(ซีรีส์นี้มีภาพประกอบ)
(เพื่ออธิบายการล่วงละเมิดทางเพศ ที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์)
(ซึ่งอาจไม่เหมาะสมสำหรับผู้ชมบางคน)
(2 กันยายน ปี 2009)
- กรุณาชูมือขวาขึ้นค่ะ - ครับ
คุณสาบานหรือไม่ว่า คำให้การของคุณจะเป็นความจริง
และมีแต่ความจริง ถ้าผิดคำสาบานขอให้พระเจ้าลงโทษ
- สาบานครับ - ขอบคุณค่ะ
นี่คือเจฟฟรีย์ เอปสตีน ตอนให้การครั้งแรกในคดีของผม
ผมเป็นทนายให้หญิงสาวคนแรก ที่ถูกนำตัวไปพบตำรวจ
และเล่าเรื่องราวของเธอที่เริ่มการสืบสวนครั้งนี้
จริงหรือไม่ครับ ที่...
คุณมีสิ่งที่ถูกพรรณนาว่าเป็นองคชาตรูปไข่
ผมจ้างนักจิตวิทยา
มาทำการวิเคราะห์ทางจิตวิทยา เจฟฟรีย์ เอปสตีน
ว่าเขาเป็นคนแบบไหน
และจริงๆ แล้วอะไรทำให้เขาหงุดหงิด
สิ่งที่เป็นแรงกระตุ้นเขาคือการหลงตัวเอง
เขาไม่สามารถรู้สึกเห็นอกเห็นใจ
และมองว่าตัวเองเป็น "คนเชิดหุ่น" ถ้าจะว่าไปแล้ว
พยานคนหนึ่งบอกว่าองคชาตของคุณเป็นรูปไข่
และอ้างว่า เวลาแข็งตัว มันหนาตรงโคน
แต่มันบางและเล็ก
- ไปจนถึงส่วนหัว - ขอโทษ
และเรียกมันว่ารูปไข่ พวกนี้ไม่ใช่คำพูดของผม
ผมขอโทษ แต่ว่า...
- เลื่อนการประชุมนี้ไปก่อน - คุณเครกห์ตันระบุว่านี่คือ...
เอาละ
ผมยินดีจะซักถามต่อนะครับ
เขาพยายามตลอดเวลา ที่จะเป็นผู้ปกครองอาณาจักรของเขา
และควบคุมโลกของเขา
ทันทีที่เขารู้สึกว่าเขาควบคุมไม่ได้
มันทำให้เขารู้สึกไม่มั่นคง
(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2008)
ตอนแรกที่เรามอบคดีให้เอฟบีไอ
พวกเขาระบุตัวตนเหยื่อเพิ่มเติม
และในตอนแรก พวกเราในกรมตำรวจปาล์มบีช
ช่วยพวกเขาทำอย่างนั้น
แต่หลังผ่านไปเกือบสองปี...
ข้อมูลที่ส่งจากเอฟบีไอมาถึงเราก็มีน้อยมาก
ที่จริง พวกเขาเตือนเราหลายครั้ง
ว่านี่ไม่ใช่การสืบสวนร่วมกัน
มันเป็นการสืบสวนของพวกเขา
(30 มิถุนายน ปี 2008)
จู่ๆ ก็มีคนแจ้งผมว่าเจฟฟรีย์ เอปสตีน
จะไปที่สำนักงานศาล แต่ผมไม่รู้ว่าไปทำไม
ตอนผมเดินผ่านรปภ.
เขาก็เดินผ่านรปภ. กับทนายของเขาในเวลาเดียวกัน
และพวกเขาก็เร่งให้เขาผ่านรปภ.ขึ้นไปที่ชั้นบน
คนแน่นห้องพิจารณาคดี
และในตอนนั้น ผมก็รู้เลยว่า
มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้นที่สำคัญกว่าแค่
การไต่สวนตามปกติ
มันเป็นการไต่สวนที่รีบเร่ง มันถูกกำหนดเวลา
ในนาทีสุดท้าย โดยไม่คำนึงถึงเวลาทั้งหมดที่ผ่านไป
มีจุดหนึ่งที่ทนายของคุณเอปสตีน
เดินไปตรงพื้นที่ข้างบัลลังก์ แล้วก็ไปคุยกับผู้พิพากษาเกี่ยวกับบางอย่าง
ที่คนอื่นๆ ในห้องพิจารณาคดีไม่ได้ยิน
เขาถูกนำตัวไปที่ตำรวจศาล ที่ที่เขาพิมพ์ลายนิ้วมือ
และเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอ แล้วเขาก็เดินออกไปจากห้อง
ทนายของเขา
ได้ทำข้อตกลงกับสำนักงานอัยการสหรัฐฯ
ทุกอย่างมันน่าตกใจมาก
ไม่มีใครบอกเราในกรมตำรวจปาล์มบีชเลย
ว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น
ผู้สื่อข่าวมากันเต็มล็อบบี้ของเรา เพราะพวกเขารู้เกี่ยวกับมันก่อนเรา
สองปีแล้วหลังจากที่เขา ถูกจับกุมข้อหาชักชวนให้ค้าประเวณี
วันนี้เจฟฟรีย์ เอปสตีนมหาเศรษฐีปาล์มบีช ยอมรับความผิดแล้ว
การยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษและข้อตกลง ยุติกระบวนการที่ยาวนานเป็นปี
ที่อาจทำให้เอปสตีนติดคุก 15 ปี
เขาตกลงรับโทษจำคุก 18 เดือน ในทัณฑสถานปาล์มบีช
มันน่าโมโหมาก
นั่นคือตอนที่เรารู้เป็นครั้งแรก
ไม่มีการตกลงที่ "กำลังจะ" เกิดขึ้น ที่จริงการตกลงมันเกิดขึ้นไปแล้ว
(ทนายของผู้หนีรอด)
มันเสร็จสิ้นลงแล้ว คดีจบแล้วและลูกความของผมก็พูดว่า
"คดีมันจบได้ยังไงในเมื่อมันยังไม่ได้เริ่ม
ฉันว่านี่มันไม่สมเหตุผลเลย"
ผมบอกพวกเธอว่าไม่มี...
สิ่งที่ตอนนี้ไม่สมเหตุผลสำหรับคุณ มันก็ไม่สมเหตุผลสำหรับผมเหมือนกัน
อเล็กซ์ อาคอสต้า รักษาการแทนอัยการสหรัฐฯ อย่างน้อยก็ควรต้องอธิบาย
ทำไมคุณถึงทำสิ่งที่คุณทำไป
และก็บอกเรื่องจริงกับเราไม่ว่ามันจะคืออะไร แค่บอกเราว่าทำไม
อธิบายให้เราฟังว่าทำไมถึงเกิดเรื่องนี้ขึ้น
(กรมตำรวจเมืองปาล์มบีช)
วันนี้ดอรี โรบาวของข่าวช่อง 5 รายงานสดที่กรมตำรวจปาล์มบีช
ตอนที่หัวหน้าตำรวจที่นี่ได้ยินว่า
เอปสตีนถูกตั้งข้อหาชักชวนให้ค้าประเวณี
เขาคิดว่าข้อหาควรจะร้ายแรงกว่านี้มาก
และหัวหน้าตำรวจปาล์มบีช ไมเคิล ไรเตอร์ก็เชื่อว่าคดี
มีหลักฐานแน่นหนาว่าเอปสตีนมีเซ็กซ์กับเด็ก
ตลอดอาชีพการงานของผม มันเป็นคดีเดียวที่ผมเกี่ยวข้อง
ที่ผมรู้สึกราวกับว่าผมปกป้องเหยื่อไม่ได้เลย
ผมทำงานด้วยกันกับแบรด เอ็ดเวิร์ดส์
ในคดีแพ่งของเอปสตีนนานกว่าสิบปี
เจฟฟรีย์ เอปสตีน
ได้รับความคุ้มครองจากข้อหาอื่นๆ ของรัฐ
และความคุ้มครองจากข้อหาทั้งหมดของเอฟบีไอ ทั้งสองอย่างสำหรับตัวเขาเองและสำหรับ
ผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งที่รู้ชื่อและไม่รู้ชื่อของเขา
(อดีตแฟนของเอปสตีน)
สำหรับผมมันเป็นสิ่งที่อธิบายไม่ได้
ทีอัยการคนไหนก็ตาม
เข้าร่วมทำข้อตกลง ยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษแบบนี้
ในการว่าความมา 45 ปี
ผมไม่เคยได้ยินว่ามีใครเข้าร่วม ในการทำข้อตกลงยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษ
ที่ไม่ใช่แค่ได้รับความคุ้มครอง
เป้าหมายของการสืบสวน
แต่...
ได้มอบสิ่งที่ช่วยให้รอดพ้นคุก
แก่ทุกคนที่เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดของคนคนนั้นด้วย
ทั้งที่รู้ชื่อและไม่รู้ชื่อ
(ได้รับความคุ้มครองในข้อตกลงยุติคดีความ)
ผู้สมรู้ร่วมคิดที่ไม่รู้ชื่อทั้งหมดก็ได้รับความคุ้มครอง
(ได้รับความคุ้มครองในข้อตกลงยุติคดีความ)
ไม่มีทางเลยที่ใครจะมองสิ่งนี้
แล้วคิดว่ามันถูกต้อง
(ที่นี่ไม่ต้อนรับเดอร์โชวิตซ์)
ผลลัพธ์ของคดีนี้ ไม่ว่าคนจะเห็นด้วย
หรือไม่เห็นด้วย
ไม่ได้ต้องการการสมคบร่วมคิด
ระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐบาลกับคนร่ำรวย
ทุกอย่างที่เราเจรจาต่อรอง ต้องได้รับการอนุมัติจากอาคอสต้า
จากผู้ช่วยอัยการสูงสุด
ที่รับผิดชอบกองคดีอาญาในวอชิงตัน
จากรองอัยการสูงสุดของสหรัฐฯ
และสุดท้ายจากอัยการสูงสุดของสหรัฐฯ
มันผ่านเจ้าหน้าที่หลายระดับ
มันเป็นการเจรจาที่ยากมาก
ส่วนใหญ่อาคอสต้า นั่งตรงสุดโต๊ะและถามคำถามยากๆ
ปัญหาก็คือรัฐบาลกลางดำเนินคดีได้หรือไม่
จากหลักฐานที่พวกเขามีของ คณะกรรมาธิการอาชญากรรมของรัฐบาลกลาง
และหน้าที่ของผมก็คือพยายามโน้มน้าวพวกเขาว่า พวกเขาดำเนินคดีนั้นไม่ได้
เจฟฟรีย์ เอปสตีนกับทีมของเขา เป็นแค่ขบวนการใหญ่ที่มีทั้งเงิน อำนาจ
และอิทธิพลที่จู่โจมสำนักงานอัยการรัฐ
สำนักงานอัยการสหรัฐฯ
พยายามที่จะได้สิ่งที่พวกเขาต้องการ และในที่สุดพวกเขาก็ได้มัน
ในที่สุด พวกเขาก็ตัดสินใจว่า เลือกสิบเบี้ยใกล้มือ
ดีกว่ายี่สิบเบี้ยไกลมือ
และพวกเขาก็ตกลงให้เขา ยอมรับความผิดข้อหาของรัฐ รับโทษ
แล้วจ่ายค่าทดแทนมหาศาลแก่เหยื่อที่ถูกกล่าวหา
ผมจะบอกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจให้ฟัง สุดท้ายแล้ว
เจฟฟรีย์ เอปสตีน คิดว่าเราทำข้อตกลงได้ไม่ดีเท่าไหร่
เขาโกรธเรามาก เขาคิดว่าเขาสามารถทำได้ดีกว่านั้น
สวัสดี เจฟฟรีย์ นี่จอร์จ รัชพูดนะ
- จอร์จ สบายดีเหรอ - สบายดี
(หลังทำข้อตกลงยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษ นักข่าวจอร์จ รัชก็สัมภาษณ์เจฟฟรีย์ เอปสตีน)
คุณอยากพูดอะไรไหมกับเรื่องที่ว่า
การตกลงของคุณถูกจัดว่าเป็นการตกลงลับๆ ในห้องด้านหลังที่ให้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
ที่ด้วยวิธีใดก็ตาม พวกเขาได้รับมันผ่านเส้นสายทางการเมือง
ของทีมทนายความของคุณ
- จอร์จ ทุกอย่างมันไร้สาระสิ้นดี - มัน... เป็น...
ในการตรวจสอบอย่างใกล้ชิด คุณจะพบว่าโทษของผมหนักกว่า
ไม่ใช่เบากว่า หนักกว่าคนอื่นๆ ทุกคน
ที่โดนข้อหาชักชวนให้ค้าประเวณี
ไม่มีเด็กสาวเคยมาที่บ้านของผม อย่างแรกเลย ผมไม่เคยออกจากบ้าน
ฉะนั้นเด็กสาวที่เคยมาที่บ้านของผม มาเพื่อเอาเงิน
เพื่อหาเงิน
ยังไงก็ตาม นิวยอร์ก
คุณน่าจะเข้าใจ สำหรับข้อหาเดียวกัน
โดนปรับ 100 ดอลลาร์
นั่นคือข้อหาในนิวยอร์กสำหรับพฤติกรรมแบบนี้
- ฉะนั้น มันสองข้อหา - ใช่
เราจะได้เข้าใจกันชัดเจนนะ ข้อหาหนึ่งคือชักชวนให้ค้าประเวณี
นั่นไม่เกี่ยวข้องอะไรกับผู้เยาว์
แค่การชักชวนให้ค้าประเวณี
อีกข้อหาหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์คือ เป็นธุระจัดหาผู้เยาว์
เพื่อกระทำการค้าประเวณี
ฉะนั้น นั่นแค่สองข้อหา และไม่มีข้อหาไหน ไม่มีเลย
ไม่มีข้อหาไหนหรือข้อข้อกล่าวหาใดๆ
ว่าเป็นการร่วมประเวณีตามที่ถูกกล่าวหา
ข้อหาของรัฐคือแค่เป็นธุระจัดหาเฉยๆ
ไม่เกี่ยวข้องกับการร่วมประเวณี มันคือการเป็นธุระจัดหาเพื่อค้าประเวณี
อะไร...
ถ้าคุณค้นดูนะ แม้กระทั่งเมื่อหกเดือนที่แล้ว
การชักชวนโสเภณีอายุ 16 ปีก็เป็น ความผิดลหุโทษที่ร้ายแรงน้อยสุด
ซึ่งมีโทษปรับ 100 ดอลลาร์ เหมือนการข้ามถนนอย่างผิดกฎหมาย
พวกเขาตราหน้าเราว่าเป็นโสเภณีเด็ก
และมันก็น่าอับอายที่ถูกระบุว่าเป็นอย่างนั้น
มันน่าขายหน้า มันเจ็บปวด มันเป็นทุกอย่างเลย
เด็กสาวเหล่านี้ไม่ใช่โสเภณี
พวกเธอเป็นเด็กมัธยมต้น และมัธยมปลาย เป็นแค่เด็ก
เหยื่อเหล่านี้ถูกทิ้งให้รู้สึกพ่ายแพ้ และถูกทำลายโดยที่ไม่มีคำตอบ
ฉันตกใจมากตอนอ่านข่าวว่า มีข้อตกลงยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษ
ฉันไม่ยักรู้ว่าเราตกลงกับรัฐบาลได้
(ผู้หนีรอด)
และได้รับโทษเบาลง
ขึ้นอยู่กับว่าคุณมีอำนาจและเงินมากแค่ไหน
เราไม่ได้รับความเป็นธรรม
ทุกคนทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
และเราก็รู้ว่าสิ่งที่รัฐบาลทำก็คือ
พวกเขาปกปิดความจริงเหยื่อทุกคน เราเลยไม่มีโอกาสสู้คดีในศาล
ฉะนั้น ใช่ค่ะ ฉันถูกเจฟฟรีย์ เอปสตีนล่วงละเมิดทางเพศ
แต่ฉันถูกทำให้เป็นเหยื่ออีกครั้ง โดยรัฐบาลเดียวกัน
ที่ควรจะปกป้องเรา
พวกเขาไม่ฟังสิ่งที่เราพูด
ฉะนั้น ใช่ค่ะ ฉันโกรธ ตอนนี้ฉันก็ยังโกรธมาก
ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนอย่างเจฟฟ์
ฉันคิดว่าพวกเขามักจะไม่ต้อง...
เผชิญกับผลที่ตามมา สำหรับการกระทำของพวกเขา
ฉันแค่อยากให้เจฟฟ์ถูกดำเนินคดี
ฉันอยากให้เขาไม่สามารถ หาทางออกได้ด้วยเงินของเขา
แล้วฉันก็ได้รู้ว่ามีการทำข้อตกลงนี้
ที่ประวัติถูกปิดผนึกและ...
ฉันก็ไม่สามารถทำอะไร ที่จะเอาผิดเขาในทางอาญาได้อีกแล้ว
ฉันอารมณ์เสียกับมันมาก
ฉันโกรธมันและไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ
แทบจะในทันที หลังการลงนามข้อตกลงยุติคดีความ
อย่างลับๆ ระหว่างเจฟฟรีย์ เอปสตีนและรัฐบาล
ผมบอกลูกความทุกคนของผมว่าผมต้องสู้คดีนี้
และสิ่งดีที่สุดที่ผมทำได้ก็คือ
บังคับใช้สิทธิ์ของคุณ ตามกฎหมายสิทธิของเหยื่ออาชญากรรม
ซึ่งทำให้มั่นใจว่าเหยื่อในคดีอาญา
มีสิทธิพื้นฐานซึ่งรวมถึงสิทธิ
ที่จะปรึกษาอัยการในคดีก่อนที่จะมีการตัดสินคดี
เราต้องยื่นฟ้อง
ถ้าศาลบอกว่าเหยื่อเหล่านี้มีสิทธิ์สู้คดี
ก็อาจมีการไต่สวนใหม่ ต่อหน้าผู้พิพากษาศาลส่วนกลาง
ที่เหยื่อเหล่านี้มีสิทธิ์แสดงการคัดค้านข้อตกลงนี้
และผู้พิพากษาก็อาจตัดสินว่า
เจฟฟรีย์ เอปสตีน คุณได้เข้าสู่สัญญา
ที่ผิดกฎหมายตั้งแต่เริ่มแรก
มันจะเป็นโมฆะ
คุณไม่มีความคุ้มครอง รัฐบาลกลางมีสิทธิ์
ดำเนินคดีคุณ
และมีสิทธิ์ดำเนินคดีผู้สมรู้รวมคิดของคุณ
สิ่งต่อมาที่เราทำอีกอย่างคือ
เราขอการโต้ตอบอีเมลทั้งหมด
ระหว่างสำนักงานอัยการสหรัฐฯ กับเจฟฟรีย์ เอปสตีน
เพื่อสนับสนุนข้อกล่าวหาของเราว่า มีความพยายามร่วมมือกัน
เพื่อให้...
ข้อตกลงลับบรรลุผล
โดยที่เหยื่อไม่รู้
มีเหตุการณ์ที่ผิดปกติหลายอย่าง
ที่เกิดขึ้นซึ่งเชื่อมโยงกับการเจรจา
ข้อตกลงยุติคดีความนี้
มีการติดต่อสื่อสารกันหลายร้อยอีเมล
ที่ส่งโต้ตอบกัน
(อดีตผู้ช่วยอัยการสหรัฐฯ)
เราพบว่ามารี วิยาฟานญ่า
ส่งอีเมลโต้ตอบกับทนายของเจฟฟรีย์หลายครั้ง
ถามพวกเขาว่า พวกเขาต้องการเปลี่ยนแปลงอะไรไหม
มีจุดหนึ่งในอีเมลของเธอ เธอบอกทนายของเจฟฟรีย์
"อย่าส่งอีเมลถึงฉันที่ที่ทำงานอีก นี่จีเมลของฉัน ส่งอีเมลถึงฉันเข้าจีเมลของฉัน"
(อดีตอัยการสหรัฐฯ เขตใต้ของรัฐฟลอริดา)
คุณอาคอสต้าจัดประชุม นอกสำนักงานอัยการสหรัฐฯ
นอกสำนักงานทนายความ
ในห้องที่โรงแรมแมร์ริออต
ที่มีเจตนาชัดเจน ที่จะรักษาความลับของการเจรจา
ที่กำลังเกิดขึ้น
ถ้ามีเหยื่อคนไหนรู้ว่า เกิดอะไรขึ้นในการสมรู้ร่วมคิดนี้
ระหว่างเจฟฟรีย์ เอปสตีนกับรัฐบาล
พวกเขาอาจทำให้เรื่องทั้งหมดพังได้
ก่อนจะมีข้อตกลงยอมรับผิดเพื่อได้ลดโทษ ผมคิดว่าจุดสนใจอยู่ที่ฟลอริดา
พวกเขาไม่รู้ว่ามันขยายตัวมากขึ้น
ถึงขั้นที่เหยื่อถูกค้ากาม และต้องเดินทาง รวมทั้งให้คนอื่นยืมตัว
ทั่วประเทศและทั่วโลก
ผมกำลังอ่านคำร้องทุกข์ ที่เวอร์จิเนีย โรเบิร์ตส์ยื่นปรักปรำคุณ
จริงหรือไม่ครับ ที่เพื่อนของคุณคนหนึ่ง
ส่งผู้หญิงอายุ 12 ปีสามคนให้คุณ
เพื่อที่คุณจะได้ล่วงละเมิดทางเพศ ในวันเกิดครั้งหนึ่งของคุณ
ขัดแย้งกัน ทำให้ลำบากใจ
- ไม่เกี่ยวข้องกับคดีความนี้ - ขอโทษ
แต่คุณ... คุณจะบอกว่านั่นเป็นส่วนหนึ่งของคดีความเหรอ
ครับ ผมจะอ่านมันเลย
มันเป็นวันเกิดของเจฟฟรีย์ในปีหนึ่ง ฉันจำไม่ได้ว่าปีไหน
แต่ฉันว่าราวๆ หนึ่งปีได้ที่... แบบว่า...
(ผู้หนีรอด)
เรามีความสัมพันธ์กันหรือที่เรารู้จักกัน
และเขาก็หัวเราะเกี่ยวกับความจริงที่ว่า
เพื่อนเขาส่งเด็กผู้หญิง อายุ 12 ปีมาให้เขาหลายคน
เด็กที่เขาซื้อมาจากพ่อแม่ของพวกเธอ
ในวันเกิดครั้งหนึ่งของจำเลยเอปสตีน
เพื่อนคนหนึ่งของจำเลยเอปสตีน
ส่งเด็กผู้หญิงอายุ 12 ปี จากฝรั่งเศสมาให้เขาสามคน
ซึ่งพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ เพื่อให้จำเลย ใช้ประโยชน์และล่วงละเมิดทางเพศ
หลังจากทำอย่างนั้นแล้ว พวกเธอก็ถูกส่งกลับฝรั่งเศสในวันรุ่งขึ้น
- จริงหรือไม่ - อีกครั้งครับ
ผมขอคัดค้าน ไม่เกี่ยวข้องกัน ขัดแย้งกัน ทำให้ลำบากใจ
ได้ครับ
ผมอยากตอบคำถามนั้นนะ ผมอยากตอบจริงๆ
ยังไงก็ตาม ทนายของผมบอกว่า ผมต้องอ้างสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม
สิทธิในการมีทนาย และสิทธิความเสมอภาคทางกฎหมาย
ภายใต้กฎหมายรัฐธรรมนูญสหรัฐฯ
คุณอ้างสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม
สำหรับคำถามเหล่านี้แต่ละข้อ
เพราะคุณรู้ว่าคำตอบของคุณจะปรักปรำคุณ
และคุณรู้สึกว่ามันจะส่งผลให้คุณ ถูกดำเนินคดีสำหรับความผิดเหล่านี้
ถูกต้องไหมครับ
คัดค้านครับ ขัดแย้งกัน ทำให้ลำบากใจ
และขอข้อสรุปทางกฎหมาย
ตอบ
ไม่ ที่จริง ศาลฎีกากล่าวไว้เมื่อเร็วๆ นี้
ว่าสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม มีไว้เพื่อคุ้มครองผู้บริสุทธิ์
ผมถึงได้อยากตอบคำถามนั้น
(กาตาลุญญา, สเปน)
ฉันอยู่ที่นี่ในสเปนเพราะมันไกลมาก
เจฟฟรีย์ เอปสตีนไม่มีวันหาฉันเจอที่นี่
ฉันชื่อซาราห์ แรนซัม
ในปี 2006
ฉันถูกเจฟฟรีย์ เอปสตีนค้าประเวณี
(ผู้หนีรอด)
(นิวยอร์กซิตี ปี 2006)
ฉันเพิ่งอายุครบ 22 ปี ตอนที่ฉันตัดสนใจไปนิวยอร์ก
นิวยอร์กคือที่ที่ความฝันของทุกคนเป็นจริง
ฉันเก็บของลงกระเป๋า ตื่นเต้นมาก
แล้วก็นั่งเครื่องบินไปลง ที่นิวยอร์กในวันที่หนึ่งกันยายน
ยังไงก็ตาม ฉันไม่รู้จักใครเลย เงินก็มีไม่มากนัก
ฉันอยู่ที่นั่นประมาณสองสัปดาห์ แล้วคืนหนึ่งฉันไปเที่ยวคลับชื่อคัวโอ
และฉันก็รู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง นาทาเลีย มาลีเชฟ
เธอเป็นเพื่อนกับฉันทันที เธอกลายเป็นเหมือนเพื่อนสนิทของฉันทันที
เธอพูดว่าเธอรู้จักผู้ชายที่น่าทึ่งคนหนึ่ง เขาเป็นคนใจบุญ
ชายคนนี้เป็นคนใจดีจริงๆ
และฉันมีความฝันอะไรก็ตาม เขาทำให้มันเป็นจริงได้
นาทาเลียพูดว่าชายคนนี้อยากรู้จักเธอ
เราจะไปดูหนังกัน
แน่นอน เขาคือเจฟฟรีย์
เขาดูดีมีเสน่ห์
เป็นมิตร ห่วงใยคนอื่น ตรงที่เขาตั้งใจฟังฉันจริงๆ
แล้วฉันก็ได้รับโทรศัพท์
น่าจะในวันรุ่งขึ้นหรือสองวันต่อมา
และก็เป็นนาทาเลีย พูดว่า
"เธอต้องไม่เชื่อแน่ๆ
เจฟฟรีย์คิดว่าเธอเยี่ยมมากเลย"
ผู้ชายคนนี้อยากช่วยฉัน จ่ายค่าเล่าเรียนให้ฉัน
เขาจะช่วยให้ฉันได้เข้าเรียน สถาบันเทคโนโลยีแฟชั่น
นาทาเลียพูดว่า เขามีเกาะส่วนตัวด้วยนะ
และเราก็จะนั่งเครื่องบินส่วนตัวของเขาไปกัน มันสุดยอดเลย
มันเหมือนสวรรค์เขตร้อนเลย และฉันก็ตื่นเต้นมากที่จะได้
นั่งเครื่องบินส่วนตัวไปเกาะส่วนตัว
ในการเดินทางโดยเครื่องบินครั้งแรกนั้นเอง
ที่มีบางอย่างแปลกๆ เกิดขึ้น
เจฟฟรีย์มีเซ็กซ์แบบรุนแรง กับหญิงสาวอีกคนต่อหน้าทุกคน
คนอื่นๆ ทุกคนแกล้งทำเป็นหลับและไม่สนใจมัน
และฉันก็พบว่ามันแปลกมาก ที่ไม่มีใครพูดหรือมีปฏิกิริยาอะไร
ฉันก็เลยแกล้งทำเป็นหลับ ฉันไม่รู้จะมองไปทางไหน
มันน่าตกใจมาก ฉันยังคงจำมันได้ติดตา
และตอนนั้นฉันก็น่าจะรู้
ฉันน่าจะเชื่อสัญชาตญาณของฉัน แต่ฉัน...
ฉันไม่เชื่อ
(ลิตเติล เซนต์ เจมส์ หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐฯ)
เกาะนี้ใหญ่ประมาณ 75 เอเคอร์
(ชาวเมืองเซนต์โทมัส)
จากเซนต์โทมัสก็ใช้เวลาประมาณสิบนาที
นั่งเรือโดยสารไปที่เกาะ
นี่คือที่อยู่อาศัยหลักของคุณเอปสตีน
ซึ่งก็คือเกาะของลิตเติล เซนต์ เจมส์
คุณเอปสตีนสร้างห้องอาบน้ำเล็กๆ และบ้านริมหาดไว้ทั่วเกาะ
หลังคาสีฟ้า
ที่อยู่ใกล้น้ำที่สุดคือที่พักส่วนตัวของคุณเอปสตีน
และบ้านหลังใหญ่กับเรือนรับรองแขก นั่นคือที่ที่แขกจะมาพัก
เขาไม่ใช่ตัวแทนของชาวหมู่เกาะเวอร์จิน
ผมบอกได้เลย
แต่การอยู่บนเกาะคนเดียว
ผมว่าเขาคงรู้สึกว่าทำอะไรก็ได้ที่เขาอยากทำ
เกาะนี้เป็นที่หนึ่งที่เจฟฟรีย์ชอบไปมาก
เพราะมันห่างไกลจากเมืองใหญ่มาก
แน่นอนเลยว่ามันสวยมาก
มันมีชื่อเล่นด้วย
เกาะคนใคร่เด็ก
แต่นั่นไม่ใช่ชื่อเล่นที่เจฟฟรีย์ตั้งให้มัน
มันคือลิตเติล เซนต์ เจฟส์
นั่นคือชื่อเล่นที่เขาตั้งให้มัน
แต่จริงๆ แล้วมันคือเกาะปาร์ตี้มั่วเซ็กซ์
เพราะเกาะนั้นมีความหมายกับฉันอย่างนั้น
ผมเริ่มทำงานบนเกาะนี้ในปี 1999
และทำงานจนถึง สิ้นปี 2005 หรือไม่ก็ต้นปี 2006
ผมทำหน้าที่ซ่อมบำรุง ระบบโทรคมนาคมของเจฟฟรีย์ เอปสตีน
และอุปกรณ์ข้อมูล
เพราะเขาต้องการ เครือข่ายโทรศัพท์มือถือส่วนตัว
(ที่ส่วนบุคคล ห้ามบุกรุก)
ความเป็นส่วนตัว สำคัญมากสำหรับเจฟฟรีย์ เอปสตีน
ผมไปที่เกาะนั้นสักร้อยครั้งได้
ผมอยู่ในอาคารทุกหลังที่มีอยู่บนเกาะในตอนนั้น
ผมพูดได้ว่าทุกเดือนเว้นเดือน ผมเห็นแขกอยู่บนเกาะนั้น
และแขกก็แทบจะเป็นเด็กสาวซะส่วนใหญ่
มีครั้งหนึ่งผมไปที่กรอตโต้ เป็นหาดเล็กๆ
เพราะมันถูกสร้างขึ้น
ตอนผมเดินลงไป
มีสุภาพบุรุษคนหนึ่งที่ไม่ใช่เจฟฟรีย์ กับเด็กสาวสามคน
เด็กสาวสามคนนั้นเปลือยท่อนบน
สุภาพบุรุษคนนั้น...
เปลือยกาย
ผมออกไปจากที่นั่นทันที
บางครั้งก็มีคนอื่นๆ อยู่บนเกาะ
ที่เป็นคนสำคัญ
ผมเห็นอลัน เดอร์โชวิตซ์บนเกาะ
มันเป็นการประชุมธุรกิจมากกว่า อีกครั้งหนึ่งผมเห็น
บิล คลินตันนั่งอยู่กับเจฟฟรีย์ ที่บริเวณระเบียงห้องนั่งเล่น
ซึ่งเป็นที่ที่เจฟฟรีย์ชอบมาก
ตอนนั้นผมไม่เห็นแขกคนอื่นๆ อยู่ที่นั่นเลย
ผมแค่พูดว่า "เฮ้ย โอ้โฮ
เจฟฟรีย์อยู่กับบิล คลินตัน"
ไม่ใช่ทุกอย่างที่ผู้ชายมีส่วนร่วม
ฉันเห็นคนบนเกาะ
ที่มากินอาหารกลางวันหรืออาหารเย็น และพวกเขาก็อยู่ไม่นาน
เจฟฟรีย์สังสรรค์กับคนมีอำนาจ และมีชื่อเสียงหลายคนมาก
ทั้งในด้านการเมืองและด้านการเงิน และก็...
ราชนิกุลอังกฤษ
น่าจะราวๆ ปี 2004 ผมเห็นเจ้าชายแอนดรูว์ เขาอยู่ที่สระว่ายน้ำ
ตอนนั้นเขาอยู่กับเด็กสาวที่ผมไม่รู้จัก
เธออายุยังน้อย และก็เปลือยท่อนบน
พวกเขากำลังเล้าโลมกัน
เขา...
จับโน่นนี่เธอและก็บดบี้เธอ
เราบอกตัวเองว่าเราไม่รู้แน่ชัด
เราไม่เคยเห็นอะไรเลย
แต่นั่นเป็นแค่การหาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง
เจฟฟรีย์ เอปสตีน เขาเป็นคนที่ ปกปิดความเบี่ยงเบนของตัวเองได้ดีมาก
แต่เขาก็ปกปิดมันได้ไม่ดีขนาดนั้น
วันหนึ่งคนดูแลสระว่ายน้ำ อยู่บนเกาะตอนที่ผมถึงที่นั่น
เขาพูดว่า "ทำไมคุณถึงทำงานนี้"
ผมพูดว่า
"ผมก็ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ... เพราะเงินน่ะ"
เขาพูดว่า "คุณมีลูกหรือเปล่า"
ผมก็ตอบว่า "มีสิ ผมมีลูกสาวสองคน อายุ 13 กับ 15"
เขาพูดว่า "เป็นคุณจะให้ลูกสาวคุณมาที่เกาะนี้ไหม"
พอเขาพูดอย่างนั้น
ผมก็คิดได้ว่าผมคงไม่ให้ลูกผมสองคน อยู่ใกล้ผู้ชายคนนั้นในรัศมีห้าไมล์แน่
แล้ววันรุ่งขึ้นผมก็ลาออก
ผมไม่เชื่อว่าเจฟฟรีย์ เอปสตีนเคยเสียใจ
ในสิ่งที่เขาทำมาในชีวิตเลยสักอย่าง
ผมคิดว่าเขาเป็นหนึ่งในพวกต่อต้านสังคม
ที่สามารถใช้ชีวิตอยู่กับความวิปริตของเขา แบบไหนก็ได้ที่เขาต้องการ
ที่หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐฯ มีพวกเจ้าหน้าที่พูดแบบว่า
"สวัสดี คุณเอปสตีน ดีใจที่ได้เจอคุณอีก"
ต้อนรับเขาที่สนามบิน
ราวกับว่าเขาเป็นคนดังอะไรสักอย่าง
กับเด็กสาวประมาณห้าคนเดินตามเขา แต่ไม่มีใครพูดอะไรเลย
และฉันก็คิดว่าพวกเขารู้
พนักงานที่สนามบินรู้ เจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศรู้
นักบินก็รู้ พนักงานรับเครื่องบินลงจอดรู้
พนักงานขนกระเป๋าลงจากเครื่องบินก็รู้
พวกเขาทุกคนรู้
ตั้งแต่วันแรกที่ฉันไปถึงเกาะ
การล่วงละเมิดก็เริ่มขึ้น
นาทาเลียโทรบอกฉันว่า เขาอยากเจอฉันในห้องของเขา
และก็มีโต๊ะนวดแล้วเขาก็บอกให้ฉันขึ้นไปบนโต๊ะ
เขาข่มขืนฉัน
มันเหมือนนอนอยู่บนโต๊ะของศัลยแพทย์
แล้วมีคนทำโน่นนี่คุณ
ที่คุณควบคุมอะไรไม่ได้เลย คุณไม่มีเรี่ยวแรง
ฉันติดกับ
ตั้งแต่วันแรกเลย ฉันคิดว่าฉันช็อกมาก
เพราะฉันคิดว่าเขายิ่งเห็น
เราถูกทำลายมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งสนุกกับมันมากเท่านั้น
มันยิ่งทำให้เขาตื่นเต้นมากเท่านั้น
บริเวณนี้ทำให้ฉันนึกถึง
เย็นวันที่ฉันพยายามหนีออกจากเกาะ
หลังจากที่ฉันถูกข่มขืนสามครั้งในวันนั้น
และเขาก็ทำสิ่งต่างๆ
ที่...
มันเป็น... ขอโทษค่ะ
เขาทำสิ่งต่างๆ ที่ไม่มีผู้ชายคนไหนควรทำกับผู้หญิง
เขาทำมันตลอดเวลา แล้ววันนั้นฉันก็ทนไม่ไหว
แผนของฉันคือว่ายน้ำหนีไป
และฉันก็เจาะจงไปยังส่วนที่อยู่ห่างไกลของเกาะ
ก่อนที่ฉันจะรวบรวมความคิดได้ว่า จะปีนลงไปยังไง
ลงไปในทะเล ว่ายน้ำไปยังไง เจฟฟรีย์ เอปสตีนก็หาฉันเจอ
แทบจะในทันที เขารู้ว่าฉันอยู่ตรงไหน ตำแหน่งไหน
ตอนนั้นเองที่ฉันรู้ว่าฉันถูกถ่ายภาพอยู่ ฉันถูกเฝ้าดูตลอดเวลา
มีกล้องอยู่ทั่วเกาะ แล้วเขาก็พาฉันกลับไป
เกาะของเจฟฟรีย์ มันเหมือนเรื่องหลอกลวง
เรื่องเลวร้ายบางอย่างเกิดขึ้นที่นั่น
ฉันชอนเท เดวีส์
ฉันเจอเจฟฟรีย์ เอปสตีนครั้งแรกตอนอายุ 21 ปี
ฉันทำงานให้เจฟฟรีย์เป็นพนักงานนวดอาชีพ
ตอนนั้นปลายปี 2001
พวกเขาพูดว่าเราจะบินไปเกาะของเจฟฟรีย์
ฉันจะได้ไปที่เกาะส่วนตัว
ในแคริบเบียนและก็ทุกอย่างนี้มัน
แปลกสำหรับฉันมากจนฉันแบบว่า
ฉันเริ่มรู้สึกตื่นเต้นมากเพราะฉันเริ่มที่จะเห็น
ผลประโยชน์เพิ่มเติมในการทำงานให้พวกเขา
พวกเขาพาฉันเดินชมรอบๆ เกาะ
บ้านพักต่างๆ และที่ที่ฉันจะพักอยู่
หลังอาหารเย็นคืนนั้น ฉันกลับไปที่ห้องของฉัน
แล้วซาราห์ เคลเลน ผู้ช่วยของพวกเขา ก็มาเคาะประตูและพูดว่า
"เจฟฟรีย์พร้อมจะให้นวดแล้ว"
มันเริ่มรู้สึกเหมือนว่านี่ไม่โอเคเลย
นี่มันไม่... มันต้องไม่เป็นไปด้วยดีแน่
ฉันเริ่มนวดอย่างที่เคยทำมาตลอด
แล้วเขาก็พลิกตัวและโยนฉันลงบนเตียง
ด้วยการรวบจับข้อมือฉันไว้แล้วก็ข่มขืนฉัน
เขาโดดลงจากเตียงแล้วก็ไปอาบน้ำ
ฉันก็โดดลงจากเตียงแล้ววิ่งออกประตูไป
และก็วิ่งกลับไปที่บ้านพักของฉัน
ฉันทิ้งรองเท้าไว้และก็วิ่งเท้าเปล่ากลับไป
พอฉันไปถึงบ้านพักของฉัน เท้าฉันแตกเป็นแผลหมดเลย
แล้วคืนนั้นฉันก็ร้องไห้จนหลับไปและก็...
ตื่นนอนในวันรุ่งขึ้น และฉันก็พยายามทำเหมือนมันไม่ได้เกิดขึ้น
ฉันขัดขืนหรือเปล่าเหรอ ขัดขืนค่ะ ฉันปฏิเสธหรือเปล่า ปฏิเสธค่ะ
ฉันต่อสู้หรือเปล่า เปล่าค่ะ
ฉันกลัวน่ะ
ฉันโดดเดี่ยวอยู่บนเกาะส่วนตัวในที่ห่างไกล
เลยไม่ได้...
เลยปล่อยให้มันเกิดขึ้น
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2008)
เจฟฟรีย์ เอปสตีน ถูกจำคุกก่อนสิบนาฬิกาเมื่อเช้านี้
เขายอมรับความผิด ในศาลที่พิจารณาคดีโดยเปิดเผย
เขาตกลงรับโทษจำคุก 18 เดือน ในทัณฑสถานปาล์มบีช
มันเป็นการเจรจาต่อรอง ระหว่างรัฐบาลกลางกับรัฐ
ที่คุณเอปสตีน
จะจำคุกที่เรือนจำของเคาน์ตี้
ซึ่งเป็นเรือนจำของเรา
คุณเอปสตีนอยู่ในตึกที
ซึ่งตั้งอยู่ตรงที่ผมชี้อยู่นี่
การบอกว่านี่คือการลงโทษจำคุก
เป็นการทำให้เข้าใจผิดอย่างเลวร้าย
เขาจำคุกในปีกตึกส่วนตัวของเรือนจำ
ประตูห้องขังของเขาถูกเปิดทิ้งไว้
เขาได้กินอาหารที่คนอื่นๆ ไม่ได้กิน
เขาได้ห้องดูทีวี
เขาได้พบกับทนายของเขาเกือบตลอดเวลา
ตอนเขาอยู่ที่เรือนจำ
(ผู้กระทำผิดทางเพศปาล์มบีช 'ได้รับการปฏิบัติที่แตกต่าง')
คุณเอปสตีนได้ออกไปทำงานนอกเรื่อนจำ ตามที่เขามีคุณสมบัติเหมาะสม
ทันทีที่เขาจำคุก
(ผู้กระทำผิดทางเพศปาล์มบีช ได้ออกไปทำงานนอกเรือนจำ)
บางครั้งคุณได้ออกไปจากเรือนจำหรือไม่
คุณต้องกลับไปรายงานตัวที่เรือนจำทุกวันหรือไม่
ใช่ ผมกลับไปรายงานตัวที่เรือนจำตอนสองทุ่ม
ทุกวันเหรอครับ
ใช่ครับ
คุณได้ออกไปทำงานนอกเรือนจำ สัปดาห์ละเจ็ดวันเลยใช่ไหม
ไม่ใช่ครับ
คุณออกไปทำงานนอกเรือนจำสัปดาห์ละกี่วัน
หกวัน
และในหกวันนั้น
คุณได้ออกไปทำงานนอกเรือนจำวันละกี่ชั่วโมง
สิบสองครับ
ที่ผู้กระทำผิดทางเพศ
ได้ออกไปทำงานนอกเรือนจำ ผมว่ามันไม่สมเหตุสมผลเลย
ผู้ต้องขังคนอื่นๆ ทั้งหมด ก็จะได้รับสิทธิพิเศษเช่่นเดียวกัน
ถ้าพวกเขามีคุณสมบัติตามปัจจัยที่กำหนด
คุณเอปสตีนต้องยื่นใบคำขออนุญาตทำงาน
นั่นคือสิ่งที่ผมถืออยู่ในมือ
"ผู้เข้าร่วมจะไม่เกี่ยวพันหรือติดต่อกับบุคคลใด
ืที่เกี่ยวพันกับกิจกรรมใดๆ ที่ผิดกฎหมาย"
ส่วนหนึ่งของข้อตกลงคือ ผู้ช่วยนายอำเภอที่ออกเวรแล้ว
ที่เขาต้องรับผิดชอบจ่ายเงินเดือนให้
จะอยู่กับเขาตลอดเวลา ที่ออฟฟิศของเขา
(อัตราต่อชั่วโมง)
มันประมาณ 42 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง ค่าจ้างผู้ช่วยนายอำเภอให้อยู่กับเขา
ฉะนั้นก็วันละ 12 ชั่วโมง
นี่คือเงินที่เอปสตีนจ่ายให้
รวมทั้งสิ้น 128,136 ดอลลาร์
ที่ออฟฟิศ เขาสามารถขอให้ ผู้หญิงคนอื่นๆ ส่งรูปมาให้เขาได้
เขาให้ผู้หญิงบินมาหาเขาได้ เขามีส่วนร่วมในการกระทำทางเพศได้
เราได้รับคุณเอปสตีน ภายใต้เงื่อนไขหลายอย่างที่เราไม่คุ้นชิน
และเราก็ทำอย่างดีที่สุดเท่าที่ทำได้ ภายใต้ปัจจัยกำหนดที่เรามีอยู่
(ทะเบียนผู้ล่าเหยื่อทางเพศ ผู้กระทำผิดทางเพศ)
(ทะเบียนอาชญากร)
มันตัดสินใจยากว่า ส่วนไหนของข้อตกลงแย่ที่สุด แต่ฉันคิดว่า
สิ่งที่น่าหัวเราะที่สุดน่าจะตรงที่ เขาได้รับอนุญาตให้ออกจากคุก
เขาก็เหมือนกับว่า
เขาพักอยู่ในโรงแรมที่แย่มากๆ
(อาคารสำนักงานงานยุติธรรมทางอาญา)
เขาติดคุก มันคืออะไรก็ตาม แต่คุณก็รู้จักฮอลิเดย์ อินน์ เยี่ยมเลย
ฉันถูกข่มขืนซ้ำแล้วซ้ำอีก
เพราะอเล็กซ์ อาคอสต้าใจไม่ถึง หรือไม่กล้าที่จะปกป้องเรา
(เวสต์ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2009)
เดินสองสามก้าว
ยิ้มและโบกมือให้ผู้ช่วยนายอำเภอที่ประตู
เราดูเจฟฟรีย์ เอปสตีนเดินออกจากคุก แต่มีเพียงทนายของเขาที่ได้ข่าวจากเขา
เขามีความสุขมากที่โทษจำคุกของเขาสิ้นสุดลง
เขาจะได้เริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตของเขา
(ออกคุกแล้ว)
เจฟฟรีย์ เอปสตีน มหาเศรษฐีปาล์มบีช ตื่นนอนในคฤหาสน์ของเขาเมื่อเช้านี้
หลังจำคุกเพียง 13 เดือน จากโทษจำคุก 18 เดือนของเขา
ข้อหาจ่ายเงินให้เด็กสาว อายุต่ำกว่าเกณฑ์เพื่อร่วมประเวณี
เอปสตีนจะถูกคุมตัวให้อยู่ในบ้าน นาน 12 เดือนที่บ้านของเขาในปาล์มบีช
ชายวัย 54 ปีคนนี้ จะถูกจำกัดให้อยู่แต่ในบ้านของเขา
ยกเว้นออกไปทำงานและทำกิจกรรมอื่น ที่ได้รับอนุมัติจากเจ้าหน้าที่คุมประพฤติของเขา
ในปี 2009 หลังจากเจฟฟรีย์ เอปสตีนออกจากคุก
แบรด เอ็ดเวิร์ดส์ ทนายของเหยื่อก็ขอให้ผม
ติดตามเจฟฟรีย์เพื่อดูว่า เขาทำตามเงื่อนไขการคุมประพฤติหรือเปล่า
เราอยู่ห่างจากบ้านของเจฟฟรีย์ ไปทางตะวันออกราวๆ หนึ่งช่วงตึกครึ่ง
(นักสืบเอกชน)
ถนนตรงนี้เราจะเห็นได้ชัดเจนว่า ใครเข้าออกประตูรั้วบ้านของเขาบ้าง
มีสองครั้งที่เรารู้ว่าเจฟฟรีย์ซ่อนตัว
อยู่ในรถตอนที่เขาออกไป
เขาฝ่าฝืนเงื่อนไขการคุมประพฤติแทบทุกวัน
นี่แค่การฝ่าฝืนต่างๆ ยาวถึง 11 หน้า
ผมคิดว่าผมเองบันทึกไว้ 66 วัน
ที่เขาฝ่าฝืนเงื่อนไขการคุมประพฤติ
โดยเฉพาะในวันนี้
เอปสตีนออกจากบ้านของเขา
แล้วขับรถไปเซาท์บีช ที่ที่เขาเจอกับอลัน เดอร์โชวิตซ์ที่โรงแรม
นี่คือรูปของอีกอร์ คนคุ้มกันของเขา อยู่ข้างนอกกำลังรอพวกเขาออกมา
นั่นรถเอสคาเลดของเขา
ผมติดต่อเจ้าหน้าที่คุมประพฤติ
ถามว่า "คุณรู้ไหมว่าเจฟฟรีย์อยู่ไหน" เธอตอบว่า
"รู้ เขาอยู่ที่บ้านของเขา"
ผมบอกว่า "เปล่า ไม่ได้อยู่ เขาอยู่ที่โรงแรมในไมแอมี"
ผมอยู่ข้างนอกรอให้เจฟฟรีย์ออกมา
ผมถือกล้องลงจากรถแล้วก็พูดว่า "นี่ ยิ้มหน่อย"
เขาไปนิวยอร์ก ไปที่เกาะของเขา
เขาไปสนามบิน โดดขึ้นเฮลิคอปเตอร์ของเขา
ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปไหน เขาไม่ได้บอกใครเลย
ทุกครั้งที่ผมนำคดีไปให้เจ้าหน้าที่คุมประพฤติ
พวกเขาพูดกับผมเหมือนเดิมตลอด
"คุณจะให้เราทำยังไง เขาเป็นคนดัง"
ลองคิดเรื่องนี้ดูสิ
มีคนใคร่เด็กออกจากคุกมาถูกคุมประพฤติ
การฝ่าฝืนเงื่อนไขการคุมประพฤติ ในรัฐฟลอริดานั้นผิดกฎหมาย
ยกเว้นเจฟฟรีย์ เอปสตีน
(ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ปี 2002)
ในปี 2002 คนที่ออฟฟิศของเจฟฟรีย์ถามฉันว่า ฉันอยากไปเที่ยวแอฟริกาไหม
ฉันลังเลใจที่จะไป เพราะชอกช้ำใจจากเกาะนั่นมาก
แต่ฉันก็พัฒนา
สภาพจิตใจให้ดีขึ้นแบบว่า ตราบใดที่ฉันไม่พูดถึงการล่วงละเมิด
มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ หรอก
มันเป็นอะไรที่ฉันถูกตั้งเงื่อนไขไว้
ตั้งแต่วัยเด็กของฉัน แบบว่า
มีเรื่องน่าเศร้าและเจ็บปวดใจเกิดขึ้นมากมาย
และก็ไม่เคยพูดถึงมันเลย
ครั้งหนึ่งกีเลนโทรมาพูดว่า
"นี่เป็นโอกาสที่ดีมากนะ และเราก็อยากให้คุณไป"
ฉันเปลี่ยนจากพนักงานนวด
มาถูกขอให้เป็นผู้ช่วยส่วนตัวของเขา ในการเดินทางครั้งนี้
โอกาสครั้งนี้ทำให้ฉันมืดบอด
จริงๆ แล้วฉันไม่เคยไปไหนเลย
และการไปแอฟริกาก็เหมือนความฝันที่เป็นจริง
ฉันบินจากลอสแอนเจลิสไปนิวยอร์ก
เครื่องบินพร้อมจะขึ้นบินแล้วตอนฉันไปถึงที่นั่น
แล้วฉันก็นั่งลง
แล้วแขกของเราก็มาถึง
มีบิล คลินตัน
เควิน สเปซีย์ และคริส ทัคเกอร์
ฉันรู้สึก
ทึ่งมาก แบบว่า "โอ้ พระเจ้า"
มันเหมือนฝันเลย
แต่การเดินทางมันเกี่ยวกับองค์กรเอดส์
ที่คลินตันเพิ่งเริ่ม
การเดินทางไปแอฟริกาครั้งนี้
น่าจะเป็นช่วงเวลาเดียว
ที่เยี่ยมที่สุดในชีวิตฉัน
และฉันก็จำได้ว่าฉันเชื่อผิดๆ
ว่าการล่วงละเมิดมันยุติลงแล้ว เพราะไม่มีอะไรเกิดขึ้นในแอฟริกา
คิดว่ามันอาจจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว
แต่หลังจากการเดินทางไปแอฟริกา
การล่วงละเมิดก็เริ่มเกิดขึ้นอีกครั้ง และหลังจากนั้นมันก็ไม่เคยหยุดเลย
มันไม่เคยผุดขึ้นในใจฉันสักครั้งเดียว ว่าฉันได้เงินสำหรับอะไรที่มากไปกว่า
การเป็นพนักงานนวด ฉันแยกแยะมันออกจากกัน
ฉันไปที่นั่นเพื่อทำงาน แล้วชายคนนี้ก็คุกคามทางเพศฉันอีกต่างหาก
สำหรับฉันมันเป็นสองอย่างที่แยกกัน
แน่นอนว่าฉันยังไม่มี
กระบวนความคิดที่เป็นผู้ใหญ่ เหมือนคนอายุ 21, 22, 23 ปกติทั่วไป
แม่ฉันหนีความสัมพันธ์ที่มีแต่ความรุนแรงสุดๆ
ตอนเราหนี ฉันต้องดูแลน้องสาวของฉัน
หลายปีต่อมา น้องสาวอายุ 17 ปีก็มาอยู่กับฉัน
ตอนสุดสัปดาห์หนึ่ง เจฟฟรีย์กับกีเลนบินมาลอสแอนเจลิส
แล้วก็ชวนฉันไปกินอาหารกลางวัน
กีเลนพูดว่า "พาเธอไปด้วยสิ"
ฉันไม่ได้ฉุกคิดเลยว่านี่อาจเป็นความคิดที่ไม่ดี
ฉันไม่เคยคิดว่าเขาจะทำอย่างนี้กับคนอื่น
ฉันไม่เคยคิดเลยจริงๆ
แล้ว...
ฉันก็พาน้องสาวฉันไปด้วย
แล้วก็มีการตัดสินใจกันตอนนั้นที่นั่นเลย
ว่าพวกเขาจะส่งเธอไปเรียนในสเปน
เพื่อเรียนภาษาและทำ ตามความฝันของเธอที่จะได้เป็นล่าม
(มาดริด สเปน)
จนกระทั่งเดือนเมษายน ปี 2005 เกือบสองปีต่อมา
ฉันถึงได้รู้ว่าเขาทำอย่างนี้กับน้องสาวของฉันด้วย
เธอกลับมามีอาการผิดปกติในการกิน
เธอผอมเร็วมากและก็ดูโทรมมาก
เธอสารภาพว่าเจฟฟรีย์...
คุกคามทางเพศเธอ
ตั้งแต่พวกเขาส่งเธอไปเรียน
ฉันไม่เคยรู้จนกระทั่งเธอกลับบ้านมาวันนั้น
น้องสาวฉันคิดว่าเจฟฟรีย์ เป็นคนมีอิทธิพลที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอ
และก็รู้ว่าเขาเป็นเพื่อนกับคนดังๆ และก็...
คนร่ำรวย และก็...
(ปารีส ฝรั่งเศส)
มีการทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นใน อะพาร์ตเมนต์ของเจฟฟรีย์ที่ปารีส
กับฮาร์วีย์ ไวน์สตีน
น้องสาวของฉันวิ่งออกจากห้อง
สติแตกกับสิ่งที่เขาพูดและทำในนั้น
และโดยทันทีทันใด
ผู้ช่วยของฮาร์วีย์ ไวน์สตีนก็เข้ามา เกี่ยวข้องพยายามแก้ไขสถานการณ์
ด้วยการส่งดอกไม้และจดหมายขอโทษ
ทั้งเจฟฟรีย์และฮาร์วีย์เป็นคนที่น่ารังเกียจมาก
ที่ใช้อำนาจของตัวเองหลอกล่อและล่วงละเมิด
ฉันบอกเจฟฟรีย์ว่า ฉันรู้ว่าเขาทำอะไรน้องสาวของฉัน
และไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขาอีกต่อไป
เขาก็บอกฉันว่า
ถ้าฉันคิดว่าฉันประสบความสำเร็จในชีวิตได้ โดยที่ไม่มีเขาช่วยเหลือ ฉันคิดผิดแล้ว
แล้วก็วางหูใส่ฉัน หลังจากนั้นเราก็ไม่เคยพูดกันอีกเลย
ฉันยังคงรู้สึก...
ผิดมหันต์มากเพราะฉันรับผิดชอบเธอและฉันก็...
ให้เธอ... ย้ายไปอยู่ต่างประเทศภายใต้ข้ออ้าง
ที่ว่าเธอจะได้รับการศึกษาที่ดีเยี่ยมนี้
และเธอก็กลับมาด้วยความชอกช้ำจิตใจ
ด้วยน้ำมือของคนคนเดียวกัน กับที่ทำให้ฉันชอกช้ำจิตใจ
ตลอดสามปีที่ผ่านมา และก็...
เธอไม่ได้รู้สึกโกรธเลยได้ยังไง เป็นฉันคงโกรธ
แน่นอนว่าฉันยังคงมี...
ความรู้สึกผิดและความโกรธมากมาย ที่ฉันไม่รู้ว่ามันจะหายไปได้ยังไง
เจฟฟรีย์รู้ว่าจุดอ่อนของคุณคืออะไร
ตอนฉันอายุ 14 ฉันถูกข่มขืน
การข่มขืนครั้งเดียวนั้นจะมีผลกับคุณไปตลอดชีวิต
ส่วนหนึ่งของการค้าประเวณีคือ คุณถูกบังคับตั้งแต่แรก
พอคุณเปิดประตูบานนั้น
แล้วพวกเขาปิดประตูบ้านนั้น คุณก็จะกลับออกมาไม่ได้
เจฟฟรีย์ให้ฉันอยู่ใน อะพาร์ตเมนต์ของเขาในนิวยอร์ก
เขาให้เงินฉันมากพอที่จะซื้ออาหารกิน เขาจัดรถรับส่งให้ฉัน
เขาจะจ่ายค่าเล่าเรียนให้ฉัน
ทั้งชีวิตของฉันขึ้นอยู่กับเจฟฟรีย์
ฉันมีเจฟฟรีย์อยู่ในชีวิตของฉันนานแปดเดือนครึ่ง
นี่เป็นความสัมพันธ์ที่มีแต่การทำร้าย ทั้งทางร่างกายและจิตใจในเวลาเดียวกัน
แต่ฉันก็ออกมาจากมันแล้วก็หายตัวไป
(กาตาลุญญา สเปน)
ตอนฉันหนีมานิวยอร์ก
ฉันหนีเพื่อชีวิตฉัน
ถ้าคุณไม่อยู่ก็ตาย
ง่ายๆ อย่างนั้นเลย
(นิวยอร์กซิตี ปี 2010)
หลังจากที่เจฟฟรีย์ เอปสตีนถูกปล่อยตัว จากการคุมประพฤติ เขาก็ไปนิวยอร์ก
สิ่งแรกที่เขาทำคือปาร์ตี้
คนเหล่านี้ทั้งหมดไปที่บ้านเขา
เจ้าชายอยู่ที่นั่น
วูดดี อัลเลนอยู่ที่นั่น
หลังจากที่ทุกคนรู้ว่า
เด็กสาวอายุต่ำกว่าเกณฑ์มากมายถูกล่วงละเมิด
ผู้คนก็ยังคบหาสมาคมกับเขาต่อ
ผมแค่อยากได้ชีวิตกลับคืนมา
เป็นคนใจบุญสุนทานเหมือนเดิม
ปีที่แล้วผมบริจาคเงินสัก 14 ล้านดอลลาร์ได้
ผมรวบรวมคนที่ฉลาดที่สุดในโลกบางคน
ผมมอบเงินทุนให้วิทยาศาสตร์ล้ำยุคที่เยี่ยมที่สุด
ผมมีผู้ได้รับรางวัลโนเบลหลายคนมาที่นี่ และพวกเขาก็ลงเอย
ด้วยการได้รับเงินทุนสำหรับบางอย่าง ที่ตอนนี้ยากที่จะได้รับ
อย่างเช่นการประมวลผลควอนตัม
ทฤษฎีรหัสวิวัฒนาการ
งั้นคุณก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับ
- การนวดที่ผิดกฎหมาย หรือว่า... - ไม่มีครับ
นักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ที่มาที่นี่ อายุ 70 กว่า และ 80 กว่าทั้งนั้น
และพวกเขาก็คงจะ... พวกเขาไม่ได้น่าดึงดูดใจขนาดนั้น
เอปสตีนยังคงรักษาชื่อเสียงที่ดีมากไว้ได้ ในแวดวงต่างๆ มากมาย
ด้วยการเป็นผู้บริจาคที่ใจบุญมากให้กับ มหาวิทยาลัยต่างๆ และศูนย์วิจัยหลายแห่ง
เขาจะไปที่การประชุมวิชาการต่างๆ ไปที่การประชุมทางการแพทย์
และไม่เพียงแต่เขียนเช็คให้พวกเขา แต่ยังอยากมีส่วนร่วมในการหารือด้วย
มันน่าหนักใจมากที่เขา
กลับสู่คอกในโลกของเขาได้เร็วขนาดนี้
และบรรดาคนดังต่างก็รู้สึกว่าไม่เป็นไรเลย
ที่จะคบหาสมาคมกับเขา และอยู่ในที่สาธารณะกับเขา
มันรู้สึกเหมือนไม่มีผลที่ตามมาเลย
และผู้คนก็ไม่สนใจพฤติกรรมของเขา มันทำให้ท้อใจจริงๆ
ฉันคิดว่านั่นคือความน่าเศร้าใจ อย่างหนึ่งของคดี ที่เจฟฟรีย์ เอปสตีน
ได้รับอนุญาตให้ทำธุรกิจต่อไปได้ตามปกติ
เหยื่อของเขาต่างก็ต่อสู้
พวกเธอได้รับประสบการณ์ที่เลวร้าย
ไม่มีใครจริงจังกับพวกเธอเลย
และก็ใช่ค่ะ ฉันคิดว่าพวกเธอหลายคนต่อสู้
และจนถึงวันนี้ก็อาจจะยังคงต่อสู้อยู่
การเป็นเด็กอายุ 14 การถูกแนะนำให้รู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน
แบบว่า...
การมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ชายที่ให้เงินฉัน
มันมากเกินไป
ฉันเลิกเรียนมัธยมปลายกลางคัน
มันไม่ดีงามเลย มันมีทั้งยาเสพติด เงิน เซ็กซ์ ชีวิตที่เร่งรีบ
ฉันอยู่บนเส้นทางนั้นนานมาก
และมันก็นำฉันไปสู่การกักขัง
ที่แน่ๆ มันเป็นช่วงเวลาที่มืดมน
ฉันเริ่มก้าวสู่เส้นทางที่ทำให้หดหู่ใจมาก
ฉันเกลียดตัวเอง
ฉันอยากทำให้ตัวเองเจ็บปวด
ฉันเลยหยิบมีดขึ้นมา
แล้วก็แบบว่า... กรีดมันบนแขนฉันตรงนี้
ถ้าฉันคือคนที่สร้างความเจ็บปวดเอง
ก็เท่ากับไม่มีคนอื่นทำมันกับฉัน
ฉันอยากรู้ว่าฉันควบคุมสถานการณ์ได้เสมอ
เพราะสถานการณ์ที่ฉันตกอยู่ในตอนนั้น ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนฉันสิ้นหวัง
หลังจากนั้นสิ่งต่างๆ ก็เลวร้ายลง
ฉันเสพยา
เริ่มด้วยยา
แล้วก็เห็ดเมา...
แอซิด...
เฮโรอีน
ไปจนถึงจุดหนึ่งแล้วก็...
ฉันแค่จะฆ่าตัวตาย ด้วยการเสพยาพวกนี้และก็แบบว่า...
มันจะสำคัญตรงไหน
มีหลายวันตอนฉันลุกจากเตียง
แล้วฉันรู้สึกเหมือนฉันจะตาย
ฉันเสียเพื่อนไปหลายคน ฉันต้องออกจากหลายที่
เพราะฉันถูกกลั่นแกล้งที่ที่ทำงาน
ฉันดิ้นรนต่อสู้
ถึงแม้ฉันยังเป็นผู้เยาว์ตอนที่ฉันเจอเขา
ก็ไม่มีใครปกป้องฉัน
ชื่อเสียงฉันเสื่อมเสียหมด
ฉันถูกประจาน ถูกทำให้ขายหน้า
พวกเขาเผยชื่อฉัน เผยรูปฉัน
พวกเขาเผยข้อมูลส่วนตัวมากมาย
ฉันเป็นเหยื่อเหมือนเด็กสาวคนอื่นๆ ฉันถูกเจฟฟรีย์ เอปสตีน
ล่าเป็นเหยื่อแบบเดียวกับที่คนอื่นๆ ถูกล่า
ฉันคิดเกี่ยวกับผู้หญิงที่ฉันพาไป ที่ฉันเกณฑ์ไป
และฉันก็คิดว่านี่อาจเป็น ส่วนที่ยากที่สุดเพราะความรู้สึกผิด
นั่นคือสิ่งที่ทำลายฉันทุกวัน
(ควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย)
การถูกเอปสตีนล่วงละเมิดและให้คนอื่นยืมตัว
ฉันอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย
ฉันกลัวมาก และก็โดดเดี่ยวมาก
และฉันก็รู้ว่าฉันต้องออกไปจากมัน
ฉันไม่รู้ว่าโอกาสนั้นจะเป็นยังไง
ตอนที่ฉันเก็บของลงกระเป๋า แต่ฉันรู้สึกเหมือนนี่เป็นโอกาสของฉัน
ตอนนี้ฉันอยู่ในออสเตรเลีย
และก็อยู่มา 17 ปีแล้ว ตั้งแต่ฉันหลบหนีจากเจฟฟรีย์ เอปสตีน
ตอนนั้นปี 2002 ก่อนวันเกิดอายุ 19 ปีของฉัน
ฉันอยู่กับเจฟฟรีย์มาสองปีเศษๆ แล้ว
เราไปดำน้ำกันบนเกาะของเขา
และกีเลนก็พูดว่า "ฉันอยากคุยกับคุณ เกี่ยวกับบางอย่างที่ค่อนข้างสำคัญ"
ฉันคิดว่า "พระเจ้า พวกเขาจะขอให้ฉันทำอะไรอีกล่ะ"
เธอพูดว่า "เจฟฟรีย์กับฉันอยากมีลูก
เราอยากให้คุณมีลูกให้เรา แต่มันจะไม่ใช่ลูกของคุณ
เพราะเราจะให้คุณ เซ็นมอบสิทธิเด็กคนนั้นให้เรา"
มันทำให้ฉันกังวลใจมาก ฉันแค่... ฉันรู้วาฉันต้องหนีไปให้พ้น
แต่ฉันก็ไม่กล้าปฏิเสธ ฉันเลยพูดว่า "โอเค
พวกคุณสัญญากับฉันว่าฉันจะได้เรียนต่อ
งั้นอย่างน้อยคุณช่วยให้ฉัน ได้ประกาศนียบัตรการนวดได้ไหม
แล้วเราจะทำมัน"
แล้วแค่ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา
เจฟฟรีย์ก็จองตัวให้ฉันบินไปประเทศไทย
แล้วก็พูดว่า "สุขสันต์วันเกิด นี่สำหรับคุณ
คุณจะได้รับประกาศนียบัตร"
"เชียงใหม่ ประเทศไทย"
ฉันเลยได้ไปประเทศไทยและก็แบบว่า
ฉันอยู่ที่นี่มีโอกาสหลบหนีแล้ว
ฉันต้องบอกใครสักคนว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันต้องไปให้พ้น
ฉันเจอโรเบิร์ตแทบจะในทันที
เรารักกัน มันเป็นช่วงเวลาแรกในชีวิตฉัน
ที่ฉันพูดว่าฉันควบคุมชีวิตตัวเองได้
เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ขอฉันแต่งงานเลย
เขาพูดว่า "กลับไปออสเตรเลียกับผมนะ"
เจ็ดวันต่อมาเราก็แต่งงานกันในวัดที่เชียงใหม่
ที่อยู่บนเขา
มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต
ฉันโทรหาเจฟฟรีย์ ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
หรือพูดยังไงดี แต่ฉันก็พูดว่า
ฉันพูดโพล่งออกไปเลย "เจฟฟรีย์ ฉันเพิ่งแต่งงาน...
และฉันก็จะไม่กลับไปแล้วนะ"
เขาพูดว่า "หมายความว่ายังไง"
ฟังดูรู้เลยว่าเขาโกรธ โกรธมาก
และฉันก็กลัว ฉันกลัวแทบตายเลย
ฉันพูดว่า "เจฟฟรีย์ ฉัน... ฉันเพิ่งเริ่มต้นชีวิตใหม่
ก็แค่นั้น"
แล้วเขาก็วางสาย
ฉันรู้สึกเป็นอิสระ ฉันรู้สึกเลยว่าเหมือนโซ่มันขาดแล้ว
มันเป็นช่วงเวลาที่สำคัญมากสำหรับฉัน
แต่สิ่งแรกๆ อย่างหนึ่งที่ฉันพูดกับสามีของฉันก็คือ
"ร็อบบี้ พอก็คือพอ
เราต้องทำอะไรสักอย่าง เขาต้องถูกฟ้องร้องดำเนินคดี"
และฉันก็พูดว่า "โอเค
เราให้พวกเขารับผิดชอบกันเถอะ"
ตอนนั้นเองที่เราตัดสินใจว่า เราจะจัดการกับพวกเขา
เราจะจัดการกับพวกเขาทุกคน
(อเล็กซานเดอร์ อาคอสต้าให้เหตุผลว่า ข้อตกลงยอมรับผิดระบุว่า)
(มันรับประกันระยะเวลาการจำคุกของเอปสตีน)
(ทนายความของมารี วิยาฟานญ่า ออกแถลงการณ์ว่า "คุณวิยาฟานญ่า)
(ถูกห้ามมิให้พูดคุยเรื่องนี้ และความเห็นของเธอเกี่ยวกับการสืบสวน")
(แต่ก็พูดว่า "เธอสนับสนุนเหยื่อทุกกรณี")
(ฮาร์วีย์ ไวน์สตีนให้การปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา)
(กีเลน แม็กซ์เวลล์ให้การปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา)