WEBVTT

00:10.468 --> 00:12.303
(ยูแจซอก)

00:12.387 --> 00:14.097
(เดบิวต์ ค.ศ.1991)

00:14.180 --> 00:17.392
ถึงผมจะทำรายการวาไรตี้มาเยอะ
รวมถึงตอนนี้ก็ยังทำอยู่ก็เถอะ

00:17.475 --> 00:20.603
เมื่อคิดถึงประสบการณ์ที่เคยเล่นเกมสารพัดเกม
ในรายการต่างๆ แล้ว

00:20.687 --> 00:23.898
นี่ก็ถือเป็นอะไรที่แปลกใหม่มากสำหรับผมอยู่ดี

00:23.982 --> 00:24.899
(ประสบการณ์ครั้งแรก)

00:24.983 --> 00:26.234
นี่ไม่ใช่บ้านพักทั่วไปนะ

00:26.860 --> 00:27.777
ที่นี่ขับเคลื่อนด้วยกฎ

00:27.861 --> 00:29.112
(ไม่ใช่บ้านพักทั่วไป ขับเคลื่อนด้วยกฎ)

00:29.195 --> 00:30.613
บ้านพักมันต้องแบบนี้

00:32.157 --> 00:33.491
ผู้คนกลุ่มใหญ่

00:33.575 --> 00:35.577
มาอยู่ร่วมกันสามวันสองคืน

00:35.660 --> 00:38.371
ห้ามกลับ นั่นแหละ กฎของที่นี่

00:42.500 --> 00:44.794
ได้ปลีกตัวจากชีวิตประจำวันของพวกเขา

00:46.755 --> 00:49.966
เรามาที่นี่เพื่อสนุก
เพราะงั้นไม่ต้องกังวลใจอะไรใดๆ

00:50.049 --> 00:51.509
แค่ผ่อนคลายและพักผ่อน

00:51.593 --> 00:53.094
ลุ้นไม่ไหวแล้ว

00:53.178 --> 00:54.888
นี่คือเหตุผลที่ผมทำแบบนี้

00:54.971 --> 00:57.307
อย่างน้อยภายที่พักแห่งนี้

00:57.390 --> 00:58.767
ทุกคนสามารถพูดไม่หยุด

00:58.850 --> 01:00.101
สนุกสุดเหวี่ยง

01:00.685 --> 01:02.729
ป่วนได้ไม่ต้องยั้ง

01:02.812 --> 01:04.230
(ป่วนได้ไม่ต้องยั้ง)

01:05.106 --> 01:07.400
ชีวิตเหมือนฝันในโลกแห่งจินตนาการ

01:08.943 --> 01:10.403
รู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่เลย

01:13.865 --> 01:14.699
สิ้นหวังมาก

01:14.783 --> 01:17.285
ปกติผู้จัดการบ้านพักทำแบบนี้กันไหมครับ

01:17.368 --> 01:19.412
เราไม่เคยทำอาหารเยอะขนาดนี้

01:19.496 --> 01:21.498
- เยอึน ประมาณนี้พอไหม
- น่าจะพอแล้วค่ะ

01:21.581 --> 01:22.582
(เตรียมอาหารชุดใหญ่)

01:22.665 --> 01:25.210
ความพึงพอใจของลูกค้า
มาจากเรื่องเล็กๆ แบบนี้แหละ

01:27.045 --> 01:28.671
(ซ่อมบำรุงสถานที่)

01:29.380 --> 01:31.716
(รับหน้าที่พิธีกร)

01:32.342 --> 01:34.093
อยู่ที่นี่ต้องทำงานกันทั้งวันจริงๆ

01:34.177 --> 01:36.513
แม้แต่ผู้จัดการก็พักไม่ได้

01:36.596 --> 01:38.515
(ประสบการณ์ในรายการวาไรตี้ 35 ปี)

01:38.598 --> 01:40.016
(ประสบการณ์ดูแลบ้านพัก 0 วัน)

01:40.934 --> 01:42.435
(ผู้จัดการบ้านพักหน้าใหม่ ยูแจซอก)

01:44.521 --> 01:45.355
โอ๊ะ ปวดแขน

01:45.438 --> 01:47.232
ทั้งระบบนี้มันไร้สาระสิ้นดี

01:47.315 --> 01:48.942
(ผู้ประสบภัยจากการโดนหลอกมาทำงาน
อีกวางซู)

01:49.734 --> 01:50.652
- หลบไป
- เดี๋ยวนะ

01:50.735 --> 01:52.612
หมวกมันเลื่อนลงมาน่ะครับ เลยพลาด

01:52.695 --> 01:54.364
มันไม่ได้เอาไว้ทำไข่ม้วนหรอกเหรอ

01:54.447 --> 01:56.282
มีแบบที่เอาไว้ทำไข่ม้วนต่างหากเหรอ

01:56.366 --> 01:57.992
ผมว่าสติผมหลุดแล้วละ

01:58.076 --> 01:58.910
(น้องใหม่สุดเปิ่น บยอนอูซอก)

01:58.993 --> 02:00.411
เหนื่อยจะแย่แล้ว

02:00.495 --> 02:01.788
ฉันต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ

02:01.871 --> 02:03.081
(น้องเล็กไร้สติ จีเยอึน)

02:03.164 --> 02:04.958
(และกำลังเสริมที่ไว้วางใจได้)

02:05.041 --> 02:08.044
เราหวังว่าทุกคนจะได้เผชิญหน้า
กับทุกความท้าทายที่ปรารถนา

02:08.128 --> 02:10.839
และเพลิดเพลินตลอดสามวันที่พักอยู่กับเราที่นี่ครับ

02:10.922 --> 02:12.132
ลุยกันเลย

02:12.215 --> 02:14.634
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก)

02:14.717 --> 02:17.887
(หนึ่งเดือนก่อนเปิดบ้านพักแจซอก)

02:18.471 --> 02:19.973
(เดือนกันยายน 2025
ประชุมเตรียมความพร้อมทีมงาน)

02:20.056 --> 02:22.267
ตำบลทเวชนมีที่สวยๆ เยอะเลย

02:22.767 --> 02:24.227
ที่นี่ใหญ่จริงๆ นะเนี่ย

02:24.727 --> 02:26.062
เพิ่งเคยมานี่แหละแต่มันใหญ่มาก

02:30.316 --> 02:31.442
อ๋อ ตรงนั้นสินะ

02:32.986 --> 02:35.363
ผมเป็นผู้จัดการของบ้านพักยูแจซอก

02:35.446 --> 02:37.782
และผู้ควบคุมดูแลทุกอย่างที่นี่

02:37.866 --> 02:38.825
ผมยูแจซอกครับ

02:38.908 --> 02:40.201
(ผู้จัดการบ้านพักแจซอก ยูแจซอก)

02:40.285 --> 02:42.662
ไม่ได้ร่วมงานกับ Netflix มานานแล้วนะเนี่ย

02:42.745 --> 02:45.039
ผมเคยร่วมงานกับ Netflix มาก่อน

02:45.623 --> 02:46.624
ยินดีที่ได้พบกันอีกครับ

02:46.708 --> 02:48.293
(ดีใจที่ได้กลับมาเยือน NETFLIX)

02:49.294 --> 02:50.628
มานั่นแล้ว นั่นไง

02:50.712 --> 02:51.671
(โอ้)

02:59.387 --> 03:00.555
ทั้งสูงทั้งหล่อ

03:00.638 --> 03:02.557
(ทีมงานคนแรกที่ทั้งสูงทั้งหล่อมาถึงแล้ว)

03:03.433 --> 03:05.727
พอนายเดินมานี่อย่างกับหนังวัยรุ่นเลย

03:05.810 --> 03:08.563
- นี่ ทำไมถึงหล่อขึ้นกว่าเดิมอีกเนี่ย
- ขอบคุณครับ

03:08.646 --> 03:11.024
เอ่อ ครับ สวัสดีครับ ผม…

03:11.107 --> 03:14.110
เป็นทีมงานประจำบ้านพักยูแจซอก
ผมบยอนอูซอกครับ

03:14.193 --> 03:15.278
(ทีมงาน บยอนอูซอก)

03:15.361 --> 03:19.032
นี่แทบจะเป็นครั้งแรกเลย
ที่ผมได้ร่วมรายการวาไรตี้แบบนี้

03:19.115 --> 03:20.700
ผมเลยแอบเกร็งอยู่ครับ

03:20.783 --> 03:23.286
แต่พอได้ยินว่ามีพี่แจซอกด้วย

03:23.369 --> 03:27.457
ผมชอบแนวคิดรายการที่เป็นการมาพักใจ
ในสถานที่ที่ราวกับอยู่ในความฝัน

03:27.540 --> 03:30.293
"มาลองทำแบบนี้ดูสักครั้งเถอะ" ผมคิดแบบนี้

03:30.376 --> 03:31.920
และตัดสินใจคว้าโอกาสนี้ไว้ครับ

03:32.003 --> 03:33.838
ฉันคิดว่าถ้าอูซอกเอาด้วยก็คงเยี่ยมไปเลย

03:33.922 --> 03:35.340
แต่อูซอกตกลงเอาด้วยได้ไงเนี่ย

03:36.591 --> 03:39.385
- ผมเองก็คิดหนักเหมือนกันครับ
- นั่นน่ะสิ

03:39.469 --> 03:40.678
กังวลเรื่องอะไรเหรอ

03:41.512 --> 03:43.097
คงเพราะว่ามันเป็น…

03:43.181 --> 03:45.016
- ครั้งแรกของผมน่ะครับ
- อือ

03:46.100 --> 03:48.728
ผมเคยคิดว่าการออกรายการวาไรตี้
อาจเปิดเผยมากเกินไป

03:48.811 --> 03:50.521
- และกระทบภาพลักษณ์ของผม
- อ๋อ

03:50.605 --> 03:52.941
แต่ผมคงคิดเยอะเกิน
จนมีแต่เรื่องแปลกๆ ในหัวน่ะครับ

03:53.024 --> 03:53.900
ผมยอมรับ

03:54.400 --> 03:56.152
ว่าผมคิดอะไรไปใหญ่โตอยู่คนเดียว

03:56.236 --> 03:58.821
มันไม่ใช่ความคิดแปลกๆ หรอก
ใครๆ ก็คิดแบบนั้นกันได้

03:58.905 --> 04:00.323
แต่ถึงผมจะกังวลก็เถอะ

04:00.406 --> 04:02.784
แต่พอรู้ว่าเป็นรายการเกี่ยวกับการมาพักใจ…

04:02.867 --> 04:05.286
- การมาพักใจเหรอ
- ไม่ใช่การมาพักใจเหรอครับ

04:05.870 --> 04:06.746
หลอกกันเหรอครับ

04:07.705 --> 04:09.457
- อย่าบอกนะว่าเป็นค่ายมหาโหด
- คือ…

04:09.540 --> 04:11.834
แล้วแต่นายจะคิดเลย
ถ้าคิดว่าเป็นการพักใจมันก็ใช่แหละ

04:12.669 --> 04:13.503
นั่นสินะครับ

04:14.170 --> 04:16.673
- พี่ครับ สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ

04:16.756 --> 04:18.258
โอ้โฮ

04:18.841 --> 04:20.385
- ไอ้น้องกวางซู
- สวัสดีครับ

04:20.468 --> 04:21.302
- มา
- สวัสดีค่ะ

04:21.386 --> 04:23.221
- อูซอก สวัสดี
- สวัสดีครับ

04:23.304 --> 04:24.973
- โอ้ กวางแซง
- สวัสดีครับ

04:25.640 --> 04:26.891
บ้านพักของยูแจซอกแห่งนี้

04:26.975 --> 04:29.269
มีผมเป็นผู้นำหมายเลขสอง ผมอีกวางซูครับ

04:29.352 --> 04:30.228
ยินดีที่ได้เจอครับ

04:30.728 --> 04:32.522
ผมเป็นรองแค่พี่แจซอกนี่แหละครับ

04:32.605 --> 04:34.107
เทียบง่ายๆ ก็ระดับหัวหน้าแผนก

04:34.607 --> 04:36.609
ผมไม่ใช่พวกบ้าอำนาจหรอกครับ

04:36.693 --> 04:39.445
ผมชอบที่ทำงานที่สงบสุขมากกว่า

04:39.529 --> 04:43.283
แต่ผมคิดว่าลำดับชั้นหรือขอบเขตที่ชัดเจน
ก็เป็นเรื่องจำเป็นครับ

04:43.366 --> 04:45.493
(กำลังวางแผนจัดลำดับชั้นอย่างสงบสุขเหรอ)

04:45.576 --> 04:48.997
ฉันมีประสบการณ์ในแวดวงบ้านพัก
อย่างน้อยฉันก็จะล้างจานชามเก่ง

04:49.080 --> 04:50.707
การได้เป็นน้องเล็กก็น่าจะดีนะคะ

04:50.790 --> 04:52.667
- นี่ เยอึน
- ฉันกังวลจริงๆ นะเนี่ย

04:54.168 --> 04:55.211
โอ๊ย ปวดท้อง

04:55.795 --> 04:57.255
- ทำไมถึงปวดขึ้นมาล่ะ
- นั่งนี่ก่อน

04:57.338 --> 04:58.339
ตอนนี้…

04:58.881 --> 05:00.383
- ตอนนี้เยอึน…
- โอ๊ย ตลก

05:00.466 --> 05:01.467
ยังพักฟื้นอยู่

05:01.551 --> 05:02.552
(เพิ่งผ่าตัดไทรอยด์ได้ 2 สัปดาห์)

05:02.635 --> 05:03.970
เขียวกับแดง

05:04.053 --> 05:05.430
- หา
- มันตลกน่ะค่ะ

05:05.972 --> 05:06.806
ไม่สิ

05:06.889 --> 05:08.850
- สีเขียวกับแดงมันตลกอะไรนักเหรอ
- มัน…

05:08.933 --> 05:11.311
ไม่ใช่ว่าขำที่เห็นกวางซูนั่งข้างอูซอกหรอกเหรอ

05:11.394 --> 05:13.855
- อย่าสิ พี่ อย่าลากผมไปเอี่ยวสิ
- คือ…

05:13.938 --> 05:15.523
- นายก็แปลกแยก
- ผมกลมกลืน

05:15.606 --> 05:17.108
ทำไมฟันถึงเน่าหนอนแบบนั้นล่ะ

05:17.734 --> 05:18.568
เพื่อการถ่ายทำน่ะ

05:18.651 --> 05:21.029
- ผมเห็นแต่ฟันพี่ ทำยังไงดีล่ะ
- เงียบน่า

05:21.112 --> 05:23.156
- ฟันเน่า
- เพราะบทที่เล่นอยู่น่ะ

05:23.239 --> 05:25.616
ต้องอธิบายให้ทุกคนที่เจอฟังเลย จะบ้าแล้วเนี่ย

05:27.327 --> 05:28.494
แต่ยังไงก็เถอะ

05:28.578 --> 05:30.455
- ฉันเป็นผู้จัดการประจำบ้านพัก
- ใช่

05:30.538 --> 05:32.749
- และทุกคนจะมาเป็นทีมงาน
- ชื่อตำแหน่งดีเลย

05:32.832 --> 05:34.292
ฉันมีเรื่องสงสัยค่ะ

05:34.375 --> 05:35.918
- พี่เป็นผู้จัดการใช่ไหมล่ะ
- ก็ใช่

05:36.002 --> 05:38.629
ฉันอยากถามปรัชญาการบริหารของผู้จัดการค่ะ

05:39.672 --> 05:42.133
- ปรัชญาการบริหารเหรอ
- นั่นสำคัญเลยนะ เฉียบ

05:42.216 --> 05:43.217
อยู่ๆ ก็เฉียบขึ้นมา

05:43.301 --> 05:44.552
ฉันหวังว่า

05:44.635 --> 05:48.514
จะต้อนรับผู้คนที่เหน็ดเหนื่อยกับชีวิตในแต่ละวัน
ให้ได้มาพักกายพักใจที่นี่

05:48.598 --> 05:51.184
ได้ปลีกตัวจากชีวิตประจำวันของพวกเขา

05:51.267 --> 05:54.854
เพื่อที่พวกเขาจะได้หัวเราะ ได้พูดคุยกัน
และได้สนุกขณะอยู่ที่นี่

05:54.937 --> 05:56.606
- มาพักกายพักใจสินะครับ
- มาพักใจ

05:57.190 --> 05:58.483
- อูซอก นายนี่…
- ไม่ใช่ครับ

05:58.566 --> 06:00.193
ทำไมถึงต้องย้ำเรื่องการพักใจด้วย

06:00.276 --> 06:01.778
- ผมมาเพราะเรื่องนี้ไงครับ
- จริงเหรอ

06:01.861 --> 06:03.488
ก็มีเรื่องการพักกายพักใจด้วย

06:03.571 --> 06:05.031
เพราะงั้นเราถึงต้องเตรียมตัวไง

06:05.114 --> 06:08.910
เราต้องมีบริการพื้นฐานต่างๆ ที่แคมป์ควรมี

06:08.993 --> 06:11.537
เรายังต้องคิดกิจกรรมสนุกๆ

06:11.621 --> 06:14.582
- ใช่ครับ ใช่
- หลายๆ รูปแบบด้วย

06:14.665 --> 06:16.876
- เราต้องทำให้ทุกคนวุ่นไม่ได้หยุดเลย
- แต่ว่า

06:16.959 --> 06:19.128
ดูเหมือนว่าหลายคนอยากลองร่วมสนุก

06:19.212 --> 06:22.215
ในกิจกรรมที่เราทำกันตามรายการวาไรตี้

06:22.298 --> 06:24.175
เกมที่เราเคยดูในโทรทัศน์น่ะเหรอครับ

06:24.258 --> 06:25.843
- อย่าง "ปิดหูใบ้คำ"
- ใช่แล้ว ใช่

06:25.927 --> 06:27.762
ควิซเบาะรองนั่ง!

06:27.845 --> 06:31.474
(เขาจะคืนชีพรายการวาไรตี้ฉบับดั้งเดิม)

06:31.557 --> 06:33.142
- ผมตอบได้!
- ผิด

06:33.226 --> 06:34.352
ฉันต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ

06:34.435 --> 06:35.269
(สถานการณ์ร้อนแรงขึ้น)

06:36.938 --> 06:39.732
เขาคือสมบัติแห่งชาติที่มีลมหายใจ
ในด้านเกมกล่องส่งอาหาร

06:39.816 --> 06:41.359
เอาละ เช้าแล้ว!

06:41.943 --> 06:45.029
(ภารกิจปลุกให้ตื่น
เริ่มทันทีที่ลืมตาตื่น)

06:45.613 --> 06:47.615
(แจซอก กรรมการสุดโหดพร้อมทำหน้าที่)

06:47.698 --> 06:51.119
เราเลยเตรียมเกมที่พวกเขาเคยดูในโทรทัศน์
ไว้สองสามเกม

06:51.202 --> 06:52.328
- ผมก็อยากลองครับ
- ใช่ไหมล่ะ

06:52.411 --> 06:53.746
- เพราะผมไม่เคยเล่นเลย
- จริงด้วย

06:53.830 --> 06:55.665
ทุกคนต้องมีส่วนร่วมด้วย

06:55.748 --> 06:57.208
แล้วอย่างกิจกรรมรอบกองไฟล่ะคะ

06:57.291 --> 06:58.584
(ไฮไลต์เด็ด กิจกรรมรอบกองไฟ)

06:58.668 --> 06:59.585
ที่ถือเทียนกันน่ะเหรอ

07:00.211 --> 07:01.629
- ต้องมีอยู่แล้ว
- พิธีจุดเทียนเหรอ

07:01.712 --> 07:03.506
- มีกิจกรรมรอบกองไฟด้วยเหรอ
- ใช่ วันที่สอง

07:05.800 --> 07:07.301
(พิธีรอบกองไฟสุดตระการตา)

07:07.385 --> 07:09.053
(กำลังรอเวลาที่จะถูกจุดให้ลุกโชน)

07:12.265 --> 07:13.516
อย่าร้องนะ

07:13.599 --> 07:16.811
(และแน่นอน
กฎที่ใครๆ ก็รู้ของกิจกรรมรอบกองไฟ)

07:16.894 --> 07:19.105
(ไฟมา น้ำตาต้องมี)

07:19.188 --> 07:22.400
ไม่เคยคิดเลยว่าจะมาร้องไห้ที่นี่

07:23.067 --> 07:24.986
รู้สึกเหมือนได้รับการเยียวยาจริงๆ

07:26.112 --> 07:28.656
ถ้ามีกองไฟ หลายคนคงได้ร้องไห้กันแน่เลย

07:28.739 --> 07:29.907
นี่มันของจริงเลยนะเนี่ย

07:29.991 --> 07:30.825
- ฉันชอบนะ
- แน่นอนสิ

07:30.908 --> 07:32.827
แต่สิ่งสำคัญที่สุดคืออะไร

07:33.411 --> 07:34.370
- ความทรงจำ
- ไม่ใช่

07:36.622 --> 07:37.582
(ฟาดเข้าให้)

07:37.665 --> 07:39.542
อะไรเนี่ย

07:39.625 --> 07:41.836
สิ่งสำคัญที่สุดคือความปลอดภัย

07:41.919 --> 07:44.213
- อ๋อ
- หน้าที่ของเราคือการทำเพื่อให้มั่นใจว่า

07:44.297 --> 07:46.299
ทุกคนจะอยู่ที่นี่อย่างปลอดภัยตลอดสามวัน

07:46.382 --> 07:47.216
จริงค่ะ

07:47.300 --> 07:51.220
เราต้องสร้างพื้นที่ที่ปลอดภัย
เพื่อให้แขกได้สร้างความทรงจำดีๆ

07:51.304 --> 07:53.723
ได้สนุกสนานกับเราที่นี่

07:53.806 --> 07:55.266
และกลับไปใช้ชีวิตของพวกเขา

07:55.349 --> 07:57.226
- นี่คือเป้าหมายใหญ่สุดของเรา
- จริงค่ะ

07:57.310 --> 07:58.352
ทีนี้ก็ไปกันเถอะ

07:59.854 --> 08:02.356
นี่คือบ้านพักของเรา
แต่ฉันก็เพิ่งเคยมาครั้งแรกเหมือนกัน

08:02.440 --> 08:03.566
- จริงเหรอ
- อ๋อ

08:03.649 --> 08:05.860
- พี่ก็เพิ่งเคยมาครั้งแรกเหรอ
- เพิ่งเคยมานี่แหละ

08:07.028 --> 08:08.821
(ตำบลทเวชน เมืองกวางจู จังหวัดคย็องกี)

08:09.906 --> 08:12.116
(ห่างไกลจากเมือง)

08:13.284 --> 08:15.369
(ที่น้ำและอากาศสะอาดบริสุทธิ์)

08:17.413 --> 08:19.499
(ลึกเข้าไปในอ้อมกอดของภูเขา)

08:20.458 --> 08:22.627
(ครอบคลุมพื้นที่กว่า 3,000 พยอง)

08:22.710 --> 08:25.129
(ศูนย์ฝึกอบรมเยาวชน)

08:26.339 --> 08:27.757
(บ้านพักยูแจซอก)

08:27.840 --> 08:29.717
การปรับปรุงพื้นที่ยังไม่เสร็จเรียบร้อยดี

08:29.800 --> 08:30.843
ฉันอดใจรอไม่ไหวแล้ว

08:32.762 --> 08:33.930
ว้าว นั่นอะไรน่ะ

08:34.430 --> 08:36.057
- ทีมงานเป็นคนสร้างเหรอ
- นั่นมัน…

08:36.140 --> 08:37.350
- สร้างขึ้นใหม่เหรอ
- นั่นสิ

08:37.433 --> 08:39.894
- ก็สร้างขึ้นน่ะสิ
- พวกเขาสร้างนั่นด้วยเหรอคะ

08:40.394 --> 08:42.813
- ไม่คิดเลยว่าจะเป็นแบบนี้
- ก็นั่นน่ะสิ

08:42.897 --> 08:44.607
- เหมือนโรงยิมเลยนะครับ
- ใช่แล้ว

08:44.690 --> 08:45.525
(โรงยิม)

08:45.608 --> 08:48.069
- ยังก่อสร้างกันอยู่สินะ
- ใช่

08:48.152 --> 08:49.445
(แผนผังบ้านพัก)

08:49.946 --> 08:51.614
(เวทีกลางแจ้ง ศูนย์ออกกำลังกาย
ร้านของว่าง โรงอาหาร)

08:51.697 --> 08:54.450
(ตำแหน่งปัจจุบัน
โรงยิม (ที่พัก))

08:54.534 --> 08:57.245
- ใช่แล้ว แขกจะพักในโรงยิมนี่แหละ
- ใหญ่มากเลย

08:57.328 --> 09:00.873
ดูเหมือนพวกเขาจะปรับปรุงโรงยิมใหม่แล้วนะ

09:03.000 --> 09:04.418
โอ๊ะ อะไรเนี่ย

09:05.044 --> 09:06.254
โอ๊ะ อะไรเนี่ย

09:07.797 --> 09:08.965
ประตูอยู่ฝั่งโน้น

09:09.632 --> 09:12.260
- ทำไมถึงผ่านเข้ามาตรงนั้นล่ะ
- ตรงกลางมันเปิดอยู่น่ะครับ

09:15.346 --> 09:16.430
โอ้ ดูดีเลย

09:18.808 --> 09:20.017
ดูดีมากเลยนะเนี่ย

09:20.101 --> 09:21.143
ว้าว เยี่ยมไปเลย

09:21.227 --> 09:23.396
ถ้าทำกิจกรรมกันตรงกลางคงสนุกน่าดูเลย

09:23.479 --> 09:26.274
พี่เขาพูดแบบนั้นมาตลอด 20 ชั่วโมงเลย

09:26.357 --> 09:28.568
(พวกเขาจะมารวมตัวกันตรงนี้
เพื่อหัวเราะ พูดคุย)

09:28.651 --> 09:31.571
(หรือแม้แต่นอนหลับ)

09:32.697 --> 09:34.657
ขนาดพอเหมาะพอดีเป๊ะเลย

09:34.740 --> 09:35.992
ต้องมีแขกเยอะแน่เลย

09:36.075 --> 09:38.202
- ต้องเยอะมากแน่ๆ
- แขกต้องเยอะแน่เลยใช่ไหมคะ

09:38.286 --> 09:40.413
มีเรื่องนึงที่ฉันกังวลอยู่นะ

09:40.496 --> 09:41.414
บทลงโทษของเกม

09:41.497 --> 09:43.958
- หลายคนที่อยากลองนอนข้างนอก
- จริง

09:44.041 --> 09:45.293
- ใช่
- พวกเขาฝันอยากทำ

09:45.376 --> 09:46.544
จริงด้วย ใช่

09:46.627 --> 09:49.046
- ไม่งั้นพวกเขาจะได้ทำอะไรแบบนี้เมื่อไหร่
- ใช่ เมื่อไหร่

09:49.130 --> 09:51.299
มันอาจเป็นความท้าทายที่พวกเขาอยากลองทำดู

09:51.382 --> 09:53.467
- มันจะเป็นความทรงจำดีๆ
- เป็นการเยียวยาใจ

09:53.551 --> 09:54.969
และที่สำคัญก็คือ

09:55.511 --> 09:58.598
ทั้งสามคนจะต้องดูแลไปคนละทีม

09:58.681 --> 09:59.849
(ทีมงานจะรับหน้าที่หัวหน้าทีม)

09:59.932 --> 10:02.059
- เพราะงั้นถ้าทีมใครแพ้…
- เราจะมีทีมของตัวเองเหรอ

10:02.143 --> 10:03.019
คนละทีมเหรอ

10:03.102 --> 10:05.313
- เราต้องไป…
- ใช่ ต้องไปนอนข้างนอกด้วย

10:05.396 --> 10:06.480
แค่อยากแจ้งไว้ก่อน

10:06.564 --> 10:07.732
เอ่อ เรื่องนั้น…

10:07.815 --> 10:08.691
(เมื่อกี้ยังเชียร์อยู่แท้ๆ)

10:08.774 --> 10:11.193
- ไว้ค่อยคุยกันอีกทีแล้วกัน
- ใช่ค่ะ

10:11.277 --> 10:12.194
เราจะคุยกันอีกที

10:12.278 --> 10:14.280
- แค่เป็นเรื่องที่ฉันคิดอยู่น่ะ
- ครับ

10:14.363 --> 10:16.949
เราต้องไปทางนี้เพื่อไปที่พักทีมงาน

10:17.033 --> 10:18.701
(มาดูที่พักของทีมงานกัน)

10:19.535 --> 10:21.245
(ชั้นสองของโรงยิมคือที่พักทีมงาน)

10:21.329 --> 10:22.330
ระวังด้วยนะครับ

10:23.205 --> 10:24.707
- ว้าว
- ที่นี่แหละ

10:24.790 --> 10:26.208
ห้องนี้จะมีอูซอกกับฉัน

10:26.751 --> 10:28.628
- แล้วก็พี่กวางซูเหรอครับ
- แล้วก็กวางซู

10:30.630 --> 10:32.173
- เชื่อมกันเหรอครับ
- เชื่อมกัน ใช่

10:32.256 --> 10:34.592
- นี่ต้องเป็นห้องควบคุมเสียงแน่เลย
- ใช่ ห้องควบคุมเสียง

10:34.675 --> 10:36.636
- เราจะประกาศอะไรกันตรงนี้
- ห้องควบคุม

10:36.719 --> 10:39.305
อย่างเช่นเวลาเราปลุกแขก

10:39.889 --> 10:40.931
ทุกท่าน

10:41.015 --> 10:42.683
(เสียงปลุกยามเช้า)

10:42.767 --> 10:43.893
(แจ้งตารางกิจกรรม)

10:44.644 --> 10:46.187
(ประกาศแจ้งก่อนปิดไฟ)

10:46.270 --> 10:47.313
เจอกันพรุ่งนี้ครับ

10:47.396 --> 10:49.523
(ผู้ประกาศหนุ่มจะประกาศไม่ยอมหยุด)

10:50.274 --> 10:51.525
นี่ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะเนี่ย

10:51.609 --> 10:52.526
- นั่นน่ะสิ
- จริงด้วย

10:52.610 --> 10:55.029
- รู้สึกกดดันแล้วสิ
- ตอนนี้ไปกันก่อนเถอะ

10:55.613 --> 10:57.990
- เอาของส่วนตัวมาได้นะ
- ได้เหรอครับ

10:58.074 --> 10:59.408
เอาตุ๊กตาหรืออะไรมาก็ได้นะ

10:59.492 --> 11:00.660
ผมจะเอาตุ๊กตามาทำไม

11:00.743 --> 11:01.744
ไม่มีตุ๊กตาน้องเน่าเหรอ

11:01.827 --> 11:02.828
- ไม่มีครับ
- ไม่มีเหรอ

11:02.912 --> 11:04.747
- ผมมีหมอนเน่าประจำตัวครับ
- งั้นก็พกมาด้วย

11:04.830 --> 11:06.624
ถ้าไม่ใช่หมอนใบนี้ก็นอนไม่หลับใช่ไหม

11:06.707 --> 11:08.000
จะนอนหลับสนิทขึ้นนิดนึงน่ะครับ

11:08.084 --> 11:09.877
เอาเครื่องนอนส่วนตัวมาได้นะ

11:09.960 --> 11:11.295
- แบบนั้นก็ดีเลย
- ขนมาเองได้

11:11.379 --> 11:12.463
ฉันก็ควรขนมาเองบ้าง

11:12.546 --> 11:13.881
เดี๋ยวนะ ห้องน้ำอยู่ไหนเหรอ

11:13.964 --> 11:15.383
- นั่นสำคัญที่สุดแล้ว
- ใช่ครับ

11:15.466 --> 11:17.009
อยู่นี่เองสินะ ห้องน้ำ

11:17.093 --> 11:18.177
- อยู่นี่เอง
- นี่ไง

11:18.260 --> 11:19.804
ห้องน้ำเป็นเรื่องสำคัญนะ

11:21.347 --> 11:23.432
- พวกเขาไม่ได้ปรับปรุงห้องน้ำสินะ
- แค่…

11:23.516 --> 11:24.517
- ใช่
- ห้องน้ำเดิมๆ

11:24.600 --> 11:26.435
เดี๋ยวพอเราเริ่มเปิดบ้านพัก

11:26.936 --> 11:29.355
เราควรทำความสะอาดวันเว้นวันนะ

11:29.438 --> 11:31.649
(งานบำรุงรักษาบ้านพัก 1:
ทำความสะอาดห้องน้ำ)

11:31.732 --> 11:34.235
(งานบำรุงรักษาบ้านพัก 2:
ควบคุมอุณหภูมิและความชื้น)

11:34.318 --> 11:36.320
- เราต้องปรับอุณหภูมิให้เหมาะสม
- อือ

11:36.404 --> 11:39.490
- แขกจะได้นอนหลับสบาย ไม่ติดขัดตรงไหน
- แล้วก็กลิ่น

11:39.573 --> 11:43.577
- เรายังต้องมีจุดเสียบสายชาร์จด้วย
- ใช่ค่ะ จุดเสียบสายชาร์จ

11:43.661 --> 11:44.995
- สำคัญสำหรับสมัยนี้
- สำคัญ

11:45.079 --> 11:48.332
ถึงแม้จะมีการปรับปรุงโรงยิม
เพื่อใช้สำหรับรายการโดยเฉพาะ

11:48.416 --> 11:51.752
แต่เมื่อต้องอยู่ไกลบ้าน
ก็ย่อมมีเรื่องที่อาจไม่สะดวกสบาย ใช่ไหมครับ

11:51.836 --> 11:55.589
ผมอยากลดความไม่สะดวกสบายพวกนั้น
ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

11:55.673 --> 11:59.301
ผมเลยตั้งใจจะใส่ใจรายละเอียดทุกอย่าง
กับทีมงานของผมครับ

11:59.385 --> 12:01.429
- ออกไปกันเลยไหมครับ
- ออกไปกันเถอะ

12:01.929 --> 12:04.223
ไหนๆ เราก็มาถึงนี่แล้ว

12:04.306 --> 12:06.475
- เราก็ควรเช็กให้ละเอียด
- ใช่เลยค่ะ

12:06.976 --> 12:11.522
(ตำแหน่งปัจจุบัน มุ่งหน้าไปยังแท่นภายนอก)

12:11.605 --> 12:13.065
บริเวณนี้จะออกแนว…

12:13.149 --> 12:14.442
(ตอนนี้ออกมาสำรวจพื้นที่ภายนอก)

12:14.525 --> 12:17.570
- พี่จะขึ้นไปอยู่ตรงนั้นทุกเช้าเหรอครับ
- ใช่แล้ว

12:18.404 --> 12:20.573
ฉันจะยืนบนนี้ขณะที่แขกทุกท่าน…

12:21.449 --> 12:22.575
ทั้งหมดแถวตรง!

12:24.326 --> 12:25.619
ตามระเบียบพัก

12:26.120 --> 12:27.746
- ใครเขาทำแบบนั้นที่แคมป์
- ตามระ…

12:27.830 --> 12:29.123
ที่บ้านพักเขาทำแบบนั้นกันนะคะ

12:29.206 --> 12:30.291
- ที่บ้านพักทำเหรอ
- ค่ะ

12:30.374 --> 12:31.292
- ทำกันหมด
- ทำค่ะ

12:31.375 --> 12:32.626
- นักเรียนไปค่ายก็ทำ
- ทำสิ

12:32.710 --> 12:34.378
- เพื่อ…
- เพื่อนับจำนวนคน

12:34.462 --> 12:38.549
การเช็กจำนวนคนระหว่างเคลื่อนที่ตลอด
เป็นสิ่งสำคัญมากนะ

12:38.632 --> 12:39.800
ใช่ค่ะ อย่างนั้นเลย

12:39.884 --> 12:43.053
- พื้นฐานของบ้านพักเราคือต้องเป๊ะตามตาราง
- จริงค่ะ

12:43.137 --> 12:46.390
- ทุกคนต้องทำตามตารางเวลา
- เมื่ออยู่กันเป็นหมู่คณะต้องทำตามกฎ

12:46.891 --> 12:48.142
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก)

12:48.225 --> 12:50.227
(ตั้งแต่ภารกิจปลุกให้ตื่นยันเข้านอน)

12:50.311 --> 12:51.770
(ตารางกิจกรรมอัดแน่นรอคุณอยู่)

12:51.854 --> 12:54.148
สิ่งที่ฉันกังวลมากที่สุดน่ะ

12:54.648 --> 12:56.942
คือเราต้องทำอาหารเลี้ยงคนกลุ่มใหญ่

12:57.026 --> 12:58.319
(ปัญหาคือการเสิร์ฟอาหารเป็นกลุ่ม)

12:58.402 --> 12:59.445
ตอนนี้ไปกันก่อนนะ

13:00.029 --> 13:00.863
มาทางนี้

13:02.072 --> 13:03.157
อะไรของพี่เนี่ย

13:03.657 --> 13:05.618
จู่ๆ ก็เป็นอะไรขึ้นมา

13:05.701 --> 13:07.828
- ปุบปับเป็นอะไรขึ้นมาอีก
- เชิญทางนี้ครับ

13:08.412 --> 13:09.246
คิดว่าไง

13:09.330 --> 13:10.664
(โรงอาหาร)

13:10.748 --> 13:11.582
ครัวนี่เอง

13:11.665 --> 13:14.293
เพราะเราจะเปิดให้บริการบ้านพัก

13:14.877 --> 13:17.379
เราต้องเตรียมอาหารเช้า กลางวัน เย็น
ให้ครบทั้งสามมื้อ

13:17.463 --> 13:18.297
- ใช่ครับ
- จริง

13:18.380 --> 13:19.381
เป็นเรื่องพื้นฐานเลย

13:19.465 --> 13:21.550
- แถมทำเมนูซ้ำกันไม่ได้ด้วย
- นั่นน่ะสิ

13:22.843 --> 13:23.886
เราต้องทำอาหาร…

13:23.969 --> 13:26.430
- เราจะได้กินอะไรกันไหมเนี่ย
- ก็นั่นน่ะสิ

13:26.514 --> 13:28.265
เรามานั่งคุยกันก่อนดีไหม

13:29.266 --> 13:30.893
เรื่องนี้แหละที่ฉันกังวล

13:30.976 --> 13:33.521
อาหารเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับที่นี่

13:33.604 --> 13:35.898
แต่เราจะไหวกันไหมนี่สิ

13:35.981 --> 13:39.026
สามมื้ออาจจะลำบากไปนิด แต่ถ้ามื้อเดียว…

13:39.109 --> 13:41.070
- เราน่าจะพอทำได้
- ครับ เราน่าจะพอทำได้

13:41.153 --> 13:44.323
แต่การที่ต้องทำอาหารสามมื้อ
เมนูไม่ซ้ำมันดูเยอะมาก

13:44.406 --> 13:45.366
(กังวล)

13:45.449 --> 13:47.993
แล้วอูซอกมีเมนูเด็ดประจำตัวไหม

13:48.077 --> 13:51.038
- ผมน่าจะพอทำไข่ม้วนได้ครับ
- ไข่ม้วน

13:51.121 --> 13:52.039
ทำเก่งเลยใช่ไหม

13:52.623 --> 13:53.707
เคยลองทำครั้งนึงครับ

13:53.791 --> 13:55.167
(หือ)

13:55.834 --> 13:57.795
- ครั้งเดียวในชีวิตน่ะเหรอ
- ครับ

13:57.878 --> 13:59.380
ถ้าตั้งใจแล้วผมทำได้ทุกอย่างครับ

13:59.463 --> 14:00.923
- อย่างแกงกิมจิ…
- ทำได้เหรอ

14:01.006 --> 14:02.049
- ครับ
- จริงเหรอครับ

14:02.550 --> 14:04.260
ถ้าอย่างนั้นวันนี้

14:04.343 --> 14:07.388
เรามาลองทำเมนูที่เราทำได้แล้วลองชิมกันดู

14:07.471 --> 14:09.807
- ทำวันนี้เลยเหรอครับ
- มาดูว่าเราทำได้ไหม

14:09.890 --> 14:11.725
- เราต้องเช็กว่าทำได้ไหม
- ต้องอร่อย

14:11.809 --> 14:13.352
ถ้าไม่อร่อยเราก็ทำให้แขกไม่ได้

14:13.435 --> 14:15.771
ถ้างั้นอูซอกจะต้องทำไข่ม้วนนะ

14:15.854 --> 14:17.690
- ส่วนเยอึน…
- หมูผัดโคชูจังดีไหมคะ

14:17.773 --> 14:18.983
- นั่นแหละ
- หมูผัดโคชูจัง

14:19.066 --> 14:20.067
ทำหมูผัดโคชูจังดู

14:20.150 --> 14:21.151
ส่วนกวางซู

14:21.235 --> 14:22.361
- แกงกิมจิครับ
- แกงกิมจิ

14:22.444 --> 14:24.697
- มื้อเช้า เราควรทำอะไรง่ายๆ
- ใช่ครับ

14:24.780 --> 14:26.991
- ฉันพอจะทำแซนด์วิชง่ายๆ ได้
- แซนด์วิชเหรอ

14:27.074 --> 14:28.450
- ผมชอบไอเดียนั้นนะ
- ก็ดีนะคะ

14:28.951 --> 14:30.035
ได้เลย ไปกันเถอะ

14:30.536 --> 14:33.205
- ปุบปับมากเลยนะเนี่ย
- ไม่นึกเลยว่าจะต้องทำอาหาร

14:33.914 --> 14:37.001
ทั้งตัวผมและสมาชิกคนอื่นๆ
ล้วนไม่มีประสบการณ์ทำอาหารมากเท่าไหร่นัก

14:37.084 --> 14:38.586
เราจะทำกันไหวไหมนะ

14:38.669 --> 14:42.631
ในเมื่อเราต้องทำอาหารกันจริงๆ
งั้นก็มาลองดูว่าจะออกมาเป็นยังไง

14:43.132 --> 14:45.050
งั้นลองทำตอนประชุมเตรียมความพร้อมก็น่าจะดี

14:45.134 --> 14:47.261
(พวกเขาไปซื้อวัตถุดิบด้วยตัวเอง)

14:47.344 --> 14:50.764
ในเมื่อมีแค่เรากันเอง เราจะได้ชิม
แล้วดูว่าต้องปรับปรุงตรงไหน…

14:50.848 --> 14:52.975
- หรือตัดสินว่าจะตัดเมนูไหนออก
- ใช่ครับ ใช่

14:53.058 --> 14:54.143
ถ้าเมนูใครออกมาไม่ดี

14:54.226 --> 14:56.312
- ถึงจะรู้สึกไม่ดีแต่เราต้อง…
- อย่าไปรู้สึกไม่ดีสิ

14:56.395 --> 14:58.397
- อย่าเคืองกันนะ
- ค่ะ

14:58.480 --> 14:59.773
ไม่อร่อย ฉันก็จะบอกว่าไม่อร่อย

14:59.857 --> 15:01.233
- พูดกันตรงๆ เลย
- ดีครับ

15:01.317 --> 15:04.445
อูซอกมีงานต่อ เลยต้องกลับตอนบ่ายสามครึ่ง

15:05.070 --> 15:07.740
- ยังไงก็คิดเรื่องนั้นเผื่อไว้ด้วยนะ
- ผมต้องเร่งมือแล้ว

15:07.823 --> 15:09.575
เมนูไหนที่ถูกตัดออก…

15:09.658 --> 15:10.534
หลีกไปหน่อยได้ไหม

15:11.201 --> 15:13.913
(เริ่มปุ๊บก็ขัดขากันเลย)

15:13.996 --> 15:15.164
ฉันต้องทำอะไรนะ

15:15.664 --> 15:18.208
- ไม่รู้ได้ไงว่าตัวเองต้องทำอะไร
- ฉันต้องขอดูก่อนน่ะค่ะ

15:19.418 --> 15:20.336
(กุกกักกุกกัก)

15:20.419 --> 15:21.754
พี่ครับ นี่มัน…

15:21.837 --> 15:23.422
- พี่ ไอ้นี่มันเปิดยังไงเหรอ
- เปิดอะไร

15:24.173 --> 15:26.926
(ทีมงานเปิดเตาไม่เป็นด้วยซ้ำ)

15:27.009 --> 15:28.177
(มองหา)

15:30.220 --> 15:31.889
พอมีชามใบใหญ่ๆ ไหมครับ

15:32.389 --> 15:34.767
- ผมต้องตีไข่น่ะครับ
- อ๋อ ต้องใช้ชามเหรอ

15:34.850 --> 15:36.685
(ระมัดระวัง)

15:41.190 --> 15:44.109
(ตอกไข่ใบเดียวยังใช้เวลาเป็นชาติ)

15:44.193 --> 15:46.403
ที่จริงผมไม่เคยทำอาหารมาก่อนเลยครับ

15:46.487 --> 15:48.489
"คราวนี้ฉันจบเห่แน่" ผมคิดแบบนั้นน่ะครับ

15:48.572 --> 15:52.326
ผมเลยเลือกเมนูไข่
ซึ่งดูเหมือนจะเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัยที่สุดน่ะครับ

15:52.409 --> 15:53.535
ฉันต้องทำอะไรนะ

15:53.619 --> 15:54.995
(เยอึนผู้ก็ยังไม่รู้ว่าต้องทำอะไร)

15:55.079 --> 15:56.413
- เยอึน
- คะ

15:56.497 --> 15:58.540
- แน่ใจนะว่าทำเป็น
- แน่นอนสิคะ

15:58.624 --> 16:00.668
ถ้าตั้งใจแล้วฉันทำได้ทุกอย่างแหละค่ะ

16:00.751 --> 16:01.961
ฉันว่าฝีมือฉันดีขึ้นนะคะ

16:02.670 --> 16:03.587
ฉันเคยทำอาหารแย่มาก

16:03.671 --> 16:07.299
ถ้าลองคิดดูดีๆ
การตั้งมาตรฐานต่ำๆ ในตอนเริ่มแรก

16:07.925 --> 16:09.677
ก็ไม่ใช่เรื่องแย่เสมอไปนะครับ

16:10.260 --> 16:12.846
(ยังไงก็ตาม
พวกเขาก็ต่างทำอาหารในแบบของตัวเอง)

16:13.847 --> 16:14.932
(สะดุ้ง)

16:15.516 --> 16:16.517
หรือไฟจะแรงเกินไป

16:19.144 --> 16:20.229
เยอึน แบบนั้น…

16:21.105 --> 16:22.439
(หั่นเค้กอยู่เหรอ)

16:25.359 --> 16:26.610
ทำไมไม่ได้ล่ะ ไอ้นี่

16:26.694 --> 16:28.028
อะไรไม่ได้ อะไรทำไม่ได้

16:28.112 --> 16:29.154
นี่มันไม่ทำงานเหรอครับ

16:29.238 --> 16:30.864
- โอ้ ใช้ได้แล้ว
- มันใช้ได้แล้ว

16:30.948 --> 16:32.116
ขอบคุณครับ

16:34.451 --> 16:35.828
ผมแค่ต้องม้วนมันใช่ไหมครับ

16:37.121 --> 16:38.831
รสชาติสำคัญกว่าหน้าตาใช่ไหมครับ

16:40.666 --> 16:42.876
(ใส่เกลือตามลงไปช้าทีเดียว)

16:43.585 --> 16:45.879
นี่ ทุกคน ทำไมฉันถึงกังวลจังเลยล่ะ

16:53.470 --> 16:54.346
อย่างที่ฉันบอกไปน่ะ

16:54.430 --> 16:57.099
ฉันว่าเราทำนี่เป็นอาหารเช้าได้นะ

17:00.602 --> 17:02.396
เราไม่มีจาน ฉันเลยจะใช้เจ้านี่นะ

17:02.479 --> 17:03.313
เอาละ เสร็จ!

17:04.523 --> 17:05.733
- เสร็จกันหรือยัง
- เสร็จแล้วค่ะ

17:05.816 --> 17:06.817
ทำเสร็จกันหมดจริงด้วย

17:06.900 --> 17:08.694
- ผมทำเสร็จแล้วครับ
- เราทำเสร็จทันเวลา

17:08.777 --> 17:10.070
ดูเหมือนเรายังพอมีหวังนะคะ

17:10.154 --> 17:12.072
- อูซอก อย่าเคืองกันนะ
- ไม่มีปัญหาเลยครับ

17:12.156 --> 17:13.198
อย่าถือสากันนะคะ

17:13.282 --> 17:14.116
(เมนูแรก ไข่ม้วน)

17:14.825 --> 17:16.285
มันอาจจะไม่ผ่านเข้ารอบก็ได้

17:16.368 --> 17:18.078
เย็นหน่อยนะครับ เพราะผมรีบทำให้เสร็จ

17:18.162 --> 17:19.580
- ยังอุ่นๆ อยู่
- ยังอุ่นอยู่เหรอครับ

17:19.663 --> 17:20.664
(จะได้เป็นเมนูประจำบ้านพักไหม)

17:21.331 --> 17:24.376
(ลุ้น)

17:24.460 --> 17:25.919
มันแค่…

17:26.587 --> 17:28.964
- แค่ไข่ม้วนเฉยๆ ค่ะ
- เอาจริงๆ มัน…

17:29.048 --> 17:31.675
มันตัดสินยากมากว่าอร่อยหรือไม่อร่อย

17:31.759 --> 17:33.761
เหมือนแค่เอาไข่ไปทำให้สุกน่ะ

17:33.844 --> 17:35.679
- แค่ไข่ม้วนจริงๆ
- แต่เขาก็ทำได้ดีแล้วนะ

17:35.763 --> 17:37.181
แต่เป็นไข่ม้วนที่ถูกปากฉันนะ

17:37.723 --> 17:38.932
อร่อยมากเลย

17:39.600 --> 17:41.143
อร่อย ไอ้อร่อย มันก็อร่อยแหละ

17:41.226 --> 17:43.020
- รสชาติไข่น่ะ
- แต่ไม่ได้ถึงขนาดนั้น

17:43.103 --> 17:45.022
- ก็รสชาติดีแหละ
- ราดซอสสักหน่อยก็คงดี

17:45.105 --> 17:46.315
- จริงด้วยแฮะ
- ค่ะ

17:46.398 --> 17:47.524
- ควรซื้อซอสมะเขือเทศ
- ผ่าน

17:47.608 --> 17:48.567
- ไว้เป็นตัวเลือก
- ค่ะ

17:48.650 --> 17:50.486
- ฉันก็ให้ผ่าน
- ฉันก็เหมือนกันค่ะ

17:50.569 --> 17:52.237
- ต่อไป
- หมูผัดของฉันค่ะ

17:52.321 --> 17:54.156
- หมูผัด
- ฉันอยากลองชิมหมูผัด

17:54.239 --> 17:55.449
ขอแบบตรงๆ เลยนะ

17:55.949 --> 17:59.161
บอกแค่ว่ารสชาติมันแปลกๆ นะ
อย่าบอกว่าไม่อร่อย

18:06.460 --> 18:07.961
ฉันว่าอร่อยดีนะ

18:08.504 --> 18:11.298
(ชิงออกตัวก่อนเลย)

18:11.381 --> 18:12.883
- อย่าเคืองกันนะ
- ค่ะ

18:12.966 --> 18:14.927
ถ้าร้านไหนเสิร์ฟแบบนี้
ฉันจะไม่กลับไปเหยียบอีก

18:15.010 --> 18:16.887
(รสชาติแบบครั้งเดียวก็เกินพอ)

18:16.970 --> 18:18.138
อ๋อ ผมเห็นด้วยครับ

18:18.222 --> 18:19.973
- ฉันว่า…
- เป๊ะเลย

18:20.057 --> 18:21.433
- ก็อร่อย แต่…
- มันก็อร่อยนะ

18:21.517 --> 18:23.644
แต่ฉันคงไม่อยากกลับไปกินซ้ำอีก

18:23.727 --> 18:25.145
- ถ้าร้านไหนทำให้กินแบบนี้
- ค่ะ

18:25.229 --> 18:27.189
- ผมจะให้แค่หนึ่งดาวครึ่งพอ
- แต่ก็นะ

18:27.272 --> 18:28.440
("กินแล้วไม่อยากกินซ้ำ")

18:28.524 --> 18:30.192
- เยอึน มันต้องพัฒนาอีกนะ
- ได้เลยค่ะ

18:30.275 --> 18:32.194
- รสชาติต้องโดนกว่านี้
- ค่ะ ต้องโดนกว่านี้

18:32.277 --> 18:34.613
- แต่เส้นมันจะอืดๆ หน่อยนะ
- ค่ะ

18:34.696 --> 18:36.406
- นี่ กวางซู อย่าถือสากันนะ
- ครับ

18:36.490 --> 18:37.741
- อย่าถือสากันนะคะ
- ได้เลย

18:37.825 --> 18:39.201
พี่ อย่าเคืองกันนะครับ

18:39.284 --> 18:40.953
ทำไมต้องเตือนกันทุกคนด้วยล่ะ

18:41.495 --> 18:42.871
ยังไม่ได้ชิมกันสักหน่อย

18:44.248 --> 18:46.250
ลองชิมพร้อมเต้าหู้กับน้ำแกงด้วยนะ

18:54.091 --> 18:55.634
ว้าว ฝีมือกวางซูใช้ได้เลย

18:55.717 --> 18:57.636
- โอ้ พี่ อร่อยจริงๆ
- อร่อยค่ะ

18:57.719 --> 18:58.846
ทำไมถึงอร่อยได้ล่ะ

18:59.346 --> 19:00.973
- โอ้ นี่มัน…
- ใส่อะไรลงไปเหรอคะ

19:01.056 --> 19:02.808
ว้าว เป็นแกงกิมจิที่ถูกจริตฉันเป๊ะเลย

19:02.891 --> 19:04.977
- พี่ มันอร่อยจริงๆ นะครับ
- อร่อยจริง

19:05.602 --> 19:08.730
- ทำแกงกิมจิอร่อยขนาดนี้อยู่แล้วเหรอ
- แกงกิมจิคือเมนูเด็ดของผมเลย

19:08.814 --> 19:10.357
แต่แกงกิมจิน่ะ

19:10.983 --> 19:14.194
- อาจดูเหมือนง่ายแต่ทำให้อร่อยยากนะ
- ค่ะ ทำยากนะ

19:14.278 --> 19:16.488
- ไม่ได้ใส่ผงปรุงรามยอนใช่ไหม
- ไม่ได้ใส่ครับ

19:16.572 --> 19:17.948
กินกับข้าวคงเด็ดไปเลย

19:18.031 --> 19:20.742
แกงกิมจินี่ยังไงก็ต้องมี

19:20.826 --> 19:23.245
ต่อไปเป็นแซนด์วิชฝีมือฉัน

19:23.328 --> 19:25.455
พับก่อนกินนะ กินตอนอุ่นๆ จะอร่อยสุด

19:31.336 --> 19:35.340
(เมนูของแจซอกจะดีพอ
ได้ขึ้นโต๊ะเป็นมื้อเช้าไหม)

19:36.633 --> 19:38.969
(รสชาติที่ถึงกับทำให้เขาคอตก)

19:39.720 --> 19:40.929
(มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ)

19:41.013 --> 19:43.432
- ยากนะที่จะทำให้ไม่อร่อย
- นั่นน่ะสิ

19:43.932 --> 19:45.601
- เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่อร่อย
- ใช่

19:46.101 --> 19:47.561
มันควรจะมีรสชาติที่คาดเดาได้ค่ะ

19:48.604 --> 19:49.646
แต่ว่านะ…

19:49.730 --> 19:50.898
(มันจะเลวร้ายสักแค่ไหนเชียว)

19:50.981 --> 19:53.275
- เนื้อสัมผัสมัน…
- อาจเพราะทุกคนอิ่มกันแล้วก็ได้

20:00.240 --> 20:03.327
ถ้าให้ผมจัดอันดับนะ ไอ้นี่อยู่อันดับสี่เลย

20:03.410 --> 20:05.412
(อันดับสี่จากทั้งหมดสี่เมนู)

20:05.495 --> 20:06.580
ไม่อร่อยเลย

20:11.752 --> 20:13.420
พี่หวังให้รสชาติออกมาเป็นยังไง อยากรู้

20:13.503 --> 20:14.922
มันควรมีรสชาติแบบไหนเหรอคะ

20:15.005 --> 20:15.964
ก็ไม่อร่อยจริงๆ แหละ

20:16.048 --> 20:17.216
(ฉันยอมรับว่ามันไม่อร่อย)

20:17.299 --> 20:18.133
แล้วก็…

20:18.217 --> 20:19.468
เนื้อสัมผัสของขนมปังมันแปลกๆ

20:19.551 --> 20:21.094
- มันแฉะ
- ที่สำคัญที่สุดคือ…

20:21.178 --> 20:23.722
ชีสกับแยมสตรอว์เบอร์รี่ รสชาติมันแปลกๆ น่ะค่ะ

20:23.805 --> 20:25.140
- ทำไมถึงใช้ชีสไม่เค็มล่ะ
- ใช่ค่ะ

20:25.224 --> 20:26.725
- ชีสสำหรับเด็ก…
- มันควรจะเค็มสิ

20:26.808 --> 20:28.769
พี่แค่ไปเริ่มใหม่เลยดีกว่า

20:30.395 --> 20:32.356
วัตถุดิบมันไม่ได้เข้ากันเลย

20:32.439 --> 20:35.859
ฉันจะจำทุกอย่างที่ทุกคนพูดไว้ให้ขึ้นใจ

20:35.943 --> 20:38.987
อารมณ์ดีๆ ของผมในวันนี้
ถูกทำลายด้วยแซนด์วิชของพี่นี่แหละ

20:39.071 --> 20:40.364
ใส่เกลือในไข่สักหน่อยดีไหมคะ

20:40.447 --> 20:41.907
หรือทาแยมเพิ่มดีไหม

20:41.990 --> 20:43.075
ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้นหรอก

20:43.158 --> 20:45.535
ลืมเรื่องเกลือ แยมหรือน้ำตาลไปก่อน

20:45.619 --> 20:46.745
อันนี้ต้องเอาไปขว้างทิ้ง

20:46.828 --> 20:48.705
- พี่เขาต้องเริ่มใหม่เลย
- เดี๋ยวนะ

20:48.789 --> 20:51.500
สำหรับการวิจารณ์อย่างเอาเป็นเอาตายทั้งหมด
ฉันก็ขอบคุณมาก

20:51.583 --> 20:53.085
แต่ตอนเราเสิร์ฟอาหาร…

20:53.710 --> 20:54.670
- มันควร…
- โอ๊ะ

20:54.753 --> 20:55.796
อูซอกต้องไปแล้ว

20:56.296 --> 20:57.381
(ตัดจบกันแบบนี้เนี่ยนะ)

20:57.464 --> 20:59.591
เอาจริงๆ นะ ถ้าจะไม่ฟังกันแบบนี้

20:59.675 --> 21:01.260
- อาจได้มีเรื่องกันเลยนะ
- โทษทีๆ

21:01.343 --> 21:02.678
- นี่มันเรื่องสำคัญจริงๆ นะ
- โทษที

21:02.761 --> 21:03.845
- ไปได้เหรอครับ
- อย่าไปฟังเขา

21:03.929 --> 21:05.555
- งั้นผมไปเลยนะครับ
- ไปเถอะ

21:05.639 --> 21:06.598
เดี๋ยว จะไปเฉยๆ เลยเหรอ

21:06.682 --> 21:07.599
(จะไปจริงๆ เหรอ)

21:08.725 --> 21:10.185
- พี่ครับ ผมกลับก่อนนะครับ
- จริงๆ นะ

21:10.269 --> 21:11.979
เขาไม่ธรรมดาจริงๆ นะ

21:12.062 --> 21:13.772
เขาจะกลับเฉยๆ แบบนี้น่ะเหรอ

21:13.855 --> 21:15.023
ขอโทษครับ งั้นผมไปก่อนนะครับ

21:15.107 --> 21:16.942
เขาจะกลับจริงๆ นะเนี่ย

21:17.025 --> 21:18.151
- อูซอก ไปเถอะ
- ครับ

21:18.235 --> 21:21.029
- ฝึกทำไข่ม้วนมาดีๆ นะ
- เข้าใจแล้วครับ

21:21.113 --> 21:22.864
- ขอตัวกลับก่อนนะครับ
- นี่ล้อกันเล่นหรือไง

21:23.448 --> 21:25.450
- ไปเถอะ
- ขอตัวก่อนนะครับ

21:26.118 --> 21:27.953
- ผมไปนะครับ
- ไปเถอะ

21:28.036 --> 21:29.830
- พวกเราไม่กลับกันเหรอ
- เรายังกลับไม่ได้

21:30.414 --> 21:32.040
(แต่ว่า…)

21:32.124 --> 21:34.459
- คนไปส่งอูซอกกันกี่คนน่ะ
- ทีมงานทั้งหมด…

21:34.543 --> 21:35.377
โอ้ จริงด้วย

21:35.460 --> 21:37.587
พวกเขาควรถ่ายเราสิ พวกเขาจะไปไหนน่ะ

21:38.088 --> 21:38.922
เดี๋ยวสิ

21:39.423 --> 21:41.591
- แห่กันไปส่งเขากี่คนน่ะ
- ไปกันหมดเลยนะนั่น

21:41.675 --> 21:43.593
- นี่ไม่ได้ถ่ายกันอยู่เหรอ
- อะไรเนี่ย

21:43.677 --> 21:45.220
จะไม่เอาไปออกอากาศเลยใช่ไหม

21:45.304 --> 21:46.305
ไม่สิ

21:46.388 --> 21:48.765
- ฉันเองก็คิด กวางซู
- บอกมาชัดๆ

21:48.849 --> 21:51.184
ผมจะได้กลับด้วยไง
บอกมาเลยว่าจะเอาไปออกอากาศไหม

21:51.268 --> 21:52.269
(เดือดเพราะถูกเมิน)

21:52.352 --> 21:56.398
ยังไงก็เถอะ วันนี้ฉันดีใจจริงๆ
ที่แกงกิมจิผ่านเข้ารอบ

21:56.481 --> 21:57.774
เอาจริงๆ นะครับ แซนด์วิชเนี่ย

21:58.650 --> 21:59.943
ไหนๆ พี่ก็พูดขึ้นมาแล้ว

22:00.027 --> 22:01.069
(แซะแซนด์วิชอีกรอบ)

22:01.153 --> 22:02.029
ขวดตกแฮะ

22:04.781 --> 22:06.283
(หนุ่มฟันทองเหวอเลย)

22:06.366 --> 22:08.076
ฉันกะจะใช้แยมบลูเบอร์รี่

22:08.160 --> 22:09.995
- ฉันขอพูดความจริงเพราะอูซอกไปแล้ว
- ค่ะ

22:10.078 --> 22:12.205
เพราะอูซอกที่หยิบแยมผิดมานั่นแหละ

22:12.289 --> 22:14.416
พอจะเห็นแยมบลูเบอร์รี่ไหม แยมบลูเบอร์รี่

22:15.584 --> 22:17.002
- อยู่นี่ครับ
- โอ้ ดีเลย

22:17.085 --> 22:18.795
(เขาหยิบแยมองุ่นแทน)

22:18.879 --> 22:21.298
- พี่เป็นพวกเจ้าคิดเจ้าแค้นเหรอ
- ไม่ใช่

22:21.381 --> 22:22.341
เรามาช่วยกันเถอะ

22:22.424 --> 22:23.675
- ได้สิ ได้
- จริงค่ะ

22:23.759 --> 22:26.094
ว่าแต่เราจะมีแขกสักกี่คนนะ

22:28.513 --> 22:30.390
(มีผู้สมัครเป็นแขกรวมทั้งสิ้น 60,000 ทีม)

22:30.474 --> 22:32.559
(ใช้เวลาสัมภาษณ์นานถึงสามเดือน)

22:32.642 --> 22:33.810
(รายการบ้านพักครั้งแรก)

22:33.894 --> 22:34.936
(ตั้งแต่ยูแจซอกเดบิวต์มา 35 ปี)

22:35.020 --> 22:37.439
ไม่ว่าคุณยูแจซอกจะทำอะไร มันต้องสนุกอยู่แล้ว

22:37.522 --> 22:39.483
ลำพังแค่ชื่อยูแจซอกคำเดียวก็จบแล้วครับ

22:39.566 --> 22:42.694
- มันคือบ้านพักยูแจซอกนี่ครับ
- ผมว่าแค่คอนเซปต์ก็น่าสนุกแล้วน่ะครับ

22:42.778 --> 22:44.112
มันคือบ้านพักของยูแจซอกนี่นา…

22:44.196 --> 22:45.781
- เกมหรือ…
- ควิซกล่องส่งอาหาร

22:45.864 --> 22:47.491
- ควิซเบาะรองนั่ง
- ภารกิจตื่นนอน

22:47.574 --> 22:48.950
- การแสดงความสามารถ
- รอบกองไฟ

22:49.034 --> 22:50.118
เราอาจจะกินบาร์บีคิวกัน

22:50.202 --> 22:51.620
ฉันอยากคุย 24 ชั่วโมงรวดเลย

22:52.204 --> 22:56.500
(สมกับชื่อบ้านพัก แขกกลุ่มใหญ่มารออยู่แล้ว)

22:56.583 --> 22:58.251
ผมตกใจจริงๆ นะครับ

22:58.335 --> 22:59.586
(คิดยังไงกับใบสมัครที่ส่งเข้ามาถล่มทลาย)

22:59.669 --> 23:01.671
การดูแลคนกลุ่มใหญ่

23:01.755 --> 23:03.965
ที่เรากำลังจะทำกันนี้
ผมไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนเลย

23:04.049 --> 23:08.595
ผมเลยทุ่มเทกับการเตรียมตัวมาก
เพื่อให้เราพร้อมอย่างเต็มที่ครับ

23:09.096 --> 23:12.808
แล้วก็ เป็นเจ้าภาพให้แขกคนละกลุ่มกัน
ถึงสองกลุ่มก็ทำให้ผมกังวล

23:13.391 --> 23:17.395
แต่ผมคิดว่าการได้พบกับผู้คนที่หลากหลาย
ไปพร้อมๆ กันก็น่าจะสนุกดีครับ

23:17.479 --> 23:18.772
(ขยายไลน์อัปแขกโดยเชิญมาสองกลุ่ม)

23:18.855 --> 23:21.066
(คิดว่าแต่ละกลุ่มมีแขกกี่คน)

23:21.149 --> 23:23.735
น่าจะสักสิบคน ประมาณนั้นนะ

23:23.819 --> 23:25.946
อาจจะแปดคนหรือน้อยกว่านั้น

23:27.155 --> 23:29.074
(หนึ่งเดือนหลังการประชุมเตรียมความพร้อม)

23:29.866 --> 23:31.868
(เดือนตุลาคม 2025 พิธีเปิดบ้านพัก)

23:32.452 --> 23:34.079
แต่งตัวจัดเต็มมาเลยนะเนี่ย

23:35.163 --> 23:36.456
นั่นทองหรือเงินเหรอคะ

23:37.666 --> 23:38.750
- เธอ…
- หรือของเก๊ครับ

23:38.834 --> 23:39.793
ทอง 14 เคเหรอคะ

23:40.418 --> 23:42.838
- ฉันทนไม่ไหวแล้ว
- ช่วงนี้ทองกำลังขึ้นด้วย

23:42.921 --> 23:44.506
- พี่ นั่นของจริงจริงๆ เหรอ
- อย่าค่ะ ไม่ต้อง

23:44.589 --> 23:45.715
อย่าถอดออกเลยนะคะ

23:47.300 --> 23:49.136
ว้าว พวกเขาติดป้ายไว้ด้วย

23:49.219 --> 23:51.304
- ตอนมาคราวก่อนมีไหมนะ
- อะไรเหรอ

23:51.388 --> 23:53.181
- โน่นไง
- "ยินดีต้อนรับ"

23:56.017 --> 23:57.644
(บ้านพักยูแจซอก)

23:57.727 --> 23:59.646
- คราวก่อนไม่มีใช่ไหมครับ
- อือ

23:59.729 --> 24:00.939
ว้าว สุดยอดเลย

24:01.022 --> 24:02.858
ค่อยดูสมจริงหน่อย

24:02.941 --> 24:04.901
(บ้านพักยูแจซอก)

24:08.864 --> 24:11.199
มีป้ายยินดีต้อนรับด้วย นั่นคงเป็นพี่แจซอกแน่เลย

24:11.283 --> 24:12.826
- ตัวการ์ตูนที่ใส่แว่นน่ะ
- ไหนคะ

24:12.909 --> 24:15.579
(ยินดีต้อนรับ)

24:16.746 --> 24:17.706
อ๋อ พี่แจซอกจริงด้วย

24:17.789 --> 24:18.623
- อะไรน่ะ
- ใครน่ะ

24:19.207 --> 24:20.458
(ฉันเอง)

24:20.542 --> 24:21.459
- อะไรน่ะ
- ใครน่ะ

24:21.543 --> 24:22.752
พี่!

24:22.836 --> 24:23.920
โธ่เอ๊ย รุ่นพี่!

24:24.004 --> 24:25.714
ไปเอานกหวีดมาจากไหนน่ะ

24:25.797 --> 24:28.175
- เอาละๆ โธ่ๆ
- รุ่นพี่คะ

24:28.258 --> 24:29.551
ทีมงานของเรา

24:29.634 --> 24:30.927
อะไรน่ะ เอาหมอนมาด้วยเหรอ

24:31.011 --> 24:32.721
- ผมเอาหมอนมาด้วยครับ
- ฉันก็เอามา

24:32.804 --> 24:34.181
- จริงเหรอครับ
- พี่พกหมอนมาทำไม

24:34.264 --> 24:37.267
ฉันต้องนอนให้อิ่มถึงจะทำงานไหวไง จริงไหมล่ะ

24:37.350 --> 24:38.685
- พี่แต่งตัวน่ารักจัง
- จริงด้วย

24:38.768 --> 24:40.395
- ตัวการ์ตูนนั่นนี่นา
- น่ารักจัง

24:40.478 --> 24:43.023
ตัวการ์ตูนนี่

24:43.106 --> 24:44.774
- กับเสื้อ…
- น่ารักนะเนี่ย

24:44.858 --> 24:45.901
แล้วฟันนายนั่นมันอะไร

24:46.484 --> 24:48.612
- ทำไมทักทุกทีเลย
- ใส่ตุ้มหูทอง 14 เคด้วยค่ะ

24:48.695 --> 24:50.238
- ดูตุ้มหูนี่สิครับ พี่
- ไม่ใช่ เดี๋ยวนะ…

24:50.322 --> 24:51.948
แต่งตัวขวางหูขวางตาอะไรของนายเนี่ย

24:52.032 --> 24:53.408
- ดูเยอะไปไหม
- ไม่ได้ขวางหูขวางตา

24:53.491 --> 24:54.910
- เมื่อกี้ยังบอกว่าดูดีอยู่เลย
- ผมไม่…

24:54.993 --> 24:56.411
นายยังยุให้ฉันใส่อยู่เลย

24:56.494 --> 24:59.456
- อะไรของนายเนี่ย
- รุ่นพี่เขาไม่ยอมถอดด้วยค่ะ

24:59.539 --> 25:00.957
เห็นไหมน่ะ "ที่พักยูแจซอก"

25:01.041 --> 25:02.083
- นี่ดีมาก
- น่ารักจัง

25:02.167 --> 25:03.585
แต่ว่าป้ายนี้มันทำให้ผมรู้สึก…

25:03.668 --> 25:05.253
- ถึงหน้าที่เลย
- ฉันตื่นเต้นแล้วค่ะ

25:05.337 --> 25:06.338
- ผมก็ตื่นเต้นเหมือนกัน
- อือ

25:06.421 --> 25:08.131
เข้ามาก่อนเถอะ

25:08.215 --> 25:10.425
แต่พอเข้าไปแล้วอย่าตกใจนะ

25:10.508 --> 25:13.595
ที่เราเห็นไปเมื่อเดือนก่อนน่ะ
ตอนนี้มันเปลี่ยนไปคนละเรื่องเลย

25:13.678 --> 25:14.554
เข้ามาสิ

25:16.056 --> 25:17.891
ดูบอลลูนโฆษณาข้างบนสิ

25:17.974 --> 25:19.476
- ดูสิ
- น่ารักจัง

25:23.396 --> 25:25.440
- "แขกคือพระเจ้า"
- น่ารักจริงๆ นะเนี่ย

25:25.523 --> 25:28.068
นี่คงเป็นบอลลูนโฆษณาแรกที่ฉันเคยเห็นเลย

25:28.151 --> 25:30.403
- ว้าว ตรงโน้นคืออะไร
- ยกเว้นบอลลูนหน้าบ้านตัวอย่าง

25:30.487 --> 25:31.863
นี่ ดูโน่นสิ

25:32.364 --> 25:34.532
- นั่นศูนย์ออกกำลังกายกลางแจ้งเหรอ
- บ้าไปแล้ว

25:34.616 --> 25:35.992
มันกลายเป็นแบบนั้นไปแล้วเหรอ

25:36.076 --> 25:37.661
(บ้านพักยูแจซอก)

25:41.581 --> 25:43.750
(ศูนย์ออกกำลังกาย ร้านของว่าง โรงอาหาร)

25:45.252 --> 25:47.712
(เวทีกลางแจ้ง)

25:49.422 --> 25:50.257
บ้าไปแล้ว

25:50.340 --> 25:51.466
(น้ำตก)

25:51.549 --> 25:53.760
(แม้แต่ในยามค่ำคืน)

25:57.389 --> 25:59.307
(บ้านพักก็ยังคงสว่างไสว)

26:00.475 --> 26:02.185
มันเปลี่ยนไปขนาดนี้ได้ยังไง

26:02.269 --> 26:03.979
- สุดยอดเลย
- ว้าว

26:04.062 --> 26:05.689
นี่ ฉันเองก็ตกใจ

26:05.772 --> 26:08.191
- ตกใจหมดเลย
- นั่นน้ำจริงเหรอครับ

26:08.275 --> 26:09.276
- ลองไปดูสิ
- ไปดูกัน

26:09.359 --> 26:11.569
- เราเพิ่งมาเมื่อไม่นานนี้เองนะ
- ทิ้งกระเป๋าไว้นี่แหละ

26:11.653 --> 26:13.571
เริ่มจากโรงอาหารกันก่อนเลย

26:13.655 --> 26:14.698
เหลือเชื่อเลย

26:16.241 --> 26:18.368
มีโต๊ะกับม้านั่งแล้วสินะ

26:18.451 --> 26:21.663
ดูเหมือนจะมีที่นั่งสัก 20 กว่าที่นั่งได้

26:21.746 --> 26:23.957
- บ้าบอสุดๆ เลย
- เราคงไม่มีแขกเยอะขนาดนั้นใช่ไหม

26:24.040 --> 26:26.626
- ทำไมที่นั่งเยอะขนาดนี้ล่ะ
- น่าจะนั่งได้ประมาณ 20 คนนะ

26:26.710 --> 26:29.587
- ผมว่าสัก 30 คนก็ไหวนะครับ
- น่าจะประมาณ 30 ที่นั่งนะคะ

26:30.547 --> 26:31.464
ถ้านั่งโต๊ะละสี่คน

26:31.548 --> 26:34.050
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก

26:34.134 --> 26:35.552
งั้นก็ 28 คน

26:36.219 --> 26:37.095
งั้นก็ 28 คน

26:37.178 --> 26:38.596
(อ้าปากค้างไปเลย)

26:38.680 --> 26:40.974
(คิดเลขผิด)

26:41.057 --> 26:42.309
เรื่องหุงข้าว…

26:42.392 --> 26:44.894
(หม้อหุงข้าวยักษ์)

26:44.978 --> 26:47.022
นี่ เคยหุงข้าวด้วยหม้อแบบนี้กันไหม

26:47.105 --> 26:48.690
ฉันไม่เคยหุงหม้อขนาดนี้มาก่อนเลย

26:48.773 --> 26:49.733
ฉันก็ไม่เคยค่ะ

26:50.233 --> 26:52.861
เราน่าจะหาวิดีโอสาธิตการหุงบนยูทูบได้นะครับ

26:54.904 --> 26:56.740
- นี่
- ถ้าเราหุงข้าว…

26:56.823 --> 27:00.327
- ข้างล่างนี้มีตู้เย็น
- ตรงนั้นมีตู้เย็นด้วยเหรอ

27:00.410 --> 27:02.078
เราควรรู้ก่อนว่าอะไรอยู่ตรงไหน

27:02.162 --> 27:03.705
- เราเตรียมเครื่องเคียงล่วงหน้าได้
- ดูสิ

27:03.788 --> 27:06.207
- มีเครื่องปรุงพื้นฐานครบเลย
- อือ

27:06.791 --> 27:08.043
นี่ แล้วมาดูนี่สิ

27:08.126 --> 27:10.545
- หลังกินอาหารแต่ละมื้อ…
- เราจะทำนั่นกันเหรอ

27:10.628 --> 27:12.422
"พึงพอใจ เฉยๆ ไม่พอใจ"

27:12.505 --> 27:15.175
- มันเป็นธรรมดาของงานเรา แต่…
- จะทำยังไงกันล่ะเนี่ย

27:15.258 --> 27:17.969
- เห็นสถานะความพึงพอใจกันตรงนี้เลย
- เราแย่แล้ว

27:18.053 --> 27:20.889
แต่ในฐานะของคนที่เปิดบ้านพัก

27:20.972 --> 27:23.058
- เราต้องรับให้ไหวสิ
- ใช่ครับ

27:23.141 --> 27:24.851
- เราจะได้ปรับปรุงในทันที
- ใช่

27:24.934 --> 27:26.895
ทำไมไม่ให้คนมาเฝ้าจุดนี้ไว้สักคนล่ะ

27:29.272 --> 27:31.816
- นี่ ดูเครื่องดื่มตรงนี้สิ
- ร้านของว่าง

27:31.900 --> 27:32.817
มีร้านของว่างด้วย

27:32.901 --> 27:34.194
ร้านของว่างประจำบ้านพัก

27:34.277 --> 27:36.446
- ไอศกรีม มีไอศกรีมด้วย
- ใช่ ไอศกรีม

27:36.529 --> 27:38.573
นี่ ไอศกรีมมีให้เลือกเพียบเลย

27:39.574 --> 27:41.576
- โอ้ บีบีบิ๊ก
- ของอร่อยซะด้วย

27:41.659 --> 27:43.244
ของโปรดฉันเลย

27:44.913 --> 27:45.830
เจ๋งเลย

27:47.415 --> 27:49.376
- พุงออซามันโก
- พี่

27:49.459 --> 27:50.835
เลิกเปิดๆ ปิดๆ ตู้ได้แล้ว พี่

27:51.503 --> 27:53.296
แล้วก็นะ ข้างนอกนี่…

27:53.963 --> 27:55.965
(ศูนย์ออกกำลังกายกลางแจ้ง)

27:56.049 --> 27:57.175
ว้าว บ้าไปแล้ว

27:57.926 --> 28:01.304
- มีอุปกรณ์ดีๆ ครบเลย
- มีแต่ของดีๆ ทั้งนั้นเลย

28:01.388 --> 28:02.514
ที่นี่มันดีจริงๆ นะเนี่ย

28:02.597 --> 28:04.015
มีครบทุกอย่างเลย

28:04.099 --> 28:05.642
แต่ว่ามาดูนี่สิ

28:05.725 --> 28:07.227
นี่มันสุดยอดไปเลยค่ะ

28:07.310 --> 28:08.436
บ้าบอมากจริงๆ

28:08.520 --> 28:11.189
- เอาจริงๆ นี่เป็นจุดที่ฉันชอบที่สุดเลย
- ฉันก็เหมือนกัน

28:11.272 --> 28:13.108
มีคาเฟ่ที่มีฉากหลังแบบนี้ด้วยนะ

28:13.191 --> 28:16.027
- จริงด้วย
- คนต่อแถวรอเข้าคาเฟ่แบบนี้

28:16.111 --> 28:17.695
- ที่เกาะเชจูมีเยอะเลย
- ใช่ๆ

28:17.779 --> 28:19.280
ที่นี่ดูดีจริงๆ นะเนี่ย

28:19.364 --> 28:20.407
ฉันช็อกไปเลยจริงๆ นะ

28:20.490 --> 28:22.867
- ดูน้ำนั่นสิ สุดยอดไปเลย
- ของจริงนี่นา

28:23.576 --> 28:25.495
ทำน้ำตกจริงๆ แบบนี้ได้ยังไงเนี่ย

28:25.578 --> 28:26.579
ฉันเองยังตกใจเลย

28:26.663 --> 28:30.083
เอาจริงๆ นะ ฉันอยากถอดกางเกง
แล้วโดดลงไปเลย

28:30.667 --> 28:32.043
ฉันตื่นเต้นเบอร์นั้นเลยละ

28:32.127 --> 28:33.753
คราวนี้ไปดูห้องพักกันเถอะ ห้องพัก

28:34.754 --> 28:36.423
- ตื่นเต้นจริงๆ
- ในที่สุดก็มาถึงห้องพัก

28:36.506 --> 28:38.007
(โรงยิม อาคารหลัก)

28:38.091 --> 28:39.926
แต่จุดนี้ พวกเขาก็ตกแต่งไว้ดีมากเลย

28:40.009 --> 28:41.261
- จริงเหรอคะ
- มาดูสิ

28:41.344 --> 28:42.554
- นี่คงเป็น…
- ว้าว

28:44.097 --> 28:45.432
ว้าว บ้าไปแล้ว

28:51.396 --> 28:52.856
น่ารักมากเลย

28:53.398 --> 28:54.858
(บ้านพักยูแจซอก)

29:09.789 --> 29:11.416
- อย่างกับในเทพนิยายเลย
- น่ารักจัง

29:11.958 --> 29:13.168
- น่ารักมากใช่ไหม
- สีน่ารัก

29:13.251 --> 29:14.544
นี่คืออะไรเหรอครับ

29:14.627 --> 29:15.587
นี่คืออะไรเหรอครับ

29:18.923 --> 29:21.342
ใช่ตู้เก็บสัมภาระของแขกไหมคะ

29:21.426 --> 29:22.886
(ตู้เก็บสัมภาระเหรอ)

29:22.969 --> 29:24.012
ลองดึงออกมาสิ

29:27.515 --> 29:28.349
ดึงเหรอ

29:30.226 --> 29:31.102
อะไรเนี่ย

29:33.354 --> 29:34.189
อะไรเนี่ย

29:36.149 --> 29:37.150
บ้าไปแล้ว

29:40.278 --> 29:42.197
(เตียงเคลื่อนที่)

29:42.781 --> 29:44.908
(พร้อมปลั๊กไฟและไฟส่องสว่างส่วนตัว)

29:45.992 --> 29:49.579
(สามารถเคลื่อนย้ายไปได้ทุกที่)

29:50.497 --> 29:53.708
เรายังใส่ใจเรื่องเครื่องนอนมากด้วย

29:53.792 --> 29:55.585
- ดูสิ
- ดีมากจริงๆ นะเนี่ย

29:55.668 --> 29:57.337
- ดีและนุ่มไม่ใช่เหรอ
- ดีอะไรขนาดนี้

29:57.420 --> 29:58.671
ว้าว ฉันก็อยากนอนที่นี่บ้างจัง

29:58.755 --> 30:00.715
แต่ตรงนี้มีเตียงเยอะมากเลยนะ

30:00.799 --> 30:02.967
อยากรู้แล้วว่าเราจะมีแขกกี่ท่าน

30:03.051 --> 30:04.969
หรือทีมงานเตรียมเผื่อไว้

30:05.595 --> 30:07.430
มีเตียง 24 หลังเลยค่ะ

30:08.056 --> 30:09.724
(พวกเขาจะมีแขกกี่คนกันนะ)

30:09.808 --> 30:10.809
แล้วก็นะ

30:11.392 --> 30:12.268
ถ้าลองดูตรงนี้

30:12.894 --> 30:15.313
ทุกคนจะมีเครื่องแบบเหมือนฉันด้วย

30:16.689 --> 30:18.858
- นี่ของอูซอกนะ
- ขอบคุณครับ

30:18.942 --> 30:20.819
- เหมือนชุดของพี่เหรอครับ
- ใช่แล้ว ใช่

30:20.902 --> 30:22.737
พวกเราต้องใส่ตอนปฐมนิเทศเหรอครับ

30:22.821 --> 30:23.655
ใช่แล้ว ใช่

30:24.531 --> 30:26.616
- ผ้าขนหนูดูน่ารักเชียว
- นี่คือผ้าขนหนู

30:26.699 --> 30:28.034
ของพวกเราหมดนี่เลยเหรอครับ

30:28.117 --> 30:30.036
- เป็นของแขกด้วย
- งั้นเราก็ต้องเอาไปแจกจ่าย

30:30.119 --> 30:33.206
มาพับผ้าขนหนูให้เรียบร้อยก่อนจะแจกให้แขกกัน

30:33.289 --> 30:34.499
นี่คืออะไรเหรอ

30:34.582 --> 30:36.501
อันนั้นเป็นของที่ตามโรงแรม

30:36.584 --> 30:38.962
- จะวางไว้บนเตียงแขกน่ะ
- ครับ

30:39.045 --> 30:39.963
- แล้วก็…
- น่ารักเชียว

30:40.046 --> 30:41.506
อารมณ์ของขวัญต้อนรับแขกน่ะ

30:41.589 --> 30:42.590
- แป๊บๆ ก็เสร็จ
- น่ารัก

30:42.674 --> 30:43.716
- อือ
- กลีบดอกไม้ด้วยเหรอ

30:43.800 --> 30:46.261
เอาผ้าขนหนูหมีไปวางบนเตียงหน่อยได้ไหม

30:47.053 --> 30:48.179
- เราจำเป็นต้องทำ
- เดี๋ยวนะ

30:48.263 --> 30:50.056
- เป็นการแสดงความใส่ใจ
- ก็เข้าใจแต่…

30:50.139 --> 30:51.891
อะไรเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ชนะใจผู้คนได้

30:51.975 --> 30:53.434
- จริงครับ ใช่เลย
- ใช่ไหมล่ะ

30:53.518 --> 30:54.394
(เราใส่ใจในรายละเอียด)

30:55.144 --> 30:57.689
แขกจะเริ่มมาถึงประมาณ 11 โมง

30:57.772 --> 30:58.898
- กี่โมงแล้ว
- สัก 11 โมงเหรอ

30:58.982 --> 30:59.816
ใช่ แต่…

31:00.316 --> 31:02.777
- ถ้าเป็นอย่างนั้น
- เหลือเวลา 45 นาที

31:02.861 --> 31:05.238
เราก็ควรเตรียมมื้อเที่ยงกันได้แล้วใช่ไหมล่ะ

31:05.822 --> 31:07.031
อ๋อ เราต้องทำอาหารแล้ว

31:07.115 --> 31:09.576
- เราจะเลี้ยงมื้อเที่ยงแขกเลยเหรอคะ
- แขกคงกินมาแล้วมั้ง

31:09.659 --> 31:11.411
เพิ่งจะ 11 โมงเองนะ จะกินกันมาแล้วเหรอ

31:11.911 --> 31:13.329
งั้นเราก็ต้องไปซื้อของสินะครับ

31:13.413 --> 31:14.747
เรามีอะไรต้องทำเยอะเลย

31:15.665 --> 31:16.708
อะไรน่ะ

31:16.791 --> 31:18.251
- อะไร
- ต้องเป็นแขกแน่เลย

31:18.334 --> 31:19.627
หรือพวกเขาจะมาถึงแล้ว

31:19.711 --> 31:20.587
(จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดัง)

31:20.670 --> 31:22.672
- ไม่มั้ง
- เสียงเรียกเข้าน่ารักเชียว

31:22.755 --> 31:24.424
- ต้องเป็นแขกแน่เลย
- อะไรเนี่ย

31:24.507 --> 31:25.550
ต้องใช่แน่เลย

31:25.633 --> 31:26.843
สวัสดีครับ

31:26.926 --> 31:28.511
โอ้ สวัสดีค่ะ

31:28.595 --> 31:29.637
สวัสดีค่ะ

31:29.721 --> 31:30.722
สวัสดีค่ะ

31:32.682 --> 31:36.269
- แล้วนี่ใคร…
- สวัสดีค่ะ เราอยากเช็กอินน่ะค่ะ

31:36.352 --> 31:37.562
จะเช็กอินเหรอครับ

31:37.645 --> 31:38.855
ใช่ค่ะ

31:38.938 --> 31:40.273
มากันกี่ท่านครับ

31:40.356 --> 31:42.191
เรามากันสามคนค่ะ!

31:42.275 --> 31:43.151
สามท่านใช่ไหมครับ

31:43.234 --> 31:45.153
- ค่ะ
- ใช่ค่ะ!

31:45.236 --> 31:46.946
ผู้จัดการ ห้องเต็มแล้วเหรอคะ

31:47.030 --> 31:47.947
อะไรนะครับ

31:48.031 --> 31:51.117
- ไม่มีห้องว่างแล้วเหรอคะ ผู้จัดการ
- มีครับ ยังมีห้องว่างอยู่

31:51.200 --> 31:52.911
- เขาว่ายังมีห้อง
- เดี๋ยวเราเข้าไปค่ะ

31:52.994 --> 31:53.953
ได้ครับ แต่…

31:54.537 --> 31:56.414
ทำไมดูดีดกันขนาดนั้นล่ะครับ

31:56.497 --> 31:59.500
- คนนี้ต้องโดนใบเหลืองแล้วละ
- นั่นสิ

31:59.584 --> 32:01.377
ครับ เข้าใจแล้วครับ เชิญเข้ามาเลยครับ

32:01.461 --> 32:03.588
- นี่มัน…
- ตื่นเต้นจังเลย

32:03.671 --> 32:05.465
- ดูคึกคักกันมากเลย
- ตื่นเต้นมากเลย

32:05.548 --> 32:06.758
ชักไม่แน่ใจแล้วสิว่าจะไหวไหม

32:06.841 --> 32:08.927
- จะมาถึงกันเมื่อไหร่
- รีบเก็บข้าวของเราก่อน

32:09.010 --> 32:10.053
ไปเก็บของเราก่อนเถอะ

32:10.553 --> 32:12.096
รีบเอาของไปเก็บชั้นบนกันก่อน

32:12.180 --> 32:14.849
(วิ่งวุ่นเตรียมต้อนรับแขก)

32:16.142 --> 32:17.810
- โอ้ มีคนโทรมาอีกแล้วเหรอ
- เดี๋ยวก่อน

32:17.894 --> 32:19.562
- โทรมาไม่ขาดสายเลย
- สายเข้าอีกแล้ว

32:19.646 --> 32:20.605
กลุ่มเดียวกับเมื่อกี้เหรอ

32:20.688 --> 32:22.023
ครับ สวัสดีครับ

32:22.106 --> 32:23.024
ครับ สวัสดีครับ

32:23.107 --> 32:24.442
- คนละกลุ่มกัน
- แขกผู้ชายเหรอ

32:24.525 --> 32:25.777
แต่เสียงดูคึกเหมือนกันเลยครับ

32:25.860 --> 32:26.945
สวัสดีครับ

32:27.028 --> 32:28.112
ครับๆ

32:28.196 --> 32:30.782
ผมเป็นแขกของบ้านพักยูแจซอก ชื่อคิมฮโยจุงครับ

32:30.865 --> 32:31.866
คุณฮโยจุงใช่ไหมครับ

32:31.950 --> 32:32.784
- ใช่ครับ
- มากันกี่ท่าน

32:32.867 --> 32:34.202
มากันกี่ท่านครับ

32:34.285 --> 32:35.411
เรามากันสามคนครับ

32:35.495 --> 32:37.288
- อ๋อ สามท่านเหรอครับ
- ครับ

32:37.372 --> 32:40.041
ครับ งั้นเดี๋ยวเจอกันนะครับ คุณฮโยจุง

32:40.124 --> 32:41.376
เราควรไปถึงตอนกี่โมงเหรอครับ

32:41.459 --> 32:44.170
- สัก 11 โมงก็ได้ครับ มาถึงสัก 11 โมง
- อ๋อ 11 โมงนะครับ

32:44.253 --> 32:45.713
ครับ เดี๋ยวเจอกันนะครับ

32:45.797 --> 32:47.507
- ครับ ขอบคุณครับ
- ผมเริ่มตื่นเต้นแล้ว

32:47.590 --> 32:48.883
- ฉันก็เหมือนกันค่ะ
- ใช่ไหมล่ะ

32:48.967 --> 32:50.385
- แขกหกท่านกำลังมา
- รีบไปกัน

32:50.468 --> 32:53.054
แต่ถ้าแขกทุกท่านดีดกันเบอร์นั้น

32:53.137 --> 32:55.306
- คงตื่นเต้นกันมาก
- เราแทบไม่ได้ยินเสียงพวกเขา

32:55.390 --> 32:56.766
- พวกเขา…
- แต่อย่าลืมนะ

32:56.849 --> 32:58.935
พวกเขารอเวลานี้มานานมาก

32:59.018 --> 33:00.645
- ใช่ครับ จริงด้วย
- ใช่

33:00.728 --> 33:04.232
- อารมณ์ประมาณเด็กปีหนึ่งน่ะ
- จริงด้วย

33:04.315 --> 33:06.609
(ชั้นสอง ที่พักทีมงาน)

33:09.862 --> 33:10.738
มาดูกัน

33:11.447 --> 33:12.824
เรามีเวลาไม่มากแล้ว

33:12.907 --> 33:14.492
(อีก 30 นาที ก่อนแขกเข้าพัก)

33:15.493 --> 33:16.786
รีบจัดการเรื่องนั้นก่อน

33:17.537 --> 33:20.289
- เราพับผ้าขนหนูก่อนดีไหมครับ
- ใช่ พับผ้าแล้วก็เปลี่ยนชุดด้วย

33:21.165 --> 33:22.208
เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย

33:23.001 --> 33:24.460
ว้าว โทรเข้ามากันแล้ว

33:24.961 --> 33:26.295
โกลาหลไปหมด

33:26.379 --> 33:28.214
- แต่ว่านะครับ
- อือ

33:28.297 --> 33:30.717
- จู่ๆ ผมก็ตื่นเต้นขึ้นมาเฉยเลยครับ
- ใช่ไหมล่ะ

33:30.800 --> 33:34.137
- เพราะเสียงทุกคนดูคึกคักกันมากเลยน่ะครับ
- ใช่

33:34.220 --> 33:36.681
- ทำให้ผมรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบพวกเขาขึ้นอีก
- ใช่ๆ

33:36.764 --> 33:38.808
- เหมือนเราต้องสร้างความบันเทิงให้
- ใช่เลยครับ

33:38.891 --> 33:41.144
พวกเขาคงตั้งตารอวันนี้กันน่าดูเลย

33:41.644 --> 33:43.438
พี่แจซอกไปไหนแล้วเหรอครับ

33:43.521 --> 33:44.480
พี่แจซอก!

33:44.981 --> 33:45.940
โอ๊ะ

33:47.191 --> 33:49.527
ไม่คิดเลยว่าผมจะได้ยินกับหูตัวเอง

33:49.610 --> 33:51.446
ฉันแค่เรียกชื่อพี่เขาเฉยๆ เอง

33:51.529 --> 33:53.573
พี่ก็แค่เรียกชื่อพี่เขา

33:53.656 --> 33:56.034
- นั่นมันหมายความว่าไง
- ผมได้ยินกับหูตัวเองจริงๆ แล้ว

33:56.117 --> 33:57.660
ฉันแค่เรียกพี่เขาเฉยๆ เอง

33:57.744 --> 33:59.704
- ฉันแค่เรียกพี่เขาเฉยๆ เอง
- ใช่ แต่…

34:00.288 --> 34:01.164
เรียกทำไม

34:02.373 --> 34:03.207
มีอะไร

34:03.708 --> 34:05.585
(ต้องเตรียมหมีต้อนรับ)

34:05.668 --> 34:07.795
เราต้องพับผ้าขนหนู 100 ผืนสินะ

34:07.879 --> 34:09.213
- ร้อยผืนเหรอครับ
- ใช่

34:09.297 --> 34:11.007
งั้นผมจัดการเองครับ

34:11.090 --> 34:12.383
- มาพับด้วยกันเถอะ
- ครับ

34:13.885 --> 34:15.887
จู่ๆ ความมั่นใจฉันก็ตกฮวบเลย

34:15.970 --> 34:17.680
ฉันว่าน่าจะสนุกดีนะคะ

34:17.764 --> 34:20.433
- พวกเขาจะตื่นเต้นแค่ไหน จริงไหมคะ
- นั่นสิ

34:20.516 --> 34:23.311
สำหรับพวกเขาคงเป็นเหมือนการได้หนีมาพักใจ

34:23.394 --> 34:24.520
พวกเขาคงดีใจสุดๆ เลย

34:24.604 --> 34:25.480
ตอนมาถึง

34:26.814 --> 34:29.150
- คงแบบ "นั่นไง ยูแจซอก"
- เยอึน พับเสร็จแล้วเหรอ

34:29.233 --> 34:30.526
ยังค่ะ

34:32.028 --> 34:34.030
- ลองดูนี่สิคะ
- อะไรน่ะ

34:34.530 --> 34:37.283
นั่นจะไม่ทำให้รู้สึกแปลกนิดๆ เหรอครับ

34:37.366 --> 34:39.077
พี่ แบบนี้ก็ดูน่ารักดีว่าไหมครับ

34:39.619 --> 34:41.204
- ประมาณนี้น่ะ
- ใช่ ได้ๆ

34:41.287 --> 34:42.371
แค่ให้พอรู้สึกได้น่ะ

34:42.455 --> 34:45.583
- ว่าเราพยายามเต็มที่
- เพื่อแสดงความใส่ใจ

34:45.666 --> 34:47.835
เพราะเรารักพวกเขา ไม่สิ ไม่ใช่

34:47.919 --> 34:50.129
- เราทำเพื่อต้อนรับพวกคุณ
- ให้รู้ว่าเรายินดีต้อนรับ

34:50.213 --> 34:51.964
เราทำเพื่อต้อนรับพวกคุณ

34:52.507 --> 34:53.716
ไม่คิดว่ามันดูแปลกๆ เหรอ

34:54.300 --> 34:58.054
มันเหมือนหมีเลือดออกแล้วตายเลย

34:58.137 --> 35:00.223
- ถ้าเราโปรยมันแทนล่ะคะ
- ต้องทำยังไงเหรอ

35:00.306 --> 35:01.599
แค่โปรยลงไปแบบนี้เลย

35:04.644 --> 35:07.188
- ผมรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบมากขึ้นเลย
- ใช่ไหมล่ะ

35:07.271 --> 35:09.148
ผมแค่ต้องทำตามพี่ใช่ไหมครับ

35:10.024 --> 35:12.276
ที่แขกมาเพราะเชื่อใจเรา

35:12.360 --> 35:14.445
- นั่นสิครับ
- อย่างน้อยเราก็สามารถ

35:14.529 --> 35:15.947
มอบความทรงจำดีๆ ให้พวกเขาได้

35:16.030 --> 35:17.865
แต่ผมคิดแบบนี้นะครับ

35:17.949 --> 35:19.367
เวลาเราไปเที่ยว

35:19.450 --> 35:21.994
มันอาจดีงามมากๆ
แต่หลายอย่างก็อาจไม่เป็นไปตามที่คิด

35:22.078 --> 35:23.371
- ใช่แล้ว
- แต่พอมองย้อนกลับไป

35:23.454 --> 35:25.414
- ทั้งหมดคือความทรงจำที่แสนสุข
- ถูกต้อง ใช่เลย

35:25.498 --> 35:26.833
ถึงจะต้องอดข้าวสักสองสามมื้อ

35:28.209 --> 35:30.128
ทำไมคิดอยู่เรื่อยเลยว่าเราจะอดข้าวกัน

35:30.211 --> 35:32.713
- ผมไม่มั่นใจเรื่องอาหารที่สุดแล้วครับ
- แต่ว่านะ

35:32.797 --> 35:34.674
อย่างน้อยบ้านพักก็ต้องมีอาหารเลี้ยงแขกสิ

35:35.258 --> 35:36.676
- จริงครับ
- อือ

35:36.759 --> 35:38.636
เฮ้อ ฉันเองก็อยากกลับบ้านจัง

35:38.719 --> 35:40.054
(แต่ทำไมฉันถึงนึกอยากกลับบ้านนะ)

35:40.930 --> 35:41.764
โอ้ นี่

35:41.848 --> 35:44.433
เรายังไม่ทันเริ่มกันด้วยซ้ำ
ทำไมฉันถึงอยากกลับบ้านแล้วล่ะ

35:44.517 --> 35:45.768
เดี๋ยวนะ กี่โมงแล้วเนี่ย

35:47.103 --> 35:49.564
- เหลือเวลาประมาณ 20 นาทีครับ
- ใช่ น่าจะประมาณนั้น

35:49.647 --> 35:51.816
- สายที่โทรเข้ามาจนถึงตอนนี้
- อือ

35:51.899 --> 35:54.152
- ยืนยันแขกหกท่านใช่ไหมครับ
- จนถึงตอนนี้มีหกท่าน

35:54.235 --> 35:56.195
นั่นก็ถือว่าเกินกว่าจะดูแลได้แล้วนะ

35:56.279 --> 35:57.155
แขกหกท่าน…

35:57.238 --> 35:58.948
- เดี๋ยวนะ อะไรเนี่ย
- มีสายเข้าอีกเหรอ

35:59.532 --> 36:01.117
"ผู้จัดการ สวัสดีค่ะ

36:01.200 --> 36:03.494
ฉันจะเข้าพักวันนี้ ชื่ออีคารัมค่ะ

36:03.578 --> 36:05.121
ฉันมาคนเดียวและจะมาถึงตอน 11 โมง"

36:05.204 --> 36:06.414
แขกเจ็ดท่าน

36:07.123 --> 36:09.208
- โอ๊ย มาอีกแล้ว
- มีคนโทรมาเหรอครับ

36:09.292 --> 36:10.668
- อะไรเนี่ย เดี๋ยว
- ข้อความครับ

36:11.252 --> 36:12.086
อะไรเนี่ย

36:12.170 --> 36:13.004
(พัคคโยยอง: สวัสดีค่ะ ผู้จัดการ)

36:13.087 --> 36:14.422
(ซงแจฮยอง: สวัสดีครับ ผมจะถึง 11 โมง)

36:14.505 --> 36:15.590
ข้อความเข้าไม่หยุดเลย

36:16.507 --> 36:17.717
นี่ เดี๋ยวนะ

36:20.261 --> 36:22.513
เดี๋ยวนะ ฉันควรตอบข้อความพวกนี้นะ

36:23.097 --> 36:24.974
"ผมชื่อซงแจฮยองครับ"

36:25.057 --> 36:26.184
(เราจะกินมื้อเที่ยงกันกี่โมงครับ)

36:26.267 --> 36:27.852
แขกจะมาถึงประมาณ 11 โมง

36:27.935 --> 36:29.770
แต่อยากรู้ว่าเราจะเสิร์ฟมื้อเที่ยงกี่โมง

36:30.271 --> 36:32.982
เราจะแจ้งให้ทราบเมื่อคุณมาถึงนะครับ

36:33.065 --> 36:34.317
พี่ เราไปทำกับข้าวกันดีไหมครับ

36:34.400 --> 36:35.818
เอ๊ะ อะไรเนี่ย

36:35.902 --> 36:37.486
เราไม่มีเวลาทำมื้อเที่ยงหรอก พี่

36:37.570 --> 36:39.280
เรายังต้องไปซื้อของอีกด้วยนะครับ

36:39.363 --> 36:41.741
นี่ เดี๋ยวก่อนสิ

36:41.824 --> 36:43.367
ฉันโดนข้อความถล่มอยู่

36:43.451 --> 36:44.827
ได้ครับ

36:45.620 --> 36:47.079
แล้วพบกันนะครับ

36:47.163 --> 36:49.707
พี่ ต่อให้รีบทำ
กว่าจะเสร็จก็บ่ายสอง บ่ายสามแหละ

36:49.790 --> 36:51.751
- เราจะทำยังไงกับมื้อเที่ยงดีล่ะ
- เดี๋ยวแป๊บนึงนะ

36:51.834 --> 36:54.629
ยินดีต้อนรับครับ เชิญเลยครับ

36:54.712 --> 36:56.464
พี่ เราไม่มีเวลามาส่งข้อความอยู่นะ เร็วเข้า

36:56.547 --> 36:57.632
"สำหรับสามวันสองคืน…"

36:57.715 --> 36:59.300
(มาสนุกสุดเหวี่ยงกันตลอดสามวันนะ)

36:59.383 --> 37:01.177
แทนที่จะสุดเหวี่ยงมากเกินไป

37:01.928 --> 37:03.721
มาจัดแบบเบาๆ…

37:03.804 --> 37:05.348
พิมพ์ให้เร็วๆ พี่ยังทำไม่ได้เลย

37:05.431 --> 37:06.933
(มาสนุกกันแบบเบาๆ เถอะ)

37:07.016 --> 37:08.059
เรามาสนุกสนานกัน

37:09.352 --> 37:10.895
แต่เป็นแบบเบาๆ กันนะครับ

37:11.479 --> 37:14.899
คุณคารัม ฉันจะปล่อยมุกหน่อยนะ

37:14.982 --> 37:16.025
แขกชื่อว่าคุณคารัม

37:16.108 --> 37:18.110
ฉันเลยจะตอบว่า "มาสนุกคาบ้านกันนะ คารัม"

37:19.028 --> 37:21.656
- อย่าเล่นมุกนั้นเลย พี่
- ฉันเป็นคนหัวไวนะ

37:21.739 --> 37:22.865
แบบนี้แหละ มุกคนหัวไว

37:23.449 --> 37:25.576
ตกลงว่าจะมีแขกกี่ท่านกันแน่เนี่ย

37:25.660 --> 37:27.620
ผมว่าตอนนี้มี 17 ถึง 19 คนแล้วนะ

37:27.703 --> 37:28.621
ฉันว่าฉันตอบครบแล้ว

37:28.704 --> 37:29.538
(แขกยืนยันแล้ว 19 คนเหรอ)

37:31.832 --> 37:34.710
(ขณะที่แจซอกตอบข้อความ
เขาก็พับผ้าเกือบหมดแล้ว)

37:34.794 --> 37:36.879
- ทำตัวไม่ถูกแล้ว โหย
- เหลือไม่เยอะแล้วครับ

37:36.963 --> 37:37.797
ฉันอยากหนีแล้ว

37:37.880 --> 37:40.508
นี่ อยากเข้ายึดกิจการบ้านพักฉันไหม

37:40.591 --> 37:42.051
เราจะทำยังไงเรื่องข้าวเที่ยงกันล่ะ

37:42.134 --> 37:42.969
(หลุดขำ)

37:44.679 --> 37:45.763
- นี่!
- ครับ

37:45.846 --> 37:47.723
นี่ งั้นสั่งจาจังมยอนเถอะ

37:47.807 --> 37:49.600
(ขณะเดียวกัน แขกกำลังมุ่งหน้ามาที่บ้านพัก)

37:49.684 --> 37:50.768
เมืองกวางจู จังหวัดคย็องกี

37:50.851 --> 37:52.311
- ฉันก็เพิ่งเคยมานี่แหละ
- นั่นสิ

37:52.395 --> 37:53.688
ถนนสวยจัง

37:54.188 --> 37:55.523
อากาศดีมากเลย

37:55.606 --> 37:57.650
วิวน่าสะพรึงจริงๆ

37:57.733 --> 37:58.693
ต้องพูดว่าสวยจนตะลึงสิ

38:06.033 --> 38:07.827
- อยู่ลึกเข้าไปในภูเขาจริงๆ นะเนี่ย
- จริงด้วย

38:08.327 --> 38:09.704
สถานที่แบบนี้หายากนะ

38:10.288 --> 38:11.330
เกือบถึงแล้วนี่นา

38:12.248 --> 38:14.166
นี่จะเป็นจุดหมายปลายทางของเราได้ยังไง

38:15.835 --> 38:16.961
อยู่ไหน

38:17.044 --> 38:18.462
อะไรเนี่ย

38:23.050 --> 38:24.176
(บ้านพักยูแจซอก)

38:26.095 --> 38:27.847
- ว้าว
- ใหญ่จริงๆ นะเนี่ย

38:28.806 --> 38:31.350
(ที่นี่ คุณสามารถพูดไม่หยุด
สนุกสุดเหวี่ยง ป่วนได้ไม่ต้องยั้ง)

38:31.434 --> 38:32.852
"ที่นี่ คุณสามารถ…"

38:32.935 --> 38:34.562
"คุณสามารถพูดไม่หยุด สนุกสุดเหวี่ยง…"

38:34.645 --> 38:36.188
"และป่วนได้ไม่ต้องยั้ง"

38:36.689 --> 38:37.523
ลุยกันเลย

38:38.983 --> 38:41.027
(หลังจากขึ้นเนินลูกสุดท้าย)

38:41.527 --> 38:43.446
(ขบวนรถทยอยเข้าสู่ลานจอด)

38:45.072 --> 38:47.241
- สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ

38:47.325 --> 38:48.534
- เป็นแฟนกันเหรอคะ
- ค่ะ

38:48.617 --> 38:49.493
(บ้างก็มาเป็นคู่)

38:50.161 --> 38:51.078
(บ้างก็ฉายเดี่ยว)

38:53.122 --> 38:54.999
คนเยอะเลย สวัสดีค่ะ

38:55.082 --> 38:58.961
(ทยอยมากันไม่ขาดสาย)

38:59.545 --> 39:01.380
นี่ เราทำอะไรเป็นมื้อเที่ยงดี

39:01.464 --> 39:02.673
(กลับมารวมกลุ่มและปรึกษาหารือกัน)

39:02.757 --> 39:04.425
- ความประทับใจแรกสำคัญมากนะ
- ครับ

39:04.508 --> 39:06.385
เพราะงั้นตอนนี้

39:06.469 --> 39:08.763
เราทำอะไรไม่ได้เพราะไม่มีวัตถุดิบอะไรเลย

39:08.846 --> 39:10.681
ไว้ค่อยทำมื้อเย็น แต่มื้อเที่ยง เอาอย่างนี้นะ

39:10.765 --> 39:13.184
ฉันเห็นร้านบุลโกกีโคชูจังอยู่ใกล้ๆ นี่เอง

39:13.267 --> 39:15.728
- เราไปซื้อแบบกลับบ้านแล้วเอามาทำที่นี่กัน
- เอางั้นเหรอครับ

39:15.811 --> 39:16.812
เราก็หุงแค่ข้าวพอ คิดว่าไง

39:16.896 --> 39:17.855
- ดีครับ
- ดีค่ะ

39:17.938 --> 39:20.232
แบบนั้นจะไม่ดีกว่าเหรอ

39:20.316 --> 39:21.776
เรามีข้าวสารไหมคะ

39:22.360 --> 39:23.652
เดี๋ยวนะ ฉันขอไปดูก่อน

39:24.904 --> 39:26.906
แต่พี่ อย่างน้อยเราทำไข่ม้วนไม่ได้เหรอครับ

39:27.740 --> 39:30.659
เราจะได้เสิร์ฟบุลโกกีคู่กับเมนูที่เราทำเองไง

39:30.743 --> 39:32.536
พี่ พี่!

39:32.620 --> 39:33.746
ก็ดูก่อนสิว่ามีข้าวสารไหม

39:33.829 --> 39:35.289
- เราต้องดูก่อน
- มานี่สิ มาด้วยกัน

39:35.373 --> 39:36.749
- มาเร็ว
- เพิ่มกับไปสักอย่างสองอย่าง

39:36.832 --> 39:39.585
- พับผ้าหมดแล้วเหรอ
- หมดแล้ว 100 ผืน

39:39.668 --> 39:41.462
เราพับทุกอย่างที่อยู่ตรงนั้นหมดแล้วครับ

39:43.089 --> 39:44.590
แล้วเราจะทิ้งมันไว้แบบนั้นเลยเหรอ

39:44.673 --> 39:46.175
พี่จะทำยังไงกับมันน่ะ

39:46.258 --> 39:47.426
จะไปไหนพี่ ยังไม่เสร็จ

39:47.510 --> 39:49.136
เราต้องไปดูข้าวสารก่อนไง ข้าวสาร

39:50.930 --> 39:54.725
(อีกสิบนาที ก่อนแขกเข้าพัก)

39:55.309 --> 39:56.727
วิญญาณผมหลุดจากร่างแล้วครับ

39:57.311 --> 39:58.938
รู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่เลย

39:59.021 --> 40:01.190
เราน่าจะเตรียมหุงข้าวไว้ก่อนนะ

40:01.273 --> 40:02.108
พี่!

40:02.775 --> 40:03.609
ทำไม

40:04.485 --> 40:06.028
แล้วเรื่องจัดผ้าขนหนู…

40:07.405 --> 40:09.115
เราจะวางเตียงละสองสามผืน

40:09.198 --> 40:10.866
- หรือวางกองไว้เฉยๆ
- ฮะ

40:11.867 --> 40:13.244
น่าจะเอาไปเก็บไว้ที่อื่นก่อนไหม

40:13.327 --> 40:15.371
- วางไว้เตียงละผืนก็ได้
- หรือเตียงละสองผืน

40:15.454 --> 40:17.164
- ใส่ไว้ในตู้ละสองผืนดีไหม
- หา

40:17.248 --> 40:19.250
ไม่สิ เราน่าจะให้แขกหยิบตามสบายเลย

40:19.333 --> 40:20.418
จะได้หยิบกันไปคนละผืน

40:20.501 --> 40:23.003
ถ้างั้นผมว่าเอาไปวางไว้ตามเตียงดีกว่านะ

40:23.087 --> 40:24.839
- จะได้เหมือนเป็นของขวัญ
- จริงเหรอคะ

40:24.922 --> 40:25.965
- จะได้ดูเตรียมไว้
- ข้าว

40:26.048 --> 40:27.633
- ฮะ
- พี่มาดูข้าวสารไม่ใช่เหรอ

40:27.716 --> 40:29.051
อ้อ ฉันมาดูข้าวสารนี่เนอะ

40:29.927 --> 40:30.928
ไปดูข้าวสารกัน

40:31.011 --> 40:33.097
เราน่าจะเริ่มหุงข้าวเดี๋ยวนี้เลยนะ

40:33.180 --> 40:34.223
นั่นสิ

40:34.306 --> 40:36.392
- นี่ แต่นี่…
- ฉันว่าเราไม่น่าจะมีข้าวสารนะคะ

40:36.976 --> 40:37.893
โธ่เอ๊ย

40:40.020 --> 40:41.730
- มีข้าวสารไหม
- ไม่มีครับ

40:41.814 --> 40:43.357
ไม่มีข้าวสารเหรอ

40:43.441 --> 40:44.900
ในตู้เย็นก็ไม่มีอะไรเลย

40:45.651 --> 40:46.777
ไม่มีข้าวสารเหรอ

40:48.112 --> 40:49.155
ไม่มีข้าว แล้วจะทำยังไง

40:49.238 --> 40:50.656
- ถ้างั้น…
- หรือจะอยู่ในตู้เย็น

40:51.657 --> 40:52.825
- ไม่มีเลย
- ไม่มีข้าวสารเหรอ

40:52.908 --> 40:54.034
- โอ้ อยู่นี่ไง
- มีข้าวสารเหรอ

40:54.118 --> 40:55.870
- อ๋อ อยู่นั่นไง
- อยู่นี่

40:55.953 --> 40:57.705
แต่เดี๋ยวนะ ถ้าเราเริ่มหุงตอนนี้

40:58.414 --> 41:00.875
- เหลือเวลาแค่สิบนาที
- มันไม่สมเหตุสมผลเลย

41:00.958 --> 41:02.418
ที่จะมาซาวข้าวก่อนปฐมนิเทศ

41:02.501 --> 41:04.503
(เวลาที่เหลือก่อนแขกเข้าพัก)

41:04.587 --> 41:06.672
ถ้าเราไม่สั่งร้านบุลโกกีล่วงหน้า

41:06.755 --> 41:08.966
- โทรไปที่ร้านหรือยัง
- ยังเลยครับ

41:09.049 --> 41:12.428
ถ้าเราจะหุงข้าวเอง เราต้องเริ่มให้เร็วกว่านี้

41:12.511 --> 41:14.430
ถ้าเรามาเริ่มหุงเอาป่านนี้…

41:14.513 --> 41:16.140
- ตอนนี้ไม่ทันแล้ว
- นั่นน่ะสิ

41:16.223 --> 41:19.351
- ตอนนี้ไม่ทำเลยจะดีที่สุด
- แต่เราต้องมีอาหารให้แขกอย่างเหมาะสม

41:20.352 --> 41:23.981
- กว่าข้าวจะสุกก็เย็นค่ำเลย
- จะสั่งอาหารให้มาส่งก็ไม่ได้

41:24.064 --> 41:25.399
แบบนั้นมันก็ไม่ถูก

41:25.483 --> 41:27.943
ถ้าอย่างน้อย เราอยากให้มัน
ดูเป็นมื้อที่สมน้ำสมเนื้อ…

41:28.027 --> 41:29.236
งั้นหุงข้าวเดี๋ยวนี้เลยครับ

41:29.320 --> 41:30.446
- คะ
- มาหุงข้าวกันเถอะ

41:30.529 --> 41:32.865
แต่หุงข้าว… แต่อีกสิบนาทีจะปฐมนิเทศแล้วนะ

41:32.948 --> 41:34.074
ทุกคนต้องไปร่วมด้วย

41:34.158 --> 41:36.577
นี่ ทุกคน พวกเรา

41:37.161 --> 41:39.622
ทุกคนต้องไปร่วมปฐมนิเทศ
จะออกไปซื้ออาหารไม่ได้

41:39.705 --> 41:41.457
ตกลงจะวางผ้าขนหนูในตู้หรือข้างนอก

41:41.540 --> 41:44.293
- เราควรวางไว้เตียงละสองผืนนะครับ
- งั้นก็ไปทำงานนั้นกัน

41:44.877 --> 41:46.754
งั้นพี่เขาอยากรู้แค่ว่า

41:46.837 --> 41:48.839
- มีหรือไม่มีข้าวเหรอ
- ซาวข้าวก่อนดีไหม

41:48.923 --> 41:49.840
- ยังไงเราก็ต้องหุง
- พี่

41:49.924 --> 41:51.383
เราควรซาวข้าวเลยไม่ใช่เหรอคะ

41:51.467 --> 41:54.762
เราซาวข้าวตอนนี้ไม่ได้หรอก
เราเหลือเวลาแค่ห้านาทีเอง

41:54.845 --> 41:57.515
เราต้องไปต้อนรับแขกด้านโน้น
ตอนนี้ไปกันก่อนเถอะ

41:57.598 --> 41:59.016
ตอนนี้ไปกันก่อน ทุกคนไปกันเถอะ

41:59.517 --> 42:01.143
เอาผ้าขนหนูใส่ตู้เหรอ

42:01.227 --> 42:02.061
ฮะ

42:02.853 --> 42:03.979
- รุ่นพี่คะ
- งั้นก็เอาตามนั้น

42:04.063 --> 42:05.648
แต่เราไม่มีเวลาไง

42:05.731 --> 42:07.149
แต่เราก็ควรเก็บมันไปก่อนอยู่ดีน่ะ

42:07.233 --> 42:09.068
- แต่…
- ถ้าเราให้แขกไปหยิบ…

42:09.151 --> 42:10.861
ทำไมเราไม่ตัดสินใจกันก่อนล่ะครับ

42:10.945 --> 42:12.571
- ว่าจะเอาไงกับมื้อเที่ยง
- เราซาวข้าว…

42:13.197 --> 42:14.156
โธ่เอ๊ย

42:15.991 --> 42:17.952
- แขกจะมาในห้านาทีแล้ว
- แล้วมื้อเที่ยงล่ะครับ

42:18.035 --> 42:20.204
- ผมซาวข้าวตรงนี้ได้นะ
- พี่ มื้อเที่ยงสำคัญที่…

42:20.287 --> 42:21.205
- งงไปหมดแล้ว
- พี่!

42:21.288 --> 42:22.665
- ฉันไปช่วยจัดผ้าก่อน
- นี่!

42:22.748 --> 42:24.708
- รุ่นพี่ซาวข้าวไปก่อนค่ะ
- ให้ฉันซาวข้าวเหรอ

42:24.792 --> 42:26.126
- พี่กับผมซาวข้าวได้นะ
- ไม่ได้!

42:26.210 --> 42:27.294
- อย่าเพิ่งซาวข้าว
- พี่!

42:27.378 --> 42:29.046
ผมกับอูซอกจะไปซาวข้าวนะครับ

42:30.089 --> 42:32.049
(แจซอกพุ่งไปหากองผ้าขนหนู)

42:36.011 --> 42:37.263
- เยอึน
- คะ

42:37.346 --> 42:39.223
วางกองนี้ไว้ตรงนี้แล้วเอาที่เหลือไปเก็บกัน

42:39.306 --> 42:40.140
ค่ะ

42:41.100 --> 42:42.059
โอ๊ย

42:43.644 --> 42:46.397
- หรือไม่ก็เอาไปใส่กล่องพวกนั้น
- ระวังนะ เดี๋ยวมันล้ม

42:46.480 --> 42:47.898
แล้วแจกให้แขกคนละสองผืนไหมคะ

42:47.982 --> 42:50.484
- ก็ได้
- เพราะตอนนี้เราเหลือเวลาแค่ห้านาที

42:53.946 --> 42:54.947
- เอ้านี่ เยอึน
- ค่ะ

42:58.492 --> 42:59.451
เอาละ

43:01.036 --> 43:04.415
- ตอนนี้ทุกอย่างต้องดูเป็นระเบียบ
- ค่ะ

43:04.498 --> 43:07.084
- จะได้ดูเหมือนเราเตรียมตัวมาดี
- สะอาดเป็นระเบียบ ค่ะ

43:07.167 --> 43:08.711
- จะดูเหมือนไม่พร้อมไม่ได้
- ไม่ได้

43:08.794 --> 43:11.547
- เรียงไว้แบบนี้ก่อน
- สวยแล้วค่ะ

43:11.630 --> 43:13.382
- ดีแล้ว เกือบ 11 โมงแล้ว
- ค่ะ

43:16.510 --> 43:20.222
ดูเหมือนเราดำเนินการตามแผนได้ไม่สะดุดเลย

43:21.682 --> 43:22.766
- เรียบร้อย
- ค่ะ

43:23.934 --> 43:26.145
- เดี๋ยวพอทุกคนมากัน ฉันจะพูดว่า…
- โอ้

43:26.228 --> 43:27.813
- "มากันครบแล้วเหรอครับ"
- ดีเลยค่ะ

43:27.896 --> 43:29.857
"ยินดีต้อนรับสู่บ้านพักของเราครับ"

43:30.441 --> 43:31.984
- แบบนั้นเลย
- ฟังดูดีนะคะ

43:32.067 --> 43:33.944
- ผ้าขนหนูเสร็จแล้ว
- ทำไมเราไม่…

43:34.028 --> 43:35.279
ฉันไปซาวข้าวดีไหม

43:35.362 --> 43:36.989
- ข้าวนี่ซาวกันยังไงเหรอ
- ข้าว…

43:37.823 --> 43:39.033
ผมจะลองหาในยูทูบดูครับ

43:40.075 --> 43:40.909
ต้องใช้อันนี้เหรอ

43:40.993 --> 43:42.536
ต้องใส่ข้าวเท่าไหร่ เต็มหม้อไหม

43:46.874 --> 43:48.500
ผมอาจเทเยอะเกินก็ได้นะ

43:48.584 --> 43:50.628
แต่เราไม่รู้นี่นาว่าจะมากันกี่คน

43:50.711 --> 43:52.755
ถ้าเหลือก็เอาไว้มื้อเย็นก็ได้

43:53.631 --> 43:55.174
- ประมาณนี้ไหม
- นั่นมันน้อยไปนะ

43:56.425 --> 43:57.551
กินแค่สี่ที่ก็หมดแล้ว

43:59.845 --> 44:00.763
จริงเหรอครับ

44:00.846 --> 44:02.348
- มันน้อยไปนะ
- จริงเหรอ

44:03.474 --> 44:05.142
(สาดไปเลยจ้ะ)

44:05.225 --> 44:06.393
มันไม่เยอะไปเหรอครับ

44:07.519 --> 44:09.980
- นี่มันเยอะเกินไปนะครับ
- ไม่หรอก ลองใช้มือสิ

44:10.064 --> 44:10.939
ไม่เยอะหรอก

44:11.607 --> 44:12.483
ครับ งั้นก็ได้

44:12.566 --> 44:13.817
- แต่นี่เยอะไปนะ
- เหรอ

44:13.901 --> 44:15.569
ผมว่ามันน่าจะเยอะไปนะ

44:15.653 --> 44:16.779
- ฉันเอาไปซาวก่อน
- ครับ

44:18.572 --> 44:21.617
(วิธีกะปริมาณข้าว)

44:24.495 --> 44:26.497
(อึก อึก)

44:28.082 --> 44:28.999
(ร้องลั่น)

44:29.500 --> 44:30.584
นี่ ทำอะไรกันน่ะ

44:30.668 --> 44:31.919
เราซาวข้าวกันอยู่ครับ พี่

44:33.545 --> 44:35.673
- จะหุงข้าวกันแล้วเหรอ
- ครับ แล้วหลังจากนี้…

44:36.298 --> 44:38.133
- สำหรับกี่คนน่ะ
- มันเยอะไป ใช่ไหมครับ พี่

44:38.634 --> 44:41.011
ไม่หรอก เราไม่รู้ว่าจะมากันกี่คน ไม่เยอะหรอก

44:41.095 --> 44:41.970
เดี๋ยวพอหุงข้าว

44:42.054 --> 44:43.722
- เราก็พร้อมหมดแล้ว
- ครับ

44:43.806 --> 44:45.808
แต่ไม่มีใครหุงข้าวเป็นเลยนะครับ

44:45.891 --> 44:47.559
หลีกไป หลีก เดี๋ยวฉันทำเอง

44:50.437 --> 44:51.438
(ร่องรอยจากคู่หูหุงข้าว)

44:51.522 --> 44:53.190
นี่ จะทิ้งข้าวไว้ตรงนี้ไม่ได้สิ

45:00.114 --> 45:02.366
จะทำเหมือนบ้านพักเราไม่พร้อมไม่ได้นะ

45:02.449 --> 45:03.617
(เราต้องดูเหมือนเตรียมตัวมาดี)

45:03.700 --> 45:04.618
นี่ ทำไมนี่…

45:05.202 --> 45:07.913
(เวลาที่เหลือก่อนแขกเข้าพัก)

45:07.996 --> 45:09.706
ทำไมถึงเอาของพวกนี้มาไว้ตรงนี้ล่ะ

45:10.290 --> 45:13.127
นี่ก็ใกล้จะ 11 โมงแล้ว เราไปกันเลยดีไหมคะ

45:13.210 --> 45:14.253
- ดีค่ะ
- เอาเลย

45:14.837 --> 45:16.046
- ไปกันเถอะ
- ไปกันเลย

45:16.130 --> 45:18.132
ไปกันเลย ไปๆ

45:18.215 --> 45:20.926
(จากลานจอดรถ)

45:21.009 --> 45:22.553
(ไปยังบ้านพัก)

45:27.474 --> 45:32.396
(ใช้เวลาเพียงสามนาที)

45:33.522 --> 45:35.983
- เราแค่ต้องเทน้ำออกใช่ไหมครับ
- แค่นั้นก็เรียบร้อย

45:36.066 --> 45:37.860
(เทน้ำออก)

45:37.943 --> 45:38.777
พอแล้วๆ

45:38.861 --> 45:40.737
จะเทข้าวสารออกไปด้วยไม่ได้นะ

45:40.821 --> 45:42.156
เราต้องเหลือน้ำไว้ด้วยเหรอครับ

45:42.239 --> 45:43.615
- ใช่สิ
- ผมว่าเหลือไว้แค่นิดเดียว

45:43.699 --> 45:44.825
ดูนะ

45:44.908 --> 45:46.535
- เปิดน้ำซิ
- ต้องใส่น้ำเพิ่มใช่ไหมครับ

45:46.618 --> 45:48.245
- พี่ครับ ก๊อกอยู่ข้างพี่น่ะ
- ก๊อกอยู่นั่น

45:49.872 --> 45:51.331
แล้วจะมาขอให้คนอื่นเปิดน้ำอีก

45:51.415 --> 45:52.249
อีกนิดนึง

45:52.749 --> 45:55.252
อีกนิด น้ำควรถึงหลังมือใช่ไหมครับ

45:55.335 --> 45:57.004
- ต้องใส่เพิ่มอีกเหรอครับ
- แป๊บนึงนะ

45:57.796 --> 45:58.672
แค่อีกนิดน่าจะพอนะ

46:00.632 --> 46:01.800
อีกนิดนึง

46:03.510 --> 46:05.596
- ผมชอบข้าวแข็งๆ หน่อย
- แค่นี้พอไหมนะ

46:05.679 --> 46:07.139
- น่าจะพอแล้วนะ
- เทออกหน่อยเถอะ

46:07.222 --> 46:08.849
- ไม่ๆ อย่าเทออก
- มันจะแฉะนะครับ

46:08.932 --> 46:09.808
ต้องประมาณนี้แหละ

46:09.892 --> 46:11.518
เพราะข้าวมันเยอะไง

46:11.602 --> 46:14.438
- ผมไม่เคยเห็นข้าวหน้าตาแบบนี้เลย
- ดูกำลังดีเลยเนี่ย

46:15.022 --> 46:16.398
- มัน…
- มันเยอะไป ใช่ไหมล่ะ

46:16.482 --> 46:18.609
น้ำมันไม่เยอะเกินไปหน่อยเหรอครับ

46:18.692 --> 46:19.902
ไม่หรอก

46:19.985 --> 46:21.361
นี่ เยอึน แค่นี้กำลังดีใช่ไหม

46:21.445 --> 46:22.571
- ค่ะ ประมาณ
- เยอะไป

46:22.654 --> 46:24.239
- ไม่ พอดีแล้วค่ะ
- ต้องประมาณนี้แหละ

46:24.323 --> 46:25.782
- จริงๆ ใส่เพิ่มได้ด้วยซ้ำ
- ค่ะ

46:25.866 --> 46:27.367
- ยังใส่น้ำได้อีก
- แต่มัน…

46:27.451 --> 46:29.161
- ใส่น้ำเพิ่มกันอีกเถอะ
- หา

46:29.244 --> 46:30.370
- ใส่ไป
- ต้องใส่อีกค่ะ

46:30.454 --> 46:32.247
น้ำมันเยอะจนผมมองไม่เห็นข้าวแล้วนะ

46:32.331 --> 46:33.373
- ต้องแบบนั้นค่ะ
- ใส่อีก

46:34.249 --> 46:35.751
- น้ำต้องท่วมหลังมือ
- เปิดแรงอีก

46:35.834 --> 46:37.920
- พอแล้ว พอได้แล้ว
- ประมาณนั้นแหละ

46:38.003 --> 46:39.338
- ได้แล้ว
- แค่นั้นพอ

46:39.421 --> 46:40.881
- เยอะไปนี่
- เอาไปใส่หม้อหุง

46:40.964 --> 46:42.466
- นี่แหละค่ะ เชื่อฉัน
- เราไม่มีเวลา

46:42.549 --> 46:44.134
- เดี๋ยว…
- เทออกหน่อยเถอะ

46:44.218 --> 46:45.135
อย่านะ อย่าเท!

46:45.219 --> 46:47.054
- มันพอดีแล้ว
- อย่าเทนะ เดี๋ยวข้าวแข็ง

46:47.137 --> 46:48.055
ข้าวจะแข็ง!

46:48.138 --> 46:49.097
- เดี๋ยว
- อย่าเทออก

46:49.181 --> 46:50.098
เดี๋ยวข้าวแข็ง

46:50.182 --> 46:51.475
- มันเยอะไป
- อย่าเทนะ

46:51.558 --> 46:53.435
- ข้าวมันจะแข็ง
- อย่าเทน้ำออกนะ

46:53.519 --> 46:55.145
- เทออกไม่ได้
- เคยเห็นแบบนี้ไหมล่ะ

46:55.229 --> 46:56.146
- เดี๋ยวนะ
- มันพอดีแล้ว

46:56.230 --> 46:58.273
- อย่าเทนะ
- อูซอก เทน้ำออกหน่อย

46:58.357 --> 46:59.608
- มันพอดีแล้ว
- นี่

46:59.691 --> 47:00.526
เทออกไม่ได้นะ

47:00.609 --> 47:03.153
- ถ้านายยังมีสติสัมปชัญญะอยู่ก็เทออก
- ไม่ได้ พอดีแล้วจริงๆ

47:03.237 --> 47:04.571
- ว้าว
- ได้ยินเสียงน้ำไหลเลย

47:04.655 --> 47:06.240
อารมณ์เหมือนมาออกค่ายเลย

47:06.323 --> 47:07.241
(เวลาที่เหลือก่อนแขกเข้าพัก)

47:07.324 --> 47:09.535
เราต้องตั้งเวลาด้วยไม่ใช่เหรอครับ

47:09.618 --> 47:10.827
- แค่กดก็พอ
- กดเลย

47:10.911 --> 47:12.621
(พยายามจะเปิด)

47:12.704 --> 47:14.790
- จริงๆ พอดีแล้วค่ะ
- เคยเห็นน้ำเยอะเท่านี้เหรอ

47:14.873 --> 47:15.791
หุงข้าวแล้ว จบ!

47:15.874 --> 47:17.000
- แค่นี้เองเหรอครับ
- จบ

47:17.084 --> 47:18.627
- ปล่อยไว้เฉยๆ เหรอ
- ใช่ ปล่อยไว้

47:19.127 --> 47:20.295
- จริงเหรอครับ
- เอาละ

47:20.379 --> 47:22.339
ยังไงก็เถอะ ทำได้ดีมาก

47:22.923 --> 47:23.882
- ดีมาก
- ใช้ได้ไหมครับ

47:23.966 --> 47:27.177
ฉันนึกว่าเรามีเวลาไม่พอให้หุงข้าวจริงๆ

47:27.261 --> 47:28.095
ดีมาก

47:28.178 --> 47:30.013
- ปฐมนิเทศ
- ไปกันเถอะ ได้เวลาแล้ว

47:30.097 --> 47:32.057
- ไปต้อนรับแขกกัน
- เดี๋ยวครับ พี่ เราต้องมีกิมจิด้วย

47:32.140 --> 47:33.559
กิมจิน่ะ ไว้ค่อยไปซื้อเอา

47:33.642 --> 47:36.687
เดี๋ยวให้ใครสักคนกับฉันไปรับอาหาร
ส่วนอีกสองคนก็อยู่ที่นี่

47:36.770 --> 47:38.939
- เราจะได้คอยช่วยแขก
- ใช่

47:39.439 --> 47:40.482
แล้วก็นะ

47:41.024 --> 47:42.734
อันนี้รวมถึงฉันด้วย อย่าทำเป็นงงๆ นะ

47:42.818 --> 47:43.819
- จริงจัง
- ไม่ทำแน่ค่ะ

47:43.902 --> 47:45.445
- ไม่งั้นแขกจะร้อนใจ
- ถูกต้อง

47:45.529 --> 47:47.406
- แขกจะคิดว่า "จะไว้ใจพวกเขาได้ไหมเนี่ย"
- ใช่

47:47.489 --> 47:48.365
ก็เห็นๆ กันอยู่นะครับ

47:48.448 --> 47:50.659
เหมือนเราวางแผนมาอย่างดี…
หยุดเลยนะ อูซอก

47:50.742 --> 47:52.244
- นี่ อูซอก
- เตรียมการมาอย่างดี

47:52.327 --> 47:54.788
"เราวางระบบไว้อย่างสมบูรณ์แบบ"

47:54.871 --> 47:57.374
- "เรามีการซักซ้อมกันหนึ่งสัปดาห์"
- โอเคครับ

47:57.457 --> 47:58.292
ถูกต้อง

47:58.375 --> 48:00.377
- "ทุกอย่างพร้อม"
- ฉันจะทำเหมือนเป๊ะแล้ว

48:00.460 --> 48:01.336
- พี่
- "อย่ากังวล"

48:01.420 --> 48:02.588
- เราโปรยนี่กันไหมครับ
- อะไร

48:02.671 --> 48:03.505
- ตอนเห็นแขกเหรอ
- ใช่

48:03.589 --> 48:05.299
- ไม่เอา เดี๋ยวก็ต้องเก็บกวาดอีก
- จริงด้วย

48:06.592 --> 48:07.551
อย่าสร้างงานเพิ่ม

48:07.634 --> 48:09.970
- แล้วถ้าใบไม้ล่ะ พี่
- อย่าหาเหาใส่หัวเลย

48:10.053 --> 48:11.722
- ตอนนี้แขกกำลังมากันแล้ว
- ค่ะ

48:11.805 --> 48:12.973
อาจจะมากันหลายคนก็ได้

48:13.056 --> 48:14.641
- งั้น เดี๋ยวนะ
- เราเชียร์ดังๆ ไหมคะ

48:14.725 --> 48:17.352
เรามาทักทายแขกว่า
"ยินดีต้อนรับสู่บ้านพักแจซอก"

48:17.436 --> 48:18.604
โอ้ มาแล้ว มากันแล้ว

48:18.687 --> 48:19.813
โอ้ มาแล้ว มากันแล้ว

48:19.896 --> 48:20.814
- มาแล้วเหรอ
- ตื่นเต้น

48:20.897 --> 48:22.691
พาพวกเขาไปที่สนามด้านโน้นนะ

48:22.774 --> 48:24.526
(มากันแล้วเหรอ)

48:24.610 --> 48:25.694
อากาศดีจัง

48:26.278 --> 48:27.362
อากาศก็สดชื่นด้วย

48:27.446 --> 48:28.780
ธรรมชาติแท้ๆ

48:31.658 --> 48:33.368
- เรามาแล้วครับ
- สวัสดี

48:33.452 --> 48:34.411
(แขกกลุ่มใหญ่กำลังมุ่งหน้ามา)

48:34.494 --> 48:35.662
โอ้ มาแล้ว มากันแล้ว

48:35.746 --> 48:36.663
- มาแล้วเหรอ
- ตื่นเต้น

48:36.747 --> 48:39.499
- ตื่นเต้นจังเลย
- พาพวกเขาไปที่สนามด้านโน้นนะ

48:40.083 --> 48:41.209
น่าจะถึงแล้วนะ

48:41.293 --> 48:43.545
- เรามาถึงแล้ว ป้ายยินดีต้อนรับ
- เหนื่อยแล้วสิ

48:43.629 --> 48:45.255
โอ้ "ยินดีต้อนรับ"

48:46.173 --> 48:48.300
(ใกล้จะมาถึงแล้ว)

48:48.383 --> 48:50.260
พาพวกเขาไปที่สนามด้านโน้นนะ

48:50.344 --> 48:51.887
- เราดูกระอักกระอ่วนกันจัง
- อย่าเกร็ง

48:51.970 --> 48:54.890
- เราไปรอตรงโน้นกันไหมคะ
- ใจเย็นๆ ไม่ เราต้องรอตรงนี้

48:54.973 --> 48:57.351
- อย่าเลิ่กลั่กให้แขกเห็น
- เรายืนเรียงแถว…

48:58.185 --> 48:59.353
สวัสดีครับ!

48:59.436 --> 49:00.354
(สุดท้ายก็แค่ยืนปรบมือ)

49:00.937 --> 49:03.315
(กรี๊ดลั่น)

49:06.443 --> 49:08.779
(จัดเต็มตั้งแต่แรกกันเลย)

49:09.363 --> 49:10.489
ดูคึกกันจัง

49:12.616 --> 49:14.534
- โอ้ คนต่างชาติเหรอ
- คนต่างชาติเหรอ

49:14.618 --> 49:16.078
ยินดีต้อนรับครับ!

49:16.161 --> 49:18.497
- สวัสดีครับ
- เวลคัม!

49:18.580 --> 49:19.581
เวลคัมครับ

49:20.666 --> 49:22.918
- ขอเชิญมาพักด้วยกันสามวันสองคืนนะครับ
- สวัสดีครับ

49:23.001 --> 49:24.836
- สวัสดีค่ะ
- ครับ สวัสดีครับ

49:24.920 --> 49:26.380
- ยินดีต้อนรับครับ
- สวัสดีครับ

49:27.297 --> 49:29.341
(จูนความคึกคักให้ทัดเทียมกัน)

49:32.552 --> 49:34.805
- มันหนักไปสำหรับฉันแฮะ
- สวัสดีครับ

49:34.888 --> 49:35.847
สวัสดีครับ

49:35.931 --> 49:38.642
(แต่เขาก็ยังต้อนรับแขกอย่างมืออาชีพ)

49:38.725 --> 49:40.435
- ตายแล้ว
- สวัสดีครับ

49:41.103 --> 49:42.646
(ปรบมือแปะๆ)

49:43.563 --> 49:45.315
(น้องใหม่ขี้อายเข้าหาแขก)

49:45.399 --> 49:46.817
เชิญด้านในเลยครับ ทางนั้นครับ

49:46.900 --> 49:47.859
ไม่อยากจะเชื่อเลย

49:49.820 --> 49:51.530
(ผู้จัดการนำทางแขกด้วยเสียงกรี๊ด)

49:53.407 --> 49:54.241
(วิงเวียนเล็กน้อย)

49:54.324 --> 49:56.076
เอาละ เชิญเลยครับ

49:56.660 --> 49:58.620
- เชิญเข้ามาเลยครับ
- เชิญทางนี้ครับ

49:59.788 --> 50:01.790
(แขกกลุ่มด้านหน้าเชิญตัวเองเข้าพักแล้ว)

50:01.873 --> 50:03.792
- อะไรน่ะ
- ว้าว สุดยอดเลย

50:03.875 --> 50:05.168
(สะดุดตาทันที)

50:05.252 --> 50:06.128
นั่นอะไรน่ะ

50:07.295 --> 50:09.589
- ดูนั่นสิ
- มีน้ำตกด้วย

50:09.673 --> 50:10.590
ยังเข้าไปไม่ได้นะครับ

50:10.674 --> 50:12.551
- อย่าเพิ่งเข้าไปนะครับ
- ซ้ายมือ ซ้ายมือ!

50:12.634 --> 50:14.094
- ปฐมนิเทศ
- อย่าเพิ่งไปทางนั้น!

50:14.177 --> 50:15.637
- ปฐมนิเทศ
- อย่าเพิ่งไปทางนั้น!

50:15.721 --> 50:16.763
(เราจะเข้าไปด้านในก่อน)

50:16.847 --> 50:18.348
อย่าเที่ยวเดินเรื่อยเปื่อย!

50:18.849 --> 50:20.434
- เอาสัมภาระมาทางนี้ก่อน
- ปฐมนิเทศ

50:20.517 --> 50:22.853
(เราจะปฐมนิเทศกันก่อน)

50:22.936 --> 50:25.147
- ช่วยวางสัมภาระไว้ตรงนี้ก่อนครับ
- ค่ะ

50:25.230 --> 50:26.982
เดี๋ยวนะ ตอนนี้มีกี่ท่านแล้วนะ

50:27.065 --> 50:29.776
- น่าจะครบแล้วนะครับ
- ไม่สิ ที่โทรมาก่อนหน้านี้มีเยอะกว่านี้ครับ

50:29.860 --> 50:30.777
ถ้าอย่างนั้น

50:30.861 --> 50:35.699
นอกจากทุกท่านตรงนี้แล้ว
เดี๋ยวอาจจะมีอีกกลุ่มมาเข้าพัก…

50:35.782 --> 50:37.033
พวกเขามาแล้ว

50:37.784 --> 50:38.952
(มากันแล้วเหรอ)

50:39.035 --> 50:40.328
- พวกเขาอยู่นั่น
- พวกเขามาแล้ว

50:40.412 --> 50:41.455
(รีบไปต้อนรับ)

50:41.538 --> 50:43.832
- สวัสดีครับ
- โอ้โฮ

50:45.000 --> 50:46.376
มากันเยอะมากเลย

50:46.460 --> 50:47.878
ตื่นเต้นจัง

50:47.961 --> 50:49.546
- สุดยอดเลย
- สวัสดีครับ

50:49.629 --> 50:50.672
โอ้โฮ

50:51.798 --> 50:53.049
(แขกมาเพิ่ม 9 คน)

50:53.133 --> 50:54.384
- สวัสดีครับ
- ยินดีต้อนรับครับ

50:54.468 --> 50:55.385
- สวัสดีครับ
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ

50:55.469 --> 50:57.262
- คุณมาคนเดียว
- ใช่ค่ะ ฉันมาคนเดียว

50:57.345 --> 50:59.097
- สวัสดีครับ
- ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ

50:59.181 --> 51:00.348
สวัสดีครับ

51:01.349 --> 51:02.934
- สวัสดีครับ
- อย่าสลับกระเป๋ากันนะ

51:03.018 --> 51:03.894
เฮ้ย!

51:03.977 --> 51:05.187
- สวัสดีครับ
- สวัสดีครับ

51:06.271 --> 51:07.105
เฮ้ย!

51:07.189 --> 51:08.899
(ตกใจ)

51:08.982 --> 51:10.609
- อะไรอีก
- สวัสดีครับ

51:11.318 --> 51:12.277
รู้จักเขาเหรอ

51:13.779 --> 51:15.030
อะไรเนี่ย

51:15.113 --> 51:16.907
มาทำไมเนี่ย

51:16.990 --> 51:18.158
จริงเหรอ

51:18.241 --> 51:20.535
(วาไรตี้ปุบปับที่บ้านพักแจซอก)