WEBVTT

00:11.625 --> 00:14.500
ป้ายทะเบียนตรงกับรถที่ถูกขโมย

00:14.583 --> 00:16.916
ขอย้ำ มันเป็นรถที่ถูกขโมยมา

00:34.458 --> 00:35.708
หยุด

01:13.416 --> 01:17.583
ลงจากรถ เอามือวางบนหัว

01:21.083 --> 01:22.500
เราจะทำอะไรกัน

01:22.583 --> 01:24.125
ผมจะไม่พูดซ้ำ

01:24.208 --> 01:25.750
ลงจากรถ

01:27.791 --> 01:29.916
รอจนกว่าพวกเขาจะถึงกลางสะพาน

01:30.000 --> 01:31.000
อะไรนะ

01:42.541 --> 01:43.833
ทำอะไรน่ะ

01:45.708 --> 01:47.083
- พวกเขาจะหักหลบ
- ทำไม

01:47.166 --> 01:48.958
หยุดรถเดี๋ยวนี้

01:49.041 --> 01:50.666
เพราะผมไม่หลบไง

01:50.750 --> 01:52.166
หยุดรถ

02:06.750 --> 02:08.250
ตอนนี้พวกเขาต้องเปลี่ยนแผน

02:08.750 --> 02:11.041
และนั่นจะซื้อเวลาให้เราได้ขึ้นนำ

02:11.625 --> 02:14.333
ฉันก็นึกว่าตัวเองบ้าซะอีก

02:14.416 --> 02:15.750
คุณต่างหากที่เพี้ยนของจริง

02:55.916 --> 02:58.500
อยากขับรถผ่านป่าใต้แสงจันทร์ไหม

03:00.416 --> 03:01.541
แน่นอน

03:47.166 --> 03:52.583
(ทรชนคนปล้นโลก
เบอร์ลินกับภาพเขียนของดาวินชี)

04:04.291 --> 04:06.041
โรแมนติกว่าไหม

04:06.916 --> 04:09.708
การปล้นครั้งแรกของเราในฐานะคู่รัก
บนเรือในเซบียา

04:10.666 --> 04:12.208
โรแมนติกมาก ใช่

04:15.666 --> 04:19.000
(แม่)

04:24.500 --> 04:26.583
ขนาดแสงจันทร์ยังอยู่กับเราเลย

04:27.875 --> 04:29.541
ดูสิ

04:29.625 --> 04:32.041
ตอร์เร เดล โอโรอาบแสงจันทร์เพื่อเรา

04:33.541 --> 04:34.958
เรามีจูบแรกบนเรือ

04:35.041 --> 04:37.625
บางทีมันอาจเป็นสัญญาณว่า
เราควรใช้ชีวิตบนเรือก็ได้

04:37.708 --> 04:41.583
อาจจะที่… ไม่รู้สิ เวนิสหรืออัมสเตอร์ดัม

04:41.666 --> 04:43.416
ที่นั่นฝนตกบ่อยไม่ใช่เหรอ

04:43.500 --> 04:45.250
แบบนั้นดีซะอีก

04:46.250 --> 04:47.583
เราจะได้ไม่ต้องออกจากเรือไง

04:54.000 --> 04:57.833
รับสายแม่เธอสิ หวังว่าท่านจะไม่ป่วยอีกนะ

05:02.583 --> 05:05.666
ค่ะ ไม่ต้องห่วงค่ะ แม่ ยังไม่ดึกขนาดนั้น

05:05.750 --> 05:06.916
เป็นไงบ้าง

05:07.416 --> 05:11.208
ผมได้ยินเสียงกรุ๊งกริ๊งของโมบาย
ในห้องใต้หลังคามา 17 วันแล้ว

05:11.291 --> 05:12.958
คุณคงนึกภาพออกว่าผมเป็นยังไง

05:13.458 --> 05:16.916
กำมือถือรอข้อความจากคุณทั้งวัน

05:17.000 --> 05:19.375
และพอได้รับข้อความสักที ผมก็ต้องวางมันลง

05:20.291 --> 05:23.083
เพราะกลัวคุณจะบอกว่านี่เป็นข้อความสุดท้าย

05:24.291 --> 05:27.958
แต่แล้วผมก็คิดว่ามันจะงดงามแค่ไหน
ถ้าคุณก็รู้สึกเหมือนกันกับผม

05:28.750 --> 05:29.625
แล้วผมก็เปิดมันอ่าน

05:31.375 --> 05:32.458
ฉันไม่เคยรู้สึก

05:32.541 --> 05:35.625
เหมือนคืนที่ก้าวเดิน 14 ก้าว
ขึ้นไปที่ห้องใต้หลังคากับคุณ

05:36.541 --> 05:39.000
ตอนที่อ่านข้อความนั้น ผมวิ่งออกจากบ้าน

05:39.083 --> 05:40.791
และไม่หยุดจนกว่าฟ้าจะพลบค่ำ

05:49.583 --> 05:50.791
บ้าชะมัด

05:52.458 --> 05:53.666
ฉันต่างหากที่บ้า

05:53.750 --> 05:56.958
ที่หวังว่าจะได้รออยู่ที่ประตู
เห็นคุณเหงื่อแตกและหอบ

05:57.041 --> 06:01.041
เพื่อคลานเข้าไปในเสื้อยืดเปียกโชก
และชุ่มฉ่ำไปกับคุณ

06:02.291 --> 06:05.916
ฉันมองไปที่ตอร์เร เดล โอโร
และไม่อาจชื่นชมความงามของมันได้

06:06.000 --> 06:07.625
เพราะเห็นเพียงแค่คุณ

06:14.208 --> 06:15.500
ฉันต้องวางก่อนแล้ว

06:21.500 --> 06:23.166
นายคงกำลังคิดว่า

06:23.250 --> 06:27.416
"ว้าว คุยกับแม่แปลกจัง" ใช่ไหม

06:29.083 --> 06:31.375
เธออยากคุยอะไรกับแม่ก็คุยไปเถอะ

06:39.125 --> 06:41.958
นายจะไม่ถาม แต่ฉันก็อยากบอกนายอยู่ดี

06:42.458 --> 06:45.541
ทุกอย่างเริ่มต้นที่งานเลี้ยง
ที่บรูซจัดบอกลาชีวิตบทเก่าของเขา

06:46.041 --> 06:49.958
บทของการเที่ยวเล่น เต้นรำ เดินทาง

06:50.041 --> 06:52.291
ลองทำทุกอย่าง จู๋จี๋กับผู้หญิงเป็นพัน

06:52.791 --> 06:55.625
สนุกกับชีวิตราวกับไม่มีวันพรุ่งนี้

06:57.625 --> 07:01.208
และเขาตัดสินใจทิ้งทุกอย่างนั่นไว้ข้างหลัง
รู้ไหมว่าทำไม

07:03.708 --> 07:05.541
เพราะเขาตกหลุมรักฉัน

07:07.916 --> 07:11.958
ตอนนี้เขาต้องการแค่ขดตัวบนโซฟา ทำป๊อปคอร์น

07:12.041 --> 07:14.916
และดูหนังเรื่องแล้วเรื่องเล่า

07:18.250 --> 07:22.500
แต่ฉันยังไม่เคยลองทำทุกอย่างที่เขาเบื่อแล้วเลย

07:24.916 --> 07:26.916
ไม่เคยลองแล้วยังไงล่ะ

07:27.416 --> 07:28.541
ถ้าพวกเธอรักกันดีน่ะ

07:30.541 --> 07:32.208
ตอนนั้นฉันซิงนะ รอย

07:35.750 --> 07:36.833
ตอนอายุ 36

07:36.916 --> 07:39.125
ฉันเคยมีแค่เซ็กซ์เสมือนจริง

07:39.208 --> 07:40.125
โอเค

07:40.208 --> 07:42.625
บรูซเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันเคยนอนด้วย

07:45.125 --> 07:46.208
ก็ไม่ใช่อีกแล้วแหละ

07:46.791 --> 07:48.208
ตอนนี้มีคนที่สองแล้ว

07:49.041 --> 07:51.333
คนที่เข้ามาในชีวิตฉันเหมือนพายุโหมกระหน่ำ

07:56.833 --> 07:58.833
พายุที่ฉันหยุดไม่ได้

08:14.625 --> 08:18.125
โทษที ผมทำความสะอาดเมอแร็งก์อยู่
แล้วเผลอหลับไปน่ะ

08:18.208 --> 08:19.541
ผมจะไปแล้ว

08:19.625 --> 08:21.250
ไม่ค่ะ ฉันไปเอง

08:24.250 --> 08:25.291
ฉันจะไปเดี๋ยวนี้

08:37.583 --> 08:38.583
ขอบคุณ

08:43.166 --> 08:45.041
หรือฉันอาจไม่รู้วิธีหยุดมัน

08:46.041 --> 08:47.541
หรือไม่อยากหยุดมัน

09:14.750 --> 09:17.041
จะออกมาไหมเนี่ย มีคนต่อแถวอยู่นะ

09:17.875 --> 09:19.750
เราจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง

09:29.125 --> 09:31.958
ฉันรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่มีเหตุผลนี่
สมองฉันหยุดทำงาน

09:38.708 --> 09:40.666
แล้วทันใดนั้น ฉันก็รู้สึกว่าอะไรก็ไม่สำคัญแล้ว

09:40.750 --> 09:43.333
ฉันได้ยินเสียงเอะอะ เสียงดนตรี เสียงผู้คน

09:43.416 --> 09:46.208
แต่เหนือสิ่งอื่นใด ฉันได้ยินเสียงหัวใจเขา

09:46.291 --> 09:50.333
ตูมๆ ราวกับเป็นกลองใหญ่วงโรลลิงสโตนส์

09:51.208 --> 09:55.583
และไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกผิดหรือกลัวอีก
ฉันแค่อยากอยู่ตรงนั้น

09:55.666 --> 09:57.500
เปลือยกาย โอบรอบตัวเขา

09:57.583 --> 09:59.583
เดินผ่านปาร์ตี้นั่น

10:00.833 --> 10:02.916
แล้วฉันก็จะไปที่ไหนก็ได้ในโลก

10:41.375 --> 10:44.041
ฉันจำแสงไฟสีส้มในห้องใต้หลังคานั่นได้

10:44.625 --> 10:45.875
มันเหมือนประภาคาร

10:49.958 --> 10:52.291
และเสียงโมบายที่สั่นไปพร้อมเรา

10:52.375 --> 10:54.666
ฉันสัมผัสประสบการณ์จุดสุดยอด

10:54.750 --> 10:56.666
เขาขอให้ฉันรอ เราจะได้ถึงพร้อมกัน

10:56.750 --> 10:59.083
ฉันต้องใช้เล็บเกาะยึดพรมไว้…

10:59.166 --> 11:02.375
โอเค พอได้แล้ว ฉันเข้าใจแล้ว

11:03.083 --> 11:09.041
ฟังนะ เคย์ล่า ฉันว่าเรื่องแบบนี้
เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียวและลืมมันไปจะดีที่สุด

11:09.541 --> 11:12.791
แต่จากที่ฉันได้ยินเธอคุยกับแม่ก่อนหน้านี้

11:14.083 --> 11:15.708
ดูเหมือนมันคือจุดเริ่มต้นของบางอย่าง

11:15.791 --> 11:18.541
ใช่ ฉันก็คิดว่ามันจะไม่มีอะไร แต่ว่า

11:19.250 --> 11:21.375
หลังจากนั้น เขาก็ทำบางสิ่งที่เปลี่ยนทุกอย่างไป

11:22.458 --> 11:23.958
ผมอยากเจอคุณอีก

11:26.041 --> 11:27.416
คุณความจำดีไหม

11:29.208 --> 11:30.916
บางครั้งก็ดีเกินไป

11:31.000 --> 11:34.083
หก ห้า ห้า สาม สี่ เจ็ด เก้า สี่ เก้า

11:34.166 --> 11:36.250
ฉันสักเบอร์เขาไว้ในนี้ ในสมองของฉัน

11:36.333 --> 11:39.166
และจะไม่มีวันลืมมัน
ต่อให้กำลังกินยาอัลไซเมอร์อยู่ในบ้านพักคนชรา

11:39.750 --> 11:41.666
สามวันแรก ฉันทนไม่ส่งข้อความหาเขาได้

11:41.750 --> 11:43.625
แต่พอวันที่สี่ ฉันก็ดีแตก

11:43.708 --> 11:46.458
ตอนแรกก็หนึ่งหรือสองฉบับต่อวัน แต่…

11:47.333 --> 11:50.541
ตอนนี้เราส่งข้อความ 30 ฉบับได้มั้ง
บางครั้งก็โทรหากันด้วย

11:51.041 --> 11:52.750
แม้แต่ตอนอยู่ต่อหน้าบรูซ

11:53.625 --> 11:56.416
ฉันเซฟชื่อเขาว่า "แม่" บรูซจะได้ไม่สงสัย

11:56.500 --> 11:58.833
ฉันบอกบรูซว่าแม่มีปัญหาเรื่องไต

11:58.916 --> 12:01.041
ไม่รู้สิ มันคืออย่างแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวฉัน

12:02.666 --> 12:04.541
มันคือการทรมานทั้งเป็น รอย

12:05.041 --> 12:08.083
ฉันรักบรูซและรู้สึกผิด
แต่ก็ทนรอข้อความต่อไปไม่ไหว

12:08.166 --> 12:11.250
เวลาเขาไม่ส่งข้อความหาฉัน
ฉันจะท่องข้อความก่อนหน้านี้

12:11.333 --> 12:13.833
และทวนคำพวกนั้นในหัวอย่างกับจำมันได้ขึ้นใจ

12:15.708 --> 12:17.250
แน่ใจนะว่าเธอรักบรูซ

12:17.333 --> 12:18.791
แน่สิ แน่อยู่แล้ว

12:18.875 --> 12:21.958
ฉันก็เลยไม่ได้เจอคลาวดิโออีก
เราแค่คุยโทรศัพท์กัน

12:24.208 --> 12:25.333
อะไร

12:25.416 --> 12:27.625
- แบบนั้นแย่กว่าอีก
- ทำไมล่ะ

12:27.708 --> 12:30.791
แบบนั้นแฝงความไม่ซื่อ
มากกว่าการกินกันสั้นๆ ในห้องน้ำ

12:31.666 --> 12:34.125
เรื่องนั้นเกิดขึ้นได้กับเราทุกคน ไม่มากก็น้อย

12:34.208 --> 12:36.250
และมันก็ไม่ได้กระทบชีวิตเราจริงๆ

12:36.750 --> 12:40.833
แต่การรอให้โทรศัพท์ดังตลอดเวลา
หวังให้เป็นเขาที่โทรมา

12:40.916 --> 12:43.666
อ่านข้อความซ้ำๆ
หวนคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น นั่นน่ะ…

12:48.500 --> 12:49.458
เคย์ล่า

12:52.000 --> 12:54.083
เธอก็รู้ว่าตัวเองนอกใจบรูซ

12:55.125 --> 12:57.875
เธอรู้เพราะเธอเซฟชื่อเขาในชื่อแม่

13:00.041 --> 13:01.458
และบรูซไม่สมควรโดนแบบนั้น

13:09.875 --> 13:11.416
ตื่นได้แล้ว

13:12.208 --> 13:14.208
ตื่นขึ้นมา เหล่าทหาร

13:14.708 --> 13:15.666
ได้เวลามื้อเช้า

13:16.708 --> 13:19.333
เร็วเข้า ลุกขึ้นซะ พวกยืดยาด

13:19.416 --> 13:21.166
วันใหม่มาถึงแล้ว

13:23.833 --> 13:25.833
ฉันรู้ว่าทุกคนคิดอะไรอยู่

13:27.208 --> 13:29.708
ทำไมต้องกินมื้อเช้า

13:29.791 --> 13:31.916
ทำไมฉันถึงใส่ชุดเดิมกับเมื่อวาน แค่สกปรกกว่า

13:32.000 --> 13:34.166
และมีรูกระสุน

13:35.250 --> 13:37.500
ที่จริงคือรูกระสุนลูกปราย

13:37.583 --> 13:41.541
แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉัน

13:41.625 --> 13:44.000
ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

13:44.083 --> 13:45.083
อะไร

13:47.333 --> 13:48.791
เธอขโมยกระเป๋าเงินฉัน

13:49.750 --> 13:51.750
ด้วยศิลปะชั้นเลิศ

13:52.666 --> 13:54.875
สองมือเล่นกลตบตา

13:56.750 --> 14:00.416
จากนั้น ผู้หญิงคนนั้น
ก็ทำให้ฉันมีค่ำคืนที่แสนคลุ้มคลั่ง

14:02.333 --> 14:04.416
เธอเป็นคนยิงฉัน

14:05.291 --> 14:06.708
และฉันไม่สนใจ

14:06.791 --> 14:11.416
ฉันหลงใหลในตัวเธอ
และนั่นแหละที่แปลกที่สุด เพราะคันเดลา…

14:12.791 --> 14:14.166
เธอชื่อคันเดลา

14:14.666 --> 14:18.666
เธอเป็นตัวแทนบางอย่างที่ฉันปฏิเสธมาตลอดชีวิต

14:18.750 --> 14:21.083
แล้วสิ่งที่คุณปฏิเสธคืออะไรล่ะ

14:21.166 --> 14:23.291
ที่ผ่านมาฉันปฏิเสธผู้หญิงเสียงดัง

14:23.375 --> 14:26.958
คนที่เดินเข้าไปในร้านอาหาร
แล้วตะโกนโหวกเหวกเหมือนอยู่ที่บ้าน

14:27.041 --> 14:30.583
หรือคนที่คว้าแขวนฉันแล้วลากไปโน่นไปนี่

14:30.666 --> 14:32.333
คนที่หัวเราะเสียงดังลั่น

14:33.000 --> 14:37.958
คนที่คอยจู้จี้จุกจิกกับทุกคนและจัดระเบียบทุกอย่าง

14:38.041 --> 14:41.583
คนที่ใช้มือกินอย่างกับเพิ่งเลิกประท้วงอดอาหาร

14:41.666 --> 14:43.500
คนที่เลียนิ้วตัวเอง

14:44.291 --> 14:48.166
อย่างกับหมาไอริชเซตเตอร์เลียไข่แดง

14:48.250 --> 14:50.583
ที่ติดริมฝีปาก

14:51.083 --> 14:51.916
แต่วันนี้

14:53.166 --> 14:56.291
ฉันได้ค้นพบบทกวีที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังทุกสิ่งนั่น

14:56.875 --> 14:58.041
ในตัวคันเดลา

14:58.916 --> 15:01.791
ไม่มีใครป้อนอาหารฉันเลยตั้งแต่ฉันห้าขวบ

15:06.125 --> 15:10.583
แม่ฉันใช้ช้อนแกล้งทำเป็นเครื่องบินลำเล็กๆ
มันทำให้ฉันกังวล

15:11.583 --> 15:15.500
แต่จากคันเดลา ทุกอย่างคืออาหารเลิศรส

15:17.333 --> 15:18.583
แต่ยังมีอีก

15:18.666 --> 15:22.375
หลังจากนั้น
เราก็ไปเดินเล่นกับสัตว์เลี้ยงของเธอ

15:23.666 --> 15:24.625
กระต่าย

15:27.291 --> 15:28.166
ขนดก

15:29.250 --> 15:32.875
สัตว์ทรงเสน่ห์ที่ชื่อว่าเจ้าส้มโอ

15:35.083 --> 15:36.208
ตลกใช่ไหมล่ะ

15:36.291 --> 15:40.375
เธอพามันใส่สายจูงไปเดินเล่นทุกเช้า
เหมือนเยอรมันเชพเพิร์ด

15:40.458 --> 15:45.416
จะได้ดึงพลังงานสดชื่น
จากพื้นดินตอนพระอาทิตย์ขึ้นออกมา

15:46.625 --> 15:49.041
และฉันที่ไม่ใช่คนรักสัตว์โดยทั่วไป

15:49.125 --> 15:51.416
หรือสัตว์ฟันแทะโดยเฉพาะ

15:52.000 --> 15:55.958
กลับลงเอยด้วยการนอนลงบนพื้นหญ้า
และสื่อสารกับกระต่ายตัวนี้

15:56.750 --> 16:00.333
ทุกอย่างที่ฉันมองว่าต่ำช้า

16:00.416 --> 16:03.000
วันนี้กลับดึงดูดเหมือนเป็นแม่เหล็ก

16:03.500 --> 16:09.125
สิ่งที่ฉันคิดว่าหยาบคายและกระด้าง
กลับเป็นเหมือนบทกวีแห่งชีวิตจากเธอ

16:12.083 --> 16:14.500
เธอไม่ใช้ชีวิตแบบกระซิบกระซาบ

16:14.583 --> 16:18.291
เธอใช้ชีวิตโดยสัมผัสทุกอย่าง
เท้าของเธอสัมผัสดิน

16:20.750 --> 16:22.458
และเธอพากระต่ายไปเดินเล่น

16:24.125 --> 16:25.958
ฉันต้องบอกทุกคนเอาไว้ เผื่อจะกังวลกันว่า

16:26.041 --> 16:28.583
ในการผจญภัยครั้งใหม่นี้
ใครจะทำให้ฉันหลงเสน่ห์

16:28.666 --> 16:31.875
แต่คราวนี้เธอไม่เกี่ยวอะไรกับการปล้น
ไม่เหมือนในปารีส

16:31.958 --> 16:34.708
และไม่เกี่ยวกับสมบัติของดัชเชส

16:36.958 --> 16:38.458
ฉันหยิบส้อมขึ้นมา

16:39.958 --> 16:44.000
นายจะได้ไม่ตื่นเต้น ถ้าไข่แดงบังเอิญติดหนวดฉัน

16:45.375 --> 16:48.416
สุดท้ายแล้ว
สิ่งที่ตรงกันข้ามกันก็จะดึงดูดกัน ถูกไหม

16:50.500 --> 16:53.833
- แล้วเธอยิงคุณทำไม
- โดนแฟนเธอจับได้เหรอ

16:53.916 --> 16:55.791
เธอไม่มีแฟนแล้ว

16:55.875 --> 16:58.041
และไม่มีการขึ้นเตียง ไม่มีการจูบ

16:58.125 --> 17:00.916
ไม่มีแม้แต่สายตาแทะโลมเยอะเกินไป
อย่างที่เธอบอก

17:01.000 --> 17:05.625
ฉันมีรูกระสุนสองรู
ตอนที่เธอจับได้ว่าฉันบุกเข้าบ้านเธอ

17:06.541 --> 17:09.750
และเพื่อฉลองแด่บทกวีแห่งชีวิตนี้

17:10.250 --> 17:14.250
วันนี้เราจะใช้เวลาพักผ่อนในชนบทหนึ่งวัน

17:45.250 --> 17:48.916
ทะเบียนบ้านบอกว่า
ที่ดินครอบคลุมพื้นที่ 50,000 ไร่

17:49.000 --> 17:50.416
แต่เรารู้แค่นั้น

17:50.500 --> 17:53.250
แปลกที่ไม่มีแม้แต่ภาพจากกูเกิลเอิร์ธ

17:53.333 --> 17:55.166
อย่างกับที่ดินผีสิง

17:55.250 --> 17:57.333
มีรูปภาพของโรงบ่มไวน์

17:57.416 --> 17:59.000
รูปพวกนี้มาจากปลายยุค 60

17:59.083 --> 18:02.708
ตึกที่มีโดมกระจกคือที่ที่พวกเขาจัดชิมไวน์

18:02.791 --> 18:05.750
มันมีห้องใต้ดินที่ใช้ในการบ่มไวน์

18:05.833 --> 18:07.750
แต่ตึกถูกรื้อไปแล้วเมื่อหลายปีก่อน

18:07.833 --> 18:09.791
หลังจากที่พวกเขาสร้างรถไฟขบวนเล็กๆ นั่น

18:09.875 --> 18:11.833
เราต้องหาห้องใต้ดินนั่นให้เจอ

18:11.916 --> 18:14.166
แล้วเราจะทำยังไง ปีนข้ามรั้วไปเหรอ

18:14.250 --> 18:17.083
เรามีลูกทีมคนใหม่ที่จะทำหน้าที่นั้น

18:17.791 --> 18:19.833
อินทรีจักรวรรดิไอบีเรีย

18:19.916 --> 18:21.708
วันนี้เราจะมาศึกษาบริเวณนั้นกัน

18:24.625 --> 18:26.041
และทีนี้ก็…

18:27.583 --> 18:28.666
บินได้

18:33.541 --> 18:35.666
เคย์ล่า บินไปทางตะวันตก

18:35.750 --> 18:38.875
เมื่อเจอคฤหาสน์ชนบทของตระกูล
เราจะตั้งหลักได้

18:46.250 --> 18:47.250
นั่นอะไร

18:47.958 --> 18:49.000
เคย์ล่า ซูมเข้าไป

18:51.416 --> 18:54.458
สัตว์ตายแล้ว เพียบเลย

18:56.333 --> 18:58.375
นั่นรั้วไฟฟ้า

19:00.208 --> 19:03.958
ดูเหมือนจะใช้กำลังไฟฟ้า
สูงกว่าที่ปกติใช้ป้องกันสัตว์มาก

19:04.041 --> 19:05.375
เกิน 30 มิลลิแอมแปร์

19:05.458 --> 19:07.625
จะทำให้หัวใจหยุดเต้นได้

19:11.666 --> 19:13.791
เหมือนจะมีบางอย่างอยู่หลังสวนมะกอกนั่น

19:15.041 --> 19:16.375
นั่นคฤหาสน์ของตระกูล

19:16.458 --> 19:18.291
คาเมรอน ทำเครื่องหมายบนแผนที่

19:20.375 --> 19:21.833
(คฤหาสน์ชนบท)

19:23.541 --> 19:26.291
พวกเขามีสนามสู้วัวกระทิง
ในคฤหาสน์ชนบทจริงเหรอเนี่ย

19:26.375 --> 19:29.166
เข้าไปใกล้ๆ ฉันอยากดูว่าดยุค
หาความบันเทิงให้ตัวเองยังไง

19:36.208 --> 19:37.458
ซูมให้ใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้

19:44.083 --> 19:45.416
บินขึ้น

19:45.916 --> 19:47.791
รถไฟเริ่มจากตรงนั้น

19:47.875 --> 19:51.458
ห้องใต้ดินต้องอยู่ในรัศมี 830 เมตรอย่างมาก

19:51.541 --> 19:54.833
และตลอด 830 เมตรนั้น
ต้องมีช่องระบายอากาศ

19:54.916 --> 19:57.541
มันเป็นโครงสร้างบังคับ
สำหรับสิ่งก่อสร้างใต้ดินทั้งหมด

19:57.625 --> 19:59.458
ถ้าเราเจอช่องระบายอากาศนั่น

20:00.041 --> 20:02.958
เราจะวาดเส้นตรงจากคฤหาสน์ชนบท

20:03.041 --> 20:04.458
และหาโรงบ่มไวน์ได้

20:09.833 --> 20:11.041
หยุดตรงนั้น

20:11.541 --> 20:12.791
ซูมเข้าไป

20:18.166 --> 20:19.958
ช่องระบายอากาศ

20:20.041 --> 20:21.833
คาเมรอนจดพิกัดไว้

20:21.916 --> 20:26.541
ขีดเส้นจากคฤหาสน์ชนบท
แล้วไปต่อจากทิศทางนั้นกัน

20:36.541 --> 20:39.208
โดมเดียวกันกับอาคารบ่มไวน์เก่า

20:39.291 --> 20:40.625
เพียงแค่ตอนนี้ไม่มีอาคารแล้ว

20:44.833 --> 20:45.666
(โดม)

20:48.625 --> 20:51.375
ใครจะอยากซ่อนสมบัติใต้โดมคริสตัล

20:51.458 --> 20:54.541
คนที่มีสัมผัสทางศิลปะมากพอที่จะรู้ว่า

20:54.625 --> 20:57.833
บางอย่างก็ชื่นชมได้ภายใต้แสงธรรมชาติเท่านั้น

20:58.416 --> 21:02.583
อาจเป็นไพลิน เพชรสีน้ำเงิน

21:02.666 --> 21:06.916
หรือผลงานศิลปะสุดวิเศษ

21:07.000 --> 21:10.416
ไม่อยากรู้กันเหรอว่ามีอะไรซ่อนอยู่ในนั้น

21:15.875 --> 21:19.041
- เกิดอะไรขึ้น
- ไม่รู้สิ ดูเหมือนมันไม่ค่อยตอบสนอง

21:19.125 --> 21:21.041
เรากำลังลดระดับความสูง 70 เมตร

21:21.625 --> 21:23.166
มันบ้าไปแล้ว

21:23.916 --> 21:25.250
การเชื่อมต่อไม่เสถียร

21:26.916 --> 21:29.750
- เกิดอะไรขึ้น
- เรากำลังตกและเสียการมองเห็น

21:33.041 --> 21:35.958
หกสิบเมตรและลดลงเรื่อยๆ
พวกเขาอาจมีตัวรบกวนสัญญาณ

21:37.916 --> 21:40.625
คลื่นความถี่วิทยุของโดรนเราสูง แต่ไม่สูงพอ

21:41.333 --> 21:43.875
- เคย์ล่า เอามันกลับมาเดี๋ยวนี้
- ยี่สิบเจ็ดเมตร

21:43.958 --> 21:45.708
- ฉันพยายามอยู่
- ยี่สิบเมตร

21:45.791 --> 21:48.750
จีพีเอสใช้งานได้
มันอยู่ห่างจากเราในระยะ 200 เมตร

21:48.833 --> 21:50.750
- มันกำลังดิ่งลง
- สิบสี่เมตร

21:51.250 --> 21:54.083
เคย์ล่า มันอยู่สูงขึ้นไปเจ็ดเมตร พยายามลงจอด

22:02.625 --> 22:04.000
โดรนตกแล้ว

22:05.958 --> 22:06.833
ได้ยินไหม

22:08.000 --> 22:09.000
เร่งเสียงหน่อย

22:16.833 --> 22:18.333
นั่นวัวกระทิง ให้ตายสิ

22:18.833 --> 22:21.125
มันมาดมโดรนและตะกุยพื้น

22:25.166 --> 22:27.416
เราต้องเอาโดรนนั่นคืนมาเดี๋ยวนี้

22:27.500 --> 22:28.500
ไม่

22:29.375 --> 22:31.875
เข้าไปโดยไม่มีแผนก็เท่ากับฆ่าตัวตาย

22:31.958 --> 22:33.750
และฉันไม่ได้หมายถึงรั้วไฟฟ้าด้วย

22:33.833 --> 22:36.666
ดยุคไม่ใช่ขุนนางอันดาลูเซียเอาแต่ใจธรรมดาๆ

22:36.750 --> 22:37.708
เขาเป็นอาชญากร

22:37.791 --> 22:41.916
งั้นบอกฉันมา เขาจะสงสัยใคร
ถ้าเจอโดรนติดกล้องในที่ดินเขา

22:42.000 --> 22:45.291
อ๋อ ผู้ชายคนนั้นที่ดูมีท่าที
สนใจในคอลเลกชันของเขา

22:45.375 --> 22:48.416
และมีกลุ่มโจรขโมยจอกละมั้ง

22:50.500 --> 22:53.458
ถ้ามันเกิดขึ้น ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือ
เขาจะแจ้งความจับเรา ดาเมียน

22:53.541 --> 22:54.375
เห็นภาพไหม

22:55.458 --> 22:57.458
เพราะอีกผลลัพธ์คือเขาจะฆ่าเรา

22:58.833 --> 22:59.833
ฉันไปเอง

23:02.583 --> 23:05.291
ใช้แท็บเล็ตระบุพิกัดนี่ ไม่นานก็หาเจอ

23:05.375 --> 23:07.625
ไม่ เคย์ล่า

23:07.708 --> 23:09.208
ถ้าเธอไป ฉันจะไปด้วย

23:10.041 --> 23:13.375
ความถี่ของโดรนสูงมาก
แต่ตัวรบกวนสัญญาณสกัดมันได้

23:13.458 --> 23:15.916
ดังนั้นจึงเป็นไปได้สูง
ที่หูฟังเราจะใช้งานไม่ได้เหมือนกัน

23:18.666 --> 23:20.250
พวกเธอจะตัวคนเดียว

23:28.000 --> 23:29.500
เราจะจับตาดูอยู่

23:29.583 --> 23:32.166
ถ้าเห็นอะไรผิดปกติ ฉันไม่อยากให้เสี่ยง

23:32.250 --> 23:33.833
กลับมาทันที

23:52.625 --> 23:53.625
ดูสิ

24:33.458 --> 24:35.750
ระวัง ช้าๆ

24:56.958 --> 25:01.583
รู้ไหมว่าทำไมฉันยอมให้เคย์ล่าไปเอาโดรนมา

25:01.666 --> 25:05.666
ทั้งที่เห็นกันชัดๆ ว่าเธอเป็นมันสมองของกลุ่ม

25:06.958 --> 25:09.625
เพราะถ้าฉันส่งนายกับเธอไป

25:09.708 --> 25:15.583
อาจลงเอยด้วยการปาหินใส่กันที่คนละฝั่งของรั้ว

25:15.666 --> 25:19.875
คำตอบที่ไร้มารยาท สีหน้ารังเกียจตั้งแต่มาถึง

25:19.958 --> 25:24.166
อะไรทำให้คิดว่าพวกเราที่เหลือจะใส่ใจ
ในเรื่องเฮงซวยของพวกเธอ

25:27.791 --> 25:29.750
พวกเธอแหกกฎเกม

25:30.250 --> 25:33.541
พูดตามตรง บรูซกับเคย์ล่าก็เหมือนกัน

25:33.625 --> 25:36.125
ไม่ พวกเขารู้วิธีมีความสุข

25:38.041 --> 25:42.958
เพราะงั้นฉันจะถามคำถามสองข้อ
และต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้

25:46.083 --> 25:47.708
อยากอยู่ในกลุ่มต่อไปไหม

25:47.791 --> 25:49.166
ค่ะ

25:49.250 --> 25:50.750
ครับ

25:50.833 --> 25:52.750
ฉันจะถามคำถามข้อที่สอง

25:52.833 --> 25:56.916
ถ้าฉันต้องส่งพวกเธอไปเป็นสายลับ
ไม่รู้สิ บนรถไฟ

25:57.000 --> 25:58.875
อย่างเช่น โอเรียนท์เอกซ์เพรส

25:58.958 --> 26:01.875
และพวกเธอต้องไปในฐานะคู่รัก

26:01.958 --> 26:05.291
ที่ต้องนอนร่วมเตียงกันหนึ่งคืน

26:06.125 --> 26:07.625
จะทำได้ไหม

26:10.875 --> 26:11.916
ได้ครับ

26:15.916 --> 26:16.916
ไม่ได้ค่ะ

26:20.833 --> 26:26.541
ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นได้กับคนอายุ 25

26:26.625 --> 26:28.458
ที่มีเงินสี่ล้านยูโร

26:28.958 --> 26:31.791
ดูดี สุขภาพดี มีเรี่ยวแรง

26:33.000 --> 26:36.083
และผลาญมันไปหมด
โดยที่มีทุกอย่างในครอบครอง

26:46.708 --> 26:48.708
- อยู่นั่นไง
- จริงด้วย

26:54.000 --> 26:55.000
บรูซ

26:55.708 --> 26:58.791
พิงฉันไว้ เธอเพิ่งข้อเท้าแพลงและกำลังเจ็บ

26:58.875 --> 26:59.916
เก็บมันไป

27:20.583 --> 27:22.375
นี่เป็นที่ดินส่วนบุคคล

27:22.458 --> 27:25.000
ครับ โทษที เราอยากเห็นวัวกระทิง

27:25.083 --> 27:27.333
แฟนผมล้มจนข้อเท้าแพลงน่ะ

27:35.875 --> 27:37.958
จะไปไหนก็ระวังที่ทาง

27:38.041 --> 27:39.416
และวิธีไปด้วย

27:40.000 --> 27:43.833
มีป้ายเตือนอยู่เต็มไปหมดว่าที่นี่เป็นพื้นที่อันตราย

27:43.916 --> 27:45.541
ถ้าเราเห็นอะไรเคลื่อนไหว

27:46.333 --> 27:48.375
เราจะยิงเพราะคิดว่าเป็นกระต่าย

27:53.750 --> 27:55.083
อยากดูวัวกระทิงหรือไง

27:55.166 --> 27:57.708
ค่ะ ถ่ายรูปพวกมันในถิ่นที่อยู่น่ะ

27:59.625 --> 28:01.208
งั้นก็ไปดูวัวกระทิงกัน

28:01.791 --> 28:03.291
ฉันให้ฟางพวกมันทุกวัน

28:27.958 --> 28:30.000
เอากล้องมาถ่ายรูปสิ

28:31.708 --> 28:33.291
ไม่รู้สึกแบบนั้นแล้วสินะ

28:40.833 --> 28:44.958
มาสิ นั่งบนขอนไม้นั่น ฉันจะดูข้อเท้าให้

28:45.458 --> 28:47.375
ฉันเคยเห็นข้อเท้าแพลงบ่อยๆ ตอนล่าสัตว์

28:49.416 --> 28:50.416
นั่งลง

28:52.166 --> 28:53.416
ไหนดูซิ

28:55.500 --> 28:57.333
มาดูข้อเท้ากัน

29:10.208 --> 29:11.541
- เจ็บไหม
- ค่ะ

29:12.291 --> 29:13.541
นิดหน่อยค่ะ ใช่

29:14.791 --> 29:15.750
นิดหน่อยแค่ไหน

29:16.916 --> 29:19.125
ส่วนใหญ่ก็ตอนที่ลงน้ำหนัก

29:22.083 --> 29:23.500
นี่มัน…

29:24.333 --> 29:25.666
ดูไม่ดีเลย

29:29.916 --> 29:31.791
อาการหนักน่าดู

29:34.500 --> 29:35.458
ฟังนะ

29:36.041 --> 29:37.541
ฉันจะทานี่ให้

29:41.583 --> 29:43.208
ฉันทำแบบนี้กับพวกหมา

29:43.791 --> 29:45.250
ตัวเมีย

29:55.166 --> 29:56.375
เวลาพวกมันเจ็บตัวแบบนี้

29:58.166 --> 29:59.833
เพื่อลดอาการบวม

30:08.208 --> 30:10.541
ยกมือถือขึ้นมาสิ พวก

30:12.291 --> 30:13.750
พยายามหาสัญญาณเข้า

30:14.916 --> 30:16.083
โทรสิ

30:16.833 --> 30:18.125
โทรเลย

30:18.708 --> 30:20.291
โทรสิวะ ให้ตายสิ

30:26.041 --> 30:27.416
ไม่มีสัญญาณ

30:28.583 --> 30:30.583
ทั้งเขตนี้ไม่มีสัญญาณหรอก

30:34.125 --> 30:35.916
ไปจุดปฐมพยาบาลกันเถอะ

30:36.000 --> 30:38.083
ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

30:38.166 --> 30:40.166
- ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว
- เป็นสิๆ ลุกขึ้น

30:40.250 --> 30:42.916
ไม่ต้องห่วงครับ ผมดูแลเธอเองได้

30:43.000 --> 30:43.875
- จริงๆ
- ขอบคุณ

30:43.958 --> 30:46.458
ต่อให้ต้องแบกเธอขึ้นไหล่ ผมก็จะพาเธอไปเอง

30:46.958 --> 30:48.041
ไม่ พวก

30:50.208 --> 30:51.750
นายจะพาเธอไปยังไง

30:58.083 --> 31:00.250
กระโดดข้ามรั้วไฟฟ้า

31:00.750 --> 31:01.916
แล้วก็กำแพงน่ะเหรอ

31:03.791 --> 31:05.250
ใจเย็นไว้

31:06.875 --> 31:08.041
ขึ้นรถ

31:09.250 --> 31:10.250
ขึ้นรถ

31:15.083 --> 31:17.083
นายไปขึ้นข้างหลังกับพวกหมา

31:20.583 --> 31:23.166
ไม่ขึ้นอยู่แล้ว เคย์ล่า ออกมา

31:23.250 --> 31:24.250
เปิดประตู

31:24.833 --> 31:26.666
เปิดประตูสิ

31:26.750 --> 31:28.666
- นายต้องใช้กุญแจ
- เปิดประตู

31:30.208 --> 31:31.625
ได้โปรด

31:32.416 --> 31:34.458
- เปิดประตู
- บรูซ

31:35.458 --> 31:36.875
ได้โปรด หยุดเถอะ

31:36.958 --> 31:37.875
บรูซ

31:45.916 --> 31:46.916
มันเปิดไม่ออก

31:47.666 --> 31:50.125
ฉันช่วยพวกแก แต่แกกลับโกรธฉันเหรอ

31:50.625 --> 31:53.375
เดินไป ไอ้สารเลว เริ่มเดินได้แล้ว

31:54.250 --> 31:55.250
ไป

31:56.625 --> 31:58.083
หันไป

31:59.750 --> 32:00.583
บรูซ

32:01.166 --> 32:02.833
หันหลังไป ให้ตายสิ

32:15.416 --> 32:17.208
บอกฉันมาว่าแกมาที่นี่ทำไม ไอ้หนู

32:17.291 --> 32:19.750
ฉันพาพวกแกไปจุดปฐมพยาบาลได้ไม่ยากเลย

32:21.333 --> 32:22.750
ฉันจะหยุดตรงนี้

32:22.833 --> 32:24.208
เดินต่อไป

32:25.166 --> 32:26.750
ฉันบอกให้เดินต่อไปไง

32:27.250 --> 32:28.500
ได้

32:29.000 --> 32:31.583
เราแอบเข้ามา พอใจหรือยัง

32:31.666 --> 32:33.708
เราจะไป เราไม่ได้ก่อเรื่อง
และจะไม่เอาความ

32:35.666 --> 32:37.625
- ฉันจะไปพาเธอมา
- หยุดอยู่ตรงนั้น ให้ตายสิ

32:38.583 --> 32:40.666
ก้าวเดินอีกก้าว แกตายโหงแน่

32:41.250 --> 32:42.583
งั้นก็เล็งให้ดีแล้วกัน

32:43.541 --> 32:46.125
เพราะถ้าพลาด ฉันจะปาหินใส่หัวแก

32:46.208 --> 32:47.208
อ๋อเหรอ

32:59.833 --> 33:01.333
นัดต่อไปเข้าที่หัว

33:03.208 --> 33:06.083
พวกแกมาที่นี่ทำไม

33:07.416 --> 33:09.833
หาช่องระบายอากาศเข้าห้องนิรภัยของดยุค

33:31.625 --> 33:34.000
อย่าขยับ ไม่งั้นฉันยิง

33:51.541 --> 33:53.416
เคย์ล่า เราต้องพาหมอนี่ไป

33:53.500 --> 33:55.541
เขาเพิ่งยิงนายนะ ไปกันเถอะ

33:55.625 --> 33:56.708
เราต้องพาตัวเขาไป

33:56.791 --> 33:58.583
ข้อแรก ถ้าเขาตาย ฉันจะเป็นฆาตกร

33:58.666 --> 34:01.875
ข้อสอง ถ้าเขาไม่ตาย
เขารู้ว่าเรามาทำอะไรที่นี่

34:01.958 --> 34:04.208
- เขารู้ได้ยังไง
- ฉันบอกเขา

34:05.916 --> 34:06.916
ไปกันเถอะ

34:15.833 --> 34:17.375
เราจะไปจากที่นี่ได้ยังไง

34:17.875 --> 34:19.041
ลากเขาออกไป

34:19.125 --> 34:21.625
เราจะพาเขาข้ามรั้วสามเมตรได้ยังไง

36:02.166 --> 36:03.625
เขาฮัมเพลงเหรอ

36:05.541 --> 36:07.416
หรืออยากบอกความลับกับเรา

36:21.250 --> 36:22.583
ดูว่าเขามีโทรศัพท์ไหม

36:34.041 --> 36:35.750
ดูเหมือนพวกนั้นจะยังไม่รู้ว่าเขาหายไป

36:35.833 --> 36:39.416
ฉันไม่เห็นข้อความหรือสายเรียกเข้าเลย

36:40.250 --> 36:42.750
เรามีเวลาไม่กี่ชั่วโมงก่อนพระอาทิตย์ขึ้น

36:42.833 --> 36:46.916
เราต้องปล่อยตัวไอ้สารเลวนี่
และหายตัวไปจากเซบียา

36:47.000 --> 36:49.208
รู้ไหมว่ามันแปลว่าอะไร

36:52.458 --> 36:54.541
เราเหลือแค่โอกาสสุดท้าย

36:55.250 --> 36:57.583
โอกาสสุดท้ายในการทำอะไร

37:01.583 --> 37:04.375
ปล้นคอลเลกชันนี่คืนนี้

39:36.416 --> 39:38.333
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง