Ano'ng itsura niya?
Pumasok sa isip ko kanina, "Gagawin niya kaya 'yong tama,
di kukunin 'to?"
Ang sama no'n. Di ba? 'No? Bad 'yon, di ba?
Bad ba na buksan 'yong kabaong tapos nakawin 'yong kuwintas sa bangkay?
Ipapaubaya ko na 'yan sa 'yo. Okay?
Sorry, di ko talaga magawa.
-Di ko kaya. -Naaalala ko.
Nando'n ako no'ng sumisikat na 'yong araw.
Okay?
Okay.
Nakuha n'yo?
Eto.
Kunin mo na.
-Ba't mo binibigay sa 'kin 'to? -Ano ba'ng sinasabi mo?
Gusto mong isoli sa 'yo. Sinosoli na namin.
Isosoli n'yo 'to sa taong pinagnakawan n'yo.
-Ano? -Sakay na sa truck.
Hindi, ayoko nang gawin ulit 'yan.
-Nicky, sumakay ka na. Pagod na 'ko. -Sakay na sa truck.
Baba.
-Baba! -Okay.
-Bilis na. -Okay.
Wag mo 'kong hawakan.
Ano?
Wala ka pang napupuntahang bahay?
-Mag-doorbell ka na! -Di ko kilala 'yong may-ari.
-Mag-doorbell ka na! -Oo na.
Kung ikaw 'yong nag-doorbell, di sana, kanina pa tapos.
Pasok kayo.
So…
Naghukay pala kayo ng puntod.
Dalawang puntod.
Ang galing.
Nasa'n na?
Ibigay n'yo na 'yong kuwintas.
-Okay. -Sige.
Di ko hahawakan 'yan. Galing sa patay na babae 'yan.
Nilinis mo na ba 'to, Yusuf?
Dumeretso kami dito galing—
Puwes, linisin mo. Ayokong hawakan ang germs ng patay na babae.
Okay.
Marami kayong naabala dahil dito.
Ang importante, nabalik na sa 'yo 'yong kuwintas. Saka, late na.
Gusto ko nang umuwi at maligo para mawala 'yong amoy ng bukas na kabaong
bago pumasok sa trabaho.
Pero kahit na… nagnakaw pa rin ng kuwintas sa naka-lock na eskaparate.
Nasa lock 'yong susi, kaya technically, di naka-lock 'yong eskaparate.
Di mo sinabi sa 'kin na nasa lock 'yong susi, Yusuf.
Pinilit niya pa ring buksan, kaya…
Pinilit niya bang buksan,
o pinihit niya lang 'yong susi,
saka kinuha 'yong $75,000 na kuwintas
sa eskaparate na dapat binabantayan mo?
-'Yan nga ang sinabi ko. -Wag ka nang makialam.
Kahit alin sa dalawa… nagnakaw pa rin siya.
Mag-init ka na ng tubig.
Okay.
Tara.
Inom muna tayo.
Ayan.
Iinom ng alak nang 6:15 ng umaga?
Isang pastor saka isang teacher,
mga kagalang-galang na miyembro ng komunidad,
nagnanakaw ng alahas saka hinuhukay ang sarili nilang lola. Ibang klase kayo.
Okay.
Ay!
Gusto ko kayong maging kaibigan.
Mukhang marami ka nang kaibigan. A—
Eto.
Pasasalamat ko sa inyo.
Di naman kailangan 'yan.
Kunin n'yo na.
Wow. Okay.
-Flip phone ba 'to? -Flip phones.
Ang thoughtful mo naman. Thank you.
Ngayong magkakaibigan na tayo,
baka balang-araw, hihingi ako ng pabor.
Ginagawa 'to ng magkakaibigan, di ba?
Okay.
Sige, 'yon lang muna.
Friends.
Pag nag-ring ang phone, sagutin n'yo.
Pag ganitong may mga pinagdadaanan, madalas kong maisip
'yong mga epekto ng takot.
Alam n'yo, ang takot, kayang ipagawa sa 'tin,
nang biglaan lang,
saka puwersahin tayong gawin ang mga bagay na di natin akalaing gagawin natin.
Sa Proverbs, sabi do'n, "Huwag mong ikabahala ang sinasabi ng iba,
magtiwala ka kay Yahweh at mapapanatag ka."
Mapapanatag ba talaga tayo?
Alam n'yo, kung iisipin,
mapapatanong ka talaga,
"Ano'ng ginagawa natin?"
Pinaparusahan ba tayo ng Diyos? Pagsubok ba 'to?
Ano ba talaga ang dapat nating gawin
kapag nakaramdam ng, ewan ko, sabihin nating "matinding takot"?
Pag 'yong takot na ang nagdidikta sa katawan natin,
'yong nakahiga lang tayo sa gabi, iniisip ang susunod na mangyayari.
Magigising tayong pawis na pawis.
Di tayo makakain.
Ano'ng gagawin natin?
Totoong tanong 'yon.
Pagpalain kayo ng makapangyarihang Diyos,
Ama, Anak, at Espiritu Santo.
Okay.
Alas-diyes na. Bumangon ka na. Papunta na dito si Max.
Hay naku, kayong dalawa talaga, ang drama n'yo.
Para kayong si Elizabeth Taylor saka si Richard Burton
pag magkasama sila sa kama.
Ba't siya papunta dito?
Tinawagan niya 'ko. Lowbat yata 'yong phone mo.
Nakita mo 'yong blouse kong may maiiksing tali?
Nasa labada 'yon, tapos, naglaba ka. Ngayon, nawawala na.
Ang dami kong gagawin ngayon. I-a-announce kong tatakbo ako.
Kailangan kong magpa-picture, tapos ngayon, wala akong maisuot.
Ma, di mo lang alam.
Grabe 'yong pinagdaanan ko nitong mga nakaraang araw.
Oo, siguradong matindi 'yon, 'nak. Uy, eto pala!
Hay, salamat.
Okay, tingin ko, oras na para magpaka-mature ka na
at makipagbati na sa fiancé mo.
Mag-a-announce kang tatakbo ka?
Ano, ipagsisigawan mo 'yon sa maraming tao?
Ang aga pa para mang-asar, Morgan. Nakakapangit pag wala pang tanghali.
Maging mabait ka sa kanya, 'nak. Medyo mahina ang pick up niya.
-Morgan? -Linda, kasama ako ni Max.
Sana may decaf ka, kasi di na 'ko umiinom ng may caffeine.
Annette, di ko alam na pupunta ka. Siguradong meron d'yan.
Bababa na kami. Wala akong decaf. Sino ba'ng may decaf?
-Ba't niya sinama 'yong nanay niya? -Magandang tanong 'yan, Morgan.
Annette, pasensiya na.
Di nabanggit ni Max na kasama ka,
e di sana, bumili ako ng coffee cake.
Sana di naman kita masyadong nagulat.
Hindi, di naman.
Sana lang, di kailangan ng coffee cake sa pag-uusap na 'to.
Max, di naman natin kailangang mag-usap
na kasama ang mga nanay natin para magkaayos tayo.
Dahil ayaw mong sumama sa 'kin sa therapy,
naisip ko lang na magiging mabait tayo sa isa't isa kung nandito sila.
Linda, ewan ko sa 'yo, ha,
pero kung ikakasal ang mga anak natin,
malaking pera ang gagastusin ko dito,
gusto ko lang malaman na hindi ako magsasayang ng pera.
Kaya nga. Oo, halos araw-araw kong sinasabi 'yan.
Sobrang nakakahiya 'tong hinanda ko.
Ngayon dapat maggo-grocery, kaya pagpasensiyahan mo na 'to.
Hindi, ayos na 'yan.
Max, baby, lahat tayo may mga gagawin pa.
Oo, sige, Ma.
Okay.
Morgan, sorry, dahil tinawag kita ng kung ano-ano.
Hindi maganda 'yon.
Oo. Siyempre, gusto ko ding mag-sorry.
-Alam na natin 'yon. -Kita mo, di ka makapag-sorry nang maayos.
Okay. Magso-sorry na 'ko ngayon. Sorry.
Mga anak, kung gusto n'yong matulungan namin kayo,
maganda kung maiintindihan namin 'to nang konti.
-Niloko din kita. -Niloko?
-Ano? -Nambabae ka?
E, mukha namang pareho silang nangaliwa.
Medyo nangaliwa lang.
Ano ba 'yong "medyo nangaliwa"?
Hindi kami nag-all-the-way. Fininger ko lang siya.
-Naku, Massimo! -Diyos ko!
Hindi 'yon mas okay.
Kesa naman sa pinasok 'yong etits.
Wag mong sabihin ang "etits" sa harap ni Linda.
-Ano'ng sinasabi niya? -Sabihin mo na lang kung ilang beses.
Ilang beses mo bang ginamit 'yang daliri mo sa kung sino-sino?
Kung puro "fingers" saka "etits" ang usapang 'to,
sa totoo lang, di na tayo kailangan dito.
Annette, gusto kong humingi ng pasensiya para sa anak ko.
Hindi na kailangan. Max, pinalaki kita nang maayos.
Hindi ganito 'yong sinabi ni Dr. Costa na mangyayari. Kasi… Morgan.
Alam mo ang nararamdaman ko sa' yo. Kaya uuwi na 'ko,
at sana alam mong matutuwa ako pag narinig ko 'yong susi mo sa pinto,
kung 'yon pa rin ang gusto mo.
-Mama? -Ayoko.
-Pasensiya na ulit sa peanut butter. -Di ko gusto ang peanut butter.
Di ko alam kung nabanggit ni Max sa 'yo, nagdesisyon na 'kong tumakbong mayor
mula no'ng namatay ang nanay ko. Gusto ko kasing mas maraming matulungan,
pero, ayan na nga, masyadong hectic ngayon dito.
Naku. Ako naman ang nahihiya ngayon.
Kakasuporta ko lang, as in, ngayon lang, kay Tom Donaldson.
Tom Donaldson? 'Yong sa Jimmy John's?
Oo, umuupa siya sa 'kin ng ilang puwesto ng shop.
-Kakasabi niya lang sa 'kin last week. -A, oo.
-Tatakbo palang mayor si Tom? -Oo.
May panahon pala siya. Para kasing busy siya sa pamimili ng mga boat.
Marami nga siyang boat.
Alam mo, pwede ko bang sabihin? Tingin ko, maganda 'to para sa 'yo.
-Salamat, Annette. Thank you. -Totoo.
Salamat talaga.
Morgan.
Alam kong di mo type magsukat ng rental suits,
pero mas ipamukha mo pang ayaw mo.
Suwerte ka. Nakahanap ako ng 40 para sa ano mo…
Pinsan. Oo.
-Pinsan? -Oo. Close kami.
Oo, halata nga.
Siya ang date ko sa event next week. I-o-honor ako para sa queer activism ko.
-Oo. -Nasa Stonewall ako no'n, sa riot.
-Wow. -Wow.
Salamat sa ginawa mong serbisyo.
Pulis ako no'n na di pa nag-a-out.
Kumbinsido akong nagka-lupus ako dahil sa kahihiyan.
Nasa fitting room 'yong polo saka tie.
-Okay. -Iwan ko muna kayo.
-Oo, salamat. -Sige.
-Katulad niya ba 'ko? -Ha?
Gano'n ba 'ko para sa 'yo? Parang masamang gay?
May suot siyang wedding ring.
-Wag kang ganyan. Masama 'yan. -Mas grabe ka. Biro lang.
Hindi, di nakakatawa 'to,
saka di nakakatuwa, saka ayokong nagsisinungaling,
saka ayokong magkunwaring magpinsan na magjowa tayo.
Ayokong magka-lupus.
E di, isang araw kang magpakatotoo.
Gets kong ayaw mong matulog ako sa bahay mo,
o mag-holding hands sa restaurant, pero nasa malayo tayo.
Di tayo papansinin ni Brent. Di naman natin siya kilala.
-Wag. -Hala, mga pantal ba 'to?
-Ano 'to? -Pakiabot na lang 'yong polo, please.
-Kalat na sa dibdib mo. -Alam ko. Stress rash 'to.
Okay?
Okay, sorry.
-Ano'ng pwedeng gawin para mapa-relax ka? -Wala.
Mukhang di n'yo na kailangan ang tulong ko, pero kung kailangan n'yo,
maghihintay lang ako dito.
-Di nakakatawa 'yan. -Okay.
Labas na, kausapin mo siya.
-Brent, kailangan ng mas malaking size. -Sige. Dito tayo.
-Buwisit. -Okay ka lang?
Oo, hinahanap ko lang 'yong phone ko.
Hello.
Oo, ako 'to.
Di kita marinig.
Wala yatang signal dito. Lumang phone 'tong binigay mo!
Ano'ng nangyari sa kamay mo?
Ano'ng nangyari sa mukha mo, pakialamera ka?
Pambihira, ano ba'ng problema mo?
Ikaw ang problema.
Para bang kulang pa 'yong problema ko,
ngayon, nandito pa kayong dalawa na nakatali sa 'kin na parang crime ball.
-Ano? -Crime ball!
'Yong bolang tinatali sa legs ng kriminal para di makatakas.
'Yong bilog na bakal.
A, ball and chain.
Kung anuman 'yon sa English. Di ko alam.
Ball and chain 'yon sa English.
-Sa'n tayo pupunta? -Shut up!
Sorry naman, pero kailangan kong malaman kung ano'ng ipapagawa sa 'min.
May reputasyon akong pinapangalagaan.
Saka may mga limitasyon sa pwede kong gawin.
O, talaga? Sabihin mo 'yan sa patay mong lola. Tangengot.
Okay.
Kunin n'yo 'to. Pumasok kayo. May lalaking naghihintay sa inyo.
Wag kayong papalpak, ha.
Ba't di na lang ikaw ang gumawa?
Kasi, para kayong white bread.
Parang lumang vanilla cake na pinapakain sa mga kalapati.
Kaya gusto kayo ni Ivan. Pwede n'yong gawin ang kahit ano dito.
Okay, so, ano'ng… Ano'ng klaseng lalaki ang naghihintay sa 'min sa loob?
Basta lalaki, okay?
Hinihintay kayo. Ibigay n'yo ang pera, makipag-deal kayo.
-Okay. -Wow.
Di ko alam kung anong deal ang sinasabi niya. Pwedeng pakitanggal?
-Di ako makahinga… sa loob. -Wala siya sa mood ngayon.
Akin na 'yan.
-Okay, sabi na nga ba, drugs. -Drugs?
Oo, drug deal 'to. Haller.
Pa'no mo nalamang drug deal?
Kasi, limang taon akong struggling actress sa New York City.
-Nag gano'n din ako. -Di ko gusto 'yong mga sinabi mo.
Kung pumasok kaya tayo, tapos sa likod tayo lumabas?
Pwede bang kumalma ka lang?
Simple lang 'to, basta wag ka lang mag-astang pulis na ninenerbiyos.
Para kang tutang nanginginig.
-Di ako nanginginig! -Oo, 'no.
-Nagva-vibrate ka. -E, ano ngayon kung nagva-vibrate?
Hindi normal 'to para sa 'kin.
Pwede bang mag-focus ka for 20 minutes?
-Ang tanga no'ng sinabi mo. -Mga 20 minutes. O kahit less.
Hi.
Kalahating oras na, a.
Pasensiya na. Engot kasi 'yong driver namin, e.
Ano, gawin na natin?
-Sige. -A…
Tara.
Diyos ko.
Di ba pwedeng gawin natin 'to dito sa taas?
Okay.
O, pa'no?
Ayos ka lang?
Ako…
Kung ayos lang ako?
Di ko alam. Morgan, ayos ba 'ko?
Ako, ayos lang. Ikaw, okay ka ba?
-Ayos na ayos. -Mabuti.
Okay.
May hindi ba 'ko ma-gets?
O.
Sige. Sasagutin ko lang 'to.
-Oo, sige. -Ayos lang. Dapat unahin ang trabaho.
-Ano'ng nangyayari, Morgan? -Hindi ko alam.
-Nilalaro niya lang tayo. Di maganda 'to. -Di ba dapat may drugs?
-Oo, madalas gano'n. -Nasa'n na?
Ewan ko. Basta…
Papatayin ba tayo?
-Ha? -Papatayin ba tayo?
-Marami na tayong alam? -Hindi.
Ayokong itong apartment na 'to ang huli kong makita bago ako mamatay.
-Seryoso ako. -Hayaan mo nga muna 'kong mag-isip.
-Hinayaan na kita. -Alam mo, dapat sabihin 'to.
-Di ka tatagal ng isang araw sa Survivor. -Hindi ako nanonood ng Surviv—
Okay. Bibili ba kami ng drugs sa 'yo o hindi?
Ano'ng sabi mo?
Nagbibiro ba kayo?
Hindi. Hindi biro 'to.
Tingin mo, nagbebenta ako ng drugs?
Morgan?
Ba't mo inisip 'yon? Dahil sa itsura ko?
-Hindi. -Hindi ko sinabi 'yon.
Isang tingin n'yo sa 'kin, tapos, "May tattoo siya. Natatakot ako."
-"Nagbebenta siguro siya ng drugs." -Hindi.
Ang sabi sa 'min, pumunta dito para—
Sinabing ano? Teka lang. May nagsabing nagbebenta ako ng drugs?
-Si Carmela ba, sa 2B? -Si Carmela ba?
-Nagbebenta talaga siya ng drugs. -Ano?
-Di ako nagbebenta ng drugs… hindi na. -Okay.
Legit na landlord ako na ipinagmamalaki ang mga apartment na pinapaupahan ko.
-Okay? -Okay.
Oo.
Nagpapaupa siya, Morgan. Magpapaupa siya sa 'tin ng apartment.
Gotcha. Gets ko na. Di lang tayo nagkaintindihan.
No'ng sinasabi kong "Bibilhin namin 'yong drugs,"
ang sinasabi ko, "A, 'yong drugs."
Sinasabi ko lang "Ay, 'yong drugs." 'Yong goods, 'yong property,
parang, pag-usapan na natin 'to, 'yong tipong "Show me the money."
Show me the money.
Oo, 'yong parang, nakikipag-deal ka. Di na importante— Kukunin na namin.
-"Kukunin na namin"? -Uupahan namin.
Patawa ka.
Kung tingin mo papaupahan ko sa 'yo 'to, asa ka pa.
Hay, naku.
Alam mo, ako, tingin ko, maganda 'yong ginawa mo space na 'to.
Tingin ko, magugustuhan mo talaga 'yong design ng website para sa kampanya.
Baka kailangang mag-hire ng freelance web designer,
pero simple lang 'yong design ko, kaya, sandali lang 'yon.
Ewan ko, ha, mukhang mahal.
Tapos, naka-order na din ng lawn signs.
Alam kong nababaduyan ka do'n sa pins.
-Pero maraming pwedeng gawin do'n. -Hi, Kurt.
Ilalagay ng mga bata sa bag nila, etsetera.
Tungkol sa mga bata, dapat sumali tayo
sa PTA ng grade schools dito sa 'tin.
Dahil ang focus natin community saka family,
magandang lugar 'yon para may makilalang mga tao.
Oo.
Iniisip ko lang, baka dapat tumigil muna tayo.
Sa ano?
Sa pagkampanya. Pag-isipan muna natin 'yong risks.
Teka, ano'ng sinasabi mo?
Magiging busy kasi ako sa mga susunod na buwan,
aasikasuhin 'yong ari-arian ng lola mo, itong hardware store.
May oras ba talaga akong magsilbi sa bayan
gaya ng ine-expect nila sa 'kin?
Tungkol ba 'to kay Tom Donaldson?
Milyonaryo siya.
Nag-aral sa Ivy League. Ako, dropout no'ng college.
Anak, nagbebenta ako ng pala.
Dudurugin niya tayo sa harap ng lahat ng tao.
Di gano'n katibay ang dibdib ko
para kayanin ang gano'ng kahihiyan.
A, gano'n pala.
Okay.
Anak.
Ano 'yang ginagawa mo?
Wala. Pinapakita mo lang kasi
kung ano ang ginagawa ng matatag na babae
pag medyo nai-intimidate.
Sinasabi mo ba sa 'kin
kung pa'no dapat maging matatag na babae?
Hindi. Medyo nakaka-offend lang kasi.
Natalie, matanong nga kita.
Pa'no mao-offend ang generation mo sa kahit ano,
e, nao-offend na nga kayo sa lahat ng bagay?
Di ako nagkaro'n ng time para ma-offend.
Busy ako no'n sa pagprotekta sa tatlong bata
sa pangit na epekto ng divorce,
tapos, may tindahang dapat bantayan, bahay na dapat asikasuhin,
lunch na dapat i-pack,
principals na dapat tawagan, depende sa kung ano'ng ginawa ni Morgan.
Hindi uso ang self-care no'n.
Ang matatag na babae, 'yong mga babaeng natatapos ang dapat gawin,
tapos, may konting oras pa sa gabi para uminom ng wine.
E, kailan nagbago 'yon?
Hindi nagbago 'yon, Natalie. May tumatawag pa rin tungkol kay Morgan.
Pero mukhang marami kang oras para hayaan si Tom Donaldson
na pigilan kang tapusin ang dapat gawin.
Dapat di na kita pinag-aral.
Patingin ng website.
Wala ba talaga kaming magagawa para magbago ang isip mo?
Wala. At ikaw, sa susunod,
wag mong hayaang asawa mo ang makipag-deal.
Alam ko.
Siya kasi…
Di siya nakikinig sa 'kin, saka…
Okay.
Sorry. Hindi ko dapat ibinunton sa 'yo 'yong frustrations ko.
Pero, kami kasi ng asawa ko…
Naghirap kami.
Sinira niya ang buhay namin, financially.
Ang tinutukoy ko, pagkaadik sa sugal, adik sa sex.
Alam kong ang sama ng itsura niya,
pero naayos niya na ang buhay niya.
Matinding sakit ang addiction.
Alam ko.
Naubos ang kabuhayan ng tito ko sa Atlantic City.
Grabe.
Kaya, siguradong naiintindihan mo.
Tapos, buntis pa siya…
-Congrats. -Thank you. Buntis ako.
Oo, naghahanap lang kami ng lugar kung saan mapapalaki ang anak namin.
-Sige. -Thank you.
Kailangan ko ang lisensiya mo, SSS. 'Yong usual.
-Oo. Sige. Oo naman. -Pero…
May ibang paraan ba para di na kailangan 'yong mga gano'n?
-Ano? -Kasi…
-Pucha, bumibili siya sa 'kin ng drugs. -Oo nga.
Alam n'yo? Di ako magpapaupa ng apartment nang walang credit check.
Cash lahat. Six months. Deposit.
Baka may tip pa d'yan.
Sige.
Hindi ko pagsisisihan 'to, ha.
-Hindi. -Siyempre naman.
Sa 'kin na ang susi.
-Napaka… -Thank you very much.
-You're welcome. -…sexist talaga.
Papapinturahan mo naman siguro.
-Lumabas ka na. -Okay.
Mga baliw.
Okay. Eto.
Salamat.
Saka eto.
-Ano 'yan? Ano'ng ginagawa mo? -Ginawa na namin 'yong sinabi mo.
Gusto mong sabihin ko kay Ivan na ayaw n'yo nang makipagkaibigan?
-Di niya yata naiintindihan. -Binigay 'tong phones kasi may favor siya.
Nagawa na namin.
Okay.
Sasabihin ko.
Okay, para pareho tayo ng intindi, ano ang sasabihin mo sa kanya?
Sasabihin kong binalik n'yo 'yong regalo, saka tsinutsugi n'yo ang pagkakaibigan.
Hindi 'yan ang tamang salita. Hindi "tsugi" ang tamang salita.
Negative ang dating.
Saka, nalilito ako. May mga pabor pa?
Hindi, wala nang mga pabor. Ibabalik na natin 'yong phone.
Kung ako, di ko ibabalik 'yong phones.
Di ko na kayang gawin 'to. Di ko na kaya kahit isang araw pa, okay?
Mabuting tao ako.
Deserve ko ng katahimikan saka kapayapaan.
Ang deserve mo, malaking matabang etits d'yan sa bunganga mo.
Masyado ka nang tensiyonado dahil bawal kang makipag-sex.
Mag-relax ka naman.
Puwes, deserve mo ng kaayusan d'yan sa buhay mo, Morgan.
Deserve mo ng malinis, walang kalat, maayos na buhay.
Akala mo, di ko alam 'yon?
Di mo kailangang sabihin sa iba na magulo ang buhay nila.
Di nakakatulong 'yon. Alam na namin. Kung may magagawa, ginawa na sana namin.
-Ba't namumula 'yang leeg mo? -May rashes ako.
Wala akong pakialam kung ano'ng deserve n'yo,
lalo na 'yang kadiring problema mo sa balat.
-Okay. -Okay.
-Ang sama mo. -Itago mo 'tong phone.
Sasabihin niya sa inyo pag di niya na kayo kailangan.
-Ang dami sa leeg mo. -Alam ko.
Nakakadiri.
Natalie.
Natalie. Ballpoint o felt?
-Ano? -Para pirmahan 'yong mga dokumento.
Ay, hindi. Isa-submit lang natin 'yong petition.
'Nak, dapat alam ko 'tong mga impormasyon na 'to.
Di pwedeng magulat ako pag and'yan na.
Ma, maayos ang lahat.
-Magaling ka. -Hay, naku.
Wow. Ang ganda. Naaalala mo 'yong…
Thank you sa pagsama sa 'kin.
Thank you sa pag-amin na mali ka.
-Inaayos ko na ang sarili ko. -Good.
Tutal pinag-uusapan na natin, pareho tayong mali.
Yehey! Morgan.
Wow, di ko kayo ine-expect.
Gusto lang naming magpakita ng suporta.
Sobrang saya ko na makita kayong magkasama.
Naku, ayan na si Tom.
Mukhang may nagkabati na dito, a.
Ma, wag mo nang gawing madrama 'to.
Ipapakilala kita kay Tom Donaldson.
-Sige. -Go na.
-Tom Donaldson. Linda Morelli. -Hi.
-Hi. Tom Donaldson. Hi. -Hi.
Sa 'yo 'yong drugstore sa bayan, di ba?
Gusto ko 'yong lugar na 'yon. Ang ganda ng mga borloloy.
Hardware. Morelli's Hardware. Mahigit 70 years na 'yon.
-Makikita mo agad 'yon. -Okay.
Sana maging exciting 'tong pangangampanya.
-Mr. Donaldson? -Oo, ako rin. Hi.
Nice to meet you, Lana. Magiging masaya 'to.
-Mga lalaki talaga. -Kaya nga.
Di ako papayag na manalo ang lalaking 'yon.
Ang yabang ng gago.
Sino ba'ng nagteterno ng tie sa polo nila?
Hi.
Kailan ka pa pumayag na matulog ako dito?
Para sa katinuan ko 'to, kaya, tingnan na lang natin ang mangyayari, ha?
Okay.
Nagsalin ng Subtitle: Joan Cabato gnan na lang natin ang mangyayari, ha?