:33:40.143 --> 00:33:44.397 align:center
เราได้รับคุณเอปสตีน
ภายใต้เงื่อนไขหลายอย่างที่เราไม่คุ้นชิน

00:33:45.023 --> 00:33:49.360 align:center
และเราก็ทำอย่างดีที่สุดเท่าที่ทำได้
ภายใต้ปัจจัยกำหนดที่เรามีอยู่

00:33:50.820 --> 00:33:52.155 align:center
(ทะเบียนผู้ล่าเหยื่อทางเพศ
ผู้กระทำผิดทางเพศ)

00:33:52.238 --> 00:33:53.156 align:center
(ทะเบียนอาชญากร)

00:33:53.239 --> 00:33:56.492 align:center
มันตัดสินใจยากว่า
ส่วนไหนของข้อตกลงแย่ที่สุด แต่ฉันคิดว่า

00:33:56.576 --> 00:33:59.454 align:center
สิ่งที่น่าหัวเราะที่สุดน่าจะตรงที่
เขาได้รับอนุญาตให้ออกจากคุก

00:33:59.537 --> 00:34:00.496 align:center
เขาก็เหมือนกับว่า

00:34:00.580 --> 00:34:02.582 align:center
เขาพักอยู่ในโรงแรมที่แย่มากๆ

00:34:02.665 --> 00:34:03.875 align:center
(อาคารสำนักงานงานยุติธรรมทางอาญา)

00:34:03.958 --> 00:34:07.962 align:center
เขาติดคุก มันคืออะไรก็ตาม
แต่คุณก็รู้จักฮอลิเดย์ อินน์ เยี่ยมเลย

00:34:08.046 --> 00:34:11.549 align:center
ฉันถูกข่มขืนซ้ำแล้วซ้ำอีก

00:34:12.300 --> 00:34:17.889 align:center
เพราะอเล็กซ์ อาคอสต้าใจไม่ถึง
หรือไม่กล้าที่จะปกป้องเรา

00:34:25.146 --> 00:34:26.647 align:center
(เวสต์ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2009)

00:34:26.731 --> 00:34:27.774 align:center
เดินสองสามก้าว

00:34:27.857 --> 00:34:30.818 align:center
ยิ้มและโบกมือให้ผู้ช่วยนายอำเภอที่ประตู

00:34:30.902 --> 00:34:35.364 align:center
เราดูเจฟฟรีย์ เอปสตีนเดินออกจากคุก
แต่มีเพียงทนายของเขาที่ได้ข่าวจากเขา

00:34:35.448 --> 00:34:37.992 align:center
เขามีความสุขมากที่โทษจำคุกของเขาสิ้นสุดลง

00:34:38.076 --> 00:34:40.036 align:center
เขาจะได้เริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตของเขา

00:34:40.119 --> 00:34:43.790 align:center
(ออกคุกแล้ว)

00:34:45.500 --> 00:34:49.420 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีน มหาเศรษฐีปาล์มบีช
ตื่นนอนในคฤหาสน์ของเขาเมื่อเช้านี้

00:34:49.504 --> 00:34:52.465 align:center
หลังจำคุกเพียง 13 เดือน
จากโทษจำคุก 18 เดือนของเขา

00:34:52.548 --> 00:34:54.717 align:center
ข้อหาจ่ายเงินให้เด็กสาว
อายุต่ำกว่าเกณฑ์เพื่อร่วมประเวณี

00:34:55.176 --> 00:34:58.513 align:center
เอปสตีนจะถูกคุมตัวให้อยู่ในบ้าน
นาน 12 เดือนที่บ้านของเขาในปาล์มบีช

00:34:58.596 --> 00:35:00.598 align:center
ชายวัย 54 ปีคนนี้
จะถูกจำกัดให้อยู่แต่ในบ้านของเขา

00:35:00.681 --> 00:35:04.268 align:center
ยกเว้นออกไปทำงานและทำกิจกรรมอื่น
ที่ได้รับอนุมัติจากเจ้าหน้าที่คุมประพฤติของเขา

00:35:06.938 --> 00:35:10.191 align:center
ในปี 2009
หลังจากเจฟฟรีย์ เอปสตีนออกจากคุก

00:35:10.316 --> 00:35:12.860 align:center
แบรด เอ็ดเวิร์ดส์ ทนายของเหยื่อก็ขอให้ผม

00:35:12.944 --> 00:35:16.239 align:center
ติดตามเจฟฟรีย์เพื่อดูว่า
เขาทำตามเงื่อนไขการคุมประพฤติหรือเปล่า

00:35:18.407 --> 00:35:21.661 align:center
เราอยู่ห่างจากบ้านของเจฟฟรีย์
ไปทางตะวันออกราวๆ หนึ่งช่วงตึกครึ่ง

00:35:21.744 --> 00:35:22.745 align:center
(นักสืบเอกชน)

00:35:22.829 --> 00:35:26.791 align:center
ถนนตรงนี้เราจะเห็นได้ชัดเจนว่า
ใครเข้าออกประตูรั้วบ้านของเขาบ้าง

00:35:33.422 --> 00:35:36.801 align:center
มีสองครั้งที่เรารู้ว่าเจฟฟรีย์ซ่อนตัว

00:35:36.884 --> 00:35:37.885 align:center
อยู่ในรถตอนที่เขาออกไป

00:35:40.054 --> 00:35:43.683 align:center
เขาฝ่าฝืนเงื่อนไขการคุมประพฤติแทบทุกวัน

00:35:47.436 --> 00:35:51.357 align:center
นี่แค่การฝ่าฝืนต่างๆ ยาวถึง 11 หน้า

00:35:52.400 --> 00:35:56.154 align:center
ผมคิดว่าผมเองบันทึกไว้ 66 วัน

00:35:56.237 --> 00:35:58.114 align:center
ที่เขาฝ่าฝืนเงื่อนไขการคุมประพฤติ

00:35:59.240 --> 00:36:00.783 align:center
โดยเฉพาะในวันนี้

00:36:01.701 --> 00:36:03.286 align:center
เอปสตีนออกจากบ้านของเขา

00:36:04.745 --> 00:36:08.374 align:center
แล้วขับรถไปเซาท์บีช
ที่ที่เขาเจอกับอลัน เดอร์โชวิตซ์ที่โรงแรม

00:36:10.042 --> 00:36:14.297 align:center
นี่คือรูปของอีกอร์ คนคุ้มกันของเขา
อยู่ข้างนอกกำลังรอพวกเขาออกมา

00:36:14.964 --> 00:36:16.257 align:center
นั่นรถเอสคาเลดของเขา

00:36:16.340 --> 00:36:17.800 align:center
ผมติดต่อเจ้าหน้าที่คุมประพฤติ

00:36:17.884 --> 00:36:19.969 align:center
ถามว่า "คุณรู้ไหมว่าเจฟฟรีย์อยู่ไหน"
เธอตอบว่า

00:36:20.052 --> 00:36:21.345 align:center
"รู้ เขาอยู่ที่บ้านของเขา"

00:36:21.429 --> 00:36:24.348 align:center
ผมบอกว่า "เปล่า ไม่ได้อยู่
เขาอยู่ที่โรงแรมในไมแอมี"

00:36:25.057 --> 00:36:28.019 align:center
ผมอยู่ข้างนอกรอให้เจฟฟรีย์ออกมา

00:36:28.102 --> 00:36:31.105 align:center
ผมถือกล้องลงจากรถแล้วก็พูดว่า
"นี่ ยิ้มหน่อย"

00:36:35.735 --> 00:36:38.362 align:center
เขาไปนิวยอร์ก ไปที่เกาะของเขา

00:36:39.280 --> 00:36:41.616 align:center
เขาไปสนามบิน โดดขึ้นเฮลิคอปเตอร์ของเขา

00:36:41.699 --> 00:36:44.327 align:center
ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปไหน เขาไม่ได้บอกใครเลย

00:36:44.410 --> 00:36:47.288 align:center
ทุกครั้งที่ผมนำคดีไปให้เจ้าหน้าที่คุมประพฤติ

00:36:47.705 --> 00:36:49.540 align:center
พวกเขาพูดกับผมเหมือนเดิมตลอด

00:36:49.624 --> 00:36:52.168 align:center
"คุณจะให้เราทำยังไง เขาเป็นคนดัง"

00:36:52.251 --> 00:36:53.920 align:center
ลองคิดเรื่องนี้ดูสิ

00:36:54.212 --> 00:36:56.881 align:center
มีคนใคร่เด็กออกจากคุกมาถูกคุมประพฤติ

00:36:57.548 --> 00:37:00.176 align:center
การฝ่าฝืนเงื่อนไขการคุมประพฤติ
ในรัฐฟลอริดานั้นผิดกฎหมาย

00:37:00.635 --> 00:37:02.136 align:center
ยกเว้นเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:37:10.061 --> 00:37:11.687 align:center
(ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ปี 2002)

00:37:11.771 --> 00:37:17.485 align:center
ในปี 2002 คนที่ออฟฟิศของเจฟฟรีย์ถามฉันว่า
ฉันอยากไปเที่ยวแอฟริกาไหม

00:37:18.736 --> 00:37:23.824 align:center
ฉันลังเลใจที่จะไป
เพราะชอกช้ำใจจากเกาะนั่นมาก

00:37:23.908 --> 00:37:26.077 align:center
แต่ฉันก็พัฒนา

00:37:26.160 --> 00:37:28.996 align:center
สภาพจิตใจให้ดีขึ้นแบบว่า
ตราบใดที่ฉันไม่พูดถึงการล่วงละเมิด

00:37:29.080 --> 00:37:30.331 align:center
มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ หรอก

00:37:30.539 --> 00:37:34.085 align:center
มันเป็นอะไรที่ฉันถูกตั้งเงื่อนไขไว้

00:37:34.168 --> 00:37:35.795 align:center
ตั้งแต่วัยเด็กของฉัน แบบว่า

00:37:35.878 --> 00:37:38.047 align:center
มีเรื่องน่าเศร้าและเจ็บปวดใจเกิดขึ้นมากมาย

00:37:38.130 --> 00:37:39.924 align:center
และก็ไม่เคยพูดถึงมันเลย

00:37:40.633 --> 00:37:42.927 align:center
ครั้งหนึ่งกีเลนโทรมาพูดว่า

00:37:43.010 --> 00:37:45.846 align:center
"นี่เป็นโอกาสที่ดีมากนะ
และเราก็อยากให้คุณไป"

00:37:45.930 --> 00:37:47.473 align:center
ฉันเปลี่ยนจากพนักงานนวด

00:37:47.556 --> 00:37:50.518 align:center
มาถูกขอให้เป็นผู้ช่วยส่วนตัวของเขา
ในการเดินทางครั้งนี้

00:37:50.935 --> 00:37:55.273 align:center
โอกาสครั้งนี้ทำให้ฉันมืดบอด

00:37:55.940 --> 00:37:57.608 align:center
จริงๆ แล้วฉันไม่เคยไปไหนเลย

00:37:57.692 --> 00:38:00.027 align:center
และการไปแอฟริกาก็เหมือนความฝันที่เป็นจริง

00:38:01.237 --> 00:38:03.197 align:center
ฉันบินจากลอสแอนเจลิสไปนิวยอร์ก

00:38:03.281 --> 00:38:05.950 align:center
เครื่องบินพร้อมจะขึ้นบินแล้วตอนฉันไปถึงที่นั่น

00:38:06.033 --> 00:38:07.493 align:center
แล้วฉันก็นั่งลง

00:38:09.412 --> 00:38:12.373 align:center
แล้วแขกของเราก็มาถึง

00:38:13.541 --> 00:38:15.334 align:center
มีบิล คลินตัน

00:38:15.960 --> 00:38:18.296 align:center
เควิน สเปซีย์ และคริส ทัคเกอร์

00:38:18.379 --> 00:38:19.338 align:center
ฉันรู้สึก

00:38:19.880 --> 00:38:21.299 align:center
ทึ่งมาก แบบว่า "โอ้ พระเจ้า"

00:38:21.382 --> 00:38:22.425 align:center
มันเหมือนฝันเลย

00:38:23.009 --> 00:38:25.511 align:center
แต่การเดินทางมันเกี่ยวกับองค์กรเอดส์

00:38:25.594 --> 00:38:27.096 align:center
ที่คลินตันเพิ่งเริ่ม

00:38:27.430 --> 00:38:28.514 align:center
การเดินทางไปแอฟริกาครั้งนี้

00:38:29.015 --> 00:38:32.018 align:center
น่าจะเป็นช่วงเวลาเดียว

00:38:33.019 --> 00:38:35.563 align:center
ที่เยี่ยมที่สุดในชีวิตฉัน

00:38:37.398 --> 00:38:39.817 align:center
และฉันก็จำได้ว่าฉันเชื่อผิดๆ

00:38:40.443 --> 00:38:43.487 align:center
ว่าการล่วงละเมิดมันยุติลงแล้ว
เพราะไม่มีอะไรเกิดขึ้นในแอฟริกา

00:38:43.571 --> 00:38:46.741 align:center
คิดว่ามันอาจจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว

00:38:47.825 --> 00:38:49.160 align:center
แต่หลังจากการเดินทางไปแอฟริกา

00:38:49.535 --> 00:38:53.664 align:center
การล่วงละเมิดก็เริ่มเกิดขึ้นอีกครั้ง
และหลังจากนั้นมันก็ไม่เคยหยุดเลย

00:38:56.042 --> 00:38:59.837 align:center
มันไม่เคยผุดขึ้นในใจฉันสักครั้งเดียว
ว่าฉันได้เงินสำหรับอะไรที่มากไปกว่า

00:38:59.920 --> 00:39:02.798 align:center
การเป็นพนักงานนวด ฉันแยกแยะมันออกจากกัน

00:39:02.882 --> 00:39:06.469 align:center
ฉันไปที่นั่นเพื่อทำงาน
แล้วชายคนนี้ก็คุกคามทางเพศฉันอีกต่างหาก

00:39:06.552 --> 00:39:08.262 align:center
สำหรับฉันมันเป็นสองอย่างที่แยกกัน

00:39:08.929 --> 00:39:10.514 align:center
แน่นอนว่าฉันยังไม่มี

00:39:11.599 --> 00:39:15.394 align:center
กระบวนความคิดที่เป็นผู้ใหญ่
เหมือนคนอายุ 21, 22, 23 ปกติทั่วไป

00:39:16.645 --> 00:39:19.982 align:center
แม่ฉันหนีความสัมพันธ์ที่มีแต่ความรุนแรงสุดๆ

00:39:20.066 --> 00:39:23.361 align:center
ตอนเราหนี ฉันต้องดูแลน้องสาวของฉัน

00:39:24.987 --> 00:39:29.033 align:center
หลายปีต่อมา น้องสาวอายุ 17 ปีก็มาอยู่กับฉัน

00:39:32.328 --> 00:39:35.873 align:center
ตอนสุดสัปดาห์หนึ่ง
เจฟฟรีย์กับกีเลนบินมาลอสแอนเจลิส

00:39:35.956 --> 00:39:38.167 align:center
แล้วก็ชวนฉันไปกินอาหารกลางวัน

00:39:38.459 --> 00:39:40.378 align:center
กีเลนพูดว่า "พาเธอไปด้วยสิ"

00:39:40.461 --> 00:39:43.172 align:center
ฉันไม่ได้ฉุกคิดเลยว่านี่อาจเป็นความคิดที่ไม่ดี

00:39:44.423 --> 00:39:47.301 align:center
ฉันไม่เคยคิดว่าเขาจะทำอย่างนี้กับคนอื่น

00:39:47.385 --> 00:39:48.344 align:center
ฉันไม่เคยคิดเลยจริงๆ

00:39:49.553 --> 00:39:50.429 align:center
แล้ว...

00:39:51.389 --> 00:39:53.516 align:center
ฉันก็พาน้องสาวฉันไปด้วย

00:39:54.475 --> 00:39:56.769 align:center
แล้วก็มีการตัดสินใจกันตอนนั้นที่นั่นเลย

00:39:56.852 --> 00:39:58.896 align:center
ว่าพวกเขาจะส่งเธอไปเรียนในสเปน

00:39:58.979 --> 00:40:02.691 align:center
เพื่อเรียนภาษาและทำ
ตามความฝันของเธอที่จะได้เป็นล่าม

00:40:04.068 --> 00:40:05.069 align:center
(มาดริด สเปน)

00:40:05.152 --> 00:40:09.115 align:center
จนกระทั่งเดือนเมษายน ปี 2005
เกือบสองปีต่อมา

00:40:09.198 --> 00:40:11.951 align:center
ฉันถึงได้รู้ว่าเขาทำอย่างนี้กับน้องสาวของฉันด้วย

00:40:14.203 --> 00:40:16.789 align:center
เธอกลับมามีอาการผิดปกติในการกิน

00:40:17.415 --> 00:40:19.959 align:center
เธอผอมเร็วมากและก็ดูโทรมมาก

00:40:21.460 --> 00:40:23.379 align:center
เธอสารภาพว่าเจฟฟรีย์...

00:40:24.213 --> 00:40:25.548 align:center
คุกคามทางเพศเธอ

00:40:26.382 --> 00:40:29.009 align:center
ตั้งแต่พวกเขาส่งเธอไปเรียน

00:40:31.679 --> 00:40:33.806 align:center
ฉันไม่เคยรู้จนกระทั่งเธอกลับบ้านมาวันนั้น

00:40:35.641 --> 00:40:38.936 align:center
น้องสาวฉันคิดว่าเจฟฟรีย์
เป็นคนมีอิทธิพลที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอ

00:40:39.019 --> 00:40:41.230 align:center
และก็รู้ว่าเขาเป็นเพื่อนกับคนดังๆ และก็...

00:40:41.313 --> 00:40:43.232 align:center
คนร่ำรวย และก็...

00:40:43.315 --> 00:40:44.150 align:center
(ปารีส ฝรั่งเศส)

00:40:44.233 --> 00:40:48.154 align:center
มีการทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นใน
อะพาร์ตเมนต์ของเจฟฟรีย์ที่ปารีส

00:40:48.737 --> 00:40:50.239 align:center
กับฮาร์วีย์ ไวน์สตีน

00:40:51.240 --> 00:40:53.117 align:center
น้องสาวของฉันวิ่งออกจากห้อง

00:40:53.200 --> 00:40:56.036 align:center
สติแตกกับสิ่งที่เขาพูดและทำในนั้น

00:40:56.412 --> 00:40:57.705 align:center
และโดยทันทีทันใด

00:40:57.788 --> 00:41:01.917 align:center
ผู้ช่วยของฮาร์วีย์ ไวน์สตีนก็เข้ามา
เกี่ยวข้องพยายามแก้ไขสถานการณ์

00:41:02.877 --> 00:41:04.879 align:center
ด้วยการส่งดอกไม้และจดหมายขอโทษ

00:41:07.381 --> 00:41:10.301 align:center
ทั้งเจฟฟรีย์และฮาร์วีย์เป็นคนที่น่ารังเกียจมาก

00:41:10.968 --> 00:41:15.473 align:center
ที่ใช้อำนาจของตัวเองหลอกล่อและล่วงละเมิด

00:41:17.725 --> 00:41:22.313 align:center
ฉันบอกเจฟฟรีย์ว่า
ฉันรู้ว่าเขาทำอะไรน้องสาวของฉัน

00:41:22.396 --> 00:41:26.442 align:center
และไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขาอีกต่อไป

00:41:29.361 --> 00:41:32.072 align:center
เขาก็บอกฉันว่า

00:41:32.156 --> 00:41:36.118 align:center
ถ้าฉันคิดว่าฉันประสบความสำเร็จในชีวิตได้
โดยที่ไม่มีเขาช่วยเหลือ ฉันคิดผิดแล้ว

00:41:36.744 --> 00:41:40.831 align:center
แล้วก็วางหูใส่ฉัน
หลังจากนั้นเราก็ไม่เคยพูดกันอีกเลย

00:41:43.834 --> 00:41:45.044 align:center
ฉันยังคงรู้สึก...

00:41:46.086 --> 00:41:50.549 align:center
ผิดมหันต์มากเพราะฉันรับผิดชอบเธอและฉันก็...

00:41:51.050 --> 00:41:54.803 align:center
ให้เธอ... ย้ายไปอยู่ต่างประเทศภายใต้ข้ออ้าง

00:41:54.887 --> 00:41:57.264 align:center
ที่ว่าเธอจะได้รับการศึกษาที่ดีเยี่ยมนี้

00:41:57.348 --> 00:41:59.975 align:center
และเธอก็กลับมาด้วยความชอกช้ำจิตใจ

00:42:00.059 --> 00:42:02.394 align:center
ด้วยน้ำมือของคนคนเดียวกัน
กับที่ทำให้ฉันชอกช้ำจิตใจ

00:42:02.478 --> 00:42:04.063 align:center
ตลอดสามปีที่ผ่านมา และก็...

00:42:06.273 --> 00:42:09.485 align:center
เธอไม่ได้รู้สึกโกรธเลยได้ยังไง เป็นฉันคงโกรธ

00:42:11.445 --> 00:42:13.364 align:center
แน่นอนว่าฉันยังคงมี...

00:42:14.448 --> 00:42:19.912 align:center
ความรู้สึกผิดและความโกรธมากมาย
ที่ฉันไม่รู้ว่ามันจะหายไปได้ยังไง

00:42:23.374 --> 00:42:25.543 align:center
เจฟฟรีย์รู้ว่าจุดอ่อนของคุณคืออะไร

00:42:26.418 --> 00:42:28.170 align:center
ตอนฉันอายุ 14 ฉันถูกข่มขืน

00:42:28.254 --> 00:42:31.882 align:center
การข่มขืนครั้งเดียวนั้นจะมีผลกับคุณไปตลอดชีวิต

00:42:35.761 --> 00:42:39.890 align:center
ส่วนหนึ่งของการค้าประเวณีคือ
คุณถูกบังคับตั้งแต่แรก

00:42:40.516 --> 00:42:42.017 align:center
พอคุณเปิดประตูบานนั้น

00:42:42.101 --> 00:42:44.979 align:center
แล้วพวกเขาปิดประตูบ้านนั้น
คุณก็จะกลับออกมาไม่ได้

00:42:46.730 --> 00:42:49.191 align:center
เจฟฟรีย์ให้ฉันอยู่ใน
อะพาร์ตเมนต์ของเขาในนิวยอร์ก

00:42:50.067 --> 00:42:54.572 align:center
เขาให้เงินฉันมากพอที่จะซื้ออาหารกิน
เขาจัดรถรับส่งให้ฉัน

00:42:54.780 --> 00:42:56.532 align:center
เขาจะจ่ายค่าเล่าเรียนให้ฉัน

00:42:56.615 --> 00:42:58.659 align:center
ทั้งชีวิตของฉันขึ้นอยู่กับเจฟฟรีย์

00:43:03.622 --> 00:43:06.709 align:center
ฉันมีเจฟฟรีย์อยู่ในชีวิตของฉันนานแปดเดือนครึ่ง

00:43:10.045 --> 00:43:15.718 align:center
นี่เป็นความสัมพันธ์ที่มีแต่การทำร้าย
ทั้งทางร่างกายและจิตใจในเวลาเดียวกัน

00:43:17.428 --> 00:43:19.597 align:center
แต่ฉันก็ออกมาจากมันแล้วก็หายตัวไป

00:43:22.099 --> 00:43:26.854 align:center
(กาตาลุญญา สเปน)

00:43:28.480 --> 00:43:29.857 align:center
ตอนฉันหนีมานิวยอร์ก

00:43:30.524 --> 00:43:32.026 align:center
ฉันหนีเพื่อชีวิตฉัน

00:43:35.487 --> 00:43:36.864 align:center
ถ้าคุณไม่อยู่ก็ตาย

00:43:37.364 --> 00:43:39.033 align:center
ง่ายๆ อย่างนั้นเลย

00:43:56.925 --> 00:43:58.302 align:center
(นิวยอร์กซิตี ปี 2010)

00:43:58.385 --> 00:44:03.057 align:center
หลังจากที่เจฟฟรีย์ เอปสตีนถูกปล่อยตัว
จากการคุมประพฤติ เขาก็ไปนิวยอร์ก

00:44:03.140 --> 00:44:04.933 align:center
สิ่งแรกที่เขาทำคือปาร์ตี้

00:44:05.017 --> 00:44:06.894 align:center
คนเหล่านี้ทั้งหมดไปที่บ้านเขา

00:44:06.977 --> 00:44:08.395 align:center
เจ้าชายอยู่ที่นั่น

00:44:08.854 --> 00:44:10.189 align:center
วูดดี อัลเลนอยู่ที่นั่น

00:44:11.190 --> 00:44:12.566 align:center
หลังจากที่ทุกคนรู้ว่า

00:44:13.192 --> 00:44:16.737 align:center
เด็กสาวอายุต่ำกว่าเกณฑ์มากมายถูกล่วงละเมิด

00:44:16.820 --> 00:44:19.907 align:center
ผู้คนก็ยังคบหาสมาคมกับเขาต่อ

00:44:22.743 --> 00:44:24.870 align:center
ผมแค่อยากได้ชีวิตกลับคืนมา

00:44:24.953 --> 00:44:26.455 align:center
เป็นคนใจบุญสุนทานเหมือนเดิม

00:44:27.623 --> 00:44:30.542 align:center
ปีที่แล้วผมบริจาคเงินสัก 14 ล้านดอลลาร์ได้

00:44:31.585 --> 00:44:33.671 align:center
ผมรวบรวมคนที่ฉลาดที่สุดในโลกบางคน

00:44:33.754 --> 00:44:37.716 align:center
ผมมอบเงินทุนให้วิทยาศาสตร์ล้ำยุคที่เยี่ยมที่สุด

00:44:38.592 --> 00:44:42.596 align:center
ผมมีผู้ได้รับรางวัลโนเบลหลายคนมาที่นี่
และพวกเขาก็ลงเอย

00:44:43.639 --> 00:44:46.642 align:center
ด้วยการได้รับเงินทุนสำหรับบางอย่าง
ที่ตอนนี้ยากที่จะได้รับ

00:44:46.725 --> 00:44:49.395 align:center
อย่างเช่นการประมวลผลควอนตัม

00:44:50.062 --> 00:44:52.356 align:center
ทฤษฎีรหัสวิวัฒนาการ

00:44:55.150 --> 00:45:00.614 align:center
งั้นคุณก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับ

00:45:00.698 --> 00:45:03.826 align:center
- การนวดที่ผิดกฎหมาย หรือว่า...
- ไม่มีครับ

00:45:05.452 --> 00:45:08.205 align:center
นักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ที่มาที่นี่
อายุ 70 กว่า และ 80 กว่าทั้งนั้น

00:45:08.288 --> 00:45:11.250 align:center
และพวกเขาก็คงจะ...
พวกเขาไม่ได้น่าดึงดูดใจขนาดนั้น

00:45:14.044 --> 00:45:19.883 align:center
เอปสตีนยังคงรักษาชื่อเสียงที่ดีมากไว้ได้
ในแวดวงต่างๆ มากมาย

00:45:19.967 --> 00:45:25.013 align:center
ด้วยการเป็นผู้บริจาคที่ใจบุญมากให้กับ
มหาวิทยาลัยต่างๆ และศูนย์วิจัยหลายแห่ง

00:45:25.764 --> 00:45:29.143 align:center
เขาจะไปที่การประชุมวิชาการต่างๆ
ไปที่การประชุมทางการแพทย์

00:45:29.768 --> 00:45:33.397 align:center
และไม่เพียงแต่เขียนเช็คให้พวกเขา
แต่ยังอยากมีส่วนร่วมในการหารือด้วย

00:45:36.316 --> 00:45:39.027 align:center
มันน่าหนักใจมากที่เขา

00:45:39.111 --> 00:45:42.322 align:center
กลับสู่คอกในโลกของเขาได้เร็วขนาดนี้

00:45:42.406 --> 00:45:45.367 align:center
และบรรดาคนดังต่างก็รู้สึกว่าไม่เป็นไรเลย

00:45:45.451 --> 00:45:48.620 align:center
ที่จะคบหาสมาคมกับเขา
และอยู่ในที่สาธารณะกับเขา

00:45:49.413 --> 00:45:51.665 align:center
มันรู้สึกเหมือนไม่มีผลที่ตามมาเลย

00:45:51.749 --> 00:45:55.669 align:center
และผู้คนก็ไม่สนใจพฤติกรรมของเขา
มันทำให้ท้อใจจริงๆ

00:46:02.843 --> 00:46:05.888 align:center
ฉันคิดว่านั่นคือความน่าเศร้าใจ
อย่างหนึ่งของคดี ที่เจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:46:05.971 --> 00:46:08.974 align:center
ได้รับอนุญาตให้ทำธุรกิจต่อไปได้ตามปกติ

00:46:09.308 --> 00:46:11.602 align:center
เหยื่อของเขาต่างก็ต่อสู้

00:46:11.685 --> 00:46:14.646 align:center
พวกเธอได้รับประสบการณ์ที่เลวร้าย

00:46:14.730 --> 00:46:16.523 align:center
ไม่มีใครจริงจังกับพวกเธอเลย

00:46:16.607 --> 00:46:19.401 align:center
และก็ใช่ค่ะ ฉันคิดว่าพวกเธอหลายคนต่อสู้

00:46:19.485 --> 00:46:22.988 align:center
และจนถึงวันนี้ก็อาจจะยังคงต่อสู้อยู่

00:46:30.829 --> 00:46:35.083 align:center
การเป็นเด็กอายุ 14
การถูกแนะนำให้รู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:46:35.793 --> 00:46:36.627 align:center
แบบว่า...

00:46:37.628 --> 00:46:41.215 align:center
การมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายที่ให้เงินฉัน

00:46:41.965 --> 00:46:43.258 align:center
มันมากเกินไป

00:46:44.426 --> 00:46:46.428 align:center
ฉันเลิกเรียนมัธยมปลายกลางคัน

00:46:47.346 --> 00:46:53.435 align:center
มันไม่ดีงามเลย มันมีทั้งยาเสพติด
เงิน เซ็กซ์ ชีวิตที่เร่งรีบ

00:46:54.520 --> 00:46:57.773 align:center
ฉันอยู่บนเส้นทางนั้นนานมาก

00:46:59.316 --> 00:47:02.778 align:center
และมันก็นำฉันไปสู่การกักขัง

00:47:04.655 --> 00:47:06.907 align:center
ที่แน่ๆ มันเป็นช่วงเวลาที่มืดมน

00:47:12.746 --> 00:47:16.834 align:center
ฉันเริ่มก้าวสู่เส้นทางที่ทำให้หดหู่ใจมาก

00:47:19.419 --> 00:47:20.671 align:center
ฉันเกลียดตัวเอง

00:47:21.880 --> 00:47:24.967 align:center
ฉันอยากทำให้ตัวเองเจ็บปวด

00:47:25.926 --> 00:47:27.803 align:center
ฉันเลยหยิบมีดขึ้นมา

00:47:27.886 --> 00:47:32.474 align:center
แล้วก็แบบว่า... กรีดมันบนแขนฉันตรงนี้

00:47:34.852 --> 00:47:36.895 align:center
ถ้าฉันคือคนที่สร้างความเจ็บปวดเอง

00:47:37.938 --> 00:47:40.482 align:center
ก็เท่ากับไม่มีคนอื่นทำมันกับฉัน

00:47:41.733 --> 00:47:45.654 align:center
ฉันอยากรู้ว่าฉันควบคุมสถานการณ์ได้เสมอ

00:47:45.737 --> 00:47:51.034 align:center
เพราะสถานการณ์ที่ฉันตกอยู่ในตอนนั้น
ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนฉันสิ้นหวัง

00:47:52.786 --> 00:47:56.331 align:center
หลังจากนั้นสิ่งต่างๆ ก็เลวร้ายลง

00:47:57.332 --> 00:48:00.210 align:center
ฉันเสพยา

00:48:00.711 --> 00:48:02.629 align:center
เริ่มด้วยยา

00:48:03.046 --> 00:48:05.382 align:center
แล้วก็เห็ดเมา...

00:48:06.341 --> 00:48:07.634 align:center
แอซิด...

00:48:08.552 --> 00:48:09.511 align:center
เฮโรอีน

00:48:10.596 --> 00:48:12.389 align:center
ไปจนถึงจุดหนึ่งแล้วก็...

00:48:12.472 --> 00:48:15.976 align:center
ฉันแค่จะฆ่าตัวตาย
ด้วยการเสพยาพวกนี้และก็แบบว่า...

00:48:16.059 --> 00:48:17.269 align:center
มันจะสำคัญตรงไหน

00:48:21.773 --> 00:48:25.736 align:center
มีหลายวันตอนฉันลุกจากเตียง

00:48:25.819 --> 00:48:27.738 align:center
แล้วฉันรู้สึกเหมือนฉันจะตาย

00:48:29.406 --> 00:48:33.118 align:center
ฉันเสียเพื่อนไปหลายคน ฉันต้องออกจากหลายที่

00:48:33.201 --> 00:48:35.037 align:center
เพราะฉันถูกกลั่นแกล้งที่ที่ทำงาน

00:48:35.537 --> 00:48:36.580 align:center
ฉันดิ้นรนต่อสู้

00:48:38.916 --> 00:48:41.084 align:center
ถึงแม้ฉันยังเป็นผู้เยาว์ตอนที่ฉันเจอเขา

00:48:41.335 --> 00:48:42.628 align:center
ก็ไม่มีใครปกป้องฉัน

00:48:43.003 --> 00:48:44.546 align:center
ชื่อเสียงฉันเสื่อมเสียหมด

00:48:46.173 --> 00:48:48.759 align:center
ฉันถูกประจาน ถูกทำให้ขายหน้า

00:48:49.343 --> 00:48:52.596 align:center
พวกเขาเผยชื่อฉัน เผยรูปฉัน

00:48:53.555 --> 00:48:55.807 align:center
พวกเขาเผยข้อมูลส่วนตัวมากมาย

00:48:56.475 --> 00:49:00.729 align:center
ฉันเป็นเหยื่อเหมือนเด็กสาวคนอื่นๆ
ฉันถูกเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:49:00.812 --> 00:49:03.023 align:center
ล่าเป็นเหยื่อแบบเดียวกับที่คนอื่นๆ ถูกล่า

00:49:05.984 --> 00:49:09.154 align:center
ฉันคิดเกี่ยวกับผู้หญิงที่ฉันพาไป ที่ฉันเกณฑ์ไป

00:49:09.821 --> 00:49:12.741 align:center
และฉันก็คิดว่านี่อาจเป็น
ส่วนที่ยากที่สุดเพราะความรู้สึกผิด

00:49:13.909 --> 00:49:15.619 align:center
นั่นคือสิ่งที่ทำลายฉันทุกวัน

00:49:19.456 --> 00:49:24.211 align:center
(ควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย)

00:49:27.172 --> 00:49:29.758 align:center
การถูกเอปสตีนล่วงละเมิดและให้คนอื่นยืมตัว

00:49:30.092 --> 00:49:31.510 align:center
ฉันอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย

00:49:31.593 --> 00:49:33.929 align:center
ฉันกลัวมาก และก็โดดเดี่ยวมาก

00:49:34.930 --> 00:49:36.848 align:center
และฉันก็รู้ว่าฉันต้องออกไปจากมัน

00:49:38.266 --> 00:49:40.268 align:center
ฉันไม่รู้ว่าโอกาสนั้นจะเป็นยังไง

00:49:40.519 --> 00:49:44.272 align:center
ตอนที่ฉันเก็บของลงกระเป๋า
แต่ฉันรู้สึกเหมือนนี่เป็นโอกาสของฉัน

00:49:46.149 --> 00:49:47.359 align:center
ตอนนี้ฉันอยู่ในออสเตรเลีย

00:49:48.485 --> 00:49:52.781 align:center
และก็อยู่มา 17 ปีแล้ว
ตั้งแต่ฉันหลบหนีจากเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:49:55.325 --> 00:49:59.079 align:center
ตอนนั้นปี 2002 ก่อนวันเกิดอายุ 19 ปีของฉัน

00:49:59.579 --> 00:50:02.499 align:center
ฉันอยู่กับเจฟฟรีย์มาสองปีเศษๆ แล้ว

00:50:03.166 --> 00:50:06.545 align:center
เราไปดำน้ำกันบนเกาะของเขา

00:50:07.629 --> 00:50:11.091 align:center
และกีเลนก็พูดว่า "ฉันอยากคุยกับคุณ
เกี่ยวกับบางอย่างที่ค่อนข้างสำคัญ"

00:50:11.174 --> 00:50:14.094 align:center
ฉันคิดว่า "พระเจ้า
พวกเขาจะขอให้ฉันทำอะไรอีกล่ะ"

00:50:15.387 --> 00:50:19.099 align:center
เธอพูดว่า "เจฟฟรีย์กับฉันอยากมีลูก

00:50:19.224 --> 00:50:23.979 align:center
เราอยากให้คุณมีลูกให้เรา
แต่มันจะไม่ใช่ลูกของคุณ

00:50:24.062 --> 00:50:27.858 align:center
เพราะเราจะให้คุณ
เซ็นมอบสิทธิเด็กคนนั้นให้เรา"

00:50:29.651 --> 00:50:32.863 align:center
มันทำให้ฉันกังวลใจมาก
ฉันแค่... ฉันรู้วาฉันต้องหนีไปให้พ้น

00:50:35.073 --> 00:50:38.201 align:center
แต่ฉันก็ไม่กล้าปฏิเสธ ฉันเลยพูดว่า "โอเค 

00:50:38.910 --> 00:50:41.747 align:center
พวกคุณสัญญากับฉันว่าฉันจะได้เรียนต่อ

00:50:42.539 --> 00:50:46.126 align:center
งั้นอย่างน้อยคุณช่วยให้ฉัน
ได้ประกาศนียบัตรการนวดได้ไหม

00:50:47.461 --> 00:50:48.378 align:center
แล้วเราจะทำมัน"

00:50:49.504 --> 00:50:51.381 align:center
แล้วแค่ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา

00:50:51.465 --> 00:50:55.010 align:center
เจฟฟรีย์ก็จองตัวให้ฉันบินไปประเทศไทย

00:50:56.553 --> 00:50:58.889 align:center
แล้วก็พูดว่า "สุขสันต์วันเกิด นี่สำหรับคุณ

00:50:58.972 --> 00:51:01.016 align:center
คุณจะได้รับประกาศนียบัตร"

00:51:02.225 --> 00:51:03.560 align:center
"เชียงใหม่ ประเทศไทย"

00:51:03.977 --> 00:51:07.230 align:center
ฉันเลยได้ไปประเทศไทยและก็แบบว่า

00:51:07.731 --> 00:51:11.109 align:center
ฉันอยู่ที่นี่มีโอกาสหลบหนีแล้ว

00:51:12.110 --> 00:51:15.113 align:center
ฉันต้องบอกใครสักคนว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันต้องไปให้พ้น

00:51:17.657 --> 00:51:19.701 align:center
ฉันเจอโรเบิร์ตแทบจะในทันที

00:51:20.577 --> 00:51:23.497 align:center
เรารักกัน มันเป็นช่วงเวลาแรกในชีวิตฉัน

00:51:23.580 --> 00:51:25.916 align:center
ที่ฉันพูดว่าฉันควบคุมชีวิตตัวเองได้

00:51:26.875 --> 00:51:30.170 align:center
เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ขอฉันแต่งงานเลย

00:51:30.921 --> 00:51:33.173 align:center
เขาพูดว่า "กลับไปออสเตรเลียกับผมนะ"

00:51:35.342 --> 00:51:38.595 align:center
เจ็ดวันต่อมาเราก็แต่งงานกันในวัดที่เชียงใหม่

00:51:38.845 --> 00:51:39.930 align:center
ที่อยู่บนเขา

00:51:41.431 --> 00:51:43.391 align:center
มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต

00:51:49.481 --> 00:51:51.650 align:center
ฉันโทรหาเจฟฟรีย์ ฉันไม่รู้จะพูดอะไร

00:51:51.733 --> 00:51:53.276 align:center
หรือพูดยังไงดี แต่ฉันก็พูดว่า

00:51:53.360 --> 00:51:56.196 align:center
ฉันพูดโพล่งออกไปเลย
"เจฟฟรีย์ ฉันเพิ่งแต่งงาน...

00:51:57.656 --> 00:51:59.574 align:center
และฉันก็จะไม่กลับไปแล้วนะ"

00:52:00.784 --> 00:52:02.202 align:center
เขาพูดว่า "หมายความว่ายังไง"

00:52:02.786 --> 00:52:05.622 align:center
ฟังดูรู้เลยว่าเขาโกรธ โกรธมาก

00:52:06.331 --> 00:52:08.708 align:center
และฉันก็กลัว ฉันกลัวแทบตายเลย

00:52:09.543 --> 00:52:12.295 align:center
ฉันพูดว่า "เจฟฟรีย์ ฉัน...
ฉันเพิ่งเริ่มต้นชีวิตใหม่

00:52:12.379 --> 00:52:14.256 align:center
ก็แค่นั้น"

00:52:16.466 --> 00:52:17.717 align:center
แล้วเขาก็วางสาย

00:52:20.220 --> 00:52:23.849 align:center
ฉันรู้สึกเป็นอิสระ
ฉันรู้สึกเลยว่าเหมือนโซ่มันขาดแล้ว

00:52:27.018 --> 00:52:28.770 align:center
มันเป็นช่วงเวลาที่สำคัญมากสำหรับฉัน

00:52:29.813 --> 00:52:32.107 align:center
แต่สิ่งแรกๆ อย่างหนึ่งที่ฉันพูดกับสามีของฉันก็คือ

00:52:32.190 --> 00:52:33.650 align:center
"ร็อบบี้ พอก็คือพอ

00:52:33.733 --> 00:52:36.820 align:center
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
เขาต้องถูกฟ้องร้องดำเนินคดี"

00:52:37.112 --> 00:52:38.029 align:center
และฉันก็พูดว่า "โอเค

00:52:38.655 --> 00:52:40.115 align:center
เราให้พวกเขารับผิดชอบกันเถอะ"

00:52:40.824 --> 00:52:43.243 align:center
ตอนนั้นเองที่เราตัดสินใจว่า
เราจะจัดการกับพวกเขา

00:52:43.743 --> 00:52:45.036 align:center
เราจะจัดการกับพวกเขาทุกคน

00:52:49.875 --> 00:52:52.252 align:center
(อเล็กซานเดอร์ อาคอสต้าให้เหตุผลว่า
ข้อตกลงยอมรับผิดระบุว่า)

00:52:52.335 --> 00:52:54.129 align:center
(มันรับประกันระยะเวลาการจำคุกของเอปสตีน)

00:52:54.629 --> 00:52:57.174 align:center
(ทนายความของมารี วิยาฟานญ่า
ออกแถลงการณ์ว่า "คุณวิยาฟานญ่า)

00:52:57.257 --> 00:52:59.593 align:center
(ถูกห้ามมิให้พูดคุยเรื่องนี้
และความเห็นของเธอเกี่ยวกับการสืบสวน")

00:52:59.676 --> 00:53:01.428 align:center
(แต่ก็พูดว่า "เธอสนับสนุนเหยื่อทุกกรณี")

00:53:02.304 --> 00:53:06.516 align:center
(ฮาร์วีย์ ไวน์สตีนให้การปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา)

00:53:07.601 --> 00:53:11.855 align:center
(กีเลน แม็กซ์เวลล์ให้การปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา)