พี่แจซอกไปอึจริงๆ เหรอ
ทำไมเขาไปนานจัง ท้องผูกเหรอ
(แจซอกอยู่ในห้องน้ำมา 15 นาทีแล้ว)
ท้องผูกก็เรื่องนึงนะ แต่ถ้าเขาเป็นลมไปล่ะ
เขาเป็นลมเพราะเหนื่อยรึเปล่า
(ยูแจซอกหมดสติในห้องน้ำเพราะหมดแรง)
ควรไปดูเผื่อๆ ไว้ไหมครับ
พี่เขาหายไปสักพักแล้วนะ มันก็นานเกินไปจริงๆ แหละ
เราไปดูหน่อยไหมครับ
มันไม่น่าจะใช่แล้ว
มันไม่สมเหตุสมผลเลย
(รีบไปดูเพื่อความแน่ใจ)
พี่แจซอก
- พี่! - โอ๊ะ
พี่แจซอก
พี่!
อือ
(ค่อยยังชั่วหน่อย ที่ยังมีเสียงตอบรับ)
- ทำไม - ไม่มีอะไร พี่
เราแค่…
พี่เขายังอยู่
(โล่งอกแล้วก็พากันกลับไปรอต่อ)
- ไปไหนกัน - อ๋อ
- นึกว่าพี่สลบไปแล้ว - นึกว่าสลบไปตอนเบ่งอึ
ระหว่างที่คุยกับเยอึน
ธรรมชาติก็เรียกร้องฉัน
- เรากลัวว่าพี่อาจจะสลบไป - คิดว่าฉันสลบเหรอ
- เพราะเหนื่อยมาก - ไม่หรอก ไม่
ฉันรู้สึกดีมาก เหมือนจะบินได้เลย
โอ้ พี่
(แขกคือพระเจ้า ฉันก็เช่นกัน)
- แขกกลับมาแล้ว - ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน
- กลับมาแล้วค่ะ - กลับมาแล้ว
- กลับถึงบ้านแล้ว - กลับมาแล้ว
- เย่ บ้านพักยู - เรากลับมาแล้ว
- เราได้มะเขือเทศมาแล้วค่ะ! - เรากลับมาแล้ว!
เป็นไงบ้างครับ ไปได้อะไรกันมาบ้าง
ทำไมเอากลับกันมาเยอะจังเลยล่ะครับ
- ขอดูหน่อย - โอ้ ถ่ายรูปมาเยอะเลยเหรอ
- สุดยอดเลย - เราเหมือนชาวไร่ตัวจริงเลยใช่ไหมล่ะ
- เป็นรูปครั้งหนึ่งในชีวิตเลย - สุดยอดใช่ไหมล่ะ
- นี่มัน… - เจ๋งใช่ไหมล่ะ
- กัปตันทีมคะ - ว้าว
- เราเอาของขวัญมาฝากด้วย - ขอบคุณครับ
ดูดีมากเลยนะเนี่ย
(มะเขือเทศรูปหัวใจ)
- อะไรเนี่ย ของขวัญรูปหัวใจนี่นา - ค่ะ มันคือหัวใจ
- น่ารักมาก - หัวใจ
น่ารักจนไม่กล้ากินเลย
- เก็บมาเยอะมากนะเนี่ย - นั่นสิ
(ยังไงก็ต้องลองชิมอยู่ดี)
อยากแบ่งกันกินไหม
(แบ่งครึ่งมะเขือเทศรูปหัวใจ)
อือ อร่อยแฮะ
ได้ชิมมะเขือเทศหรือยังคะ
ไม่เห็นมีใครแบ่งให้เลย ทุกคนพากันไปรุมอูซอกกันหมด
- รอแป๊บนะคะ รีบไปเอามา - ช่างเถอะ
- ไม่เป็นไรๆ - โธ่ กัปตันทีม
ไม่ไง ถ้าต้องร้องขอ ผมก็ไม่อยากกินหรอก
ทุกคนแห่เอาไปให้อูซอก ไม่เอามาให้ผม
(รีบแบ่งมะเขือเทศให้กวางซู)
อร่อยนะเนี่ย
- ครับ ทีมผม… - อร่อยมาก
โอ้ กลับมากันแล้ว!
(ทีมมันเทศและหัวไชเท้ากลับมาแล้ว)
- เราเก็บหัวไชเท้ามาด้วยค่ะ - จริงเหรอ
- หัวไชเท้าเหรอ - ค่ะ
หัวไชเท้าเหรอ
เก่งมาก ทุกคน
- วางตรงนี้ก่อนสิ - เก่งมากค่ะ
- หัวไชเท้า - หัวไชเท้าเหรอ
ในเมื่อทุกคนไปเก็บกันมาเอง
- ไว้เอากลับบ้านกันด้วยนะ - ดีเลยครับ
- หนักมากจริงๆ - ไม่เป็นไรครับ
- มะเขือเทศ - เอาหัวไชเท้าไปด้วย
เรามีมากเกินพออีก
- มาล้างกันก่อนเถอะ - ครับ
หัวไชเท้าแพงนะ
ฉันเคยเป็นหัวไชเท้าค่ะ
(เธอเคยเป็นหัวไชเท้าเหรอ)
(สมัยเป็นหัวไชเท้า)
เหมือนจริง
ไม่ใช่ว่าเพราะฉันเหมือนมัน…
- หมายความว่าไงน่ะ - ฉันไม่เหมือนมันนะ
เธอไม่ได้จะสื่อว่างั้นเหรอ
- ฉันเคยแต่งตัวเป็นหัวไชเท้าน่ะค่ะ - อ๋อ
แต่ว่า…
ที่ว่าฉันเหมือนนี่หมายความว่าไงเหรอ
- เขาตั้งใจจะพูดอะไรกันแน่ - คือมัน…
เดี๋ยวนะ ขอลอง…
- คลับคล้ายคลับคลาใช่ไหม - ก็จริงนะ
ที่บอกว่าฉันเหมือนหัวไชเท้า…
ตลกชะมัดเลย
- เราทำเองครับ - ขอไปเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะก่อน
- ได้ - อืม เปลี่ยนชุดให้สบายๆ ก่อน
- ควรล้างผัก - ครับ
- เรามาเริ่มก่อเตาย่างกัน - ครับ
แต่ไปออกแรงกันมาขนาดนี้ คงหิวกันแล้วใช่ไหมครับ
- ค่ะ! - ครับ!
เดี๋ยวเราจะเริ่มย่างเนื้อกันแล้ว
งั้นรีบไปกันเถอะครับ
ไปล้างเนื้อล้างตัว
(เมนูวันนี้)
(ปาร์ตี้บาร์บีคิว)
ควรใส่ทับไปเหรอครับ
(ใครเป็นผู้รับผิดชอบหลักสำหรับเมนูบาร์บีคิว)
แค่นี้น่าจะพอนะ
(สองพี่น้องหัวเฉียดประตู)
(ใส่แท่งจุดไฟ)
(ใส่ถ่านอัดก้อน)
(ใส่ถ่านไม้)
(พร้อมจุดไฟ)
(ก่อไฟ)
พี่ ผมควรใส่ถ่านไม้เพิ่มไหม
พอแล้ว
(ร้อนมาก)
(ตึงไปหมด)
ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะเนี่ย
ดูเหมือนจะใช้เวลา 30 ถึง 40 นาทีเลยนะครับ
ประมาณนั้นแหละ
- เคยทำมาก่อนแน่เหรอ - ครับ
(กังขาประสบการณ์เขา)
- จะใช้เวลานานเท่าไหร่เหรอ - อีกแป๊บเดียวครับ
เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงไม่ชอบบาร์บีคิว
พี่เคยไปตั้งแคมป์กับลูกๆ ไหมครับ
(ส่ายหัวด๊อกแด๊ก)
ฉันควรทำเรื่องพวกนั้นให้มากขึ้นสินะ
(ขณะที่รอให้ไฟติด)
(เยอึนเตรียมเครื่องเคียง)
- คุณเยอึน ข้าวสุกหรือยังครับ - ข้าวสุกแล้วค่ะ
- งั้นเราก็ควรซุยข้าวได้แล้วสิ - อ๋อ
- ฉันปล่อยให้มันระอุอยู่ค่ะ - เสร็จแล้วก็บอกด้วยนะครับ
- แค่หุงข้าว ทำกับข้าวก็หมดวันแล้ว - ค่ะ
คนเป็นแม่พูดแบบนั้นตลอด
"ทำอะไรให้กิน ก็กินๆ ไปเถอะ" คำนั้นน่ะค่ะ
ตอนนี้เข้าใจคำนั้นแจ่มแจ้งแล้ว
- การเลือกเมนูคงเหนื่อยน่าดูเลยครับ - จริงด้วยค่ะ
ตอนนี้เข้าใจแล้ว
- ตอนนี้ฉันเข้าใจคำที่แม่พูดแล้วค่ะ - เหมือนกัน
ว่าแต่ตอนนี้เหมือนเธอจะหายดีแล้วนะ
- ค่ะ ค่อยยังชั่วขึ้นเยอะเลย - อือ ใช่ไหมล่ะ
ดูไม่รู้เลยว่าเคยป่วย
ใช่ค่ะ ตอนนี้ฉันหายดีแล้วจริงๆ
(เยอึนฟื้นตัวเป็นอย่างดี)
- ค่อยโล่งใจหน่อย - ใช่ค่ะ
มันโล่งใจมากจริงๆ นะคะ
- ก็นั่นน่ะสิ - จริงๆ ค่ะ
คือแต่ไหนแต่ไรมา
เราจะได้ยินกันว่าก้อนเนื้อขนาดแค่ 0.1 ซม. ก็แพร่กระจายได้
- ฉันว่ามันก็เป็นไปได้นะคะ - นั่นน่ะสิ
แต่มีคนบอกว่าฉันมีค่อนข้างเยอะเลยนะคะ
เนื้อร้ายน่ะค่ะ
- อ๋อ จริงเหรอ - ค่ะ
ค่อยโล่งอกหน่อย
เยอึน ฉันโล่งใจมากเลย
ฉันซาบซึ้งใจและนึกขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ
- เราควรซาบซึ้งใจ ไม่ว่ากับอะไรก็ตาม - ค่ะ
เสร็จหรือยัง
(อาจจะยังนะ)
นี่ แต่คุณจูฮยอนนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ นะ
คงขี้ร้อนมาก
- ใส่แขนสั้นอีกเหรอ - ฉันหายใจเป็นไออยู่เลย
(อยู่ในอ้อมกอดของภูเขา บ้านพักแจซอกจึงยิ่งหนาว)
(อุณหภูมิปัจจุบัน: 13 องศาเซลเซียส)
(แต่ยังเป็นฤดูร้อนสำหรับจูฮยอน)
(กระดกน้ำเย็น)
ว้าว เหลือเชื่อเลย
น่าจะมีอะไรให้คุณจูฮยอนบ้างนะ
"รางวัลแด่คุณ
ผู้ช่วยชีวิต"
(แป้กอยู่นะ)
แป้กเหรอครับ
(แจซอกพูดถึงรางวัล)
จนวันสุดท้ายที่พวกเขาพักที่นี่
ผมคิดหาวิธีเพื่อแสดงความขอบคุณต่อแขกของเรา
และเพื่อตอบแทนความทุ่มเท
ที่ทุกคนมีให้กับการใช้ชีวิตของตัวเองน่ะครับ
ถ้าเป็นรางวัลสาวฮอตล่ะคะ
"สาวฮอต" มันอาจตีความได้หลายอย่าง
อย่างเธอเป็นคนขี้ร้อน
- และเธอเป็นคนไฟแรงมาก - "สำหรับความทุ่มเทอย่างแรงกล้า
- เพื่อช่วยชีวิตผู้อื่น" - ช่วยชีวิต ค่ะ
- จึงขอมอบ "รางวัลสาวฮอต" - รางวัลสาวฮอตสำหรับคุณจูฮยอน
- กวางซู เรามีรางวัลให้คุณจูฮยอนแล้ว - ครับ
รางวัลสาวฮอต
- เพราะ… - เพราะใส่แขนสั้นตลอดเหรอ
เข้าท่าดีนะ
(ไอเดียพลุ่งพล่าน)
รางวัลนางฟ้าชาร์ลีก็ฟังดูเข้าท่านะ
- คุณฮยองซอน แล้วก็… - คุณแอยอง
- แล้วก็คุณอึนจอง - ใช่ คุณอึนจอง
- ถ้าเป็นรางวัลสามนางฟ้าล่ะครับ - หา
- รางวัลสามนางฟ้า - สามนางฟ้าเหรอ
(รางวัลสามนางฟ้า)
- น่ารักจัง - ก็ดีนะ
ไม่เอาดีกว่า
(ไม่เอาดีกว่าเหรอ)
ตอนนี้ฉันเหนื่อยเกิน
ก็อยากคุยต่อนะ แต่เหนื่อยเกิน
- เข้าใจแล้วอยู่ - เรายัง…
เรายังมีอะไรต้องทำอีกเยอะ
น่าจะได้แล้วนะ
ขอฉันดูหน่อย น่าจะได้แล้วนะ
(เมื่อถ่านเป็นสีขาวก็พร้อมย่าง)
ได้แล้วๆ
กวางซูเคยมีประสบการณ์มาก่อนจริงๆ นะเนี่ย
(เตรียมเตาย่าง)
มาเริ่มด้วยสามชั้นกัน
พอไขมันหยดลงไป
ไฟจะได้ยิ่งแรง
กวางซูเก่งนะเนี่ย
ย่างสามชั้นก่อนเป็นความคิดที่ดีเลยครับ
- ใช่ไหมล่ะ - ครับ
ว้าว น่าอร่อยแฮะ
มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ
หือ
คุณเคยทำมาก่อนเหรอครับ
ผมทำทุกครั้งที่ไปค่ายอบรมทางศาสนาแหละครับ
- จริงด้วย - ผู้เชี่ยวชาญ
- เรามีมืออาชีพแล้ว - ผู้เชี่ยวชาญอยู่นี่แล้ว
(เมื่อเริ่มเปิดเตาย่างบาร์บีคิว)
(กลิ่นหอมก็ไปเชื้อเชิญแขก)
(จ้องเขม็ง)
ผมพกผงกระเทียมมาด้วย
- โรยหน่อยดีไหมครับ - ได้ก็ดีเลย
พกผงกระเทียมไปไหนมาไหนด้วยเหรอ
- พกมาเหรอครับ งั้นเอามาทีครับ - ครับ
คนรักเนื้อเริ่มเผยสูตรความอร่อย ที่พวกเขาชอบกินแล้ว
นี่ นายเก่งนะเนี่ย
ว้าว น่าอร่อยจัง
(เนื้อที่ค่อยๆ สุกอย่างน่ากินด้วยฝีมือกวางซู)
กระเป๋าซอสของผมครับ
นั่นอะไรเหรอครับ
ผมพกผงกระเทียม
และทุกอย่างเผื่อไว้น่ะครับ
พกติดตัวไว้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ
(มีอะไรในกระเป๋าน้อยของแจซอง)
(สิ่งที่พกติดตัวเสมอเพื่อรสชาติที่เข้มข้น!)
(ผงกระเทียม ผงชูรส)
เพราะงั้นถ้าโรยนี่ลงไป
จะได้รสชาติเหมือนหมูสามชั้น ตามบูธให้ชิมฟรีในซูเปอร์เก็ตเลย
- จริงเหรอครับ - รสอร่อยๆ แบบนั้นน่ะ
- กลิ่นหอมมากเลย - สุดยอดเลยใช่ไหมล่ะ
(โรยลงไป)
ทีนี้รสชาติคงแตกต่างไปเลย
พอได้ลิ้มรสแบบนี้ จะกลับไปกินหมูสามชั้นเดิมๆ ไม่ได้เลย
เพิ่มคุณภาพขึ้นไปอีกเลยสินะ
(ขณะเดียวกัน เยอึนเอง)
(ก็กำลังล้างผักสำหรับห่อหมูย่าง)
(ซุยข้าว)
(ล้างจาน)
(เธอเตรียมเครื่องเคียงไม่ได้หยุดมือเลย)
- มีอะไรให้ช่วยไหมครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
งั้นผมจะหั่นกะหล่ำปลีที่เหลือแล้วกันครับ
- ให้ฉันเตรียมอะไรดี ยำต้นหอมดีไหมคะ - ไม่เป็นไรค่ะ
- ช่วยหยิบหัวไชเท้าดองออกมาหน่อยได้ไหมคะ - ค่ะ
(ป๊อก ป๊อก)
ว้าว ทำไมใช้มีดคล่องจัง
(ใครโชว์การหั่นอยู่นะ)
(จูอึนแท อายุ 35 ปี นักแสดงผู้เชี่ยวชาญบทตัวร้าย)
- ว้าว หั่นเก่งขนาดนั้นได้ไง - เคยทำงานร้านสลัดน่ะ
เคยทำงานร้านสลัดเหรอ ว้าว เก่งนะเนี่ย
เดี๋ยวจะทำน้ำสลัด ด้วยซอสมะเขือเทศกับมายองเนส
ฟังดูดีนะ เข้าท่าดี
(ดงกยูกำลังทำยำต้นหอมซอย)
- กลิ่นวาซาบิแรงมาก - เป็นรสวาซาบิสินะ
- ต้องกลับสลับไปสลับมาแบบนี้เหรอครับ - ใช่
(พวกเขายังมาร่วมกันย่างหมูด้วย)
พี่ครับ
- ดูน่ากินมากเลยนะ - เนอะ
(เป่าให้เย็น)
(เป่าอีกหน่อย)
(เขาป้อนชิ้นแรกให้อูซอก)
อร่อยไหม
(หน้าตอบไปหมดแล้ว)
อร่อยมากจริงๆ ครับ
- พี่แจซอก - ว่า
- นี่ครับ - ทำไม
พี่ นี่มัน…
- อร่อยมากใช่ไหมล่ะ - บ้าบอมาก
(ชิ้นโต)
หมูอร่อยสุดก็ตอนย่างบาร์บีคิว
เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงไม่ชอบบาร์บีคิว
(หนึ่งชั่วโมงก่อนนี้เอง)
หมูต้องย่างบาร์บีคิวนี่แหละ
(เปลี่ยนใจกลับไปกลับมาอีกแล้ว)
หมูอร่อยสุดก็ตอนย่างบาร์บีคิว
- ว้าว - นี่ ทุกคน
ผงกระเทียม
มานั่งกินเถอะครับ
- หมูอร่อยเหรอคะ - รีบเลย
หมูอร่อยจริง รีบมาเลยครับ
ว้าว ดูสิ ดูนั่นสิ
ว้าว ย่างได้พอดีเลย
- ว้าว - รีบมากินตอนยังร้อนๆ เถอะครับ
(เชิญกินหมูย่างตอนร้อนๆ กัน)
ว้าว สุดยอด
(บ้านพักยูแจซอก บาร์บีคิวไทม์!)
หยิบตะเกียบมาเลย กินเลยค่ะ
จริงๆ นะ ควรกินเดี๋ยวนี้เลย
แม่เจ้า อร่อยมากเลย
อร่อยจริงๆ นะ
หอมกลิ่นรมควันเลย
(อึ้งจนต้องป้องปาก)
(ทางนี้ก็ด้วย)
อร่อยจริงๆ นะเนี่ย
อร่อยบ้าบอมาก
(หลังจากตั้งใจทำงาน เยอึนก็ชิมด้วย)
- อร่อยจัง - อร่อยมากเลย
- อร่อยมากครับ - อร่อยมากเลยค่ะ
- อร่อยมากเลยใช่ไหมล่ะ - ค่ะ
หมูย่างมาอย่างดีก็จริง
แต่การปรุงรสของแจซองก็ช่วยได้มาก
อร่อยมากๆ เลย
จริงๆ นะ
- ไม่เคยกินอะไรแบบนี้มาก่อนเลย - เนอะ
รสชาติเหมือนหมูหมักเลย
ผงกระเทียมเป็นหัวใจสำคัญ
ฉันนึกว่าผงทาชิดะเป็นผงกระเทียมเลยโรยลงไป
- เลยมีรสอูมามิออกมาสินะ - ใช่
ตอนแรกผมไม่รู้ครับ มารู้ก็ตอนโรยลงไปแล้ว
เดี๋ยวนะ นี่มันผงทาชิดะ
โห กลิ่นหอมน่าอร่อยมากเลย
(โรยผงกระเทียมตามลงไป)
(บาร์บีคิวที่อัดแน่นด้วยผงปรุงรส)
สุดยอดจริงๆ
- สุดยอดจริงๆ - อือ
- บาร์บีคิวมันต้องอย่างนี้ - อร่อยจริงจัง
(ทุกคนพอใจกับบาร์บีคิวนัวชูรส)
แต่มื้อค่ำวันนี้ไร้ที่ติจริงๆ นะ
อาจารย์อูซอกได้กินหรือยังคะ
(หมูห่อผักสำหรับอูซอกผู้ทำงานหนัก)
ขอบคุณครับ
(ชะเง้อ)
ฮโยลิม
ต้องการอะไรรึเปล่าคะ
เปล่าหรอก คือฮโยลิม…
ก็เมื่อกี้น่ะ เราสองคนยืนย่างหมูอยู่ด้วยกันใช่ไหม
- ฮโยลิมเอาหมูห่อผักมาให้อูซอกคนเดียว - ค่ะ
ผมแค่…
ผมไม่รู้ว่าต้องคิดยังไง
(อิจฉาสุดๆ)
- ฮโยลิม! - ถามเธอให้ทีสิว่าผมต้องคิดยังไงเหรอ
ควรทำเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้นไหม วานถามเธอให้ที
- นายนี่เอาอีกแล้วเหรอ - ผมแค่สงสัยไง
ผมต้องทำหน้ายังไงเหรอ
(ค่อยยังชั่วที่ฮโยลิมเอาหมูห่อผักมาให้เขาด้วย)
- ใส่ใบกระเทียมดองมาให้ด้วยค่ะ - เหรอ
- อร่อย อร่อยจริงๆ - ใช่ไหมล่ะคะ
- หมูห่อผักไม่ใช่เล่นๆ เลย - อร่อยมากเลย
ตักที่สุกแล้วออกก่อนไหม
โอ้ ขอบคุณครับ
(ส่งหมูห่อผักให้เหล่ามือย่าง)
- หัวหน้ายูคะ - หา
- อ้า - แต่ผมกินเยอะแล้วนะ
เผื่อถ้าใครนึกอยากกิน
เรามีรามยอนถ้วยด้วยนะ
เราต้มน้ำไว้แล้วด้วย
รามยอนถ้วยเหรอ
(สูดเส้นทันที)
เราควรเติมถ่านไม่ใช่เหรอ
- เดี๋ยวเอากรรไกรให้ - น่าจะพอแล้วนะพี่
นั่นคอหมูเหรอครับ
- ว้าว คอหมู - คอหมูเหรอ
- คอหมูนี่ของเด็ดจริง - สุดยอด
- ดูสีคอหมูสิ - นี่แหละตัวเด็ด
- เอาสุกๆ เลยใช่ไหมครับ - ไม่ต้องสุกเต็มที่
(เนื้อวัว)
(แม้แต่ไส้กรอกก็มี)
- สองคนได้กินบ้างรึยังคะ - ครับ
(เพราะมือย่างแท้ๆ เราถึงได้กินกัน)
- แต่คนที่ย่างอยู่ควรมากินได้แล้วนะ - อือ
- สลับให้มากินไหม - เริ่มเก็บของกัน
- อือ มาเก็บกวาดกัน - เอางั้นไหม
เฮ้อ
เหนื่อยกันแย่เลยนะ
- พี่เองก็เหนื่อยแย่เลยนะครับ - แต่ว่านะ
เรากินบาร์บีคิวเสร็จแล้ว แต่นี่เพิ่งจะหกโมงครึ่งเอง
หา
- เพิ่งหกโมงครึ่งเอง - จริงเหรอครับ
- เหมือนสองทุ่มครึ่งไม่ใช่เหรอ - เพิ่งหกโมงครึ่ง
รู้สึกเหมือนได้เวลาไปอาบน้ำนอนแล้ว
ฉันเหนื่อยมากแล้วนะ
(พวกเขาตื่นมา 12 ชั่วโมงแล้ว)
เชิญคนที่ย่างบาร์บีคิวกินได้เลยนะ
(ในที่สุดทีมมือย่างก็ได้นั่งกินสักที)
ว้าว อร่อยจริงๆ นะเนี่ย
ไส้กรอกอร่อยแฮะ
- ล้างน้ำยามา ฉันจะล้างน้ำเปล่าให้ - ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร
มันใกล้จะเสร็จแล้วด้วยน่ะค่ะ
งั้นเดี๋ยวฉันส่งให้แล้วพี่ไปเก็บตรงโน้นนะคะ
ที่จริงฉันมีความลับเรื่องนึง
- ฉันเกิดปี 1994 - จริงเหรอ
- เรารุ่นเดียวกันนี่ - รุ่นเดียวกัน
ทำไมฉันถึงคิดว่าพี่โตกว่านะ
- แต่พี่ดูเป็นพี่สาวกว่าฉันนะคะ - จริงเหรอ
- เพราะดูเป็นผู้หลักผู้ใหญ่กว่า - ไม่หรอก
แต่การได้มาเที่ยวกับน้องครั้งนี้ทำให้ฉันคิด
ปกติฉันจะเอ็นดูน้องสาวตลอดอยู่แล้ว
น้องสาวเป็นคนที่ฉันขาดไม่ได้
- จริงเหรอ - อือ
- น่าสนใจแฮะ - แต่น้องชายเหมือนเป็นแค่…
ลูกชายอีกคนของแม่
- แต่ฉันก็รักเขานะ - จริงเหรอ
ฉันแค่คิดว่าเขาเป็นน้องชาย
แต่พอได้มาเที่ยวกับเขาคราวนี้ มันทำให้ฉันรู้ตัวว่า
คนเราจะสนิทกันได้ มันต้องใช้เวลาร่วมกันจริงๆ
(พี่น้องสนิทสนมกันขึ้น)
แต่เหมือนพวกคุณตีตัวออกห่างกันตลอด
- ทั้งที่อยู่ทีมเดียวกันแท้ๆ - เราไม่เคยทำอะไรด้วยกันเลยค่ะ
มันกระอักกระอ่วนนิดๆ น่ะค่ะ
- เพราะเขาเป็นน้องชายใช่ไหม - คงเพราะงั้นค่ะ
- นี่เป็นคืนสุดท้ายของเราแล้ว - คืนสุดท้ายแล้ว
- เหมือนผ่านไปแป๊บเดียวเอง - นั่นสิ
งั้นเราไปนั่งเม้าท์กันข้างในดีไหมคะ
โอ้ ฉันเอาด้วย ไปกันเถอะ
เป็นเกิร์ลส์ไนต์
(ออกไปมีเกิร์ลส์ไนท์กัน)
ไปกันหมดเลยเหรอ
(เลยกลายเป็นแมนส์ไนต์โดยปริยาย)
(ซู้ด ซู้ด)
(ยิ่งอร่อยขึ้นไปอีก หลังจากเหน็ดเหนื่อยย่างมา)
ซื้อผงปรุงรสอร่อยๆ แบบนี้มาจากไหนเหรอครับ
ผงกระเทียม ผมซื้อจากออนไลน์ครับ
หลังจากเปรียบเทียบมาแล้ว
เราต้องกินให้เอร็ดอร่อยแบบคุณ
- เราถึงจะได้มีความสุขกับการกินจริงๆ - ครับ
คุณชอบกินเป็นกิจจะลักษณะ
(ขอกินเป็นกิจจะลักษณะด้วยคน)
(ชำเลือง)
ขอถามอะไรนักแสดงรุ่นพี่ทั้งสองหน่อยได้ไหม
- อะไรเหรอ - เหมือนแบบในช่วงที่ไม่มีงาน
และมีช่วงเวลาที่ต้องรอหรือเตรียมตัว สำหรับบทบาทใหม่เป็นเวลานานๆ
มีวิธีฉลาดที่สุดในการจัดการ
กับช่วงที่ต้องรองานไหม
พอจะมีเคล็ดลับอะไร หรือเคล็ดลับการรับมือกับมันไหม
กำลังเตรียมตัว สำหรับผลงานเรื่องต่อไปอยู่เหรอครับ
- วันธรรมดา พี่ทำอะไรเหรอครับ - แค่ทำงานพาร์ตไทม์ไปน่ะ
อย่างไปเป็นทีมงานที่โรงละครน่ะ
ทำอะไรแนวนั้นน่ะ
- การเป็นนักแสดงมันเหมือน… - มันเป็นยังไงเหรอครับ
เหมือนเป็นนักรอมืออาชีพ
เฮ้อ มันเป็นอะไรที่ยากเย็นจริงๆ นะ
(อูซอกเข้าใจดี เพราะเคยผ่านการไม่มีชื่อเสียงอยู่นาน)
ส่วนตัวผมก็…
ผมตัดสินใจเลือกนะ
ถ้าถามว่าเลือกอะไร
ในวงการนี้มีคนที่เก่งๆ เยอะใช่ไหมล่ะครับ
ผมคิดว่าถ้าจะสู้กับคนเหล่านั้นให้ได้ มันก็มีทางเดียว
คือการทุ่มเทให้มากกว่าเดิม
ตอนผมยังเด็ก
ครอบครัวผมมีหนี้สินเยอะมาก
แต่ว่า…
ถึงแม้ผมจะไม่มีเงินก็ตาม
ที่จริงผมตัดการทำงานพาร์ตไทม์ กับการไปทำอย่างอื่นไปนะ
ผมรู้สึกว่าเมื่อเรามีรายได้ประจำทุกเดือน
เราอาจจะเริ่มรู้สึกชะล่าใจได้
เพราะงั้นถึงการเงินผมจะติดลบ
ผมก็มุ่งมั่นกับการแสดงต่อ
- ส่วนตัวฉันคิดว่า… - ครับ
สิ่งสำคัญที่สุดในช่วงเวลาแบบนี้ คือเราต้องประคองสติให้มั่น
ฉันเองก็เหมือนกัน
ถ้าเกิดมีช่วงว่างงาน ถึงแม้จะเป็นแค่ช่วงสั้นๆ ฉันก็รับมือกับช่วงเวลานั้นไม่เก่งเลย
มันมีผลกระทบทางจิตใจมากๆ
(กวางซูก็มีปัญหาเดียวกัน)
ฉันเลยกำหนดกิจวัตรประจำวัน และทำตามอย่างเคร่งครัด
ออกกำลังกาย แล้วก็หนึ่ง สอง สาม… อย่าให้มีเวลาว่าง
(เน้นใช้ชีวิตทุกวันให้คุ้มค่า)
งั้นเรามาทำความสะอาด
- ครับ - ดีเลยค่ะ
ไปขยับตัวกันเถอะ ท้องจะแตกแล้ว
บาร์บีคิวก็ดีหรอก ยกเว้นช่วงเวลานี้
(กลับสู่นรกแห่งการเก็บล้าง)
เฮ้อ
- คือ… - ระวังน้ำครับ
ฉันจะเปิดบ้านพักในรายการนี้แค่ครั้งเดียวพอ
- จริงๆ นะ - พี่
จริงๆ นะ ฉัน…
- ฉันได้บทเรียนล้ำค่าแล้ว กวางซู - ผมก็เข้าใจถ่องแท้แล้ว
- เรื่องแบบนี้มันไม่ใช่แนวผมจริงๆ - ฉันได้อะไรจากรายการนี้เยอะเลย
- ได้เจอคนดีๆ - ผมมีความสุข
- ผมพูดจริงๆ - ฉันก็มีความสุข
แต่ว่า… ฉันทำแบบนี้อีกไม่ไหวแล้ว
- ผมก็จบแค่นี้เหมือนกัน - นั่นน่ะสิ
- มันดีมากเลย - ถ้าผมเป็นแบตเตอรี่
- มันก็คงหมดเกลี้ยงแล้ว - ใช่ ฉันเข้าใจ
(พวกเขาก็ยังทิ้งเศษอาหารกันต่อ)
(พอทิ้งหมดก็ต้องล้าง)
โอ๊ย
มันประมาณนี้นะ
ถึงฉันจะทำรายการวาไรตี้มาเยอะก็เถอะ
จริงเหรอครับ
แต่นี่มันคนละเรื่องกันเลย
(ครั้งแรกในรอบ 35 ปี)
เฮ้อ รายการนี้มัน…
เอาจริงๆ ฉันรู้สึกเหมือนวันนี้ควรจบแล้ว แต่ยังมีแคมป์ไฟอีก
- การแสดงด้วยเหรอครับ - ใช่ แสดงความสามารถ
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก)
(ตื่นนอนและภารกิจปลุกให้ตื่น)
(มื้อเช้า)
(เผยอาชีพ)
(เตรียมมื้อเที่ยงและกินมื้อเที่ยง)
ผมตั้งใจทำมาก
(ทำความสะอาดและเวลาว่าง)
(ซ่อมบำรุงบ้านพัก)
- หายตันไหม - ไม่ครับ
(ปาร์ตี้บาร์บีคิว)
(แคมป์ไฟและการแสดงความสามารถพิเศษ)
เอาละ ตอนนี้ถึงเวลาจัดแคมป์ไฟแล้ว
(แคมป์ไฟ)
ไปกันเถอะครับ
ใส่เสื้อผ้าอุ่นๆ ด้วยนะครับ
เอาจริงๆ นะ
- นี่คือเมนอีเวนต์ของวันนี้เลยครับ - ใช่ครับ
จะบอกว่าเป็นงานใหญ่สุดของการมาพักที่นี่ก็ว่าได้
- เอาดีๆ… - ไม่นึกว่าจะเบอร์นี้
- ไฮไลต์ของเราเลยครับ - ใช่ครับ
- โห ไม่ได้ร่วมแคมป์ไฟนานมาก - ว้าว
- จะได้ร่วมงานแคมป์ไฟแล้ว - อยากเล่นแล้ว
- มัน… - ว้าว
- แคมป์ไฟเหรอ - ทุกคนคงรู้สึกเหมือนกันกับผม
ไม่ได้ร่วมงานแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
- ตั้งแต่จบมัธยมก็ไม่ได้ทำเลย - ใช่ไหมล่ะ
- เข้าค่ายเนตรนารี… - หรือลูกเสือ
จริงด้วย
นอกจากจะเป็นโอกาสพิเศษจริงๆ สมัยนี้คนไม่ค่อยจัดแคมป์ไฟกันแล้ว
และวันนี้
ทุกคนยังจะได้พักผ่อนที่บ้านพักยูแจซอก
(คืนสุดท้ายของแขกกลุ่ม 1)
- ไม่นะ - เศร้าจังเลย
- เศร้ามากเลย - ใช่
ทุกท่านอาจจะเพิ่งมาถึงเมื่อวาน
แต่มีอะไรเกิดขึ้นมากมายจริงๆ และในระยะเวลาสั้นๆ
เราได้สร้างความทรงจำ และสายสัมพันธ์อย่างมากมายจริงๆ ใช่ไหมครับ
- ค่ะ - ครับ
เมื่อเราเริ่มกิจกรรมแคมป์ไฟและเมื่อไฟถูกจุดขึ้น
เรามามองเข้าไปในเปลวไฟกันสักครู่นะครับ
ผมอยากให้เรานึกย้อนกลับไปถึงแผนการต่างๆ ถึงความกังวล
หรือความหวังที่เรามี และโยนพวกมันทั้งหมดเข้าไปในกองไฟ
อยากเผาอะไรทิ้งก็เผาเลย ตกลงไหมครับ
- มาเผามันกันเถอะ - เผาไปให้หมด
ครับ อยากเผาอะไรก็เผากันเลยนะครับ
ถ้าอย่างนั้น
กิจกรรมแคมป์ไฟแห่งบ้านพักยูแจซอก จะเริ่มต้น ณ บัดนี้
รบกวนขอแผงควบคุมหน่อยครับ
ว้าว แผงควบคุม
(มีแผงควบคุมด้วยเหรอ)
- มีแผงควบคุมโดยเฉพาะเลยเหรอ - เราสุดทุกทางอยู่แล้วครับ
- มันจะจุดไฟพวกนี้เหรอครับ - ใช่
มาดูกันนะครับ
(อวดแผงควบคุม)
- เท่มากเลย - ไม่ธรรมดานะเนี่ย
อย่ากดนะครับ
ถ้ากดก็จบเลยนะ
พอกดปุ๊บก็เป็นอันจบเลย
- โห - เข้าใจไหมครับ
- ถ้างั้น ทุกท่านครับ - อะไรกันเนี่ย
เราจะพูดว่า "สาม สอง หนึ่ง" หรือ "หนึ่ง สอง สาม"
- สาม สอง หนึ่ง! - สาม สอง หนึ่ง
- เพื่อฉลองค่ำคืนสุดท้ายที่จะอยู่ด้วยกัน… - ตายแล้ว
ขอขอบคุณทุกท่านอีกครั้ง ที่มาร่วมสนุกกับบ้านพักยูแจซอก
มาร่วมนับถอยหลังไปพร้อมกันนะครับ
- สาม - สาม
- สอง - สอง
- หนึ่ง! - หนึ่ง!
ไฟเออร์!
(ว้าว)
(ประกายไฟพวยพุ่งมา)
(บ้านพักยูแจซอก)
(แล้วก็ตู้ม)
(เย่)
(ว้าว)
ว้าว บ้าไปแล้ว
- ว้าว เจ๋งสุดๆ เลย - พวกเขาทำได้ไงน่ะ
ไฮไลต์ของบ้านพักเรา
- เจ๋งสุดๆ เลย - หนึ่งกิจกรรมประจำวัน
เปลวไฟลุกโชนขึ้นแล้วครับ
ว้าว เหลือเชื่อจริงๆ
ผมชอบมากครับ
ผมชอบมากเลยครับ
เมื่อพลุดับแล้วก็ปลอดภัยแล้ว
ขยับเข้ามาอีกนิดครับ จะได้อุ่นจากกองไฟ
- หน้าร้อนเลย - โอ้ อุ่นจริงๆ ด้วย
เราไม่ได้ยินเสียงไฟมานานแค่ไหนแล้วนะครับ
พอไฟติด ความหนาวก็หายวับไปเลย
ถ้ามีอะไรที่อยากทิ้งก็ทิ้งไปในกองไฟเลยนะครับ
และถ้าอยากอธิษฐานก็เชิญได้เลยครับ
หลังจากเปิดคาเฟ่ ผมก็โดนหลอกเลยครับ
ผมเคยโดนโกงเงินมัดจำค่าเช่าที่พักด้วยซ้ำครับ
ผมเลยสูญเงินมัดจำไปเกือบหมด
ประเด็นคือต่อให้คิดหนักแค่ไหน ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดี
แต่เรื่องพวกนั้นก็ยังเป็นภาระทางใจผมไม่หาย
คืนนั้นผมเลยอธิษฐานจริงๆ ครับ
ผมหวังว่าทุกความกังวล และภาระหนักอึ้งต่างๆ จะมอดไหม้ไป
ผมโยนบางสิ่งทิ้งไปในกองไฟจริงๆ ครับ
ผมเองก็ทำและภาวนาเหมือนกัน
จะบอกว่าอธิษฐานก็คงไม่ใช่ แต่ผมภาวนาด้วยความซาบซึ้งใจ
น่าจะเป็นแบบนั้นมากกว่าครับ
(ทุกคนทิ้งความกังวลใจไปในกองไฟ และตั้งอธิษฐานกันใหม่)
กัปตันทีมทั้งสามท่าน เชิญออกมาตรงนี้ด้วยครับ
(เชิญตัวกัปตันทีมแห่งบ้านพักแจซอก)
แล้วก็
- ทำไมถึงร้องไห้ล่ะ - อะไรน่ะ
ทำไมล่ะ
- โอ้ เยอึน - ไม่ต้องร้องนะ
อย่าทำให้ฉันร้องไห้สิ
เยอึนเองก็เหมือนกัน ทุกคนอาจได้เห็นจากข่าวมาบ้างแล้ว
แต่ที่ผ่านมา เยอึนไม่ค่อยสบาย
แต่ค่อยยังชั่วที่เธอฟื้นตัวขึ้นแล้ว
ต้องขอบคุณจริงๆ ที่เธอได้มาอยู่กับพวกเราในตอนนี้
ขอบคุณมากจริงๆ ครับ
(มุแง)
- เยอึน - ดงกอน ดูสิ!
พี่สาวนายร้องไห้!
เอาละครับ
สำหรับตอนนี้
เห็นคบเพลิงที่พิงวางอยู่ด้านโน้นไหมครับ
- ครับ - ช่วยไปหยิบมาคนละอันด้วยครับ
อ๋อ ว้าว
และอย่างที่เห็นว่ามันมีด้วยกันสี่อัน
ผมคิดว่าแทนที่ผมจะไปถือไว้ ให้หนึ่งในแขกที่มาพักมาร่วมถือด้วย
น่าจะมีความหมายมากกว่านะครับ
เป็นท่านไหนดีครับ
- พี่สาวคนโตดีไหม - พี่สาวคนโตไหม
พี่สาวคนโตเหรอ โอเค
- เอาละ - โอ๊ย ตายแล้ว
พี่สาวคนโตของเราก็ร้องไห้เหมือนกัน
โธ่ เลิกร้องไห้เถอะครับ
เอาละ เชิญจุดไฟได้เลยครับ
- ตลกจัง - มาจุดคบเพลิงเหมือนในโอลิมปิกกัน
ร้อนจัง
- โอ้ - ระวังนะครับ
ไม่เป็นไรๆ
(ทันทีที่โดนไฟ คบเพลิงของอูซอกก็หลุด)
เดี๋ยวสิ คบเพลิงของอูซอก…
- หลุดไปแล้ว! - อูซอก…
- งั้นจุดด้วยกัน - แกล้งทำเป็นจุดไปละกัน
นายเอาของฉันไปก็ได้
(กวางซูเสนอคบเพลิงของตัวเองให้)
- เอาละ มาจุดไฟกันเลยนะครับ - ว้าว
คุณกวางซูด้วยนะ
- ว้าว - ทุกท่านครับ
- มันจะติดเหรอ - หนึ่ง สอง สาม
ปรบมือ!
(ตัวหนังสือสว่างไสวขึ้นมา)
(บ้านพักยูแจซอก)
มาเลยๆ ขยับมาด้านนี้
(ยินดีต้อนรับสู่โลกของตั๊กแตน)
มีเพลงด้วยเหรอ
- สู่โลกของตั๊กแตน - โลกของตั๊กแตน
- ยินดีต้อนรับสู่โลกของตั๊กแตน - ยินดีต้อนรับสู่โลกของตั๊กแตน
ยินดีต้อนรับครับ!
(กระโดดไปรอบๆ)
(ตั๊กแตนสุดดีด)
- ยินดีต้อนรับสู่โลกของตั๊กแตน - อะไรเนี่ย
(ฉันนี่แหละ ฉันคือตั๊กแตนขาแด๊นซ์)
(ตั๊กแตนคืนชีพ)
ว้าว เท่สุดๆ เลย!
- เท่จังเลย! - ว้าว!
ว้าว เจ๋งมาก
(ขณะเดียวกัน ป้ายไฟบ้านพักยูแจซอก ก็ลุกโชติช่วงสว่างไสว)
เยี่ยมมากเลยครับ
(พิธีจุดไฟสำเร็จลุล่วงแล้ว)
นานมากแล้วที่ไม่ได้ยินเพลงโลกของตั๊กแตน
"โลกของตั๊กแตน"
"โลกของตั๊กแตน" เหมาะกับโอกาสนี้เป๊ะเลย
พี่มยองซูนี่เล็งเห็นอนาคตจริงๆ
เพลงนี้อายุสิบกว่าปีแล้ว ผมขนลุกเลย
โลกของตั๊กแตนที่พี่แกพูดถึง มันคือแบบนี้เองสินะ
(ผ่านมา 13 ปี ในที่สุดก็ถึงคราวของเพลงนี้)
แคมป์ไฟของเรายังคงลุกโชน
ผมมั่นใจว่าทุกคนคงสงสัยว่า เราจะใช้เวทีนี้กันเมื่อไหร่
(จุดเดียวที่ยังไม่ได้ใช้)
- สุดยอด - อีกไม่นาน
ทุกท่านอุตส่าห์มาถึงที่นี่ และนี่ยังเป็นค่ำคืนสุดท้ายของทุกท่านด้วย
เราจึงจะมาทำบางอย่างร่วมกัน
ไม่ใช่การแสดงความสามารถพิเศษซะทีเดียว
แต่ในเมื่อทุกท่านต้องการเวลาเต้น หรือได้ออกมาโชว์ลีลา
เราจึงจัดเวทีนี้ไว้ให้โดยเฉพาะ
(เวทีโชว์ลีลา)
ทุกท่านคิดว่าไงครับ
- ชอบมากค่ะ! - ชอบมากครับ!
ถ้างั้นก็ลุยกันเลย
- ไปกันเลย - ลุยกันเลย
มีใครขาดหายไปหรือเปล่าครับ
- นางฟ้าชาร์ลี - นางฟ้าชาร์ลีไม่อยู่ครับ
- ให้นั่งตรงนั้นก็ได้ - ใช่ เหลือสามที่พอดีเลย
อ๋อ นางฟ้าชาร์ลีไม่อยู่สินะ
(ขณะนั้น นางฟ้าชาร์ลี)
นี่เป็นคืนสุดท้ายของเราแล้ว
- มาทำให้เต็มที่กันเถอะ - อือ
ปล่อยให้สุด จริงๆ นะ มีอะไรก็งัดออกมาให้หมด
สนุกกันให้สุดไปเลย
- โอ๊ะ - อะไรเหรอ
- อะไรน่ะ - อะไรน่ะ
โอ้
อะไรเนี่ย
โอ้
- อะไรเนี่ย - เกิดอะไรขึ้นน่ะ
- เดี๋ยวสิ - อะไรน่ะ
- นั่นมันอะไรกัน
เมื่อกี้ยังร้องไห้อยู่เลยไม่ใช่เหรอครับ
ไม่เห็นรู้เลยว่าจะมีนักร้องรับเชิญด้วย
- พี่สาวพวกนี้จะทำอะไรกันน่ะ - คุณแอยอง
คุณอึนจอง คุณฮยองซอน
เอาจริงเหรอเนี่ย
(แก๊งพี่สาวสุดแกลมมาแล้ว)
- สุดยอดเลย - เยี่ยมมากครับ
- นางฟ้าชาร์ลี - ว้าว สุดยอด
- น่ารักมากเลย - จริงด้วย
เอาละครับ ทุกท่าน
พอมาคิดดูแล้ว ตลอดเวลาสามวันสองคืนที่นี่ เราทำอะไรกันเยอะมากจริงๆ
(กิจกรรมแน่นๆ ณ บ้านพักยูแจซอก)
- ใช่ไหมครับ - เราชอบมากเลยค่ะ
- ดีมากเลยค่ะ - กิจกรรมแน่นๆ
- แน่นมาก - มันดีมากเลย
ผมรู้ว่าทุกท่านคงแอบหวังกัน ว่าคืนนี้จะยังไม่จบลง
งั้นเรามาจุดไฟให้กับวันเสาร์นี้กัน
มาเริ่มวันเสาร์สุดเร่าร้อนกันเลยครับ!
ขอแจ้งไว้ก่อนเลยนะครับ
ว่าจะไม่มีเงินรางวัลใหญ่โตอะไรทั้งนั้น
เราไม่มีรางวัลอะไรใดๆ ทั้งสิ้น
- ไม่มีเลย - ไม่มี
- ไม่มีอะไรทั้งนั้น - แค่เป็นเกียรติเฉยๆ
เวทีเปิดต้อนรับทุกท่านที่อยากจะก้าวขึ้นมา
ทุกท่านที่อยากจะแสดง
หรือใครก็ตามที่คิดว่าคงได้ล้มหมอนนอนเสื่อแน่
ถ้าพวกเขาไม่ได้ขึ้นมาปลดปล่อย ก่อนจะกลับบ้านไป
ผมอยากย้ำเตือนอีกครั้งนะครับ เวทีนี้มีไว้เพื่อทุกท่านล้วนๆ
เชิญทุกท่านเลือกใช้ได้เต็มที่เลยครับ
เอาละครับ การแสดงแรก
(ใครจะขึ้นมาเปิดเวที)
เหล่าข้าราชการจากชองจู
- เหล่าข้าราชการจากชองจู - โอ๊ะ เราเหรอ
ขอเชิญเหล่านางฟ้าชาร์ลีขึ้นมาบนเวทีด้วยครับ
(นางฟ้าชาร์ลี)
นางฟ้าชาร์ลี!
อะไรน่ะ อะไรกัน อะไร
- โอ้ อะไรน่ะ - อะไรเหรอ
- อะไรเนี่ย - โอ้ เดี๋ยวนะ
ทำไมจู่ๆ ถึงถอดกางเกงล่ะครับ
- มีคนถอดกางเกงเหรอ - อะไรน่ะ
อะไรน่ะ
(พร้อมเสียงเชียร์กึกก้อง)
(ไม่ทันตั้งตัว)
- โอ้ - ทำไมจู่ๆ ถึงถอดกางเกงล่ะครับ
- ตกใจหมดเลย - ขอโทษทีนะ ขอโทษที
กางเกงหนังด้วย!
เชิญรับไมค์ก่อนนะครับ ไมค์ของคุณครับ
(ถอดรองเท้าด้วย)
- ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ - สุดยอดเลย
- แบบนี้ต้องยืนดูแล้ว - จริงด้วย
บางครั้งการเลี้ยงลูก
และการทำงานก็ทำให้พวกเธอเหนื่อยล้า
แต่พวกเธอพร้อมจะวางทุกอย่างลง และเติมความสนุกกันแล้ว
- มารวมพลังกันเถอะ - มาเถอะ
มารวมพลังกัน
- นางฟ้าชาร์ลี สู้เขา! - สู้เขา!
ขอเสียงปรบมือให้กับนางฟ้าชาร์ลีด้วยครับ!
ชองจูสู้เขา!
- ชองจูสู้เขา! - สวยจังเลย!
จะทำอะไรกันน่ะ อยากดูแล้ว
(เหล่าคุณแม่ข้าราชการจะทำอะไรกันนะ)
เดี๋ยวนะ โอ๊ะ
ว้าว อะไรน่ะ
- โอ้ - ว้าว
(เพลงแอมโซเซ็กซี่ โดยแด๊นซิงจีโนม ยูแจซอกและเจวายพี)
เจเอสวาย นางฟ้าชาร์ลี
(เจเอสวายร่วมกับนางฟ้าชาร์ลีเหรอ)
คอลแลบบอเรชั่น เลทส์…
อะไรน่ะ
คอลแลบบอเรชั่น เล็ทส์โก!
- เย่! - อะไรเนี่ย!
บ้าไปแล้ว
บ้าบอ!
ทำไมเต้นเก่งกันขนาดนี้ล่ะ
ว้าว สุดยอด
ขอฉันบอกอะไรหน่อย
ความลับที่ฉันนั้นยังไม่เคยบอก
- กับใคร สุดเซ็กซี่ - ว้าว สุดยอดเลย
ฉันขอเปิดเผยให้ดู
ในบางมุมของฉันซึ่งเธอไม่เคยคาดคิด
ฉันจะทำให้ดู สุดเซ็กซี่
- สุดยอดเลย - เธอมันเซ็กซี่
เธอสุดเซ็กซี่
ถ้าไม่ให้คนอื่นได้รู้ก็จะดูไม่ยุติธรรม
มายบราเธอร์ แต่ฉันมองเห็นมัน
วันนี้มาปลดปล่อยกัน
- ฉันมัน… - เซ็กซี่!
(ฉันมันเซ็กซี่)
เซ็กซี่
- สุดยอด - ไม่อยากปกปิดอีกต่อไป
- นี่แหละตัวฉัน - ฉันมัน…
เซ็กซี่!
(ฉันมันเซ็กซี่)
ก็พยายามปิดอยู่แต่มันไม่มิด
- นี่แหละตัวฉัน - ฉันมัน…
ว้าว บ้าไปแล้ว
- ทำไมเก่งกันจังเลย - สุดมาก
เก่งมาก เก่งจริง เก่งกันมากๆ
เอาเลย!
- ฉันมัน… - เซ็กซี่
(ฉันมันเซ็กซี่)
(ชุลมุน)
อะไรกันเนี่ย
อะไรน่ะ
- ยังมีอีก ยังมีอีกเหรอ - มีอีกเหรอ
เพลงอามอร์ฟาติแน่เลย
ตายแล้วๆ
เตรียมกันมากี่เพลงเนี่ย
เตรียมตัวกันมาดีจริงๆ
อย่าได้ผิดหวังในตัวเอง
คนเราเก่งไปหมดไม่ได้หรอก
ขอเพียงวันพรุ่งนี้นั้นดีกว่าวันนี้ก็พอ
ชีวิตมันเพิ่งเริ่มต้นตอนนี้
ไปเลย ไปๆ
- ไปเลย ไปๆ - ไปกันเลย!
(ไปกันเลย)
- อายุก็แค่ตัวเลข - ตัวเลข!
- เกี่ยวอะไรกับหัวใจ - หัวใจ!
เราก็แค่ต้องทำตามที่หัวใจมันสั่ง
ถึงเวลาบอกลาความเศร้า
- ท่ายุงมาแล้ว! - คนเรามีแค่ชีวิตเดียว
- ความรักมันจำเป็น - จำเป็น!
- แต่งงานน่ะเลือกได้ - เลือกได้!
เราก็แค่ต้องทำตามที่หัวใจมันสั่ง
น้ำตาก็แค่ฟองสบู่ของการร่ำลา
ฉันไม่กลัวในอนาคตของความรักหรอก
พร้อมกันนะ!
- อาโมรือพาตี! - อาโมรือพาตี!
โดด!
อาโมรือพาตี
โอ้ เจ๋งมาก
เราจะไม่สัมภาษณ์เลี่ยนๆ กัน
- แค่มาแสดงแล้วก็ลงเวทีไปเลย - สุดยอด
ฟาดมาก
- ฟาดมาก ฟาดมากจริงๆ - ฟาดสุดอะไรสุด
- ฟาดมากแม่ - ขอคารวะเลย
สุดยอด
- ว้าว น่าทึ่งมาก - เก่งมากเลยนะเนี่ย
- เห็นนี่ไหม - ใช่
- สุดยอดเลย - ว้าว สุดยอดจริงๆ
การได้ทำการแสดงบนเวที โดยมีผู้จัดการยูเป็นผู้ดำเนินรายการ
เป็นสิ่งที่เราใฝ่ฝันกันมานานมากค่ะ
พอคิดว่าเราได้เต้น เพลงแอมโซเซ็กซี่กับเขาจริงๆ
- นั่นมัน… - เรื่องนั้นมัน…
มันเหลือเชื่อจริงๆ
แม้แต่การเตรียมการแสดง
- ก็เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์นี้แล้วค่ะ - จริงด้วย
เราซักซ้อมและทุ่มเทกับการแสดงนี้มาก
เราได้ระบายทุกอย่างออกไป
ตอนนี้เรารู้สึกมีพลังล้นเหลือ เพราะแรงสนับสนุนจากทุกคนเลยค่ะ
ตอนพิธีเปิดแคมป์ไฟ ทั้งสามคนยังร้องไห้กันอยู่เลยนะครับ
(ไม่มีน้ำตาอีกแล้ว)
เพื่อการแสดงนี้ พวกเธอได้ปาดน้ำตาทิ้งไปหมด
ยอดเยี่ยมครับ พวกคุณยอดเยี่ยมมาก
ใครจะกล้าทำการแสดงต่อล่ะเนี่ย
คิวต่อไปจะทำยังไงล่ะทีนี้
ใครเป็นคนต่อไปเหรอ
คุณสายสืบได้เตรียมอะไรมาไหมครับ
- ไม่ครับ - ไม่มีเหรอครับ
- แล้วดงกอนล่ะ - เปล่าครับ
- ท่านศาสนาจารย์ล่ะครับ - ไม่มีครับ
แต่เห็นเอากีตาร์มาด้วยนี่นา
- มีสิ - กีตาร์ไง
- กีตาร์น่ะ - เห็นเตรียมกีตาร์มานะ
(ท่านศาสนาจารย์พกกีตาร์มาด้วย)
อ๋อ เอากีตาร์มาด้วยนี่
- ใช่ กีตาร์ไง - ปรบมือหน่อย
ไม่ครับ ไม่มีกีตาร์ เราไม่ได้เอาอะไรมาครับ
(ความมั่นใจสั่นคลอน หลังดูการแสดงคิวก่อน)
- ต้องทำการแสดงสิ - ดีดกีตาร์เลย
ผมต้องไปเอากีตาร์ก่อน เราขอแสดงต่อจากนั้นนะครับ
แล้วที่อยู่ข้างๆ นั่นล่ะ
- แล้วที่อยู่ข้างๆ นั่นล่ะ - ถ้าอย่างนั้น…
มันมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
(มันอยู่ข้างๆ พวกเขานี่เอง)
- คุณเอากีตาร์มาแล้วนี่นา - อะไรเนี่ย
งั้นก็พกมาด้วยตั้งแต่แรกสินะ
- แต่โน้ตเพลง… - ผมไม่ได้เอาโน้ตเพลงมา
- ผมต้องไปหยิบก่อน - งั้นเชิญไปหยิบโน้ตเพลงก่อนนะครับ
(รอดจากการขึ้นแสดงคิวต่อไปอย่างหวุดหวิด)
ถ้างั้น เดี๋ยวนะครับ โอ้
- อยากแสดงไหมครับ คุณหมอ - ฉันเหรอ
(คุณหมอจูฮยอนจะขึ้นแสดงเหรอ)
- โอเค ลุยกันเลย - เดี๋ยวค่ะ
โอเค ลุยกันเลย
- ลุยเลยๆ - เอาเลย
- คิมจูฮยอน! - จูฮยอน!
ได้ค่ะ งั้นฉันจะแสดงคั่นเวลาให้
- คุณจูฮยอนไม่ต้องใช้ไมค์เหรอครับ - คะ
ฉันแค่จะเต้นเฉยๆ ค่ะ
อ้อ ครับ
นี่จะเป็นการ…
แสดงการเต้นเดี่ยวไม่ต้องใช้ไมค์นะครับ
(เอาอยู่)
- เอาจริงดิ - จริงเหรอ
เท่มากเลย
(การประชุมก่อนเข้าพัก)
เพื่อนร่วมงานที่โรงพยาบาลไม่รู้เลยค่ะ
- ว่าฉันเป็นแบบนี้ - ค่ะ
แต่พวกเขาจะได้รู้ก็ตอนนี้แหละค่ะ
ฉันกังวลเรื่องนั้นนิดหน่อย
เอาละครับ คุณหมอผ่าตัดของเรา
ปรบมือ!
อย่างเท่เลย
- สุดยอดจริงๆ - มืออาชีพชัดๆ
เต้นอะไรเหรอ เต้นแบบไหน
(เพลงปาปารัซซี่ โดยคันมียอน ร่วมกับเอริค)
- "ปาปารัซซี่" - บ้าบอ!
(เยส)
โอ๊ย ฉันทนดูไม่ได้
ว้าว บ้าไปแล้ว
- เต้นเก่งนะเนี่ย - เหลือเชื่อเลย
เก่งมาก ต้องอย่างนี้สิ
(อินสุดๆ)
สีหน้าแบบนั้นมันอะไรกัน
- มัน… - โอ้ๆ
- ว้าว - เอาจริงดิ
เต้นเก่งมากเลย
เธอลงมาแล้ว ลงมาแล้ว!
(ช่วยมองทางนี้ด้วย)
(เรียกหาฉันเหรอ)
(เอานี่ไป)
(ส่งจุ๊บไป)
(อึ้งเลย)
เยี่ยมเลย
จะเป็นแฟนคลับฉันไหม
- ฉันคือปาปา ปาปารัซซี่ ปาปารัซซี่ - ฉันคือปาปา ปาปารัซซี่ ปาปารัซซี่
- ฉันตามเธอไปทั่ว - เก่ง
ฉันจะคอยตามดู คอยตามดูเธอ
- เก่งมากเลย - ซูเปอร์สตาร์ของฉัน
(บรรยากาศแบบงานรื่นเริง)
เดี๋ยวสิ เราต้องขึ้นต่อจากการแสดงนี้เหรอ
เราทำไม่ได้หรอก
(เรื่องแบบนี้)
(ไม่ใช่ว่าจะทำได้กันทุกคน)
(อึ้งเลย)
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นคุณหมอ
โอ๊ย ตลกมากเลย
ขอเสียงปรบมือให้เธอหน่อยครับ
หมอจูฮยอน มันเจ๋งมากครับ
- เย่ - ดีมากครับ
ว้าว จูฮยอน
โรงพยาบาลเล็กเกินไป สำหรับผู้มากพรสวรรค์แบบนี้
- เล็กเกินไป - เล็กเกินไป
ไม่พอจะกักขังจูฮยอนไว้ได้
ใครจะไปคิดว่าจะได้ดูการแสดง ที่ตรงกันข้ามกับภาพลักษณ์ของหมอขนาดนี้
หักมุมจริงๆ ครับ
- เท่สุดๆ เลย! - เท่มากค่ะ!
- สุดยอด - ว้าว
(ติ๊ง ติ๊ง)
มีคนแอบซ้อมกีตาร์
(เสียงกีตาร์นั่นมันอะไรกัน)
- ท่านศาสนาจารย์ - แอบเตรียมตัวอยู่
ตอนนี้ท่านศาสนาจารย์ซ้อมกีตาร์อยู่
(งัดฝีมือออกมาโชว์หน่อย)
ตอนนี้เหมาะเลยครับ ต่อจากเพลงปาปารัซซี่
- กดดันมาก - ไม่ใช่ง่ายๆ เลย
แสดงต่อจาก "ปาปารัซซี่"
ต้องทำให้พวกเราเย็นลงครับ
- จริงค่ะ - ใช่ครับ
- งั้นเรามา… - พระเจ้า!
อีกไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์เท่านั้น ว่าที่เจ้าบ่าวของเรา!
(ดงกอนกับท่านศาสนาจารย์ลุกแล้ว)
(ว้าว)
ดงกอนจะร่วมวงด้วยเหรอ
- ครับ - ขึ้นมาเลยครับ
- โน้ตเพลง… - เอาละ
มันดู…
สามคนนี้…
(สามหนุ่มผู้ดูไม่มีพิษมีภัย)
- น่ารักจังเลย - จริงๆ นะ
- น่ารักจังเลย - น่ารักเกินไปแล้ว
- พี่สาวเขาเขินใหญ่แล้ว - จริงๆ นะ
อะไรกันเนี่ย สามคนนั้น
- อะไรเนี่ย - คือ…
- จะทำอะไรกันน่ะ - โธ่เอ๊ย ขอร้องทีเถอะ
จีดงกอนสู้เขา!
สู้เขานะ
ถึงผมจะไม่รู้ว่าพวกเขาจะแสดงอะไร
- แต่การเตรียมตัวดูไม่ธรรมดาเลย - นั่นน่ะสิ
พวกเขาใช้ไมค์สี่ตัวเลย
- ตั้งตารอแล้วนะเนี่ย - เหมือนกันเลย
อยากดูแล้วเนี่ย
โอ๊ย ทนดูไม่ได้จริงๆ นะ
ยินดีต้อนรับครับ ทุกคน
ขอบคุณนะครับ ที่มาอยู่กับเราในวันนี้
- เขินไม่ไหว - ท่านศาสนาจารย์!
นี่ก็เป็นค่ำคืนสุดท้ายที่เราจะได้อยู่ด้วยกันแล้ว
เราควรเล่นเพลงช้าๆ หรือเพลงสนุกๆ ดีครับ
- เอาทั้งคู่เลย! - เล่นทั้งสองแบบเลย!
ถ้าอยากฟังเพลงสนุกๆ ก็ขอเสียงหน่อยครับ
ดีมากครับ หรือไม่…
"ดีมากครับ"
จีเยอึน
ถ้าคิดว่าบรรยากาศตอนนี้มันร้อนแรงเกินไป
และอยากฟังอะไรที่ช้าๆ ลงหน่อย
ก็ขอเสียงนุ่มๆ หน่อยนะครับ
นุ่มๆ นะ
โอเค
งั้นเราคงจะต้องเล่นเพลงสนุกๆ กันแล้วละครับ
ขอเพลงมันๆ หน่อย เอาเลย
ผมคิดว่านี่คือการเดินทางนะครับ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
จะเริ่มร้องเมื่อไหร่เนี่ย
- ทุกคน! - ร้องเลย!
พร้อมจะสนุกไปด้วยกันหรือยังครับ
- พร้อม! - พร้อม!
พร้อมจะสนุกไปด้วยกันไหมครับ
- พร้อม! - พร้อม!
ถ้างั้นเรา…
ลุกขึ้นยืน และร้องเพลงเล็ทส์เทกอะทริปกันนะ
มาเริ่มด้วยการปรบมือกันครับ ปรบมือ!
(เพลงเล็ทส์เทกอะทริป โดยโจยงพิล)
- เอาแบบนี้จริงเหรอ - ตลกจัง
หนึ่ง สอง
- ขึ้นไปบนเนินเขาเขียวขจี - ขึ้นไปบนเนินเขาเขียวขจี
- พร้อมเป้บนบ่าหนึ่งใบ - พร้อมเป้บนบ่าหนึ่งใบ
- ขึ้นไปบนเนินเขาเขียวขจี - ขึ้นไปบนเนินเขาเขียวขจี
(นั่นมันอะไรกัน)
- พร้อมเป้บนบ่าหนึ่งใบ - พร้อมเป้บนบ่าหนึ่งใบ
- ใต้แสงอาทิตย์สีทองสาดส่อง - ใต้แสงอาทิตย์สีทองสาดส่อง
- เทศกาลรื่นเริงเริ่มขึ้น - เทศกาลรื่นเริงเริ่มขึ้น
(ร้องแบบพอประมาณ)
- มุ่งหน้าสู่พงไพรกว้างใหญ่ - มุ่งหน้าสู่พงไพรกว้างใหญ่
- มุ่งตรงไปสู่หุบเขา - มุ่งตรงไปสู่หุบเขา
เมื่อแสงอรุณสาดส่อง
- เมื่อแสงอรุณสาดส่อง - เมื่อแสงอรุณสาดส่อง
- ในยามเช้าตรู่ - ในยามเช้าตรู่
(โยกย้าย)
- ในยามเช้าตรู่ - ในยามเช้าตรู่
(เล่นผิดโน้ตไม่หยุด)
- เสียงอื้ออึงของเมืองใหญ่ - เสียงอื้ออึงของเมืองใหญ่
อะไรกันเนี่ย
- ฝูงชนขวักไขว่ - ฝูงชนขวักไขว่
- ทำไมถึงเล่นผิดไม่หยุดเลยล่ะ - ฝูงชนขวักไขว่
- ป่าคอนกรีตที่มีแต่ตึกสูง - ป่าคอนกรีตที่มีแต่ตึกสูง
(เละเทะไปหมด)
- หนีจากทุกอย่างกันเถอะ - พร้อมกันนะ!
- "จงตาม" - พร้อมกันนะ
- จงตามเสียงสะท้อนที่เธอได้ยิน - จงตามเสียงสะท้อนที่เธอได้ยิน
- ไปหาลำธารที่ไหลรินในหุบเขา - ไปหาลำธารที่ไหลรินในหุบเขา
- ไม่ได้คึกเลยสักนิด - ไปยังที่แห่งนั้น
- ทำไมกีตาร์เป็นแบบนั้นล่ะ - ออกเดินทางกันเถอะ
อีกรอบนะครับ "จงตาม"
- จงตามเสียงสะท้อนที่เธอได้ยิน - จงตามเสียงสะท้อนที่เธอได้ยิน
- ไปหาลำธารที่ไหลรินในหุบเขา - เลิกเล่นมั่วได้แล้ว!
- ไปยังที่แห่งนั้น - ไปยังที่แห่งนั้น
- ออกเดินทางกันเถอะ - ออกเดินทางกันเถอะ
(น้ำตาเล็ด)
ปิดพลุซะ!
ขอบคุณครับ
ไหนคุณบอกว่าจะเล่นเพลงสนุกๆ ไง
ทำไมถึงเล่นผิดโน้ตตลอดเลย
โอ๊ย อารมณ์เสียชะมัดเลย
โอ๊ย จริงๆ เลย
โอ๊ย มัน…
จะถามไปเพื่ออะไรเนี่ย
เฮ้อ มันไม่ได้คึกอะไรเลย
โอ๊ย
ถึงได้ขำหนักขนาดนี้ไง
จีเยอึนก็หัวเราะแทบตายเหมือนกัน
- อายเหรอ - ก็มัน…
ฉันอายจริงๆ ค่ะ ฉันขายหน้าแทนเขาจริงๆ
ฉันไม่รู้ว่าเขาไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงได้ขึ้นไปทำการแสดงบนนั้น
การแสดงของสามคนนั้นน่ะ
จะเป็นช่วงเวลาน่าจดจำที่สุดเหตุการณ์หนึ่ง ในเส้นทางสายวาไรตี้ของผมเลยครับ
เป็นการแสดงเพลงเล็ทส์เทกอะทริป ที่ชวนให้คึกน้อยที่สุดแล้ว
เพิ่งเคยได้ยินครั้งแรกเลยครับ
แต่ผมชอบอะไรแบบนั้นมากนะครับ
มันคือบรรยากาศของจริง
พวกเขาตลกจริงๆ ครับ
ทั้งโลกพากันตกตะลึงไปแล้วครับ
(การแสดงที่ช็อกคนทั้งโลก)
เพลงเล็ทส์เทกอะทริป
มันเศร้าแบบนี้เสมอเหรอครับ
คนที่กำลังจะเดินทางไปเที่ยว คงยกเลิกแผนกันเลย
เครื่องบินคงกลับลำกลางอากาศ
พระเจ้า!
ขอบคุณพระเจ้า
- ที่ประทานพี่น้องทั้งสามมาให้เรา - ขอขอบพระเจ้าอีกครั้งครับ
ขอบคุณมาก
- อาเมน - อาเมน
(อาเมน)
ไลน์อัปดีงามมาก พวกเขาดันขึ้นแสดงต่อจาก "ปาปารัซซี่"
เยี่ยมไปเลย
มันตลกมากเลย
ทุกอย่างเดือดขึ้นเรื่อยๆ ในวันเสาร์สุดเร่าร้อน
เอาละครับ ต่อไปเป็นการแสดงคู่
- ลุยเลย! - จัดไป!
จะทำยังไงดี
- เตรียมอะไรมา - จะเอาอะไรมาโชว์เหรอ
ขอเสียงปรบมือให้ทั้งสองท่านด้วยครับ!
- แต่เรายังไม่พร้อมเลย - อะไรน่ะ
- ไปเลย ลุยเลย - สุดยอด
ต่อจากเมื่อกี้ อะไรก็สนุกหมดแหละ
- จะทำยังไงกันดี - อะไรก็ทำให้เราคึกได้หมด
- ทำยังไงดี เรา - ใช้ไมค์ไหมครับ
- ไม่ค่ะ เราแค่จะเต้น - ไม่ต้องครับ
- จริงเหรอ - ค่ะ แต่เต้น…
จริงเหรอ
- เราจะด้นสดกันครับ - เป็นการด้นสด เราไม่ได้เตรียมมาเป๊ะๆ
- ไม่เป็นไรครับ - ค่ะ
(คู่รักคู่เดียวที่บ้านพัก)
(เขินเล็กๆ)
(และหวานซะ)
(คู่ที่ตัวติดกันอย่างเป็นทางการของบ้านพัก)
คู่นี้เป็นคู่รักคู่เดียวของเรา มาดูกันว่าคู่นี้จะโชว์อะไรให้เราดูนะครับ
- ปรบมือหน่อย! - ฉันจะเต้นแล้วหลบออกมา
ที่รักก็ก้าวออกมานะ
- โอเคๆ - น่ารักจังเลย
(ยอดงกยู อายุ 34 ปี พัคคโยยอง อายุ 30 ปี)
- อะไรน่ะ - โอ๊ะ อะไรน่ะ
- อะไรเนี่ย - เดี๋ยวสิ อะไรน่ะ
นี่!
อะไรน่ะ
(เพลงต๊อกต๊อกต๊อก โดยอีฮโยรี)
- อะไรน่ะ - โอ๊ะ อะไรน่ะ
- อะไรเนี่ย - เดี๋ยวสิ อะไรน่ะ
นี่!
เอ๊ย
- ไม่นะ! - อะไรน่ะ
อะไรกันเนี่ย
อะไรเนี่ย
- อะไรน่ะ - เดี๋ยวนะ
(ช็อก)
- แบบนี้มันใช่แล้วเหรอ - เต้นเก่งนะเนี่ย
โอ้ๆ
- อะไรกันเนี่ย - เต้นเก่งจัง
(ไปเด้งอยู่กับพื้น)
(คิดว่าฉันทำไม่ได้เหรอ)
(หางม้าใบพัด)
ทำอะไรกันน่ะ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
อะไรเข้าสิงน่ะ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
(เต้นแบบอะไรก็ฉุดไม่อยู่)
(คึกเกินเบอร์)
โอ๊ย
คุณพระ!
(เกิดการปะทะกันเล็กน้อย)
เขาอินจนไม่สนอะไรแล้ว
(อินจัดไม่สนอะไรแล้ว)
- นี่คือธาตุแท้ของพวกเขาเหรอ - ฉันช็อกเลย
(งัดออกมาให้หมด)
ตัวตนจริงๆ คือแบบไหนกันแน่เนี่ย
(ปลดปล่อยพรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่)
ว้าว สุดยอดเลย
- ต๊อก ต๊อก ต๊อก - ต๊อก ต๊อก ต๊อก
- ว้าว เต้นเก่งจริงๆ แฮะ - เต้นเก่งเกินไปแล้ว
(หางม้าใบพัดจัดให้ชมกันอีกรอบ)
(จับแฟนเหวี่ยงโครม)
โอ๊ย ต้องเจ็บแน่เลย
สุดยอด สุดยอดจริงๆ
ปรบมือครับ ปรบมือ นี่!
ว้าว บ้ามาก
- บ้ามากเลย - อะไรเนี่ย
เท่มาก ว้าว สุดจริง
ตอนเธอเดินออกมา ผมนึกว่าบริทนีย์ สเปียร์ส
- เก่งมากเลยนะเนี่ย - ว้าว เห็นพวกเขาไหมครับ
(คำนับ)
แล้วก็นะ
ตอนเต้นๆ กันอยู่ ก้นเขากระแทกปากเธอด้วย
- จริงด้วย - โธ่ เจ็บแย่เลย
ไม่เป็นไร
ไม่ช้าไปหน่อยเหรอ
ปกติ พวกคุณสองคนเต้นกันอยู่แล้ว
หรืออยู่ชมรมเต้นหรือยังไงเหรอ
- ปกติเราก็ประลองเต้นกันอยู่แล้วค่ะ - เราประลองเต้นกันตลอดครับ
เอาจริงนะ ลูกตาผมแถบหลุดจากเบ้าเลย
- ผมนี่เหวอไปเลย - ชวนช็อกจริงๆ นะ
นึกว่า "ปาปารัซซี่" ช็อกแล้วนะ
(การแสดงชวนช็อกของคู่ดงกยู คโยยอง)
จนถึงตอนนี้
วันนี้ไหลลื่นสุดๆ เลย
อยากขึ้นมาร้องเพลงมิลก์เชกไหม
(เราจะได้ฟังมิลก์เชกเป็นเพลงต่อไปเหรอ)
เอาเลย ลุยเลย
- มิลก์เชก! - มิลก์เชก!
- เอาเลย มิลก์เชก! - มิลก์เชก
(มิลก์เชกเป็นเพลงฤดูร้อนจังหวะสนุกๆ ที่จีเยอึนและจีซอกจินปล่อยออกมาในปี 2025)
- จีเยอึน! - จีเยอึน!
(อ้าปากตะโกนชื่อพี่สาวตัวเองไม่ได้)
แต่ว่าฉันน่ะ
ไม่เคยร้องสดมาก่อนเลยค่ะ
- อยากให้เปิดเออาร์ช่วยเหรอ - ค่ะ
เธอจะร้องคลอไปกับเออาร์นะครับ
(ฉันไม่ได้จะสื่อแบบนั้นนะ)
- ไปเลย ลุยเลย ลุย - ไฟท์ติ้ง!
- ช่วยเปิดเออาร์คลอให้ด้วยนะคะ - ครับ เออาร์
- เราจะเปิดให้ครับ - มิลก์เชก
ปกติฉันก็ร้องเพราะอยู่นะคะ
แต่วันนี้เสียงฉันไม่ค่อยปกติเท่าไร
- เราเข้าใจ - พวกเราเข้าใจอยู่แล้ว
- เราเข้าใจ - เธอน่ารักมากเลย
(เพลงมิลก์เชกโดยชุงจูจีชี่ จีซอกจินและจีเยอึน)
ตอนยังเด็ก สิ่งที่ฉันชอบยิ่งกว่าลูกกวาด…
สิ่งที่ฉันชอบ…
(หลุดขำ)
(แฟนแคมดงกอน)
- ก้อนเมฆสีขาว - น่ารักมากเลย!
(ดงกอน พี่สาวนายมาแล้วนะ)
(ลิปซิงค์ต่อหน้าน้องชายอย่างมืออาชีพ)
ดื่มมิลก์เชกสิ คึกคักกันหน่อย
มิลก์เชก ทำให้มันพิเศษ
ฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งปาก
ราวกับลูกโป่งในฤดูร้อน
- ล่องลอยไปบนท้องฟ้า - โอ๊ย ตายแล้ว
(ใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว)
ดงกอนทนดูไม่ได้
(เหม่อมองไปบนท้องฟ้าไกล)
เขาดูไม่ได้
มิลก์เชก
(จบปุ๊บ ลงเวทีปั๊บ)
น่ารักมากเลย!
(น่ารักสุดใจ)
ทำได้ดีมาก
- เหมือนได้กินจริงๆ เลย หวานมาก - น่ารักมากเลย
เป็นการแสดงที่ดีมากครับ แต่ดงกอนทำเอาผมขำท้องแข็งเลย
เขาเหม่อมองไปไกลเลย
(เหยื่อเพียงรายเดียวของการแสดง)
เขาเหม่อไปไกลมาก
อูซอก มาร้องเพลงซัดเดนชาวเออร์สิ
(ชาวเออร์ที่คาดไม่ถึงนี่แหละ เด็ดสุด)
จริงดิ เอาจริงเหรอ
- บยอนอูซอก! - บยอนอูซอก!
(ขำก๊าก)
- บยอนอูซอก! - บยอนอูซอก!
- โอ๊ย - บยอนอูซอก!
อูซอก ไม่ได้ฟังมานานแล้ว
- ลุยเลย! - ขึ้นมาเลย อูซอก
ผมคิดว่า "โอ๊ย ซวยแล้ว"
เพราะความเหนื่อยล้ามันสั่งสม มาตลอดสามวันที่ผ่านมา
มันยากที่จะดูแลให้ร่างกายอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด
อากาศที่นี่บริสุทธิ์มาก
- วันนี้คอฉัน… - ดีจริงๆ ค่ะ
เช้านี้ตอนผมตื่นมา ผมคิดว่า "ทำไมเจ็บคอจัง"
ต้องขึ้นไปข้างบนแป๊บ
ผมเลยรีบจิบเทราฟลูเลย
แต่ผมก็ยังเจ็บคออยู่
แต่ผมจะไม่ร้องได้ยังไง
- กัปตันทีม - ลุยเลย กัปตันทีม
กัปตันทีมเรา!
บ้าไปแล้ว ลุยเลย บยอนอูซอก
ไม่ต้องกดดันนะ ยังไงนายก็กินขาดอยู่แล้ว
- ไม่มั่นใจเลยครับ ผมจะลองร้องท่อนแรก - ท่อนแรกนะ
ไม่ต้องกดดันนะ
ฉันเข้าใจเขาเลย เข้าใจจริงๆ
ผมขอใช้ไอ้นี่ได้ไหมครับ
- ผมถอยไม่ได้แล้ว - แน่นอน ได้เลย
เขาจะร้องจริงจังไปเลย
นี่เป็นครั้งที่สองที่ใช้ขาไมค์
ตอนเราออกทริป…
บริทนีย์ สเปียร์สของเราถึงกับลุกขึ้นยืนเลย
- บริทนีย์ สเปียร์ส - ฉันนั่งไม่ติดจริงๆ ค่ะ
การแสดงระดับนี้จะนั่งลงได้ยังไง
โอ๊ย ตายแล้ว
- ซอนแจ! - ซอนแจ!
ซอน ซอนแจเหรอ
หล่อที่สุดเลย!
- พี่อูซอก! - สู้เขานะ!
(การแสดงระดับนี้นั่งดูไม่ได้แล้ว)
จะทำยังไงดีเนี่ย
- จะทำยังไงดี - ตายแล้ว
(เพลงซัดเดนชาวเออร์ โดยวงอีคลิปส์ จากซีรีส์ข้ามเวลามาเซฟเมน)
ฉันหวังว่ามันจะไม่หยุดลง
ผมได้มีช่วงเวลาดีๆ ร่วมกับทุกคนครับ
ลาก่อนนะ
(หลังส่งแขกกลุ่มที่ 1 ที่สนิทกันแล้ว)
สุดท้าย เราก็เป็นพระเจ้าเหมือนกัน
(ทีมงานเองก็เปลี่ยนไป)
พี่ ผมว่าผมจับจังหวะได้แล้วละ
(ในที่สุดก็ได้สงบสุขสักที)
(ทักทายแขกกลุ่มที่ 2 อย่างมั่นใจ แต่แขกกลุ่มนี้เป็นยังไง)
นี่ เดี๋ยวนะ
มากันเยอะจัง
แขกเยอะมากเลย
(อะไรๆ ก็ยากเย็นขึ้นกับแขกกลุ่มที่ 2)
(ทำอาหารลำบากลำบนขึ้น)
วันนี้ต้องรับบทหนักแน่เลย
(ทำความสะอาดยากเย็นขึ้น)
ช่วยตั้งสติหน่อยเถอะ
ตั้งสติหน่อยสิ
หุบปากไปเลย
(ในที่สุดทีมงานก็สติหลุดเหรอ)
โธ่เอ๊ย ทำไมฉันถึงตกลงรับงานนี้นะ
(ขณะที่จวนเจียนจะเททุกสิ่ง)
(ความช่วยเหลือก็มาถึง)
เรามาถึงแล้ว
เราจำเป็นต้องมาจริงๆ เหรอ
- นี่ใครเหรอครับ - นี่พี่ฮโยรีเอง
(อีฮโยรีและอีซังซุนมาเสริมทัพ)
ไม่มีปัญญาทำรายการคนเดียวแล้วเหรอ
ดีแล้วไม่ใช่เหรอที่ได้ฮโยรีกับซังซุนมาช่วยน่ะ
(ความช่วยเหลือจากมืออาชีพ)
เรามีพันธมิตรที่พึ่งพาได้แล้ว
ได้พักหายใจหายคอสักที
- เดี๋ยวฉันจัดการเอง - พี่ก็ดีแต่พูดนั่นแหละ
(มืออาชีพที่ฟาดแจซอกอย่างหนัก)
- ข้างล่างโน่น - เธอไม่เปลี่ยนไปเลยสินะ
- เรามีอะไรใหม่ให้กลุ่มที่สองครับ - ผมอยากลองนี่มาตลอด
(การพูดไม่หยุดที่อัปเกรดไปอีกขั้น)
(สนุกสุดเหวี่ยง)
ไม่ได้ทำมานาน สนุกสิท่า
(ป่วนได้ไม่ต้องยั้ง)
(และช่วงเวลาซึ้งๆ)
กลุ่มที่สองต่างกับกลุ่มที่หนึ่งโดยสิ้นเชิง
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก)
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล ยสิ้นเชิง