(ซีรีส์นี้มีภาพประกอบ เพื่ออธิบายการล่วงละเมิดทางเพศ)
(ที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์ ซึ่งอาจไม่เหมาะสมสำหรับผู้ชมบางคน)
3991 กำลังติดตามผู้ต้องสงสัย
(คฤหาสน์ปาล์มบีชของเอปสตีน 20 ตุลาคม ปี 2005)
สวัสดีครับ
"นี่เป็นคำอธิบายโดยละเอียด ของที่อยู่อาศัยที่ต้องการให้ตรวจค้น
รวมทั้งที่ดินรอบคฤหาสน์
ซึ่งเป็นทรัพย์สินในครอบครอง หรือภายใต้การควบคุมของเจฟฟรีย์ เอปสตีน
ชายผิวขาว เกิดวันที่ 20 มกราคม 1953"
(คลิปตำรวจอ่านหมายค้น)
นี่เป็นสำเนาของคุณ
พอผมตรวจค้นเสร็จ
ผมจะให้เอกสารรายการสิ่งของที่เรายึดไป
หลังสืบสวนคดีนานเจ็ดเดือน นักสืบก็ทำการตรวจค้น
ที่คฤหาสน์ของคุณเอปสตีน
พวกเขาเปิดประตูแล้วเดินขึ้นบันไดวน
เข้าสู่โลกที่วิจิตรพิสดารของเขา
มีภาพโป๊ของเด็กๆ
และภาพเปลือยทั่วบ้าน
ตำรวจคนหนึ่งที่เห็นมันบอกว่ามันพิลึกมาก
นักสืบยังพบ
ห้องอบไอน้ำและห้องนวดที่วิตถารมากด้วย
ที่จริงพวกเขาพบคอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์ที่ยังอยู่ในบ้าน
แต่ตำรวจสงสัยว่า ฮาร์ดไดรฟ์คอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ของเอปสตีน
รวมทั้งกล้องวงจรปิดและวิดีโอ ได้ถูกนำออกไปจากบ้านแล้ว
มีที่ว่างบนโต๊ะที่สายต่างๆ ห้อยอยู่
แต่ไม่มีคอมพิวเตอร์
ตอนนั้นมันชัดเจนว่าคุณเอปสตีน
รู้ว่าเขากำลังถูกสืบสวน
มีคนบอกเอปสตีน
(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
หลังนำหมายเข้าตรวจค้น
มันน่าผิดหวัง
ที่ได้รู้ว่าบ้านของเอปสตีนถูกขจัดร่องรอย
สิ่งของหลายอย่างถูกนำออกไป
แต่ก็ยังมีหลักฐานหลายอย่างหลงเหลืออยู่
ผมคิดว่าสิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดที่เราได้รู้
ก็คือบัญชีของเหยื่อ
คำอธิบายเกี่ยวกับบ้าน ของคุณเอปสตีนโดยละเอียด
ห้องอยู่ตรงไหนบ้าง ลักษณะโครงสร้างของบ้าน
ยืนยันสิ่งที่พวกเขาบอกเรา
มีกระดาษบันทึกข้อความโทรศัพท์ที่เรายึดมา
ที่มีข้อมูลการติดต่อ
สำหรับเหยื่อบางคนและผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่
ที่ถูกใช้เพื่อระบุตัว
และสรรหาเหยื่อ นั่นจึงเป็นผลดีสำหรับเราเช่นกัน
('ฉันมีผู้หญิงให้เขา')
กระดาษบันทึกข้อความที่ได้มาจาก
การสืบสวนของกรมตำรวจปาล์มบีช
มันเผยให้รู้เยอะมาก
(เธอมีคนหนึ่งว่างบ่ายสี่)
บุคคลที่
ถูกโทรหาหรือโทรกลับ ให้มาที่บ้านเพื่อการนวดทางกามารมณ์
ตัวอย่างเช่นข้อความที่คาดดำทับไว้
หมายถึงเป็นผู้เยาว์ที่ถูกเรียกมา มันเขียนว่า
"เธออยากรู้ว่าบ่ายสองโมงครึ่งได้ไหม เธอต้องอยู่ที่โรงเรียน"
ฉันคิดว่าฉันจริงจังกับคดีนี้มากกว่าเรื่องอื่นๆ
ที่ฉันทำ ในแง่ที่ว่าฉันถือเป็นเรื่องส่วนตัวมาก
ฉันมีลูกสาว ฉันมีลูกหลาน ฉันเจอกับเหยื่อเหล่านี้
การที่พวกเธอถูกล่วงละเมิด มันเป็นเรื่องส่วนตัวมาก
ฉันจะไม่หยุดจนกว่า ผู้ที่ทำให้คนเหล่านี้ตกเป็นเหยื่อ
รับผิดชอบการกระทำ
อายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้ในฟลอริดาคือ 18 ปี แต่ละรัฐก็แตกต่างกันไป
อย่างเช่น ในนิวยอร์กคือ 17 ปี
แต่จริงๆ แล้วนี่ไม่ใช่คดีเกี่ยวกับความยินยอม
ประเด็นของคดีเหล่านี้คือไม่มีความยินยอมเลย
(20 ตุลาคม ปี 2005)
หลังสืบสวนคดีได้เจ็ดเดือน
เราทุกคนหงุดหงิดมากกับยุ่งยากของคดีนี้
(กรมตำรวจเมืองปาล์มบีช)
เราใช้ทรัพยากรทุกอย่างที่จำเป็น เพื่อทำงานให้ดีที่สุด
เพื่อให้ถึงจุดที่เราจะขอหมายจับได้โดยเร็ว
(ตำรวจปาล์มบีช)
นักสืบหลายคนที่ผมคุยด้วย บอกว่าพวกเขาระมัดระวัง
สืบสวนด้วยความระมัดระวัง เพราะพวกเขารู้ว่าจะมีผลเสียที่ตามมา
แต่พวกเขาก็พบกับการต่อต้าน แม้แต่ในหมู่เพื่อนร่วมงานของพวกเขา
พวกเขารู้ว่ามีคนที่จะปกป้อง
ผู้ที่อยู่อาศัยบนเกาะนี้หลายคน
ฉะนั้น ในการสืบสวนคดีแบบนี้ คุณต้องทำอย่างระมัดระวัง
คุณต้องแน่ใจว่า คุณสืบสวนตามข้อมูลอย่างเคร่งครัด
และคุณก็ต้องแน่ใจเต็มร้อยกว่าคุณถูกต้อง
เราพบว่าเหยื่อมีครอบคลุมทั้งหมด
ตั้งแต่ผู้ที่เรายินดีมากที่ติดต่อพวกเธอได้
รวมถึงผู้ที่พูดว่าพวกเธอรักเจฟฟรีย์ เอปสตีน
และจะแต่งงานกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน
เหยื่อบางคนที่เราติดต่อ เคยได้เรียนต่อมหาวิทยาลัย
ซึ่งปิดประตูใส่หน้านักสืบ
เราแปลกใจมากที่ได้รู้ว่า
การกระทำที่เป็นอาชญากรรมเหล่านี้ เกิดขึ้นมานานพอสมควรแล้ว
หลายปีก่อนที่จะมีการสืบสวน
(ปี 2005)
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 1999)
(มาร์-อา-ลาโก คฤหาสน์ของทรัมป์ ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา)
ฉันชื่อเวอร์จิเนีย จุฟเฟร
ตอนฉันอายุ 16 ปี ฉันทำงานช่วงฤดูร้อน ที่มาร์-อา-ลาโกของดอนัลด์ ทรัมป์
ในปาล์มบีช
ฉันทำงานที่นั่น เป็นพนักงานห้องล็อกเกอร์ในส่วนของสปา
ตอนนั้นฉันอยากเป็นนักนวดบำบัดมาก
พอทำงานที่มาร์-อา-ลาโก
ได้ไม่นานนัก ก็มีผู้หญิงชาวอังกฤษเดินเข้ามาหาฉัน
เธอแนะนำตัวเองว่าชื่อกีเลน แม็กซ์เวลล์
(อดีตแฟนของเอปสตีน)
เธอสวย ดูมีการศึกษา อัธยาศัยดี
เธอพูดว่า "น่าสนใจนี่
คุณอ่านหนังสือเกี่ยวกับการนวดบำบัด"
และเธอก็พูดว่า "คืองี้นะ...
ฉันรู้จักผู้ชายคนหนึ่ง ที่กำลังหาพนักงานนวดตามบ้าน
บ่ายนี้หลังเลิกงานคุณแวะไปได้นะถ้าอยากไป
คุณจะได้รู้จักกับเขา"
ฉันเลิกงานราวๆ ห้าโมง
ฉันขับรถไปจอดที่หน้าบ้านหลังใหญ่ คฤหาสน์หลังใหญ่มาก
แล้วกีเลนก็มาเปิดประตู
ฉันเดินเข้าประตูไป เธอพาฉันขึ้นบันได
ฉันมองไปรอบๆ
มีรูปถ่ายคนสำคัญๆ ติดไว้เต็มไปหมด
ฉันรู้เลยว่าผู้ชายคนนี้ มีเพื่อนเป็นผู้มีอิทธิพลหลายคน
แล้วเราก็ไปที่ห้องนวด
มีเตียงนวดอยู่ที่นั่น
กับผู้ชายนอนเปลือยกายอยู่บนเตียง
นอนคว่ำหน้า
สำหรับฉันแล้วนี่เป็น
การเดินเข้าไปในโลกที่ฉันไม่เข้าใจ แต่ฉันคิดว่าฉันจะเรียนรู้มัน
กีเลนทำให้ฉันดูแบบว่า "เทโลชั่นใส่บนมือสิ"
แล้วเราก็นวดเท้าของเขา
น่องของเขา...
หลังของเขา
ระหว่างที่นวดอยู่นั้น
พวกเขาก็ถามฉันเกี่ยวกับชีวิตฉันว่า "คุณเป็นใคร"
"เรียนโรงเรียนอะไร" "เล่าเกี่ยวกับตัวคุณให้ฟังหน่อย"
ตอนนั้นเองที่ฉันรู้สึกว่า ฉันควรบอกพวกเขาไปตรงๆ ว่า
โอกาสแบบนี้สำคัญกับฉันมากแค่ไหน
ชีวิตที่บ้านฉันลำบากยากเข็ญมาตั้งแต่เด็ก
ฉันหนีออกจากบ้านและอยู่ตามข้างถนน
ฉันถูกล่วงละเมิด
ฉันรู้สึกเหมือนกับว่า ฉันเล่าอดีตของฉันให้พวกเขาฟังได้
แล้วเขาก็พลิกตัวนอนหงาย
พวกเขาขอให้ฉัน... ถอดเสื้อผ้าของฉันออก
กีเลนเริ่มถอดเสื้อผ้าของเธอออก
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
ถ้าไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าฉันปฏิเสธ ถ้าฉันส่งเสียงร้อง
ฉันได้แต่... ฉันทำตามที่บอกเขาบอก
กีเลนอยู่ข้างหลังและลูบไล้ตัวฉัน
มันเปลี่ยนจากใช้ปากเป็นนั่งคร่อม
จนถึงวันนี้ ฉันก็ยังไม่รู้ว่า มันเปลี่ยนจากบางอย่างที่แท้จริง
ไปเป็นอะไรที่วิตถารแบบนั้น เร็วขนาดนั้นได้ยังไง
หลังจากนั้น
เขาพูดว่า "การสัมภาษณ์เยี่ยมมาก พรุ่งนี้คุณมาอีกได้"
และฉันก็ไป
ฉันเคยถูกล่วงละเมิดหลายครั้ง ก่อนที่เอปสตีนจะทำสิ่งที่เขาทำกับฉัน
ฉันไม่มีความภาคภูมิใจในตนเอง ฉันกลัวว่าชีวิตฉันจะไร้ค่า
ฉันคือเหยื่อที่ดีเยี่ยมสำหรับพวกเขา
สิ่งหนึ่งที่เอปสตีนชอบฉันมากก็คือที่ฉันไม่เคย
ถามซอกแซกเกินไป
ฉันไต่เต้าได้เร็วมากกับเอปสตีน
ฉันทำทุกอย่างที่เขาต้องการ
สวมถุงเท้าให้เขาก่อนนอน
ทำสิ่งที่เขาต้องการในเรื่องเซ็กซ์
ฉันต้องรับใช้เขาตลอดเวลา
พวกเขาบอกฉันว่า
"คุณจะมีชีวิตเป็นอยู่ที่ดีมาก คุณจะได้เดินทางรอบโลก
คุณจะได้เจอผู้คนที่คุณไม่เคยคิดว่าจะได้เจอ
เราจะให้คุณได้อยู่ใน แวดวงที่คุณจะไม่มีวันเข้าใจ"
เจฟฟรีย์ เอปสตีนกับกีเลน แม็กซ์เวลล์ มีวิธีที่เยี่ยมมากในการทำให้
การล่วงละเมิดที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติ
พวกเขาทำให้มันรู้สึกเหมือน เราอยู่ในครอบครัวจิตป่วยจริงๆ
แบบว่าเราจะนั่งสบายๆ ดูหนังด้วยกัน
เราจะไปดำน้ำด้วยกัน ไปเดินเขาด้วยกัน
เราจะนั่งรถโฟร์รันเนอร์เที่ยวกัน ทำกิจกรรมเจ๋งๆ มากมายหลายอย่าง
แบบนั้นด้วยกัน
พวกเขาพูดตลอดว่า "เราจะให้คุณได้เรียนหนังสือ
สักวันคุณจะได้เป็นนักนวดบำบัดที่แท้จริง"
แต่ภายใต้สมมุติฐานที่ว่า หลังจากนั้นคุณต้องกลับสู่การล่วงละเมิด
และก็โชคไม่ดี
ฉันไม่เห็นว่าชีวิตของฉันดีขึ้นเลย
ฉันก็เลยอยู่ต่อ
มันเหมือนกับตอนนี้ฉันเป็นทาสของคนพวกนี้
แล้วฉันก็ถูกค้ากาม
พวกเขาให้เพื่อนๆ ทุกคนยืมตัวฉันไป
คนพวกนั้นเป็นนักการเมือง เป็นนักธุรกิจ
พวกเขาเป็นคนมีอิทธิพล
มันทำให้ฉันคิดว่าถ้าฉันหนีและโวยวายเอาเรื่อง
ตำรวจก็คงไม่เชื่อฉัน พวกเขาคงไม่ทำอะไรเกี่ยวกับมัน
แล้วเจฟฟรีย์กับกีเลนคงทำร้ายฉันหนักมาก
เขาพูดแบบว่า "คนติดหนี้บุญคุณผมเยอะ
ผมรอดพ้นเรื่องนี้ได้ ผมไม่มีวันถูกจับหรอก
ผมเป็นเจ้าของกรมตำรวจปาล์มบึช"
เจฟฟรีย์ เอปสตีนเข้ากับรูปแบบนั้น ที่คิดว่าเขาอยู่เหนือกฎหมาย
คิดว่าเขาทำอะไรก็ได้ที่เขาอยากทำ
แต่การใช้ชีวิตที่มีอภิสิทธิ์และอำนาจ ของเอปสตีนนั้น
ห่างไกลจากวิธีที่เขาถูกเลี้ยงดูมา
(เกาะโคนีย์ รัฐนิวยอร์ก ปี 1960)
เอปสตีนเกิดและโตที่เกาะโคนีย์ นิวยอร์ก
ซึ่งเป็นชนชั้นกลางมากๆ เป็นชนชั้นกลางระดับล่าง
เอปสตีนเป็นนักเรียนที่เก่งมาก ตอนเรียนมัธยมปลาย เป็นคนฉลาด
เขาเรียนข้ามชั้นสองครั้ง ตอนอยู่มัธยมปลาย เรียนจบในปี 1969
- คุณเรียนมหาวิทยาลัยอะไรครับ - คูเปอร์ ยูเนียน
คุณได้ปริญญาจากคูเปอร์ ยูเนียนหรือเปล่า
ไม่ได้ครับ
คุณเรียนมหาวิทยาลัยกี่ปี
สองปีได้
คุณเรียนอะไรครับ
ฟิสิกส์
แต่มันไม่จริงเหรอครับที่ว่าคุณเคยเป็นครู
ที่โรงเรียนดาลตันในนิวยอร์ก
หลังออกจากมหาวิทยาลัย
(โรงเรียนดาลตัน)
ปริศนาอย่างแรกคือเอปสตีนเป็นครูสอน
ที่ดาลตันได้ยังไงโดยที่ไม่ได้เรียนจบปริญญา
นี่อาจเป็นจุดเริ่มต้นของ รูปแบบที่ยาวนานชั่วชีวิตของเอปสตีน
ในการรอดพ้นสิ่งต่างๆ ที่คนส่วนใหญ่ทำไม่ได้
ในปี 1976 เอซ กรีนเบิร์กบริหารแบร์ สเติร์นส์
วันหนึ่งผมนั่งอยู่ในห้องทำงานของผม
เอซ กรีนเบิร์กโทรบอกผมว่า ผู้จัดการทรัพย์สินของโรงเรียนดาลตัน
มีอาจารย์หนุ่มคนหนึ่ง
ชื่อเจฟฟ์ เอปสตีน อยากมาที่วอลสตรีต
และเอซก็ถามว่าผมจะสัมภาษณ์เขาไหม
เอปสตีนมีชื่อเสียงในฐานะครูที่ดี และเป็นเสือผู้หญิง
ซึ่งตอนนั้นไม่ได้โด่งดังอะไร
หลังซักถามเจฟฟรีย์อย่างเข้มข้นสองสามครั้ง
ผมก็จ้างเขาพัฒนาและทำตลาด การวิเคราะห์เชิงปริมาณเพื่อสิทธิซื้อขายของเรา
เขาทำมันได้ยอดเยี่ยมมาก
เอปสตีนเป็นคนมีเชาว์ปัญญามาก
เวลามีอะไรที่เขาอาจจะคาดเดาไม่ได้เกิดขึ้น
เขาจัดการมันในแบบที่น่าประทับใจ
นั่นคือคุณสมบัติของพนักงานขายที่มีประสิทธิภาพ
ผมประทับใจมากที่เขาทำงานนี้ได้
แต่ผมคิดว่านี่เป็นหนึ่งใน...
ความผิดพลาดครั้งสำคัญในอาชีพของผม
เอปสตีนทำงานให้ผมสักสองเดือนได้มั้ง
หัวหน้าฝ่ายบุคคลโทรหาผม เขาพูดว่า "คุณนั่งอยู่หรือเปล่า
เจฟฟรีย์ เอปสตีนโกหกในประวัติของเขา เกี่ยวกับการศึกษา
ไม่มีมหาวิทยาลัยที่เขาอ้างเคยรู้จักเขาเลย
ผมอึ้งมาก
ผมจ้างคนโกหก
ที่แย่กว่านั้น เขาคบอยู่กับลูกสาวของเอซ
ผมไปหาเอซ กรีนเบิร์ก
ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะให้ผมดำเนินการยังไง
เอซพูดว่า "ทำกับเขาเหมือนที่ทำกับคนอื่น"
ผมเตรียมที่จะไล่เขาออก
นี่คือที่ที่ทักษะการขายของเขาโด่งดังจริงๆ
ผมบอกเขาว่าเขาโกหก
เขายอมรับทันที
เขาแค่พูดว่า
"ผมรู้ว่าผมคงไม่ได้งานสอน ที่โรงเรียนคุณภาพสูง
ถ้าผมไม่มีวุฒิการศึกษาที่ดี
ผมเลยอยากได้รับโอกาส"
ผมพูดว่า "ทำไมคุณไม่บอกความจริงกับเรา"
เขาพูดว่า "อ๋อ ผมกลัวว่าโรงเรียนดาลตันจะรู้
และอาจมีปัญหาได้"
เขาพูดว่า "ผมก็อยากบอกนะ"
และเขาก็พูดมันในแบบที่... มันน่าเชื่อมากทีเดียว
เขาทำให้ผมหายโกรธ
และผมก็คิดว่า "ผมอยากเล่นบทพระเจ้า และไล่เขาไปอยู่ข้างถนน
ทำลายศักยภาพของเขางั้นเหรอ"
วันนี้ผมคิดว่าน่าจะทำอย่างนั้น
เขาทำได้ดีจนพวกเขาให้เขาเป็นหุ้นส่วนจำกัด
แต่หลังจากนั้นไม่กี่ปี ผมก็ได้ข่าวว่าเขาถูกไล่ออก
เพราะทำผิดกฎบางอย่าง
ผมเสียใจมากที่ให้โอกาสครั้งที่สองแก่เอปสตีน
นั่นเป็นโศกนาฏกรรมของผมเลย
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2006)
เหยื่อส่วนใหญ่ไม่อยากฟ้องร้อง ตอนที่เราติดต่อพวกเขาครั้งแรก
พอเรามีเหยื่อสี่หรือห้าคนที่ให้ความร่วมมือ
เราก็ยื่นคำร้องขอหมายจับ
ต่อสำนักงานอัยการรัฐ
ตั้งแต่ตอนแรกที่ผมเป็นหัวหน้าตำรวจ
ผมมีความสัมพันธ์ที่ดีมากกับอัยการรัฐ
(อดีตอัยการรัฐ ปาล์มบีช เคาน์ตี้)
ครั้งแรกที่ผมคุยกับเขาเกี่ยวกับคดีเอปสตีน
ผมอธิบายว่าเรามีเหยื่อ ประมาณสี่สิบกว่ารายที่ยังเป็นวัยรุ่น
บางรายก็เป็นวัยรุ่นตอนต้น
ที่มีเซ็กซ์กับผู้ชายอายุ 50 กว่าๆ
เขาพูดว่าเขาไม่รู้จักเจฟฟรีย์ เอปสตีน และก็พูดว่า
"เราจะจับเขาขังคุกตลอดชีวิต มันเป็นคดีที่ง่าย"
(กรมตำรวจเมืองปาล์มบีช)
เจฟฟรีย์ เอปสตีนใช้ทั้งเงินและเส้นสายของเขา ทำให้สามารถรวม
ดรีมทีมพิเศษที่มีทนายจำเลยอย่างน้อยแปดคน
ซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วประเทศ และทั่ววงการของพวกเขา
ว่าเก่งที่สุดแน่นอน
ตั้งแต่ทนายผู้ยื่นถอดถอนคลินตัน ชื่อเคนเนธ สตาร์
สุดยอดทนายจำเลยแห่งเซาท์ฟลอริดา คนอย่างรอย แบล็ค
ชาวนิวยอร์กอย่างเจย์ เลฟโควิตซ์ และเจอรัลด์ เลฟคอร์ต
จนถึงอาจารย์โรงเรียนกฏหมายฮาร์วาร์ด อลัน เดอร์โชวิตซ์
ผมเกิดมาเป็นทนายจำเลยคดีอาญา
ถ้าคุณอยากเป็นทนายจำเลย
คุณจะกังวลในสิ่งที่คนอื่นคิดกับคุณไม่ได้
ผมเป็นทนายให้คลอส วอน บิวโลว์
โอ.เจ. ซิมป์สันและไมค์ ไทสัน รวมทั้งลีโอนา เฮล์มสลีย์และแพทริเซีย เฮิร์สต์
และคนอื่นๆ อีกหลายคน
ผมกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน มีความสัมพันธ์กันในด้านวิชาการ
และเป็นทนายกับลูกความ
แต่ความสัมพันธ์ด้านวิชาการนั้น ใกล้ชิดกัน อย่างเช่น ตอนผมเขียนหนังสือ
ผมจะส่งมันให้คนแค่ไม่กี่คน
เขาเป็นหนึ่งในนั้นเพราะเขาจะ
่อ่านทุกคนที่ผมเขียนอย่างจริงจัง
และเขาก็จะมีความเห็นและคำวิจารณ์
เจฟฟรีย์ เอปสตีนโทรหาผม น่าจะเป็นวันที่เขาพบสิ่งชี้บอกอย่างแรก
และสิ่งชี้บอกอย่างแรกนั้นก็แค่ว่า
ผู้หญิงหนึ่งหรือสองคนอาจจะอายุ 17 ปี
อาจโกหกเกี่ยวกับอายุของพวกเธอ และให้เอกสารปลอมกับเขา
เขาถามว่าผมจะช่วยเป็นทนายให้เขาได้ไหม ผมบอกว่าผมเป็นทนายให้เขาเองไม่ได้
ผมไม่ใช่สมาชิกสภาทนายความฟลอริดา
แต่ผมจะช่วยเขารวมทีมกฎหมาย และผมก็ทำอย่างนั้น
นักสืบต่างก็รู้กันอย่างรวดเร็ว
ว่าเอปสตีนรู้ทันพวกเขา และเขากำลังจัดตั้งทีมรับ
ที่จริง เขากำลังจัดตั้งทีมรุก
ทีมทนายความของเจฟฟรีย์ เอปสตีน กำลังสืบค้นสิ่งบรรดานักสืบทำอยู่
พวกเขาเป็นใคร อดีตของพวกเขาเป็นยังไง
มีความผิดเล็กๆ น้อยๆ อะไรไหม ที่จะทำให้พวกเขาง่ายต่อการโจมตี
มีการตรวจตราผมนานหลายเดือน
ตลอดวันตลอดคืน ตรวจตรานักสืบรีแครีย์ตลอดวันตลอดคืน
เก็บขยะของเขาที่บ้านเขาและก็เก็บขยะของผม
และเหตุผลที่มันเกิดขึ้นได้ถึงระดับนั้น
ก็เพราะนายเอปสตีนมีทรัพยากรที่จะทำอย่างนั้น
ที่จริง เราพบนักสืบเอกชนคุ้ยขยะ
ที่สถานีตำรวจด้วย
เราเลยหยุดเขียนรายงานลงในคอมพิวเตอร์
และเก็บมันแยกไว้ต่างหาก
(อัยการรัฐ)
สองสามเดือนต่อมา หัวหน้าไมเคิล ไรเตอร์ก็ส่ง
หลักฐานให้เพื่อนสนิทของเขา แบร์รี คริสเชอร์
ไรเตอร์สังเกตความแตกต่างที่น่าตกใจ ในทัศนคติของคริสเชอร์ที่มีต่อเอปสตีน
คริสเชอร์พูดกับหัวหน้าไมเคิล ไรเตอร์ เพื่อนของเขาประมาณว่า
"เราจะแขวนคอเขา คุณมีคดีที่หลักฐานแน่นหนามาก"
แล้วจู่ๆ
ความสนใจในการสืบสวนก็เหมือนจะหมดไป
อย่างน้อยก็ทางฝ่ายอัยการรัฐ ที่ควรจะต้องฟ้องคดีนี้
ผมคุยกับคุณคริสเชอร์
ระหว่างการสืบสวน
และสำนักงานอัยการรัฐก็เริ่มพูดว่า
"ฟังนะ เหยื่อเหล่านี้จะไม่ใช่พยานที่ดี
ใช่ เหยื่อเหล่านี้ ส่วนใหญ่แล้ว
ได้รับเงินค่าตอบแทนสำหรับ การมีเพศสัมพันธ์กับนายเอปสตีน
แต่ไม่มีเด็กคนไหนยินยอมที่จะมีเซ็กซ์กับผู้ใหญ่ได้"
(อัยการรัฐ)
แต่เราไม่เคยโน้มน้าวฝ่ายอัยการได้
ว่านั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญ
(ในเดือนกรกฎาคม ปี 2006 เอปตีนโดนข้อหา)
(กระทำผิดร้ายแรงฐานชักชวนให้ค้าประเวณี)
(เขาถูกจับกุม และได้รับประกันตัวในไม่กี่ชั่วโมงต่อมา)
ในการปล่อยตัว
(ห้องข่าว)
กล่าวย้ำต่อคณะลูกขุนใหญ่
และตั้งคำถามความน่าเชื่อถือของบรรดาเด็กสาว
ข้อหาของพวกเขาจึงถูกจำกัด ให้เป็นเพียงการชักชวนให้ค้าประเวณี
เอปสตีนได้รับการประกันตัว และเขาก็ไม่พูดอะไร
(เดอะ ปาล์มบีช โพสต์)
ฉันเป็นนักข่าวที่ เดอะ ปาล์มบีช โพสต์ประมาณ 16 ปี
ฉันคิดว่าไม่มีใครรู้อะไรจนปี 2006 แล้วมันก็...
มันก็ระเบิดตูม
ทนายของเอปตีนล่าตัวเหยื่ออย่างหนัก
คำให้การของพวกเธอที่ฉันอ่าน มันน่ารังเกียจมาก
ฉันจำที่เขาถามหญิงสาวคนหนึ่งได้
"จริงหรือเปล่าที่คุณทำแท้งสามครั้ง"
แล้วพวกเขาก็ถามเธอว่า "แล้วอะไรแย่กว่ากัน
การทำแท้งสามครั้ง หรือนวดทางกามารมณ์ให้เจฟฟรีย์ เอปสตีน"
สิ่งที่พวกเขาทำกับผู้หญิงเหล่านี้มันโหดร้าย
เราต้องดึงทุกอย่างที่เป็นการค้ดค้านออกมา เราต้องนำเสนอภาพรวม
ความน่าเชื่อถือของพวกเธออาจทำให้เกิด ข้อสงสัยเพราะภูมิหลังของพวกเธอ
แต่มันไม่เกี่ยวอะไรกับการกล่าวโทษพวกเธอ
มันคือหน้าที่ของทนายจำเลย
ในการตั้งคำถามเกี่ยวกับ ความน่าเชื่อถือของพยานทุกคน
เราไม่มองสิ่งที่เป็นประโยชน์สำหรับเหยื่อ เราไม่มองอะไรทั้งนั้น
ยกเว้นสิ่งที่เป็นประโยชน์สำหรับลูกความของเรา ทั้งในทางศีลธรรมและในทางกฎหมาย
ฉันทำงานอยู่กับสถานีโทรทัศน์แห่งนี้ ในปาล์มบีช เคาน์ตี้
มานานเกือบ 23 ปีแล้ว
เรื่องราวของเจฟฟรีย์ เอปสตีนมันใหญ่โตมาก
ดังนั้นพอเรื่องแตก
เราก็เริ่มตระหนักถึง ความสำคัญของมหาเศรษฐีปาล์มบีช
และข้อกล่าวหาต่างๆ ที่เราจะเริ่มได้ยิน
เราออกอากาศเรื่องนี้โดยเร็ว
แต่ทีมของเอปสตีนต้องการให้เรื่องนี้เงียบหายไป
มีโทรศัพท์ถึงบรรดานักข่าวทุกสัปดาห์
ข่มขู่ให้ทำให้เรื่องนี้เงียบหายไป
"คุณไม่อยากทำเรื่องนี้หรอก คุณไม่ควรสืบค้นเรื่องนี้"
และมันก็ทำให้กรมตำรวจปาล์มบีชประหลาดใจ
เพราะพวกเขามีหลักฐานทุกอย่าง
(ผู้กระทำผิดทางเพศ)
ตำรวจปาล์มบีชคิดว่า ข้อหาค้าประเวณีที่ดำเนินคดีกับ
มหาเศรษฐีคนดังเจฟฟรีย์ เอปสตีน ยังบรรลุผลไม่มากพอ
เจ้าหน้าที่สืบสวนคิดว่า ฝ่ายอัยการน่าจะดำเนินคดีเอปสตีน
ข้อหามีเพศสัมพันธ์ที่ผิดกฎหมายกับผู้เยาว์
แล้วทำไมพวกเขาถึงไม่ทำ
เราทุกคนหงุดหงิดมาก
เมื่อเรารู้ว่า
ขอบเขตการดำเนินคดีของรัฐจะอยู่ที่ข้อหาเดียว
ผมเขียนจดหมายถึงพ่อแม่ของเหยื่อทุกคน และบอกพวกเขาว่า
ผมรู้สึกว่ายังไม่ได้รับยุติธรรมมากพอ
และผมก็ส่งคดีให้เอฟบีไอ
มันผิดปกติมากที่หัวหน้าตำรวจ หลีกเลี่ยงสำนักงานอัยการเขต
แล้วติดต่อเอฟบีไอโดยตรง และขอให้ทำการสืบสวน
ฉันไม่รู้ว่าเคยได้ยินเรื่องแบบนั้นไหม และก็คิดว่านั่นเป็น
หนึ่งในหลายสิ่งที่แปลกๆ เกี่ยวกับคดีนี้
(เอฟบีไอสืบสวนคดีต่อ ในเดือนกรกฎาคม ปี 2006)
เจ้าหน้าที่สืบสวนหรือการสืบสวนใดๆ ก็ตาม
สิ่งแรกที่คุณจะทำคือมองย้อนกลับไปและดูว่า
สิ่งนี้เคยเกิดขึ้นหรือไ่ม่
มีคำร้องอย่างอื่นไหม มีเหยื่อรายอื่นๆ ใหม่
เอฟบีไอพบผู้หญิงสองคน
ที่กล่าวหาเอปสตีนเมื่อสิบปีก่อน ในปี 1996
มาเรีย ฟาร์เมอร์ เป็นจิตรกร
และน้องสาวของเธอชื่อแอนนี่
(นิวยอร์กซิตี ปี 1996)
ในปี 1996 หลังจากถูก
เจฟฟรีย์และกีเลนล่วงละเมิด
ฉันก็กลับมานิวยอร์ก...
แล้วฉันก็รู้ว่าพวกพวกเขารู้ว่า ฉันแจ้งเอฟบีไอเรื่องพวกเขา
กีเลนโทรหาฉันแล้วบอกว่า เธอจะเผางานศิลปะของฉันทั้งหมด
และเผาอาชีพของฉันและทำลายมัน
เธอมีเส้นสายในสังคมเยอะมาก และฉันก็ทำผิดพลาด
เธอบอกว่าฉันต้องระวังตัวให้ดี
บอกว่า ฉันรู้ว่าคุณชอบ ไปวิ่งบนทางหลวงเวสต์ไซด์
และนั่นจะไม่ใช่ที่ปลอดภัยสำหรับคุณอีกแล้ว
เพราะบนทางหลวงเวสต์ไซด์มีวิธีตายเยอะมาก
ตั้งแต่นั้นมา นานหลายปีมาก ฉันจะย้ายบ้าน ย้ายที่อยู่
และพอผ่านไปสักสองเดือน ฉันก็ย้ายกลับมา
แล้วกีเลน... ก็จะโทรหาฉัน
เธอพูดว่าเธอรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน
เธอจะพูดจาข่มขู่แบบเดิมๆ อย่าง
"คุณอยู่ที่นั่นไม่ปลอดภัยหรอก
คุณอาจต้องคอยระวังตัวไว้ให้ดี"
(นอร์ทแคโรไลนา พฤศจิกายน ปี 2006)
ในที่สุด ในปี 2006 ฉันอยู่บนเขาที่นอร์ทแคโรไลนา
ฉันหลบซ่อนตัว
ฉันเปลี่ยนชื่อ ฉันใช้นามแฝง...
มีคนมาเคาะประตูบ้านฉัน เป็นผู้ชายกับผู้หญิง
พวกเขาให้ฉันดูตรา พวกเขาเป็นเอฟบีไอ และผู้หญิงคนนั้นก็พูดว่า
"นี่เกี่ยวกับคดีที่คุณแจ้งเอฟบีไอเมื่อปี 1996
เรากำลังติดตามคดี เพราะเราจะจับเขา
เราจะจับพวกเขา"
เอฟบีไอมาและพวกเขาก็สัมภาษณ์ฉันกับพี่สาว
เราเล่าเรื่องของเราให้พวกเขาฟัง
เราคิดว่า "คุณพระช่วย พวกเขา
พวกเขาทำงานละเอียดมาก พวกเขาสอดส่องผู้คนในที่อื่นๆ
พวกเขารู้ว่านี่เป็นปัญหาของระบบมากกว่า
และพวกเขาก็... เขาจะต้องรับผิดชอบ"
ฉันคุยกับเอฟบีไอและพวกเขาก็พูดว่า
"เรามาที่นี่เพื่อช่วยคุณ"
พวกเขาทำให้ฉันมั่นใจ
ว่าพวกเขาจะปกป้องฉัน
และก็บอกว่าพวกเขาอยากให้ฉัน เล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟัง
และพวกเขาก็จะ ช่วยเหยื่อให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ฉันคิดว่าหลายๆ ครอบครัว
เมื่อพวกเขาได้รู้ว่า เกิดอะไรขึ้นกับลูกสาวของพวกเขา
ก็จะติดต่อทนาย เพื่อหาคนทางจัดการกับสถานการณ์นี้
เพราะเห็นชัดว่ามันมีลักษณะความผิดทางอาญา
มันมีลักษณะความผิดทางแพ่ง
และพวกเขาก็เผชิญกับคนที่มีอิทธิพลมาก
ร่ำรวยมาก และก็น่ากลัวมากด้วย
พวกเขาเลยต้องการทนาย เพื่อช่วยพวกเขาผ่านพ้นกระบวนการนั้น
(แยกจากการสืบสวนทางอาญา)
(เหยื่อหลายรายยื่นฟ้อง เรียกค่าสินไหมทดแทนจากเอปสตีน)
(สำนักงานศาลปาล์มบีช เคาน์ตี้)
(ห้องพิจารณาคดี 11เอ)
ครั้งแรกที่ผมได้ยินชื่อเจฟฟรีย์ เอปสตีนก็คือ
ตอนที่ผมมีบริษัทกฎหมายของตัวเอง
อุทิศให้กับการเป็นตัวแทน เหยื่ออาชญากรรมในคดีแพ่ง
เพื่อนของผมจากแจ็คสันวิลล์ ซึ่งเป็นทนายความเช่นกัน
เขาโทรหาผมและก็บอกว่ามีหญิงสาวโทรหาเขา
เธอชื่อคอร์ตนีย์ ไวลด์
คอร์ตนีย์มาที่ออฟฟิศของผม
แล้วเธอก็บอกผมว่าเธอไปที่บ้านของเขายังไง
และก็บอกว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2002)
ฉันอายุ 14 ปี ตอนที่ได้รู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน
ตอนนั้นฉันเรียนอยู่ ม.สองช่วงฤดูร้อน กำลังจะจบ ม.สองเข้า ม.ปลาย
ตอนเรียน ป.หก ม.หนึ่ง และ ม.สอง ฉันเรียนได้เอทุกวิชา
ไม่เคยได้บีเลยสักวิชา
ฉันเป่าทรัมเป็ต ฉันเป็นหัวหน้าทีมเชียร์ลีดเดอร์
แต่แล้วตอน ม.สองถึง ม.สาม สิ่งต่างๆ ก็แย่ลงสำหรับฉันกับครอบครัว
จากการที่แม่ฉันติดยา
เธอป่วย ต่อสู้กับปัญหาส่วนตัวหลายอย่าง ไม่สามารถดูแลฉันได้
ฉันเป็นเหมือนคนเร่ร่อน
อาศัยอยู่ตามบ้านเพื่อนอะไรแบบนั้น
ตอนแรกที่ฉันไปบ้านเจฟฟรีย์
จริงๆ แล้วฉันคาดหวังว่าจะหาเงินได้ง่ายๆ
ด้วยการนวดให้ผู้ชายคนนี้
แล้วสถานการณ์ก็บานปลาย ถึงขั้นที่เขาลวนลามทางเพศฉัน
มันเกิดขึ้นเร็วมากจนมันแบบว่า "เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น"
แต่การที่เป็นเด็กอายุ 14 ปีที่อ่อนแอ
พยายามดูแลชีวิตตัวเอง มันก็เหลือทนอยู่แล้ว
ฉันกลับไปหาเจฟฟรีย์อยู่เรื่อยๆ
เขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือน
ฉันโชคดีที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ
มันเป็นแค่สิ่งที่เขาทำ เพื่อหลอกให้รู้สึกเทิดทูนเขาและมันก็ได้ผล
ตอนฉันไปหาเขาครั้งที่สองหรือครั้งที่สามมั้ง
เขาถามฉันว่าฉันมีเพื่อนไหม
ฉันพาใครมาหาได้ไหม
แล้วเขาจะให้ฉัน 200 ดอลลาร์ กับคนที่ฉันพามา 200 ดอลลาร์
ในช่วงเวลาสามถึงสี่ปีที่ฉันไปที่นั่น
ฉันพาเด็กสาวไปหาเขา อย่างน้อย 40 ถึง 60 คน
ฉันรู้ว่ามันผิด มันบ้า
แต่ฉันก็ทำใจยอมรับมันได้ เพราะสิ่งที่เขามอบให้ฉัน
เขาให้เงินฉัน ให้วิถีชีวิตแก่ฉัน
ฉันจะได้มีกินมีเงินจ่ายบิล
และเขาก็ให้สิ่งที่ไม่มีใครให้ฉัน
ฉันรู้สึกเหมือนเขาเป็นสายชูชีพของฉัน
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2006)
ในตอนเริ่มต้นของการสืบสวน ตอนที่ตำรวจติดต่อหาฉัน
ฉันสับสน
ฉันรู้สึกเหมือนภาพเจฟฟรีย์ ที่ฉันเห็นคือเขาเป็นคนที่ดีเยี่ยม
เขาช่วยชีวิตฉันไว้ในแง่ที่ว่าฉันโชคดีมาก
ที่ได้รู้จักกับเขา
แต่พอฉันเห็นรายงานของตำรวจเกี่ยวกับเด็กสาว ที่ฉันพาไปที่บ้านของเจฟฟรีย์
เพื่อนสนิท
นั่นทำให้ฉันเปลี่ยนใจ
อารมณ์ต่างๆ มันผุดขึ้นมา
ทั้งรู้สึกผิด ละอายใจและขยะแขยง
มันชอกช้ำใจมาก
ตอนนั้นเองที่ฉันพูดว่า
"โอเค นี่มันไม่ถูกต้อง ต้องทำอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้"
(อีพี เอ็ดวาร์ดส์ พอตทิงเจอร์)
ฉันพบแบรด เอ็ดวาร์ดส์ ทนายของฉัน
ผมบอกเธอว่า "จริงๆ แล้วคุณไม่ต้องกังวลอะไรมาก
นี่คือคนที่จะไม่ได้เป็นอิสระอีกแล้ว"
เธอพูดว่า "ฉันว่าคุณไม่เข้าใจ ว่าเขามีอิทธิพลมากแค่ไหน"
มันเป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน มันเป็นแผนร้ายที่ไม่น่าเชื่อที่เกิดขึ้น
มานานขนาดนั้น
ผมไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้
ที่ใครบางคนสามารถจัดตั้งธุรกิจพีระมิดได้
ธุรกิจพีระมิดการลวนลามทางเพศ
ผังเหยื่ออยู่ที่คุณหรือเปล่า ผังที่เราทำขึ้นน่ะ
นี่คือตอนแรกที่เราพยายามทำผังคดีนี้ขึ้น
เราต้องพิสูจน์
ว่าพีระมิดของ หญิงสาวอายุต่ำกว่าเกณฑ์ในปาล์มบีช...
เป็นเรื่องจริง
มันไม่เริ่มจากแค่การสุ่ม หญิงสาวอายุต่ำกว่าเกณฑ์ที่เดินเข้าไปในบ้าน
กีเลน แม็กซ์เวลล์เป็นหนึ่งในผู้สรรหา
หญิงสาวอายุต่ำกว่าเกณฑ์ให้เจฟฟรีย์ เอปสตีน
ผู้สรรหาคนอื่นๆ ที่ถูกระบุตัว
คือซาราห์ เคลเลน, นาเดีย มาร์ซินโควา, เอเดรียนา มูเชนสกา
และเราก็เริ่มติดตาม
ถ้าคนคนนี้ ซึ่งตอนนี้ยังไม่ระบุชื่อ
เป็นหญิงสาวอายุต่ำกว่าเกณฑ์
"คุณพาใครมา"
แล้วจากคนคนนั้น เราก็จะเชื่อมโยงต่อไป
"คุณพามากี่คน"
เธอก็จะบอกชื่อคนอื่นๆ อีกห้าหรือหกคน
นี่คือสิ่งที่เรารวบรวมขึ้นในเวลาประมาณ 30 วัน
และรู้ว่าผังนี้ อาจแผ่ขยายออกไปได้เหมือนใยแมงมุม
ใหญ่กว่าผังนี้ห้าเท่า
บนยอดของธุรกิจพีระมิดคือกีเลน แม็กซ์เวลล์
ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นมือขวาของเอปสตีน
ที่ช่วยสรรหาคนมาล่วงละเมิดทางเพศ
เจฟฟรีย์กับกีเลนรู้จักกันในนิวยอร์ก
จริงๆ แล้วเจฟฟรีย์ เอปสตีน เป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว
กีเลนเป็นคนที่มีเสน่ห์กว่าเจฟฟรีย์เยอะ
เธอเป็นคนเปิดเผย
ฉันคิดว่าเขาสนุกกับการเป็นคนลึกลับ
ที่แทบจะไม่ชอบแต่งตัวให้ดูเหมาะสม
เขาไม่ชอบที่จะไปร้านอาหาร
และเขาก็ชอบความสนใจที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับเขา
กีเลนเป็นคนที่น่ารักมาก เธอมีเสน่ห์และสดใสร่าเริงมากด้วย
โรเบิร์ต แม็กซ์เวลล์พ่อของเธอ เป็นคนมีอิทธิพลมากในอังกฤษ
เขาเป็นเจ้าของสำนักหนังสือพิมพ์ฉบับใหญ่
ที่จริง เขาเป็นนักต้มตุ๋น
และเป็นคนฉ้อฉล แต่เขาก็ใช้ชีวิตที่ยิ่งใหญ่
ตอนกีเลนมานิวยอร์ก โลกของเธอแตกเป็นเสี่ยง
พ่อของเธอ คนที่เธอรักและอาลัยมาก
(เดอะ นิวยอร์ก ไทมส์ นิวยอร์ก วันพุธที่ 6 พฤศจิกายน 1991)
(พบศพโรเบิร์ต แม็กซ์เวลล์ในแอตแลนติก ห่างหมู่เกาะคะแนรี)
(อาณาจักรของแม็กซ์เวลล์ รุ่งเรืองและล่มสลายอย่างไร)
ในแง่หนึ่ง เธอรู้สึกเหมือน เจฟฟรีย์เป็นที่หลบภัยสำหรับเธอ นี่คือ...
คนที่ร่ำรวยมหาศาลอีกคนที่มาแทนที่พ่อของเธอ
(นิวยอร์กซิตี)
ผมทำข่าววอลสตรีตมาอย่างน้อยก็ตั้งแต่ปี 1991
เจฟฟรีย์ เอปสตีนคือคนที่ ชื่อของเขาจะปรากฏให้เห็นเสมอ
แต่ระบุชัดเจนไม่ได้ว่าเป็นใคร
เขาเป็นคนไม่สำคัญอะไร
คนที่ผมรู้จักที่วอลสตรีตทิ้งร่องรอยไว้
ร่องรอยของเขายากที่จะหา
มันแปลกมากที่ชายคนนี้
คนที่ผู้คนพูดถึงกันเยอะมาก
ไม่มีร่องรอยอะไรมากนักในโลกของการลงทุน
นั่นคือความลึกลับของเจฟฟรีย์ เอปสตีน เขาหาเงินยังไง
ผมเสียใจอย่างมาก
ที่ผมรู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน
คนที่หลอนจิตใจผมมาสามสิบกว่าปี
ถ้าไม่มีผม เขาคงไม่ได้เป็น มหาเศรษฐีอย่างที่เขาเป็นในวันนี้
และเด็กสาวที่น่าสงสารพวกนี้ก็คงไม่ถูกข่มขืน
ผมมานั่งอยู่ตรงนี้ก็เพื่อไถ่บาป และเล่าเรื่องราวให้สาธารณชนฟัง
(ถนนวอล)
(ปี 1986)
ผมรู้จักกับเจฟฟ์ เอปสตีนในยุค 80
หลังจากที่เขาถูกไล่ออกจากแบร์ สเติร์นส์
ผมเป็นซีอีโอของ ทาวเวอร์ส ไฟแนนเชียล คอร์ปอเรชัน
สตีฟ ฮอฟเฟนเบิร์กและเจฟฟรีย์ เป็นคนที่สร้างตัวเองทั้งคู่
ตอนเจฟฟรีย์รู้จักกับเขา ฮอฟเฟนเบิร์กเป็นเหมือน... เจ้าพ่อ
เขาเป็นคนที่นั่งเครื่องบินส่วนตัวบินไปทั่ว
เขาเป็นคนที่มั่งคั่งร่ำรวย
ซีอีโอของบริษัทที่ใหญ่โตมาก ซึ่งจ้างเจฟฟรีย์ เอปสตีนในยุโรป
โทรหาผมและก็พูดว่า "นี่คือคนที่เยี่ยมมาก
ที่ผมอยากให้คุณสัมภาษณ์สำหรับอเมริกาเหนือ
เพราะเขามีวุฒิฐานะจากวอลสตรีต และมีความกระตือรือร้นมาก
แต่เข็มทิศศีลธรรมของเขากลับตาลปัตร"
เจฟฟรีย์ เอปสตีนฉ้อโกง และขโมยเงินจากบัญชีค่าใช้จ่ายของเขา
เขาดึงดูดใจเราแน่นอน เพราะเราทำธุรกิจพอนซี
เขาเข้าใจวอลสตรีต และเขาก็มอบ
ผลลัพธ์ทีเป็นกอบเป็นกำได้
ในองค์กรอาชญากรรมนี้
ผมสัมภาษณ์เจฟฟรีย์ เอปสตีน และเขาก็ควบคุมการสัมภาษณ์
เขามีพรสวรรค์ที่ผิดธรรมดามาก ที่เขาควบคุมคนที่เขาเจอ
และควบคุมพวกเขาได้ด้วยเสน่ห์ของเขา
(ธุรกิจพอนซี 460 ล้านดอลลาร์ของ สตีเวน ฮอฟเฟนเบิร์กใช้งบการเงินปลอม)
(เพื่อให้มูลค่าบริษัทของเขาสูงเกินจริง และล่อใจนักลงทุนใหม่ๆ)
เจฟฟรีย์ เอปสตีนกลายเป็น
หุ้นส่วนของผมในอาชญากรรม สนับสนุนผม นำการรุกหน้า
ก่ออาชญากรรมเคียงคู่กับผมทุกวัน
(ถนนวอล - บรอดเวย์)
เขาควบคุมด้านหลักทรัพย์
ด้านสินทรัพย์ปลอม
เขาปั่นราคาหุ้น
และค้าหุ้นอย่างผิดกฎหมาย
ผู้คนที่เกี่ยวข้องจำเจฟฟรีย์ได้แน่นอน
ในฐานะคนที่สำคัญอย่างมากในการคิด
หาวิธีทำให้แผนฉ้อฉลบรรลุผล
(ฮอฟเฟนเบิร์กโดนข้อหาฉ้อโกง)
แล้วฝ่ายกฎหมายก็รู้ทันแผนการใหญ่นี้
ผมลุกขึ้นยืน สารภาพผิดและยอมรับความรับผิดชอบ
ผมถูกตัดสินจำคุก 20 ปี
ผมไม่ได้ยื่นหลักฐานปรักปรำเขา
เพราะเจฟฟรีย์ เอปสตีนบอกผมว่า เขาเคยเป็นพยานที่ให้ความร่วมมือ
จากกระทรวงยุติธรรมสหรัฐฯ ในอดีต
และเขาก็มีอำนาจชักจูงพวกเขา
ผมเชื่อว่าเจฟฟรีย์ เอปสตีน คงทำให้ผมขาดความน่าเชื่อถือได้
แล้วพูดว่าเขาเป็นอัศวินขี่ม้าขาว และเขาก็บริสุทธิ์
ผมรู้ว่านั่นคือแผนของเขา
คุณไม่สามารถเข้าใจ
ระดับความรุนแรง ของผลการควบคุมของคนคนนี้ได้
เจฟฟรีย์ เอปสตีน ควบคุมและใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกล่อคนอื่นได้
ด้วยวิธีการที่สุดขั้ว
นั่นคือเจฟฟรีย์ เอปสตีนโดยปกติ
มันชัดเจนมากที่ว่า นั่นคือวิธีการทำงานของเจฟฟรีย์
คือใช้สิ่งต่างๆ ข่มขู่คนอื่น ฉันคิดว่าเขาข่มขู่คนอื่นด้วยความลับของพวกเขา
มันมีรูปแบบการกระทำผิด
วิธีการของเจฟฟรีย์ เอปสตีน เริ่มที่เลสลี เว็กซ์เนอร์
ตอนเจฟฟรีย์ เอปสตีนขายวิญญาณของเขา ให้กับเลสลี เว็กซ์เนอร์
เพื่อการลงทุนหลายพันล้านดอลลาร์
(นิวอัลบานี รัฐโอไฮโอ ปี 1986)
เจฟฟ์ เอปสตีนรู้จักกับเลส เว็กซ์เนอร์ ตอนราวๆ ปี 1986
นี่คือเรือนเฝ้าประตูของคุณเว็กซ์เนอร์
เลยเรือนเฝ้าประตูนั่นไป คือบริเวณบ้านหลังใหญ่มหึมา
และเป็นบ้านที่แพงที่สุดในรัฐโอไฮโอตอนกลาง
เลส เว็กซ์เนอร์เริ่มธุรกิจในปี 1963
เปิดร้านเสื้อผ้าแฟชั่นของผู้หญิง
เดอะ ลิมิเต็ด
เลสซื้อยี่ห้ออื่นๆ อีกมากมาย
อเบอร์ครอมบี แอนด์ ฟิทช์ และวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
แล้วก็กลายเป็นอภิมหาเศรษฐีหลายพันล้าน จากทุกอย่างนั้น
ณ ช่วงเวลาหนึ่ง เลส เว็กซ์เนอร์มอบอำนาจ
ให้เจฟฟรีย์ เอปสตีน เป็นผู้บริหารการเงินของเขา
ผมแปลกใจมากเพราะเลส เว็กซ์เนอร์
ไม่ใช่คนที่ให้อำนาจคนอื่นควบคุมอะไรทั้งนั้น
เอปสตีนเป็นคนมีพลังสะกดคน
ที่ดูเหมือนจะมีกำลังยึดจับ
ธุรกิจใหญ่มหึมานี้ในแบบที่อธิบายไม่ได้
(ลิมิเต็ดแบรนด์ส)
มีคนมากมายในปลายยุค 80 ต้นยุค 90
ที่พูดถึงเอปสตีนว่าเป็น "แฟนหนุ่ม"
เจฟฟรีย์ เอปสตีน ทำงานกับเราทั้งคู่ในเวลาเดียวกัน
เขาไปโอไฮโอเป็นประจำโดยเครื่องบินเจ็ต
ที่เลสลี เว็กซ์เนอร์มอบให้เจฟฟรีย์
เอปสตีนอธิบายให้ผมฟังเป็นการส่วนตัว
ว่าเขาควบคุมอารมณ์ ของเลสลี เว็กซ์เนอร์ได้ง่ายๆ
เพราะเลสลี เว็กซ์เนอร์หลงใหลเขา และเว็กซ์เนอร์ก็ชื่นชอบเอปสตีนมาก
คุณคิดว่าตัวเองเป็นไบเซ็กซวลหรือเปล่า
ไม่ครับ
โอเค
อย่างไรก็ตาม
คุณพัฒนาความสัมพันธ์ทางเพศ กับเลสลี เว็กซ์เนอร์ ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง
- เป็นความจริงไหม - ไม่จริง
เอปสตีนบอกผมว่าเขาวางแผนจัดการและควบคุม
ทรัพย์สินหลายพันล้านดอลลาร์ ของเลสลี เว็กซ์เนอร์ยังไง
เพื่อที่เจฟฟรีย์ เอปสตีนจะได้ลงทุน
และทำรายได้เป็นกอบเป็นกำ
(ระหว่างปี 1991 ถึง 2006 เอปสตีนดูแล การขายหุ้นกว่า 1.3 พันล้านดอลาร์)
(จากเดอะ ลิมิเต็ด บริษัทของเว็กซ์เนอร์)
ในปี 2019 เลส เว็กซ์เนอร์เปิดเผย
ว่าเขาตัดขาดกับเอปสตีนในปี 2007
เขาบอกว่าเขาพบว่าเอปสตีน ขโมยเงินกว่า 46 ล้านดอลลาร์จากเขา
เขาไม่ได้อธิบายว่าทำไมเขาถึงไม่แจ้งความ
การถูกเอาเปรียบ
โดยคนที่จิตป่วย เจ้าเล่ห์ ชั่วช้ามาก...
(10 กันยายน ปี 2019)
มันเป็นอะไรที่ผมอับอายขายหน้า ที่ผมอยู่ใกล้ชิดกับมัน
(เอปสตีนใช้ความสัมพันธ์ของเขา กับเลส เว็กซ์เนอร์เพื่อเข้าถึงหญิงสาวอีกด้วย)
(เขามักอ้างว่า เขาเป็นแมวมองให้วิกตอเรียส์ซีเคร็ต)
(แซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย ปี 1997)
ฉันเคยเป็นนางแบบและนักแสดง
อลิเซีย เป็นยังไงบ้าง
ตอนเพื่อนฉันพูดว่า
"ผู้ชายคนนี้สามารถช่วยเธอ
ให้อยู่ในแค็ตตาล็อกของวิกตอเรียส์ซีเคร็ตได้"
ฉันกระโดดเลย
เจฟฟรีย์ เอปสตีนพักอยู่ที่โรงแรมชัตเตอร์ส ในแซนตามอนิกา แคลิฟอร์เนีย
ฉันไปหาเขาที่ห้องพักของโรงแรม
เขาบอกว่าเขารู้จักเจ้าของ ของวิกตอเรียส์ ซีเคร็ต
เขาเปิดดูแฟ้มรูปถ่ายของฉัน
แล้วเขาก็พูดว่า
"ขอดูคุณใส่แค่ยกทรงกับกางเกงในหน่อย"
แล้วเขาก็เอามือจับตัวฉัน จับสะโพกและก็จับก้นฉัน
(ชัตเตอร์ส ริมหาด)
ตอนนั้นฉันรู้สึกว่าฉันจะถูกข่มขืนหรือไม่ก็ถูกทำร้าย
ฉันวิ่งร้องไห้ออกไปจากห้อง
(กรมตำรวจ รายงานอาชญากรรม)
ฉันขับรถไปที่กรมตำรวจแซนตามอนิกา เพื่อแจ้งความ
ฉันจำไม่ได้ว่าเขาเคยถูกสอบสวน
ไม่มีใครโทรหาฉัน
เขาไม่ได้เดือดร้อนเพราะมันเลย
มันเหมือนไม่มีอะไรเคยเกิดขึ้นจริงๆ
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2006)
เป็นนักสืบเอกชนมาประมาณสิบปีแล้วครับ
แต่ผมว่างานของผม 80 เปอร์เซ็นต์
(นักสืบเอกชน)
ค้นหาข้อมูลอยู่บนถนน
ตอนผมเริ่มทำคดีนี้ให้แบรด เอ็ดเวิร์ดส์
เขาบอกผมว่าเอฟบีไอกำลังทำคดีเดียวกัน
แต่พวกเขามีข้อมูลไม่มากนัก
มันดำเนินไปช้ามาก
ผมชอบเอฟบีไอ ผมทำงานกับพวกเขาอย่างใกล้ชิด
ผมเลยพูดว่า "โอเค ผมอาจช่วยพวกเขาให้มันเร็วขึ้นได้"
ตอนที่เริ่มทำคดี ผมมีลูกสาวหนึ่งคน
อายุ 21 ปี
และลูกสาวอีกคนก็อายุ 15 ปี
มันไม่ได้ทำให้ผมแค่คิดถึงแต่ลูกสาวของผม
มันทำให้ผมคิดถึงทุกปีที่ผมใช้เวลาไป
ในงานบังคับใช้กฎหมายที่ผมต้องสัมภาษณ์
เด็กสาวที่ถูกล่วงละเมิด หรือเด็กสาวที่ตกเป็นเหยื่อของพวกใคร่เด็ก
และหญิงสาวเหล่านี้ชอกช้ำใจแค่ไหน
(รางวัลพนักงานดีเด่น มอบให้ไมเคิล ฟิสเทน)
พวกนี้คือเด็กสาวที่ผมระบุได้เองว่าเป็นเหยื่อ
อายุ 13 ปี 14 ปี และ 15 ปี
คุณจะเห็นได้วามีเยอะแค่ไหน
ผมเริ่มไปยังพื้นที่ ในย่านที่น่าหดหู่ใจเหล่านี้ของปาล์มบีช
และพบกับบางคน
หรือเด็กสาวคนหนึ่งที่แบรดเป็นตัวแทน
ที่รู้จักใครบางคน ให้เบาะแสผม ผมถึงได้เริ่มพบ
เด็กสาวคนแล้วคนเล่า
ผมคิดว่าผมพบเด็กสาวคนอื่นๆ สัก 46 คนได้ที่ถูกล่วงละเมิด
เหยื่อบางคนลังเลใจที่จะคุยกับผม
แต่อย่างน้อยผมก็ได้ชื่อของพวกเธอ
พวกเธอเป็นใครและบ้านอยู่ที่ไหน ซึ่งต่อมาผมก็ให้มันกับเอฟบีไอ
(เจฟฟรีย์ เอปสตีนบริจาคเงิน)
(กว่าแสนดอลลาร์ให้การหาเสียง ของผู้สมัครจากพรรคเดโมแครต)
ทุกคนกลัวเขา
และความกลัวก็เป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดของเขา
นั่นคือสิ่งที่ทำให้เขามีอำนาจ
ผมเลยรับทำคดีเองในฐานะโจทก์คดีแพ่ง
แล้วผมก็ส่งหมายศาล ถึงเจฟฟรีย์ เอปสตีนเพื่อมาให้การ
และพยายามทำให้เหยื่อได้รับความยุติธรรม
คุณเอปสตีน นานแค่ไหนแล้วที่คุณ
สนใจทางเพศหญิงผู้เยาว์อายุต่ำกว่าเกณฑ์
คัดค้านครับ ทำให้ลำบากใจ ขัดแย้งกัน
คุณล้นเล่นหรือเปล่า
เปล่า ผมไม่ได้รู้สึกว่า ผมกำลังเปิดเผยความลับอะไร ใช่ไหม
ขอถอดถอนคำให้การ
ผมเริ่มทำให้เจฟฟรีย์ เอปสตีนหงุดหงิดรำคาญ
ไม่ต้องสงสัยเลย ผมพยายามทำหรือเปล่า
ผมคิดว่าอย่างนั้น
- คุณเอปสตีน - ครับ
คุณถูกล่วงละเมิดทางเพศ ตอนเป็นผู้เยาว์หรือเปล่า
เดี๋ยวนะ อีกทีซิ
คุณถูกล่วงละเมิดทางเพศ ตอนเป็นผู้เยาว์หรือเปล่า
ผมก็อยากจะ... อีกทีนะ ผมก็อยากตอบทุกอย่าง
ถ้ามีคำถามที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกัน
แต่ตอนนี้ผมอยากตอบแต่คำถามที่เกี่ยวข้องกัน
ยังไงก็ตาม ทนายของผมแนะนำว่าผมไม่สามารถตอบ
คำถามที่เกี่ยวข้องกับคดีความวันนี้
ผมต้องยอมรับคำแนะนำของพวกเขา ไม่งั้นจะเสี่ยงต่อการเสียสิทธิการมีทนาย
เพื่อเป็นตัวแทนที่มีประสิทธิภาพ
ดังนั้นผมขอใช้สิทธิ์ ตามมาตราเสริมที่ห้า หกและสิบสี่
ในกฎหมายรัฐธรรมนูญของสหรัฐฯ
ไม่นานนัก นักสืบของเอปสตีน ก็เริ่มทำการตรวจตราแบรด
พวกเขาพยายามสืบว่า
พวกเขาจะพบแบรดทำอะไรผิด หลังเลิกงานหรือไม่
หรือในเวลางาน แล้วพยายามข่มขู่เขา
แต่แล้ว
มันก็กลายเป็นการคุกคาม เพราะพวกเขาเริ่มตรวจตราบ้านของแบรด
ที่ภรรยาและลูกของเขาอาศัยอยู่
ตอนภรรยาผมสังเกตเห็นว่า มีคนติดตามเธอ ผมคิดว่า
"โอเค มันชักจะเลยเถิดเกินไปแล้ว นั่นครอบครัวของผมนะ"
เขาพยายามขู่ให้ผมกลัวและละทิ้งลูกความของผม
ซึ่งผมไม่มีวันที่จะทำอย่างนั้น มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นแน่
พวกเขาตามสืบเหยื่อด้วยเช่นกัน
มีเหยื่อหลายคนแจ้งเราว่า มีคนปลอมตัวเป็นผู้บังคับใช้กฎหมาย
ติดต่อกับเหยื่อ และก็...
บางรายก็บอกว่าข่มขู่พวกเธอ
ฉันเริ่มสังเกตเห็นว่า มีรถจอดอยู่ตรงสุดถนนหน้าบ้านฉัน
คนพวกนี้เฝ้าจับตาดูฉันอยู่ตลอดเวลา
ฉันเลยโทรหาทนายและบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น
แบรดรู้ว่ารถพวกนี้ส่วนใหญ่จริงๆ แล้ว
เป็นนักสืบเอกชนที่ติดตามและเฝ้าจับตาดูฉัน
ขณะที่เธอนอนอยู่บนเตียงของเธอ
นักสืบของเจฟฟรีย์ เอปสตีน จอดรถที่ถนนฝั่งตรงข้าม
กับบ้านของเธอ
และส่องแสงไฟสว่างจ้าเข้าทางหน้าต่างทั้งคืน
แบรดเลยส่งไมค์ ฟิสเทนมา
พวกเขาทำสงครามนักสืบเอกชนกัน
สู้กันด้วยกล้องถ่ายรูป ถ่ายภาพกันและกัน
ตอนผมมาถึง เขายังอยู่ที่นี่
ผมถ่ายรูปรถของเขา
แล้วผมก็ถ่ายรูปเขาในรถของเขา
ทั้งที่ผมมองเขาอยู่ตรงนั้น
เขาก็ยังถ่ายวิดีโอ
มัน... มันน่ากลัวค่ะ
ไมค์ให้ฉันขึ้นรถของเขาและก็พูดว่า "เราจะไปจากที่นี่กัน"
อย่าตามเธอนะ
เขาขับรถหลายชั่วโมงไปทางใต้ แล้วก็ให้ฉันพักที่โรงแรม
ที่ที่ฉันซ่อนตัว แล้วก็บอกฉันว่า
"ถ้าคุณไม่ได้อยู่ที่บ้าน ครอบครัวคุณจะปลอดภัยกว่า
เพราะตอนนี้พวกเขาจะไม่ได้มารังควานคุณแล้ว"
ทำไมฉันต้องทำให้ครอบครัวของฉัน
ปลอดภัยจากคนที่ควรจะนั่งอยู่ในคุก
(พฤศจิกายน ปี 2007)
นี่เป็นการสืบสวนที่ร่วมมือกัน
ระหว่างเอฟบีไอและสำนักงานอัยการสหรัฐฯ
ถึงแม้ว่าเราจะไม่ใช่ ผู้ร่วมทำการสืบสวนอย่างเป็นทางการ
พวกเขาก็แจ้งข้อมูลเราอยู่ตลอด
เราให้ความร่วมมือ เราแนะนำพวกเขาให้รู้จักกับเหยื่อที่เรารู้จัก
เราให้ข้อมูลภูมิหลังทั้งหมดกับพวกเขา
เบาะแสที่ซ่อนแฝงอยู่ มันไม่ปรากฏให้เห็นในรายงาน
เคอร์เคนดอลล์ เจ้าหน้าที่ที่ทำคดี เป็นเจ้าหน้าที่ที่เก่งมาก
และเธอก็รวบรวมข้อมูล คดีปรักปรำคนใคร่เด็กคนนี้
ที่จะทำให้เขาติดคุกตลอดชีวิต
ถ้าเขาถูกตัดสินว่าผิดเพียงกระทงเดียว
รัฐบาลมีข้อมูลมากมายอยู่แค่ปลายนิ้วของพวกเขา
พวกเขามีเหยื่อ 35 ถึง 40 ราย ที่ยินดีจะให้การยืนยัน
พวกเขามีข้อมูลที่แสดงว่าเหยื่อถูกส่งตัว
ข้ามเส้นเขตรัฐ ไม่ว่าจะ โดยเครื่องบินส่วนตัวหรือเครื่องบินพาณิชย์
พวกเขาเตรียมสำนวนฟ้องหนา 53 หน้า
เพราะพวกเขามีข้อมูลที่เยอะมาก
จนพวกเขาตั้งข้อหาเอปสตีนได้เลย
(อาคารศาลยุติธรรมสหรัฐฯ)
ผมขอนัดกับอเล็กซ์ อาคอสต้า
ตอนนั้นอเล็กซ์ อาคอสต้าเป็นอัยการสหรัฐฯ
ผมเจอกับเขาและทีมของเขา ในห้องทำงานของคุณอาคอสต้า
ผมบอกพวกเขาว่าผมอยากรู้จากพวกเขา
ว่าพวกเขาจะดำเนินคดีนี้
และติดตามมันจนเหยื่อได้รับความยุติธรรม
ผมออกจากการประชุม กับอเล็กซ์ อาคอสต้า คิดว่า
เจฟฟรีย์ เอปสตีนจะต้องติดคุกตลอดชีวิตแน่
(พฤษภาคม ปี 2008)
คดีถูกส่งให้รัฐบาลกลาง
นานกว่าสองปี
แต่ผมไม่ได้ยินข่าวอะไรเลย
(ศาลยุติธรรมสหรัฐฯ)
ที่สำนักงานอัยการสหรัฐฯ
เธอยืนยันว่านี่เป็นคดีที่่ใหญ่โตมาก
ผมถามว่าเธอคิดว่า การพิจารณาคดีจะมีขึ้นเมื่อไหร่
และผมก็จำได้ว่าเธอบอกผมว่า
"มีหลายอย่างที่ฉันอยากบอกคุณ และฉันก็รู้ว่าใจคุณ
มีเจตนาที่มุ่งมั่น ใจฉันก็เหมือนกัน
มีหลายอย่างที่ฉันอยากบอกคุณ แบรด แต่ฉันบอกไม่ได้"
ตอนนั้นเองที่ผมเริ่มคิดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น
แล้วจู่ๆ พอเราโทรหาเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ
พวกเขาก็บอกเราว่า พวกเขาถูกสั่งห้ามไม่ให้คุยกับ
ตัวแทนคนใดก็ตาม ของกรมตำรวจปาล์มบีชเกี่ยวกับคดี
มันเป็นครั้งเดียวที่เกิดขึ้นใน 30 ปีของผม
ในฐานะผู้บังคับใช้กฎหมาย
เครื่องบิน 727 ส่วนตัวของเอปสตีนมาถึง สนามบินนานาชาติปาล์มบีชตอน 17.00 น.
นักลงทุนซึ่งเดินทางมากับคณะผู้ติดตามเล็กๆ
มาพบกับเขาที่กาแลกซี เอวิเอชัน ข้างๆ รถเอสคาเลดสีดำและคนขับรถ
แหล่งข่าวบอกข่าวช่อง 5 ว่าเคนเนธ สตาร์
ซึ่งตอนนี้เป็นสุดยอดทนายในลอสแองเจลิส จะมาถึงที่นี่พรุ่งนี้เช้า
อาคอสต้า อัยการสหรัฐฯ พบกับทนายของเจฟฟรีย์ เอปสตีน
สิ่งต่อมา ไม่ใช่แค่สำนวนฟ้องหายไป
คดีของเอฟบีไอก็ถูกสั่งหยุดด้วย
เจ้าหน้าที่เอฟบีไอต่างก็ขวัญเสีย
โกรธและเริ่มออกความเห็นคัดค้าน
สิ่งที่เกิดขึ้น
เจ้าหน้าที่เอฟบีไอ เนสบิตต์ เคอร์เคนดอลล์ ฉันประทับใจเธอมาก
เธอทุ่มเทให้กับผู้หญิงในฟลอริดาอย่างมาก
วันหนึ่งเธอโทรหาฉันแบบอารมณ์เสียมาก และก็พูดว่า
"มาเรีย ฉันรู้ว่าคุณลังเลใจ ที่จะให้การยืนยันเพราะคุณกลัว
และฉันก็อยากให้คุณรู้ว่า ฉันไม่รู้ว่ามันจะสำคัญไหม
เพราะสิ่งต่างๆ มันพังทลายหมดแล้ว"
ผมติดต่อเคอร์เคนดอลล์เองเลย และเธอก็ร้องไห้
เธอร้องไห้ตอนโทรศัพท์ น้ำตาไหลที่เกิดเรื่องนี้ขึ้น
เธอรู้สึกแย่แทนเหยื่อเหล่านี้
เพราะเธอบอกเหยื่อเหล่านี้ว่า เธอจะเอาผู้ชายคนนี้เข้าคุก
ไม่มีใครรู้ว่าทำไม อัยการสหรัฐฯ อาคอสต้าถึงได้ปิดคดีนี้
สำหรับผมแล้ว มันไร้สาระมาก
(อเล็กซานเดอร์ อาคอสต้ายืนยันว่า การกระทำของเขาในคดีเอปสตีนถูกต้อง)
(แบร์รี คริสเชอร์ อดีตอัยการรัฐปาล์มบีช เคาน์ตี้)
(ปฏิเสธการขอสัมภาษณ์ ที่เขาได้รับการติดต่อหลายครั้ง)
(กีเลน แม็กซ์เวลล์ให้การปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา)