WEBVTT

00:06.297 --> 00:10.927
(ซีรีส์นี้มีภาพประกอบ
เพื่ออธิบายการล่วงละเมิดทางเพศ)

00:11.011 --> 00:16.474
(ที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์
ซึ่งอาจไม่เหมาะสมสำหรับผู้ชมบางคน)

00:19.894 --> 00:21.021
กรุณายกมือขึ้นค่ะ

00:21.104 --> 00:23.523
คุณสาบานหรือไม่ว่า
คำให้การที่คุณกำลังจะให้ในเรื่องนี้

00:23.606 --> 00:24.899
จะเป็นความจริงทั้งหมด

00:24.983 --> 00:26.693
- ไม่มีอะไรนอกจากความจริง
- สาบานครับ

00:28.903 --> 00:30.822
ระบุชื่อเต็มของคุณด้วยครับ

00:30.989 --> 00:33.324
ผมชื่อเจฟฟรีย์ เอ็ดเวิร์ด เอปสตีน

00:33.408 --> 00:36.494
ที่อยู่ของผมคือ 6100 ถนนเรดฮุค

00:36.578 --> 00:37.704
ในหมู่เกาะเวอร์จิน

00:38.329 --> 00:41.624
ปัจจุบันคุณมีที่อยู่อื่นหรือไม่

00:42.333 --> 00:44.711
ผมมีบ้านพักอยู่ในนิวเม็กซิโก

00:46.046 --> 00:48.506
ปาล์มบีช นิวยอร์กและปารีส

00:50.925 --> 00:52.927
คุณเคยถูกตัดสินว่ากระทำผิดหรือไม่

00:53.678 --> 00:54.512
เคยครับ

00:55.096 --> 00:57.640
คุณเคยถูกตัดสินว่ากระทำผิดอะไร

00:59.934 --> 01:02.812
สองกระทง ชักชวนให้ค้าประเวณี

01:03.313 --> 01:05.315
และเป็นธุระจัดหาผู้เยาว์เพื่อค้าประเวณี

01:09.611 --> 01:11.446
คุณกระทำอย่างนั้นจริงหรือไม่

01:12.363 --> 01:14.282
ผมขออ้างสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม

01:14.365 --> 01:17.535
คุณชักชวนผู้เยาว์ให้ค้าประเวณีกี่ครั้ง

01:18.244 --> 01:19.079
คำตอบเดียวกันครับ

01:19.162 --> 01:23.291
คุณชักชวนผู้เยาว์
ให้ค้าประเวณีในรัฐฟลอริดากี่ครั้ง

01:23.374 --> 01:24.417
คำตอบเดียวกัน

01:24.501 --> 01:28.129
คุณเคยชักชวนผู้เยาว์ให้ค้าประเวณี
ในหมู่เกาะเวอร์จินหรือไม่

01:28.963 --> 01:29.798
คำตอบเดียวกัน

01:30.882 --> 01:33.593
ก็คือคุณอ้างสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม

01:33.676 --> 01:34.511
- ใช่ครับ
- ใช่ไหม

01:34.594 --> 01:35.470
ใช่ครับ

01:35.553 --> 01:38.223
คุณเคยชักชวนให้ค้าประเวณีในนิวยอร์กหรือไม่

01:38.890 --> 01:39.808
คำตอบเดียวกัน

01:39.933 --> 01:43.561
คุณเคยชักชวนให้ค้าประเวณีในนิวเม็กซิโกหรือไม่

01:43.978 --> 01:44.854
คำตอบเดียวกัน

01:44.938 --> 01:47.690
คุณเคยชักชวนให้ค้าประเวณีในปารีสหรือไม่

01:48.358 --> 01:49.234
คำตอบเดียวกัน

01:49.317 --> 01:53.530
คุณเคยชักชวนผู้เยาว์
ให้ค้าประเวณีที่ไหนเวลาใดหรือไม่

01:53.696 --> 01:55.532
อีกครั้งครับ ผมขออ้างสิทธิที่จะไม่ตอบ

01:56.074 --> 01:58.076
พักกันก่อนดีกว่า
เราจะหยุดการบันทึกไว้ก่อน

01:58.159 --> 02:00.662
คุณจะยุติการให้การครั้งนี้เหรอ

02:00.745 --> 02:02.413
เราจะหยุดพักการให้การก่อนครับ

02:05.333 --> 02:07.877
(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)

02:52.130 --> 02:57.093
(นิวยอร์กซิตี)

03:05.226 --> 03:06.477
ฉันชื่อวิคกี้ วอร์ด

03:06.686 --> 03:08.313
ฉันเป็นนักข่าวสืบสวน

03:08.396 --> 03:14.110
ฉันเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน
ให้วานิตี้ แฟร์ในปี 2003

03:15.695 --> 03:19.032
ที่จริงฉันได้ยินเกี่ยวกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

03:19.115 --> 03:22.118
มานานก่อนที่ฉันจะถูกขอให้เขียนเกี่ยวกับเขา

03:22.452 --> 03:24.370
เพราะเขาเป็นที่รู้จัก

03:24.454 --> 03:29.500
ในฐานะผู้ที่เหมือนแกตสบี้
แห่งความลึกลับในนิวยอร์ก

03:32.212 --> 03:34.172
เขาเป็นคนโสด

03:34.255 --> 03:36.966
ร่ำรวยมาก หน้าตาดีมาก

03:37.425 --> 03:40.720
และคนก็รู้กันว่าเขาหาเงินได้เยอะมาก

03:40.803 --> 03:43.348
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเขาหามายังไง

03:44.766 --> 03:47.936
เขาอ้างว่าเป็นผู้บริหารการเงิน
ให้คนที่ร่ำรวยมหาศาล

03:48.394 --> 03:53.274
คนรู้กันว่าเขาสังสรรค์กับคนมีชื่อเสียงหลายคน

03:53.691 --> 03:55.109
เจ้าชายแอนดรูว์

03:55.777 --> 03:57.278
บิล คลินตัน

03:57.904 --> 04:01.699
นักวิชาการที่มีชื่อเสียงหลายคน
ทนายอลัน เดอร์โชวิตซ์

04:02.617 --> 04:06.579
และเขาจะมีคนสวยๆ ห้อมล้อมอยู่เสมอ

04:06.663 --> 04:08.539
มักจะเป็นผู้หญิงที่อายุน้อยมากๆ

04:10.166 --> 04:15.255
ฉันรู้จักกีเลน แม็กซ์เวลล์
เป็นแฟนของเขาในตอนนั้น

04:15.755 --> 04:17.882
เธอจบการศึกษาจากออกซฟอร์ด

04:18.549 --> 04:20.218
ฉลาดมาก ตลกมาก

04:21.052 --> 04:24.055
เธอเป็นตัวเชื่อมที่เยี่ยมมากสำหรับเจฟฟรีย์

04:26.015 --> 04:31.354
เกรย์ดอน คาร์เตอร์ ซึ่งตอนนั้นเป็น
บรรณาธิการของวานิตี้ แฟร์ พูดกับฉันว่า

04:31.437 --> 04:34.440
"ผมได้ยินเกี่ยวกับคนคนนี้ เจฟฟรีย์ เอปสตีน

04:35.066 --> 04:38.528
มาหลายปีแล้ว
แต่ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย"

04:39.362 --> 04:41.781
แล้วเขาก็ให้ฉันเขียนเรื่องราว

04:42.490 --> 04:44.033
มันเป็นบทความเกี่ยวกับแวดวงสังคม

04:44.117 --> 04:46.661
มันไม่ควรจะเป็นอะไรมากไปกว่านั้น

04:48.121 --> 04:49.205
แต่ก็มี

04:50.081 --> 04:52.667
สัญญาณอันตรายขึ้นมาทันที

04:54.544 --> 04:56.337
แหล่งข่าวคนหนึ่งของฉันพูดว่า

04:56.587 --> 05:01.342
"ฉันรู้จักผู้หญิงที่มีประสบการณ์แย่ๆ

05:01.843 --> 05:03.428
ในการทำงานกับเจฟฟรีย์

05:03.886 --> 05:05.305
และที่เลวร้ายไปกว่านั้น

05:05.388 --> 05:09.851
น้องสาวของเธอถูกเขาล่วงละเมิด
ตอนที่เธออายุต่ำกว่าเกณฑ์

05:10.685 --> 05:12.895
พวกเขาอาจจะคุยกับคุณ"

05:13.563 --> 05:16.774
เห็นได้ชัดเลยว่า นี่ทำให้สิ่งที่แรกเริ่ม

05:17.358 --> 05:21.237
เป็นการสืบสวนทางธุรกิจเบี่ยงเบนไป

05:22.071 --> 05:24.365
ในอีกทิศทางหนึ่ง

05:36.627 --> 05:41.090
ฉันเริ่มวาดภาพตอนเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย

05:44.344 --> 05:47.472
ฉันทุ่มเทให้กับการวาดภาพอย่างต่อเนื่อง

05:49.223 --> 05:51.559
ฉันมองมันเหมือนฉันเป็นนักกีฬาโอลิมปิก

05:51.642 --> 05:52.477
(ผู้หนีรอด)

05:52.560 --> 05:55.313
ฉันทำงานตลอดเวลา ฝึกซ้อม

05:55.396 --> 06:00.234
และก็ทำให้จิตใจตัวเองสดชื่นทุกครั้งที่วาดภาพ

06:03.905 --> 06:05.698
นี่คือมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนจบ

06:05.782 --> 06:09.660
สถาบันศิลปะนิวยอร์ก ฉันเรียนจบในปี 1995

06:09.744 --> 06:15.041
และในคืนวันรับปริญญาของเรา
ปกติจะมีงานแสดงศิลปะ

06:15.708 --> 06:18.336
และไอลีน กูเกนไฮม์
เคยเป็นคณบดีฝ่ายนักศึกษา

06:18.419 --> 06:19.504
เธอจะเป็นคนจัดงาน

06:23.716 --> 06:26.844
ที่งานนี้ ฉันตัดสินใจแสดงภาพพับสามทบ

06:27.261 --> 06:30.932
ซึ่งก็คือภาพวาดสามภาพ
และมันก็เป็นภาพชุดอลิซในแดนมหัศจรรย์

06:32.475 --> 06:34.394
งานแสดงนี้เป็นปรากฏการณ์สำหรับฉันเลย

06:34.685 --> 06:36.813
ภาดวาดทั้งสามภาพของฉันขายได้ทันที

06:37.563 --> 06:39.857
ฉันขายภาพแรกได้ 14,000 

06:40.358 --> 06:43.319
อีกสองภาพขายได้ภาพละ 12,000

06:43.861 --> 06:46.823
และก็แน่นอน ฉันตื่นเต้นมากเลย

06:47.281 --> 06:50.034
แต่แล้วไอลีนก็เดินเข้ามาหาฉัน

06:50.827 --> 06:53.413
และไอลีนก็บังคับฉัน

06:53.496 --> 06:55.706
เธอพูดว่า "สามีภรรยาคู่นี้้คือ

06:55.790 --> 06:57.542
คนที่จะซื้องานศิลปะของคุณ
ได้ยินไหม"

06:57.625 --> 07:00.503
ฉันก็พูดว่า "อ้าว ฉันขายมันไปแล้ว"

07:00.586 --> 07:02.922
เธอพูดว่า "แย่จัง คุณจะต้องบอกพวกเขาว่า

07:03.005 --> 07:05.716
ขายมันไม่ได้แล้ว คุณจะขายให้สามีภรรยาคู่นี้

07:05.800 --> 07:08.428
พวกเขาเป็นผู้บริจาคที่สำคัญมากของสถาบัน"

07:08.511 --> 07:14.434
แล้วไอลีนก็พูดว่า "นี่เจฟฟรีย์ เอปสตีน
และกีเลน แม็กซ์เวลล์ เพื่อนรักที่สุดของฉัน

07:14.517 --> 07:16.477
พวกเขายินดีมากทีเดียว

07:16.561 --> 07:19.814
คุณจะต้องขายให้พวกเขา
และลดราคาให้พวกเขาด้วย"

07:20.064 --> 07:23.401
คืนนั้นฉันเลยได้ 6,000 แทนที่จะได้ 12,000

07:23.818 --> 07:27.447
และเจฟฟรีย์ เอปสตีนก็พูดว่า
"ไม่ต้องห่วง เราจะทำให้มันคุ้มกับเวลาของคุณ

07:28.781 --> 07:29.615
ไม่ต้องกังวล"

07:33.077 --> 07:37.582
ฉันไม่เห็นหรือได้ข่าวจากเจฟฟรีย์นานสองเดือน

07:37.665 --> 07:40.668
แล้ววันหนึ่งเขาก็โทรมาและพูดว่า

07:40.751 --> 07:41.878
"ผมมีงานดีๆ ให้คุณทำ"

07:43.212 --> 07:46.591
เจฟฟรีย์เพิ่งซื้อคฤหาสน์บนถนนสาย 71

07:47.550 --> 07:51.137
เขาบอกฉันว่า "นี่คืองานใหม่ของคุณ
คุณจะควบคุมดูแลที่ประตู

07:51.220 --> 07:54.223
คุณจะดูแลคนเข้าคนออก

07:54.307 --> 07:56.809
พวกมัณฑนากร ผู้มาเยือน"

07:58.269 --> 08:01.439
วันหนึ่งเจฟฟรีย์ เอปสตีนพูดว่า
"ผมอยากรู้ว่า

08:01.522 --> 08:02.940
คุณมีพี่น้องกี่คน"

08:03.024 --> 08:05.651
ฉันบอกเขาว่าฉันมีน้องสาวสองคน

08:06.068 --> 08:09.739
และก็บอกว่าแอนนีน้องสาวฉันฉลาดมาก

08:09.822 --> 08:14.869
เธอหวังและฝันที่จะได้ทำงาน อาจจะในไอวีลีก

08:16.579 --> 08:20.374
ตอนนั้นฉันอายุ 16 ปี
และก็อยู่ ม.ห้าในโรงเรียนมัธยมปลาย

08:20.833 --> 08:23.461
มาเรียอยู่ในแมนฮัตตัน

08:23.544 --> 08:25.963
บอกเราว่าเธอมีงาน งานที่เยี่ยมมาก

08:26.047 --> 08:26.881
(ผู้หนีรอด)

08:26.964 --> 08:28.841
ทำงานอยู่กับชายคนนี้ เจฟฟรีย์ เอปสตีน

08:28.925 --> 08:31.844
และเขาก็อาจสนใจที่จะช่วยฉันทางใดทางหนึ่ง

08:33.012 --> 08:37.642
เขาเสนอว่ามันคงมีประโยชน์สำหรับฉัน
ที่ได้เดินทางไปต่างประเทศ

08:37.725 --> 08:40.853
ไปประเทศไทยและเวียดนาม
เพื่อจะได้รวมไว้ในประวัติย่อของฉัน

08:40.937 --> 08:43.731
จะได้ดูน่าสนใจขึ้นสำหรับ
โรงเรียนที่มีการแข่งขันกันเข้าเรียน

08:44.690 --> 08:47.360
เขาตกลงที่จะจ่ายค่าเดินทางให้

08:47.443 --> 08:52.073
ตอนนั้นมัน... มันแพงมากน่ะค่ะ ก็เลย...

08:52.782 --> 08:55.493
ฉันเลยรู้สึกขอบคุณในเรื่องนั้น

08:57.745 --> 09:01.791
(ไร่ซอร์โร
สแตนลีย์ รัฐนิวแม็กซิโก)

09:03.543 --> 09:05.711
การเดินทางควรจะเป็น
ช่วงฤดูร้อนเดือนกรกฎาคม

09:05.795 --> 09:12.260
เขาเลยแนะนำ
ให้ฉันไปพบเขากับกีเลน แม็กซ์เวลล์

09:12.343 --> 09:14.595
ที่ไร่ของเขาในนิวเม็กซิโก

09:15.429 --> 09:18.140
แม่ฉันเข้าใจว่าการเดินทางครั้งนั้นจะเป็น

09:18.224 --> 09:20.935
โอกาสที่ฉันจะได้เจอนักเรียนคนอื่นๆ

09:21.018 --> 09:23.354
ที่จะเดินทางคล้ายๆ กับฉันเช่นกัน

09:24.564 --> 09:28.943
แต่พอฉันไปถึงที่นั่น ฉันก็รู้ว่า
มีแค่ฉันคนเดียวที่พักอยู่กับพวกเขาที่นั่น

09:30.027 --> 09:32.405
พวกเขาพาฉันเดินดูรอบๆ บ้าน

09:32.488 --> 09:35.616
มันเป็นส่วนหนึ่งของ
การสร้างความรู้สึกในการมองตัวเอง

09:35.700 --> 09:38.869
มองทุกสิ่งที่ฉันมี ประทับใจตัวเอง

09:41.330 --> 09:44.417
กีเลนสนใจมาก
ว่าฉันเคยให้คนนวดมาก่อนหรือเปล่า

09:44.500 --> 09:47.003
นวดแบบมืออาชีพ ซึ่งฉันไม่เคย

09:47.545 --> 09:48.921
จริงๆ แล้วเธอเสนอมันแบบว่า

09:49.005 --> 09:52.758
คุณโชคดีมากที่จะได้ทำมัน คือจะได้รับการนวด

09:57.221 --> 09:59.140
เธอบอกให้ฉันถอดเสื้อผ้า

09:59.223 --> 10:01.809
และก็มีโต๊ะอยู่ตรงนั้น มีผ้าอยู่บนโต๊ะผืนหนึ่ง

10:04.520 --> 10:07.648
ส่วนหนึ่งของมันดูปกติธรรมดา

10:07.732 --> 10:12.153
แต่มีตอนที่เธอบอกให้ฉัน

10:12.236 --> 10:13.154
นอนหงาย

10:13.571 --> 10:18.534
แล้วเธอก็ดึงผ้าลง
จะได้ไม่มีอะไรปิดหน้าอกของฉัน

10:19.744 --> 10:23.247
เพราะโครงสร้างของบ้าน
และประตูหลายบานที่เปิดอยู่

10:23.331 --> 10:25.082
ฉันรู้ว่าเอปสตีนมองเห็นฉันได้

10:25.833 --> 10:30.046
ฉันคิดว่าวิธีที่เธอนวดหน้าอกของฉัน

10:30.129 --> 10:32.298
การนวดมันก็ไม่เหมาะสมเช่นกัน

10:34.967 --> 10:37.428
ช่วงเวลาที่น่ากลัวที่สุดของสุดสัปดาห์นั้นก็คือ

10:37.511 --> 10:41.223
ตอนเขาเข้ามาในห้องนอนของฉันในตอนเช้า

10:41.307 --> 10:43.392
และก็บอกว่าเขาอยากนอนกอด

10:45.102 --> 10:47.563
เขาคลานขึ้นมานอนบนเตียงกับฉัน

10:49.440 --> 10:52.735
แล้วเขาก็ลูบไล้ฉัน

10:52.818 --> 10:55.321
ฉันจำไม่ได้ว่ามันนานแค่ไหน

10:55.404 --> 10:58.032
เพราะฉันรู้สึกถอดใจนิดหน่อย

10:59.659 --> 11:03.663
แต่ฉันจำได้ว่าฉันอ้างว่าต้องไปเข้าห้องน้ำ

11:03.746 --> 11:06.082
ลุกจากเตียงแล้วก็ไปเข้าห้องน้ำ

11:06.165 --> 11:08.000
ปิดประตูแล้วก็...

11:08.918 --> 11:12.213
กลัวสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมาก

11:13.756 --> 11:15.716
หลังจากนั้น ฉันก็หลบเลี่ยงมัน

11:16.133 --> 11:20.137
ฉันไม่ได้บอกเพื่อนสนิท
ไม่ได้บอกมาเรียและครอบครัวของฉัน

11:20.221 --> 11:21.722
ฉันแค่คิดว่า

11:21.806 --> 11:23.808
"ฉันจะสนใจแต่การเดินทางในฤดูร้อนครั้งนี้"

11:25.685 --> 11:27.812
แล้วฉันก็ไปประเทศไทยและเวียดนาม

11:32.233 --> 11:34.151
แอนนีอยู่ในโครงการนี้ที่ประเทศไทย

11:34.235 --> 11:39.073
แล้วเจฟฟรีย์ก็โทรหาฉันบอกว่า
เราอยากช่วยคุณเรื่องอาชีพการงาน

11:39.448 --> 11:42.660
เขาขอให้ฉันไปเข้าโครงการศิลปินในพำนัก

11:43.536 --> 11:44.787
(นิวอัลบานี รัฐโอไฮโอ ปี 1996)

11:44.870 --> 11:47.248
ฉันไปโอไฮโอและอาศัยอยู่

11:47.331 --> 11:50.751
ในบ้านใหญ่ 26,000 ตารางฟุต

11:51.085 --> 11:52.753
หลังบ้านของเลส เว็กซ์เนอร์

11:52.962 --> 11:53.963
(อดีตซีอีโอ, แอล แบรนด์ส)

11:54.046 --> 11:56.257
ตอนฉันถามเจฟฟรีย์ว่าเลส เว็กซ์เนอร์เป็นใคร

11:56.590 --> 11:59.301
เขาพูดว่า "เขาเป็นลูกค้าของผม
และก็เป็นเพือนที่ดีมาก

11:59.385 --> 12:01.053
ซึ่งบังเอิญเป็นมหาเศรษฐี

12:01.220 --> 12:02.888
และเขาจะทำทุกอย่างเพื่อฉัน"

12:03.431 --> 12:08.269
ฉันขับรถเพนสกี้ไปโอไฮโอ
เพราะฉันต้องขนอุปกรณ์วาดภาพทั้งหมดไปด้วย

12:09.687 --> 12:10.604
ฉันจัดห้องทำงาน

12:11.188 --> 12:12.440
แล้วก็เริ่มวาดภาพ

12:12.857 --> 12:16.527
ภาพเหล่านี้เป็นภาพวาดเกี่ยวกับวัยแรกรุ่น

12:17.111 --> 12:22.283
เด็กสาวที่โป๊บางส่วน
คล้ายๆ แอบดูช่วงเวลาส่วนตัว

12:22.450 --> 12:23.659
แต่ไม่ส่อไปในทางเพศ

12:24.160 --> 12:28.122
ขั้นตอนของฉันคือฉันถ่ายรูป แล้วก็วาดภาพจากมัน

12:28.205 --> 12:31.208
ฉันใช้น้องสาวสองคนของฉันเป็นนางแบบ

12:34.545 --> 12:37.047
วันหนึ่งเจฟฟรีย์กับกีเลนมาหา

12:40.301 --> 12:43.637
คืนนั้น กีเลนมาหาฉันแล้วก็พูดว่า

12:43.721 --> 12:45.931
"เจฟฟรีย์อยากให้นวดเท้าของเขา"

12:46.348 --> 12:47.725
ท้องไส้ฉันปั่นป่วนเลย

12:48.267 --> 12:50.895
ฉันรู้สึกเหมือน "ฉันไม่อยากให้
พวกเขาคิดว่าฉันไม่สำนึกบุญคุณ

12:50.978 --> 12:53.063
แต่นี่มันไม่เหมาะสมมากเลย"

12:53.481 --> 12:56.609
ฉันเลยนวดเท้าเขาอยู่ครู่หนึ่ง

12:57.735 --> 12:59.570
แล้วเขาก็พูดว่า "ขึ้นมานี่สิ"

13:00.863 --> 13:04.366
แล้วเขาก็เอามือตบเบาๆ
บอกให้ฉันนั่งข้างๆ เขา

13:04.867 --> 13:07.369
กีเล่นนั่งลงตรงกันข้ามกับฉัน

13:08.287 --> 13:10.664
เจฟฟรีย์ทำแบบนี้ทันที

13:11.040 --> 13:15.544
มันเป็นไปโดยอัตโนมัติและพิลึกมาก
แล้วกีเลน

13:15.628 --> 13:17.254
ก็ทำแบบนี้กับฉัน

13:17.338 --> 13:20.549
แล้วพวกเขาก็จับหน้าอกฉันมั่วไปหมด

13:22.218 --> 13:24.637
ฉันรู้สึกไม่ดีเลย และก็ไม่ชอบมัน

13:25.971 --> 13:30.476
ฉันน้ำตาไหลออกมา
แล้วเธอก็พูดว่า "เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง"

13:30.559 --> 13:33.187
เธอเอามืออีกข้างหนึ่ง

13:33.270 --> 13:37.274
ลูบมือฉันแล้วก็บอกว่าเดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง

13:38.859 --> 13:44.573
ตรงจุดนั้นฉันใจฉันไม่อยู่กับตัว
ฉันไม่ได้อยู่ในช่วงเวลานั้นเลย

13:45.491 --> 13:46.951
และมีจุดหนึ่ง

13:47.660 --> 13:50.246
ฉันก็พาตัวเองลงมาจากเตียงนั่นได้

13:51.455 --> 13:53.749
ฉันไปที่ห้องแล้วก็ปิดกั้นประตูไว้

13:53.833 --> 13:57.837
ฉันเอาเครื่องเรือนมาวางกั้นไว้
ขดตัวอยู่ในห้องนั้น

13:58.087 --> 14:00.548
จนกระทั่งเจฟฟรีย์และกีเลน
ออกไปจากที่นั่นเช้าวันนั้น

14:03.759 --> 14:05.970
พอฉันตื่นนอน ฉันก็ไปตรวจดู

14:06.053 --> 14:08.556
ว่ารูปน้องสาวฉันยังอยู่ที่นั่นหรือเปล่า

14:09.056 --> 14:11.475
แล้วก็รู้ว่ารูปสามใบถูกขโมยไป

14:11.892 --> 14:13.102
ฉันสติแตกเลย

14:13.394 --> 14:14.937
ฉันโทรหาแอนนี

14:16.814 --> 14:20.484
พี่สาวฉันมาถามฉันว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันหรือเปล่า

14:20.568 --> 14:22.444
ตอนฉันอยู่ที่ไร่นั่น

14:22.736 --> 14:26.198
ฉันบอกเธอว่า
มีสิ่งที่ทำให้ฉันไม่สบายใจมากเกิดขึ้น

14:26.282 --> 14:28.284
แต่ฉันไม่อยากพูดถึงมัน

14:29.451 --> 14:32.496
ฉันพูดว่า
"ฟังนะ เธอจะไม่มีวันต้องเจอกับพวกเขาอีก

14:32.580 --> 14:33.414
ไม่ต้องห่วง

14:33.747 --> 14:35.833
ฉันเสียใจที่เธอเจอเรื่องแบบนี้"

14:37.001 --> 14:42.381
มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สบายใจมาก
ที่รู้ว่าเขาเอารูปเราไป

14:42.715 --> 14:43.549
และก็...

14:44.341 --> 14:46.635
โดยเฉพาะรูปน้องสาวฉัน

14:46.719 --> 14:49.346
เพราะตอนเธอถ่ายรูปพวกนั้นเธออายุแค่ 12 ปี

14:49.430 --> 14:50.264
และก็...

14:50.973 --> 14:51.807
มันเป็น...

14:51.891 --> 14:53.058
อะไรที่...

14:55.185 --> 14:58.063
มันน่าหงุดหงิดมากที่รู้ว่ารูปพวกนั้นอยู่กับเขา

14:58.230 --> 15:01.442
และไม่มีทางรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน
หรือเขาใช้มันยังไง

15:02.276 --> 15:04.778
เขาอาจใช้มันบำบัดความใคร่ของตัวเองก็ได้

15:10.326 --> 15:14.371
วันรุ่งขึ้น เจฟฟรีย์โทรหาฉัน
และเขาก็พยายามทำเหมือนกับ

15:14.455 --> 15:17.124
เมื่อคืนก่อนเขาสนุกมาก

15:17.541 --> 15:19.835
และเขาก็พยายามพูดให้มันรู้สึกเป็นแบบนั้น

15:19.919 --> 15:21.629
ฉันพูดว่า "ฉันไม่สนุกกับมันเลย"

15:22.046 --> 15:24.882
แล้วเขาก็เสนอจะให้สิ่งที่ฉันต้องการ

15:24.965 --> 15:28.052
เพื่อไม่ทำให้เรื่องทุกอย่างฉาวโฉ่
คุณต้องการอะไร

15:28.594 --> 15:31.764
แบบ "คุณต้องการเงินเท่าไหร่
ผมทำอะไรให้คุณได้บ้าง"

15:33.515 --> 15:36.518
ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย ฉันวางหูใส่เขา

15:38.854 --> 15:41.649
พอฉันกลับมาถึงนิวยอร์กซีตี

15:41.732 --> 15:44.693
ฉันแจ้งตำรวจเกี่ยวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น

15:44.777 --> 15:47.071
ฉันบอกพวกเขาว่าฉันถูกล่วงละเมิด
พวกเขาพูดว่า

15:47.154 --> 15:50.658
เหตุไม่ได้เกิดในท้องที่ของเรา
เราไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

15:50.741 --> 15:53.535
เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นในโอไฮโอ รัฐนิวเม็กซิโก

15:53.619 --> 15:55.079
คุณต้องแจ้งเอฟบีไอ

15:56.372 --> 16:00.542
ตอนฉันโทรแจ้งเอฟบีไอ
ฉันพูดเจาะจงชัดเจนมาก

16:00.834 --> 16:02.711
ฉันพูดว่า "ฉันขอแจ้งความจับคนพวกนี้

16:02.795 --> 16:04.964
เจฟฟรีย์ เอปสตีน, กีเลน แม็กซ์เวลล์"

16:05.589 --> 16:08.759
ฉันบอกพวกเขาทุกอย่าง
และฉันก็ดูออกว่าเขาเชื่อฉัน

16:08.842 --> 16:12.054
ฉันเลยเชื่อมั่นว่าเขาจะจัดการเรื่องนี้

16:12.805 --> 16:15.349
แล้วเราก็ไม่ได้ข่าวอะไรอีกเลย

16:21.897 --> 16:22.773
(นิวยอร์กซิตี ปี 2002)

16:22.856 --> 16:27.653
เพราะพี่น้องเหล่านี้ถูกละเลยมานานมาก

16:27.736 --> 16:31.991
พวกเธอกลัวมากที่จะให้ปากคำอย่างเป็นทางการ

16:32.491 --> 16:37.788
พูดเกี่ยวกับสิ่งที่เจฟฟรีย์ทำกับพวกเธอ

16:38.414 --> 16:39.707
ก็เป็นที่เข้าใจว่าส่วนหนึ่งแล้ว

16:39.790 --> 16:43.043
คิดว่าพวกเธอคงไม่มีวัน
สู้กับคนที่มีอิทธิพลอย่างเขาได้

16:46.005 --> 16:51.093
เราทำมันด้วยความลังเล
หลังการตัดสินใจของครอบครัว

16:51.427 --> 16:54.596
ว่าเราจะทำเรื่องนี้ เราจะพูดเกี่ยวกับมัน

16:57.307 --> 17:01.562
ฉันคุยกับคนที่เป็นน้องสาว
ซึ่งถูกเขาลวนลาม

17:01.645 --> 17:03.272
และมีชีวิตอยู่ด้วยความกลัว

17:06.025 --> 17:09.111
หลังจากที่เรานำเสนอเรื่องราวของเรากับวิคกี้

17:09.194 --> 17:13.282
วานิตี้ แฟร์ต้องนำเรื่องนี้ไปคุยกับเอปสตีน

17:13.365 --> 17:17.286
เพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริง
และฟังความคิดรวมทั้งสิ่งต่างๆ ทางฝ่ายเขา

17:17.494 --> 17:19.955
พอพวกเขาทำอย่างนั้น
เขาก็ตอบด้วยเรื่องราวของเขา

17:20.622 --> 17:23.876
ซึ่งก็คือที่จริงเราเป็นผู้หญิงที่หลงใหลเขา

17:24.043 --> 17:27.087
และนั่นคือสิ่งที่เป็นผลจากเรื่องนี้ มันเป็น...

17:27.171 --> 17:30.090
การแก้แค้นเพราะไม่ได้รับค่าตอบแทน

17:32.217 --> 17:34.928
เขาพูดว่า "วิคกี้ ผมไม่ชอบบทความนี้

17:35.220 --> 17:37.890
มันจะไม่ดีสำหรับคุณกับครอบครัวนะ"

17:38.766 --> 17:41.268
ฉันเพิ่งท้องลูกแฝด

17:42.019 --> 17:44.188
เขาพูดว่า "คุณจะไปคลอดที่ไหน"

17:44.396 --> 17:45.689
แล้วเขาก็พูดต่ออีกว่า

17:45.773 --> 17:47.941
"ผมรู้จักหมอทุกคนในโรงพยาบาลทุกแห่ง

17:48.025 --> 17:50.235
คุณไม่บอกผมก็ไม่เป็นไร ผมจะรู้จนได้

17:50.319 --> 17:51.945
ถ้าผมไม่ชอบบทความนี้

17:52.029 --> 17:55.699
ผมจะให้หมอผีสาปลูกในท้องของคุณ"

17:59.161 --> 18:03.665
เขาเริ่มทำให้ฉันกลัว นี่ขนาดแค่พูดคุยกันนะ

18:03.999 --> 18:05.751
ฉันนึกภาพออกเลยว่า

18:06.460 --> 18:10.380
ผู้หญิงเหล่านั้นรู้สึกยังไง

18:11.006 --> 18:13.217
เกรย์ดอนโทรหาฉัน

18:13.801 --> 18:19.139
เขากลัวมากเพราะเขาพบ
หัวแมวหลายหัวอยู่ในสวนของเขา

18:19.681 --> 18:22.309
เขาพบกระสุนปืนบนบันไดหน้าบ้านของเขาด้วย

18:22.726 --> 18:26.063
แล้วจู่ๆ บรรณาธิการก็บอกฉันว่า

18:26.146 --> 18:29.316
จะถอดผู้หญิงเหล่านั้นออกจากบทความ

18:30.317 --> 18:33.445
ฉันตกใจมาก พูดว่า
"ทำไมคะ พวกเธอกล้าหาญมากนะ

18:33.529 --> 18:35.697
พวกเธอเสี่ยงมากเลย ทำไม"

18:36.448 --> 18:38.408
แล้วก็มีข้อความตอบกลับมาว่า

18:38.492 --> 18:42.913
"อ๋อ เห็นชัดว่าเขาอ่อนไหวเรื่องหญิงสาว
นั่นคือจุดเจ็บปวด"

18:44.915 --> 18:47.000
ฉันจะไม่มีวันลืมที่เกรย์ดอน คาร์เตอร์พูดกับฉัน

18:47.084 --> 18:48.544
"ผมเชื่อเจฟฟรีย์ เอปสตีน"

18:48.627 --> 18:52.214
(คุณเอปสตีนผู้มีพรสวรรค์)

18:55.676 --> 18:58.220
ฉันจำได้ว่าซื้อวานิตี้ แฟร์มาเล่มหนึ่ง

18:58.303 --> 19:01.974
และเห็นข้อความ "คุณเอปสตีนผู้มีพรสวรรค์"

19:02.516 --> 19:06.353
มันไม่พูดถึงเรื่องที่เขาสนใจเด็กสาวๆ เลย

19:08.230 --> 19:12.192
ฉันคิดว่าวานิตี้ แฟร์ถูกเจฟฟรีย์ซื้อไปแล้ว

19:15.154 --> 19:17.489
(คุณคิดว่าคุณรู้จักเขาแล้วคุณก็)

19:17.573 --> 19:20.075
(ค้นหาตัวตนของเขาลึกลงไปอีก)

19:20.909 --> 19:23.162
ข้ออ้างก็คือ "มันเป็นเรื่องราวธุรกิจ"

19:23.245 --> 19:26.498
มันเป็นเรื่องราวธุรกิจ แต่เหมือนเรื่องราวชีวิต

19:26.582 --> 19:29.918
เรื่องราวมันซับซ้อนกว่ามาก
ซับซ้อนกว่ากันเยอะเลย

19:30.002 --> 19:31.753
("เขาจะให้คุณเลือกอาวุธ"
แว็กซ์เนอร์กล่าว)

19:31.962 --> 19:33.922
(อดีตหัวหน้าบรรณธิการเกรย์ดอน คาร์เตอร์
ของวานิตี้ แฟร์)

19:34.006 --> 19:35.424
(ออกแถลงการณ์ดังต่อไปตี้)

19:35.507 --> 19:37.843
(ได้รับรายงานของคุณวอร์ด
เกี่ยวกับมุมมองเรื่องราวของเธอ)

19:37.926 --> 19:40.762
(ขณะที่เรากำลังจะตีพิมพ์
และมันไม่ผ่านเกณฑ์ทางกฎหมายของเรา)

19:40.846 --> 19:43.265
ฉันร้องไห้ออกสื่อเลย

19:45.309 --> 19:46.268
แบบว่า...

19:46.935 --> 19:47.769
ทำงานหนักมาก

19:48.312 --> 19:49.605
ใช้ความกล้าเยอะมาก

19:50.522 --> 19:51.565
มันเพื่ออะไร

19:54.985 --> 19:58.822
ดูเหมือนมันเป็นหลักฐานพิสูจน์ความจริงมากกว่า
ว่าเขามีอิทธิพล

19:58.906 --> 20:01.575
และเขาแก้ไขทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้

20:03.035 --> 20:07.873
เจฟฟรีย์ เอปสตีนคือสุดยอดเรื่องราว

20:07.956 --> 20:12.252
ของการใช้อำนาจและเงินในทางที่ผิด

20:12.920 --> 20:18.175
แต่ก็แน่นอน สิ่งที่พวกเราไม่มีใครรู้คือ
พวกหญิงสาวที่เราคุยด้วย

20:18.634 --> 20:19.635
เป็นแค่ปัญหาเล็กๆ...

20:21.053 --> 20:22.346
ของปัญหาที่ใหญ่กว่ามาก

20:26.600 --> 20:30.938
และจริงๆ แล้วในฟลอริดามันแย่กว่านั้นอีก

20:36.610 --> 20:41.740
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา)

20:43.450 --> 20:47.204
เจฟฟรีย์ เอปสตีน
ซื้อคฤหาสน์ปาล์มบีชของเขาในปี 1990

20:48.830 --> 20:49.957
เอปสตีนเป็นเศรษฐีใหม่

20:50.040 --> 20:51.208
(นักเขียนบทความ ไมอามี เฮรัลด์)

20:51.291 --> 20:53.627
เขาไม่มีคนรุ่นไหนในตระกูลที่เติบโตที่นั่น

20:54.086 --> 20:56.213
แล่นเรือในอินทราโคสตอล วอเตอร์เวย์

20:57.339 --> 20:58.799
แต่เขามีเงินมหาศาลที่หามาได้ใหม่

20:58.882 --> 21:02.052
ถ้าคุณมีเงินมากพอ คุณก็ใช้มันเปิดทาง

21:02.135 --> 21:03.679
เข้าสังคมไหนๆ ก็ได้

21:05.847 --> 21:09.142
มีหลายสิ่งเกี่ยวกับปาล์มบีช
ที่เป็นเรื่องจริงตั้งแต่ผมยังเด็ก

21:10.352 --> 21:14.064
มีการปกป้องกัน การเล่นพรรคเล่นพวก...

21:14.606 --> 21:17.401
มันเป็นโลกที่แคบมาก

21:17.985 --> 21:20.570
มันแทบจะเป็นโลกที่ปิดสนิทก็ว่าได้

21:21.154 --> 21:24.116
มันไม่ใช่แค่เขตพื้นที่ที่มั่งคั่งที่สุด

21:24.199 --> 21:25.033
มันเป็นเกาะ

21:25.450 --> 21:26.451
และผมก็คิดว่า...

21:27.244 --> 21:31.290
แทบจะมีผลทางจิตใจ
กับคนที่ร่ำรวยมากที่ย้ายไปอยู่ที่นั่น

21:31.373 --> 21:32.791
หรือเติบโตที่นั่น

21:32.874 --> 21:35.961
หรือพ่อหรือปู่ของของพวกเขาซื้อบ้านและที่ดินที่นั่น

21:36.044 --> 21:39.548
เพราะมีความรู้สึกในแง่ของ
ความมั่นคงปลอดภัยและความเป็นส่วนตัว

21:39.631 --> 21:41.258
และพวกเขาก็ชอบให้มันเป็นแบบนั้น

21:44.261 --> 21:46.722
เอปสตีนกับผม จริงๆ แล้วเป็นเพื่อนบ้านกัน

21:48.432 --> 21:50.058
ทำไมเจฟฟรีย์ เอปสตีน...

21:50.142 --> 21:50.976
(นักประพันธ์)

21:51.059 --> 21:53.395
ถึงมาที่นี่ ก็นี่ไงล่ะครับ

21:53.937 --> 21:55.105
คุณอยู่ริมทะเล

21:55.605 --> 21:57.190
มันเงียบสงบเป็นส่วนตัว

22:00.777 --> 22:04.781
ผมมาที่นี่ในปี 2007 และตอนนั้น

22:04.865 --> 22:08.660
มีคนรู้เกี่ยวกับเจฟฟรีย์ เอปสตีนน้อยมาก

22:09.578 --> 22:12.998
สิ่งที่คนรู้เกี่ยวกับเขาก็คือเขาร่ำรวยมาก

22:13.665 --> 22:17.085
เขามีชีวิตที่คนส่วนใหญ่ฝันที่จะมี

22:17.878 --> 22:21.256
เขามีบ้านราคา 15 ถึง 20 ล้านดอลลาร์
ที่นี่ในปาล์มบีช

22:21.548 --> 22:24.468
เขามีหนึ่งในทาวน์เฮาส์ที่ใหญ่ทีสุดในนิวยอร์กซิตี

22:24.551 --> 22:29.264
อะพาร์ตเมนต์หลังมหึมาในปารีส
มีเกาะส่วนตัวของเขาในแคริบเบียน

22:29.348 --> 22:31.892
ไร่ที่กว้างใหญ่มากในนิวเม็กซิโก

22:32.309 --> 22:35.812
เฮลิคอปเตอร์ เครื่องบินสองลำ
ลำหนึ่งเป็นเครื่องบิน 727

22:36.813 --> 22:38.148
(สนามบินนานาชาติ ห้ามบุกรุก)

22:39.107 --> 22:40.692
นั่นคือฝั่งเครื่องบินพาณิชย์ของสนามบิน

22:40.776 --> 22:43.195
ที่ที่เครื่องบินเจ็ตบลูทุกลำ
และเครื่องบินอื่นๆ ลงจอด

22:43.278 --> 22:44.112
(นักข่าว)

22:44.196 --> 22:47.074
(แต่ฝั่งตะวันตกของสนามบิน
คือที่ที่เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวลงจอด

22:47.532 --> 22:49.451
นั่นคือที่ที่เจฟฟรีย์จอดเครื่องบินเจ็ตของเขา

22:50.660 --> 22:53.830
ผมเป็นนักข่าวที่นี่มา 25 ปี
ผมอาศัยอยู่ในปาล์มบีชด้วย

22:53.914 --> 22:57.959
ทำข่าวคดีเอปสตีนอย่างกว้างๆ
ชายคนนี้เป็นเหมือนผีอยู่ที่นี่

22:58.043 --> 23:00.003
ไม่มีใครเห็นเขา ไม่มีใครรู้จักเขา

23:01.630 --> 23:03.799
ในยุค 80 เขาประสบความสำเร็จอย่างมาก

23:04.091 --> 23:07.552
ผู้มีอิทธิพลหลายคนชอบเขา
และไว้ใจเขาให้บริหารการเงิน

23:09.930 --> 23:10.931
(มาร์-อา-ลาโก คฤหาสน์ทรัมป์)

23:11.014 --> 23:14.226
เจฟฟรีย์ เอปสตีนและดอนัลด์ ทรัมป์
พวกเขาทั้งคู่เป็นคนร่ำรวยจากนิวยอร์ก

23:14.309 --> 23:18.480
พวกเขาสองคนอาศัยอยู่ห่างกันไมล์เดียว
ในย่านมหาเศรษฐีในปาล์มบีช

23:18.563 --> 23:22.192
พวกเขารู้จักกัน
เอปสตีนไปมาร์-อา-ลาโกบ่อยๆ อยู่ช่วงหนึ่ง

23:22.943 --> 23:26.613
ตอนนี้มีคำพูดจากดอนัลด์ ทรัมป์
ที่ยกไปอ้างกันอย่างแพร่หลาย

23:26.696 --> 23:29.032
ซึ่งเขาอาจอยากถอนคำพูดนี้ก็ได้

23:29.116 --> 23:32.160
"ผมรู้จักเจฟฟ์มา 15 ปี เป็นคนที่เยี่ยมมาก

23:32.244 --> 23:35.122
มันบอกด้วยว่าเขาชอบ
ผู้หญิงสวยๆ มากพอๆ กับที่ผมชอบ

23:35.205 --> 23:37.541
และพวกเธอหลายคนก็อายุยังน้อย"

23:38.125 --> 23:40.252
ปาล์มบีชเป็นเมืองที่เล็กมาก

23:40.335 --> 23:43.964
มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่คิดจะอยู่ที่นั่น
และย้ายเข้าไปอยู่ในโลกนั้น

23:44.047 --> 23:47.300
แล้วไม่ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเอปสตีนหรือไม่รู้

23:47.384 --> 23:50.303
เรื่องแปลกๆ ที่เกิดขึ้นที่บ้านของเจฟฟ์

23:57.018 --> 23:58.728
(กรมตำรวจเมืองปาล์มบีช)

23:58.812 --> 24:02.149
ผมไมเคิล ไรเตอร์ ผมอยู่ที่นี่มา 38 ปี

24:02.232 --> 24:04.443
อยู่กรมตำรวจปาล์มบีชมา 28 ปี

24:04.526 --> 24:09.614
และผมก็เป็นหัวหน้าตำรวจในปาล์มบีช
ตั้งแต่ปี 2001 ถึงปี 2009

24:10.198 --> 24:13.743
ผมเจอเจฟฟรีย์ เอปสตีนครั้งแรกราวๆ ปี 2001

24:14.077 --> 24:15.996
คุณเอปสตีนไปหาผมที่ห้องทำงาน

24:16.079 --> 24:20.167
เพื่อคุยเรื่องการบริจาค
อุปกรณ์เครื่องมือให้กรมตำรวจ

24:20.250 --> 24:22.502
ซึ่งก็เกือบๆ 100,000 ดอลลาร์

24:23.128 --> 24:26.465
มันเป็นการพบปะกันชั่วครู่
แค่พูดคุยกันนิดหน่อย

24:26.548 --> 24:30.343
ความประทับใจของผมคือเขาเป็นแค่
คนรวยที่ชอบความเป็นส่วนตัวมาก

24:32.095 --> 24:34.014
เกือบสองปีต่อมา...

24:34.097 --> 24:35.265
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2003)

24:35.348 --> 24:37.434
เราได้รับแจ้งจากเพื่อนบ้านของเขา

24:37.517 --> 24:42.147
ว่ามีหญิงสาวจำนวนมากเข้าออก

24:42.230 --> 24:43.315
บ้านของเขา

24:43.607 --> 24:47.319
เราคิดว่า "นั่นน่าสงสัย"
เราส่งเจ้าหน้าที่ไปเรียกรถพวกเขาจอด

24:47.694 --> 24:48.862
แล้วก็ซักถามพวกเขา

24:49.613 --> 24:52.199
พวกเขาทุกคนเป็นผู้ใหญ่ สามสี่คนที่เราคุยด้วย

24:52.282 --> 24:56.161
พวกเขาบอกว่าแค่ทำงานออฟฟิศให้คุณเอปสตีน

24:56.828 --> 24:58.330
ในเมื่อพวกเขาทุกคนเป็นผู้ใหญ่

24:58.413 --> 25:01.875
ก็ไม่มีอะไรที่ตำรวจต้องสนใจอีกต่อไป

25:07.380 --> 25:08.590
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2005)

25:08.673 --> 25:12.260
แล้วในปี 2005 ผู้ปกครองของ
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งก็โทรไปที่สถานีตำรวจ

25:17.599 --> 25:19.184
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ สบายดีไหมคะ

25:19.267 --> 25:23.396
สบายดีค่ะ ฉันโทรกลับหาคุณน่ะค่ะ
ขอโทษทีที่ฉันไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร

25:23.480 --> 25:25.649
ไม่เป็นไรค่ะ มันมีเรื่องเกิดขึ้น

25:25.732 --> 25:28.902
เมื่อสักสามสัปดาห์กว่าๆ ได้
กับลูกสาวคนหนึ่งของสามีฉัน

25:28.985 --> 25:33.406
วันหนึ่งที่โรงเรียน เธอมีเรื่องตบตี
และเธอก็มีเงิน 300 ดอลลาร์ในกระเป๋า

25:34.241 --> 25:39.704
หลังจากที่ถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันก็ได้รู้ว่าที่มีเรื่องกันก็เพราะ

25:39.788 --> 25:41.665
พวกเธอไปที่บ้าน
ของชายคนหนึงในปาล์มบีช

25:41.748 --> 25:45.043
พวกเธอเริ่มด้วยการนวดให้ผู้ชายคนนั้น

25:45.126 --> 25:48.421
เขาจ่ายเงินให้พวกเธอ
ถ้าเขาชอบและคิดว่าพวกเธอสวยมากพอ

25:48.505 --> 25:50.966
- เขาก็จะให้พวกเธออยู่ต่อและทำอะไรอย่างอื่น
- โอเค

25:51.800 --> 25:53.927
ฉันเลยไม่แน่ใจว่ามีการสืบสวน

25:54.010 --> 25:55.762
หรือพวกคุณได้คุย...

25:55.971 --> 25:58.265
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเรื่องนี้น่ะค่ะ

25:58.348 --> 26:01.017
- โอเค
- ฉันจะต้องการข้อมูลมากกว่านี้

26:01.101 --> 26:03.103
ลูกสาวของสามีคุณยินดีที่จะเข้ามา

26:03.520 --> 26:05.146
ให้ปากคำกับฉันหรือเปล่าคะ

26:06.314 --> 26:08.525
เมื่อมีเยาวชนแจ้งต่อกรมตำรวจ
ว่าพวกเขาตกเป็น

26:08.608 --> 26:11.361
เหยื่อของอาชญากรรมทางเพศ

26:11.444 --> 26:13.238
เราจะดำเนินการอย่างจริงจังทันที

26:13.989 --> 26:17.242
ตำรวจขอให้ผู้ปกครองพาเหยื่อมาที่สถานีตำรวจ

26:17.325 --> 26:19.494
นักสืบก็จะทำการซักถาม

26:19.578 --> 26:23.290
ทันทีที่เหยื่อรายนั้นบอกเรา

26:23.373 --> 26:26.418
ซึ่งเราเห็นว่าน่าเชื่อถือมาก
เราก็เริ่มการสืบสวนเลย

26:28.295 --> 26:31.715
เหยื่อรายแรกตอนนั้นอายุประมาณ 14 ปี

26:33.091 --> 26:37.012
จากการซักถาม ทำให้เรารู้ว่าบ้านอยู่ที่ไหน

26:37.804 --> 26:42.350
จากลักษณะรูปพรรณที่เหยื่อบอก
มันชัดเจนเลยว่าเป็นคุณเอปสตีน

26:44.519 --> 26:47.230
คดีถูกมอบหมายให้หน่วยสืบสวนพิเศษของเรา

26:47.647 --> 26:52.652
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะลักษณะของความผิด
และส่วนหนึ่งเป็นเพราะคุณเอปสตีน

26:52.736 --> 26:55.530
เป็นคนที่มีอำนาจและมีอิทธิพล

26:57.032 --> 26:59.576
โจ รีคารีย์เป็นหัวหน้าชุดสืบสวนคดี

27:00.076 --> 27:03.538
โชคไม่ดีที่โจ รีคารีย์เสียชีวิตเมื่อสองสามปีที่แล้ว

27:03.622 --> 27:07.000
แต่ตอนนั้นเขาเชื่อว่ามีเหยื่อรายอื่นๆ อีก

27:07.083 --> 27:09.085
เขาเลยเริ่มติดต่อพวกเธอ

27:09.461 --> 27:11.379
และฟังเรื่องราวของพวกเธอ

27:11.463 --> 27:12.922
(สเตฟานี - นักสืบรีคารีย์)

27:13.006 --> 27:15.133
ขอบคุณมากที่คุณมาคุยกับผม

27:15.216 --> 27:17.135
- คุณไม่ได้มีปัญหาอะไรทั้งนั้น
- โอเค

27:17.218 --> 27:19.179
ตอนนี้ผมแค่อยากวางนั่นไว้ตรงนั้น

27:19.679 --> 27:22.140
- คุณรู้จักกับคุณเอปสตีนได้ยังไง
- ผ่านเพื่อนค่ะ

27:22.515 --> 27:23.933
เมื่อราวๆ สองปีก่อนประมาณนั้น

27:24.059 --> 27:24.893
(จอยซ์ - นักสืบรีคารีย์)

27:24.976 --> 27:26.144
- ราวๆ สองปีก่อนเหรอ
- ค่ะ

27:26.227 --> 27:27.937
- นั่นคือตอนที่คุณเจอเขาครั้งแรกเหรอ
- ค่ะ

27:28.563 --> 27:29.439
ตอนนั้นคุณอายุ 17 ปีเหรอ

27:29.522 --> 27:30.649
(ชารอน - นักสืบรีคารีย์)

27:30.732 --> 27:33.360
เพื่อนบอกว่าคุณจะต้องทำอะไร

27:33.943 --> 27:35.737
- นวดให้เขาค่ะ
- โอเค

27:36.905 --> 27:39.115
ตอนที่นวดอยู่ เขาได้...

27:39.199 --> 27:40.325
(เฮเธอร์ - นักสืบรีคารีย์)

27:41.368 --> 27:43.536
ขอให้คุณถอดกางเกงในหรือว่า...

27:45.246 --> 27:46.081
ค่ะ

27:47.123 --> 27:50.293
เหยื่อทุกรายเล่าเหมือนกันหมด

27:50.752 --> 27:53.129
พวกเธอคิดว่าต้องนวดให้เขา

27:53.213 --> 27:55.090
พวกเธอส่วนใหญ่เพื่อนบอกอย่างนั้น

27:55.507 --> 27:59.010
นั่นคือสิ่งที่ล่อพวกเธอไปที่นั่นเพื่อเงินเล็กๆ น้อยๆ

27:59.094 --> 28:02.055
เกิดอะไรขึ้นอีกตอนคุณนวดให้เขา

28:02.138 --> 28:05.141
เขาถอดผ้าเช็ดตัวออกแล้วก็เริ่มช่วยตัวเอง

28:05.225 --> 28:07.060
ซึ่งฉันอึดอัดใจกับมันมาก

28:07.143 --> 28:10.188
- ฉันอยากกลับตั้งแต่ไปถึงที่นั่นแล้ว
- โอเค

28:12.357 --> 28:16.736
สิ่งที่เรากังวลที่สุดคือไม่มีใครตกเป็นเหยื่ออีก

28:17.237 --> 28:19.864
เหตุนั้นเราถึงได้เริ่มการตรวจตราทันที

28:20.949 --> 28:22.575
เราตรวจตราที่สนามบิน...

28:25.286 --> 28:26.121
ที่บ้าน

28:27.997 --> 28:32.085
ขณะที่เราพบเหยื่อเพิ่มอีก
เหยื่อคนหนึ่งก็บอกเราเกี่ยวกับเหยื่อรายอื่นๆ

28:32.168 --> 28:37.132
เหยื่อรายอื่นๆ ก็บอกเราเกี่ยวกับ
เหยื่อรายอื่นๆ และมันก็เริ่มเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ

28:38.591 --> 28:41.302
โอเค ก่อนอื่นเลย
ผมรู้ว่านี่มันยากสำหรับคุณนะครับ

28:42.387 --> 28:44.055
หายใจลึกๆ ไว้

28:44.347 --> 28:45.557
ฉันพยายามอยู่ค่ะ มันแค่...

28:45.974 --> 28:49.310
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะอยู่กับเขา
ตามลำพังใ่นช่วงสิบนาทีนั้น

28:49.394 --> 28:50.895
ฉันคิดว่าฉันต้องตายแน่

28:52.147 --> 28:54.023
คุณร่วมเพศกับเขาหรือเปล่า

28:54.566 --> 28:55.900
- ค่ะ
- โอเค

28:57.777 --> 28:59.112
หลังจากสองหรือสามเดือน

28:59.195 --> 29:02.907
เรากลัวว่านี่จะเกี่ยวข้องกับเหยื่อจำนวนมาก

29:08.621 --> 29:11.708
ยกมือขวาขึ้นได้ไหมครับ
คุณสาบานหรือไม่ว่าจะพูดความจริง

29:11.791 --> 29:13.418
ไม่พูดอะไรนอกจากความจริง

29:13.501 --> 29:14.711
- หากพูดเท็จพระเจ้าจงลงโทษ
- สาบานค่ะ

29:15.253 --> 29:18.339
- ระบุชื่อเพื่อบันทึกไว้ด้วยครับ
- มิเชล ลิคาต้า

29:20.091 --> 29:23.178
ฉันพบปฏิทินเดือนธันวาคม ปี 2004

29:23.261 --> 29:24.095
(ผู้หนีรอด)

29:24.179 --> 29:26.222
เดือนที่ฉันรู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

29:26.306 --> 29:30.143
ฉันจดปาร์ตี้ครั้งแรกที่ฉันไปไว้

29:30.226 --> 29:31.060
(เพื่อนรักตลอดกาล)

29:31.144 --> 29:33.688
คุยกับหนุ่มจนถึงตีสาม

29:33.772 --> 29:37.609
แล้วก่อนคริสต์มาส
นั่นคือสุดสัปดาห์ที่ทุกอย่าง

29:37.692 --> 29:38.610
ในชีวิตฉันเปลี่ยนไป

29:41.988 --> 29:43.323
เอาละ ด้วยคำพูดของคุณเอง

29:43.406 --> 29:46.034
บอกผมว่าคุณรู้จักกับผู้ชายคนนี้

29:46.117 --> 29:48.620
ที่ชื่อเจฟฟรีย์ในปาล์มบีชได้ยังไง

29:49.579 --> 29:52.040
เพื่อนที่เรียนห้องเดียวกันบอกฉันว่า

29:52.791 --> 29:55.794
เธอมีวิธีหาเงินสำหรับวันคริสต์มาส

29:56.628 --> 29:58.546
จริงๆ แล้วฉันไม่รู้ว่าเธอพูดถึงเรื่องอะไร

29:58.630 --> 29:59.798
แต่ฉันก็พูดว่า "โอเค"

30:01.716 --> 30:02.550
(หนังสือของมิเชล)

30:02.634 --> 30:03.510
ฉันเป็นเด็กดี

30:03.718 --> 30:06.721
ฉันคิดเสมอว่าชีวิตฉันปกติธรรมดา

30:07.138 --> 30:09.557
ฉันมีพี่น้องเจ็ดคนในครอบครัวฉัน

30:10.058 --> 30:11.142
มิเชล ลิคาต้า

30:12.227 --> 30:14.646
ฉันเรียนเก่งมาก

30:15.772 --> 30:17.106
ฉันมีเพื่อนเยอะ

30:18.608 --> 30:20.193
ในการเป็นเชียร์ลีดเดอร์

30:20.693 --> 30:22.821
ฉันได้รางวัลสปิริตอะวอร์ด

30:26.157 --> 30:28.535
เป็นเด็กวัยรุ่นธรรมดาๆ

30:28.993 --> 30:30.161
แล้วเราจะทำอะไรกันดี

30:30.703 --> 30:31.996
ฉันจะไปชอปปิง

30:34.332 --> 30:38.127
วันหนึ่ง เด็กผู้หญิงคนนั้น
เขียนโน้ตส่งให้ฉันในห้องเรียนว่า

30:38.211 --> 30:42.340
"เธออยากหารายได้พิเศษ
ด้วยการนวดผู้ชายแก่ๆ ไหม"

30:42.423 --> 30:45.593
ฉันก็ตอบว่า "โอเค ฟังดูแปลกๆ นะ แต่ก็โอเค"

30:46.928 --> 30:49.931
เธอบอกว่าก็แค่ไปที่บ้านตาแก่คนนี้

30:50.223 --> 30:54.060
แล้วก็นวดเขาสัก 45 นาที
แล้วเธอก็จะได้ 200 ดอลลาร์

30:56.104 --> 30:58.189
- โอเค ตอนนั้นคุณอายุเท่าไหร่
- สิบหกค่ะ

30:58.648 --> 30:59.482
โอเค

31:02.026 --> 31:05.488
เราขับรถไปสัก 45 นาทีได้

31:06.197 --> 31:11.160
เราจอดรถหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ดูแพงมาก

31:12.078 --> 31:14.205
ก่อนที่เราจะลงจากรถ เธอพูดว่า

31:14.289 --> 31:18.084
"โอเค ถ้ามีใครถามนะ เธออายุเกิน 18 

31:18.167 --> 31:21.504
แต่ฉันว่าไม่มีใครถามหรอก เผื่อพวกเขาถามน่ะ"

31:25.466 --> 31:28.428
ฉันอยู่ที่นั่นสักนาทีสองนาทีได้

31:28.511 --> 31:29.846
แล้วเขาก็เดินเข้ามา

31:31.139 --> 31:33.141
เขานอนคว่ำลง

31:33.516 --> 31:35.935
เขาพูดว่า "โอเค มีโลชั่นอยู่ตรงนั้น

31:36.019 --> 31:40.106
ถ้าคุณอยากนวดเท้ากับขาของผม"

31:40.189 --> 31:45.945
เขาพลิกตัวนอนหงาย
แล้วก็พูดกับฉันว่าฉันดูเป็นยังไง

31:46.321 --> 31:48.865
เขาบอกฉันว่าฉันสวยแค่ไหน

31:49.699 --> 31:53.411
ฉันไม่เคยคิดว่า
ฉันเป็นคนสวยในโรงเรียนมัธยมปลาย

31:53.995 --> 32:00.084
ฉันใส่ลวดจัดฟันก็เพื่อให้บางคนสนใจฉัน

32:00.209 --> 32:02.545
มันแบบว่า "โอเค เขาชมฉัน 

32:02.629 --> 32:04.839
ฉันไม่เคยคิดกับตัวเองแบบนั้นเลย"

32:07.759 --> 32:09.344
แล้วเขาก็แบบว่า...

32:10.470 --> 32:12.805
จับสะโพกฉันแล้วก็

32:13.056 --> 32:16.059
ลูบคลำไปเรื่อยเพื่อที่เขาจะได้มองฉัน

32:16.559 --> 32:20.855
เขาบอกให้ฉันถอดเสื้อถอดกางเกง

32:21.272 --> 32:23.858
เขาพูดว่า "ล้วงเข้าไปในกางเกงในสิ"

32:24.317 --> 32:26.945
ฉันก็เริ่มคิดว่า "โอเค 

32:27.528 --> 32:29.489
ถ้าฉันพยายามที่จะออกไปหรือพูดว่า

32:30.406 --> 32:33.451
'ไม่ เราจะไม่ทำแบบนี้'"

32:34.118 --> 32:38.289
ฉันจะออกไปยังไง มีปืนซ่อนอยู่ตรงไหนหรือเปล่า

32:38.373 --> 32:39.958
เขาจะชักปืนออกมาไหม

32:42.043 --> 32:45.880
ในฐานะเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
เราแค่ทำมันเพราะเขาเป็นผู้ใหญ่

32:45.964 --> 32:49.008
เราทำสิ่งที่คนบอกให้เราทำ

32:50.343 --> 32:54.263
แล้วเขาก็จับต้นขาฉัน และเขาก็...

32:55.306 --> 32:57.517
ช่วยตัวเองไปด้วย

32:59.477 --> 33:02.605
เขาพยายามลูบคลำฉันตรงนั้น

33:03.398 --> 33:04.232
โอเค

33:06.734 --> 33:07.568
และก็...

33:08.361 --> 33:13.116
ตอนนั้นเองที่ฉันสติแตกสุดๆ

33:13.199 --> 33:14.033
ฉันพูดแบบว่า

33:14.117 --> 33:16.244
"โอเค...

33:16.327 --> 33:18.246
เราทำให้มันจบๆ กันไปได้ไหม

33:18.788 --> 33:22.917
นี่มันพิลึกมาก นี่มันไม่ได้เกิดขึ้น"

33:23.001 --> 33:27.005
เขาเหมือนคนโรคจิตที่น่ากลัว

33:27.505 --> 33:28.965
ในใจฉันคิด แบบว่า...

33:31.175 --> 33:32.301
เขาดูเหมือน...

33:33.636 --> 33:35.346
ฉันยังคง

33:35.930 --> 33:37.765
จำหน้าเขาได้ติดตาเลย

33:39.100 --> 33:43.229
ฉันถอยออกมาแล้วก็พูดว่า
"ไม่รู้ว่าฉันควรทำอย่างนั้นไหม"

33:43.938 --> 33:45.064
ฉันสติแตก

33:45.440 --> 33:47.275
ฉันลังเลใจมากและก็กลัวมากด้วย

33:48.818 --> 33:51.237
ก็อย่างที่ผมเคยบอก
และผมก็อธิบายให้แม่คุณฟังแล้ว

33:51.320 --> 33:53.239
สิ่งที่เขาทำมันผิด เข้าใจไหม

33:54.490 --> 33:55.324
ค่ะ

33:57.452 --> 34:00.455
ผมอยากทำให้คุณมั่นใจขึ้นในเรื่องนั้น นะครับ

34:05.960 --> 34:07.128
พอเขาทำเสร็จ

34:07.378 --> 34:12.216
เขาก็นุ่งผ้าเช็ดตัวแล้วก็บอกว่า
"นั่นเงินสองร้อยของคุณ

34:12.300 --> 34:14.343
ผมอยากเจอคุณอีกจริงๆ นะ"

34:14.427 --> 34:15.261
ฉันก็พูดว่า

34:15.970 --> 34:18.639
"โอเคค่ะ" ในใจฉันคิดว่า

34:18.723 --> 34:23.186
"ฉันจะไม่มีวันกลับมาที่นี่อีกเลย"

34:23.269 --> 34:25.313
ฉันเดินลงมาชั้นล่าง

34:25.688 --> 34:29.358
และฉันก็รู้สึกถูกใช้แล้วมากๆ

34:29.442 --> 34:35.364
ฉันรู้สึกถูกใช้แล้วมากๆ เหมือนมันเป็น...
ฉันเหมือนคนสกปรก

34:37.575 --> 34:40.828
ก่อนเจอเอปสตีน ฉันเป็น...

34:44.248 --> 34:45.083
ฉันเป็น...

34:48.753 --> 34:49.587
ฉันเป็น...

34:50.671 --> 34:52.507
คนละคนกันเลย

35:00.723 --> 35:02.475
ฉันเคยมองตัวเอง...

35:03.392 --> 35:04.977
เมื่อนานมาแล้ว...

35:05.728 --> 35:06.562
ฉันเป็นเหมือน...

35:07.563 --> 35:08.481
ดอกไม้

35:10.942 --> 35:12.485
ดอกไม้ที่แบบว่า...

35:13.236 --> 35:14.320
กำลังเบ่งบาน

35:15.363 --> 35:18.241
แล้วหลังจากนั้น มันก็...

35:19.033 --> 35:21.702
เหมือนมีใครบางคน...

35:22.829 --> 35:24.497
เด็ดดอกไม้นั้นขึ้นมา...

35:25.248 --> 35:30.336
ถอนรากถอนโคนมันขึ้นมา
แล้วก็เหยียบย่ำมันและก็ขยี้มัน

35:34.674 --> 35:36.134
ผมรู้ว่านี่มันยากสำหรับคุณ

35:36.217 --> 35:39.011
และผมก็รู้ว่ามันยากสำหรับคุณที่มาคุยกับผมวันนี้

35:39.887 --> 35:42.473
คุณมีอะไรที่อยากเพิ่มเติมในคำให้การนี้ไหม

35:42.557 --> 35:43.391
ไม่มีค่ะ

35:44.100 --> 35:48.354
โอเค งั้นผมขอจบคำให้การนี้เลย
เวลาบนนาฬิกาของผมคือ 17.25 น.

35:58.447 --> 36:01.909
เด็กสาวหลายคน
ถูกนำตัวข้ามสะพานจากแผ่นดินใหญ่

36:01.993 --> 36:03.411
ซึ่งก็คือเวสต์ปาล์มบีช

36:03.786 --> 36:06.747
และเมื่อข้ามสะพานไปมันก็เป็นอีกโลกหนึ่งเลย

36:06.831 --> 36:09.458
(เวสต์ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา)

36:09.542 --> 36:11.460
หลายส่วนของเวสต์ปาล์มบีชเป็นเหมือน

36:11.544 --> 36:14.422
ชุมชนอื่นๆ มากมาย
แถบโกลด์โคสต์ที่เป็นชนชั้นแรงงาน

36:15.339 --> 36:17.592
มันไม่ใช่ชุมชนคนชั้นสูงเลย

36:19.093 --> 36:20.094
มันเป็นโลกที่แท้จริง

36:20.553 --> 36:22.805
มาคิดดูว่ามันต้องเป็นยังไงที่มาจาก

36:23.431 --> 36:27.435
ครอบครัวรายได้พอประมาณ
บางคนก็บ้านแตก บ้านที่มีปัญหา

36:28.769 --> 36:30.855
ปาล์มบีชก็เหมือนออซ

36:31.147 --> 36:34.901
ถ้าคุณอยู่ในเวสต์ปาล์ม
นั่นไม่ใช่โลกที่คุณเคยชินเลย

36:40.740 --> 36:44.327
ฉันชื่อชอว์นา ริเวียรา
นี่คือบ้านที่ฉันเติบโตมา

36:47.121 --> 36:49.290
นี่คือที่ที่เราเคยมานั่งเล่นกัน

36:49.373 --> 36:52.543
เรามีเปลญวนอันใหญ่แขวนอยู่บนชานบ้าน

36:53.127 --> 36:54.837
ห้องนี้คือห้องของฉัน

36:55.546 --> 36:59.759
ตอนที่ฉันเจอเจฟฟ์ครั้งแรก
เพื่อนผู้หญิงของฉันมาที่นี่

36:59.842 --> 37:01.177
(ผู้หนีรอด)

37:01.260 --> 37:03.804
เพื่อพาฉันไปที่บ้านของเจฟฟ์ ใช่ค่ะ

37:04.222 --> 37:06.390
ด้านหลังถนนตรงนี้...

37:07.266 --> 37:10.311
มีลานจอดรถบ้าน
มีคลองและก็มีลานจอดรถบ้าน

37:10.394 --> 37:12.521
เธอเดินมาที่นี่

37:13.147 --> 37:14.815
และเกลี้ยกล่อมให้ฉันไปกับเธอ

37:17.902 --> 37:19.820
ฉันไม่ได้มีชีวิตวัยเด็กที่ดี

37:21.447 --> 37:24.867
ฉันหนีออกจากบ้านสองปี

37:26.786 --> 37:30.039
แม่ฉันเสพยาหนักมากเกือบทั้งชีวิต

37:30.957 --> 37:33.417
พ่อฉันติดคุกตอนฉันสามขวบ

37:34.710 --> 37:37.755
พอฉันสิบขวบพ่อก็ออกจากคุก

37:38.798 --> 37:43.135
มาถึงจุดหนึ่ง พ่อฉันมีแฟน   

37:43.928 --> 37:45.263
ที่มีลูกหลายคน

37:45.346 --> 37:49.183
และเห็นชัดว่าลูกๆ ของเธอ
เคยถูกล่วงละเมิดมาก่อน

37:49.684 --> 37:55.439
ฉันว่าราวๆ หนึ่งสัปดาห์หรือประมาณนั้น
หลังวันเกิดอายุ 12 ปีของฉัน

37:55.523 --> 38:00.027
พ่อฉันกับแฟนของเขา
ซ้อมลูกชายอายุแปดขวบเกือบตาย

38:01.821 --> 38:02.738
ต่อหน้าฉัน

38:03.656 --> 38:05.366
ฉันก็เลย...

38:07.827 --> 38:09.036
หนีออกจากบ้าน

38:10.288 --> 38:12.581
ฉันอยู่ในบ้านพักพิง

38:13.374 --> 38:16.377
ในที่สุดคุณยายของฉันก็ได้สิทธิ์เลี้ยงดูฉัน

38:17.420 --> 38:20.548
ฉันอายุ 14 ปีก่อนที่เจอเจฟฟรีย์ เอปสตีน

38:24.302 --> 38:28.264
เพื่อนฉันพูดว่า "ชอว์นา ฉันจะไปบ้านผู้ชายคนนี้

38:28.764 --> 38:32.893
ฉันไปคนเดียวไม่ได้
ฉันทำไม่ได้ ฉันอยากให้เธอไปกับฉัน"

38:33.227 --> 38:35.354
ฉันก็พูดว่า "ไปก็ได้"

38:36.564 --> 38:40.067
ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันแค่ไปกับเธอ

38:43.195 --> 38:47.658
พอข้ามสะพานไปปาล์มบีช ก็เห็นเรือยอชต์

38:47.742 --> 38:49.785
และคฤหาสน์หลังใหญ่ๆ หลายหลัง

38:51.203 --> 38:52.038
นี่มันแบบว่า

38:52.705 --> 38:55.249
ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคุ้นเคยเลย

38:58.044 --> 39:01.714
เราเดินเข้าทางหลังบ้านและก็มีหญิงสาวคนหนึ่ง

39:01.881 --> 39:02.840
เธอยังเด็ก

39:03.382 --> 39:05.468
พูดติดสำเนียงอื่น ฉันไม่รู้จักเธอ

39:05.551 --> 39:08.721
เธอคุ้นเคยกับเพื่อนฉัน "ไงจ๊ะ"

39:10.181 --> 39:11.891
เราเดินเข้าไปในห้องนั้น

39:12.308 --> 39:13.809
แล้วชายคนนั้นก็เดินเข้ามา

39:14.435 --> 39:16.729
ฉันจำได้ว่าฉันคิดว่าเขาไม่ค่อยมีมารยาท

39:16.896 --> 39:18.230
เขาพูดว่า "ไง สวัสดี"

39:18.314 --> 39:19.482
เขาคุยโทรศัพท์

39:20.149 --> 39:21.567
แล้วเขาก็นอนลง

39:22.151 --> 39:26.197
แล้วเพื่อนฉันก็บอกว่า "เราแค่จะนวดให้เขา"

39:26.906 --> 39:30.326
และเธอก็พูดว่า "อ้อ เราต้องถอดเสื้อผ้าออก"

39:31.827 --> 39:32.787
ฉันก็พูดว่า...

39:34.872 --> 39:38.834
"ฉันต้องถอดเสื้อผ้าออกเหรอ"
เธอตอบว่า "ใช่ เราต้อง เราทั้งคู่...

39:39.085 --> 39:41.754
เราทั้งคู่ต้องถอดเสื้อผ้าออก ทั้งหมดเลย"

39:43.297 --> 39:46.008
สรุปแล้วฉันกับเพื่อนอายุ 14 ปีของฉัน

39:46.092 --> 39:49.470
แก้ผ้าล่อนจ้อน และฉันก็นวดให้ชายแก่คนนี้

39:50.846 --> 39:53.724
แล้วเพื่อนฉันก็บอกว่า "ฉันจะออกไปแล้วนะ"

39:53.808 --> 39:57.728
ฉันพูดว่า "เธอทิ้งฉันไว้ที่นี่ทำบ้าอะไร"
แบบว่า "ทำไม"

39:57.812 --> 40:00.189
ฉันไม่อยากเชื่อว่าเธอเดินออกไปจากที่นั่น

40:01.941 --> 40:04.819
แล้วผู้ชายคนนี้ก็ถามว่าฉันอายุเท่าไหร่

40:05.611 --> 40:10.741
ฉันจำได้ว่าฉันบอกเขาว่าฉันอายุ 15 ปี

40:11.158 --> 40:12.993
ที่จริงแล้วฉันอายุ 14 ปี

40:13.786 --> 40:15.329
นั่นไม่ได้ทำให้เขากลัวเลย

40:16.205 --> 40:19.417
เขาพูดแบบว่า "โอเค คุณอายุ 15 โอเค"

40:20.084 --> 40:21.502
แล้วเขาก็พลิกตัวนอนหงาย

40:22.169 --> 40:28.634
เขาอยากให้ฉันเอาโลชั่นที่เราใช้อยู่
ทาทั่วหน้าอกของเขา

40:29.510 --> 40:32.555
แล้วเขาก็บอกให้ฉันจับหัวนมของเขา

40:32.847 --> 40:36.767
แล้วก็บีบและหยิกมันให้แรงที่สุด

40:37.685 --> 40:41.730
ฉันจำได้ว่ายืนอยู่ตรงนั้นแล้วก็คิดว่า

40:42.356 --> 40:45.276
"เกิดอะไรขึ้น นี่มันพิลึกมากเลย"

40:45.359 --> 40:49.613
ฉันทำความเข้าใจกับมันไม่ได้เลย
ฉันคิดว่า "นี่มันบ้าบออะไรกัน"

40:50.030 --> 40:51.782
ฉันอายุ 14 ปี

40:52.533 --> 40:53.826
ฉันยังบริสุทธิ์

40:56.078 --> 40:58.831
มันเป็นแบบนั้นอยู่สักสองนาทีได้

40:58.914 --> 41:00.082
แล้วเขาก็เสร็จ

41:01.000 --> 41:03.085
และมีเงินวางอยู่ตรงนั้น

41:03.169 --> 41:05.379
เขาบอกให้ฉันไปหยิบเงิน

41:05.463 --> 41:08.090
ฉันก็แต่งตัวแล้วก็เดินออกมาเลย

41:08.966 --> 41:10.217
ฉันคับแค้นใจมาก

41:10.593 --> 41:14.221
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงว่า
"ไม่ ฉันไม่อยากทำอย่างนั้น"

41:19.977 --> 41:24.064
ฉันไม่รู้ว่านานแค่ไหน
หลังจากที่่ฉันไปที่นั่นครั้งแรก

41:25.232 --> 41:29.487
แต่อยู่มาวันหนึ่ง ก็มีคนโทรหาฉันที่บ้าน

41:30.362 --> 41:33.115
พวกเขาเรียกแท็กซี่มารับฉันไปที่บ้านเจฟฟ์

41:33.949 --> 41:38.996
ไม่มีคำอธิบายอะไรเลย
พูดแค่ว่า "นั่งแท็กซี่ไปบ้านเจฟฟ์"

41:43.375 --> 41:46.170
ฉันคิดว่าถ้าฉันกลับไปที่นั่น

41:46.879 --> 41:48.088
ฉันก็จะได้เงินอีก

41:50.132 --> 41:52.259
ฉันไม่มีเงินเลย

41:52.510 --> 41:54.386
ครอบครัวฉันไม่มีเงิน

41:56.347 --> 41:57.306
ฉัน...

41:58.432 --> 42:00.851
ไม่รู้ว่าจะรับมือกับมันยังไง

42:00.935 --> 42:03.604
ฉันเลยคิดว่าฉันเลยเข้าสู่...

42:04.355 --> 42:07.816
สถานการณ์แบบนี้โดยไม่ต้องคิดอะไร

42:09.401 --> 42:13.322
พยายามผ่านพ้นมันไปแล้วก็กลับบ้าน

42:15.824 --> 42:18.494
ฉันพูดไม่ได้ว่า "นี่มันไม่ถูกต้อง"

42:18.661 --> 42:24.083
ฉันพูดไม่ได้ว่า "นี่มันไม่ปกติ"
ฉันพูดไม่ได้ว่า "หมอนี่มันโรคจิต"

42:24.750 --> 42:27.628
และมันก็เป็นอยู่สักสามหรือสี่ปีได้

42:27.711 --> 42:29.046
ที่ฉันไปที่นั่น

42:34.051 --> 42:35.344
(เจฟฟรีย์ เอปสตีนล่วงละเมิด)

42:35.970 --> 42:37.137
(สาววัยรุ่น ตำรวจกล่าว)

42:38.305 --> 42:41.392
ฉันเป็นนักจิตวิทยาการศึกษา
และที่ปรึกษาสุขภาพจิต

42:41.934 --> 42:45.437
ฉันทำงานกับเหยื่อมากมาย
ที่ชอกช้ำจิตใจจากการถูกล่วงละเมิดทางเพศ

42:45.521 --> 42:49.775
และความคิดแรกของฉัน
ตอนอ่านเกี่ยวกับคดีเจฟฟรีย์ เอปสตีน

42:49.858 --> 42:50.943
(นักจิตวิทยาเพศสัมพันธ์ในวัยรุ่น)

42:51.026 --> 42:54.697
ก็คือเขามุ่งเป้าไปที่เด็กสาวที่อ่อนแอ

42:55.155 --> 42:59.410
นี่คือสิ่งที่ผู้ล่าเหยื่อทางเพศส่วนใหญ่ทำกัน

42:59.952 --> 43:04.456
ขั้นแรกในการเตรียมการคือมองหาเหยื่อที่อ่อนแอ

43:04.540 --> 43:07.293
คนที่เสียเปรียบในด้านการเงิน

43:07.501 --> 43:11.297
หรือคนที่ชอกช้ำใจ
จากการถูกล่วงละเมิดทางเพศในอดีต

43:11.839 --> 43:17.386
ผู้ล่าเหยื่อทางเพศอย่างเจฟฟรีย์ เอปสตีน
เฝ้าดูเพื่อที่จะเลือกใครบางคน

43:17.469 --> 43:19.430
ที่มีความต้องการอะไรสักอย่าง

43:19.888 --> 43:23.309
และพอเหยื่อบอกสิ่งที่ต้องการ
พวกเขาก็ฉวยประโยชน์จากมัน

43:24.393 --> 43:26.770
เมื่อคุณเทียบสาววัยรุ่น

43:27.313 --> 43:31.692
กับมหาเศรษฐีที่ฉลาด หลงตัวเอง

43:31.775 --> 43:35.237
สมองวัยรุ่นของพวกเธอไม่มีวุฒิภาวะพอ

43:35.613 --> 43:39.074
ที่จะเข้าใจหรือตอบสนองสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

43:45.331 --> 43:46.498
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2005)

43:46.582 --> 43:50.461
เราหงุดหงิดตรงที่ว่า
ในขณะที่บางคนให้ความร่วมมือ

43:51.128 --> 43:55.591
เหยื่อส่วนใหญ่ไม่ต้องการฟ้องร้อง
เพราะกลัวเจฟฟรีย์ เอปสตีน

43:56.550 --> 43:58.927
พวกเธอรู้ว่าคุณเอปสตีน

43:59.011 --> 44:02.598
เป็นคนที่ร่ำรวยมาก มีอำนาจและมีอิทธิพล

44:02.681 --> 44:04.183
พวกเธอก็เลยลังเลใจ

44:05.184 --> 44:08.896
เราเลยตัดสินใจคุยกับลูกจ้างของเขาบางคน

44:11.982 --> 44:14.902
- สวัสดีครับ คุณอเลสซีใช่ไหมครับ
- ครับ กำลังพูด

44:14.985 --> 44:17.946
สวัสดีครับ นี่นักสืบโจ รีคารีย์
จากกรมตำรวจปาล์มบีชนะครับ

44:18.030 --> 44:21.909
ผมกำลังสืบสวนคดีอดีตนายจ้างของคุณ

44:21.992 --> 44:22.826
เจฟฟรีย์ เอปสตีน

44:24.244 --> 44:25.496
เรื่องนี้เป็นอะไร

44:25.579 --> 44:27.831
ที่ผมไม่อยากเกี่ยวข้องเลยจริงๆ

44:27.915 --> 44:30.084
- ถ้าผมไม่ได้เกี่ยวข้องกับมันอยู่แล้วนะ
- ผมเข้าใจ

44:30.167 --> 44:33.837
แต่คุณอาจมีข้อมูลที่จะช่วยผมในคดีนี้

44:35.339 --> 44:38.175
แต่ผมไ่ม่อยากเดือดร้อนหรือ...

44:38.467 --> 44:42.388
ผมไม่อยากถูกคุณเอปสตีน
หรือบริษัทของเขาฟ้องร้อง

44:44.473 --> 44:47.935
- คุณคืออัลเฟรโด โรดริเกซ ใช่ไหม
- ใช่ครับ ผมเอง

44:48.018 --> 44:48.894
โอเค

44:48.977 --> 44:52.147
ผมแค่อยากคุยเรื่องคดีที่ผมกำลังสืบสวนอยู่

44:52.731 --> 44:53.857
ที่เกี่ยวข้องกับคุณเอปสตีน

44:54.400 --> 44:55.234
โอเค

44:56.318 --> 44:58.779
เรื่องหลักๆ ที่ผมสนใจคือ

44:59.196 --> 45:01.281
พวกเด็กสาวที่ไปทำงานให้เขา

45:02.658 --> 45:03.492
โอเค

45:04.076 --> 45:05.703
คุณบอกอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นได้บ้าง

45:05.786 --> 45:07.705
เขามีพนักงานนวดเยอะมาก

45:07.788 --> 45:13.836
เขามีรายชื่อผู้หญิงที่เขาชอบให้นวดเขา

45:13.919 --> 45:16.547
เขาจะได้มีคนนวดให้ตอนเช้า นวดให้ตอนบ่าย

45:16.630 --> 45:18.382
พวกเขาทำเป็นส่วนตัวมาก

45:18.465 --> 45:22.761
ผมเลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังประตูที่ปิดอยู่นั้น

45:22.845 --> 45:25.264
มันเป็นหน้าที่ของผม
ที่ต้องเก็บทุกอย่างเป็นความลับ

45:25.347 --> 45:26.181
ฉะนั้น...

45:26.807 --> 45:28.726
คุณว่าเด็กสาวเหล่านี้อายุยังน้อยหรือเปล่า

45:32.479 --> 45:34.064
คุณทำให้ผมลำบากใจแล้วครับ

45:40.529 --> 45:42.948
ทุกส่วนของคดีนี้เป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก

45:43.782 --> 45:46.034
ลูกจ้างของเขาไม่อยากให้ความร่วมมือ

45:46.869 --> 45:49.329
เราเลยไปรื้อค้นถังขยะที่บ้านของเขา

45:50.247 --> 45:52.750
มีกรณีหนึ่ง เราพบสมุดบันทึกผลการเรียน

45:52.833 --> 45:54.543
ของเหยื่อรายหนี่ง

45:56.170 --> 46:00.340
ในอีกกรณี เราได้รู้ว่าเขาให้พนักงานส่งเอกสาร

46:01.091 --> 46:04.636
ไปที่โรงเรียนเพื่อนำดอกไม้ไปส่งให้เหยื่อ

46:04.720 --> 46:07.264
ที่เป็นส่วนหนึ่งของการแสดงที่นั่น

46:07.347 --> 46:08.599
(โรงเรียน จำกัดความเร็ว 20)

46:09.183 --> 46:13.854
เวสต์ปาล์มบีชมี
โรงเรียนมัธยมปลายและมัธยมต้นหลายสิบแห่ง

46:13.937 --> 46:17.065
มีเด็กหลายพันคน
มีโรงเรียนเอกชนหลายแห่งอยู่ที่นั่นด้วย

46:17.149 --> 46:18.317
(ห้ามบุกรุก)

46:18.400 --> 46:21.904
และโรงเรียนเหล่านี้
ก็กลายเป็นพื้นที่ล่าสำหรับผู้ล่าเหยื่อคนนี้

46:28.535 --> 46:30.871
ฉันคิดว่าตอนอายุ 16 หรือ 17
ตอนเราอยู่มัธยมปลาย

46:30.954 --> 46:32.498
ฉันว่าเราทุกคนอ่อนแอกันทั้งนั้น

46:32.873 --> 46:33.916
(ผู้หนีรอด)

46:34.041 --> 46:37.544
นี่คือโรงเรียนมัธยมปลายรอยัลปาล์มบีช
นี่คือที่ที่เราเรียนมัธยมปลาย

46:37.628 --> 46:39.379
ไม่ใช่ช่วงเวลาที่มีความสุขในชีวิตของฉัน

46:41.256 --> 46:45.511
ฉันชื่อเฮลีย์ ร็อบสัน ฉันอายุ 16
ตอนที่รู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

46:46.929 --> 46:50.390
การเติบโตในเวสต์ปาล์มบีช
ฉันมีครอบครัวใหญ่ มีญาติเยอะ

46:50.474 --> 46:51.683
ฉันมีน้องสาวสองคน

46:52.476 --> 46:56.063
พ่อฉันเป็นตำรวจ แม่ฉันทำงานธนาคาร

46:57.523 --> 46:58.774
ฉันชอบม้า

46:59.316 --> 47:01.527
ฉันเริ่มขี่ม้าตอนอายุ 11 ปี

47:02.110 --> 47:04.071
สองปีต่อมา ฉันก็ได้เข้าแข่งขัน

47:04.446 --> 47:07.449
นี่อาจเป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต

47:09.243 --> 47:11.578
แต่ฉันก็เจอกับประสบการณ์ที่ชอกช้ำจิตใจ

47:11.662 --> 47:13.163
ก่อนที่จะรู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

47:13.872 --> 47:15.999
ในฤดูร้อนก่อนที่ฉันจะอายุ 16

47:16.083 --> 47:17.292
ฉันถูกข่มขืน

47:18.293 --> 47:20.420
มันเป็นประสบการณ์ครั้งแรกของฉันกับผู้ชาย

47:21.380 --> 47:22.589
เขาอายุ 21 ปี

47:22.673 --> 47:24.508
ฉันปิดเป็นความลับ

47:25.467 --> 47:30.514
ฉันเริ่มเสพยา ดื่มเหล้าตลอดเวลา สูบกัญชา

47:31.557 --> 47:34.351
ฉันแค่อยากหายวับไป สาบสูญไปเลย

47:37.729 --> 47:39.982
ผู้หญิงที่แนะให้ฉันรู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

47:40.482 --> 47:41.900
เรียนโรงเรียนเดียวกับฉัน

47:42.734 --> 47:47.447
เธอพูดว่า "ฉันรู้จักผู้ชายคนนี้และเขาก็จะ
ให้ฉัน 200 ดอลลาร์เป็นค่านวดให้เขา"

47:48.490 --> 47:51.827
ปฏิกิริยาแวบแรกหรือความคิดที่ผุดขึ้นในใจฉันก็คือ

47:51.910 --> 47:54.079
"นี่คือตั๋วออกจากเวสต์ปาล์ม
นี่คือทางออกของฉัน"

47:55.998 --> 47:58.625
เราขับรถไปเกาะปาล์มบีช

48:00.794 --> 48:04.256
แล้วเราก็เดินเข้าไป มันไม่ใช่ประตูหน้า

48:04.339 --> 48:07.509
มันเหมือนประตูด้านข้างที่เป็นทางไปยังห้องครัว

48:09.803 --> 48:13.140
ฉันจำได้ว่าเราเดินขึ้นบันไดโค้งๆ

48:13.724 --> 48:17.060
สิ่งแรกที่ฉันสังเกตเห็น
เพราะมันเบนความสนใจมาก

48:17.144 --> 48:18.020
คือภาพศิลปะบนผนัง

48:20.272 --> 48:21.565
มีภาพโป๊เยอะมาก

48:22.649 --> 48:24.860
รูปปั้นเปลือยกาย ภาพเปลือย

48:25.611 --> 48:27.237
มันทำให้ฉันอึดอัดใจมาก

48:27.988 --> 48:30.532
แล้วฉันก็เห็นรูปเด็กๆ

48:31.533 --> 48:32.659
มันไม่ปกติธรรมดา

48:35.287 --> 48:37.581
การนวดเริ่มด้วยการนวด

48:38.040 --> 48:39.207
แล้วเขาก็พลิกตัวนอนหงาย

48:40.125 --> 48:41.585
เขานอนแก้ผ้าอยู่บนโต๊ะ

48:42.461 --> 48:45.339
ฉันจำได้ว่าฉันรู้สึกกลัวมาก

48:46.548 --> 48:48.258
มันทำให้เกิด...

48:48.759 --> 48:49.843
อารมณ์ที่แย่ๆ หลายอย่าง

48:50.844 --> 48:51.845
(3 ตุลาคม 2005)

48:51.929 --> 48:52.846
เขาแตะต้องคุณหรือเปล่า

48:53.055 --> 48:55.515
ค่ะ ตรงที่ที่ไม่เหมาะสม

48:55.599 --> 48:56.767
(เฮลีย์ - นักสืบรีคารีย์)

48:56.850 --> 48:58.101
เขาใช้มือของเขาเหรอ

48:58.185 --> 49:02.064
เขาใช้มือและสิ่งที่เหมือนเครื่องสั่น

49:02.689 --> 49:03.523
แต่...

49:04.524 --> 49:06.234
ฉันปฏิเสธที่จะทำมัน

49:08.403 --> 49:10.989
เขาพยายามลูบคลำฉันใต้เข็มขัด

49:12.491 --> 49:13.742
ฉันไม่ยอม

49:14.242 --> 49:17.663
ฉันบอกเขาว่าฉันรู้สึกไม่สบายใจ
"ไม่ค่ะ มันจะไม่เกิดขึ้น"

49:17.996 --> 49:21.416
และตอนนั้น เขาก็เสนอกับฉัน

49:21.500 --> 49:24.294
"โอเค นี่มันจะไม่เกิดขึ้น งั้น...

49:24.711 --> 49:26.171
ถ้าคุณมีเพื่อน

49:26.254 --> 49:28.840
ถ้าคุณพาพวกเขามาหาผม
ผมจะให้คุณ 200 ดอลลาร์"

49:29.466 --> 49:31.593
- แค่พาผู้หญิงมา
- ใช่ค่ะ แค่พาผู้หญิงมา

49:31.677 --> 49:34.346
และผู้หญิงที่จะไปรู้ว่าเธอจะต้องนวดเขา

49:34.429 --> 49:35.430
เธอรู้ทุกอย่างค่ะ

49:36.723 --> 49:38.433
คุณทำงานให้เขานานแค่ไหน

49:38.767 --> 49:40.644
ฉันทำงานให้เขาสักปีหนึ่งได้

49:42.396 --> 49:43.814
ฉันน่าจะหาหญิงสาว...

49:45.190 --> 49:46.441
ไปให้สัก 24 คนได้

49:47.818 --> 49:49.695
หญิงสาวเหล่านั้นก็พาผู้หญิงคนอื่นๆ ไปด้วย

49:50.862 --> 49:53.198
- โอเค
- มันต่อๆ กันไปเรื่อยๆ

49:53.615 --> 49:54.783
มีใครที่อายุต่ำกว่าเกณฑ์อีก

49:56.034 --> 49:56.868
ต่ำกว่า 18 เหรอคะ

49:57.703 --> 49:59.037
- ทุกคนเลย
- ทุกคนเลยเหรอ

49:59.121 --> 49:59.997
ทุกคนเลย

50:01.456 --> 50:03.667
ฉันหาหญิงสาวที่เป็นเพื่อนกันไปให้เขา

50:04.126 --> 50:05.836
ฉันแค่พูดถึงมันให้พวกเธอฟัง

50:06.795 --> 50:09.172
แล้วเราก็ขับรถไปที่บ้านเขาด้วยกัน

50:10.590 --> 50:13.802
ฉันพาพวกเธอเข้าไปในห้อง แล้วก็เดินออกมา

50:14.469 --> 50:16.722
บางทีฉันก็รออยู่ที่ริมสระว่ายน้ำ

50:17.431 --> 50:20.934
พอสาวๆ จะกลับ เจฟฟรีย์ก็ออกมาจ่ายเงินให้ฉัน

50:22.436 --> 50:26.440
เขาพูดว่า "สบายดีเหรอ เป็นยังไงบ้าง
ครอบครัวคุณเป็นยังไงบ้าง"

50:26.523 --> 50:29.818
เขาต้องการให้เราคิดว่า
เขาเป็นเพื่อนและเขาก็ห่วงใย

50:32.571 --> 50:34.948
เอาละ ผมคุยกับหัวหน้าบ้างแล้ว

50:35.323 --> 50:37.117
- ผมถึงได้มาอยู่ตรงนี้
- โอเคค่ะ

50:37.325 --> 50:39.828
(3 ตุลาคม 2005
เฮลีย์ - ร.ต.อ.ฟริค)

50:39.911 --> 50:42.914
ณ จุดนี้ คุณมีส่วนพัวพัน
ในอาชญากรรมอย่างชัดเจน

50:42.998 --> 50:45.917
นะครับ คุณพาหญิงสาวไปที่บ้านของใครบางคน

50:46.001 --> 50:47.669
โดยมีจุดประสงค์เพื่อค้าประเวณี

50:47.753 --> 50:51.298
ที่สำคัญกว่านั้น หนึ่งในหญิงสาวเหล่านั้น
อายุ 14 ปีในตอนนั้น

50:51.381 --> 50:54.634
นะครับ นั่นเป็นความผิด
ฐานให้ความช่วยเหลือในที่เกิดเหตุ

50:56.887 --> 51:01.558
ฉันจำได้ว่าพวกเขาโหดกับฉันมาก
และตรงจุดหนึ่งฉันเริ่มร้องไห้

51:01.850 --> 51:03.977
และฉันก็จำได้ว่ารู้สึกกลัวมาก

51:04.061 --> 51:08.440
พวกเขาทำกับฉัน
เหมือนฉันเป็นสมุนมือขวาของเขา

51:09.483 --> 51:11.943
แต่ว่าแล้วผู้หญิงที่เกณฑ์ฉันไปให้เขาล่ะ

51:12.277 --> 51:15.864
เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
แล้วผู้หญิงคนที่เกณฑ์ผู้หญิงคนที่เกณฑ์ฉันไปล่ะ

51:17.866 --> 51:21.036
ฉันรู้สึกเหมือนฉันประณามตัวเองมานานมาก

51:21.787 --> 51:24.956
ตำหนิตัวเอง โทษตัวเองมาตลอด

51:25.707 --> 51:29.044
แต่ฉันไม่ควรรู้สึกผิดเกี่ยวกับมัน
เพราะตอนนั้นฉันอายุ 16

51:29.628 --> 51:30.837
และเขาก็เป็นผู้ใหญ่

51:31.505 --> 51:33.173
เขาไม่ควรจะ...

51:33.965 --> 51:35.383
ทำให้ฉันรู้สึก...

51:36.218 --> 51:37.219
ผิด

51:37.636 --> 51:41.223
ฉันไม่เคยพูด... ไม่เคยออกมาพูดอย่างนี้เลย

51:42.307 --> 51:45.060
มันแบบว่า ทำให้อารมณ์หลายอย่างมันผุดขึ้นมา

51:51.691 --> 51:56.196
พวกหญิงสาวที่เกณฑ์สาวๆ คนอื่นๆ ก็เป็น

51:56.279 --> 51:58.532
เหยื่อของเจฟฟรีย์ เอปสตีนแน่นอน

51:59.282 --> 52:01.993
พวกเธอถูกหลอกใช้ในแบบที่ไม่มีอะไรเหมือน

52:03.495 --> 52:06.957
พวกเธอถูกทำให้รู้สึกพิเศษ

52:07.040 --> 52:11.336
และก็ได้รับการเสนอโอกาส

52:11.670 --> 52:16.758
ที่อาจทำให้พวกเธอพ้นจาก
สภาพแวดล้อมในชีวิตของพวกเธอ

52:16.842 --> 52:20.887
และโบนัสเพิ่มที่พวกเธอ
ไม่ต้องทำอะไรเกี่ยวกับเซ็กซ์

52:20.971 --> 52:22.639
กับชายวัยกลางคนคนนี้

52:24.599 --> 52:29.563
นี่คือวิธีที่เจฟฟรีย์ เอปสตีน
สร้างธุรกิจพีระมิดทางเพศ

52:37.237 --> 52:39.573
หลังจากที่เราสืบสวนนานหลายเดือน

52:39.656 --> 52:44.119
เราก็รู้ว่านี่คือวิถีชีวิตสำหรับคุณเอปสตีน

52:44.995 --> 52:48.498
และผมก็เชื่อว่าเขารู้สึกว่าเขาจะไม่มีวันถูกจับ

52:50.333 --> 52:54.296
มันเลยสำคัญมากที่เราต้องเข้าไป

52:54.379 --> 52:55.547
ในบ้านของคุณเอปสตีน

52:55.630 --> 52:58.758
เพราะเราต้องการที่จะดูว่า
มีหลักฐานเพิ่มเติมหรือไม่

52:58.842 --> 53:02.846
และเพื่อยืนยันข้อมูลที่เหยื่อให้เรา

53:05.015 --> 53:06.516
แต่เราก็ต้องระมัดระวังอย่างมาก

53:06.850 --> 53:11.271
เราไม่อยากเผยให้
คุณเอปสตีนรู้ว่าเขากำลังถูกสืบสวน

53:11.354 --> 53:13.481
จนกว่าเราจะมีคดีที่หลักฐานแน่นหนา

53:13.940 --> 53:14.900
(หมายค้น)

53:14.983 --> 53:17.319
ในที่สุด หลังสืบสวนคดีนานเจ็ดเดือน

53:17.652 --> 53:21.448
เราก็รู้สึกว่า
ถึงเวลาที่ต้องใช้หมายเข้าตรวจค้นแล้ว

53:22.908 --> 53:26.369
(20 ตุลาคม ปี 2005)

53:26.912 --> 53:29.915
นี่คือคำอธิบายโดยละเอียด
ของที่อยู่อาศัยที่ต้องการให้ตรวจค้น

53:29.998 --> 53:32.083
รวมทั้งที่ดินโดยรอบที่อยู่ในความครอบครอง

53:32.167 --> 53:33.126
(ภาพบันทึกการอ่านหมายค้น)

53:33.210 --> 53:34.711
(นักสืบโจ รีคารีย์ - ลูกจ้างของเอปตีน)

53:34.794 --> 53:36.796
ผมจะให้เอกสารรายการสิ่งของที่เรายึดไป

53:39.049 --> 53:44.679
เราแปลกใจมาก
กับสิ่งที่เราพบในบ้านของเอปสตีน

53:50.393 --> 53:55.065
(กีเลน แม็กซ์เวลล์ให้การปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา)

53:55.732 --> 53:57.734
(คำให้การจากอัยการของสถาบันศิลปะนิวยอร์ก
และไอลีน กูเกนไฮม์)

53:57.817 --> 53:59.277
(คำกล่าวอ้างของมาเรีย ฟาร์เมอร์
ที่ปรักปรำไอลีน กุเกนไฮม์ไม่สอดล้อง)

53:59.361 --> 54:00.570
(กับคำให้การของเธอ
และการยื่นฟ้องศาลรัฐบาลกลางสองแห่ง)

54:00.654 --> 54:01.613
(ซึ่งฟาร์เมอร์ระบุว่าเธอ)

54:01.696 --> 54:02.864
(ต่อรองการขายภาพวาดให้เอปสตีน)

54:02.948 --> 54:04.699
(เธอทำอย่างนั้นเพราะ
เอปสตีนเสนอที่จะช่วยเธอเรื่องงาน)

54:05.700 --> 54:08.119
(ในการฟ้องร้องทั้งสองศาล
ฟาร์เมอร์ไม่กล่าวถึงกูเกนไฮม์)

54:08.203 --> 54:10.121
(ไอลีน กูเกนไฮม์ระบุว่าเธอไม่มีบทบาทใดๆ)

54:10.205 --> 54:12.249
(ในการแนะนำฟาร์เมอร์ให้รู้จักกับ
เอปสตีนหรือการขายงานศิลปะของเธอ)

54:13.333 --> 54:14.751
(คำให้การเพิ่มเติมจากเกรย์ดอน คาร์เตอร์)

54:14.834 --> 54:16.544
("ในช่วง 25 ปีของผมที่วานิตี้ แฟร์)

54:16.628 --> 54:18.588
(เรายึดมั่นการตรวจสอบทางกฎหมาย
กับทุกบทความ)

54:18.672 --> 54:20.966
(คุณวอร์ดส่งบทความของเธอเกี่ยวกับเรื่องนี้มา)

54:21.049 --> 54:22.342
(ในขณะที่เรากำลังจะตีพิมพ์)

54:22.425 --> 54:24.970
(และไม่ผ่านเกณฑ์ทางกฎหมายของเรา)

54:25.053 --> 54:26.972
(นอกจากนี้ การเล่าข้อเท็จจริงของเธอ
ในบทความเกี่ยวกับเอปสตีน)

54:27.055 --> 54:28.390
(ก็ไม่ถูกต้องทั้งหมด)

54:28.473 --> 54:30.058
(ถ้าตอนนั้นเรามีคนสามคนในบันทึก)

54:30.141 --> 54:32.352
(ที่ยินดีลุกขึ้นสู้เพื่อเราในศาล
หากเอปสตีนเลือกที่จะฟ้องร้อง)

54:32.435 --> 54:33.895
(เราก็คงจะตีพิมพ์มัน")