(ยินดีต้อนรับ)
นี่ ดูสิ
พวกเขามาแล้ว
- พวกเขาอยู่นั่น - มากันแล้ว
- สวัสดีครับ - โอ้โฮ
(แขกอีก 9 คนมาถึง)
- สวัสดีครับ - ยินดีต้อนรับครับ
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - คุณมาคนเดียว
ใช่ค่ะ ฉันมาคนเดียว
- สวัสดีครับ - ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ
สวัสดีครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
- เฮ้ย! - อย่าสลับกระเป๋ากันนะ
เฮ้ย!
(เซอร์ไพรส์)
อะไรอีก
(พวกเขารู้จักกันเหรอ)
- โทษครับ - สวัสดีครับ
- เดี๋ยวก่อน เยอึน…
รู้จักเขาเหรอ
- รู้จักเขาเหรอ - นั่นน้องชายฉันเองค่ะ
- จริงเหรอ - น้องชายเหรอ
จริงค่ะ เขาเป็นน้องฉัน
- ฉันเพิ่งเห็นนาย… - อะไรเนี่ย
- เอาจริงดิ - ทำไมนายไม่บอกฉัน
(เมินหน้าหนี)
อย่าลืมว่าเขาเป็นแขก
ทิ้งของไว้ตรงนี้แล้วรอก่อนครับ
ทุกคนครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ
ปรบมือหน่อยครับ!
เดี๋ยวนะ ตรงนี้มีกันกี่คนนะ
สี่ ห้า…
- คิดว่าอยู่ครบทุกคนแล้วครับ - งั้นก็โอเค
- มาฟังคำแนะนำเรื่องที่พักกันก่อนนะครับ - ครับ
เราจะสรุปสั้นๆ
เชิญทางนี้เลยครับ
วางกระเป๋าไว้ตรงนี้แหละครับ
(ในที่สุดพวกเขาก็ก้าวเข้าสู่สนาม)
ฉันว่าสองคนนั้นเป็นแฟนกันนะ
มีคนเป็นแฟนกันอีกคู่แล้ว
น้องชายฉันมาที่นี่จริงนะคะ
- น้องชายเธออยู่ที่นี่ - ไหนครับ เขาอยู่ที่นี่เหรอ
ตื่นเต้นจัง ให้ตายสิ
- เธอคงอึดอัดแย่เลยสิเนี่ย - อึดอัดมากค่ะ!
- ทำไมเขาไม่บอกฉัน - ฉันไม่อยากเป็นเธอเลย
เป็นอะไรที่อึดอัดสุดๆ เลย
- ฉันไม่ชอบแบบนี้จริงๆ - แย่ชะมัด
ฉันอยากกลับบ้านแล้วเนี่ย
เอาละ ทุกคนครับ
เชิญทางนี้ครับ
อะไรน่ะ นั่นเวทีเหรอ
ไม่ เดี๋ยวนะ
(โพเดียม ไม่ใช่เวที)
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก)
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก อันดับแรก: แนะนำที่พัก)
(ย่ำ ย่ำ)
- ตลกจัง - นี่ไม่ใช่ค่ายฝึกนาวิกฯ ใช่ไหมเนี่ย
แม่เจ้า
- โห - นั่นที่ของพระราชาเหรอ
เอาละ ทุกคน ขอต้อนรับสู่บ้านพักของแจซอกครับ
ยูแจซอก!
- ยูแจซอก! - ยูแจซอก!
- ทุกคนครับ - ยูแจซอก!
ที่นี่ไม่ใช่ม็อบนะครับ
นี่ไม่ใช่ที่ที่จะทำแบบนั้น
- เอาละ ทีมงาน ช่วยก้าวออกมาข้างหน้าด้วย - ได้ครับ!
เอาละครับ
ผมขอแนะนำให้รู้จักกับทีมงาน ที่บ้านพักของเราทีละคนนะครับ
คนแรก
ขอเสียงต้อนรับคุณอีกวางซูครับ
(ยุง)
หล่อจุงเบย!
(เก๊กหน้าหล่อ)
ต่อไปเป็น
ทีมงานของเราอีกคน
- คุณบยอนอูซอกครับ - สวัสดีครับ
(บ้าไปแล้ว)
ว้าว
หล่อจึ้งเลย
เอาละ
คนสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด คุณจีเยอึนครับ
สวัสดีค่ะ
น่ารักจัง!
จีเยอึน!
(เขิน)
- จีเยอึน! - ก่อนที่เราจะไปกันต่อ
ขอผมบอกข่าวชวนอึ้งหน่อยนะครับ
ได้ข่าวว่าน้องชายคนเล็กของคุณจีเยอึนมาที่นี่ด้วย
(การมาเยือนสุดเซอร์ไพรส์)
(ช็อก)
- หน้าเหมือนกันเลย - หน้าเหมือนกันจริงๆ
- เขามาทำไมก่อน - เอาละครับ
อย่างที่เห็น วันนี้อากาศดีมากนะครับ
- ใช่! - จัดไป เทพธิดาฟ้าฝน!
อย่างกับว่าท้องฟ้ากำลังต้อนรับพวกคุณทุกคน สู่บ้านพักของเราเลยนะครับ
ดูท้องฟ้าสีฟ้าสดใสนั่นสิครับ
สุนทรพจน์ครูใหญ่ชัดๆ
เมื่ออากาศที่เย็นสบาย
- เหลือเชื่อ - มารวมกับพลังของพวกคุณ
ถือเป็นการเริ่มต้นการเข้าพักที่บ้านพักของเรา ที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว
ยินดีต้อนรับทุกคนจริงๆ ครับ
ยินดีต้อนรับ!
- ยินดีต้อนรับสู่บ้านพักของยูแจซอก! - เอาละ
- คุณอีกวางซู - ครับ
- เบาๆ หน่อยครับ - เรากำลังจะเริ่ม
ผมเลยบิวต์อารมณ์หน่อย
(ครูฝึกจอมเฮี้ยบ / สายบิวต์)
เอาละ ก่อนอื่นเลย
กฎของบ้านพักง่ายกว่านี้ไม่มีอีกแล้วครับ
ผมได้ส่งข้อความคุยกับพวกคุณบางคนไปก่อนหน้านี้
แต่ผมไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับพวกคุณเลยนะครับ
(เขารู้แค่ชื่อ ไม่รู้มากกว่านั้น)
- ที่บ้านพักของเรา - ครับ
เราจะไม่ถามหรือเผือกข้อมูลส่วนตัวของคุณ
การรู้ทุกอย่างตั้งแต่แรก
มันไม่เหมือนกับการค่อยๆ ทำความรู้จักกัน เมื่อเวลาผ่านไป
ผมไม่อยากให้เราตัดสินไปเอง จากข้อมูลพื้นฐานของคนคนนั้น
หลังจากที่เราสร้างความไว้ใจระหว่างเราแล้ว
คุณเลือกที่จะบอกรายละเอียด ถ้าคุณต้องการได้และเมื่อคุณต้องการได้
(นั่นไม่ได้แปลว่าพวกเขาจะไม่สงสัย)
ผมว่าที่นี่ต้องมีเชฟอยู่แน่ๆ
คุณอยู่วงการแฟชั่นรึเปล่าครับ
ผมว่าเขาออกกำลังกายแน่ๆ
(เตรียมฟังการเดาแบบกาวๆ ได้)
เราจะไม่ถามหรือเผือกข้อมูลส่วนตัวของคุณ
ถ้าคุณไม่ชอบข้อตกลงนี้ ก็สามารถกลับไปได้นะครับ
เอาละครับ
ในเมื่อทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว
- ได้เวลาให้คำปฏิญาณบ้านพักแล้ว - อันนี้ตลกอะ
มีคำปฏิญาณด้วยเหรอ
- มาเข้าแถวกันครับ - ได้
(ครูฝึกปฏิบัติการแล้ว)
พวกคุณจำได้ด้วยว่าต้องทำยังไง
- จัดแถว - ยกแขนไว้แบบนี้
ยืนสองแถวนะครับ
(2 แถวเหรอ)
- สองแถวเหรอ - สองแถวเหรอ
- ไม่ ถูกแล้ว - อ้อ โอเค
- สี่แถวๆ - สี่แถว!
- ใช่ สี่แถว - ทุกคน ตั้งสี่แถว!
- สี่แถว - ขอคนนึงตรงนี้
ใช่ คุณมายืนข้างหน้าได้ครับ
- ทุกคน เข้าแถวให้ตรงนะครับ - โอเค
เจ๋งเลยครับ
พวกคุณไม่ได้เข้าแถวสี่แถว กันมาสักพักแล้วใช่ไหมครับ
- ใช่! - พวกเขาตอบพร้อมเพรียงกันเป็นครั้งแรก
ถ้าอย่างนั้นก็มาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ
(แจซอกเขียนคำปฏิญาณด้วยตัวเองเมื่อเช้า)
(ฉันคือลูกสุดที่รักของพ่อแม่)
พูดตามผมหลังจากผมพูดว่า "ฉันขอปฏิญาณ" นะครับ
"ฉันขอปฏิญาณ"
- "ฉันขอปฏิญาณ" - "ฉันขอปฏิญาณ"
"ฉันขอปฏิญาณว่าจะทำสิ่งต่อไปนี้
เพื่อให้มีความสุขที่บ้านพักของแจซอก"
"ข้อหนึ่ง
แขกคือพระเจ้า
และตัวฉันเองก็เช่นกัน"
เมื่อก่อนคติพจน์คือ "ลูกค้าคือพระเจ้า"
การบริการด้วยใจและเป็นมิตร…
แน่นอนว่าทีมงานและตัวผมจะจำเรื่องนี้ให้ขึ้นใจ
แต่ผมก็หวังว่าแขกของเรา จะเคารพและมีมารยาทกับเราด้วยเหมือนกัน
ยังไงเราทุกคนก็มีค่าครับ
"แขกคือพระเจ้า
และตัวฉันเองก็เช่นกัน"
(กริบ)
- พอ "เช่นกัน" แล้วพูดได้เลยครับ - ได้
(เข้าใจแล้ว!)
"แขกคือพระเจ้า"
- "และตัวฉันเองก็เช่นกัน" - "ฉันเองก็เช่นกัน"
พวกเขาควรพูดตามคุณไม่ใช่เหรอ
- ใช่ พอผมพูดจบก็ตาพวกคุณ - พูดต่อจากเขานะครับ
ต้องให้พูดซ้ำอีกกี่รอบเนี่ย
- ขอโทษครับ - ขอโทษค่ะ
เอาละ "ข้อหนึ่ง
แขกคือพระเจ้า
และตัวฉันก็เช่นกัน!"
- "ฉันก็เช่นกัน!" - นั่นแหละ
- "ข้อหนึ่ง ฉันคือ…" - "ข้อหนึ่ง!"
ไม่ อย่าพูด "ข้อหนึ่ง" สิ
- อย่าพูด "ข้อหนึ่ง" เหรอ - อย่าพูด "ข้อหนึ่ง"
- พูดแค่ช่วงท้าย - ระบุให้ชัดเจนหน่อยสิ
"ข้อหนึ่ง ฉันคือสุดที่รักของพ่อแม่"
- "สุดที่รักของพ่อแม่" - "สุดที่รักของพ่อแม่"
"และคุณก็เช่นกัน!"
- "คุณก็เช่นกัน!" - "คุณก็เช่นกัน!"
"ในช่วงสามวันที่อยู่ที่นี่ ฉันจะจัดเต็มไม่มีกั๊ก
จะคุยให้ฉ่ำ เล่นให้สุด และทำตัวไร้สาระให้เต็มที่ไปเลย"
"เดือนตุลาคม ปี 2025
โดยแขกทุกคนที่บ้านพักของแจซอก"
แถวตรง!
- แถวตรง! - แถวตรง!
ตกใจหมดเลย
"ฉันคือสุดที่รักของพ่อแม่" ประโยคนี้กระแทกใจผมสุดๆ เลย
ตอนที่เขาพูดว่า "มาเริ่มกันเลยดีกว่า"
มันเหมือนสวิตช์ในตัวถูกเปิดขึ้นมาเลย
มันเหมือนเขาพูดว่า "ปล่อยวางทุกอย่างและแค่สนุกก็พอ"
(เป็นปลื้ม)
เดี๋ยวนะ
เราต้องเก็บกวาดของพวกนี้ด้วยนะ
- เดี๋ยวนะ - จะยิงมาเยอะแยะเพื่อ
เอาละ
ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว
กัปตันทีมของเราก็เหมือนกัน
ดังนั้นคุณจะเป็นลูกทีมของพวกเขา
และกัปตันแต่ละคนก็จะมีทีมของตัวเอง
มาจัดกลุ่มทุกคนกันดีกว่านะครับ
กัปตันทีมช่วยหันหน้ามาหาผมด้วยครับ
- เอาแล้วเหรอ - ใช่
ถอยหลังไปนิดนึงครับ
จำไว้ว่านี่ไม่ใช่การวัดความนิยม
- เป็นแค่การเลือกส่วนตัว - เป็นการตัดสินใจส่วนตัว
- อยากพูดอะไรไหมครับ - ครับ
- ได้ครับ - เครียดแล้วอะ
สวัสดีทุกคน ผมอีกวางซูครับ
(ขอบคุณ)
ถ้าคุณมาอยู่ทีมผม
ผมรับประกันว่า
คุณจะมีอิสระและผ่อนคลาย
ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่
คุณจะไม่ต้องกระดิกนิ้ว…
โกหกชัดๆ
จนถึงวันที่คุณกลับบ้านเลย!
(บ้าคลั่ง)
- อีกวางซู! - อีกวางซู!
(เชื่อใจผมได้)
ต่อไป คุณบยอนอูซอก
เขาโกหกทั้งเพครับ
แต่สำหรับผมเนี่ย
ผมทำให้คุณไม่ต้องกระดิกนิ้วได้จริงๆ
ผมจะทำ
ให้เต็มที่เลยครับ!
(เราเชื่อมั่นในเขา)
- บยอนอูซอก! - บยอนอูซอก!
เขาก็โกหกทั้งเพเหมือนกันค่ะ
ฉันนี่แหละคือคนที่จะทำให้พวกคุณ ไม่ต้องกระดิกนิ้วได้จริงๆ
เราจะเปิดอกคุยกันอย่างลึกซึ้งด้วย เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหมคะ
รวมทีมกับน้องชายเลย!
เอาจริงดิ
เอาละ พร้อมไหม
กัปตันทีม หันหน้ามาหาผมด้วยครับ
เอาละ เลือกตามความรู้สึกเลย
คิดดูว่ากัปตันคนไหน ที่คุณอยากอยู่ที่นี่ด้วยสามวันสองคืน
- ค่า! - แล้วไปยืนข้างหลังคนนั้นนะครับ
เอาละ พร้อมไหม
หนึ่ง สอง สาม เลือกกัปตันเลยครับ
- คุณจะเลือกใครเหรอ - กวางซู
- เราเลือกใครดี - แล้วแต่นายเลย
พี่อูซอกเป็นตัวเลือกเดียวของเรานะ ฉันว่า
ถ้าคุณมาอยู่ทีมผม
ผมจะให้เงินคุณครับ
ผมขอพูดอีกทีได้ไหมครับ
- ฉันจะร้องไห้จริงๆ แล้วนะ - เชิญเลือกเลยครับ
กัปตันทีมอย่าหันกลับไปมองนะครับ
(ทางนี้หรือทางนั้น)
- เอาไงกันดี - พาเขาไปกับเราด้วยเถอะ
(ลากหนี)
(กลั้นขำสุดฤทธิ์)
- ไม่เอาน่า เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - อย่าแอบดูครับ
ใครจะคิดว่าเราจะเริ่มต้นแบบนี้
- โห แต่นี่มัน… - มันโหดร้ายไหม
มันโหดร้ายไหมคะเนี่ย
โห นี่มัน…
- ได้โปรด - พร้อมดูรึยังครับ
- นับสามแล้วหันไปนะครับ - ทำไมผมกลัวจัง
- ถ้าไม่มีเลยสักคนล่ะ - หนึ่ง
สอง สาม
(เย่)
(ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเพียบ)
- ขอบคุณครับ - อีกวางซู!
สาม
โอ้…
(น้องชายก้มหน้างุดๆ)
นายมาทำไมเนี่ย จริงๆ นะ มาทำไม
- ฉันไม่ชอบเลย! - ครอบครัวของคุณคงชอบใจน่าดู
เดี๋ยวนะ น้องชายของเยอึนน่ะ
พวกเขาเป็นเพื่อนคุณรึเปล่า
- เป็นพี่ครับ - อ๋อ
จริงดิ ดีจัง
เอาละ พวกเขาเลือกแล้ว กัปตันทำอะไรไม่ได้นะครับ
ทางนี้ห้า… และ…
หกคน
ทั้งหมดเจ็ดคนเหรอ
เจ็ดคน
(กวางซูคือมิสเตอร์ป็อปปูล่า)
ดูเหมือนพวกคุณเลือกคนที่ควบคุมได้ง่ายที่สุดนะ
ลูกทีมผมจะมาควบคุมผมเพื่อ
เอาละ ทุกคน
อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ เราจะทำกิจกรรมง่ายๆ กัน
ไม่มีอะไรใหญ่โตนะครับ
- กัปตัน พวกคุณต้องทำให้ดีนะครับ - ครับ!
ทีมที่ชนะเกมนี้
จะได้เข้าที่พักเป็นทีมแรก
และได้เลือกว่าเตียงไหน
ที่พวกเขาอยากจะนอน
(เกมชิงสิทธิ์เลือกที่นอนก่อนใคร)
- ลุยกันเลย! - คุณทำได้!
โอ้ นี่มัน…
- ผมเชื่อในตัวคุณครับ - กัปตันจะทำได้ดี
- กัปตันฟังนะครับ - ครับ
จากนี้ไป
กัปตันทีมคนแรก
ที่จำและพูดชื่อลูกทีมทุกคนได้คือผู้ชนะครับ
แค่ชื่อแรกเท่านั้น
- อันนี้ง่ายอยู่ - คุณอูซอกเป็นนักแสดง
- ชื่ออะไรคะ - คิมฮโยจุงครับ
- ฮโยจุงเหรอ - ผมคิมซองจุนครับ
ฮโยจุงกับซองจุน
- ฉันอิมโบราค่ะ - โบรา
- แชลิน - แชลิน
แชลินกับโบรา
ง่ายมากเลย ซองจุน ฮโยจุง ใช่ไหม
- แค่ชื่อแรก ก็ฮโยลิม - ฮโยลิม
- จุนฮยอก - จุนฮยอก
- อีแอยอง - แอยอง
- ฉันอึนจองค่ะ
- อึนจอง - ถ้าพร้อมแล้ว มาเลยนะครับ
- ฮยองซอน - ฮยองซอน
- จุนซอง - จุนซอง
ผมยังไม่ได้สักชื่อเลย
- ฮโยลิม - แป๊บนะครับ
เรามีคนเยอะ
- แจยองครับ - ทีมเราเยอะสุด
- แจยองเหรอ - ครับ
- จูฮยอน - แจฮยอง จูฮยอน
- ดงกยู - ดงกยู
คโยยอง คโย…
- คโยเหมือนเกียวโต - คโยยอง
- คารัม - ถ้าพร้อมแล้ว มาเลยนะครับ
- คารัม - แจซอง
- ครับ
- อึนแท - โอเค อึนแท
ถ้าพร้อมแล้ว มาเลยนะครับ
- รายชื่อเราสั้นกว่า - พร้อมไหม โอเค
จีดงกอน คิมฮโยจุง
คิมซองจุน อิมโบรา และอิมแชลิน
ครับ ทีมเยอึน ถูกต้อง!
(ทีมเยอึนผ่านตั้งแต่ครั้งแรก!)
ครับ ทีมเยอึน ถูกต้อง!
(ทุกคนดีใจ ยกเว้นน้องชายเธอ)
เราไม่มีเวลาทำแบบนี้
ฮโยลิม แอยอง ฮยองซอน
- ฮยองซอน - จุนซอง
ผมขอโทษจริงๆ แต่ผมคิดว่าผมทำไม่ได้
- ไม่นะ - ไม่
- อย่ายอมแพ้สิ - อย่ายอมแพ้
- ครับ
- บยอนอูซอก - อย่ายอมแพ้
ฮโยลิม
แออึน ฮยองซอน…
- แอยอง - แอยอง
โอเค ไม่ผ่าน
- ขอผมลองบ้าง - โอเค!
ผมได้แล้ว
แจยอง แจซอง
จูฮยอน
ดงกยู
เกี๊ยวซ่า…
(เกี๊ยวซ่าเหรอ)
- เกี๊ยวซ่าเหรอ - ไม่ผ่าน
- ไม่ผ่านนะครับ - ผมขอโทษ
คุณเรียกเธอว่าเกี๊ยวเหรอ
- แอยอง - แอยอง
- ฮยองซอน - ยังท่องอยู่อีกเหรอ
เมื่อไหร่จะลองเนี่ย
ผมจำได้หมดแล้ว ผมพูดแทนได้ไหม
- ฉันอยากอาสา - ฉันเอง
ถ้าพร้อมก็เริ่มนะ
ฮโยลิม แอยอง ฮยองซอน
- ผิด! - ผมบ้าง!
- ไม่นะ - เอาเลย
แจซอง แจฮยอง
จูฮยอน ดงกยู
คารัม อึนแท และคโยยอง
- ถูกต้องคร้าบ! - โอเค!
- อีกวางซู! - อีกวางซู!
(รอดจากที่โหล่แล้ว)
(ที่โหล่ คอนเฟิร์ม)
ตลกไม่ไหวแล้ว
- เราจะนอนที่นี่ - เราจะนอนที่นี่แหละ
- ไม่มีทาง - คุณไม่ต้องนอนที่นี่หรอก
- ไม่มีทาง - เรามีที่พักสำหรับทุกคน
- เกมหน้าผมชนะแน่ - ไม่เป็นไร
ทุกคนครับ พวกคุณคงอยากรู้แน่ๆ ว่ากิจกรรมเซอร์ไพรส์ต่างๆ มีอะไรบ้าง
นี่เป็นแค่หนึ่งในเกมของบ้านพักแห่งนี้นะครับ
พร้อมจะตื่นเต้นกันแล้วใช่ไหม
- พร้อม! - ชอบมากเลย!
(ความตื่นทะลุเพดาน)
งั้นก็
สำหรับการเลือกเตียง ทีมเยอึนจะได้เลือกก่อน ตามด้วยทีมกวางซู
จากนั้นก็จะเป็นทีมของอูซอกนะครับ
เอาละ ตอนนี้
อย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้
ผมหวังว่าพวกคุณจะมีสามวันที่ปลอดภัย สบาย และสนุก
และสร้างความทรงจำดีๆ มากมาย
ยินดีด้วยกับการเช็กอินครับ
(การพักที่บ้านพักของแจซองเริ่มแล้ว!)
ไปที่พักกันเลยรึเปล่าครับ
มาดูตรงนี้กันแป๊บนึงดีกว่าครับ
- ได้เลยครับ - ดูนะครับ
(ทัวร์บ้านพักของแจซอก)
โห สวยมากเลย
เราต้องเก็บกวาดทั้งหมดนี้นะ
(ร่องรอยความโกลาหลจากก่อนหน้านี้)
ที่จริงก็เก็บง่ายนะ
สวยมากเลยใช่ไหมล่ะครับ
สวยมากเลย
(ในที่สุดก็เห็นน้ำตกแล้ว)
โห
ทุกคนครับ นี่คือน้ำตกครับ
- โห นี่อะไรเนี่ย - สุดยอดเลย
ฉันชอบที่ที่มีน้ำ
บรรยากาศโดยรวมเจ๋งมากเลยค่ะ
น้ำตกและโซฟาบีนแบ็กที่จัดไว้ด้านหน้า…
การจัดเตรียมทุกอย่างมันดีเกินคาด
- อย่างน้อยสิบเท่าเลยค่ะ - ใช่
- สวยจัง - สุดยอดเลย
คุณสามารถดื่มกาแฟและอ่านหนังสือตรงนี้ได้ด้วย
- ลงน้ำได้ไหมคะ - ผมไม่แนะนำนะครับ
อ้อ โอเค
ทุกคนครับ ผมไม่แนะนำให้ลงน้ำนะครับ
ได้ค่ะ
ห้ามล้างหน้าด้วยนะครับ
คุณอ่านหนังสือตรงนี้ได้
ถ้าคุณมีงานต้องทำ ก็ทำได้เหมือนกัน
เชิญทางนี้กันหน่อยครับ
(อธิบายไฮไลท์เด็ด)
ตรงนี้เป็นที่ที่เราพักผ่อนได้
มานั่งเล่นได้ เม้าท์มอยกันได้
เรายังทำกิจกรรมง่ายๆ บางอย่าง ที่เตรียมไว้ให้คุณได้ด้วย
(โดมแปลงโฉม!)
คืนวันเสาร์ที่ฮอตเกินต้าน!
(ศิลปะแห่งการแดนซ์กระจาย)
เธอคือของขวัญ
จากสวรรค์
พวกคุณบางคนชอบออกกำลังกายใช่ไหม
- ใช่! - ใช่!
ศูนย์ฟิตเนส
การออกกำลังกายกลางแจ้ง คือความฝันใช่ไหมล่ะครับ
ทำแบบนี้ได้แค่ที่แคลิฟอร์เนียเท่านั้น
(ได้ฟีลแคลิฟอร์เนีย)
และตรงนี้…
ว้าว ของว่าง
ฟรีหมดเลยนะครับ
(ฟรีทุกอย่าง)
(กระโดดด้วยความดีใจ)
- บาร์ของว่าง - อย่างปัง!
(ในตู้เย็น)
(มีเครื่องดื่มเพียบ)
(การแสดงต่อไป)
(ไอศกรีมเพียบ)
เขาเจ๋งจริงๆ สมกับเป็นพิธีกรแห่งชาติ
(ศิลปะการแสดงของพิธีกรตัวท็อปแห่งเกาหลี)
ฟรีทุกอย่าง
ทุกคนสามารถกินได้ไม่อั้นครับ
เราชอบของฟรี!
ว้าว บาร์ของว่าง…
ผมชอบสุดๆ เลยครับ
และตรงนี้คือพื้นที่กินอาหารนะครับ
ผมอยากเห็นตรงนี้ที่สุดเลย
(เดินจ้ำอ้าว)
(ร้านอาหารของที่พัก)
"มาสวาปามกันเถอะ"
- กินให้อร่อยนะ! - กินให้อร่อยนะ!
- ขอบคุณค่ะ - อร่อยจัง
(คุณจะได้สวาปามกันจริงๆ)
ที่บ้านพักของเรา เราจัดเตรียมอาหารให้ทั้งสามมื้อ
ไม่ต้องห่วงครับ
(จัดเตรียมอาหารให้ทั้งสามมื้อ)
ชอบจัง
ไม่ต้องทำอาหารเลย
- ฉันชอบที่เราไม่ต้องทำอาหาร - ใช่
ดูหม้อหุงข้าวสิ กำลังเดือดแล้ว
(ควันขึ้น)
หิวเลย
ได้กลิ่นข้าวสุกเลย
สุกได้ที่เลย
ที่พักนี้จัดเต็มครบทุกอย่าง
ชอบมาก!
เออ ใช่ นี่ก็ใกล้มื้อเที่ยงแล้วนี่
- ใช่ ผมหิวแล้ว - ชอบจัง
- หิวแล้วละ - เอาละครับ
ได้เวลาไปดูที่พักกันแล้ว
ไปหยิบกระเป๋า
- แล้วตามผมมานะครับ - เข้าท่ามาก
ทีมงานจะขนข้าวของส่วนใหญ่ไป ไม่ต้องห่วงนะครับ
(ทีมงานช่วยขนย้ายสัมภาระ)
ตอนนี้วางกระเป๋าคุณไว้ตรงนี้ก่อน
ตอนนี้วางไว้ตรงนี้ก่อนนะครับ
- ครับ - ค่ะ
ทุกคนครับ
ในที่สุด ที่นี่คือ…
พวกคุณจะพักกันที่นี่เป็นเวลาสามวันครับ
ในที่สุด
ตื่นเต้นจัง
(เอาละ ไปดูกันเลยครับ)
อะไรเนี่ย
(โห)
- สุดยอดเลย - เอาจริงดิ
(อึ้งสุด)
เข้ามาเลยครับ
เข้ามาเลย
ผมดีใจที่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีความสุขกับที่นี่
สวยจัง
(มองไปรอบๆ)
เดี๋ยวนะ เราไม่มีห้องนี่
นี่ห้องไม่ใช่เหรอ
(นี่ประตูใช่ไหม)
เรานอนบนนั้นเหรอ
- โห - จริงดิ
- เรานอนในสิ่งนี้เหรอครับ - ฮะ
- เรานอนในนี้เหรอ - มา ฟังนะ
ทุกคน มองไปรอบๆ ให้ดีก่อนนะครับ
และสำหรับที่ที่พวกคุณจะนอนนั้น…
เอาจริงดิ!
(ตรงนี้)
เอาจริงดิ เดี๋ยวนะ
เหลือเชื่อเลย!
ประตูมันเหมือนจะเปิดออกมาเป็นตู้
ฉันเลยคิดว่าจะต้องเอาฟูกออกมาปูนอนบนพื้นกัน
แล้วจู่ๆ เขาก็ดึงเตียงมีล้อออกมา
ฉันก็อึ้งไปเลยค่ะ
เราทุกคนต้องนอนด้วยกันที่นี่
(เย่)
การต้องมานอนในหอประชุมโรงเรียน มันรู้สึกไม่คุ้นเคยเลย
แต่มันแปลกใหม่ดี ผมชอบครับ
(ทำไมแจซอกถึงสร้าง สิ่งอำนวยความสะดวกพวกนี้ขึ้นมา)
การผ่าจไปให้ได้ในแต่ละวัน มันก็ยากใช่ไหมล่ะครับ
ผมอยากให้บ้านพักแห่งนี้เป็นสถานที่
ที่ทุกคนแค่มีความสุขและสนุกได้
และเป็นสถานที่ที่พวกเขาจะนึกถึง ในวันที่เจอเรื่องยากๆ
คุณจะเห็นสถานที่แบบนั้นในแอนิเมชั่นหรือในหนัง
มีที่เสียบสายชาร์จให้อีกต่างหากครับ!
นี่ก็เปิดได้รึเปล่า
- โห - เราเก็บของในนี้ได้
มีไฟด้วยนะ
- จริงดิ - นี่อะไร
- เรียบหรูทันสมัยมากค่ะ - ดีมาก
- ใช่แล้ว เจ๋งเนอะ - ใช่ สุดๆ เลย
ผมแฮปปี้จนอยากกรี๊ดเลย
- ใส่ใจรายละเอียดกันสุดๆ เลย - ดูออกเลยค่ะ
ปังมาก
ชอบไหมครับ
- ชอบ! - ชอบ!
แฮปปี้กันไหมครับ
- ค่ะ - ค่ะ
มาแจกผ้าเช็ดตัวกันเลยดีไหม
- ดีครับ - ดี
- ผ้าเช็ดตัว - อ๊ะ ผ้าเช็ดตัวเหรอ
- ได้ผ้าเช็ดตัวด้วย แจ่ม - โอ้ ผ้าเช็ดตัว
เอาผ้าพวกนี้ไปใช้ได้เลย
ขอเพิ่มได้ตามสบายนะครับ
- ทางนี้ครับ - ค่ะ
เรามีรองเท้าใส่ในบ้านให้ด้วย
- ใส่เลยได้ไหมคะ - ใส่ได้เลยครับ
มีชื่อเราบนรองเท้าด้วย
(มีชื่อคุณบนรองเท้าด้วย)
- เจ๋งอะ - คุณจูฮยอน
คุณโบรา
และต่อไป…
- น่ารักจัง - ใช่ น่ารักมาก
- รับคนละสองผืนได้เลย - ใช่ คนละสอง
และคุณเอาผ้ากลับบ้านได้ด้วยนะครับ
ขอบคุณค่ะ เอากลับบ้านได้
- คนละสองใช่ไหม - ขอบคุณครับ
ใช่ คนละสองผืน
ในเมื่อทุกคนได้ผ้าเช็ดตัวแล้ว
มาเริ่มกันที่ทีมเยอึนตามที่ตัดสินกันก่อนหน้านี้ดีกว่า
- ค่ะ - เลือกได้เลยครับ
- สุดห้องเหรอ - สุดเหรอ
- พวกเขาตรงไปท้ายห้อง - ที่ติดกับห้องน้ำน่ะ
- ฉันจะนอนตรงนี้ - เหมือนกัน
นึกว่าพวกเขาจะเลือกโซนนี้ซะอีก
- ต่อไป ทีมกวางซู - ครับ
- ผมอาจจะนอนกรน เพราะงั้น… - จริงดิ
- ผมจะนอนตรงนี้ละกัน - โอเค ได้
- มีใครนอนกรนอีกไหมครับ - มีครับ
เยี่ยมเลย
ช่างใส่ใจจริงๆ
คนที่นอนกรนอาสาไปนอนมุมห้อง
(ว้าว)
ถ้าอยากให้ช่วยเรื่องเตียง ตะโกนบอกเราได้นะครับ
- ช่วยไหมครับ - เดี๋ยวเราช่วยครับ
(แค่เข็นออกมาแบบนี้)
ขอบคุณค่ะ
อ้าว มีผ้าเช็ดตัวอยู่บนเตียงนาย
- จริงเหรอ ผ้าเช็ดตัวอะไร - จริง
เบอร์ 23 มันคืออะไร ดูสิ
เดี๋ยวนะ อะไรน่ะ
เหมือนเป็นของขวัญนะ
(ของขวัญเหรอ)
อะไรน่ะ
ถามคุณเจ้าของบ้านกันเถอะ
- คุณเจ้าของบ้าน - คุณครับ
ขอโทษนะครับ
โอ้!
มีเซอร์ไพรส์นิดหน่อยครับ!
เป็นเซอร์ไพรส์เล็กน้อยของเรา
(เซอร์ไพรส์เล็กน้อยของฉัน)
คุณได้ของขวัญเซอร์ไพรส์เหรอครับ
- ดงกอนได้ - เขาได้ของขวัญ
ดงกอน…
ดงกอนได้เหรอ เยอึนทุ่มเททำมากเลยนะ
- จริงเหรอ - ไปยินดีกับเขาสิ!
(ทำไมถึงเป็นนายนะ)
แลกกันเถอะ
- เยอึนทุ่ม… - แลกกันเถอะ
- ไม่ - ไม่ได้
ใครเจอ คนนั้นได้ ผู้ชนะคือเบอร์ 23
ก่อนหน้านี้ เยอึนตั้งใจทำนี่มากจริงๆ
เยอึนเอากลีบกุหลาบ มาเรียงเป็นรูปหัวใจด้วยตัวเองเลย
ตลกจัง
ยินดีกับเขาสิ
- ยินดีกับเขาสิ เยอึน - นี่
(พยักหน้า)
แต๊งกิ้ว
ฉันควรไปหยิบของของฉันมา
เอาละครับ
พวกเขาต้องการเวลาจัดของกันใช่ไหมครับ
เชิญจัดของกันได้เลยนะครับ
ในระหว่างนี้เราจะเตรียมอาหารให้คุณกัน
- พวกคุณต้องกินข้าว - ใช่
- หิวแล้วใช่ไหม - หิวแล้ว
- ผมรู้ แหม่
เราลืมบอกเรื่องนี้ไปก่อนหน้านี้
- หืม - อะไรเหรอ
- เอ่อ… - พี่ครับ
พี่จะ…
- คืองี้… - ครับ
- ฉันกลัวนะ - รวมถึงตัวผมด้วย
เราจะจัดเตรียมอาหารให้พวกคุณ
วันละสามมื้อตลอดสามวันหลังจากนี้ครับ
เพราะนี่คือบีแอนด์บีขนานแท้
เราจึงให้ความสำคัญ กับอาหารและความปลอดภัยของคุณมากที่สุด
เราสัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุด
แต่ฝีมือการทำอาหารของเรา…
ไม่เป็นไร
ขอให้รับทราบเรื่องนี้กันไว้นะครับ
- ไม่เป็นไร - ไม่เป็นไรใช่ไหม
- ใช่ - ใช่
แต่เราจะจัดเตรียมอาหารให้คุณแน่นอน
- ค่ะ - ค่ะ
- แต่มันอาจจะไม่ค่อยอร่อย - ไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไรเนอะ - ใช่
ได้ ว่ากันต่อเลย
- มีกล่องรับความคิดเห็นอยู่ตรงนี้ครับ - ครับ
ถ้าคุณต้องการอะไร ก็เขียนโน้ตแล้วมาหย่อนไว้ในนี้
แล้วเราจะมาเก็บไป…
- โอ้ กล่องรับความคิดเห็น - และจัดการให้อย่างเต็มที่
และนี่คือแบบฟอร์มสำหรับลงทะเบียน
- ครับ - ช่วยกรอกด้วยนะครับ
ทีนี้ก็เอากระเป๋าของคุณใส่เข้าไปในตู้นะครับ
ค่ะ
อย่าลืมกรอกแบบฟอร์มแล้วก็พักผ่อนนะครับ
- เราจะรีบทำอาหารให้เสร็จครับ - ค่ะ ทำอร่อยๆ นะ
- และใช้กล่องรับความคิดเห็นให้เป็นประโยชน์ - ครับ เจ๋ง
ผมว่าวันนี้ผมหมดแรงแล้วครับ พี่
- ฮะ - ผมว่า…
(หมดแรง)
ผม…
ที่จริงผมหมดแรง
ตั้งแต่ตอนแนะนำตัวแล้ว
โธ่ อูซอกเอ๊ย
อือ ให้ตายสิ
ลืมที่พูดไปซะ เราเพิ่งจะเริ่มเอง
นี่
ข้าว…
(กังวลเรื่องอาหาร)
ข้าวสุกรึยังเนี่ย
- มันปิดอยู่น่ะ - อะไรนะ
(ครั้งแรกกับการหุงข้าวหม้อเบ้อเริ่ม)
(ข้าวสุกดีไหมนะ)
- ดูดีนะ - ดูดีเลย
ถ้าคดให้มันฟูๆ หน่อย…
- ดูดีนะ - ยังไงเราก็เสิร์ฟกับเนื้อสัตว์อยู่แล้ว
- ฉันว่าแบบนี้ใช้ได้แล้ว - แต่มันค่อนข้าง…
- ตักมาบนนี้สิ จะได้ชิม - ฮะ
- ก็จะตักให้อยู่ - นิดเดียวพอ
นิดเดียวพอ
(โอ๊ย ร้อน)
รีบๆ ชิมสิ
(เก็บขึ้นมาใหม่)
(ไม่รอด)
- ร้อนไปละสิ - ดูเวลาสิ
เราไม่มีเวลาทำแบบนี้นะ
ตักก้อนใหญ่เกินไป๊
ดี
- เป็นไง - ให้ผมชิมไหม
- สุกได้ที่เลย - อร่อยดี
แน่ใจนะ
เอาไว้แบบนี้แหละ
- นี่ - เราจะเสิร์ฟข้าวกับอะไรล่ะ
(ตอนนี้ยังมีแค่ข้าวสวย)
- ก่อนหน้านี้… - หมูหมักโคชูจัง
นี่มื้อเที่ยง ร้านอาหารคนเพียบแน่
เราน่าจะสั่งก่อนหน้านี้ แป๊บนะ
(ตอนนี้ก็ยังสั่งได้นะ)
- นายโอเคไหม - โอเค
เราจะต่อสายให้คุณ…
- ฮัลโหล - สวัสดีครับ เถ้าแก่เนี้ย
เราขอสั่งกลับบ้าน 25 ชุดได้ไหมครับ
จะจัดให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ
- เจ๋งครับ เราจะไปเดี๋ยวนี้ - เถ้าแก่เนี้ย ขอโทษนะครับ
คุณปรุงสุกมาให้เราเลยหรือว่า…
ไม่ค่ะ เราปรุงสุกให้คุณไม่ได้
ได้ครับ งั้นเดี๋ยวเราไปรับครับ
- เตรียมของเลยครับ - เราต้องปรุงสุกเอง
(เหตุการณ์ไม่คาดฝัน)
- เอาแบบสุกแล้วไม่ได้เหรอ - เราต้องทำให้สุกเอง
- เราปรุงสุกแล้วเสิร์ฟทันทีเลยดีไหม - เราต้องทำแบบนั้น
เราต้องใช้อะไรอีก
- ไข่เหรอ - ทำไข่ดาวเหรอ
- เราไม่มีเหรอ - ไม่มี
- สาหร่ายย่างล่ะ - ใช่ เราต้องซื้อสาหร่ายย่างกับไข่
- เยอึนกับอูซอก สองคนนี้… - ครับ
- ไข่ดาวเหรอ - ลุยเลยนะ
- ได้ครับ - จัดการเหรอ
(จู่ๆ ก็รู้สึกรีบ)
แม่เจ้า
ไปกันเถอะ
เฮ้อ ชุลมุนเป็นบ้า
เราจะแวะซูเปอร์มาร์เก็ตก่อน เพื่อซื้อไข่
- ไข่ สาหร่ายย่าง และกิมจิ - ใช่ ไข่
- กิมจิ - ใช่
พี่ แล้วมื้อเย็นเราต้องออกมาอีกรึเปล่า
- เดี๋ยวก็มื้อเย็นแล้วนะ - มาตั้งใจเอามื้อเที่ยงให้รอดกันก่อน
รู้ไหม…
- เดินทางไปกลับใช้เวลา 30 นาทีนะ - เราจะทำอาหารกันตลอดเวลานะ
เราจะต้องทำอาหารตั้งแต่ตื่นนอนทันที
แล้วก็เข้านอน แล้วก็ทำแบบเดิมซ้ำในวันต่อไป
แหม่ ให้ตายสิ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
ครับ สวัสดี
ไปดูรอบๆ สิครับ
- ครับ ขอบคุณครับ - ยินดีครับ
- เขาหล่อจริงๆ - เนอะ
โคตรหล่อเลย
ทุกคนดูผ่อนคลายจัง
"สิ่งที่คุณอยากทำที่บ้านพัก"
นั่งเม้าท์กันเหรอ
ฉันอยากกินข้าวผัดกิมจิ หรืออะไรแบบกิมจิตุ๋น
(ทุกคนกำลังกรอกแบบฟอร์ม)
เรียกพี่ก็ได้เนอะ…
โอ้ แม่เจ้า!
- ตายแล้ว! - แม่เจ้า!
เขาหล่อจนฉันตะลึงเลย
มีอะไร…
(มีพรสวรรค์ในการทำให้คนตกใจ)
มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ
ตายแล้ว หล่อลืมโลก
- ต้องการอะไรไหมครับ - นึกว่าคุณทำอาหารอยู่ซะอีก
- อ่อ อยากได้อาหารเหรอ - ค่ะ
- อยากให้ช่วย… - เรากำลังทำอาหารอยู่ครับ
แต่มันจะใช้เวลานิดหน่อย
เพราะงั้นถ้าคุณหิวมาก
ก็ไปหยิบอะไร
- จากบาร์ของว่างได้นะครับ - เข้าท่านะ
และถ้าคุณมีคำถามหรืออะไร…
รองเท้าใส่ในบ้านนี่ให้ใส่แค่ในบ้านเลยใช่ไหมคะ
ครับ แค่ในบ้าน
งั้นก็ใส่เดินไปห้องน้ำไม่ได้เหรอ
ครับ ผมว่าแบบนั้นจะดีที่สุด
(สำหรับแขกที่จะไปเข้าห้องน้ำ)
(1. ถอดรองเท้าสำหรับใส่ในบ้าน)
(2. เปลี่ยนไปใส่รองเท้าของตัวเอง)
(3. เปลี่ยนกลับไปใส่รองเท้าสำหรับใส่ในบ้าน)
(ไม่สะดวกเลย)
ฟังดูไม่ค่อยสะดวกสบายเลย
- เดี๋ยวจะดูให้นะครับ - ค่ะ
- ผมจะไปเช็กดูแล้วมาบอกคุณ - ค่ะ
- สู้ๆ ค่ะ - สู้เขา
- อาจารย์อูซอกสุดยอด - ขอบคุณครับ
อะไรเนี่ย
- อูซอกโทรมา - อูซอกเหรอ
ไง อูซอก
- พี่ครับ มีคนร้องเรียนครับ - โอเค
ร้องเรียนแล้วเหรอ
(ใจหายวูบ)
ประเด็นคือ…
- ทุกคนต้องใส่รองเท้าอยู่บ้านใช่ไหมครับ - ใช่
- แต่เพราะห้องน้ำอยู่ข้างนอก - อืม
ผมว่าพวกเขารู้สึกไม่สะดวกนิดๆ น่ะครับ
ก็มีเหตุผลนะ
- เอาไงดีเนี่ย - เราซื้อรองเท้าแตะสำหรับเข้าห้องน้ำก็ได้นะ
- ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตน่ะ - ใช่
- เราจะซื้อรองเท้าแตะไป - เราจะซื้อรองเท้าแตะไว้ใส่เข้าห้องน้ำไป
โอเคครับ
เห็นไหม มีเรื่องตลอดเลย
- ใช่ ผมไม่ทันคิดเลยด้วยซ้ำ - ใช่ไหมล่ะ
การเปลี่ยนไปใส่รองเท้าตัวเองมันไม่สะดวก
เป็นเพราะที่นั่นเป็นโรงยิมมาก่อนน่ะ
- เฮ้อ ฉันก็หิวนะเนี่ย - เหมือนกันครับ
ผมยังไม่ได้กินอะไรเลย
(ขณะนี้เวลา 12:00 น.)
แต่…
- ว่า - คือ…
- ที่นี่คือบ้านพักใช่ไหม - ใช่
นอกจากทำอาหารให้พวกเขากิน และล้างจานแล้ว…
อะไร
ระหว่างมื้อ
เราก็ควรมีเวลาทำนั่นทำนี่นะ
(ถอนใจ)
ก่อนอื่นนะ ตอนนี้โฟกัสแค่ เรื่องเตรียมอาหารให้พวกเขากินก็พอเถอะ
เราไม่มีเวลาแล้ว
โอเค
กี่โมงแล้ว เที่ยงห้านาทีแล้ว
ถ้าเรารีบ อาหารจะเสร็จบ่ายโมง
ใช่ เร่งมือกันเถอะ
(ตั้งเป้าเสิร์ฟใน 1 ชม.)
กิมจิ
- กิมจิเมื่อคราวที่แล้วก็ดีนะ - โอเค กิมจิ
มันเคยอยู่ตรงนั้น
กิมจิอยู่นี่ครับ
อยู่ไหน
ยี่ห้ออะไรแล้วนะ กิมจินั่นอร่อยมาก
อะไรก็ซื้อๆ ไปเถอะ
(เพราะเรารีบ งั้นซื้อไปหลายๆ แบบละกัน)
โอเค
- แต่ว่า พี่… - อะไร
เราต้อง…
เสิร์ฟกิมจิ 25 ที่นะ
- แต่นี่… - เดี๋ยวนะ
(มีพอเสิร์ฟ 25 ที่ไหม)
ให้ตายสิ
- เอาไปให้หมดเลย - แล้วพี่คิดว่าเราจะทำห้องพักได้เนี่ยนะ
เอาจริงดิ
นี่
- บ้าเอ๊ย - แค่กิมจิยังซื้อไม่ได้
- เราจะทำยังไงกันดีเนี่ย - ขืนเป็นงี้สามวัน ตายหยังเขียดชัวร์
เกิดมาฉันไม่เคยทำอาหาร เลี้ยงคน 20 มาก่อนเลย เดี๋ยวนะ
- ไร้สาระมาก - กวางซู ฉันเห็นไข่
กิมจิแค่นี้พอแล้วเหรอครับ
(เดินอย่างทรงพลัง)
(หยิบไข่มาทั้งหมด 6 แผง)
(เมื่อไม่แน่ใจ จงหยิบมาให้มากไว้ก่อน)
น่าจะพอแล้วเนอะ โอเค
ไม่ เดี๋ยวนะ
สาหร่ายย่างอยู่ไหน
(หยิบสาหร่ายย่างมาเพียบ)
นี่ กวางซู
ฉันไม่เคยซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ต เยอะขนาดนี้มาก่อนเลย
- ดูทั้งหมดนี่สิ - โห พี่
เร่งมือกันเถอะ
- รีบกันเถอะ - รองเท้าแตะ
(รายการช็อปปิ้ง กิมจิ สาหร่ายย่าง ไข่ รองเท้าแตะ)
อยู่ไหน
อยู่นั่นไง
เราต้องซื้ออย่างน้อยสิบคู่ใช่ไหม
ใช่
(หลงทางในวังวนตัวเลขอีกแล้ว)
ถ้าเอาไว้ใส่เข้าห้องน้ำ
เราต้องซื้ออย่างน้อย 20 คู่
จะไม่เยอะไปเหรอ
ถ้าซื้อไปให้คนละคู่ พวกเขาก็ต้อง เขียนชื่อตัวเองลงไปและหารองเท้า…
ซื้อๆ ไปเถอะ
ไม่เอาน่า ฟังผมก่อน
- คนเราไม่ฉี่พร้อมกันหรอก - คือ…
โอเค ได้ ไปกันเถอะ
ซื้อไปสิบคู่ก่อนละกัน
เราต้องใช้นี่ด้วย
สำหรับกาแฟ
เราต้องจัดมุมกาแฟไว้ด้วยนะ
- แม้แต่ตอนนี้ กาแฟ… - ใช้ไอ้นี่ดีไหม
เป็นกาไฟฟ้าอัตโนมัติ
แต่เดี๋ยวเราก็ต้องล้างมันอีก
เราก็ล้างได้
- เราล้างได้ - ไม่เอาน่า
แค่นี้ก็งานเยอะพอแล้ว
ใช้คนล้างแค่คนเดียวเองนะ
เอาของมา ฉันจะได้ขนไป นายเอาเครื่องนั่นมา
เราได้ของครบรึยัง
- ครับ ได้ทุกอย่างในรายการแล้ว - ดี
เดี๋ยวนะ
ขอโทษนะครับ เราซื้อเยอะมาก
ไม่เป็นไรค่ะ
- ขอบคุณครับ - ค่ะ
แบกของที่แตกหักง่ายไป
- ครับ - จ่ายเงินด้วยค่ะ
อ้อ จริงด้วย
(เกือบลืมจ่ายเงิน)
- พี่ ตั้งสติหน่อยนะพี่ - เป็นเพราะ…
ฉันมึนไปหมดแล้วเนี่ย ตบหน้าฉันทีสิ
(ตั้งสติหน่อย)
จริงๆ นะ ตอนนี้ฉันเยินมาก
ไม่ได้ล้อเล่นนะ
อาหารควรพร้อมกินไม่เกินบ่ายโมง
- ผมว่าไม่ได้หรอก - ไปเถอะน่า
- สวัสดีครับ เรามารับอาหารที่สั่ง - คะ
อ๋อ อาหารที่สั่ง ทางนี้ค่ะ
อยู่ไหนครับ
- หอมจัง - รอเดี๋ยวนะคะ
- ครับ - โห หอมจัง
เหนื่อยจัง นี่ กวางซู
- ดูสิ มีกาแฟด้วย - 30 ที่ค่ะ
(ได้เวลาเติมพลังด้วยคาเฟอีน)
แม่เจ้า
- ดีจัง - ดีเลย
- ขายดีๆ นะครับ - ไปก่อนนะครับ
เราต้องพร้อมไม่เกินบ่ายโมง หรืออย่างช้าก็บ่ายโมงสิบห้า ว่าไหม
แต่…
(เวลาเสิร์ฟอาหารอัปเดต 13:00 น. ถึง 13:15 น.)
เป็นไงบ้างคะ
ทำอะไรกันอยู่
กำลังตกแต่งบอร์ดประชาสัมพันธ์ค่ะ
ทุกคนตั้งใจตกแต่ง ป้ายชื่อกัปตันของตัวเองเต็มที่เลยค่ะ
- กลายเป็นแข่งกันไปแล้ว - อ๋อ
- โห น่ารักจัง - เราทุ่มสุดตัวเลยนะ
น่ารักอะ ฉันว่าของฉันน่ารักสุดเลย
จริงดิ
เราถ่ายรูปโพลารอยด์ไว้เพียบแล้วด้วย
(แอยอง อึนจอง ฮยองซอน โค-ซน-อี)
โห ตรงนี้ดีจัง
ยี่สิบ
(แขกสนุกกับสิ่งอำนวยความสะดวก)
แล้วต้องกดตรงไหนเหรอ
แม่โทรมา
ฮัลโหล
แม่
รู้ไหมว่าดงกอนอยู่ไหน
แม่ เด็กนั่นอยู่ที่บ้านพักเนี่ย
หนูตกใจมากนะที่เจอเด็กนั่นที่นี่
เด็กนั่นคงสมัครเพราะอยากมาน่ะแหละ
อื้อ
เอาจริงนะ การที่เขาอยู่ที่นี่ทำให้หนูเครียดอะ
แม่ ดงกอนมา แม่ เขาอยู่ตรงนี้เลย
ทำไมนายไม่บอกอะไรแม่เลย
ใครส่งใบสมัครมา
ผมเองแหละ
แต่ผมไม่รู้ว่าพี่จะออกรายการนี้
- ไม่รู้ว่าฉันจะออกรายการนี้เหรอ - ใช่
(เห็นแขกปุ๊บ ตัวลีบปั๊บ)
- นายไม่รู้ว่าฉันจะอยู่ที่นี่เหรอ - ไม่รู้
แล้วรู้ตอนไหน
รู้ตอนมีข่าวออกมา
- แล้วการสัมภาษณ์ล่ะ - สัมภาษณ์ตอนหน้าร้อน
- นายได้พูดไหมว่าเป็นน้องฉัน - เปล่า
ผมไม่รู้ว่าพี่จะมาออกรายการนี้
จริงอะ
กินข้าวเที่ยงกี่โมงเหรอครับ
เอ่อ…
- อีกประมาณ 40 ถึง 50 นาทีครับ - 40 ถึง 50 นาที เหรอ
- คุณควรไปหาขนมกินก่อนนะ - โอเค ได้ครับ
เฮ้ย ขนมยี่ห้อนี่
อร่อยมากเลยละ
ทุกคนรู้จักขนมนี่ใช่ไหมครับ
อันนี้อร่อยมากครับ
- กินของแบบนี้เหรอครับ - กินครับ ผมชอบมากเลยละ
คุณกินขนมด้วยเหรอ
- ผมชอบขนมมาก - จริงเหรอ
ดูทรงเหมือนคุณไม่กินขนมเลย
ผมเน้นกินตามใจปาก แล้วค่อยไปออกกำลังกายเอาครับ
- เจ๋งอะ - เพราะงั้นถ้าผมกินมาก ผมก็ออกกำลังกายมาก
(หลังจากพูดคุยนิดหน่อย ก็ตรงไปล้างจาน)
ล้างจานอยู่เหรอครับ
อะไรนะครับ
- ทำไมไม่ทำอาหารล่ะ - เขาคงไม่ใช่พ่อครัว
เอ่อ คนอื่นกำลัง
ไปเอาของอยู่ครับ
อีกสักพักผมจะทำอาหาร
หลังจากนี้
- สู้ๆ ครับ - สู้ๆ ค่ะ
โอเค
(หลังจากแขกไป)
(เขาก็โทรศัพท์ทันที)
- ฮัลโหล - ไง
- เรามีปัญหาใหญ่แล้วละ - อะไร
แขกคิดว่าเราทำอาหารกันเองทุกขั้นตอน
แน่นอน และเราจะทำแบบนั้น
อย่าพูดอะไรโดยไม่จำเป็นนะ
- ให้พวกเขาคิดแบบนั้นไป - อูซอก
- ไม่ต้องคิดถึงเรื่องอื่นนะ - ผมไม่ได้พูดอะไรเลย
- โฟกัสแค่เรื่องเดียวพอ - แค่…
เราจะจัดเตรียมอาหารที่อร่อยให้ พวกเขารู้แค่นี้ก็พอ
(เราเสิร์ฟอาหาร (กึ่งสำเร็จรูป) แสนอร่อย)
เราไม่ได้บอกให้นายโกหกนะ แค่อย่าพูดอะไรถ้าพวกเขาไม่ได้ถาม
ผมไม่ได้โกหกหรือพูดอะไรเลย
- นั่นแหละ - ดีมาก
- ใช่ไหมครับ - และตอนนี้…
แล้วตอนนี้ทุกคนอยู่ไหน
ทุกคนอยู่ข้างนอก เดินไปเดินมานู่นนี่นั่น
งั้นฉันจะขับรถเข้าไปข้างในเลยนะ
- ครับ ผมว่ามันจะดูเป็นธรรมชาติกว่า - ใช่
- ทำให้ดูเป็นธรรมชาติ - ใช่ครับ
(ภารกิจ: แอบขนเนื้อหมูเข้าไป)
ถึงแล้ว
- ขับไปให้ไกลที่สุดนะ - โอเค
ฉันจะขับไปให้ไกลที่สุด
ฉันจะขับเข้าไปให้สุดแล้วค่อยถอยเข้า
เดี๋ยวนะ
- ที่กินข้าวคนแน่นเลย - พวกเขาอยู่ข้างนอกกัน
(แขกออกมานั่งเล่นกันข้างนอก)
พวกเขากลับมาแล้ว
- พวกเขาออกไปข้างนอกเหรอ - พวกเขาไปซื้อของ
ดูเหมือนพวกเขาจะกลับมาพร้อมของกินของใช้นะ
- เดี๋ยวพวกเขาคงทำอาหารแล้วละ - อาจารย์แจซอกขับรถเก่งมาก
อืม เป็นไปได้
- เดี๋ยวนะ - ไปทางนี้ไม่ดีกว่าเหรอ
เดี๋ยวนะ ฉันจะทำแบบนี้
ฉันจะกลับรถแล้วถอยเข้าไป
- แบบนี้… - ถอยเข้าเหรอ
เดี๋ยว พวกเขามองเราอยู่
(อูซอกย่องมารอ)
เราไปซื้อสาหร่ายย่างกับนั่นนี่มา
ฉันจะเอาไอ้นี่คลุมไว้
แย่แล้ว พวกเขามาแล้ว
(แขกเดินเข้ามา)
- ให้ช่วยไหมครับ - ไม่เป็นไร
- เสร็จแล้วละ - ไว้ค่อยช่วยทีหลังนะ
- ดงกอน นายเป็นคนดีจริงๆ - ไปเถอะ ดงกอน
อยู่ตรงนั้นแหละ ทางนี้พวกเราโอเค
- เอาไว้เราจะขอให้ช่วยนะ - ครับ
ไปพักผ่อนเถอะ
บ้านพักเราไม่ขอให้แขกช่วยหรอก
- เดี๋ยวอาหารก็เสร็จแล้ว - ใช่
- เรียบร้อย - ทำไมพวกเขาอยู่ใกล้จัง
(ภารกิจเสร็จสมบูรณ์)
- เราชอบอาหารพร้อมกินทุกอย่าง - ใช่
พวกคุณกินอะไรกันบ้างรึยังครับ
- กินขนมไปนิดหน่อย - กินแล้วเหรอ
เราไปซื้อ
รองเท้าแตะส่วนรวมมา พวกคุณจะได้เข้าห้องน้ำง่ายขึ้น
เราซื้อมานิดหน่อย
- ต้องการพอดีเลย - ช่วยเอาไปไว้หน้าที่พักทีได้ไหมครับ
ขอบคุณที่ช่วยครับ
(ไล่แขกไปที่อื่น)
(ขณะนี้เวลา 12:50 น.)
อาหารใกล้เสร็จแล้วครับ
- เราจะเสิร์ฟประมาณ 13:15 น. - 13:15 น. เหรอ
ใช่ครับ
พวกเขาคงหิวมากเพราะเอาแต่…
- ฉันรู้ พวกเขาวนเวียนแถวนี้ตลอด - ใช่ครับ
- หิวจัง กี่โมงแล้วเนี่ย - หิวเหมือนกัน
- ผมเริ่มทำไข่เลยนะครับ - อืม
(เริ่มทำมื้อเที่ยงจริงๆ)
ผมจะเริ่มย่างเนื้อนะครับ
(มื้อเที่ยงวันนี้: ข้าว หมูสามชั้นหมักโคชูจัง ไข่ดาว กิมจิ สาหร่ายย่าง)
ควรใช้น้ำมันพืช ไม่ใช่น้ำมันมะกอกใช่ไหม
อะไรก็ได้แหละ
- ตอนนี้สิ่งสำคัญคือความเร็ว - ครับ
(เลือกน้ำมันทำอาหารแบบมั่วๆ)
เราควรจัดจานด้วย
จาน
(เชฟที่ทำบุลโกกีโคชูจัง)
(จุดเตาก่อน)
รู้สึกเหมือนฉันกำลังทำอะไรจริงๆ
(เติมน้ำเข้าร่างกายก่อนทำอาหาร)
เฮ้ย!
(ควันสีขาวลอยขึ้นมาจากกระทะ)
เฮ้ย!
(ทุกคนสนใจทันที)
เราควบคุมได้ครับ
ใส่ลงไปได้แล้ว กวางซู
(เริ่มทำอาหารเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น)
อะไรวะเนี่ย
(เขาก็แค่เอาเนื้อใส่กระทะ)
(แต่ทุกอย่างไหม้หมด)
เดี๋ยวนะ นั่นมัน…
มีอะไร
ไม่มีครับ
เมื่อกี้มันอะไรน่ะ
ทำไมกระทะถึงไฟลุกล่ะ
- ไหม้หมดเลย แป๊บนะ - ใช้กระทะนี้ไม่ดีกว่าเหรอ
แต่นี่มันก็…
มาขูดพวกนี้ออกกัน
(หมูสามชั้นหมักโคชูจังมีปัญหา)
ผมว่าไม่เวิร์กแน่ๆ
มีอะไร
พี่ เนื้อมัน…
- แม่เจ้า - พี่
- เกิดอะไรขึ้น - ผมทำได้แล้ว
- เขยิบไป - มันหมักมา ถึงได้ไหม้น่ะ
เป็นเพราะน้ำหมักเหรอ
แป๊บนะ
เดี๋ยวฉันช่วย
- ผมว่างานนี้ทำคนเดียวไม่ได้ - เดี๋ยวฉันช่วยเขา
(เพื่อกวางซูที่ต้องการคนช่วย…)
(แจซอกจึงเข้ามาช่วย)
เราจะทำยังไงกันดีเนี่ย
บ้าเอ๊ย มันไหม้เร็วมาก
(หมูหมักโคชูจังไหม้เรื่อยๆ เลย)
น้ำหมักโคชูจังทำให้ยากขึ้นใช่ไหมครับ
โอ้ ไม่นะ
น้ำหมักไหม้ก่อนเนื้อจะสุกทั่วกันตลอดเลย
ต้องทำไปเช็ดกระทะไปเรื่อยๆ
ฉันได้กลิ่นไหม้นะ ทุกอย่างโอเคไหมเนี่ย
(กลิ่นไหม้โชยไปถึงแขก)
ตายแล้ว
- ไม่ต้องห่วงครับ เรายังมีเวลา - ใกล้เสร็จแล้ว
กลิ่นหอมใช่ไหมครับ
- ใช่ครับ - ใช่ค่ะ
ขอเวลาอีกนิดนะครับ
เราเตรียมตั้งแต่เมื่อวานแล้ว และ…
โอเค
- กี่โมงแล้วอะ - ตอนนี้เหรอ
ตอนนี้ 13:07 น.
- 1:07 น. เหรอ - ใช่
- ตอน 13:15 น… - ตอนนั้นเราจะได้กินใช่ไหม
(เหลือเวลาก่อนเสิร์ฟ)
แต่มันไหม้มากเกินไป
เราจะทำทั้งหมดนี้ให้สุกได้ยังไง
(ยังเหลือเนื้อหมูอีกกองภูเขา)
แบบนี้ไม่เวิร์กแน่
(เนื้อไหม้ไม่หยุด)
ผมลนลานสุดๆ
มันไหม้ไม่หยุด และผมไม่แน่ใจว่าจะทำไงดี
เราไม่มีประสบการณ์กันเลยสักคน
ไม่น่าจะเวิร์กนะ
- ไม่ดีเลย - ทำไม
(แม้แต่ไข่ก็ยังไหม้)
- ไข่ดาวไหม้หนักมาก - ใช่
นายต้องใส่น้ำมันเพิ่ม
ผมเติมน้ำมันเพิ่มแล้ว แต่…
ถ้าเป็นแบบนี้ เราได้ร้องไห้ก่อนมื้อเย็นแน่
(36 ชั่วโมงต่อมา)
ไม่คิดเลยว่าผมจะต้องมาร้องไห้อยู่ที่นี่
ไม่ต้องตกใจนะถ้าฉันหายตัวไปกลางดึก
(18 ชั่วโมงต่อมา)
- เขาอยู่ไหน - พี่แจซอก
- ฉันไม่เคย… - ผมผิดเอง
(คืนนั้นเกิดอะไรขึ้น)
เราต้องเริ่มทำมื้อเย็นทันทีหลังจากนี้แล้วละ
มื้อเย็นจะทำอะไรเหรอ
ไม่รู้สิ ตอนนี้อย่าเพิ่งคิดเรื่องนั้นเลย
เกินรับไหวจริงๆ
- ทำยังไงมันถึงจะไม่ไหม้นะ - นั่นแหละประเด็น
- ใจเย็นกันเถอะ มีสมาธิหน่อย - ทำไมเราไม่ย่างถ่านล่ะ
ตั้งสติกันเถอะ
(มาตั้งใจและลุยอีกครั้ง)
ใจเย็นๆ กันนะทีม
ฉันไม่ได้ใส่น้ำมันแล้วมันก็ออกมาดี
อย่าเติมน้ำมัน ฉันว่าไหม้เพราะน้ำมันนั่นแหละ
ทำให้สุกด้วยไฟอ่อนๆ นะ อย่าใช้ไฟแรง
เยอึน ฉันทำได้แล้ว มาดูนี่สิ
สุกได้ที่เลยค่ะ
- ดูใช้ได้เลยนะ - ไม่ใช้น้ำมันช่วยได้
- ถ้าใช้ไฟอ่อน… - อย่าใส่น้ำมัน
ตอนนี้ใช้ไฟกลางๆ ได้แล้ว
กวางซู เร่งไฟหน่อย
(ในที่สุดก็สุกได้ที่)
มันไหม้เพราะเราใส่น้ำมัน
- ใช่ หมูสามชั้นมันมันอยู่แล้ว - ใช่เลย
ใครใส่น้ำมันล่ะเนี่ย
ฉันต้องใส่น้ำมัน ไม่งั้นจะติดกระทะ
(ผู้ชายคนนี้ใส่น้ำมันเยอะมาก)
- กลิ่นหอมนะ - งั้นก็โอเคแล้วละ
ได้แล้ว!
- จริงเหรอ - อูซอก ทอดไข่ดีๆ นะ
ครับๆ
นี่
อย่างน้อยนายก็ทอดได้เยอะ
ถึงมันจะดูไม่สวยงามก็เถอะ
ผมทำเละใช่ไหม
ไม่เป็นไร เอาเท่าที่ได้แหละ
ผมควรเรียนทำอาหาร
(ผลงานของอูซอก)
ขอผมลองย่างเนื้อหน่อยนะครับ
- เผื่อว่า… - พี่ทอดไข่เสร็จแล้วเหรอ
ยัง แต่ฉันรู้สึกว่าฉันทอดไข่ได้ไม่ดีน่ะ
- ให้ฉันทอดไข่แทนไหม - เอาสิ
ฉันว่าที่เธอเคยออกรายการทำอาหารช่วยได้นะ
- ใช่ ฉันเคยออกรายการนึง - เธอดูใจเย็นมาก
ค่ะ คงงั้น
- เยอึน ถาดใส่… ไม่เป็นไร - ล้างเสร็จแล้วจะส่งให้ค่ะ
พี่ต้องใช้ไข่อีกใช่ไหม
ใช่ ฉันว่าต้องใช้อีก
(ผู้ช่วยในครัวมืออาชีพ)
(ฮ่าฮ่าฮ่า!)
ฟังดูเหมือนแขกบางคนสนิทกันแล้วนะ
พลังของพวกเขาสุดยอดมาก
- ครับ - อายุยังน้อยนั่นแหละ
เสน่ห์แบบวุ่นวายขั้นสุด
(แขกพลังล้น)
(แขกคึกเกินเบอร์)
เมื่อไหร่จะได้กินข้าวเที่ยงครับ
- ใช่ไหม - ฉันได้กลิ่นบางอย่าง
- ตรงนั้นเละเทะสุดๆ - อะไรนะ
ทุกอย่างไหม้หมดเลย
ไปดูกันเถอะ
ไม่นะ
(ขณะนี้เวลา 13:20 น.)
(เลยเวลาที่สัญญาไว้ 5 นาทีแล้ว)
- แต่ยังเหลืออีกเยอะนะ - เนื้อ…
นี่น่าจะเสิร์ฟได้ประมาณสิบที่
(ตอนนี้เพิ่งทำได้ 10 ที่เอง)
ถ้าเราเริ่มเสิร์ฟ อาหารสิบที่จะหมดในพริบตาแน่นอน
- นี่ - ความร้อนเท่าๆ เดิมเลย
เราควรบอกว่า 13:30 น. เป๊ะๆ ไหม
เร็วไปไหม
ผมควรบอกพวกเขาไหม
เดี๋ยวนะ ถ้า 13:40 น.ล่ะ
ฉันว่า 13:30 น.ได้อยู่
- ตอนนี้กี่โมงแล้ว - บอกว่า 13:35 น.เถอะ
ไม่ 13:30 น. ไม่ เดี๋ยวสิ
เดี๋ยวก่อน
ก็ได้ บอกพวกเขาว่า เราจะเริ่มเสิร์ฟอาหาร 13:40 น.
ตกลง 13:40 น.นะ
ใช่ บีบิมบับหมูผัด
ผัด… ขอชื่อที่ถูกต้องด้วยพี่
- ผัด… - นี่มันบุลโกกีโคชูจังไม่ใช่เหรอครับ
หมูสามชั้นเผ็ด
เรียกว่าหมูผัดโคชูจังแล้วกัน
ถ้าเราเรียกว่าบุลโกกีโคชูจัง จะฟังดูเหมือนซื้อมา
ก็แค่…
ก็แค่เรียกว่าข้าวหน้าเนื้อแล้วกัน
- ฟังดูดีนะ - ข้าวหน้าเนื้อใช่ไหม
เราจะเริ่มเสิร์ฟตอน 13:40 น.นะครับ
- ตอน 13:40 น. - โอเค
โคชูจัง… อะไรแล้วนะ
- ข้าวหน้าบุลโกกีโคชูจังเหรอ - ข้าวหน้าเนื้อ
- ข้าวหน้าเนื้อครับ - ฟังดูน่ากินอะ
ฟังดูน่าอร่อยจัง
เราจะช้ากว่านี้ไม่ได้แล้วนะ พี่
ฉันรู้ เราโอเคอยู่
พี่ ประมาณนี้เป็นไงครับ
- ดูเหมือนสุกแล้วเนอะ - ใช่ ดูดีเลย
- ดูดีเลย - ใช่
(เนื้อสุกกำลังดี)
ทีมงานบยอนทำได้ดีมาก
ขอบคุณครับ
รู้สึกเหมือนออกกำลังกายหัวไหล่เลยเนอะ
โอย ทั้งสะบัก ไหล่ แล้วก็ข้อมือ ปวดไปหมดเลยเนี่ย
แขนท่อนล่างด้วย
(มันคือการออกกำลังกายแขนแบบจัดเต็ม)
ถึงเราจะมีอาหารที่ดี แต่ก็ยังปรุงยากอยู่ดี
ถ้าเสิร์ฟแค่สามสี่ที่ ป่านนี้เสร็จไปแล้ว
- จริงครับ - งานนี้จะหมูมาก
หาโอกาสทำอาหารให้คน 20 คนยากนะครับ
(ต่างกันลิบลับ)
แต่การเห็นแขกกินอาหารอย่างอร่อย ก็จะรู้สึกปลื้มใจนะ
ใช่ค่ะ
แค่ได้กินข้าวอร่อยๆ
- ลูกค้าก็พึงพอใจสุดๆ แล้ว - จริง
- พี่พูดถูก - ฉันแค่หวังว่ามันจะอร่อย
เหมือนกันครับ
ดูสิ เกือบเต็มแล้ว
ฉันว่าเราทำเสร็จก่อน 13:40 น.แน่
ใช่ ผมว่าเรารอดแน่
(จัดสาหร่ายย่าง)
(จัดถาดอุ่นอาหาร)
(เมนูวันนี้)
(สาหร่ายย่าง ไข่ดาว)
นี่ 13:40 น.แล้ว
ตอนนี้ 13:40 น.แล้ว
- เข้าไปได้รึยังครับ - เข้าไปได้ไหมคะ
- ครับ เข้ามาเลย! - ไชโย!
- อะไรนะ เขาว่าไง - ลุยกันเลย!
- ดูดีนะ - สุดยอด
- ไปกันเถอะ - ในที่สุด
- ลุยกันเลย - คงหิวกันแล้วสินะ
เอาละ บริการตัวเองนะครับ
เป็นแบบบริการตัวเอง
น่ากินจริงๆ
- น่าอร่อยอะ - จริง
- จะกินให้อร่อยเลย - กินให้อร่อยครับ
- ขอบคุณนะคะ - เต็มที่นะ
กินให้อร่อยนะครับ
- มาตักข้าว… - ดูดีจัง
แล้วเอาไข่ดาวโปะนะครับ
เจ๋ง ไข่
ไม่มีทางไม่อร่อยหรอก ว่าไหม
- คือแบบ ตื่นเต้นนะครับ - เนอะ
- ผมกลัวมันจะไม่อร่อย - เวรกรรม
โห น่ากินมาก
ว้าว น่าอีสเว่อร์
มาเติมแล้ว
(เติมเนื้อทันที)
- โชว์ลีลาให้คุณดูเป็นขวัญตา - เจ๋ง
ข้าวคุณ
ผมตักเยอะไปไหม
(ข้าวพูนๆ)
ตามสบายนะครับ ตักเนื้อเต็มที่ไม่ต้องเขิน
- ค่ะ ขอบคุณค่ะ - ค่ะ
กินข้าวเย็นกี่โมงเหรอครับ
อะไรนะครับ
- ตอนไหนก็ได้ที่คุณต้องการ - ไม่ ผมจะได้ปรับข้าวที่ตักไง
ไม่ต้องปรับอะไรทั้งนั้น อยากกินแค่ไหนก็กินไปเลย
- ข้าวเย็นจะเสิร์ฟประมาณหนึ่งทุ่ม - ค่อยๆ กิน ไม่ต้องรีบ
สรุปว่าประมาณทุ่งนึงนะ
ที่บ้านพักของเรา เราจัดเตรียมอาหารให้ทั้งสามมื้อ
ไม่ต้องห่วง
(บ้านพักแจซอกเตรียมอาหารให้วันละสามมื้อ!)
ดูสิ ไข่แดงยังเยิ้มอยู่เลย
- ใช่ - ไข่แดงเยิ้มๆ
ใช่ ไข่แดงเยิ้มได้ใจมาก
- ดีเลย - อร่อยนะ
กินให้อร่อยนะคะพี่
(จู่ๆ แขกบางคนออกไป)
ทำไมพวกเขาออกไปแล้วล่ะ
ทำไมเดินออกไปกลางมื้ออาหารล่ะ
ใครออกไป
อ๋อ ไปเอาน้ำเหรอ
เอาไปสองกระป๋องแล้วแบ่งกันไหม
- ฉันอยากดื่มแฟนต้า - ได้
พวกเขาไปเอาน้ำ
- พวกเขาไปเอาน้ำ - อ๋อ ไปเอาน้ำเหรอ
นึกว่าเดินออกไปเฉยๆ ซะอีก
(ตกใจหมดเลย)
อันนี้ดูดีจัง
ดงกอน อาหารเป็นไง
- ยังไม่ได้กินเลยครับ - ยังเหรอ โอเค
เนื้อชิ้นใหญ่มาก
(อธิษฐานก่อนกิน)
(เนื้อที่พี่สาวย่าง)
- จะกินให้อร่อยครับ - อร่อยมาก
อร่อยไหมครับ
- ครับ - อร่อยมาก
- ชื่นใจจัง - จริงๆ นะครับ
อร่อยมาก
มื้อเย็นอยากกินอะไรรึเปล่าครับ
- เนื้อ - เนื้อ
นี่ก็กินอยู่นะ อยากกินเนื้ออีกเหรอ
(เนื้ออีกเหรอ)
พวกซุปก็ดีนะ
ซุปเหรอ ผมก็ว่าดี
- แกงเต้าเจี้ยวค่ะ - วันนี้เราจะ… โอเค
เอาเป็นแกงกิมจิไหม
(อาหารหลักคู่โต๊ะเกาหลี)
พี่ครับ พวกเขาอยากกินซุป
ได้เลย กะไว้อยู่แล้วละ
ในเมื่อเราทำเนื้อเป็นมื้อเที่ยงแล้ว
- งั้นมื้อเย็นกินอะไรน้ำๆ กันดีไหมครับ - ดีค่ะ
- เข้าท่ามาก - เย่!
วันนี้อากาศดีจริงๆ
- ใช่ - ดีมาก
- เนอะ - อากาศดีมาก
ฮ่า ข้างนอกอากาศดีจริงๆ
(อาหารก็อร่อยเหมือนกัน)
อยากได้เนื้ออีกไหมครับ
ผมดีใจมาก เติมไข่ด้วยสิครับ
เนื้อผัดอร่อยจริงๆ
- ใช่ครับ - อร่อยไหม
ใครทำน้ำหมักเหรอครับ
น้ำหมักเนี่ย…
ก็คือแบบว่า…
- เยอึนเคยออกรายการทำอาหารน่ะ - ใช่
(พูดจาคลุมเครือเท่าที่จะทำได้)
หลังมื้อเที่ยงจะทำอะไรกันครับ
- ครับ - หลังมื้อเที่ยงน่ะ
อ๋อ หลังมื้อเที่ยงเหรอ
- เราจะให้คุณได้มีเวลาว่างกัน - เวลาว่าง
- คุณพักผ่อนและย่อยอาหารได้ - ค่ะ
เราจะทำกิจกรรมประมาณวันละครั้ง
ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมาย
- หนึ่งกิจกรรมเหรอ - ใช่ครับ
ดงกอน
อย่าไปคุยกับเขาสิ
- เป็นไงบ้าง - ครับ
เป็นไงบ้าง บอกมาตามตรงเลย
- สนุกดีครับ - ฮะ
สนุก… สนุกเหรอ
- ไม่ เขาถามว่าอาหารเป็นไง - อ๋อ อาหารเหรอ
อร่อยมากครับ
ช่วยพูดให้เฉพาะเจาะจงหน่อยได้ไหม
เขาเองก็ตกใจมากเหมือนกัน
เขาสมัครมาร่วมวาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก
และเราประกาศชื่อเยอึนหลังจากนั้นนานมาก
- ใช่ ผมไม่รู้เลย - เห็นไหม
- ถ้ารู้จะยังสมัครไหม - ไม่มีทางอยู่แล้วครับ
ทั้งสองคนรู้สึกเหมือนกันเลย
เขารู้สึกเหมือนกับเยอึนเลย
ผมดีใจที่เห็นทุกคนชอบอาหารนะครับ
- อร่อยค่ะ - ดีใจจัง
- จริงเหรอครับ - อร่อยมากค่ะ
ขอบคุณครับ มันเป็นความทุ่มเทของทีมน่ะ
ภูมิใจจัง
การได้เห็นทุกคนกินอย่างเอร็ดอร่อย
เราก็มีความสุขที่สุดแล้วครับ
แหม มื้อเที่ยงก็…
- ผ่านไปด้วยดี - ผ่านไปด้วยดี!
- ได้เวลาเตรียมข้าวเย็น! - ลุยโลด!
(อาหารเป็นยังไงบ้าง)
"พอใจ" ไหม
- เหมือนกัน - ใส่ลงไปแล้วเหรอ
ถ้าคุณไม่ชอบ ก็เลือก "ไม่พอใจ" ได้
พวกเขายืนใกล้กันเกินไป
พอใจ
- มันน่าพอใจค่ะ - พอใจ!
จริงๆ เลย พวกคุณนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ
- เลือกสีฟ้ากันหมดเลย - ใช่
นี่ มี "งั้นๆ" ลูกนึงนะ
(คนเดียวที่เลือก "งั้นๆ" คือ…")
"งั้นๆ"
มันเค็มไปหน่อยค่ะ
น้ำหมักเค็มไปนิดนึง
เค็มไปหน่อยเนอะ
- นิดหน่อย - นิดนึงเหรอ
แต่ก็เป็นอาหารที่ทำด้วยความใส่ใจอย่างมาก
และฉันชอบมากค่ะ
(แขกชอบอาหารแม้จะเค็มไปหน่อย)
- เราควรชิมด้วยนะ - ฉันอยากชิมค่ะ
(ทีมงานพักเที่ยง)
รู้ไหม…
- ฉันเหมือนจะเป็นลมเลย - เหมือนกัน
สมองผมตื้อไปหมดแล้ว
- ให้ตายสิ - ตื้อเลย
ฉันนี่หมดสภาพเลย
- จริงสุด - ใช่เลย
(ในที่สุดก็ได้นั่ง หลังจากทำงานมาสามชั่วโมง)
(หมดแรงสุดๆ)
จะกินให้อร่อยนะครับ
(แจซอกกินหนึ่งคำ)
(อร่อยเหาะ)
(เติมน้ำให้ร่างกายด้วย)
(ว้าว)
นี่
- อร่อยนะเนี่ย - อร่อยเลย
- อร่อยจริง - เพราะเราหิวน่ะ
- มันอร่อยจริงๆ - นี่มัน…
แต่รู้ไหม อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ เราเริ่มต้นด้วยอาหารที่ดีเกินไป…
- มันดีเกินไป - ใช่ แล้วเราจะเสิร์ฟอะไรต่อดีล่ะ
- สำหรับมื้อเย็น… - ทำไงกันดี
อยากรู้ว่าพวกเราขออะไร
มาดูกัน
(แขกเขียนไว้ว่าอยากกินอะไร)
เราต้องเลือกมาเมนูนึง เพราะเราสัญญากับพวกเขาไว้
มีหมูสามชั้น
หมาล่าทั่ง
ซุปวุ้นบัควีท
แกงทหารและซูเจบี
ทำแกงทหารกันดีไหม
แต่มันอาจจะ…
- แกงกิมจิฝีมือพี่อร่อยมากนะ - มันทำยากนะ
พี่ ตอนนี้ผมจริงจังสุดๆ แล้วนะ
(แกงกิมจิของกวางซูถูกยกให้เป็นที่สุด)
- ใส่แฮมลงไปด้วยก็ได้ - แค่แฮม
เราต้องการแค่แฮม
แล้วนอกจากแกง เราควรทำอะไรอีก
ไข่ม้วนไหมครับ
(กลั้นขำ)
นายกับไข่ของนาย
- ผมก็แค่ชอบไข่ - เกิดอะไรขึ้นกับนายและไข่
(หมกมุ่นกับไข่)
คืนนี้นายเป็นเชฟหลักนะ
- ใช่ - และนาย
- ไข่ม้วน - ใช่ นายทำไข่
โหย อยู่ๆ ใจก็เต้นแรง
เดี๋ยวนะ รุ่นน้องของกวางซูไปไหนน่ะ
เขาอยู่ตรงนั้น
- เขาเป็นนักแสดงใช่ไหม - ใช่
(ก่อนหน้านี้ ตอนที่ต้อนรับแขก)
- สวัสดีครับ - แม่เจ้า!
รู้จักเขาเหรอครับ
เราเล่นศึกโจรสลัดชิงราชสมบัติด้วยกัน
- ใช่ - จริงเหรอ
- สวัสดีครับ - เป็นไงบ้าง
- ดีใจที่นายมาที่นี่นะ - ครับ
(อึนแท อดีตนักแสดงรุ่นน้องของกวางซู)
แหม่ ท้องฟ้าสวยจริงๆ
(จูอึนแท อีแจซอง นักแสดงผู้เชี่ยวชาญบทตัวร้าย)
(จ้องเขม็ง)
ฉันคิดอยู่ตลอดนะว่า เราต้องทำให้แขกของเรายุ่งเข้าไว้
และมันกำลังทำให้ฉันเครียด
พวกเขาก็แค่มาถึง จัดของ แล้วก็กิน จบข่าว
บางคนก็เดินไปรอบๆ
(รู้แล้วว่าเราต้องการอะไร)
เดี๋ยวมาเล่นเกมตอบคำถามกันดีกว่า
อีกแป๊บนึงเราควรบอกพวกเขาเรื่องนี้
(กิจกรรมแรกจะมาแล้ว)
ควิซเบาะรองนั่ง!
- ผมตอบได้ - ถูกต้อง!
(หักมุมกันรัวๆ)
(เทศกาลโดพามีน)
ถูกต้อง!
(กิจกรรมแรกที่บ้านพักแจซอก)
เอาละ ในที่สุดก็ได้เวลากิจกรรมของวันนี้แล้ว
มารวมตัวกันที่โรงยิมประมาณบ่ายสามนะ
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก)
(เตรียมต้อนรับ แนะนำที่พัก มื้อเที่ยง)
(หนึ่งกิจกรรมต่อวัน)
พี่ เราควรล้างจานเลยไหมครับ
ล้างบางส่วนตอนนี้ก็น่าจะดีกว่านะ
ฉันจะไปล้างจานละ
คราวนี้ใครจะไปซื้อของล่ะ
จะไปซื้อของแล้วเหรอ
หลังจากนี้ ประมาณบ่ายสาม
ถ้าเราออกไปซื้อของ…
- เดี๋ยวนะ - เรามีกิมจิเยอะแล้ว
แต่เราต้องมีกาแฟด้วย พวกเขาจะอยากดื่มกาแฟ
อ้อ กาแฟ
(เกินขีดจำกัด)
ค่อยไปซื้อไม่ได้เหรอคะ
วันนี้เหรอ
- วันนี้เราต้องซื้อนิดหน่อยสำหรับพรุ่งนี้ - เรื่องกาแฟ…
ฉันควรประกาศไหม ว่าเราจะเจอกันประมาณบ่ายสาม
- พี่แน่ใจเหรอ - เร็วไปไหม
- เร็วไปนะ - แน่ใจเหรอ
เราเหลือเวลาแค่ 30 นาทีเองนะ
ไม่สมเหตุสมผลเลย
- เราก็ต้องพักนะ - แค่ห้านาทีก็ได้นะพี่
- เราแทบไม่ได้นั่งเลย - จริงๆ นะ
ไหนบอกว่าเราก็เป็นพระเจ้าไง ทำแบบนี้ไม่ใช่พระเจ้าแล้ว
- ฉันขอโทษ - เราทำงานอย่างกับหมา
- เป็นพระเจ้าแบบไหนเนี่ย - แขกมา
เขาฟังดูหงุดหงิดนะ
นี่ ฉันขอแนะนำนะ
เราบ่นกันเองในหมู่พวกเราเถอะนะ
สัญญานะ เข้าใจไหมครับ
- บ่นได้ แต่อย่าให้ใครได้ยิน - เข้าใจแล้วครับ
- อย่าให้พวกเขารู้ว่าเราขัดแย้งกัน - ผมจะเก็บไว้ในใจ
อย่างน้อยเราก็ขอแปรงฟันหน่อยนะ
ลืมไปได้เลย
- เวลาพูดก็ปิดปากเอาแล้วกัน - รู้ไหม…
- แต่… - มีกระดูกอ่อน
ติดฟันผมอยู่น่ะ
- ผมต้องแปรงฟันเดี๋ยวนี้ - คุณกวางซู
- เราจะข้ามมันไป - แปลว่าห้ามแปรงฟันเหรอ
(ไม่มีเวลาให้แปรงฟัน)
- เรื่องล้างจานเนี่ย… - ว่า
เก็บไว้ให้ทีมที่แพ้ล้างทีหลังดีไหม
- ถ้าเรามีคนประมาณสิบคน… - ถ้ามีคนมากกว่านี้…
- ถ้าคนกลุ่มใหญ่ก็เรื่องเล็กเลย - ใช่เลย
เยอึน
เยอึน เราชวนดงกอนกับเดอะแก๊งมาดีไหม
(เห็นแก๊งน้องชายเยอึน)
(ในยามยาก เราก็ต้องการครอบครัว)
- พวกเขาไม่ค่อยได้ทำอะไรอยู่แล้ว - จีดงกอน!
- ดงกอน! - ครับ
นายกับพี่ๆ ของนาย มานี่หน่อยได้ไหม
- ครับ - โอ้
ให้ตายสิ
(หลอกพวกเขามาได้สำเร็จ)
น่ารักเนอะ เตะบอลด้วยกันแบบนั้น
คืองี้ วันนี้ตารางงานของเราค่อนข้างแน่น
เพราะงั้นถ้าไม่ว่าอะไร…
ดูเหมือนตอนนี้พวกคุณสามคน ก็ไม่ได้ทำอะไรมากเท่าไหร่
- ก็คุณบอกว่าให้เรามีเวลาว่าง - อ๋อ ก็ใช่
คุณช่วยพวกเราล้างจานหน่อยได้ไหม
- ครับ ได้เลย - ได้เลย
น้องคนนี้อาสาอยู่แล้วว่าจะช่วยล้างจาน
- เจ๋ง - พูดไว้ก่อนหน้านี้
งั้นพวกนายก็ล้างจานแล้วกันนะ
เรามีอะไรต้องทำเยอะมาก
- เรามีธุระนิดหน่อย - ได้ครับ
- ช่วยหน่อยนะ - เชื่อมือเราได้
ได้ครับ เข้าท่ามาก
(ขัดๆ)
(ทีมงานก็เริ่มล้างด้วย)
ทำไมเราไม่ไปช่วยจัดการของ ที่พวกเขาวางข้างล่างนั่นล่ะ
ช่วยยังไง
ไม่รู้สิ ของพวกนั้นต้องล้างไม่ใช่เหรอ
- ว่าไง - พวกเราช่วยครับ
ไม่ๆ ไม่ต้องหรอก
- เราจะช่วยคุณล้างแค่ครั้งนี้แหละ - ไม่เอาน่า
- แค่ครั้งนี้เลย - ให้ตายสิ
นี่ครั้งสุดท้ายนะ
นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายค่ะ
- เราไม่ให้คุณทำงานที่บ้านพักของเราหรอกครับ - อ๋อ ค่ะ
(เราไม่ให้ใครทำงาน แต่…)
- อยู่ร่วมกันก็ต้องร่วมมือกัน - ใช่ ต้องแบ่งงานกันทำ
ขอร้องล่ะ ทุกคน อย่าทำแบบนี้เลย
ฉันล้างน้ำให้
เราได้คนดีๆ แบบนี้มาได้ยังไงกันนะ
(ท่ามกลางเหล่าคนดี)
(ทีมงานก็ทำงานหนักเช่นกัน)
ทุกอย่างเสร็จเร็วมากเพราะทุกคนช่วยกัน
คราวหน้า เราจะจัดการทุกอย่างเองจริงๆ
มารวมตัวกันประมาณ 15:30 น.นะครับ
15:30 น.เหรอ
มาคิดกันว่าเราควรตื่นนอนและนั่นนี่กี่โมงดี
- ครับ - ค่ะ
- เยี่ยม - ดีค่ะ
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก)
(เตรียมต้อนรับ แนะนำที่พัก มื้อเที่ยง)
(หนึ่งกิจกรรมต่อวัน)
(อาหารคือพลัง มาสวาปามกันเถอะ)
(ขณะนี้เวลา 14:50 น. 40 นาทีก่อนรวมตัว)
เดี๋ยวนะ เราต้องการที่ใส่กาแฟ
อันนั้นแหละ
(อาหารสำหรับ 22 คน: เรียบร้อย)
พี่ ระหว่างไปซื้อกาแฟน่ะ
- เราจะแวะซูเปอร์มาร์เก็ตไหม - แวะ
นายเป็นเชฟหลัก และนายทำไข่
เพราะงั้นเราสามคนควรไปกัน
แล้วอาหารเช้าพรุ่งนี้ล่ะ
ฉันซื้อขนมปังมาแล้ว
มื้อเช้าเอาง่ายๆ เถอะ พวกขนมปังปิ้งกับซีเรียลน่ะ
- เราไม่มีเวลา ไปกันเลยไหม - ถ้าเรามีเครื่องปิ้งขนมปัง เราก็ใช้ชีสได้
- ฮะ - แต่มันปิ้งได้ทีละสองแผ่นเองนะ
(หงุดหงิด)
- ทีละสองแผ่น - คุณเยอึน
ไหนๆ น้องชายก็อยู่ที่นี่ ช่วยดูแลทุกอย่างให้เรียบร้อยได้ไหม
- ฉันเหรอ ค่ะ - ครับ
- เข้าใจนะครับ - ค่ะ
ขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะครับ
- ให้ไวนะครับ - ครับ
(ซื้อของสำหรับมื้อเย็นและมื้อเช้า ซื้อกาแฟ)
เฮ้อ ทำไมวันนึงมันผ่านไปเร็วอย่างนี้นะ
(แจซอกรู้สึกเร่งรีบ)
(ยกถังกดกาแฟขึ้นรถ)
เจอกันข้างใน 15:30 น.นะครับ!
- ครับ! - ค่ะ!
เฮ้อ
โอย จะตายอยู่แล้ว
(ออกไปซื้อกาแฟและของกินของใช้)
ลืมพาคนอื่นไปด้วย
(ลืมพาเชฟหลักกับนายไข่ไปด้วย)
ต้องกลับไป
เฮ้อ ผมมึนไปหมดแล้ว
ให้ตายสิ ผมคงเบลอมากจริงๆ
(กลับรถ)
กวางซู!
ครับพี่
- อูซอก! - ครับ
ไปกันเถอะ
ฉันเอาถังใส่กาแฟขึ้นรถแล้ว
(ออกเดินทางจริงๆ แล้ว)
ไปกันเถอะ
ฉันเอาถังใส่กาแฟขึ้นรถ แล้วก็ออกรถไปเลย
- คนเดียว - จริงดิครับ
ฉันขับมาถึงตรงนี้ ถึงนึกได้ว่าลืมพวกนายสองคน
นี่เพิ่งวันแรกเองนะ ผมกังวลจัง
เฮ้อ ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่บ่ายสามแล้ว
(เพิ่งเสร็จจากมื้อเที่ยงก็เพลียกันแล้ว)
ผมว่ามันก็ช่วยเยียวยาได้ในแง่นึงนะ
หมายความว่าไง
เราจะมัวแต่เหม่อลอยไม่ได้เลย
อ่อ จริงด้วย
เราไม่มีเวลาคิดเลย อูซอก
กระเทียมสับ กิมจิ แฮม และไส้กรอก
(เรื่องเดียวที่คิดได้: ของกินของใช้)
ผมควรทำไข่ม้วนหลายๆ แบบหรือแบบเดียวครับ
- และ… - เราจะต้องซื้อซอสมะเขือเทศด้วยนะ
- แน่นอน - ครับ
กะพริบตาสองทีก็ได้เวลาอาหารแล้ว
และระหว่างทางไปที่นั่น
เราจะทิ้งถังกดกาแฟไว้ที่ร้านกาแฟ
ขอซื้อกาแฟ 20 ลิตร แล้วก็…
หวังว่าเขาจะไม่เอากาแฟเปรี้ยวๆ ให้เรานะ
นั่นมันความชอบส่วนตัวของพี่นี่
- พี่พูดเหมือนเป็นเรื่องใหญ่ - จริงของนาย
ถึงแล้ว ถังใส่…
- เราจะทิ้งไว้ที่นี่ - ใช่
สวัสดีครับ
ขอบคุณครับ
- ขอบคุณครับ - ครับ
- เราค่อยกลับมารับกาแฟได้ - ใช่ เอาตามนั้นแหละ
- เราควรติดป้ายชื่อไหมคะ - ควรนะ
คุณชื่ออะไรคะ
- แจฮยองครับ - แจฮยอง
ขอบคุณครับ
จีดงกอน
(พูดเสียงแข็ง "จีดงกอน")
สวยจัง
มานี่สิ ที่รัก
ฉันอยากรู้เรื่องราวความรักของพวกคุณจัง
(ยอดงกยู พัคคโยยอง อาชีพ ไม่ทราบ)
ฉันอยากรู้เรื่องของทุกคนเลยละ
(ไม่เปิดเผยอายุและอาชีพในวันแรก)
- พวกคุณสามคนมาด้วยกันรึเปล่าคะ - ใช่ค่ะ
- อยากรู้จัง - ฉันไม่อยากพูดเลย
ใช่ค่ะ เหมือนกัน
- พวกคุณเป็นพี่น้องกันเหมือนกันใช่ไหม - ใช่
- สามพี่น้อง - จริงเหรอ
เรามีสามพี่น้องตรงนี้
ฉันมีน้องชายสองคน
พวกคุณเป็นพี่น้องที่สนิทกันมากได้ยังไงคะ
- คุณก็มีน้องสองคนใช่ไหมครับ - ค่ะ
- คุณเป็นคนโต - เรา…
(ไม่ใช่พี่น้องในนิยาย)
มีน้องสองคนดียังไงคะ
ฉันว่าไม่มีข้อดีเลยละ
- การมีพี่น้องไม่มีข้อดีเลย - ไม่มีเลย
พี่ หยิบแฮมรึยังครับ
- ผมหยิบแฮมแล้ว - หยิบแล้วเหรอ
- กวางซู หยิบกระเทียมรึยัง - ผมได้กระเทียมสับแล้ว
เราได้ของครับแล้วครับ
เดี๋ยวนะ
หยิบซีเรียลรึยัง
ยังครับ
(ซื้อของนานกว่าที่คิด)
เอาซีเรียลแบบไหนดี
เราควรซื้อไปหลายๆ แบบ
บางคนก็ชอบแบบนี้
(ลังเล)
ไม่ใส่อัลมอนด์…
แขกบางคนอาจจะแพ้ถั่วก็ได้
(เวลาผ่านไปไวมากขณะที่เขายืนลังเล)
ทีนี้เราก็ต้องซื้อนม
- โอเคๆ นมใช่ไหม - ครับ
(ลังเลอีก)
ให้ตายสิ ไม่มีนมแลคโตสฟรีเลย
ไม่มีนมแลคโตสฟรีเลย
- งั้นเราก็ควรซื้อแค่นมธรรมดาไป - ใช่
แล้วถ้า… อ้อ อยู่นี่เอง
- ใช่ นมที่ย่อยง่าย - ใช่
ทำไมเราถึงซื้อนมนะ
อ๋อ ซีเรียล
เราได้ของครบรึยัง
- ทูน่า! - เราต้องใช้ทูน่า
- เราต้องซื้อทูน่า - บ้าเอ๊ย
- ถ้าไม่มีทูน่า รสชาติจะไม่เหมือนเดิม - สำหรับแกง
- ซื้อแบบรสไม่จัดเถอะ - ครับ
อ้อ เราต้องซื้อซอสมะเขือเทศ
ใช่ ซอสมะเขือเทศ
- ในที่สุดก็ได้ของครบแล้วใช่ไหม - ใช่
พวกเขาจะอยากกินผลไม้แน่ๆ กวางซู
(ชิมส้มนี่สิคะ)
ชิมสิคะ
- เราเอานี่ออกมาตั้งไว้ให้แขกก็ได้ - หวานฉ่ำดี
- ขอชิมด้วยได้ไหมครับ - ได้ค่ะ
อร่อยเนอะ
(เวลาผ่านไประหว่างที่พวกเขาชิมผลไม้)
ซื้อนี่ไปกันเถอะ
เอาสองลัง
- สองลังเหรอ - ขอบคุณนะครับเจ๊
ขอบคุณครับ
เฮ้อ ฉันอยากกลับบ้านจริงๆ นะ
ฉันอยากกลับบ้านสุดๆ เลย
เฮ้อ กวางซู
- เฮ้อ อูซอก - ครับ
- เราต้องไปรับกาแฟนะ - ครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ ไปนะครับ
(รับกาแฟเรียบร้อย)
แหม่ ประทับใจทีมงานของฉันจัง
- พวกเขารู้งานมาก - เรียบร้อย
ที่นี่เวลาผ่านไปไวจริงๆ ว่าไหม
นี่สี่โมงแล้วครับ
เราควรรวมตัวกันแล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันว่าพวกเขายังไม่กลับมาหรอก
พวกเขาไปไกลเหรอ
เราบอกว่าสามโมงครึ่ง แต่นี่สี่โมงแล้ว
(รู้สึกเร่งรีบ)
- ใช้เวลาไปจากที่นี่สิบนาทีใช่ไหมครับ - ใช่
- โอ๊ะ ไม่นะ - อะไร
- ไม่นะ - อะไร
กาแฟกระฉอกนิดหน่อยครับ
- เยอะไหม - ไม่ครับ นิดเดียว ไม่เป็นไร
(ตอนขับผ่านลูกระนาดเมื่อครู่นี้)
(ทะลักออกมา)
เป็นเพราะทางลาด…
- โอ้ ไม่ - จับไว้
(คราวนี้ ฝาหลุดออกมาเลย)
หกหมดเลยไหม
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก)