รีบออกไปกันเถอะ
- ตามมานะ - อือ
เดี๋ยวๆ
- เดี๋ยว - นายอยู่ไหน
นี่เราจะไปไหนครับ
โรงยิม!
- เซอากับฮาจุนอยู่ที่โรงยิม - เซอาเหรอ
โรงยิมๆ!
ตามองไม่เห็นข้างนึงเลยช้านิดนึง
เฮ้ย รอด้วย!
นารี
นี่ อิมนารี
- ทำไมทำแบบนั้น - เซอา อันตราย!
ฮาจุน!
- ไปทางไหน - ไม่ใช่ทางนั้น
- ทางซ้ายๆ - ไหน
ไป!
- ทางนี้เหรอ - ไป!
ฮาจุน ไหวไหม
เฮ้ย อิมนารี บ้าไปแล้วเหรอ
ฉันเห็นคลิปขอพรของเธอแล้ว
- นี่ขู่กันเหรอ - ไม่ใช่
อยากช่วยต่างหาก
เธอไม่รู้นี่นาว่ากีรีโกทำให้สิ่งที่ขอเป็นจริงได้
เธอขอพรเล่นๆ แต่ดันทำให้เพื่อนตายจริง
ฉันเข้าใจดีว่าเธอรู้สึกยังไง
เธอรู้สึกทั้งโดดเดี่ยวทั้งกลัวใช่ไหม
ขอพรแล้วฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน นารี
พี่สาวฮาจุนช่วยเราได้นะ
ตอนที่ฉันแปลกไป พี่เขาเป็นคนช่วยฉันไว้
เพราะงั้น นารี
วางของในมือเธอ
ลงเถอะนะ
นะ
นารี
- อย่าเข้าไป! - ทำไมครับ
นั่นไม่ใช่คน
นารี!
(กีรีโก: แอปหลอน พรสั่งตาย)
ได้โปรด
อย่านะ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
อือ
ฉันไม่เป็นไร
กอนอู คอไปโดนอะไรมา
เซอา
เพราะมีเธออยู่ ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
เพราะงั้น
จากนี้ไปไม่ต้องห่วงฉันนะ เธอดูแลตัวเองก่อนเลย
นะ
เด็กๆ
โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน
ที่ใกล้ที่สุด
คือโรงพยาบาลที่อาหนูทำงานอยู่ค่ะ
งั้นโทรหาอาเธอแล้วเรารีบไปกันเถอะ
ดูท่าฮาจุนจะแขนหัก
สองคนนี้เพิ่งหนีออกมาจากโรงพยาบาล จะให้กลับเข้าไปได้ไง
ถ้าเราสองคนไม่เข้าไปข้างในก็ไม่เป็นไรหรอก
ใช่ ฮาจุน
ทั้งสองคนดูท่าบาดเจ็บหนักมาก
รีบไปโรงพยาบาลดีกว่า
(โรงพยาบาลซอริน)
โอย
ทำไมไม่ลงมาครับ
ฉันแค่เจ็บตัวนิดเดียวเอง ไม่เป็นไร นายไปเถอะ
นิดเดียวตรงไหน เลือดอาบขนาดนี้
รีบเข้าไปหาหมอเลย
น้องเมียเป็นห่วงพี่เขยเหรอเนี่ย
เพ้ออะไรเนี่ย รีบลงมาเลย
ก็ได้ๆ
- โอ๊ย เจ็บ! - โทษทีๆ
- เจ็บมากไหม - ถอยไปห่างๆ เลย
พอเลย เป็นอะไรเนี่ย ขนลุก!
สองคนนั้นดูเหมือนครอบครัวดีเนอะ
ว่าไหม
อือ
รอสักครู่นะคะ
ขอไปเช็กก่อนนะคะว่ากลับบ้านได้เลยหรือเปล่า
- ขอบคุณครับ - ครับ ขอบคุณครับ
- อะไรเนี่ย - พอปิดตาข้างนึงเลยกะระยะไม่ค่อยถูกน่ะ
โดนแฮทซัลสวดยับแน่พวกเรา
ห่วงเรื่องนั้นมากกว่าแขนผมอีกสินะ
เมื่อกี้ถึงได้ไม่ยอมลงจากรถใช่ไหม
พูดอะไรแบบนั้น น้อยใจนะเนี่ย
มีเหตุผลที่ไม่ลงจากรถหรอกน่า
ทำไม เหตุผลอะไร
ดึกๆ ดื่นๆ
ผู้ชายผู้หญิงอยู่ในรถสองต่อสอง
ชิ เพ้อไปเรื่อย
นี่เป็นห่วงน้องเมียไง กลัวจะต้องอกหักเพราะรักข้างเดียว
ได้แผลที่ตาทำไม น่าจะได้แผลที่ปากมากกว่า
ไม่นะ
ฉันว่าดีแล้วที่ได้แผลที่ตา
อะไรของเขา
น้องเมีย
พลังที่อยู่ในตัวแฮทซัล
มันเกินกว่าที่ร่างกายมนุษย์จะรับไหว
เพราะงั้นเราเลยต้องพึ่งเทพอารักษ์ ที่มองเห็นพลังนั้น
เพื่อคอยกดพลังนั้นเอาไว้
แต่ถ้าเกิดว่า
ฉันสามารถ
มองเห็นพลังนั้นได้อย่างเทพอารักษ์ล่ะ
เมื่อกี้ที่บอกว่าดีแล้วที่บาดเจ็บที่ตา…
ฉันมองเห็นวิญญาณได้หลังจากบาดเจ็บที่ตา
พลังนั้นของแฮทซัลก็เป็นวิญญาณ ฉันก็น่าจะมองเห็นเหมือนกันแหละ
งั้นแปลว่า
พี่จะออกมาใช้ชีวิตนอกบ้าน ได้เหมือนเมื่อก่อนใช่ไหม
กว่าจะหาวิธีได้คงใช้เวลาสักพักแหละ
แต่ว่า
ฉันจะพาออกมาให้ได้ เขาต้องออกมาได้แน่
พูดจริงใช่ไหม พี่เขย
ฮะ พูดจริงใช่ไหม
เมื่อกี้เรียกพี่เขยนี่
- เปล่า ไม่ได้เรียก - ไม่ เมื่อกี้เรียกพี่เขยจริงๆ
ทำไมจู่ๆ หลุดปากเรียกพี่เขยล่ะ
บอกว่าไม่ได้เรียกไง มันร้อน ถอยไปเลย
น้องเมียเดินเร็วแบบนี้ พี่เขยที่เจ็บตาอยู่เดินตามไม่ทันนะ
ก็ต้องรีบไง
ถ้าจะไปหาพี่ ผมก็ต้องหาข้อมูลพิกัดก่อนไง
ใช่ไหมล่ะ พี่เขย
ไปกันโลด
(โรงพยาบาลซอริน)
นี่คลิปขอพรทั้งหมดเลยเหรอ
ใช่
ถ้าข้อสันนิษฐานเราถูก
คลิปอันแรกสุด
ต้องเป็นคลิปขอพรที่ทำให้แอปนี้กลายเป็นคำสาป
เปิดละนะ
อือ
สงสัยละสิว่าอีบ้านี่จะทำอะไรอีก
ตอนนี้ฉันจะขอพรอย่างที่เธอเคยบอก
พรที่ฉันขอก็คือ
ขอให้พวกเธอทุกคนตายซะ
ฉันขอพรจากใจเลยว่า อยากให้พวกเธอตายให้หมด
นี่คือพรที่ฉันขอ
ไม่ผิดแน่
ฮยองอุกกับโดฮเยรยอง
ตายด้วยสภาพเดียวกันเลย
มือถือที่ถ่ายคลิปนี้
คือมือถือสีแดง
(นิคมอุตสาหกรรมแฮจู)
ได้พิกัดแล้ว
โอเค ไปกันเถอะ
ที่ปักพิกัดไว้คือที่ที่โดฮเยรยองถ่ายคลิปขอพร
ทุกคนจำหน้าต่างรุ้งในรูปโพลารอยด์ได้ใช่ไหม
อือ
หาตึกที่มีหน้าต่างรุ้งนะ
ตึกที่มีหน้าต่างนั่น มือถือสีแดงอยู่ที่นั่นแน่ๆ ใช่ไหมคะ
มือถือสีแดงอยู่ที่นั่นแน่
จำไว้นะ มีแค่เธอที่เอามือถือนั่นออกมาได้
เพราะเธอคือคนเดียว
ที่เชื่อมโยงกับทั้งมือถือสีแดงกับฉัน
ไม่ต้องห่วงนะ เซอา
ตราบเท่าที่สายสิญจน์ยังอยู่ มันก็ทำอะไรเธอไม่ได้
ว่าแต่
หน้าต่างรุ้งคืออะไรเหรอ
อันนี้
ดูเสร็จแล้วให้เซอา
- เซอา เธอเก็บรูปนี้ไว้นะ - ค่ะ
ถ้าเราหามือถือสีแดงเจอ
แล้วเอาไปให้พี่ฮายอง
เซอาก็จะปลอดภัย หลุดพ้นจากมันใช่ไหมครับ
ใช่เลย
ทั้งกอนอูทั้งนารี
ก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมใช่ไหมคะ
ใช่
ถ้าหาแมฮยุงเจอ
จะสามารถช่วยทุกคนที่โดนคำสาปได้
อ้อ ใช่
ตอนผมกับนารีไปค้นห้องพยาบาล แล้วเจออะไรบางอย่าง
แผลลึกบนคอ…
ควอนชีวอนงั้นเหรอ
หือ ลูกสาวร่างทรงที่เรียนอยู่แพคอึนเหรอ
น้องเมีย ถ่ายรูปอันนี้แล้วส่งให้พี่นายหน่อย
อือ
(กีรีโก ขอพร)
เหี้ย โดฮเยรยอง!
ขอให้คำขอของโดฮเยรยองเกิดขึ้นซ้ำๆ
(คำขอเป็นจริง)
อีกสิบนาทีจะถึงครับ
อือ
ไม่ต้องกลัว
ฉันอยู่นี่ทั้งคน
(หมู่บ้านแพคอึน อีกสามกม. เจ็ดนาที)
บรรยากาศหลอนจริง
ไม่พบเส้นทาง
ตรงไปเรื่อยๆ ใช่ไหม
ครับ ตรงไปครับ ขับไปเรื่อยๆ เลยครับ
- ฮะ เป็นอะไรของมัน - อะไร
จีพีเอสในมือถือก็ใช้ไม่ได้ครับ
จำได้ว่าน่าจะต้องเลี้ยวขวาแถวนี้
เกาะแน่นๆ!
น้องเมีย โอเคไหม
- เธอสองคนล่ะ - ครับ คิดว่าโอเคอยู่ครับ
ชั่วร้ายของจริงเลย
ไม่นะ!
จำไว้นะ มีแค่เธอที่เอามือถือนั่นออกมาได้
เพราะเธอคือคนเดียว
ที่เชื่อมโยงกับทั้งมือถือสีแดงกับฉัน
ขอได้โปรดอโหสิกรรม ขอได้โปรดช่วยปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง
เซอา! อย่าเปิดประตู!
อย่าเปิดประตู! ไม่ได้!
พี่เขย
พี่เขย! ไม่นะ พี่เขย!
ไม่เป็นไร
ไม่ ไม่ต้องพูดแล้ว
เธอต้องไป
มีแค่เธอที่ทำได้
หามือถือสีแดง
แล้วเรา
รีบไปหาแฮทซัล
ที่บ้านกัน
ไม่เป็นไร ไม่ต้องร้อง
น้องเมีย มีดๆ
เข้าใจแล้ว
ไม่ต้องพูดแล้ว นะ
มีดอยู่นี่
กอนอู
ถ้าเข็มทิศวิญญาณหมุน
แปลว่าแถวนั้นมีไอ้พวกตัวที่มาจากอีกภพ
เพราะงั้นคอยดูไว้แล้วปกป้องเซอาด้วย
ครับ
ผมจะปกป้องเองครับ
ไป เร็ว
รีบไป
เซอา ไปกันเถอะ
ได้โปรด
พี่เขย
ต้องโทร 119
ไม่เป็นไร
สองคนนั้นไปแล้วใช่ไหม
ใช่ ไปแล้ว
งั้นจะได้พักสักที
อย่าพูดอะไรไร้สาระ ตั้งสติไว้!
อือ
น้องเมีย
อือ
ไปหาพี่นาย ไปหาแฮทซัล
พูดอะไรของพี่
เรียกรถพยาบาลแล้ว อดทนไว้!
พี่เขย
พี่เขยบอกว่าจะช่วยพี่ออกมาไง
เพราะงั้นห้ามตาย!
"พี่เขย"
- ใช่ พี่เขย - "พี่เขย"
พี่เขย
ไม่นะ ตายไม่ได้นะ
เซอา!
ดูนี่
น่าจะทางนี้ใช่ไหม
ใช่
หน้าต่างนี่
หาหน้าต่างนี่ให้เจอก็พอ
ไปกันเถอะ
หน้าต่างรุ้ง
เชี่ย
โธ่เว้ย
น่าจะไม่ใช่ตรงนี้
ตรงนี้ก็น่าจะไม่ใช่
เซอา
ขอฉันดูรูปโพลารอยด์นั่นอีกที
อือ
เราไม่มีเวลาแล้ว แยกกันหาดีกว่า
- อือ - ฉันจะไปหาทางนี้เอง
ระวังด้วยนะ
เธอก็ด้วย
แผลแทงทะลุท้องน้อยขวา เสียเลือดมากครับ
ต้องรอดนะ พี่เขย
(ห้องผ่าตัด)
คาดว่าเสียเลือดมาก เตรียมให้เลือดด่วน
จะดึงออกแล้วนะคะ
เครื่องดูด!
หน้าต่างบานนี้ก็ไม่ใช่
นี่ก็ไม่ใช่
กอนอู! กอนอู เจอแล้ว!
ฮะ เจอแล้วเหรอ
เจอแล้วเหรอ ไหน
พี่
พี่เขยอยู่ในห้องผ่าตัด
พี่เขยปกป้องพวกเรา…
ไม่นะ ฮาจุน อย่าคิดแบบนั้น
ไม่ใช่ความผิดแก การผ่าตัดก็จะผ่านไปด้วยดี
ฉันจะไปดูฝั่งนั้นนะ
อือ
บันไดฝั่งนี้ขาด
กอนอู ทางนี้!
เซอา ระวังนะ
อือ
ไปกันเถอะ
นี่
อย่าดีกว่า ฉันไปก่อนเอง
ไม่ ไม่เป็นไร
ฉันไปก่อนเอง
ไม่ได้ละ
อะไร
ทำอะไรของเธอ
มันอันตรายนะ
คิดจะทำอะไร
จะกระโดดเหรอ
ระยะห่างไม่ได้เยอะเท่าไหร่
งั้นฉันเป็นคนกระโดดเองดีกว่า
แต่ฉันเป็นคนเดียวที่จะหามือถือนั่นเจอ
ไม่ต้องห่วง
เซอา ไม่เป็นไรใช่ไหม
อือ
ฉันไม่เป็นไร
กอนอู
มันอันตราย ไม่ต้องมา
พูดอะไรของเธอ ฉันจะข้ามไปเดี๋ยวนี้แหละ
กอนอู
ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
ฉันเข้าไปเช็กแป๊บเดียว เดี๋ยวมา
เซอา
นารี
นารี!
เซอา!
แกออกไปจากที่นี่ไม่ได้
ฉันไม่ปล่อยแกไปหรอก
ขอร้อง!
ได้สติทีเถอะ!
หลับตาลงแล้วค่อยๆ คิด
"ข้างหน้าเป็นเบาะทั้งหมด"
"ฉันทำได้"
คิดภาพนั้นไว้
พอลืมตาก็วิ่งสุดชีวิตแล้วกระโดดเลย
ฉันทำได้
นารี
นา…
นารี
นารี นี่เธอใช่ไหม
เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไงนะ
นารี
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
กลับไปกับฉันนะ
นะ
ไม่
บอกแล้วไงว่าเราไม่มีทางออกไปจากที่นี่ได้
บอกแล้วไงว่าฉันไม่ปล่อยแกไปหรอก
ไม่นะ!
เซอา!
เซอา ตั้งสติไว้
เซอา
เซอา! เซอา ไม่นะ
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์ หรอก