WEBVTT

00:00:06.297 --> 00:00:10.927 align:center
(ซีรีส์นี้มีภาพประกอบ
เพื่ออธิบายการล่วงละเมิดทางเพศ)

00:00:11.011 --> 00:00:16.474 align:center
(ที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์
ซึ่งอาจไม่เหมาะสมสำหรับผู้ชมบางคน)

00:00:19.894 --> 00:00:21.021 align:center
กรุณายกมือขึ้นค่ะ

00:00:21.104 --> 00:00:23.523 align:center
คุณสาบานหรือไม่ว่า
คำให้การที่คุณกำลังจะให้ในเรื่องนี้

00:00:23.606 --> 00:00:24.899 align:center
จะเป็นความจริงทั้งหมด

00:00:24.983 --> 00:00:26.693 align:center
- ไม่มีอะไรนอกจากความจริง
- สาบานครับ

00:00:28.903 --> 00:00:30.822 align:center
ระบุชื่อเต็มของคุณด้วยครับ

00:00:30.989 --> 00:00:33.324 align:center
ผมชื่อเจฟฟรีย์ เอ็ดเวิร์ด เอปสตีน

00:00:33.408 --> 00:00:36.494 align:center
ที่อยู่ของผมคือ 6100 ถนนเรดฮุค

00:00:36.578 --> 00:00:37.704 align:center
ในหมู่เกาะเวอร์จิน

00:00:38.329 --> 00:00:41.624 align:center
ปัจจุบันคุณมีที่อยู่อื่นหรือไม่

00:00:42.333 --> 00:00:44.711 align:center
ผมมีบ้านพักอยู่ในนิวเม็กซิโก

00:00:46.046 --> 00:00:48.506 align:center
ปาล์มบีช นิวยอร์กและปารีส

00:00:50.925 --> 00:00:52.927 align:center
คุณเคยถูกตัดสินว่ากระทำผิดหรือไม่

00:00:53.678 --> 00:00:54.512 align:center
เคยครับ

00:00:55.096 --> 00:00:57.640 align:center
คุณเคยถูกตัดสินว่ากระทำผิดอะไร

00:00:59.934 --> 00:01:02.812 align:center
สองกระทง ชักชวนให้ค้าประเวณี

00:01:03.313 --> 00:01:05.315 align:center
และเป็นธุระจัดหาผู้เยาว์เพื่อค้าประเวณี

00:01:09.611 --> 00:01:11.446 align:center
คุณกระทำอย่างนั้นจริงหรือไม่

00:01:12.363 --> 00:01:14.282 align:center
ผมขออ้างสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม

00:01:14.365 --> 00:01:17.535 align:center
คุณชักชวนผู้เยาว์ให้ค้าประเวณีกี่ครั้ง

00:01:18.244 --> 00:01:19.079 align:center
คำตอบเดียวกันครับ

00:01:19.162 --> 00:01:23.291 align:center
คุณชักชวนผู้เยาว์
ให้ค้าประเวณีในรัฐฟลอริดากี่ครั้ง

00:01:23.374 --> 00:01:24.417 align:center
คำตอบเดียวกัน

00:01:24.501 --> 00:01:28.129 align:center
คุณเคยชักชวนผู้เยาว์ให้ค้าประเวณี
ในหมู่เกาะเวอร์จินหรือไม่

00:01:28.963 --> 00:01:29.798 align:center
คำตอบเดียวกัน

00:01:30.882 --> 00:01:33.593 align:center
ก็คือคุณอ้างสิทธิที่จะไม่ตอบคำถาม

00:01:33.676 --> 00:01:34.511 align:center
- ใช่ครับ
- ใช่ไหม

00:01:34.594 --> 00:01:35.470 align:center
ใช่ครับ

00:01:35.553 --> 00:01:38.223 align:center
คุณเคยชักชวนให้ค้าประเวณีในนิวยอร์กหรือไม่

00:01:38.890 --> 00:01:39.808 align:center
คำตอบเดียวกัน

00:01:39.933 --> 00:01:43.561 align:center
คุณเคยชักชวนให้ค้าประเวณีในนิวเม็กซิโกหรือไม่

00:01:43.978 --> 00:01:44.854 align:center
คำตอบเดียวกัน

00:01:44.938 --> 00:01:47.690 align:center
คุณเคยชักชวนให้ค้าประเวณีในปารีสหรือไม่

00:01:48.358 --> 00:01:49.234 align:center
คำตอบเดียวกัน

00:01:49.317 --> 00:01:53.530 align:center
คุณเคยชักชวนผู้เยาว์
ให้ค้าประเวณีที่ไหนเวลาใดหรือไม่

00:01:53.696 --> 00:01:55.532 align:center
อีกครั้งครับ ผมขออ้างสิทธิที่จะไม่ตอบ

00:01:56.074 --> 00:01:58.076 align:center
พักกันก่อนดีกว่า
เราจะหยุดการบันทึกไว้ก่อน

00:01:58.159 --> 00:02:00.662 align:center
คุณจะยุติการให้การครั้งนี้เหรอ

00:02:00.745 --> 00:02:02.413 align:center
เราจะหยุดพักการให้การก่อนครับ

00:02:05.333 --> 00:02:07.877 align:center
(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)

00:02:52.130 --> 00:02:57.093 align:center
(นิวยอร์กซิตี)

00:03:05.226 --> 00:03:06.477 align:center
ฉันชื่อวิคกี้ วอร์ด

00:03:06.686 --> 00:03:08.313 align:center
ฉันเป็นนักข่าวสืบสวน

00:03:08.396 --> 00:03:14.110 align:center
ฉันเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน
ให้วานิตี้ แฟร์ในปี 2003

00:03:15.695 --> 00:03:19.032 align:center
ที่จริงฉันได้ยินเกี่ยวกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:03:19.115 --> 00:03:22.118 align:center
มานานก่อนที่ฉันจะถูกขอให้เขียนเกี่ยวกับเขา

00:03:22.452 --> 00:03:24.370 align:center
เพราะเขาเป็นที่รู้จัก

00:03:24.454 --> 00:03:29.500 align:center
ในฐานะผู้ที่เหมือนแกตสบี้
แห่งความลึกลับในนิวยอร์ก

00:03:32.212 --> 00:03:34.172 align:center
เขาเป็นคนโสด

00:03:34.255 --> 00:03:36.966 align:center
ร่ำรวยมาก หน้าตาดีมาก

00:03:37.425 --> 00:03:40.720 align:center
และคนก็รู้กันว่าเขาหาเงินได้เยอะมาก

00:03:40.803 --> 00:03:43.348 align:center
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเขาหามายังไง

00:03:44.766 --> 00:03:47.936 align:center
เขาอ้างว่าเป็นผู้บริหารการเงิน
ให้คนที่ร่ำรวยมหาศาล

00:03:48.394 --> 00:03:53.274 align:center
คนรู้กันว่าเขาสังสรรค์กับคนมีชื่อเสียงหลายคน

00:03:53.691 --> 00:03:55.109 align:center
เจ้าชายแอนดรูว์

00:03:55.777 --> 00:03:57.278 align:center
บิล คลินตัน

00:03:57.904 --> 00:04:01.699 align:center
นักวิชาการที่มีชื่อเสียงหลายคน
ทนายอลัน เดอร์โชวิตซ์

00:04:02.617 --> 00:04:06.579 align:center
และเขาจะมีคนสวยๆ ห้อมล้อมอยู่เสมอ

00:04:06.663 --> 00:04:08.539 align:center
มักจะเป็นผู้หญิงที่อายุน้อยมากๆ

00:04:10.166 --> 00:04:15.255 align:center
ฉันรู้จักกีเลน แม็กซ์เวลล์
เป็นแฟนของเขาในตอนนั้น

00:04:15.755 --> 00:04:17.882 align:center
เธอจบการศึกษาจากออกซฟอร์ด

00:04:18.549 --> 00:04:20.218 align:center
ฉลาดมาก ตลกมาก

00:04:21.052 --> 00:04:24.055 align:center
เธอเป็นตัวเชื่อมที่เยี่ยมมากสำหรับเจฟฟรีย์

00:04:26.015 --> 00:04:31.354 align:center
เกรย์ดอน คาร์เตอร์ ซึ่งตอนนั้นเป็น
บรรณาธิการของวานิตี้ แฟร์ พูดกับฉันว่า

00:04:31.437 --> 00:04:34.440 align:center
"ผมได้ยินเกี่ยวกับคนคนนี้ เจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:04:35.066 --> 00:04:38.528 align:center
มาหลายปีแล้ว
แต่ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย"

00:04:39.362 --> 00:04:41.781 align:center
แล้วเขาก็ให้ฉันเขียนเรื่องราว

00:04:42.490 --> 00:04:44.033 align:center
มันเป็นบทความเกี่ยวกับแวดวงสังคม

00:04:44.117 --> 00:04:46.661 align:center
มันไม่ควรจะเป็นอะไรมากไปกว่านั้น

00:04:48.121 --> 00:04:49.205 align:center
แต่ก็มี

00:04:50.081 --> 00:04:52.667 align:center
สัญญาณอันตรายขึ้นมาทันที

00:04:54.544 --> 00:04:56.337 align:center
แหล่งข่าวคนหนึ่งของฉันพูดว่า

00:04:56.587 --> 00:05:01.342 align:center
"ฉันรู้จักผู้หญิงที่มีประสบการณ์แย่ๆ

00:05:01.843 --> 00:05:03.428 align:center
ในการทำงานกับเจฟฟรีย์

00:05:03.886 --> 00:05:05.305 align:center
และที่เลวร้ายไปกว่านั้น

00:05:05.388 --> 00:05:09.851 align:center
น้องสาวของเธอถูกเขาล่วงละเมิด
ตอนที่เธออายุต่ำกว่าเกณฑ์

00:05:10.685 --> 00:05:12.895 align:center
พวกเขาอาจจะคุยกับคุณ"

00:05:13.563 --> 00:05:16.774 align:center
เห็นได้ชัดเลยว่า นี่ทำให้สิ่งที่แรกเริ่ม

00:05:17.358 --> 00:05:21.237 align:center
เป็นการสืบสวนทางธุรกิจเบี่ยงเบนไป

00:05:22.071 --> 00:05:24.365 align:center
ในอีกทิศทางหนึ่ง

00:05:36.627 --> 00:05:41.090 align:center
ฉันเริ่มวาดภาพตอนเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย

00:05:44.344 --> 00:05:47.472 align:center
ฉันทุ่มเทให้กับการวาดภาพอย่างต่อเนื่อง

00:05:49.223 --> 00:05:51.559 align:center
ฉันมองมันเหมือนฉันเป็นนักกีฬาโอลิมปิก

00:05:51.642 --> 00:05:52.477 align:center
(ผู้หนีรอด)

00:05:52.560 --> 00:05:55.313 align:center
ฉันทำงานตลอดเวลา ฝึกซ้อม

00:05:55.396 --> 00:06:00.234 align:center
และก็ทำให้จิตใจตัวเองสดชื่นทุกครั้งที่วาดภาพ

00:06:03.905 --> 00:06:05.698 align:center
นี่คือมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนจบ

00:06:05.782 --> 00:06:09.660 align:center
สถาบันศิลปะนิวยอร์ก ฉันเรียนจบในปี 1995

00:06:09.744 --> 00:06:15.041 align:center
และในคืนวันรับปริญญาของเรา
ปกติจะมีงานแสดงศิลปะ

00:06:15.708 --> 00:06:18.336 align:center
และไอลีน กูเกนไฮม์
เคยเป็นคณบดีฝ่ายนักศึกษา

00:06:18.419 --> 00:06:19.504 align:center
เธอจะเป็นคนจัดงาน

00:06:23.716 --> 00:06:26.844 align:center
ที่งานนี้ ฉันตัดสินใจแสดงภาพพับสามทบ

00:06:27.261 --> 00:06:30.932 align:center
ซึ่งก็คือภาพวาดสามภาพ
และมันก็เป็นภาพชุดอลิซในแดนมหัศจรรย์

00:06:32.475 --> 00:06:34.394 align:center
งานแสดงนี้เป็นปรากฏการณ์สำหรับฉันเลย

00:06:34.685 --> 00:06:36.813 align:center
ภาดวาดทั้งสามภาพของฉันขายได้ทันที

00:06:37.563 --> 00:06:39.857 align:center
ฉันขายภาพแรกได้ 14,000 

00:06:40.358 --> 00:06:43.319 align:center
อีกสองภาพขายได้ภาพละ 12,000

00:06:43.861 --> 00:06:46.823 align:center
และก็แน่นอน ฉันตื่นเต้นมากเลย

00:06:47.281 --> 00:06:50.034 align:center
แต่แล้วไอลีนก็เดินเข้ามาหาฉัน

00:06:50.827 --> 00:06:53.413 align:center
และไอลีนก็บังคับฉัน

00:06:53.496 --> 00:06:55.706 align:center
เธอพูดว่า "สามีภรรยาคู่นี้้คือ

00:06:55.790 --> 00:06:57.542 align:center
คนที่จะซื้องานศิลปะของคุณ
ได้ยินไหม"

00:06:57.625 --> 00:07:00.503 align:center
ฉันก็พูดว่า "อ้าว ฉันขายมันไปแล้ว"

00:07:00.586 --> 00:07:02.922 align:center
เธอพูดว่า "แย่จัง คุณจะต้องบอกพวกเขาว่า

00:07:03.005 --> 00:07:05.716 align:center
ขายมันไม่ได้แล้ว คุณจะขายให้สามีภรรยาคู่นี้

00:07:05.800 --> 00:07:08.428 align:center
พวกเขาเป็นผู้บริจาคที่สำคัญมากของสถาบัน"

00:07:08.511 --> 00:07:14.434 align:center
แล้วไอลีนก็พูดว่า "นี่เจฟฟรีย์ เอปสตีน
และกีเลน แม็กซ์เวลล์ เพื่อนรักที่สุดของฉัน

00:07:14.517 --> 00:07:16.477 align:center
พวกเขายินดีมากทีเดียว

00:07:16.561 --> 00:07:19.814 align:center
คุณจะต้องขายให้พวกเขา
และลดราคาให้พวกเขาด้วย"

00:07:20.064 --> 00:07:23.401 align:center
คืนนั้นฉันเลยได้ 6,000 แทนที่จะได้ 12,000

00:07:23.818 --> 00:07:27.447 align:center
และเจฟฟรีย์ เอปสตีนก็พูดว่า
"ไม่ต้องห่วง เราจะทำให้มันคุ้มกับเวลาของคุณ

00:07:28.781 --> 00:07:29.615 align:center
ไม่ต้องกังวล"

00:07:33.077 --> 00:07:37.582 align:center
ฉันไม่เห็นหรือได้ข่าวจากเจฟฟรีย์นานสองเดือน

00:07:37.665 --> 00:07:40.668 align:center
แล้ววันหนึ่งเขาก็โทรมาและพูดว่า

00:07:40.751 --> 00:07:41.878 align:center
"ผมมีงานดีๆ ให้คุณทำ"

00:07:43.212 --> 00:07:46.591 align:center
เจฟฟรีย์เพิ่งซื้อคฤหาสน์บนถนนสาย 71

00:07:47.550 --> 00:07:51.137 align:center
เขาบอกฉันว่า "นี่คืองานใหม่ของคุณ
คุณจะควบคุมดูแลที่ประตู

00:07:51.220 --> 00:07:54.223 align:center
คุณจะดูแลคนเข้าคนออก

00:07:54.307 --> 00:07:56.809 align:center
พวกมัณฑนากร ผู้มาเยือน"

00:07:58.269 --> 00:08:01.439 align:center
วันหนึ่งเจฟฟรีย์ เอปสตีนพูดว่า
"ผมอยากรู้ว่า

00:08:01.522 --> 00:08:02.940 align:center
คุณมีพี่น้องกี่คน"

00:08:03.024 --> 00:08:05.651 align:center
ฉันบอกเขาว่าฉันมีน้องสาวสองคน

00:08:06.068 --> 00:08:09.739 align:center
และก็บอกว่าแอนนีน้องสาวฉันฉลาดมาก

00:08:09.822 --> 00:08:14.869 align:center
เธอหวังและฝันที่จะได้ทำงาน อาจจะในไอวีลีก

00:08:16.579 --> 00:08:20.374 align:center
ตอนนั้นฉันอายุ 16 ปี
และก็อยู่ ม.ห้าในโรงเรียนมัธยมปลาย

00:08:20.833 --> 00:08:23.461 align:center
มาเรียอยู่ในแมนฮัตตัน

00:08:23.544 --> 00:08:25.963 align:center
บอกเราว่าเธอมีงาน งานที่เยี่ยมมาก

00:08:26.047 --> 00:08:26.881 align:center
(ผู้หนีรอด)

00:08:26.964 --> 00:08:28.841 align:center
ทำงานอยู่กับชายคนนี้ เจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:08:28.925 --> 00:08:31.844 align:center
และเขาก็อาจสนใจที่จะช่วยฉันทางใดทางหนึ่ง

00:08:33.012 --> 00:08:37.642 align:center
เขาเสนอว่ามันคงมีประโยชน์สำหรับฉัน
ที่ได้เดินทางไปต่างประเทศ

00:08:37.725 --> 00:08:40.853 align:center
ไปประเทศไทยและเวียดนาม
เพื่อจะได้รวมไว้ในประวัติย่อของฉัน

00:08:40.937 --> 00:08:43.731 align:center
จะได้ดูน่าสนใจขึ้นสำหรับ
โรงเรียนที่มีการแข่งขันกันเข้าเรียน

00:08:44.690 --> 00:08:47.360 align:center
เขาตกลงที่จะจ่ายค่าเดินทางให้

00:08:47.443 --> 00:08:52.073 align:center
ตอนนั้นมัน... มันแพงมากน่ะค่ะ ก็เลย...

00:08:52.782 --> 00:08:55.493 align:center
ฉันเลยรู้สึกขอบคุณในเรื่องนั้น

00:08:57.745 --> 00:09:01.791 align:center
(ไร่ซอร์โร
สแตนลีย์ รัฐนิวแม็กซิโก)

00:09:03.543 --> 00:09:05.711 align:center
การเดินทางควรจะเป็น
ช่วงฤดูร้อนเดือนกรกฎาคม

00:09:05.795 --> 00:09:12.260 align:center
เขาเลยแนะนำ
ให้ฉันไปพบเขากับกีเลน แม็กซ์เวลล์

00:09:12.343 --> 00:09:14.595 align:center
ที่ไร่ของเขาในนิวเม็กซิโก

00:09:15.429 --> 00:09:18.140 align:center
แม่ฉันเข้าใจว่าการเดินทางครั้งนั้นจะเป็น

00:09:18.224 --> 00:09:20.935 align:center
โอกาสที่ฉันจะได้เจอนักเรียนคนอื่นๆ

00:09:21.018 --> 00:09:23.354 align:center
ที่จะเดินทางคล้ายๆ กับฉันเช่นกัน

00:09:24.564 --> 00:09:28.943 align:center
แต่พอฉันไปถึงที่นั่น ฉันก็รู้ว่า
มีแค่ฉันคนเดียวที่พักอยู่กับพวกเขาที่นั่น

00:09:30.027 --> 00:09:32.405 align:center
พวกเขาพาฉันเดินดูรอบๆ บ้าน

00:09:32.488 --> 00:09:35.616 align:center
มันเป็นส่วนหนึ่งของ
การสร้างความรู้สึกในการมองตัวเอง

00:09:35.700 --> 00:09:38.869 align:center
มองทุกสิ่งที่ฉันมี ประทับใจตัวเอง

00:09:41.330 --> 00:09:44.417 align:center
กีเลนสนใจมาก
ว่าฉันเคยให้คนนวดมาก่อนหรือเปล่า

00:09:44.500 --> 00:09:47.003 align:center
นวดแบบมืออาชีพ ซึ่งฉันไม่เคย

00:09:47.545 --> 00:09:48.921 align:center
จริงๆ แล้วเธอเสนอมันแบบว่า

00:09:49.005 --> 00:09:52.758 align:center
คุณโชคดีมากที่จะได้ทำมัน คือจะได้รับการนวด

00:09:57.221 --> 00:09:59.140 align:center
เธอบอกให้ฉันถอดเสื้อผ้า

00:09:59.223 --> 00:10:01.809 align:center
และก็มีโต๊ะอยู่ตรงนั้น มีผ้าอยู่บนโต๊ะผืนหนึ่ง

00:10:04.520 --> 00:10:07.648 align:center
ส่วนหนึ่งของมันดูปกติธรรมดา

00:10:07.732 --> 00:10:12.153 align:center
แต่มีตอนที่เธอบอกให้ฉัน

00:10:12.236 --> 00:10:13.154 align:center
นอนหงาย

00:10:13.571 --> 00:10:18.534 align:center
แล้วเธอก็ดึงผ้าลง
จะได้ไม่มีอะไรปิดหน้าอกของฉัน

00:10:19.744 --> 00:10:23.247 align:center
เพราะโครงสร้างของบ้าน
และประตูหลายบานที่เปิดอยู่

00:10:23.331 --> 00:10:25.082 align:center
ฉันรู้ว่าเอปสตีนมองเห็นฉันได้

00:10:25.833 --> 00:10:30.046 align:center
ฉันคิดว่าวิธีที่เธอนวดหน้าอกของฉัน

00:10:30.129 --> 00:10:32.298 align:center
การนวดมันก็ไม่เหมาะสมเช่นกัน

00:10:34.967 --> 00:10:37.428 align:center
ช่วงเวลาที่น่ากลัวที่สุดของสุดสัปดาห์นั้นก็คือ

00:10:37.511 --> 00:10:41.223 align:center
ตอนเขาเข้ามาในห้องนอนของฉันในตอนเช้า

00:10:41.307 --> 00:10:43.392 align:center
และก็บอกว่าเขาอยากนอนกอด

00:10:45.102 --> 00:10:47.563 align:center
เขาคลานขึ้นมานอนบนเตียงกับฉัน

00:10:49.440 --> 00:10:52.735 align:center
แล้วเขาก็ลูบไล้ฉัน

00:10:52.818 --> 00:10:55.321 align:center
ฉันจำไม่ได้ว่ามันนานแค่ไหน

00:10:55.404 --> 00:10:58.032 align:center
เพราะฉันรู้สึกถอดใจนิดหน่อย

00:10:59.659 --> 00:11:03.663 align:center
แต่ฉันจำได้ว่าฉันอ้างว่าต้องไปเข้าห้องน้ำ

00:11:03.746 --> 00:11:06.082 align:center
ลุกจากเตียงแล้วก็ไปเข้าห้องน้ำ

00:11:06.165 --> 00:11:08.000 align:center
ปิดประตูแล้วก็...

00:11:08.918 --> 00:11:12.213 align:center
กลัวสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมาก

00:11:13.756 --> 00:11:15.716 align:center
หลังจากนั้น ฉันก็หลบเลี่ยงมัน

00:11:16.133 --> 00:11:20.137 align:center
ฉันไม่ได้บอกเพื่อนสนิท
ไม่ได้บอกมาเรียและครอบครัวของฉัน

00:11:20.221 --> 00:11:21.722 align:center
ฉันแค่คิดว่า

00:11:21.806 --> 00:11:23.808 align:center
"ฉันจะสนใจแต่การเดินทางในฤดูร้อนครั้งนี้"

00:11:25.685 --> 00:11:27.812 align:center
แล้วฉันก็ไปประเทศไทยและเวียดนาม

00:11:32.233 --> 00:11:34.151 align:center
แอนนีอยู่ในโครงการนี้ที่ประเทศไทย

00:11:34.235 --> 00:11:39.073 align:center
แล้วเจฟฟรีย์ก็โทรหาฉันบอกว่า
เราอยากช่วยคุณเรื่องอาชีพการงาน

00:11:39.448 --> 00:11:42.660 align:center
เขาขอให้ฉันไปเข้าโครงการศิลปินในพำนัก

00:11:43.536 --> 00:11:44.787 align:center
(นิวอัลบานี รัฐโอไฮโอ ปี 1996)

00:11:44.870 --> 00:11:47.248 align:center
ฉันไปโอไฮโอและอาศัยอยู่

00:11:47.331 --> 00:11:50.751 align:center
ในบ้านใหญ่ 26,000 ตารางฟุต

00:11:51.085 --> 00:11:52.753 align:center
หลังบ้านของเลส เว็กซ์เนอร์

00:11:52.962 --> 00:11:53.963 align:center
(อดีตซีอีโอ, แอล แบรนด์ส)

00:11:54.046 --> 00:11:56.257 align:center
ตอนฉันถามเจฟฟรีย์ว่าเลส เว็กซ์เนอร์เป็นใคร

00:11:56.590 --> 00:11:59.301 align:center
เขาพูดว่า "เขาเป็นลูกค้าของผม
และก็เป็นเพือนที่ดีมาก

00:11:59.385 --> 00:12:01.053 align:center
ซึ่งบังเอิญเป็นมหาเศรษฐี

00:12:01.220 --> 00:12:02.888 align:center
และเขาจะทำทุกอย่างเพื่อฉัน"

00:12:03.431 --> 00:12:08.269 align:center
ฉันขับรถเพนสกี้ไปโอไฮโอ
เพราะฉันต้องขนอุปกรณ์วาดภาพทั้งหมดไปด้วย

00:12:09.687 --> 00:12:10.604 align:center
ฉันจัดห้องทำงาน

00:12:11.188 --> 00:12:12.440 align:center
แล้วก็เริ่มวาดภาพ

00:12:12.857 --> 00:12:16.527 align:center
ภาพเหล่านี้เป็นภาพวาดเกี่ยวกับวัยแรกรุ่น

00:12:17.111 --> 00:12:22.283 align:center
เด็กสาวที่โป๊บางส่วน
คล้ายๆ แอบดูช่วงเวลาส่วนตัว

00:12:22.450 --> 00:12:23.659 align:center
แต่ไม่ส่อไปในทางเพศ

00:12:24.160 --> 00:12:28.122 align:center
ขั้นตอนของฉันคือฉันถ่ายรูป แล้วก็วาดภาพจากมัน

00:12:28.205 --> 00:12:31.208 align:center
ฉันใช้น้องสาวสองคนของฉันเป็นนางแบบ

00:12:34.545 --> 00:12:37.047 align:center
วันหนึ่งเจฟฟรีย์กับกีเลนมาหา

00:12:40.301 --> 00:12:43.637 align:center
คืนนั้น กีเลนมาหาฉันแล้วก็พูดว่า

00:12:43.721 --> 00:12:45.931 align:center
"เจฟฟรีย์อยากให้นวดเท้าของเขา"

00:12:46.348 --> 00:12:47.725 align:center
ท้องไส้ฉันปั่นป่วนเลย

00:12:48.267 --> 00:12:50.895 align:center
ฉันรู้สึกเหมือน "ฉันไม่อยากให้
พวกเขาคิดว่าฉันไม่สำนึกบุญคุณ

00:12:50.978 --> 00:12:53.063 align:center
แต่นี่มันไม่เหมาะสมมากเลย"

00:12:53.481 --> 00:12:56.609 align:center
ฉันเลยนวดเท้าเขาอยู่ครู่หนึ่ง

00:12:57.735 --> 00:12:59.570 align:center
แล้วเขาก็พูดว่า "ขึ้นมานี่สิ"

00:13:00.863 --> 00:13:04.366 align:center
แล้วเขาก็เอามือตบเบาๆ
บอกให้ฉันนั่งข้างๆ เขา

00:13:04.867 --> 00:13:07.369 align:center
กีเล่นนั่งลงตรงกันข้ามกับฉัน

00:13:08.287 --> 00:13:10.664 align:center
เจฟฟรีย์ทำแบบนี้ทันที

00:13:11.040 --> 00:13:15.544 align:center
มันเป็นไปโดยอัตโนมัติและพิลึกมาก
แล้วกีเลน

00:13:15.628 --> 00:13:17.254 align:center
ก็ทำแบบนี้กับฉัน

00:13:17.338 --> 00:13:20.549 align:center
แล้วพวกเขาก็จับหน้าอกฉันมั่วไปหมด

00:13:22.218 --> 00:13:24.637 align:center
ฉันรู้สึกไม่ดีเลย และก็ไม่ชอบมัน

00:13:25.971 --> 00:13:30.476 align:center
ฉันน้ำตาไหลออกมา
แล้วเธอก็พูดว่า "เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง"

00:13:30.559 --> 00:13:33.187 align:center
เธอเอามืออีกข้างหนึ่ง

00:13:33.270 --> 00:13:37.274 align:center
ลูบมือฉันแล้วก็บอกว่าเดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง

00:13:38.859 --> 00:13:44.573 align:center
ตรงจุดนั้นฉันใจฉันไม่อยู่กับตัว
ฉันไม่ได้อยู่ในช่วงเวลานั้นเลย

00:13:45.491 --> 00:13:46.951 align:center
และมีจุดหนึ่ง

00:13:47.660 --> 00:13:50.246 align:center
ฉันก็พาตัวเองลงมาจากเตียงนั่นได้

00:13:51.455 --> 00:13:53.749 align:center
ฉันไปที่ห้องแล้วก็ปิดกั้นประตูไว้

00:13:53.833 --> 00:13:57.837 align:center
ฉันเอาเครื่องเรือนมาวางกั้นไว้
ขดตัวอยู่ในห้องนั้น

00:13:58.087 --> 00:14:00.548 align:center
จนกระทั่งเจฟฟรีย์และกีเลน
ออกไปจากที่นั่นเช้าวันนั้น

00:14:03.759 --> 00:14:05.970 align:center
พอฉันตื่นนอน ฉันก็ไปตรวจดู

00:14:06.053 --> 00:14:08.556 align:center
ว่ารูปน้องสาวฉันยังอยู่ที่นั่นหรือเปล่า

00:14:09.056 --> 00:14:11.475 align:center
แล้วก็รู้ว่ารูปสามใบถูกขโมยไป

00:14:11.892 --> 00:14:13.102 align:center
ฉันสติแตกเลย

00:14:13.394 --> 00:14:14.937 align:center
ฉันโทรหาแอนนี

00:14:16.814 --> 00:14:20.484 align:center
พี่สาวฉันมาถามฉันว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันหรือเปล่า

00:14:20.568 --> 00:14:22.444 align:center
ตอนฉันอยู่ที่ไร่นั่น

00:14:22.736 --> 00:14:26.198 align:center
ฉันบอกเธอว่า
มีสิ่งที่ทำให้ฉันไม่สบายใจมากเกิดขึ้น

00:14:26.282 --> 00:14:28.284 align:center
แต่ฉันไม่อยากพูดถึงมัน

00:14:29.451 --> 00:14:32.496 align:center
ฉันพูดว่า
"ฟังนะ เธอจะไม่มีวันต้องเจอกับพวกเขาอีก

00:14:32.580 --> 00:14:33.414 align:center
ไม่ต้องห่วง

00:14:33.747 --> 00:14:35.833 align:center
ฉันเสียใจที่เธอเจอเรื่องแบบนี้"

00:14:37.001 --> 00:14:42.381 align:center
มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สบายใจมาก
ที่รู้ว่าเขาเอารูปเราไป

00:14:42.715 --> 00:14:43.549 align:center
และก็...

00:14:44.341 --> 00:14:46.635 align:center
โดยเฉพาะรูปน้องสาวฉัน

00:14:46.719 --> 00:14:49.346 align:center
เพราะตอนเธอถ่ายรูปพวกนั้นเธออายุแค่ 12 ปี

00:14:49.430 --> 00:14:50.264 align:center
และก็...

00:14:50.973 --> 00:14:51.807 align:center
มันเป็น...

00:14:51.891 --> 00:14:53.058 align:center
อะไรที่...

00:14:55.185 --> 00:14:58.063 align:center
มันน่าหงุดหงิดมากที่รู้ว่ารูปพวกนั้นอยู่กับเขา

00:14:58.230 --> 00:15:01.442 align:center
และไม่มีทางรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน
หรือเขาใช้มันยังไง

00:15:02.276 --> 00:15:04.778 align:center
เขาอาจใช้มันบำบัดความใคร่ของตัวเองก็ได้

00:15:10.326 --> 00:15:14.371 align:center
วันรุ่งขึ้น เจฟฟรีย์โทรหาฉัน
และเขาก็พยายามทำเหมือนกับ

00:15:14.455 --> 00:15:17.124 align:center
เมื่อคืนก่อนเขาสนุกมาก

00:15:17.541 --> 00:15:19.835 align:center
และเขาก็พยายามพูดให้มันรู้สึกเป็นแบบนั้น

00:15:19.919 --> 00:15:21.629 align:center
ฉันพูดว่า "ฉันไม่สนุกกับมันเลย"

00:15:22.046 --> 00:15:24.882 align:center
แล้วเขาก็เสนอจะให้สิ่งที่ฉันต้องการ

00:15:24.965 --> 00:15:28.052 align:center
เพื่อไม่ทำให้เรื่องทุกอย่างฉาวโฉ่
คุณต้องการอะไร

00:15:28.594 --> 00:15:31.764 align:center
แบบ "คุณต้องการเงินเท่าไหร่
ผมทำอะไรให้คุณได้บ้าง"

00:15:33.515 --> 00:15:36.518 align:center
ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย ฉันวางหูใส่เขา

00:15:38.854 --> 00:15:41.649 align:center
พอฉันกลับมาถึงนิวยอร์กซีตี

00:15:41.732 --> 00:15:44.693 align:center
ฉันแจ้งตำรวจเกี่ยวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น

00:15:44.777 --> 00:15:47.071 align:center
ฉันบอกพวกเขาว่าฉันถูกล่วงละเมิด
พวกเขาพูดว่า

00:15:47.154 --> 00:15:50.658 align:center
เหตุไม่ได้เกิดในท้องที่ของเรา
เราไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

00:15:50.741 --> 00:15:53.535 align:center
เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นในโอไฮโอ รัฐนิวเม็กซิโก

00:15:53.619 --> 00:15:55.079 align:center
คุณต้องแจ้งเอฟบีไอ

00:15:56.372 --> 00:16:00.542 align:center
ตอนฉันโทรแจ้งเอฟบีไอ
ฉันพูดเจาะจงชัดเจนมาก

00:16:00.834 --> 00:16:02.711 align:center
ฉันพูดว่า "ฉันขอแจ้งความจับคนพวกนี้

00:16:02.795 --> 00:16:04.964 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีน, กีเลน แม็กซ์เวลล์"

00:16:05.589 --> 00:16:08.759 align:center
ฉันบอกพวกเขาทุกอย่าง
และฉันก็ดูออกว่าเขาเชื่อฉัน

00:16:08.842 --> 00:16:12.054 align:center
ฉันเลยเชื่อมั่นว่าเขาจะจัดการเรื่องนี้

00:16:12.805 --> 00:16:15.349 align:center
แล้วเราก็ไม่ได้ข่าวอะไรอีกเลย

00:16:21.897 --> 00:16:22.773 align:center
(นิวยอร์กซิตี ปี 2002)

00:16:22.856 --> 00:16:27.653 align:center
เพราะพี่น้องเหล่านี้ถูกละเลยมานานมาก

00:16:27.736 --> 00:16:31.991 align:center
พวกเธอกลัวมากที่จะให้ปากคำอย่างเป็นทางการ

00:16:32.491 --> 00:16:37.788 align:center
พูดเกี่ยวกับสิ่งที่เจฟฟรีย์ทำกับพวกเธอ

00:16:38.414 --> 00:16:39.707 align:center
ก็เป็นที่เข้าใจว่าส่วนหนึ่งแล้ว

00:16:39.790 --> 00:16:43.043 align:center
คิดว่าพวกเธอคงไม่มีวัน
สู้กับคนที่มีอิทธิพลอย่างเขาได้

00:16:46.005 --> 00:16:51.093 align:center
เราทำมันด้วยความลังเล
หลังการตัดสินใจของครอบครัว

00:16:51.427 --> 00:16:54.596 align:center
ว่าเราจะทำเรื่องนี้ เราจะพูดเกี่ยวกับมัน

00:16:57.307 --> 00:17:01.562 align:center
ฉันคุยกับคนที่เป็นน้องสาว
ซึ่งถูกเขาลวนลาม

00:17:01.645 --> 00:17:03.272 align:center
และมีชีวิตอยู่ด้วยความกลัว

00:17:06.025 --> 00:17:09.111 align:center
หลังจากที่เรานำเสนอเรื่องราวของเรากับวิคกี้

00:17:09.194 --> 00:17:13.282 align:center
วานิตี้ แฟร์ต้องนำเรื่องนี้ไปคุยกับเอปสตีน

00:17:13.365 --> 00:17:17.286 align:center
เพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริง
และฟังความคิดรวมทั้งสิ่งต่างๆ ทางฝ่ายเขา

00:17:17.494 --> 00:17:19.955 align:center
พอพวกเขาทำอย่างนั้น
เขาก็ตอบด้วยเรื่องราวของเขา

00:17:20.622 --> 00:17:23.876 align:center
ซึ่งก็คือที่จริงเราเป็นผู้หญิงที่หลงใหลเขา

00:17:24.043 --> 00:17:27.087 align:center
และนั่นคือสิ่งที่เป็นผลจากเรื่องนี้ มันเป็น...

00:17:27.171 --> 00:17:30.090 align:center
การแก้แค้นเพราะไม่ได้รับค่าตอบแทน

00:17:32.217 --> 00:17:34.928 align:center
เขาพูดว่า "วิคกี้ ผมไม่ชอบบทความนี้

00:17:35.220 --> 00:17:37.890 align:center
มันจะไม่ดีสำหรับคุณกับครอบครัวนะ"

00:17:38.766 --> 00:17:41.268 align:center
ฉันเพิ่งท้องลูกแฝด

00:17:42.019 --> 00:17:44.188 align:center
เขาพูดว่า "คุณจะไปคลอดที่ไหน"

00:17:44.396 --> 00:17:45.689 align:center
แล้วเขาก็พูดต่ออีกว่า

00:17:45.773 --> 00:17:47.941 align:center
"ผมรู้จักหมอทุกคนในโรงพยาบาลทุกแห่ง

00:17:48.025 --> 00:17:50.235 align:center
คุณไม่บอกผมก็ไม่เป็นไร ผมจะรู้จนได้

00:17:50.319 --> 00:17:51.945 align:center
ถ้าผมไม่ชอบบทความนี้

00:17:52.029 --> 00:17:55.699 align:center
ผมจะให้หมอผีสาปลูกในท้องของคุณ"

00:17:59.161 --> 00:18:03.665 align:center
เขาเริ่มทำให้ฉันกลัว นี่ขนาดแค่พูดคุยกันนะ

00:18:03.999 --> 00:18:05.751 align:center
ฉันนึกภาพออกเลยว่า

00:18:06.460 --> 00:18:10.380 align:center
ผู้หญิงเหล่านั้นรู้สึกยังไง

00:18:11.006 --> 00:18:13.217 align:center
เกรย์ดอนโทรหาฉัน

00:18:13.801 --> 00:18:19.139 align:center
เขากลัวมากเพราะเขาพบ
หัวแมวหลายหัวอยู่ในสวนของเขา

00:18:19.681 --> 00:18:22.309 align:center
เขาพบกระสุนปืนบนบันไดหน้าบ้านของเขาด้วย

00:18:22.726 --> 00:18:26.063 align:center
แล้วจู่ๆ บรรณาธิการก็บอกฉันว่า

00:18:26.146 --> 00:18:29.316 align:center
จะถอดผู้หญิงเหล่านั้นออกจากบทความ

00:18:30.317 --> 00:18:33.445 align:center
ฉันตกใจมาก พูดว่า
"ทำไมคะ พวกเธอกล้าหาญมากนะ

00:18:33.529 --> 00:18:35.697 align:center
พวกเธอเสี่ยงมากเลย ทำไม"

00:18:36.448 --> 00:18:38.408 align:center
แล้วก็มีข้อความตอบกลับมาว่า

00:18:38.492 --> 00:18:42.913 align:center
"อ๋อ เห็นชัดว่าเขาอ่อนไหวเรื่องหญิงสาว
นั่นคือจุดเจ็บปวด"

00:18:44.915 --> 00:18:47.000 align:center
ฉันจะไม่มีวันลืมที่เกรย์ดอน คาร์เตอร์พูดกับฉัน

00:18:47.084 --> 00:18:48.544 align:center
"ผมเชื่อเจฟฟรีย์ เอปสตีน"

00:18:48.627 --> 00:18:52.214 align:center
(คุณเอปสตีนผู้มีพรสวรรค์)

00:18:55.676 --> 00:18:58.220 align:center
ฉันจำได้ว่าซื้อวานิตี้ แฟร์มาเล่มหนึ่ง

00:18:58.303 --> 00:19:01.974 align:center
และเห็นข้อความ "คุณเอปสตีนผู้มีพรสวรรค์"

00:19:02.516 --> 00:19:06.353 align:center
มันไม่พูดถึงเรื่องที่เขาสนใจเด็กสาวๆ เลย

00:19:08.230 --> 00:19:12.192 align:center
ฉันคิดว่าวานิตี้ แฟร์ถูกเจฟฟรีย์ซื้อไปแล้ว

00:19:15.154 --> 00:19:17.489 align:center
(คุณคิดว่าคุณรู้จักเขาแล้วคุณก็)

00:19:17.573 --> 00:19:20.075 align:center
(ค้นหาตัวตนของเขาลึกลงไปอีก)

00:19:20.909 --> 00:19:23.162 align:center
ข้ออ้างก็คือ "มันเป็นเรื่องราวธุรกิจ"

00:19:23.245 --> 00:19:26.498 align:center
มันเป็นเรื่องราวธุรกิจ แต่เหมือนเรื่องราวชีวิต

00:19:26.582 --> 00:19:29.918 align:center
เรื่องราวมันซับซ้อนกว่ามาก
ซับซ้อนกว่ากันเยอะเลย

00:19:30.002 --> 00:19:31.753 align:center
("เขาจะให้คุณเลือกอาวุธ"
แว็กซ์เนอร์กล่าว)

00:19:31.962 --> 00:19:33.922 align:center
(อดีตหัวหน้าบรรณธิการเกรย์ดอน คาร์เตอร์
ของวานิตี้ แฟร์)

00:19:34.006 --> 00:19:35.424 align:center
(ออกแถลงการณ์ดังต่อไปตี้)

00:19:35.507 --> 00:19:37.843 align:center
(ได้รับรายงานของคุณวอร์ด
เกี่ยวกับมุมมองเรื่องราวของเธอ)

00:19:37.926 --> 00:19:40.762 align:center
(ขณะที่เรากำลังจะตีพิมพ์
และมันไม่ผ่านเกณฑ์ทางกฎหมายของเรา)

00:19:40.846 --> 00:19:43.265 align:center
ฉันร้องไห้ออกสื่อเลย

00:19:45.309 --> 00:19:46.268 align:center
แบบว่า...

00:19:46.935 --> 00:19:47.769 align:center
ทำงานหนักมาก

00:19:48.312 --> 00:19:49.605 align:center
ใช้ความกล้าเยอะมาก

00:19:50.522 --> 00:19:51.565 align:center
มันเพื่ออะไร

00:19:54.985 --> 00:19:58.822 align:center
ดูเหมือนมันเป็นหลักฐานพิสูจน์ความจริงมากกว่า
ว่าเขามีอิทธิพล

00:19:58.906 --> 00:20:01.575 align:center
และเขาแก้ไขทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้

00:20:03.035 --> 00:20:07.873 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีนคือสุดยอดเรื่องราว

00:20:07.956 --> 00:20:12.252 align:center
ของการใช้อำนาจและเงินในทางที่ผิด

00:20:12.920 --> 00:20:18.175 align:center
แต่ก็แน่นอน สิ่งที่พวกเราไม่มีใครรู้คือ
พวกหญิงสาวที่เราคุยด้วย

00:20:18.634 --> 00:20:19.635 align:center
เป็นแค่ปัญหาเล็กๆ...

00:20:21.053 --> 00:20:22.346 align:center
ของปัญหาที่ใหญ่กว่ามาก

00:20:26.600 --> 00:20:30.938 align:center
และจริงๆ แล้วในฟลอริดามันแย่กว่านั้นอีก

00:20:36.610 --> 00:20:41.740 align:center
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา)

00:20:43.450 --> 00:20:47.204 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีน
ซื้อคฤหาสน์ปาล์มบีชของเขาในปี 1990

00:20:48.830 --> 00:20:49.957 align:center
เอปสตีนเป็นเศรษฐีใหม่

00:20:50.040 --> 00:20:51.208 align:center
(นักเขียนบทความ ไมอามี เฮรัลด์)

00:20:51.291 --> 00:20:53.627 align:center
เขาไม่มีคนรุ่นไหนในตระกูลที่เติบโตที่นั่น

00:20:54.086 --> 00:20:56.213 align:center
แล่นเรือในอินทราโคสตอล วอเตอร์เวย์

00:20:57.339 --> 00:20:58.799 align:center
แต่เขามีเงินมหาศาลที่หามาได้ใหม่

00:20:58.882 --> 00:21:02.052 align:center
ถ้าคุณมีเงินมากพอ คุณก็ใช้มันเปิดทาง

00:21:02.135 --> 00:21:03.679 align:center
เข้าสังคมไหนๆ ก็ได้

00:21:05.847 --> 00:21:09.142 align:center
มีหลายสิ่งเกี่ยวกับปาล์มบีช
ที่เป็นเรื่องจริงตั้งแต่ผมยังเด็ก

00:21:10.352 --> 00:21:14.064 align:center
มีการปกป้องกัน การเล่นพรรคเล่นพวก...

00:21:14.606 --> 00:21:17.401 align:center
มันเป็นโลกที่แคบมาก

00:21:17.985 --> 00:21:20.570 align:center
มันแทบจะเป็นโลกที่ปิดสนิทก็ว่าได้

00:21:21.154 --> 00:21:24.116 align:center
มันไม่ใช่แค่เขตพื้นที่ที่มั่งคั่งที่สุด

00:21:24.199 --> 00:21:25.033 align:center
มันเป็นเกาะ

00:21:25.450 --> 00:21:26.451 align:center
และผมก็คิดว่า...

00:21:27.244 --> 00:21:31.290 align:center
แทบจะมีผลทางจิตใจ
กับคนที่ร่ำรวยมากที่ย้ายไปอยู่ที่นั่น

00:21:31.373 --> 00:21:32.791 align:center
หรือเติบโตที่นั่น

00:21:32.874 --> 00:21:35.961 align:center
หรือพ่อหรือปู่ของของพวกเขาซื้อบ้านและที่ดินที่นั่น

00:21:36.044 --> 00:21:39.548 align:center
เพราะมีความรู้สึกในแง่ของ
ความมั่นคงปลอดภัยและความเป็นส่วนตัว

00:21:39.631 --> 00:21:41.258 align:center
และพวกเขาก็ชอบให้มันเป็นแบบนั้น

00:21:44.261 --> 00:21:46.722 align:center
เอปสตีนกับผม จริงๆ แล้วเป็นเพื่อนบ้านกัน

00:21:48.432 --> 00:21:50.058 align:center
ทำไมเจฟฟรีย์ เอปสตีน...

00:21:50.142 --> 00:21:50.976 align:center
(นักประพันธ์)

00:21:51.059 --> 00:21:53.395 align:center
ถึงมาที่นี่ ก็นี่ไงล่ะครับ

00:21:53.937 --> 00:21:55.105 align:center
คุณอยู่ริมทะเล

00:21:55.605 --> 00:21:57.190 align:center
มันเงียบสงบเป็นส่วนตัว

00:22:00.777 --> 00:22:04.781 align:center
ผมมาที่นี่ในปี 2007 และตอนนั้น

00:22:04.865 --> 00:22:08.660 align:center
มีคนรู้เกี่ยวกับเจฟฟรีย์ เอปสตีนน้อยมาก

00:22:09.578 --> 00:22:12.998 align:center
สิ่งที่คนรู้เกี่ยวกับเขาก็คือเขาร่ำรวยมาก

00:22:13.665 --> 00:22:17.085 align:center
เขามีชีวิตที่คนส่วนใหญ่ฝันที่จะมี

00:22:17.878 --> 00:22:21.256 align:center
เขามีบ้านราคา 15 ถึง 20 ล้านดอลลาร์
ที่นี่ในปาล์มบีช

00:22:21.548 --> 00:22:24.468 align:center
เขามีหนึ่งในทาวน์เฮาส์ที่ใหญ่ทีสุดในนิวยอร์กซิตี

00:22:24.551 --> 00:22:29.264 align:center
อะพาร์ตเมนต์หลังมหึมาในปารีส
มีเกาะส่วนตัวของเขาในแคริบเบียน

00:22:29.348 --> 00:22:31.892 align:center
ไร่ที่กว้างใหญ่มากในนิวเม็กซิโก

00:22:32.309 --> 00:22:35.812 align:center
เฮลิคอปเตอร์ เครื่องบินสองลำ
ลำหนึ่งเป็นเครื่องบิน 727

00:22:36.813 --> 00:22:38.148 align:center
(สนามบินนานาชาติ ห้ามบุกรุก)

00:22:39.107 --> 00:22:40.692 align:center
นั่นคือฝั่งเครื่องบินพาณิชย์ของสนามบิน

00:22:40.776 --> 00:22:43.195 align:center
ที่ที่เครื่องบินเจ็ตบลูทุกลำ
และเครื่องบินอื่นๆ ลงจอด

00:22:43.278 --> 00:22:44.112 align:center
(นักข่าว)

00:22:44.196 --> 00:22:47.074 align:center
(แต่ฝั่งตะวันตกของสนามบิน
คือที่ที่เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวลงจอด

00:22:47.532 --> 00:22:49.451 align:center
นั่นคือที่ที่เจฟฟรีย์จอดเครื่องบินเจ็ตของเขา

00:22:50.660 --> 00:22:53.830 align:center
ผมเป็นนักข่าวที่นี่มา 25 ปี
ผมอาศัยอยู่ในปาล์มบีชด้วย

00:22:53.914 --> 00:22:57.959 align:center
ทำข่าวคดีเอปสตีนอย่างกว้างๆ
ชายคนนี้เป็นเหมือนผีอยู่ที่นี่

00:22:58.043 --> 00:23:00.003 align:center
ไม่มีใครเห็นเขา ไม่มีใครรู้จักเขา

00:23:01.630 --> 00:23:03.799 align:center
ในยุค 80 เขาประสบความสำเร็จอย่างมาก

00:23:04.091 --> 00:23:07.552 align:center
ผู้มีอิทธิพลหลายคนชอบเขา
และไว้ใจเขาให้บริหารการเงิน

00:23:09.930 --> 00:23:10.931 align:center
(มาร์-อา-ลาโก คฤหาสน์ทรัมป์)

00:23:11.014 --> 00:23:14.226 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีนและดอนัลด์ ทรัมป์
พวกเขาทั้งคู่เป็นคนร่ำรวยจากนิวยอร์ก

00:23:14.309 --> 00:23:18.480 align:center
พวกเขาสองคนอาศัยอยู่ห่างกันไมล์เดียว
ในย่านมหาเศรษฐีในปาล์มบีช

00:23:18.563 --> 00:23:22.192 align:center
พวกเขารู้จักกัน
เอปสตีนไปมาร์-อา-ลาโกบ่อยๆ อยู่ช่วงหนึ่ง

00:23:22.943 --> 00:23:26.613 align:center
ตอนนี้มีคำพูดจากดอนัลด์ ทรัมป์
ที่ยกไปอ้างกันอย่างแพร่หลาย

00:23:26.696 --> 00:23:29.032 align:center
ซึ่งเขาอาจอยากถอนคำพูดนี้ก็ได้

00:23:29.116 --> 00:23:32.160 align:center
"ผมรู้จักเจฟฟ์มา 15 ปี เป็นคนที่เยี่ยมมาก

00:23:32.244 --> 00:23:35.122 align:center
มันบอกด้วยว่าเขาชอบ
ผู้หญิงสวยๆ มากพอๆ กับที่ผมชอบ

00:23:35.205 --> 00:23:37.541 align:center
และพวกเธอหลายคนก็อายุยังน้อย"

00:23:38.125 --> 00:23:40.252 align:center
ปาล์มบีชเป็นเมืองที่เล็กมาก

00:23:40.335 --> 00:23:43.964 align:center
มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่คิดจะอยู่ที่นั่น
และย้ายเข้าไปอยู่ในโลกนั้น

00:23:44.047 --> 00:23:47.300 align:center
แล้วไม่ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเอปสตีนหรือไม่รู้

00:23:47.384 --> 00:23:50.303 align:center
เรื่องแปลกๆ ที่เกิดขึ้นที่บ้านของเจฟฟ์

00:23:57.018 --> 00:23:58.728 align:center
(กรมตำรวจเมืองปาล์มบีช)

00:23:58.812 --> 00:24:02.149 align:center
ผมไมเคิล ไรเตอร์ ผมอยู่ที่นี่มา 38 ปี

00:24:02.232 --> 00:24:04.443 align:center
อยู่กรมตำรวจปาล์มบีชมา 28 ปี

00:24:04.526 --> 00:24:09.614 align:center
และผมก็เป็นหัวหน้าตำรวจในปาล์มบีช
ตั้งแต่ปี 2001 ถึงปี 2009

00:24:10.198 --> 00:24:13.743 align:center
ผมเจอเจฟฟรีย์ เอปสตีนครั้งแรกราวๆ ปี 2001

00:24:14.077 --> 00:24:15.996 align:center
คุณเอปสตีนไปหาผมที่ห้องทำงาน

00:24:16.079 --> 00:24:20.167 align:center
เพื่อคุยเรื่องการบริจาค
อุปกรณ์เครื่องมือให้กรมตำรวจ

00:24:20.250 --> 00:24:22.502 align:center
ซึ่งก็เกือบๆ 100,000 ดอลลาร์

00:24:23.128 --> 00:24:26.465 align:center
มันเป็นการพบปะกันชั่วครู่
แค่พูดคุยกันนิดหน่อย

00:24:26.548 --> 00:24:30.343 align:center
ความประทับใจของผมคือเขาเป็นแค่
คนรวยที่ชอบความเป็นส่วนตัวมาก

00:24:32.095 --> 00:24:34.014 align:center
เกือบสองปีต่อมา...

00:24:34.097 --> 00:24:35.265 align:center
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2003)

00:24:35.348 --> 00:24:37.434 align:center
เราได้รับแจ้งจากเพื่อนบ้านของเขา

00:24:37.517 --> 00:24:42.147 align:center
ว่ามีหญิงสาวจำนวนมากเข้าออก

00:24:42.230 --> 00:24:43.315 align:center
บ้านของเขา

00:24:43.607 --> 00:24:47.319 align:center
เราคิดว่า "นั่นน่าสงสัย"
เราส่งเจ้าหน้าที่ไปเรียกรถพวกเขาจอด

00:24:47.694 --> 00:24:48.862 align:center
แล้วก็ซักถามพวกเขา

00:24:49.613 --> 00:24:52.199 align:center
พวกเขาทุกคนเป็นผู้ใหญ่ สามสี่คนที่เราคุยด้วย

00:24:52.282 --> 00:24:56.161 align:center
พวกเขาบอกว่าแค่ทำงานออฟฟิศให้คุณเอปสตีน

00:24:56.828 --> 00:24:58.330 align:center
ในเมื่อพวกเขาทุกคนเป็นผู้ใหญ่

00:24:58.413 --> 00:25:01.875 align:center
ก็ไม่มีอะไรที่ตำรวจต้องสนใจอีกต่อไป

00:25:07.380 --> 00:25:08.590 align:center
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2005)

00:25:08.673 --> 00:25:12.260 align:center
แล้วในปี 2005 ผู้ปกครองของ
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งก็โทรไปที่สถานีตำรวจ

00:25:17.599 --> 00:25:19.184 align:center
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ สบายดีไหมคะ

00:25:19.267 --> 00:25:23.396 align:center
สบายดีค่ะ ฉันโทรกลับหาคุณน่ะค่ะ
ขอโทษทีที่ฉันไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร

00:25:23.480 --> 00:25:25.649 align:center
ไม่เป็นไรค่ะ มันมีเรื่องเกิดขึ้น

00:25:25.732 --> 00:25:28.902 align:center
เมื่อสักสามสัปดาห์กว่าๆ ได้
กับลูกสาวคนหนึ่งของสามีฉัน

00:25:28.985 --> 00:25:33.406 align:center
วันหนึ่งที่โรงเรียน เธอมีเรื่องตบตี
และเธอก็มีเงิน 300 ดอลลาร์ในกระเป๋า

00:25:34.241 --> 00:25:39.704 align:center
หลังจากที่ถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันก็ได้รู้ว่าที่มีเรื่องกันก็เพราะ

00:25:39.788 --> 00:25:41.665 align:center
พวกเธอไปที่บ้าน
ของชายคนหนึงในปาล์มบีช

00:25:41.748 --> 00:25:45.043 align:center
พวกเธอเริ่มด้วยการนวดให้ผู้ชายคนนั้น

00:25:45.126 --> 00:25:48.421 align:center
เขาจ่ายเงินให้พวกเธอ
ถ้าเขาชอบและคิดว่าพวกเธอสวยมากพอ

00:25:48.505 --> 00:25:50.966 align:center
- เขาก็จะให้พวกเธออยู่ต่อและทำอะไรอย่างอื่น
- โอเค

00:25:51.800 --> 00:25:53.927 align:center
ฉันเลยไม่แน่ใจว่ามีการสืบสวน

00:25:54.010 --> 00:25:55.762 align:center
หรือพวกคุณได้คุย...

00:25:55.971 --> 00:25:58.265 align:center
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเรื่องนี้น่ะค่ะ

00:25:58.348 --> 00:26:01.017 align:center
- โอเค
- ฉันจะต้องการข้อมูลมากกว่านี้

00:26:01.101 --> 00:26:03.103 align:center
ลูกสาวของสามีคุณยินดีที่จะเข้ามา

00:26:03.520 --> 00:26:05.146 align:center
ให้ปากคำกับฉันหรือเปล่าคะ

00:26:06.314 --> 00:26:08.525 align:center
เมื่อมีเยาวชนแจ้งต่อกรมตำรวจ
ว่าพวกเขาตกเป็น

00:26:08.608 --> 00:26:11.361 align:center
เหยื่อของอาชญากรรมทางเพศ

00:26:11.444 --> 00:26:13.238 align:center
เราจะดำเนินการอย่างจริงจังทันที

00:26:13.989 --> 00:26:17.242 align:center
ตำรวจขอให้ผู้ปกครองพาเหยื่อมาที่สถานีตำรวจ

00:26:17.325 --> 00:26:19.494 align:center
นักสืบก็จะทำการซักถาม

00:26:19.578 --> 00:26:23.290 align:center
ทันทีที่เหยื่อรายนั้นบอกเรา

00:26:23.373 --> 00:26:26.418 align:center
ซึ่งเราเห็นว่าน่าเชื่อถือมาก
เราก็เริ่มการสืบสวนเลย

00:26:28.295 --> 00:26:31.715 align:center
เหยื่อรายแรกตอนนั้นอายุประมาณ 14 ปี

00:26:33.091 --> 00:26:37.012 align:center
จากการซักถาม ทำให้เรารู้ว่าบ้านอยู่ที่ไหน

00:26:37.804 --> 00:26:42.350 align:center
จากลักษณะรูปพรรณที่เหยื่อบอก
มันชัดเจนเลยว่าเป็นคุณเอปสตีน

00:26:44.519 --> 00:26:47.230 align:center
คดีถูกมอบหมายให้หน่วยสืบสวนพิเศษของเรา

00:26:47.647 --> 00:26:52.652 align:center
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะลักษณะของความผิด
และส่วนหนึ่งเป็นเพราะคุณเอปสตีน

00:26:52.736 --> 00:26:55.530 align:center
เป็นคนที่มีอำนาจและมีอิทธิพล

00:26:57.032 --> 00:26:59.576 align:center
โจ รีคารีย์เป็นหัวหน้าชุดสืบสวนคดี

00:27:00.076 --> 00:27:03.538 align:center
โชคไม่ดีที่โจ รีคารีย์เสียชีวิตเมื่อสองสามปีที่แล้ว

00:27:03.622 --> 00:27:07.000 align:center
แต่ตอนนั้นเขาเชื่อว่ามีเหยื่อรายอื่นๆ อีก

00:27:07.083 --> 00:27:09.085 align:center
เขาเลยเริ่มติดต่อพวกเธอ

00:27:09.461 --> 00:27:11.379 align:center
และฟังเรื่องราวของพวกเธอ

00:27:11.463 --> 00:27:12.922 align:center
(สเตฟานี - นักสืบรีคารีย์)

00:27:13.006 --> 00:27:15.133 align:center
ขอบคุณมากที่คุณมาคุยกับผม

00:27:15.216 --> 00:27:17.135 align:center
- คุณไม่ได้มีปัญหาอะไรทั้งนั้น
- โอเค

00:27:17.218 --> 00:27:19.179 align:center
ตอนนี้ผมแค่อยากวางนั่นไว้ตรงนั้น

00:27:19.679 --> 00:27:22.140 align:center
- คุณรู้จักกับคุณเอปสตีนได้ยังไง
- ผ่านเพื่อนค่ะ

00:27:22.515 --> 00:27:23.933 align:center
เมื่อราวๆ สองปีก่อนประมาณนั้น

00:27:24.059 --> 00:27:24.893 align:center
(จอยซ์ - นักสืบรีคารีย์)

00:27:24.976 --> 00:27:26.144 align:center
- ราวๆ สองปีก่อนเหรอ
- ค่ะ

00:27:26.227 --> 00:27:27.937 align:center
- นั่นคือตอนที่คุณเจอเขาครั้งแรกเหรอ
- ค่ะ

00:27:28.563 --> 00:27:29.439 align:center
ตอนนั้นคุณอายุ 17 ปีเหรอ

00:27:29.522 --> 00:27:30.649 align:center
(ชารอน - นักสืบรีคารีย์)

00:27:30.732 --> 00:27:33.360 align:center
เพื่อนบอกว่าคุณจะต้องทำอะไร

00:27:33.943 --> 00:27:35.737 align:center
- นวดให้เขาค่ะ
- โอเค

00:27:36.905 --> 00:27:39.115 align:center
ตอนที่นวดอยู่ เขาได้...

00:27:39.199 --> 00:27:40.325 align:center
(เฮเธอร์ - นักสืบรีคารีย์)

00:27:41.368 --> 00:27:43.536 align:center
ขอให้คุณถอดกางเกงในหรือว่า...

00:27:45.246 --> 00:27:46.081 align:center
ค่ะ

00:27:47.123 --> 00:27:50.293 align:center
เหยื่อทุกรายเล่าเหมือนกันหมด

00:27:50.752 --> 00:27:53.129 align:center
พวกเธอคิดว่าต้องนวดให้เขา

00:27:53.213 --> 00:27:55.090 align:center
พวกเธอส่วนใหญ่เพื่อนบอกอย่างนั้น

00:27:55.507 --> 00:27:59.010 align:center
นั่นคือสิ่งที่ล่อพวกเธอไปที่นั่นเพื่อเงินเล็กๆ น้อยๆ

00:27:59.094 --> 00:28:02.055 align:center
เกิดอะไรขึ้นอีกตอนคุณนวดให้เขา

00:28:02.138 --> 00:28:05.141 align:center
เขาถอดผ้าเช็ดตัวออกแล้วก็เริ่มช่วยตัวเอง

00:28:05.225 --> 00:28:07.060 align:center
ซึ่งฉันอึดอัดใจกับมันมาก

00:28:07.143 --> 00:28:10.188 align:center
- ฉันอยากกลับตั้งแต่ไปถึงที่นั่นแล้ว
- โอเค

00:28:12.357 --> 00:28:16.736 align:center
สิ่งที่เรากังวลที่สุดคือไม่มีใครตกเป็นเหยื่ออีก

00:28:17.237 --> 00:28:19.864 align:center
เหตุนั้นเราถึงได้เริ่มการตรวจตราทันที

00:28:20.949 --> 00:28:22.575 align:center
เราตรวจตราที่สนามบิน...

00:28:25.286 --> 00:28:26.121 align:center
ที่บ้าน

00:28:27.997 --> 00:28:32.085 align:center
ขณะที่เราพบเหยื่อเพิ่มอีก
เหยื่อคนหนึ่งก็บอกเราเกี่ยวกับเหยื่อรายอื่นๆ

00:28:32.168 --> 00:28:37.132 align:center
เหยื่อรายอื่นๆ ก็บอกเราเกี่ยวกับ
เหยื่อรายอื่นๆ และมันก็เริ่มเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ

00:28:38.591 --> 00:28:41.302 align:center
โอเค ก่อนอื่นเลย
ผมรู้ว่านี่มันยากสำหรับคุณนะครับ

00:28:42.387 --> 00:28:44.055 align:center
หายใจลึกๆ ไว้

00:28:44.347 --> 00:28:45.557 align:center
ฉันพยายามอยู่ค่ะ มันแค่...

00:28:45.974 --> 00:28:49.310 align:center
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะอยู่กับเขา
ตามลำพังใ่นช่วงสิบนาทีนั้น

00:28:49.394 --> 00:28:50.895 align:center
ฉันคิดว่าฉันต้องตายแน่

00:28:52.147 --> 00:28:54.023 align:center
คุณร่วมเพศกับเขาหรือเปล่า

00:28:54.566 --> 00:28:55.900 align:center
- ค่ะ
- โอเค

00:28:57.777 --> 00:28:59.112 align:center
หลังจากสองหรือสามเดือน

00:28:59.195 --> 00:29:02.907 align:center
เรากลัวว่านี่จะเกี่ยวข้องกับเหยื่อจำนวนมาก

00:29:08.621 --> 00:29:11.708 align:center
ยกมือขวาขึ้นได้ไหมครับ
คุณสาบานหรือไม่ว่าจะพูดความจริง

00:29:11.791 --> 00:29:13.418 align:center
ไม่พูดอะไรนอกจากความจริง

00:29:13.501 --> 00:29:14.711 align:center
- หากพูดเท็จพระเจ้าจงลงโทษ
- สาบานค่ะ

00:29:15.253 --> 00:29:18.339 align:center
- ระบุชื่อเพื่อบันทึกไว้ด้วยครับ
- มิเชล ลิคาต้า

00:29:20.091 --> 00:29:23.178 align:center
ฉันพบปฏิทินเดือนธันวาคม ปี 2004

00:29:23.261 --> 00:29:24.095 align:center
(ผู้หนีรอด)

00:29:24.179 --> 00:29:26.222 align:center
เดือนที่ฉันรู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:29:26.306 --> 00:29:30.143 align:center
ฉันจดปาร์ตี้ครั้งแรกที่ฉันไปไว้

00:29:30.226 --> 00:29:31.060 align:center
(เพื่อนรักตลอดกาล)

00:29:31.144 --> 00:29:33.688 align:center
คุยกับหนุ่มจนถึงตีสาม

00:29:33.772 --> 00:29:37.609 align:center
แล้วก่อนคริสต์มาส
นั่นคือสุดสัปดาห์ที่ทุกอย่าง

00:29:37.692 --> 00:29:38.610 align:center
ในชีวิตฉันเปลี่ยนไป

00:29:41.988 --> 00:29:43.323 align:center
เอาละ ด้วยคำพูดของคุณเอง

00:29:43.406 --> 00:29:46.034 align:center
บอกผมว่าคุณรู้จักกับผู้ชายคนนี้

00:29:46.117 --> 00:29:48.620 align:center
ที่ชื่อเจฟฟรีย์ในปาล์มบีชได้ยังไง

00:29:49.579 --> 00:29:52.040 align:center
เพื่อนที่เรียนห้องเดียวกันบอกฉันว่า

00:29:52.791 --> 00:29:55.794 align:center
เธอมีวิธีหาเงินสำหรับวันคริสต์มาส

00:29:56.628 --> 00:29:58.546 align:center
จริงๆ แล้วฉันไม่รู้ว่าเธอพูดถึงเรื่องอะไร

00:29:58.630 --> 00:29:59.798 align:center
แต่ฉันก็พูดว่า "โอเค"

00:30:01.716 --> 00:30:02.550 align:center
(หนังสือของมิเชล)

00:30:02.634 --> 00:30:03.510 align:center
ฉันเป็นเด็กดี

00:30:03.718 --> 00:30:06.721 align:center
ฉันคิดเสมอว่าชีวิตฉันปกติธรรมดา

00:30:07.138 --> 00:30:09.557 align:center
ฉันมีพี่น้องเจ็ดคนในครอบครัวฉัน

00:30:10.058 --> 00:30:11.142 align:center
มิเชล ลิคาต้า

00:30:12.227 --> 00:30:14.646 align:center
ฉันเรียนเก่งมาก

00:30:15.772 --> 00:30:17.106 align:center
ฉันมีเพื่อนเยอะ

00:30:18.608 --> 00:30:20.193 align:center
ในการเป็นเชียร์ลีดเดอร์

00:30:20.693 --> 00:30:22.821 align:center
ฉันได้รางวัลสปิริตอะวอร์ด

00:30:26.157 --> 00:30:28.535 align:center
เป็นเด็กวัยรุ่นธรรมดาๆ

00:30:28.993 --> 00:30:30.161 align:center
แล้วเราจะทำอะไรกันดี

00:30:30.703 --> 00:30:31.996 align:center
ฉันจะไปชอปปิง

00:30:34.332 --> 00:30:38.127 align:center
วันหนึ่ง เด็กผู้หญิงคนนั้น
เขียนโน้ตส่งให้ฉันในห้องเรียนว่า

00:30:38.211 --> 00:30:42.340 align:center
"เธออยากหารายได้พิเศษ
ด้วยการนวดผู้ชายแก่ๆ ไหม"

00:30:42.423 --> 00:30:45.593 align:center
ฉันก็ตอบว่า "โอเค ฟังดูแปลกๆ นะ แต่ก็โอเค"

00:30:46.928 --> 00:30:49.931 align:center
เธอบอกว่าก็แค่ไปที่บ้านตาแก่คนนี้

00:30:50.223 --> 00:30:54.060 align:center
แล้วก็นวดเขาสัก 45 นาที
แล้วเธอก็จะได้ 200 ดอลลาร์

00:30:56.104 --> 00:30:58.189 align:center
- โอเค ตอนนั้นคุณอายุเท่าไหร่
- สิบหกค่ะ

00:30:58.648 --> 00:30:59.482 align:center
โอเค

00:31:02.026 --> 00:31:05.488 align:center
เราขับรถไปสัก 45 นาทีได้

00:31:06.197 --> 00:31:11.160 align:center
เราจอดรถหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ดูแพงมาก

00:31:12.078 --> 00:31:14.205 align:center
ก่อนที่เราจะลงจากรถ เธอพูดว่า

00:31:14.289 --> 00:31:18.084 align:center
"โอเค ถ้ามีใครถามนะ เธออายุเกิน 18 

00:31:18.167 --> 00:31:21.504 align:center
แต่ฉันว่าไม่มีใครถามหรอก เผื่อพวกเขาถามน่ะ"

00:31:25.466 --> 00:31:28.428 align:center
ฉันอยู่ที่นั่นสักนาทีสองนาทีได้

00:31:28.511 --> 00:31:29.846 align:center
แล้วเขาก็เดินเข้ามา

00:31:31.139 --> 00:31:33.141 align:center
เขานอนคว่ำลง

00:31:33.516 --> 00:31:35.935 align:center
เขาพูดว่า "โอเค มีโลชั่นอยู่ตรงนั้น

00:31:36.019 --> 00:31:40.106 align:center
ถ้าคุณอยากนวดเท้ากับขาของผม"

00:31:40.189 --> 00:31:45.945 align:center
เขาพลิกตัวนอนหงาย
แล้วก็พูดกับฉันว่าฉันดูเป็นยังไง

00:31:46.321 --> 00:31:48.865 align:center
เขาบอกฉันว่าฉันสวยแค่ไหน

00:31:49.699 --> 00:31:53.411 align:center
ฉันไม่เคยคิดว่า
ฉันเป็นคนสวยในโรงเรียนมัธยมปลาย

00:31:53.995 --> 00:32:00.084 align:center
ฉันใส่ลวดจัดฟันก็เพื่อให้บางคนสนใจฉัน

00:32:00.209 --> 00:32:02.545 align:center
มันแบบว่า "โอเค เขาชมฉัน 

00:32:02.629 --> 00:32:04.839 align:center
ฉันไม่เคยคิดกับตัวเองแบบนั้นเลย"

00:32:07.759 --> 00:32:09.344 align:center
แล้วเขาก็แบบว่า...

00:32:10.470 --> 00:32:12.805 align:center
จับสะโพกฉันแล้วก็

00:32:13.056 --> 00:32:16.059 align:center
ลูบคลำไปเรื่อยเพื่อที่เขาจะได้มองฉัน

00:32:16.559 --> 00:32:20.855 align:center
เขาบอกให้ฉันถอดเสื้อถอดกางเกง

00:32:21.272 --> 00:32:23.858 align:center
เขาพูดว่า "ล้วงเข้าไปในกางเกงในสิ"

00:32:24.317 --> 00:32:26.945 align:center
ฉันก็เริ่มคิดว่า "โอเค 

00:32:27.528 --> 00:32:29.489 align:center
ถ้าฉันพยายามที่จะออกไปหรือพูดว่า

00:32:30.406 --> 00:32:33.451 align:center
'ไม่ เราจะไม่ทำแบบนี้'"

00:32:34.118 --> 00:32:38.289 align:center
ฉันจะออกไปยังไง มีปืนซ่อนอยู่ตรงไหนหรือเปล่า

00:32:38.373 --> 00:32:39.958 align:center
เขาจะชักปืนออกมาไหม

00:32:42.043 --> 00:32:45.880 align:center
ในฐานะเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
เราแค่ทำมันเพราะเขาเป็นผู้ใหญ่

00:32:45.964 --> 00:32:49.008 align:center
เราทำสิ่งที่คนบอกให้เราทำ

00:32:50.343 --> 00:32:54.263 align:center
แล้วเขาก็จับต้นขาฉัน และเขาก็...

00:32:55.306 --> 00:32:57.517 align:center
ช่วยตัวเองไปด้วย

00:32:59.477 --> 00:33:02.605 align:center
เขาพยายามลูบคลำฉันตรงนั้น

00:33:03.398 --> 00:33:04.232 align:center
โอเค

00:33:06.734 --> 00:33:07.568 align:center
และก็...

00:33:08.361 --> 00:33:13.116 align:center
ตอนนั้นเองที่ฉันสติแตกสุดๆ

00:33:13.199 --> 00:33:14.033 align:center
ฉันพูดแบบว่า

00:33:14.117 --> 00:33:16.244 align:center
"โอเค...

00:33:16.327 --> 00:33:18.246 align:center
เราทำให้มันจบๆ กันไปได้ไหม

00:33:18.788 --> 00:33:22.917 align:center
นี่มันพิลึกมาก นี่มันไม่ได้เกิดขึ้น"

00:33:23.001 --> 00:33:27.005 align:center
เขาเหมือนคนโรคจิตที่น่ากลัว

00:33:27.505 --> 00:33:28.965 align:center
ในใจฉันคิด แบบว่า...

00:33:31.175 --> 00:33:32.301 align:center
เขาดูเหมือน...

00:33:33.636 --> 00:33:35.346 align:center
ฉันยังคง

00:33:35.930 --> 00:33:37.765 align:center
จำหน้าเขาได้ติดตาเลย

00:33:39.100 --> 00:33:43.229 align:center
ฉันถอยออกมาแล้วก็พูดว่า
"ไม่รู้ว่าฉันควรทำอย่างนั้นไหม"

00:33:43.938 --> 00:33:45.064 align:center
ฉันสติแตก

00:33:45.440 --> 00:33:47.275 align:center
ฉันลังเลใจมากและก็กลัวมากด้วย

00:33:48.818 --> 00:33:51.237 align:center
ก็อย่างที่ผมเคยบอก
และผมก็อธิบายให้แม่คุณฟังแล้ว

00:33:51.320 --> 00:33:53.239 align:center
สิ่งที่เขาทำมันผิด เข้าใจไหม

00:33:54.490 --> 00:33:55.324 align:center
ค่ะ

00:33:57.452 --> 00:34:00.455 align:center
ผมอยากทำให้คุณมั่นใจขึ้นในเรื่องนั้น นะครับ

00:34:05.960 --> 00:34:07.128 align:center
พอเขาทำเสร็จ

00:34:07.378 --> 00:34:12.216 align:center
เขาก็นุ่งผ้าเช็ดตัวแล้วก็บอกว่า
"นั่นเงินสองร้อยของคุณ

00:34:12.300 --> 00:34:14.343 align:center
ผมอยากเจอคุณอีกจริงๆ นะ"

00:34:14.427 --> 00:34:15.261 align:center
ฉันก็พูดว่า

00:34:15.970 --> 00:34:18.639 align:center
"โอเคค่ะ" ในใจฉันคิดว่า

00:34:18.723 --> 00:34:23.186 align:center
"ฉันจะไม่มีวันกลับมาที่นี่อีกเลย"

00:34:23.269 --> 00:34:25.313 align:center
ฉันเดินลงมาชั้นล่าง

00:34:25.688 --> 00:34:29.358 align:center
และฉันก็รู้สึกถูกใช้แล้วมากๆ

00:34:29.442 --> 00:34:35.364 align:center
ฉันรู้สึกถูกใช้แล้วมากๆ เหมือนมันเป็น...
ฉันเหมือนคนสกปรก

00:34:37.575 --> 00:34:40.828 align:center
ก่อนเจอเอปสตีน ฉันเป็น...

00:34:44.248 --> 00:34:45.083 align:center
ฉันเป็น...

00:34:48.753 --> 00:34:49.587 align:center
ฉันเป็น...

00:34:50.671 --> 00:34:52.507 align:center
คนละคนกันเลย

00:35:00.723 --> 00:35:02.475 align:center
ฉันเคยมองตัวเอง...

00:35:03.392 --> 00:35:04.977 align:center
เมื่อนานมาแล้ว...

00:35:05.728 --> 00:35:06.562 align:center
ฉันเป็นเหมือน...

00:35:07.563 --> 00:35:08.481 align:center
ดอกไม้

00:35:10.942 --> 00:35:12.485 align:center
ดอกไม้ที่แบบว่า...

00:35:13.236 --> 00:35:14.320 align:center
กำลังเบ่งบาน

00:35:15.363 --> 00:35:18.241 align:center
แล้วหลังจากนั้น มันก็...

00:35:19.033 --> 00:35:21.702 align:center
เหมือนมีใครบางคน...

00:35:22.829 --> 00:35:24.497 align:center
เด็ดดอกไม้นั้นขึ้นมา...

00:35:25.248 --> 00:35:30.336 align:center
ถอนรากถอนโคนมันขึ้นมา
แล้วก็เหยียบย่ำมันและก็ขยี้มัน

00:35:34.674 --> 00:35:36.134 align:center
ผมรู้ว่านี่มันยากสำหรับคุณ

00:35:36.217 --> 00:35:39.011 align:center
และผมก็รู้ว่ามันยากสำหรับคุณที่มาคุยกับผมวันนี้

00:35:39.887 --> 00:35:42.473 align:center
คุณมีอะไรที่อยากเพิ่มเติมในคำให้การนี้ไหม

00:35:42.557 --> 00:35:43.391 align:center
ไม่มีค่ะ

00:35:44.100 --> 00:35:48.354 align:center
โอเค งั้นผมขอจบคำให้การนี้เลย
เวลาบนนาฬิกาของผมคือ 17.25 น.

00:35:58.447 --> 00:36:01.909 align:center
เด็กสาวหลายคน
ถูกนำตัวข้ามสะพานจากแผ่นดินใหญ่

00:36:01.993 --> 00:36:03.411 align:center
ซึ่งก็คือเวสต์ปาล์มบีช

00:36:03.786 --> 00:36:06.747 align:center
และเมื่อข้ามสะพานไปมันก็เป็นอีกโลกหนึ่งเลย

00:36:06.831 --> 00:36:09.458 align:center
(เวสต์ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา)

00:36:09.542 --> 00:36:11.460 align:center
หลายส่วนของเวสต์ปาล์มบีชเป็นเหมือน

00:36:11.544 --> 00:36:14.422 align:center
ชุมชนอื่นๆ มากมาย
แถบโกลด์โคสต์ที่เป็นชนชั้นแรงงาน

00:36:15.339 --> 00:36:17.592 align:center
มันไม่ใช่ชุมชนคนชั้นสูงเลย

00:36:19.093 --> 00:36:20.094 align:center
มันเป็นโลกที่แท้จริง

00:36:20.553 --> 00:36:22.805 align:center
มาคิดดูว่ามันต้องเป็นยังไงที่มาจาก

00:36:23.431 --> 00:36:27.435 align:center
ครอบครัวรายได้พอประมาณ
บางคนก็บ้านแตก บ้านที่มีปัญหา

00:36:28.769 --> 00:36:30.855 align:center
ปาล์มบีชก็เหมือนออซ

00:36:31.147 --> 00:36:34.901 align:center
ถ้าคุณอยู่ในเวสต์ปาล์ม
นั่นไม่ใช่โลกที่คุณเคยชินเลย

00:36:40.740 --> 00:36:44.327 align:center
ฉันชื่อชอว์นา ริเวียรา
นี่คือบ้านที่ฉันเติบโตมา

00:36:47.121 --> 00:36:49.290 align:center
นี่คือที่ที่เราเคยมานั่งเล่นกัน

00:36:49.373 --> 00:36:52.543 align:center
เรามีเปลญวนอันใหญ่แขวนอยู่บนชานบ้าน

00:36:53.127 --> 00:36:54.837 align:center
ห้องนี้คือห้องของฉัน

00:36:55.546 --> 00:36:59.759 align:center
ตอนที่ฉันเจอเจฟฟ์ครั้งแรก
เพื่อนผู้หญิงของฉันมาที่นี่

00:36:59.842 --> 00:37:01.177 align:center
(ผู้หนีรอด)

00:37:01.260 --> 00:37:03.804 align:center
เพื่อพาฉันไปที่บ้านของเจฟฟ์ ใช่ค่ะ

00:37:04.222 --> 00:37:06.390 align:center
ด้านหลังถนนตรงนี้...

00:37:07.266 --> 00:37:10.311 align:center
มีลานจอดรถบ้าน
มีคลองและก็มีลานจอดรถบ้าน

00:37:10.394 --> 00:37:12.521 align:center
เธอเดินมาที่นี่

00:37:13.147 --> 00:37:14.815 align:center
และเกลี้ยกล่อมให้ฉันไปกับเธอ

00:37:17.902 --> 00:37:19.820 align:center
ฉันไม่ได้มีชีวิตวัยเด็กที่ดี

00:37:21.447 --> 00:37:24.867 align:center
ฉันหนีออกจากบ้านสองปี

00:37:26.786 --> 00:37:30.039 align:center
แม่ฉันเสพยาหนักมากเกือบทั้งชีวิต

00:37:30.957 --> 00:37:33.417 align:center
พ่อฉันติดคุกตอนฉันสามขวบ

00:37:34.710 --> 00:37:37.755 align:center
พอฉันสิบขวบพ่อก็ออกจากคุก

00:37:38.798 --> 00:37:43.135 align:center
มาถึงจุดหนึ่ง พ่อฉันมีแฟน  

00:37:43.928 --> 00:37:45.263 align:center
ที่มีลูกหลายคน

00:37:45.346 --> 00:37:49.183 align:center
และเห็นชัดว่าลูกๆ ของเธอ
เคยถูกล่วงละเมิดมาก่อน

00:37:49.684 --> 00:37:55.439 align:center
ฉันว่าราวๆ หนึ่งสัปดาห์หรือประมาณนั้น
หลังวันเกิดอายุ 12 ปีของฉัน

00:37:55.523 --> 00:38:00.027 align:center
พ่อฉันกับแฟนของเขา
ซ้อมลูกชายอายุแปดขวบเกือบตาย

00:38:01.821 --> 00:38:02.738 align:center
ต่อหน้าฉัน

00:38:03.656 --> 00:38:05.366 align:center
ฉันก็เลย...

00:38:07.827 --> 00:38:09.036 align:center
หนีออกจากบ้าน

00:38:10.288 --> 00:38:12.581 align:center
ฉันอยู่ในบ้านพักพิง

00:38:13.374 --> 00:38:16.377 align:center
ในที่สุดคุณยายของฉันก็ได้สิทธิ์เลี้ยงดูฉัน

00:38:17.420 --> 00:38:20.548 align:center
ฉันอายุ 14 ปีก่อนที่เจอเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:38:24.302 --> 00:38:28.264 align:center
เพื่อนฉันพูดว่า "ชอว์นา ฉันจะไปบ้านผู้ชายคนนี้

00:38:28.764 --> 00:38:32.893 align:center
ฉันไปคนเดียวไม่ได้
ฉันทำไม่ได้ ฉันอยากให้เธอไปกับฉัน"

00:38:33.227 --> 00:38:35.354 align:center
ฉันก็พูดว่า "ไปก็ได้"

00:38:36.564 --> 00:38:40.067 align:center
ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันแค่ไปกับเธอ

00:38:43.195 --> 00:38:47.658 align:center
พอข้ามสะพานไปปาล์มบีช ก็เห็นเรือยอชต์

00:38:47.742 --> 00:38:49.785 align:center
และคฤหาสน์หลังใหญ่ๆ หลายหลัง

00:38:51.203 --> 00:38:52.038 align:center
นี่มันแบบว่า

00:38:52.705 --> 00:38:55.249 align:center
ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคุ้นเคยเลย

00:38:58.044 --> 00:39:01.714 align:center
เราเดินเข้าทางหลังบ้านและก็มีหญิงสาวคนหนึ่ง

00:39:01.881 --> 00:39:02.840 align:center
เธอยังเด็ก

00:39:03.382 --> 00:39:05.468 align:center
พูดติดสำเนียงอื่น ฉันไม่รู้จักเธอ

00:39:05.551 --> 00:39:08.721 align:center
เธอคุ้นเคยกับเพื่อนฉัน "ไงจ๊ะ"

00:39:10.181 --> 00:39:11.891 align:center
เราเดินเข้าไปในห้องนั้น

00:39:12.308 --> 00:39:13.809 align:center
แล้วชายคนนั้นก็เดินเข้ามา

00:39:14.435 --> 00:39:16.729 align:center
ฉันจำได้ว่าฉันคิดว่าเขาไม่ค่อยมีมารยาท

00:39:16.896 --> 00:39:18.230 align:center
เขาพูดว่า "ไง สวัสดี"

00:39:18.314 --> 00:39:19.482 align:center
เขาคุยโทรศัพท์

00:39:20.149 --> 00:39:21.567 align:center
แล้วเขาก็นอนลง

00:39:22.151 --> 00:39:26.197 align:center
แล้วเพื่อนฉันก็บอกว่า "เราแค่จะนวดให้เขา"

00:39:26.906 --> 00:39:30.326 align:center
และเธอก็พูดว่า "อ้อ เราต้องถอดเสื้อผ้าออก"

00:39:31.827 --> 00:39:32.787 align:center
ฉันก็พูดว่า...

00:39:34.872 --> 00:39:38.834 align:center
"ฉันต้องถอดเสื้อผ้าออกเหรอ"
เธอตอบว่า "ใช่ เราต้อง เราทั้งคู่...

00:39:39.085 --> 00:39:41.754 align:center
เราทั้งคู่ต้องถอดเสื้อผ้าออก ทั้งหมดเลย"

00:39:43.297 --> 00:39:46.008 align:center
สรุปแล้วฉันกับเพื่อนอายุ 14 ปีของฉัน

00:39:46.092 --> 00:39:49.470 align:center
แก้ผ้าล่อนจ้อน และฉันก็นวดให้ชายแก่คนนี้

00:39:50.846 --> 00:39:53.724 align:center
แล้วเพื่อนฉันก็บอกว่า "ฉันจะออกไปแล้วนะ"

00:39:53.808 --> 00:39:57.728 align:center
ฉันพูดว่า "เธอทิ้งฉันไว้ที่นี่ทำบ้าอะไร"
แบบว่า "ทำไม"

00:39:57.812 --> 00:40:00.189 align:center
ฉันไม่อยากเชื่อว่าเธอเดินออกไปจากที่นั่น

00:40:01.941 --> 00:40:04.819 align:center
แล้วผู้ชายคนนี้ก็ถามว่าฉันอายุเท่าไหร่

00:40:05.611 --> 00:40:10.741 align:center
ฉันจำได้ว่าฉันบอกเขาว่าฉันอายุ 15 ปี

00:40:11.158 --> 00:40:12.993 align:center
ที่จริงแล้วฉันอายุ 14 ปี

00:40:13.786 --> 00:40:15.329 align:center
นั่นไม่ได้ทำให้เขากลัวเลย

00:40:16.205 --> 00:40:19.417 align:center
เขาพูดแบบว่า "โอเค คุณอายุ 15 โอเค"

00:40:20.084 --> 00:40:21.502 align:center
แล้วเขาก็พลิกตัวนอนหงาย

00:40:22.169 --> 00:40:28.634 align:center
เขาอยากให้ฉันเอาโลชั่นที่เราใช้อยู่
ทาทั่วหน้าอกของเขา

00:40:29.510 --> 00:40:32.555 align:center
แล้วเขาก็บอกให้ฉันจับหัวนมของเขา

00:40:32.847 --> 00:40:36.767 align:center
แล้วก็บีบและหยิกมันให้แรงที่สุด

00:40:37.685 --> 00:40:41.730 align:center
ฉันจำได้ว่ายืนอยู่ตรงนั้นแล้วก็คิดว่า

00:40:42.356 --> 00:40:45.276 align:center
"เกิดอะไรขึ้น นี่มันพิลึกมากเลย"

00:40:45.359 --> 00:40:49.613 align:center
ฉันทำความเข้าใจกับมันไม่ได้เลย
ฉันคิดว่า "นี่มันบ้าบออะไรกัน"

00:40:50.030 --> 00:40:51.782 align:center
ฉันอายุ 14 ปี

00:40:52.533 --> 00:40:53.826 align:center
ฉันยังบริสุทธิ์

00:40:56.078 --> 00:40:58.831 align:center
มันเป็นแบบนั้นอยู่สักสองนาทีได้

00:40:58.914 --> 00:41:00.082 align:center
แล้วเขาก็เสร็จ

00:41:01.000 --> 00:41:03.085 align:center
และมีเงินวางอยู่ตรงนั้น

00:41:03.169 --> 00:41:05.379 align:center
เขาบอกให้ฉันไปหยิบเงิน

00:41:05.463 --> 00:41:08.090 align:center
ฉันก็แต่งตัวแล้วก็เดินออกมาเลย

00:41:08.966 --> 00:41:10.217 align:center
ฉันคับแค้นใจมาก

00:41:10.593 --> 00:41:14.221 align:center
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงว่า
"ไม่ ฉันไม่อยากทำอย่างนั้น"

00:41:19.977 --> 00:41:24.064 align:center
ฉันไม่รู้ว่านานแค่ไหน
หลังจากที่่ฉันไปที่นั่นครั้งแรก

00:41:25.232 --> 00:41:29.487 align:center
แต่อยู่มาวันหนึ่ง ก็มีคนโทรหาฉันที่บ้าน

00:41:30.362 --> 00:41:33.115 align:center
พวกเขาเรียกแท็กซี่มารับฉันไปที่บ้านเจฟฟ์

00:41:33.949 --> 00:41:38.996 align:center
ไม่มีคำอธิบายอะไรเลย
พูดแค่ว่า "นั่งแท็กซี่ไปบ้านเจฟฟ์"

00:41:43.375 --> 00:41:46.170 align:center
ฉันคิดว่าถ้าฉันกลับไปที่นั่น

00:41:46.879 --> 00:41:48.088 align:center
ฉันก็จะได้เงินอีก

00:41:50.132 --> 00:41:52.259 align:center
ฉันไม่มีเงินเลย

00:41:52.510 --> 00:41:54.386 align:center
ครอบครัวฉันไม่มีเงิน

00:41:56.347 --> 00:41:57.306 align:center
ฉัน...

00:41:58.432 --> 00:42:00.851 align:center
ไม่รู้ว่าจะรับมือกับมันยังไง

00:42:00.935 --> 00:42:03.604 align:center
ฉันเลยคิดว่าฉันเลยเข้าสู่...

00:42:04.355 --> 00:42:07.816 align:center
สถานการณ์แบบนี้โดยไม่ต้องคิดอะไร

00:42:09.401 --> 00:42:13.322 align:center
พยายามผ่านพ้นมันไปแล้วก็กลับบ้าน

00:42:15.824 --> 00:42:18.494 align:center
ฉันพูดไม่ได้ว่า "นี่มันไม่ถูกต้อง"

00:42:18.661 --> 00:42:24.083 align:center
ฉันพูดไม่ได้ว่า "นี่มันไม่ปกติ"
ฉันพูดไม่ได้ว่า "หมอนี่มันโรคจิต"

00:42:24.750 --> 00:42:27.628 align:center
และมันก็เป็นอยู่สักสามหรือสี่ปีได้

00:42:27.711 --> 00:42:29.046 align:center
ที่ฉันไปที่นั่น

00:42:34.051 --> 00:42:35.344 align:center
(เจฟฟรีย์ เอปสตีนล่วงละเมิด)

00:42:35.970 --> 00:42:37.137 align:center
(สาววัยรุ่น ตำรวจกล่าว)

00:42:38.305 --> 00:42:41.392 align:center
ฉันเป็นนักจิตวิทยาการศึกษา
และที่ปรึกษาสุขภาพจิต

00:42:41.934 --> 00:42:45.437 align:center
ฉันทำงานกับเหยื่อมากมาย
ที่ชอกช้ำจิตใจจากการถูกล่วงละเมิดทางเพศ

00:42:45.521 --> 00:42:49.775 align:center
และความคิดแรกของฉัน
ตอนอ่านเกี่ยวกับคดีเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:42:49.858 --> 00:42:50.943 align:center
(นักจิตวิทยาเพศสัมพันธ์ในวัยรุ่น)

00:42:51.026 --> 00:42:54.697 align:center
ก็คือเขามุ่งเป้าไปที่เด็กสาวที่อ่อนแอ

00:42:55.155 --> 00:42:59.410 align:center
นี่คือสิ่งที่ผู้ล่าเหยื่อทางเพศส่วนใหญ่ทำกัน

00:42:59.952 --> 00:43:04.456 align:center
ขั้นแรกในการเตรียมการคือมองหาเหยื่อที่อ่อนแอ

00:43:04.540 --> 00:43:07.293 align:center
คนที่เสียเปรียบในด้านการเงิน

00:43:07.501 --> 00:43:11.297 align:center
หรือคนที่ชอกช้ำใจ
จากการถูกล่วงละเมิดทางเพศในอดีต

00:43:11.839 --> 00:43:17.386 align:center
ผู้ล่าเหยื่อทางเพศอย่างเจฟฟรีย์ เอปสตีน
เฝ้าดูเพื่อที่จะเลือกใครบางคน

00:43:17.469 --> 00:43:19.430 align:center
ที่มีความต้องการอะไรสักอย่าง

00:43:19.888 --> 00:43:23.309 align:center
และพอเหยื่อบอกสิ่งที่ต้องการ
พวกเขาก็ฉวยประโยชน์จากมัน

00:43:24.393 --> 00:43:26.770 align:center
เมื่อคุณเทียบสาววัยรุ่น

00:43:27.313 --> 00:43:31.692 align:center
กับมหาเศรษฐีที่ฉลาด หลงตัวเอง

00:43:31.775 --> 00:43:35.237 align:center
สมองวัยรุ่นของพวกเธอไม่มีวุฒิภาวะพอ

00:43:35.613 --> 00:43:39.074 align:center
ที่จะเข้าใจหรือตอบสนองสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

00:43:45.331 --> 00:43:46.498 align:center
(ปาล์มบีช รัฐฟลอริดา ปี 2005)

00:43:46.582 --> 00:43:50.461 align:center
เราหงุดหงิดตรงที่ว่า
ในขณะที่บางคนให้ความร่วมมือ

00:43:51.128 --> 00:43:55.591 align:center
เหยื่อส่วนใหญ่ไม่ต้องการฟ้องร้อง
เพราะกลัวเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:43:56.550 --> 00:43:58.927 align:center
พวกเธอรู้ว่าคุณเอปสตีน

00:43:59.011 --> 00:44:02.598 align:center
เป็นคนที่ร่ำรวยมาก มีอำนาจและมีอิทธิพล

00:44:02.681 --> 00:44:04.183 align:center
พวกเธอก็เลยลังเลใจ

00:44:05.184 --> 00:44:08.896 align:center
เราเลยตัดสินใจคุยกับลูกจ้างของเขาบางคน

00:44:11.982 --> 00:44:14.902 align:center
- สวัสดีครับ คุณอเลสซีใช่ไหมครับ
- ครับ กำลังพูด

00:44:14.985 --> 00:44:17.946 align:center
สวัสดีครับ นี่นักสืบโจ รีคารีย์
จากกรมตำรวจปาล์มบีชนะครับ

00:44:18.030 --> 00:44:21.909 align:center
ผมกำลังสืบสวนคดีอดีตนายจ้างของคุณ

00:44:21.992 --> 00:44:22.826 align:center
เจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:44:24.244 --> 00:44:25.496 align:center
เรื่องนี้เป็นอะไร

00:44:25.579 --> 00:44:27.831 align:center
ที่ผมไม่อยากเกี่ยวข้องเลยจริงๆ

00:44:27.915 --> 00:44:30.084 align:center
- ถ้าผมไม่ได้เกี่ยวข้องกับมันอยู่แล้วนะ
- ผมเข้าใจ

00:44:30.167 --> 00:44:33.837 align:center
แต่คุณอาจมีข้อมูลที่จะช่วยผมในคดีนี้

00:44:35.339 --> 00:44:38.175 align:center
แต่ผมไ่ม่อยากเดือดร้อนหรือ...

00:44:38.467 --> 00:44:42.388 align:center
ผมไม่อยากถูกคุณเอปสตีน
หรือบริษัทของเขาฟ้องร้อง

00:44:44.473 --> 00:44:47.935 align:center
- คุณคืออัลเฟรโด โรดริเกซ ใช่ไหม
- ใช่ครับ ผมเอง

00:44:48.018 --> 00:44:48.894 align:center
โอเค

00:44:48.977 --> 00:44:52.147 align:center
ผมแค่อยากคุยเรื่องคดีที่ผมกำลังสืบสวนอยู่

00:44:52.731 --> 00:44:53.857 align:center
ที่เกี่ยวข้องกับคุณเอปสตีน

00:44:54.400 --> 00:44:55.234 align:center
โอเค

00:44:56.318 --> 00:44:58.779 align:center
เรื่องหลักๆ ที่ผมสนใจคือ

00:44:59.196 --> 00:45:01.281 align:center
พวกเด็กสาวที่ไปทำงานให้เขา

00:45:02.658 --> 00:45:03.492 align:center
โอเค

00:45:04.076 --> 00:45:05.703 align:center
คุณบอกอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นได้บ้าง

00:45:05.786 --> 00:45:07.705 align:center
เขามีพนักงานนวดเยอะมาก

00:45:07.788 --> 00:45:13.836 align:center
เขามีรายชื่อผู้หญิงที่เขาชอบให้นวดเขา

00:45:13.919 --> 00:45:16.547 align:center
เขาจะได้มีคนนวดให้ตอนเช้า นวดให้ตอนบ่าย

00:45:16.630 --> 00:45:18.382 align:center
พวกเขาทำเป็นส่วนตัวมาก

00:45:18.465 --> 00:45:22.761 align:center
ผมเลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังประตูที่ปิดอยู่นั้น

00:45:22.845 --> 00:45:25.264 align:center
มันเป็นหน้าที่ของผม
ที่ต้องเก็บทุกอย่างเป็นความลับ

00:45:25.347 --> 00:45:26.181 align:center
ฉะนั้น...

00:45:26.807 --> 00:45:28.726 align:center
คุณว่าเด็กสาวเหล่านี้อายุยังน้อยหรือเปล่า

00:45:32.479 --> 00:45:34.064 align:center
คุณทำให้ผมลำบากใจแล้วครับ

00:45:40.529 --> 00:45:42.948 align:center
ทุกส่วนของคดีนี้เป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก

00:45:43.782 --> 00:45:46.034 align:center
ลูกจ้างของเขาไม่อยากให้ความร่วมมือ

00:45:46.869 --> 00:45:49.329 align:center
เราเลยไปรื้อค้นถังขยะที่บ้านของเขา

00:45:50.247 --> 00:45:52.750 align:center
มีกรณีหนึ่ง เราพบสมุดบันทึกผลการเรียน

00:45:52.833 --> 00:45:54.543 align:center
ของเหยื่อรายหนี่ง

00:45:56.170 --> 00:46:00.340 align:center
ในอีกกรณี เราได้รู้ว่าเขาให้พนักงานส่งเอกสาร

00:46:01.091 --> 00:46:04.636 align:center
ไปที่โรงเรียนเพื่อนำดอกไม้ไปส่งให้เหยื่อ

00:46:04.720 --> 00:46:07.264 align:center
ที่เป็นส่วนหนึ่งของการแสดงที่นั่น

00:46:07.347 --> 00:46:08.599 align:center
(โรงเรียน จำกัดความเร็ว 20)

00:46:09.183 --> 00:46:13.854 align:center
เวสต์ปาล์มบีชมี
โรงเรียนมัธยมปลายและมัธยมต้นหลายสิบแห่ง

00:46:13.937 --> 00:46:17.065 align:center
มีเด็กหลายพันคน
มีโรงเรียนเอกชนหลายแห่งอยู่ที่นั่นด้วย

00:46:17.149 --> 00:46:18.317 align:center
(ห้ามบุกรุก)

00:46:18.400 --> 00:46:21.904 align:center
และโรงเรียนเหล่านี้
ก็กลายเป็นพื้นที่ล่าสำหรับผู้ล่าเหยื่อคนนี้

00:46:28.535 --> 00:46:30.871 align:center
ฉันคิดว่าตอนอายุ 16 หรือ 17
ตอนเราอยู่มัธยมปลาย

00:46:30.954 --> 00:46:32.498 align:center
ฉันว่าเราทุกคนอ่อนแอกันทั้งนั้น

00:46:32.873 --> 00:46:33.916 align:center
(ผู้หนีรอด)

00:46:34.041 --> 00:46:37.544 align:center
นี่คือโรงเรียนมัธยมปลายรอยัลปาล์มบีช
นี่คือที่ที่เราเรียนมัธยมปลาย

00:46:37.628 --> 00:46:39.379 align:center
ไม่ใช่ช่วงเวลาที่มีความสุขในชีวิตของฉัน

00:46:41.256 --> 00:46:45.511 align:center
ฉันชื่อเฮลีย์ ร็อบสัน ฉันอายุ 16
ตอนที่รู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:46:46.929 --> 00:46:50.390 align:center
การเติบโตในเวสต์ปาล์มบีช
ฉันมีครอบครัวใหญ่ มีญาติเยอะ

00:46:50.474 --> 00:46:51.683 align:center
ฉันมีน้องสาวสองคน

00:46:52.476 --> 00:46:56.063 align:center
พ่อฉันเป็นตำรวจ แม่ฉันทำงานธนาคาร

00:46:57.523 --> 00:46:58.774 align:center
ฉันชอบม้า

00:46:59.316 --> 00:47:01.527 align:center
ฉันเริ่มขี่ม้าตอนอายุ 11 ปี

00:47:02.110 --> 00:47:04.071 align:center
สองปีต่อมา ฉันก็ได้เข้าแข่งขัน

00:47:04.446 --> 00:47:07.449 align:center
นี่อาจเป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต

00:47:09.243 --> 00:47:11.578 align:center
แต่ฉันก็เจอกับประสบการณ์ที่ชอกช้ำจิตใจ

00:47:11.662 --> 00:47:13.163 align:center
ก่อนที่จะรู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:47:13.872 --> 00:47:15.999 align:center
ในฤดูร้อนก่อนที่ฉันจะอายุ 16

00:47:16.083 --> 00:47:17.292 align:center
ฉันถูกข่มขืน

00:47:18.293 --> 00:47:20.420 align:center
มันเป็นประสบการณ์ครั้งแรกของฉันกับผู้ชาย

00:47:21.380 --> 00:47:22.589 align:center
เขาอายุ 21 ปี

00:47:22.673 --> 00:47:24.508 align:center
ฉันปิดเป็นความลับ

00:47:25.467 --> 00:47:30.514 align:center
ฉันเริ่มเสพยา ดื่มเหล้าตลอดเวลา สูบกัญชา

00:47:31.557 --> 00:47:34.351 align:center
ฉันแค่อยากหายวับไป สาบสูญไปเลย

00:47:37.729 --> 00:47:39.982 align:center
ผู้หญิงที่แนะให้ฉันรู้จักกับเจฟฟรีย์ เอปสตีน

00:47:40.482 --> 00:47:41.900 align:center
เรียนโรงเรียนเดียวกับฉัน

00:47:42.734 --> 00:47:47.447 align:center
เธอพูดว่า "ฉันรู้จักผู้ชายคนนี้และเขาก็จะ
ให้ฉัน 200 ดอลลาร์เป็นค่านวดให้เขา"

00:47:48.490 --> 00:47:51.827 align:center
ปฏิกิริยาแวบแรกหรือความคิดที่ผุดขึ้นในใจฉันก็คือ

00:47:51.910 --> 00:47:54.079 align:center
"นี่คือตั๋วออกจากเวสต์ปาล์ม
นี่คือทางออกของฉัน"

00:47:55.998 --> 00:47:58.625 align:center
เราขับรถไปเกาะปาล์มบีช

00:48:00.794 --> 00:48:04.256 align:center
แล้วเราก็เดินเข้าไป มันไม่ใช่ประตูหน้า

00:48:04.339 --> 00:48:07.509 align:center
มันเหมือนประตูด้านข้างที่เป็นทางไปยังห้องครัว

00:48:09.803 --> 00:48:13.140 align:center
ฉันจำได้ว่าเราเดินขึ้นบันไดโค้งๆ

00:48:13.724 --> 00:48:17.060 align:center
สิ่งแรกที่ฉันสังเกตเห็น
เพราะมันเบนความสนใจมาก

00:48:17.144 --> 00:48:18.020 align:center
คือภาพศิลปะบนผนัง

00:48:20.272 --> 00:48:21.565 align:center
มีภาพโป๊เยอะมาก

00:48:22.649 --> 00:48:24.860 align:center
รูปปั้นเปลือยกาย ภาพเปลือย

00:48:25.611 --> 00:48:27.237 align:center
มันทำให้ฉันอึดอัดใจมาก

00:48:27.988 --> 00:48:30.532 align:center
แล้วฉันก็เห็นรูปเด็กๆ

00:48:31.533 --> 00:48:32.659 align:center
มันไม่ปกติธรรมดา

00:48:35.287 --> 00:48:37.581 align:center
การนวดเริ่มด้วยการนวด

00:48:38.040 --> 00:48:39.207 align:center
แล้วเขาก็พลิกตัวนอนหงาย

00:48:40.125 --> 00:48:41.585 align:center
เขานอนแก้ผ้าอยู่บนโต๊ะ

00:48:42.461 --> 00:48:45.339 align:center
ฉันจำได้ว่าฉันรู้สึกกลัวมาก

00:48:46.548 --> 00:48:48.258 align:center
มันทำให้เกิด...

00:48:48.759 --> 00:48:49.843 align:center
อารมณ์ที่แย่ๆ หลายอย่าง

00:48:50.844 --> 00:48:51.845 align:center
(3 ตุลาคม 2005)

00:48:51.929 --> 00:48:52.846 align:center
เขาแตะต้องคุณหรือเปล่า

00:48:53.055 --> 00:48:55.515 align:center
ค่ะ ตรงที่ที่ไม่เหมาะสม

00:48:55.599 --> 00:48:56.767 align:center
(เฮลีย์ - นักสืบรีคารีย์)

00:48:56.850 --> 00:48:58.101 align:center
เขาใช้มือของเขาเหรอ

00:48:58.185 --> 00:49:02.064 align:center
เขาใช้มือและสิ่งที่เหมือนเครื่องสั่น

00:49:02.689 --> 00:49:03.523 align:center
แต่...

00:49:04.524 --> 00:49:06.234 align:center
ฉันปฏิเสธที่จะทำมัน

00:49:08.403 --> 00:49:10.989 align:center
เขาพยายามลูบคลำฉันใต้เข็มขัด

00:49:12.491 --> 00:49:13.742 align:center
ฉันไม่ยอม

00:49:14.242 --> 00:49:17.663 align:center
ฉันบอกเขาว่าฉันรู้สึกไม่สบายใจ
"ไม่ค่ะ มันจะไม่เกิดขึ้น"

00:49:17.996 --> 00:49:21.416 align:center
และตอนนั้น เขาก็เสนอกับฉัน

00:49:21.500 --> 00:49:24.294 align:center
"โอเค นี่มันจะไม่เกิดขึ้น งั้น...

00:49:24.711 --> 00:49:26.171 align:center
ถ้าคุณมีเพื่อน

00:49:26.254 --> 00:49:28.840 align:center
ถ้าคุณพาพวกเขามาหาผม
ผมจะให้คุณ 200 ดอลลาร์"

00:49:29.466 --> 00:49:31.593 align:center
- แค่พาผู้หญิงมา
- ใช่ค่ะ แค่พาผู้หญิงมา

00:49:31.677 --> 00:49:34.346 align:center
และผู้หญิงที่จะไปรู้ว่าเธอจะต้องนวดเขา

00:49:34.429 --> 00:49:35.430 align:center
เธอรู้ทุกอย่างค่ะ

00:49:36.723 --> 00:49:38.433 align:center
คุณทำงานให้เขานานแค่ไหน

00:49:38.767 --> 00:49:40.644 align:center
ฉันทำงานให้เขาสักปีหนึ่งได้

00:49:42.396 --> 00:49:43.814 align:center
ฉันน่าจะหาหญิงสาว...

00:49:45.190 --> 00:49:46.441 align:center
ไปให้สัก 24 คนได้

00:49:47.818 --> 00:49:49.695 align:center
หญิงสาวเหล่านั้นก็พาผู้หญิงคนอื่นๆ ไปด้วย

00:49:50.862 --> 00:49:53.198 align:center
- โอเค
- มันต่อๆ กันไปเรื่อยๆ

00:49:53.615 --> 00:49:54.783 align:center
มีใครที่อายุต่ำกว่าเกณฑ์อีก

00:49:56.034 --> 00:49:56.868 align:center
ต่ำกว่า 18 เหรอคะ

00:49:57.703 --> 00:49:59.037 align:center
- ทุกคนเลย
- ทุกคนเลยเหรอ

00:49:59.121 --> 00:49:59.997 align:center
ทุกคนเลย

00:50:01.456 --> 00:50:03.667 align:center
ฉันหาหญิงสาวที่เป็นเพื่อนกันไปให้เขา

00:50:04.126 --> 00:50:05.836 align:center
ฉันแค่พูดถึงมันให้พวกเธอฟัง

00:50:06.795 --> 00:50:09.172 align:center
แล้วเราก็ขับรถไปที่บ้านเขาด้วยกัน

00:50:10.590 --> 00:50:13.802 align:center
ฉันพาพวกเธอเข้าไปในห้อง แล้วก็เดินออกมา

00:50:14.469 --> 00:50:16.722 align:center
บางทีฉันก็รออยู่ที่ริมสระว่ายน้ำ

00:50:17.431 --> 00:50:20.934 align:center
พอสาวๆ จะกลับ เจฟฟรีย์ก็ออกมาจ่ายเงินให้ฉัน

00:50:22.436 --> 00:50:26.440 align:center
เขาพูดว่า "สบายดีเหรอ เป็นยังไงบ้าง
ครอบครัวคุณเป็นยังไงบ้าง"

00:50:26.523 --> 00:50:29.818 align:center
เขาต้องการให้เราคิดว่า
เขาเป็นเพื่อนและเขาก็ห่วงใย

00:50:32.571 --> 00:50:34.948 align:center
เอาละ ผมคุยกับหัวหน้าบ้างแล้ว

00:50:35.323 --> 00:50:37.117 align:center
- ผมถึงได้มาอยู่ตรงนี้
- โอเคค่ะ

00:50:37.325 --> 00:50:39.828 align:center
(3 ตุลาคม 2005
เฮลีย์ - ร.ต.อ.ฟริค)

00:50:39.911 --> 00:50:42.914 align:center
ณ จุดนี้ คุณมีส่วนพัวพัน
ในอาชญากรรมอย่างชัดเจน

00:50:42.998 --> 00:50:45.917 align:center
นะครับ คุณพาหญิงสาวไปที่บ้านของใครบางคน

00:50:46.001 --> 00:50:47.669 align:center
โดยมีจุดประสงค์เพื่อค้าประเวณี

00:50:47.753 --> 00:50:51.298 align:center
ที่สำคัญกว่านั้น หนึ่งในหญิงสาวเหล่านั้น
อายุ 14 ปีในตอนนั้น

00:50:51.381 --> 00:50:54.634 align:center
นะครับ นั่นเป็นความผิด
ฐานให้ความช่วยเหลือในที่เกิดเหตุ

00:50:56.887 --> 00:51:01.558 align:center
ฉันจำได้ว่าพวกเขาโหดกับฉันมาก
และตรงจุดหนึ่งฉันเริ่มร้องไห้

00:51:01.850 --> 00:51:03.977 align:center
และฉันก็จำได้ว่ารู้สึกกลัวมาก

00:51:04.061 --> 00:51:08.440 align:center
พวกเขาทำกับฉัน
เหมือนฉันเป็นสมุนมือขวาของเขา

00:51:09.483 --> 00:51:11.943 align:center
แต่ว่าแล้วผู้หญิงที่เกณฑ์ฉันไปให้เขาล่ะ

00:51:12.277 --> 00:51:15.864 align:center
เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
แล้วผู้หญิงคนที่เกณฑ์ผู้หญิงคนที่เกณฑ์ฉันไปล่ะ

00:51:17.866 --> 00:51:21.036 align:center
ฉันรู้สึกเหมือนฉันประณามตัวเองมานานมาก

00:51:21.787 --> 00:51:24.956 align:center
ตำหนิตัวเอง โทษตัวเองมาตลอด

00:51:25.707 --> 00:51:29.044 align:center
แต่ฉันไม่ควรรู้สึกผิดเกี่ยวกับมัน
เพราะตอนนั้นฉันอายุ 16

00:51:29.628 --> 00:51:30.837 align:center
และเขาก็เป็นผู้ใหญ่

00:51:31.505 --> 00:51:33.173 align:center
เขาไม่ควรจะ...

00:51:33.965 --> 00:51:35.383 align:center
ทำให้ฉันรู้สึก...

00:51:36.218 --> 00:51:37.219 align:center
ผิด

00:51:37.636 --> 00:51:41.223 align:center
ฉันไม่เคยพูด... ไม่เคยออกมาพูดอย่างนี้เลย

00:51:42.307 --> 00:51:45.060 align:center
มันแบบว่า ทำให้อารมณ์หลายอย่างมันผุดขึ้นมา

00:51:51.691 --> 00:51:56.196 align:center
พวกหญิงสาวที่เกณฑ์สาวๆ คนอื่นๆ ก็เป็น

00:51:56.279 --> 00:51:58.532 align:center
เหยื่อของเจฟฟรีย์ เอปสตีนแน่นอน

00:51:59.282 --> 00:52:01.993 align:center
พวกเธอถูกหลอกใช้ในแบบที่ไม่มีอะไรเหมือน

00:52:03.495 --> 00:52:06.957 align:center
พวกเธอถูกทำให้รู้สึกพิเศษ

00:52:07.040 --> 00:52:11.336 align:center
และก็ได้รับการเสนอโอกาส

00:52:11.670 --> 00:52:16.758 align:center
ที่อาจทำให้พวกเธอพ้นจาก
สภาพแวดล้อมในชีวิตของพวกเธอ

00:52:16.842 --> 00:52:20.887 align:center
และโบนัสเพิ่มที่พวกเธอ
ไม่ต้องทำอะไรเกี่ยวกับเซ็กซ์

00:52:20.971 --> 00:52:22.639 align:center
กับชายวัยกลางคนคนนี้

00:52:24.599 --> 00:52:29.563 align:center
นี่คือวิธีที่เจฟฟรีย์ เอปสตีน
สร้างธุรกิจพีระมิดทางเพศ

00:52:37.237 --> 00:52:39.573 align:center
หลังจากที่เราสืบสวนนานหลายเดือน

00:52:39.656 --> 00:52:44.119 align:center
เราก็รู้ว่านี่คือวิถีชีวิตสำหรับคุณเอปสตีน

00:52:44.995 --> 00:52:48.498 align:center
และผมก็เชื่อว่าเขารู้สึกว่าเขาจะไม่มีวันถูกจับ

00:52:50.333 --> 00:52:54.296 align:center
มันเลยสำคัญมากที่เราต้องเข้าไป

00:52:54.379 --> 00:52:55.547 align:center
ในบ้านของคุณเอปสตีน

00:52:55.630 --> 00:52:58.758 align:center
เพราะเราต้องการที่จะดูว่า
มีหลักฐานเพิ่มเติมหรือไม่

00:52:58.842 --> 00:53:02.846 align:center
และเพื่อยืนยันข้อมูลที่เหยื่อให้เรา

00:53:05.015 --> 00:53:06.516 align:center
แต่เราก็ต้องระมัดระวังอย่างมาก

00:53:06.850 --> 00:53:11.271 align:center
เราไม่อยากเผยให้
คุณเอปสตีนรู้ว่าเขากำลังถูกสืบสวน

00:53:11.354 --> 00:53:13.481 align:center
จนกว่าเราจะมีคดีที่หลักฐานแน่นหนา

00:53:13.940 --> 00:53:14.900 align:center
(หมายค้น)

00:53:14.983 --> 00:53:17.319 align:center
ในที่สุด หลังสืบสวนคดีนานเจ็ดเดือน

00:53:17.652 --> 00:53:21.448 align:center
เราก็รู้สึกว่า
ถึงเวลาที่ต้องใช้หมายเข้าตรวจค้นแล้ว

00:53:22.908 --> 00:53:26.369 align:center
(20 ตุลาคม ปี 2005)

00:53:26.912 --> 00:53:29.915 align:center
นี่คือคำอธิบายโดยละเอียด
ของที่อยู่อาศัยที่ต้องการให้ตรวจค้น

00:53:29.998 --> 00:53:32.083 align:center
รวมทั้งที่ดินโดยรอบที่อยู่ในความครอบครอง

00:53:32.167 --> 00:53:33.126 align:center
(ภาพบันทึกการอ่านหมายค้น)

00:53:33.210 --> 00:53:34.711 align:center
(นักสืบโจ รีคารีย์ - ลูกจ้างของเอปตีน)

00:53:34.794 --> 00:53:36.796 align:center
ผมจะให้เอกสารรายการสิ่งของที่เรายึดไป

00:53:39.049 --> 00:53:44.679 align:center
เราแปลกใจมาก
กับสิ่งที่เราพบในบ้านของเอปสตีน

00:53:50.393 --> 00:53:55.065 align:center
(กีเลน แม็กซ์เวลล์ให้การปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา)

00:53:55.732 --> 00:53:57.734 align:center
(คำให้การจากอัยการของสถาบันศิลปะนิวยอร์ก
และไอลีน กูเกนไฮม์)

00:53:57.817 --> 00:53:59.277 align:center
(คำกล่าวอ้างของมาเรีย ฟาร์เมอร์
ที่ปรักปรำไอลีน กุเกนไฮม์ไม่สอดล้อง)

00:53:59.361 --> 00:54:00.570 align:center
(กับคำให้การของเธอ
และการยื่นฟ้องศาลรัฐบาลกลางสองแห่ง)

00:54:00.654 --> 00:54:01.613 align:center
(ซึ่งฟาร์เมอร์ระบุว่าเธอ)

00:54:01.696 --> 00:54:02.864 align:center
(ต่อรองการขายภาพวาดให้เอปสตีน)

00:54:02.948 --> 00:54:04.699 align:center
(เธอทำอย่างนั้นเพราะ
เอปสตีนเสนอที่จะช่วยเธอเรื่องงาน)

00:54:05.700 --> 00:54:08.119 align:center
(ในการฟ้องร้องทั้งสองศาล
ฟาร์เมอร์ไม่กล่าวถึงกูเกนไฮม์)

00:54:08.203 --> 00:54:10.121 align:center
(ไอลีน กูเกนไฮม์ระบุว่าเธอไม่มีบทบาทใดๆ)

00:54:10.205 --> 00:54:12.249 align:center
(ในการแนะนำฟาร์เมอร์ให้รู้จักกับ
เอปสตีนหรือการขายงานศิลปะของเธอ)

00:54:13.333 --> 00:54:14.751 align:center
(คำให้การเพิ่มเติมจากเกรย์ดอน คาร์เตอร์)

00:54:14.834 --> 00:54:16.544 align:center
("ในช่วง 25 ปีของผมที่วานิตี้ แฟร์)

00:54:16.628 --> 00:54:18.588 align:center
(เรายึดมั่นการตรวจสอบทางกฎหมาย
กับทุกบทความ)

00:54:18.672 --> 00:54:20.966 align:center
(คุณวอร์ดส่งบทความของเธอเกี่ยวกับเรื่องนี้มา)

00:54:21.049 --> 00:54:22.342 align:center
(ในขณะที่เรากำลังจะตีพิมพ์)

00:54:22.425 --> 00:54:24.970 align:center
(และไม่ผ่านเกณฑ์ทางกฎหมายของเรา)

00:54:25.053 --> 00:54:26.972 align:center
(นอกจากนี้ การเล่าข้อเท็จจริงของเธอ
ในบทความเกี่ยวกับเอปสตีน)

00:54:27.055 --> 00:54:28.390 align:center
(ก็ไม่ถูกต้องทั้งหมด)

00:54:28.473 --> 00:54:30.058 align:center
(ถ้าตอนนั้นเรามีคนสามคนในบันทึก)

00:54:30.141 --> 00:54:32.352 align:center
(ที่ยินดีลุกขึ้นสู้เพื่อเราในศาล
หากเอปสตีนเลือกที่จะฟ้องร้อง)

00:54:32.435 --> 00:54:33.895 align:center
(เราก็คงจะตีพิมพ์มัน")