WEBVTT

00:00:11.625 --> 00:00:14.500 align:center
ป้ายทะเบียนตรงกับรถที่ถูกขโมย

00:00:14.583 --> 00:00:16.916 align:center
ขอย้ำ มันเป็นรถที่ถูกขโมยมา

00:00:34.458 --> 00:00:35.708 align:center
หยุด

00:01:13.416 --> 00:01:17.583 align:center
ลงจากรถ เอามือวางบนหัว

00:01:21.083 --> 00:01:22.500 align:center
เราจะทำอะไรกัน

00:01:22.583 --> 00:01:24.125 align:center
ผมจะไม่พูดซ้ำ

00:01:24.208 --> 00:01:25.750 align:center
ลงจากรถ

00:01:27.791 --> 00:01:29.916 align:center
รอจนกว่าพวกเขาจะถึงกลางสะพาน

00:01:30.000 --> 00:01:31.000 align:center
อะไรนะ

00:01:42.541 --> 00:01:43.833 align:center
ทำอะไรน่ะ

00:01:45.708 --> 00:01:47.083 align:center
- พวกเขาจะหักหลบ
- ทำไม

00:01:47.166 --> 00:01:48.958 align:center
หยุดรถเดี๋ยวนี้

00:01:49.041 --> 00:01:50.666 align:center
เพราะผมไม่หลบไง

00:01:50.750 --> 00:01:52.166 align:center
หยุดรถ

00:02:06.750 --> 00:02:08.250 align:center
ตอนนี้พวกเขาต้องเปลี่ยนแผน

00:02:08.750 --> 00:02:11.041 align:center
และนั่นจะซื้อเวลาให้เราได้ขึ้นนำ

00:02:11.625 --> 00:02:14.333 align:center
ฉันก็นึกว่าตัวเองบ้าซะอีก

00:02:14.416 --> 00:02:15.750 align:center
คุณต่างหากที่เพี้ยนของจริง

00:02:55.916 --> 00:02:58.500 align:center
อยากขับรถผ่านป่าใต้แสงจันทร์ไหม

00:03:00.416 --> 00:03:01.541 align:center
แน่นอน

00:03:47.166 --> 00:03:52.583 align:center
(ทรชนคนปล้นโลก
เบอร์ลินกับภาพเขียนของดาวินชี)

00:04:04.291 --> 00:04:06.041 align:center
โรแมนติกว่าไหม

00:04:06.916 --> 00:04:09.708 align:center
การปล้นครั้งแรกของเราในฐานะคู่รัก
บนเรือในเซบียา

00:04:10.666 --> 00:04:12.208 align:center
โรแมนติกมาก ใช่

00:04:15.666 --> 00:04:19.000 align:center
(แม่)

00:04:24.500 --> 00:04:26.583 align:center
ขนาดแสงจันทร์ยังอยู่กับเราเลย

00:04:27.875 --> 00:04:29.541 align:center
ดูสิ

00:04:29.625 --> 00:04:32.041 align:center
ตอร์เร เดล โอโรอาบแสงจันทร์เพื่อเรา

00:04:33.541 --> 00:04:34.958 align:center
เรามีจูบแรกบนเรือ

00:04:35.041 --> 00:04:37.625 align:center
บางทีมันอาจเป็นสัญญาณว่า
เราควรใช้ชีวิตบนเรือก็ได้

00:04:37.708 --> 00:04:41.583 align:center
อาจจะที่… ไม่รู้สิ เวนิสหรืออัมสเตอร์ดัม

00:04:41.666 --> 00:04:43.416 align:center
ที่นั่นฝนตกบ่อยไม่ใช่เหรอ

00:04:43.500 --> 00:04:45.250 align:center
แบบนั้นดีซะอีก

00:04:46.250 --> 00:04:47.583 align:center
เราจะได้ไม่ต้องออกจากเรือไง

00:04:54.000 --> 00:04:57.833 align:center
รับสายแม่เธอสิ หวังว่าท่านจะไม่ป่วยอีกนะ

00:05:02.583 --> 00:05:05.666 align:center
ค่ะ ไม่ต้องห่วงค่ะ แม่ ยังไม่ดึกขนาดนั้น

00:05:05.750 --> 00:05:06.916 align:center
เป็นไงบ้าง

00:05:07.416 --> 00:05:11.208 align:center
ผมได้ยินเสียงกรุ๊งกริ๊งของโมบาย
ในห้องใต้หลังคามา 17 วันแล้ว

00:05:11.291 --> 00:05:12.958 align:center
คุณคงนึกภาพออกว่าผมเป็นยังไง

00:05:13.458 --> 00:05:16.916 align:center
กำมือถือรอข้อความจากคุณทั้งวัน

00:05:17.000 --> 00:05:19.375 align:center
และพอได้รับข้อความสักที ผมก็ต้องวางมันลง

00:05:20.291 --> 00:05:23.083 align:center
เพราะกลัวคุณจะบอกว่านี่เป็นข้อความสุดท้าย

00:05:24.291 --> 00:05:27.958 align:center
แต่แล้วผมก็คิดว่ามันจะงดงามแค่ไหน
ถ้าคุณก็รู้สึกเหมือนกันกับผม

00:05:28.750 --> 00:05:29.625 align:center
แล้วผมก็เปิดมันอ่าน

00:05:31.375 --> 00:05:32.458 align:center
ฉันไม่เคยรู้สึก

00:05:32.541 --> 00:05:35.625 align:center
เหมือนคืนที่ก้าวเดิน 14 ก้าว
ขึ้นไปที่ห้องใต้หลังคากับคุณ

00:05:36.541 --> 00:05:39.000 align:center
ตอนที่อ่านข้อความนั้น ผมวิ่งออกจากบ้าน

00:05:39.083 --> 00:05:40.791 align:center
และไม่หยุดจนกว่าฟ้าจะพลบค่ำ

00:05:49.583 --> 00:05:50.791 align:center
บ้าชะมัด

00:05:52.458 --> 00:05:53.666 align:center
ฉันต่างหากที่บ้า

00:05:53.750 --> 00:05:56.958 align:center
ที่หวังว่าจะได้รออยู่ที่ประตู
เห็นคุณเหงื่อแตกและหอบ

00:05:57.041 --> 00:06:01.041 align:center
เพื่อคลานเข้าไปในเสื้อยืดเปียกโชก
และชุ่มฉ่ำไปกับคุณ

00:06:02.291 --> 00:06:05.916 align:center
ฉันมองไปที่ตอร์เร เดล โอโร
และไม่อาจชื่นชมความงามของมันได้

00:06:06.000 --> 00:06:07.625 align:center
เพราะเห็นเพียงแค่คุณ

00:06:14.208 --> 00:06:15.500 align:center
ฉันต้องวางก่อนแล้ว

00:06:21.500 --> 00:06:23.166 align:center
นายคงกำลังคิดว่า

00:06:23.250 --> 00:06:27.416 align:center
"ว้าว คุยกับแม่แปลกจัง" ใช่ไหม

00:06:29.083 --> 00:06:31.375 align:center
เธออยากคุยอะไรกับแม่ก็คุยไปเถอะ

00:06:39.125 --> 00:06:41.958 align:center
นายจะไม่ถาม แต่ฉันก็อยากบอกนายอยู่ดี

00:06:42.458 --> 00:06:45.541 align:center
ทุกอย่างเริ่มต้นที่งานเลี้ยง
ที่บรูซจัดบอกลาชีวิตบทเก่าของเขา

00:06:46.041 --> 00:06:49.958 align:center
บทของการเที่ยวเล่น เต้นรำ เดินทาง

00:06:50.041 --> 00:06:52.291 align:center
ลองทำทุกอย่าง จู๋จี๋กับผู้หญิงเป็นพัน

00:06:52.791 --> 00:06:55.625 align:center
สนุกกับชีวิตราวกับไม่มีวันพรุ่งนี้

00:06:57.625 --> 00:07:01.208 align:center
และเขาตัดสินใจทิ้งทุกอย่างนั่นไว้ข้างหลัง
รู้ไหมว่าทำไม

00:07:03.708 --> 00:07:05.541 align:center
เพราะเขาตกหลุมรักฉัน

00:07:07.916 --> 00:07:11.958 align:center
ตอนนี้เขาต้องการแค่ขดตัวบนโซฟา ทำป๊อปคอร์น

00:07:12.041 --> 00:07:14.916 align:center
และดูหนังเรื่องแล้วเรื่องเล่า

00:07:18.250 --> 00:07:22.500 align:center
แต่ฉันยังไม่เคยลองทำทุกอย่างที่เขาเบื่อแล้วเลย

00:07:24.916 --> 00:07:26.916 align:center
ไม่เคยลองแล้วยังไงล่ะ

00:07:27.416 --> 00:07:28.541 align:center
ถ้าพวกเธอรักกันดีน่ะ

00:07:30.541 --> 00:07:32.208 align:center
ตอนนั้นฉันซิงนะ รอย

00:07:35.750 --> 00:07:36.833 align:center
ตอนอายุ 36

00:07:36.916 --> 00:07:39.125 align:center
ฉันเคยมีแค่เซ็กซ์เสมือนจริง

00:07:39.208 --> 00:07:40.125 align:center
โอเค

00:07:40.208 --> 00:07:42.625 align:center
บรูซเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันเคยนอนด้วย

00:07:45.125 --> 00:07:46.208 align:center
ก็ไม่ใช่อีกแล้วแหละ

00:07:46.791 --> 00:07:48.208 align:center
ตอนนี้มีคนที่สองแล้ว

00:07:49.041 --> 00:07:51.333 align:center
คนที่เข้ามาในชีวิตฉันเหมือนพายุโหมกระหน่ำ

00:07:56.833 --> 00:07:58.833 align:center
พายุที่ฉันหยุดไม่ได้

00:08:14.625 --> 00:08:18.125 align:center
โทษที ผมทำความสะอาดเมอแร็งก์อยู่
แล้วเผลอหลับไปน่ะ

00:08:18.208 --> 00:08:19.541 align:center
ผมจะไปแล้ว

00:08:19.625 --> 00:08:21.250 align:center
ไม่ค่ะ ฉันไปเอง

00:08:24.250 --> 00:08:25.291 align:center
ฉันจะไปเดี๋ยวนี้

00:08:37.583 --> 00:08:38.583 align:center
ขอบคุณ

00:08:43.166 --> 00:08:45.041 align:center
หรือฉันอาจไม่รู้วิธีหยุดมัน

00:08:46.041 --> 00:08:47.541 align:center
หรือไม่อยากหยุดมัน

00:09:14.750 --> 00:09:17.041 align:center
จะออกมาไหมเนี่ย มีคนต่อแถวอยู่นะ

00:09:17.875 --> 00:09:19.750 align:center
เราจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง

00:09:29.125 --> 00:09:31.958 align:center
ฉันรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่มีเหตุผลนี่
สมองฉันหยุดทำงาน

00:09:38.708 --> 00:09:40.666 align:center
แล้วทันใดนั้น ฉันก็รู้สึกว่าอะไรก็ไม่สำคัญแล้ว

00:09:40.750 --> 00:09:43.333 align:center
ฉันได้ยินเสียงเอะอะ เสียงดนตรี เสียงผู้คน

00:09:43.416 --> 00:09:46.208 align:center
แต่เหนือสิ่งอื่นใด ฉันได้ยินเสียงหัวใจเขา

00:09:46.291 --> 00:09:50.333 align:center
ตูมๆ ราวกับเป็นกลองใหญ่วงโรลลิงสโตนส์

00:09:51.208 --> 00:09:55.583 align:center
และไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกผิดหรือกลัวอีก
ฉันแค่อยากอยู่ตรงนั้น

00:09:55.666 --> 00:09:57.500 align:center
เปลือยกาย โอบรอบตัวเขา

00:09:57.583 --> 00:09:59.583 align:center
เดินผ่านปาร์ตี้นั่น

00:10:00.833 --> 00:10:02.916 align:center
แล้วฉันก็จะไปที่ไหนก็ได้ในโลก

00:10:41.375 --> 00:10:44.041 align:center
ฉันจำแสงไฟสีส้มในห้องใต้หลังคานั่นได้

00:10:44.625 --> 00:10:45.875 align:center
มันเหมือนประภาคาร

00:10:49.958 --> 00:10:52.291 align:center
และเสียงโมบายที่สั่นไปพร้อมเรา

00:10:52.375 --> 00:10:54.666 align:center
ฉันสัมผัสประสบการณ์จุดสุดยอด

00:10:54.750 --> 00:10:56.666 align:center
เขาขอให้ฉันรอ เราจะได้ถึงพร้อมกัน

00:10:56.750 --> 00:10:59.083 align:center
ฉันต้องใช้เล็บเกาะยึดพรมไว้…

00:10:59.166 --> 00:11:02.375 align:center
โอเค พอได้แล้ว ฉันเข้าใจแล้ว

00:11:03.083 --> 00:11:09.041 align:center
ฟังนะ เคย์ล่า ฉันว่าเรื่องแบบนี้
เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียวและลืมมันไปจะดีที่สุด

00:11:09.541 --> 00:11:12.791 align:center
แต่จากที่ฉันได้ยินเธอคุยกับแม่ก่อนหน้านี้

00:11:14.083 --> 00:11:15.708 align:center
ดูเหมือนมันคือจุดเริ่มต้นของบางอย่าง

00:11:15.791 --> 00:11:18.541 align:center
ใช่ ฉันก็คิดว่ามันจะไม่มีอะไร แต่ว่า

00:11:19.250 --> 00:11:21.375 align:center
หลังจากนั้น เขาก็ทำบางสิ่งที่เปลี่ยนทุกอย่างไป

00:11:22.458 --> 00:11:23.958 align:center
ผมอยากเจอคุณอีก

00:11:26.041 --> 00:11:27.416 align:center
คุณความจำดีไหม

00:11:29.208 --> 00:11:30.916 align:center
บางครั้งก็ดีเกินไป

00:11:31.000 --> 00:11:34.083 align:center
หก ห้า ห้า สาม สี่ เจ็ด เก้า สี่ เก้า

00:11:34.166 --> 00:11:36.250 align:center
ฉันสักเบอร์เขาไว้ในนี้ ในสมองของฉัน

00:11:36.333 --> 00:11:39.166 align:center
และจะไม่มีวันลืมมัน
ต่อให้กำลังกินยาอัลไซเมอร์อยู่ในบ้านพักคนชรา

00:11:39.750 --> 00:11:41.666 align:center
สามวันแรก ฉันทนไม่ส่งข้อความหาเขาได้

00:11:41.750 --> 00:11:43.625 align:center
แต่พอวันที่สี่ ฉันก็ดีแตก

00:11:43.708 --> 00:11:46.458 align:center
ตอนแรกก็หนึ่งหรือสองฉบับต่อวัน แต่…

00:11:47.333 --> 00:11:50.541 align:center
ตอนนี้เราส่งข้อความ 30 ฉบับได้มั้ง
บางครั้งก็โทรหากันด้วย

00:11:51.041 --> 00:11:52.750 align:center
แม้แต่ตอนอยู่ต่อหน้าบรูซ

00:11:53.625 --> 00:11:56.416 align:center
ฉันเซฟชื่อเขาว่า "แม่" บรูซจะได้ไม่สงสัย

00:11:56.500 --> 00:11:58.833 align:center
ฉันบอกบรูซว่าแม่มีปัญหาเรื่องไต

00:11:58.916 --> 00:12:01.041 align:center
ไม่รู้สิ มันคืออย่างแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวฉัน

00:12:02.666 --> 00:12:04.541 align:center
มันคือการทรมานทั้งเป็น รอย

00:12:05.041 --> 00:12:08.083 align:center
ฉันรักบรูซและรู้สึกผิด
แต่ก็ทนรอข้อความต่อไปไม่ไหว

00:12:08.166 --> 00:12:11.250 align:center
เวลาเขาไม่ส่งข้อความหาฉัน
ฉันจะท่องข้อความก่อนหน้านี้

00:12:11.333 --> 00:12:13.833 align:center
และทวนคำพวกนั้นในหัวอย่างกับจำมันได้ขึ้นใจ

00:12:15.708 --> 00:12:17.250 align:center
แน่ใจนะว่าเธอรักบรูซ

00:12:17.333 --> 00:12:18.791 align:center
แน่สิ แน่อยู่แล้ว

00:12:18.875 --> 00:12:21.958 align:center
ฉันก็เลยไม่ได้เจอคลาวดิโออีก
เราแค่คุยโทรศัพท์กัน

00:12:24.208 --> 00:12:25.333 align:center
อะไร

00:12:25.416 --> 00:12:27.625 align:center
- แบบนั้นแย่กว่าอีก
- ทำไมล่ะ

00:12:27.708 --> 00:12:30.791 align:center
แบบนั้นแฝงความไม่ซื่อ
มากกว่าการกินกันสั้นๆ ในห้องน้ำ

00:12:31.666 --> 00:12:34.125 align:center
เรื่องนั้นเกิดขึ้นได้กับเราทุกคน ไม่มากก็น้อย

00:12:34.208 --> 00:12:36.250 align:center
และมันก็ไม่ได้กระทบชีวิตเราจริงๆ

00:12:36.750 --> 00:12:40.833 align:center
แต่การรอให้โทรศัพท์ดังตลอดเวลา
หวังให้เป็นเขาที่โทรมา

00:12:40.916 --> 00:12:43.666 align:center
อ่านข้อความซ้ำๆ
หวนคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น นั่นน่ะ…

00:12:48.500 --> 00:12:49.458 align:center
เคย์ล่า

00:12:52.000 --> 00:12:54.083 align:center
เธอก็รู้ว่าตัวเองนอกใจบรูซ

00:12:55.125 --> 00:12:57.875 align:center
เธอรู้เพราะเธอเซฟชื่อเขาในชื่อแม่

00:13:00.041 --> 00:13:01.458 align:center
และบรูซไม่สมควรโดนแบบนั้น

00:13:09.875 --> 00:13:11.416 align:center
ตื่นได้แล้ว

00:13:12.208 --> 00:13:14.208 align:center
ตื่นขึ้นมา เหล่าทหาร

00:13:14.708 --> 00:13:15.666 align:center
ได้เวลามื้อเช้า

00:13:16.708 --> 00:13:19.333 align:center
เร็วเข้า ลุกขึ้นซะ พวกยืดยาด

00:13:19.416 --> 00:13:21.166 align:center
วันใหม่มาถึงแล้ว

00:13:23.833 --> 00:13:25.833 align:center
ฉันรู้ว่าทุกคนคิดอะไรอยู่

00:13:27.208 --> 00:13:29.708 align:center
ทำไมต้องกินมื้อเช้า

00:13:29.791 --> 00:13:31.916 align:center
ทำไมฉันถึงใส่ชุดเดิมกับเมื่อวาน แค่สกปรกกว่า

00:13:32.000 --> 00:13:34.166 align:center
และมีรูกระสุน

00:13:35.250 --> 00:13:37.500 align:center
ที่จริงคือรูกระสุนลูกปราย

00:13:37.583 --> 00:13:41.541 align:center
แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉัน

00:13:41.625 --> 00:13:44.000 align:center
ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

00:13:44.083 --> 00:13:45.083 align:center
อะไร

00:13:47.333 --> 00:13:48.791 align:center
เธอขโมยกระเป๋าเงินฉัน

00:13:49.750 --> 00:13:51.750 align:center
ด้วยศิลปะชั้นเลิศ

00:13:52.666 --> 00:13:54.875 align:center
สองมือเล่นกลตบตา

00:13:56.750 --> 00:14:00.416 align:center
จากนั้น ผู้หญิงคนนั้น
ก็ทำให้ฉันมีค่ำคืนที่แสนคลุ้มคลั่ง

00:14:02.333 --> 00:14:04.416 align:center
เธอเป็นคนยิงฉัน

00:14:05.291 --> 00:14:06.708 align:center
และฉันไม่สนใจ

00:14:06.791 --> 00:14:11.416 align:center
ฉันหลงใหลในตัวเธอ
และนั่นแหละที่แปลกที่สุด เพราะคันเดลา…

00:14:12.791 --> 00:14:14.166 align:center
เธอชื่อคันเดลา

00:14:14.666 --> 00:14:18.666 align:center
เธอเป็นตัวแทนบางอย่างที่ฉันปฏิเสธมาตลอดชีวิต

00:14:18.750 --> 00:14:21.083 align:center
แล้วสิ่งที่คุณปฏิเสธคืออะไรล่ะ

00:14:21.166 --> 00:14:23.291 align:center
ที่ผ่านมาฉันปฏิเสธผู้หญิงเสียงดัง

00:14:23.375 --> 00:14:26.958 align:center
คนที่เดินเข้าไปในร้านอาหาร
แล้วตะโกนโหวกเหวกเหมือนอยู่ที่บ้าน

00:14:27.041 --> 00:14:30.583 align:center
หรือคนที่คว้าแขวนฉันแล้วลากไปโน่นไปนี่

00:14:30.666 --> 00:14:32.333 align:center
คนที่หัวเราะเสียงดังลั่น

00:14:33.000 --> 00:14:37.958 align:center
คนที่คอยจู้จี้จุกจิกกับทุกคนและจัดระเบียบทุกอย่าง

00:14:38.041 --> 00:14:41.583 align:center
คนที่ใช้มือกินอย่างกับเพิ่งเลิกประท้วงอดอาหาร

00:14:41.666 --> 00:14:43.500 align:center
คนที่เลียนิ้วตัวเอง

00:14:44.291 --> 00:14:48.166 align:center
อย่างกับหมาไอริชเซตเตอร์เลียไข่แดง

00:14:48.250 --> 00:14:50.583 align:center
ที่ติดริมฝีปาก

00:14:51.083 --> 00:14:51.916 align:center
แต่วันนี้

00:14:53.166 --> 00:14:56.291 align:center
ฉันได้ค้นพบบทกวีที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังทุกสิ่งนั่น

00:14:56.875 --> 00:14:58.041 align:center
ในตัวคันเดลา

00:14:58.916 --> 00:15:01.791 align:center
ไม่มีใครป้อนอาหารฉันเลยตั้งแต่ฉันห้าขวบ

00:15:06.125 --> 00:15:10.583 align:center
แม่ฉันใช้ช้อนแกล้งทำเป็นเครื่องบินลำเล็กๆ
มันทำให้ฉันกังวล

00:15:11.583 --> 00:15:15.500 align:center
แต่จากคันเดลา ทุกอย่างคืออาหารเลิศรส

00:15:17.333 --> 00:15:18.583 align:center
แต่ยังมีอีก

00:15:18.666 --> 00:15:22.375 align:center
หลังจากนั้น
เราก็ไปเดินเล่นกับสัตว์เลี้ยงของเธอ

00:15:23.666 --> 00:15:24.625 align:center
กระต่าย

00:15:27.291 --> 00:15:28.166 align:center
ขนดก

00:15:29.250 --> 00:15:32.875 align:center
สัตว์ทรงเสน่ห์ที่ชื่อว่าเจ้าส้มโอ

00:15:35.083 --> 00:15:36.208 align:center
ตลกใช่ไหมล่ะ

00:15:36.291 --> 00:15:40.375 align:center
เธอพามันใส่สายจูงไปเดินเล่นทุกเช้า
เหมือนเยอรมันเชพเพิร์ด

00:15:40.458 --> 00:15:45.416 align:center
จะได้ดึงพลังงานสดชื่น
จากพื้นดินตอนพระอาทิตย์ขึ้นออกมา

00:15:46.625 --> 00:15:49.041 align:center
และฉันที่ไม่ใช่คนรักสัตว์โดยทั่วไป

00:15:49.125 --> 00:15:51.416 align:center
หรือสัตว์ฟันแทะโดยเฉพาะ

00:15:52.000 --> 00:15:55.958 align:center
กลับลงเอยด้วยการนอนลงบนพื้นหญ้า
และสื่อสารกับกระต่ายตัวนี้

00:15:56.750 --> 00:16:00.333 align:center
ทุกอย่างที่ฉันมองว่าต่ำช้า

00:16:00.416 --> 00:16:03.000 align:center
วันนี้กลับดึงดูดเหมือนเป็นแม่เหล็ก

00:16:03.500 --> 00:16:09.125 align:center
สิ่งที่ฉันคิดว่าหยาบคายและกระด้าง
กลับเป็นเหมือนบทกวีแห่งชีวิตจากเธอ

00:16:12.083 --> 00:16:14.500 align:center
เธอไม่ใช้ชีวิตแบบกระซิบกระซาบ

00:16:14.583 --> 00:16:18.291 align:center
เธอใช้ชีวิตโดยสัมผัสทุกอย่าง
เท้าของเธอสัมผัสดิน

00:16:20.750 --> 00:16:22.458 align:center
และเธอพากระต่ายไปเดินเล่น

00:16:24.125 --> 00:16:25.958 align:center
ฉันต้องบอกทุกคนเอาไว้ เผื่อจะกังวลกันว่า

00:16:26.041 --> 00:16:28.583 align:center
ในการผจญภัยครั้งใหม่นี้
ใครจะทำให้ฉันหลงเสน่ห์

00:16:28.666 --> 00:16:31.875 align:center
แต่คราวนี้เธอไม่เกี่ยวอะไรกับการปล้น
ไม่เหมือนในปารีส

00:16:31.958 --> 00:16:34.708 align:center
และไม่เกี่ยวกับสมบัติของดัชเชส

00:16:36.958 --> 00:16:38.458 align:center
ฉันหยิบส้อมขึ้นมา

00:16:39.958 --> 00:16:44.000 align:center
นายจะได้ไม่ตื่นเต้น ถ้าไข่แดงบังเอิญติดหนวดฉัน

00:16:45.375 --> 00:16:48.416 align:center
สุดท้ายแล้ว
สิ่งที่ตรงกันข้ามกันก็จะดึงดูดกัน ถูกไหม

00:16:50.500 --> 00:16:53.833 align:center
- แล้วเธอยิงคุณทำไม
- โดนแฟนเธอจับได้เหรอ

00:16:53.916 --> 00:16:55.791 align:center
เธอไม่มีแฟนแล้ว

00:16:55.875 --> 00:16:58.041 align:center
และไม่มีการขึ้นเตียง ไม่มีการจูบ

00:16:58.125 --> 00:17:00.916 align:center
ไม่มีแม้แต่สายตาแทะโลมเยอะเกินไป
อย่างที่เธอบอก

00:17:01.000 --> 00:17:05.625 align:center
ฉันมีรูกระสุนสองรู
ตอนที่เธอจับได้ว่าฉันบุกเข้าบ้านเธอ

00:17:06.541 --> 00:17:09.750 align:center
และเพื่อฉลองแด่บทกวีแห่งชีวิตนี้

00:17:10.250 --> 00:17:14.250 align:center
วันนี้เราจะใช้เวลาพักผ่อนในชนบทหนึ่งวัน

00:17:45.250 --> 00:17:48.916 align:center
ทะเบียนบ้านบอกว่า
ที่ดินครอบคลุมพื้นที่ 50,000 ไร่

00:17:49.000 --> 00:17:50.416 align:center
แต่เรารู้แค่นั้น

00:17:50.500 --> 00:17:53.250 align:center
แปลกที่ไม่มีแม้แต่ภาพจากกูเกิลเอิร์ธ

00:17:53.333 --> 00:17:55.166 align:center
อย่างกับที่ดินผีสิง

00:17:55.250 --> 00:17:57.333 align:center
มีรูปภาพของโรงบ่มไวน์

00:17:57.416 --> 00:17:59.000 align:center
รูปพวกนี้มาจากปลายยุค 60

00:17:59.083 --> 00:18:02.708 align:center
ตึกที่มีโดมกระจกคือที่ที่พวกเขาจัดชิมไวน์

00:18:02.791 --> 00:18:05.750 align:center
มันมีห้องใต้ดินที่ใช้ในการบ่มไวน์

00:18:05.833 --> 00:18:07.750 align:center
แต่ตึกถูกรื้อไปแล้วเมื่อหลายปีก่อน

00:18:07.833 --> 00:18:09.791 align:center
หลังจากที่พวกเขาสร้างรถไฟขบวนเล็กๆ นั่น

00:18:09.875 --> 00:18:11.833 align:center
เราต้องหาห้องใต้ดินนั่นให้เจอ

00:18:11.916 --> 00:18:14.166 align:center
แล้วเราจะทำยังไง ปีนข้ามรั้วไปเหรอ

00:18:14.250 --> 00:18:17.083 align:center
เรามีลูกทีมคนใหม่ที่จะทำหน้าที่นั้น

00:18:17.791 --> 00:18:19.833 align:center
อินทรีจักรวรรดิไอบีเรีย

00:18:19.916 --> 00:18:21.708 align:center
วันนี้เราจะมาศึกษาบริเวณนั้นกัน

00:18:24.625 --> 00:18:26.041 align:center
และทีนี้ก็…

00:18:27.583 --> 00:18:28.666 align:center
บินได้

00:18:33.541 --> 00:18:35.666 align:center
เคย์ล่า บินไปทางตะวันตก

00:18:35.750 --> 00:18:38.875 align:center
เมื่อเจอคฤหาสน์ชนบทของตระกูล
เราจะตั้งหลักได้

00:18:46.250 --> 00:18:47.250 align:center
นั่นอะไร

00:18:47.958 --> 00:18:49.000 align:center
เคย์ล่า ซูมเข้าไป

00:18:51.416 --> 00:18:54.458 align:center
สัตว์ตายแล้ว เพียบเลย

00:18:56.333 --> 00:18:58.375 align:center
นั่นรั้วไฟฟ้า

00:19:00.208 --> 00:19:03.958 align:center
ดูเหมือนจะใช้กำลังไฟฟ้า
สูงกว่าที่ปกติใช้ป้องกันสัตว์มาก

00:19:04.041 --> 00:19:05.375 align:center
เกิน 30 มิลลิแอมแปร์

00:19:05.458 --> 00:19:07.625 align:center
จะทำให้หัวใจหยุดเต้นได้

00:19:11.666 --> 00:19:13.791 align:center
เหมือนจะมีบางอย่างอยู่หลังสวนมะกอกนั่น

00:19:15.041 --> 00:19:16.375 align:center
นั่นคฤหาสน์ของตระกูล

00:19:16.458 --> 00:19:18.291 align:center
คาเมรอน ทำเครื่องหมายบนแผนที่

00:19:20.375 --> 00:19:21.833 align:center
(คฤหาสน์ชนบท)

00:19:23.541 --> 00:19:26.291 align:center
พวกเขามีสนามสู้วัวกระทิง
ในคฤหาสน์ชนบทจริงเหรอเนี่ย

00:19:26.375 --> 00:19:29.166 align:center
เข้าไปใกล้ๆ ฉันอยากดูว่าดยุค
หาความบันเทิงให้ตัวเองยังไง

00:19:36.208 --> 00:19:37.458 align:center
ซูมให้ใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้

00:19:44.083 --> 00:19:45.416 align:center
บินขึ้น

00:19:45.916 --> 00:19:47.791 align:center
รถไฟเริ่มจากตรงนั้น

00:19:47.875 --> 00:19:51.458 align:center
ห้องใต้ดินต้องอยู่ในรัศมี 830 เมตรอย่างมาก

00:19:51.541 --> 00:19:54.833 align:center
และตลอด 830 เมตรนั้น
ต้องมีช่องระบายอากาศ

00:19:54.916 --> 00:19:57.541 align:center
มันเป็นโครงสร้างบังคับ
สำหรับสิ่งก่อสร้างใต้ดินทั้งหมด

00:19:57.625 --> 00:19:59.458 align:center
ถ้าเราเจอช่องระบายอากาศนั่น

00:20:00.041 --> 00:20:02.958 align:center
เราจะวาดเส้นตรงจากคฤหาสน์ชนบท

00:20:03.041 --> 00:20:04.458 align:center
และหาโรงบ่มไวน์ได้

00:20:09.833 --> 00:20:11.041 align:center
หยุดตรงนั้น

00:20:11.541 --> 00:20:12.791 align:center
ซูมเข้าไป

00:20:18.166 --> 00:20:19.958 align:center
ช่องระบายอากาศ

00:20:20.041 --> 00:20:21.833 align:center
คาเมรอนจดพิกัดไว้

00:20:21.916 --> 00:20:26.541 align:center
ขีดเส้นจากคฤหาสน์ชนบท
แล้วไปต่อจากทิศทางนั้นกัน

00:20:36.541 --> 00:20:39.208 align:center
โดมเดียวกันกับอาคารบ่มไวน์เก่า

00:20:39.291 --> 00:20:40.625 align:center
เพียงแค่ตอนนี้ไม่มีอาคารแล้ว

00:20:44.833 --> 00:20:45.666 align:center
(โดม)

00:20:48.625 --> 00:20:51.375 align:center
ใครจะอยากซ่อนสมบัติใต้โดมคริสตัล

00:20:51.458 --> 00:20:54.541 align:center
คนที่มีสัมผัสทางศิลปะมากพอที่จะรู้ว่า

00:20:54.625 --> 00:20:57.833 align:center
บางอย่างก็ชื่นชมได้ภายใต้แสงธรรมชาติเท่านั้น

00:20:58.416 --> 00:21:02.583 align:center
อาจเป็นไพลิน เพชรสีน้ำเงิน

00:21:02.666 --> 00:21:06.916 align:center
หรือผลงานศิลปะสุดวิเศษ

00:21:07.000 --> 00:21:10.416 align:center
ไม่อยากรู้กันเหรอว่ามีอะไรซ่อนอยู่ในนั้น

00:21:15.875 --> 00:21:19.041 align:center
- เกิดอะไรขึ้น
- ไม่รู้สิ ดูเหมือนมันไม่ค่อยตอบสนอง

00:21:19.125 --> 00:21:21.041 align:center
เรากำลังลดระดับความสูง 70 เมตร

00:21:21.625 --> 00:21:23.166 align:center
มันบ้าไปแล้ว

00:21:23.916 --> 00:21:25.250 align:center
การเชื่อมต่อไม่เสถียร

00:21:26.916 --> 00:21:29.750 align:center
- เกิดอะไรขึ้น
- เรากำลังตกและเสียการมองเห็น

00:21:33.041 --> 00:21:35.958 align:center
หกสิบเมตรและลดลงเรื่อยๆ
พวกเขาอาจมีตัวรบกวนสัญญาณ

00:21:37.916 --> 00:21:40.625 align:center
คลื่นความถี่วิทยุของโดรนเราสูง แต่ไม่สูงพอ

00:21:41.333 --> 00:21:43.875 align:center
- เคย์ล่า เอามันกลับมาเดี๋ยวนี้
- ยี่สิบเจ็ดเมตร

00:21:43.958 --> 00:21:45.708 align:center
- ฉันพยายามอยู่
- ยี่สิบเมตร

00:21:45.791 --> 00:21:48.750 align:center
จีพีเอสใช้งานได้
มันอยู่ห่างจากเราในระยะ 200 เมตร

00:21:48.833 --> 00:21:50.750 align:center
- มันกำลังดิ่งลง
- สิบสี่เมตร

00:21:51.250 --> 00:21:54.083 align:center
เคย์ล่า มันอยู่สูงขึ้นไปเจ็ดเมตร พยายามลงจอด

00:22:02.625 --> 00:22:04.000 align:center
โดรนตกแล้ว

00:22:05.958 --> 00:22:06.833 align:center
ได้ยินไหม

00:22:08.000 --> 00:22:09.000 align:center
เร่งเสียงหน่อย

00:22:16.833 --> 00:22:18.333 align:center
นั่นวัวกระทิง ให้ตายสิ

00:22:18.833 --> 00:22:21.125 align:center
มันมาดมโดรนและตะกุยพื้น

00:22:25.166 --> 00:22:27.416 align:center
เราต้องเอาโดรนนั่นคืนมาเดี๋ยวนี้

00:22:27.500 --> 00:22:28.500 align:center
ไม่

00:22:29.375 --> 00:22:31.875 align:center
เข้าไปโดยไม่มีแผนก็เท่ากับฆ่าตัวตาย

00:22:31.958 --> 00:22:33.750 align:center
และฉันไม่ได้หมายถึงรั้วไฟฟ้าด้วย

00:22:33.833 --> 00:22:36.666 align:center
ดยุคไม่ใช่ขุนนางอันดาลูเซียเอาแต่ใจธรรมดาๆ

00:22:36.750 --> 00:22:37.708 align:center
เขาเป็นอาชญากร

00:22:37.791 --> 00:22:41.916 align:center
งั้นบอกฉันมา เขาจะสงสัยใคร
ถ้าเจอโดรนติดกล้องในที่ดินเขา

00:22:42.000 --> 00:22:45.291 align:center
อ๋อ ผู้ชายคนนั้นที่ดูมีท่าที
สนใจในคอลเลกชันของเขา

00:22:45.375 --> 00:22:48.416 align:center
และมีกลุ่มโจรขโมยจอกละมั้ง

00:22:50.500 --> 00:22:53.458 align:center
ถ้ามันเกิดขึ้น ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือ
เขาจะแจ้งความจับเรา ดาเมียน

00:22:53.541 --> 00:22:54.375 align:center
เห็นภาพไหม

00:22:55.458 --> 00:22:57.458 align:center
เพราะอีกผลลัพธ์คือเขาจะฆ่าเรา

00:22:58.833 --> 00:22:59.833 align:center
ฉันไปเอง

00:23:02.583 --> 00:23:05.291 align:center
ใช้แท็บเล็ตระบุพิกัดนี่ ไม่นานก็หาเจอ

00:23:05.375 --> 00:23:07.625 align:center
ไม่ เคย์ล่า

00:23:07.708 --> 00:23:09.208 align:center
ถ้าเธอไป ฉันจะไปด้วย

00:23:10.041 --> 00:23:13.375 align:center
ความถี่ของโดรนสูงมาก
แต่ตัวรบกวนสัญญาณสกัดมันได้

00:23:13.458 --> 00:23:15.916 align:center
ดังนั้นจึงเป็นไปได้สูง
ที่หูฟังเราจะใช้งานไม่ได้เหมือนกัน

00:23:18.666 --> 00:23:20.250 align:center
พวกเธอจะตัวคนเดียว

00:23:28.000 --> 00:23:29.500 align:center
เราจะจับตาดูอยู่

00:23:29.583 --> 00:23:32.166 align:center
ถ้าเห็นอะไรผิดปกติ ฉันไม่อยากให้เสี่ยง

00:23:32.250 --> 00:23:33.833 align:center
กลับมาทันที

00:23:52.625 --> 00:23:53.625 align:center
ดูสิ

00:24:33.458 --> 00:24:35.750 align:center
ระวัง ช้าๆ

00:24:56.958 --> 00:25:01.583 align:center
รู้ไหมว่าทำไมฉันยอมให้เคย์ล่าไปเอาโดรนมา

00:25:01.666 --> 00:25:05.666 align:center
ทั้งที่เห็นกันชัดๆ ว่าเธอเป็นมันสมองของกลุ่ม

00:25:06.958 --> 00:25:09.625 align:center
เพราะถ้าฉันส่งนายกับเธอไป

00:25:09.708 --> 00:25:15.583 align:center
อาจลงเอยด้วยการปาหินใส่กันที่คนละฝั่งของรั้ว

00:25:15.666 --> 00:25:19.875 align:center
คำตอบที่ไร้มารยาท สีหน้ารังเกียจตั้งแต่มาถึง

00:25:19.958 --> 00:25:24.166 align:center
อะไรทำให้คิดว่าพวกเราที่เหลือจะใส่ใจ
ในเรื่องเฮงซวยของพวกเธอ

00:25:27.791 --> 00:25:29.750 align:center
พวกเธอแหกกฎเกม

00:25:30.250 --> 00:25:33.541 align:center
พูดตามตรง บรูซกับเคย์ล่าก็เหมือนกัน

00:25:33.625 --> 00:25:36.125 align:center
ไม่ พวกเขารู้วิธีมีความสุข

00:25:38.041 --> 00:25:42.958 align:center
เพราะงั้นฉันจะถามคำถามสองข้อ
และต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้

00:25:46.083 --> 00:25:47.708 align:center
อยากอยู่ในกลุ่มต่อไปไหม

00:25:47.791 --> 00:25:49.166 align:center
ค่ะ

00:25:49.250 --> 00:25:50.750 align:center
ครับ

00:25:50.833 --> 00:25:52.750 align:center
ฉันจะถามคำถามข้อที่สอง

00:25:52.833 --> 00:25:56.916 align:center
ถ้าฉันต้องส่งพวกเธอไปเป็นสายลับ
ไม่รู้สิ บนรถไฟ

00:25:57.000 --> 00:25:58.875 align:center
อย่างเช่น โอเรียนท์เอกซ์เพรส

00:25:58.958 --> 00:26:01.875 align:center
และพวกเธอต้องไปในฐานะคู่รัก

00:26:01.958 --> 00:26:05.291 align:center
ที่ต้องนอนร่วมเตียงกันหนึ่งคืน

00:26:06.125 --> 00:26:07.625 align:center
จะทำได้ไหม

00:26:10.875 --> 00:26:11.916 align:center
ได้ครับ

00:26:15.916 --> 00:26:16.916 align:center
ไม่ได้ค่ะ

00:26:20.833 --> 00:26:26.541 align:center
ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นได้กับคนอายุ 25

00:26:26.625 --> 00:26:28.458 align:center
ที่มีเงินสี่ล้านยูโร

00:26:28.958 --> 00:26:31.791 align:center
ดูดี สุขภาพดี มีเรี่ยวแรง

00:26:33.000 --> 00:26:36.083 align:center
และผลาญมันไปหมด
โดยที่มีทุกอย่างในครอบครอง

00:26:46.708 --> 00:26:48.708 align:center
- อยู่นั่นไง
- จริงด้วย

00:26:54.000 --> 00:26:55.000 align:center
บรูซ

00:26:55.708 --> 00:26:58.791 align:center
พิงฉันไว้ เธอเพิ่งข้อเท้าแพลงและกำลังเจ็บ

00:26:58.875 --> 00:26:59.916 align:center
เก็บมันไป

00:27:20.583 --> 00:27:22.375 align:center
นี่เป็นที่ดินส่วนบุคคล

00:27:22.458 --> 00:27:25.000 align:center
ครับ โทษที เราอยากเห็นวัวกระทิง

00:27:25.083 --> 00:27:27.333 align:center
แฟนผมล้มจนข้อเท้าแพลงน่ะ

00:27:35.875 --> 00:27:37.958 align:center
จะไปไหนก็ระวังที่ทาง

00:27:38.041 --> 00:27:39.416 align:center
และวิธีไปด้วย

00:27:40.000 --> 00:27:43.833 align:center
มีป้ายเตือนอยู่เต็มไปหมดว่าที่นี่เป็นพื้นที่อันตราย

00:27:43.916 --> 00:27:45.541 align:center
ถ้าเราเห็นอะไรเคลื่อนไหว

00:27:46.333 --> 00:27:48.375 align:center
เราจะยิงเพราะคิดว่าเป็นกระต่าย

00:27:53.750 --> 00:27:55.083 align:center
อยากดูวัวกระทิงหรือไง

00:27:55.166 --> 00:27:57.708 align:center
ค่ะ ถ่ายรูปพวกมันในถิ่นที่อยู่น่ะ

00:27:59.625 --> 00:28:01.208 align:center
งั้นก็ไปดูวัวกระทิงกัน

00:28:01.791 --> 00:28:03.291 align:center
ฉันให้ฟางพวกมันทุกวัน

00:28:27.958 --> 00:28:30.000 align:center
เอากล้องมาถ่ายรูปสิ

00:28:31.708 --> 00:28:33.291 align:center
ไม่รู้สึกแบบนั้นแล้วสินะ

00:28:40.833 --> 00:28:44.958 align:center
มาสิ นั่งบนขอนไม้นั่น ฉันจะดูข้อเท้าให้

00:28:45.458 --> 00:28:47.375 align:center
ฉันเคยเห็นข้อเท้าแพลงบ่อยๆ ตอนล่าสัตว์

00:28:49.416 --> 00:28:50.416 align:center
นั่งลง

00:28:52.166 --> 00:28:53.416 align:center
ไหนดูซิ

00:28:55.500 --> 00:28:57.333 align:center
มาดูข้อเท้ากัน

00:29:10.208 --> 00:29:11.541 align:center
- เจ็บไหม
- ค่ะ

00:29:12.291 --> 00:29:13.541 align:center
นิดหน่อยค่ะ ใช่

00:29:14.791 --> 00:29:15.750 align:center
นิดหน่อยแค่ไหน

00:29:16.916 --> 00:29:19.125 align:center
ส่วนใหญ่ก็ตอนที่ลงน้ำหนัก

00:29:22.083 --> 00:29:23.500 align:center
นี่มัน…

00:29:24.333 --> 00:29:25.666 align:center
ดูไม่ดีเลย

00:29:29.916 --> 00:29:31.791 align:center
อาการหนักน่าดู

00:29:34.500 --> 00:29:35.458 align:center
ฟังนะ

00:29:36.041 --> 00:29:37.541 align:center
ฉันจะทานี่ให้

00:29:41.583 --> 00:29:43.208 align:center
ฉันทำแบบนี้กับพวกหมา

00:29:43.791 --> 00:29:45.250 align:center
ตัวเมีย

00:29:55.166 --> 00:29:56.375 align:center
เวลาพวกมันเจ็บตัวแบบนี้

00:29:58.166 --> 00:29:59.833 align:center
เพื่อลดอาการบวม

00:30:08.208 --> 00:30:10.541 align:center
ยกมือถือขึ้นมาสิ พวก

00:30:12.291 --> 00:30:13.750 align:center
พยายามหาสัญญาณเข้า

00:30:14.916 --> 00:30:16.083 align:center
โทรสิ

00:30:16.833 --> 00:30:18.125 align:center
โทรเลย

00:30:18.708 --> 00:30:20.291 align:center
โทรสิวะ ให้ตายสิ

00:30:26.041 --> 00:30:27.416 align:center
ไม่มีสัญญาณ

00:30:28.583 --> 00:30:30.583 align:center
ทั้งเขตนี้ไม่มีสัญญาณหรอก

00:30:34.125 --> 00:30:35.916 align:center
ไปจุดปฐมพยาบาลกันเถอะ

00:30:36.000 --> 00:30:38.083 align:center
ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

00:30:38.166 --> 00:30:40.166 align:center
- ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว
- เป็นสิๆ ลุกขึ้น

00:30:40.250 --> 00:30:42.916 align:center
ไม่ต้องห่วงครับ ผมดูแลเธอเองได้

00:30:43.000 --> 00:30:43.875 align:center
- จริงๆ
- ขอบคุณ

00:30:43.958 --> 00:30:46.458 align:center
ต่อให้ต้องแบกเธอขึ้นไหล่ ผมก็จะพาเธอไปเอง

00:30:46.958 --> 00:30:48.041 align:center
ไม่ พวก

00:30:50.208 --> 00:30:51.750 align:center
นายจะพาเธอไปยังไง

00:30:58.083 --> 00:31:00.250 align:center
กระโดดข้ามรั้วไฟฟ้า

00:31:00.750 --> 00:31:01.916 align:center
แล้วก็กำแพงน่ะเหรอ

00:31:03.791 --> 00:31:05.250 align:center
ใจเย็นไว้

00:31:06.875 --> 00:31:08.041 align:center
ขึ้นรถ

00:31:09.250 --> 00:31:10.250 align:center
ขึ้นรถ

00:31:15.083 --> 00:31:17.083 align:center
นายไปขึ้นข้างหลังกับพวกหมา

00:31:20.583 --> 00:31:23.166 align:center
ไม่ขึ้นอยู่แล้ว เคย์ล่า ออกมา

00:31:23.250 --> 00:31:24.250 align:center
เปิดประตู

00:31:24.833 --> 00:31:26.666 align:center
เปิดประตูสิ

00:31:26.750 --> 00:31:28.666 align:center
- นายต้องใช้กุญแจ
- เปิดประตู

00:31:30.208 --> 00:31:31.625 align:center
ได้โปรด

00:31:32.416 --> 00:31:34.458 align:center
- เปิดประตู
- บรูซ

00:31:35.458 --> 00:31:36.875 align:center
ได้โปรด หยุดเถอะ

00:31:36.958 --> 00:31:37.875 align:center
บรูซ

00:31:45.916 --> 00:31:46.916 align:center
มันเปิดไม่ออก

00:31:47.666 --> 00:31:50.125 align:center
ฉันช่วยพวกแก แต่แกกลับโกรธฉันเหรอ

00:31:50.625 --> 00:31:53.375 align:center
เดินไป ไอ้สารเลว เริ่มเดินได้แล้ว

00:31:54.250 --> 00:31:55.250 align:center
ไป

00:31:56.625 --> 00:31:58.083 align:center
หันไป

00:31:59.750 --> 00:32:00.583 align:center
บรูซ

00:32:01.166 --> 00:32:02.833 align:center
หันหลังไป ให้ตายสิ

00:32:15.416 --> 00:32:17.208 align:center
บอกฉันมาว่าแกมาที่นี่ทำไม ไอ้หนู

00:32:17.291 --> 00:32:19.750 align:center
ฉันพาพวกแกไปจุดปฐมพยาบาลได้ไม่ยากเลย

00:32:21.333 --> 00:32:22.750 align:center
ฉันจะหยุดตรงนี้

00:32:22.833 --> 00:32:24.208 align:center
เดินต่อไป

00:32:25.166 --> 00:32:26.750 align:center
ฉันบอกให้เดินต่อไปไง

00:32:27.250 --> 00:32:28.500 align:center
ได้

00:32:29.000 --> 00:32:31.583 align:center
เราแอบเข้ามา พอใจหรือยัง

00:32:31.666 --> 00:32:33.708 align:center
เราจะไป เราไม่ได้ก่อเรื่อง
และจะไม่เอาความ

00:32:35.666 --> 00:32:37.625 align:center
- ฉันจะไปพาเธอมา
- หยุดอยู่ตรงนั้น ให้ตายสิ

00:32:38.583 --> 00:32:40.666 align:center
ก้าวเดินอีกก้าว แกตายโหงแน่

00:32:41.250 --> 00:32:42.583 align:center
งั้นก็เล็งให้ดีแล้วกัน

00:32:43.541 --> 00:32:46.125 align:center
เพราะถ้าพลาด ฉันจะปาหินใส่หัวแก

00:32:46.208 --> 00:32:47.208 align:center
อ๋อเหรอ

00:32:59.833 --> 00:33:01.333 align:center
นัดต่อไปเข้าที่หัว

00:33:03.208 --> 00:33:06.083 align:center
พวกแกมาที่นี่ทำไม

00:33:07.416 --> 00:33:09.833 align:center
หาช่องระบายอากาศเข้าห้องนิรภัยของดยุค

00:33:31.625 --> 00:33:34.000 align:center
อย่าขยับ ไม่งั้นฉันยิง

00:33:51.541 --> 00:33:53.416 align:center
เคย์ล่า เราต้องพาหมอนี่ไป

00:33:53.500 --> 00:33:55.541 align:center
เขาเพิ่งยิงนายนะ ไปกันเถอะ

00:33:55.625 --> 00:33:56.708 align:center
เราต้องพาตัวเขาไป

00:33:56.791 --> 00:33:58.583 align:center
ข้อแรก ถ้าเขาตาย ฉันจะเป็นฆาตกร

00:33:58.666 --> 00:34:01.875 align:center
ข้อสอง ถ้าเขาไม่ตาย
เขารู้ว่าเรามาทำอะไรที่นี่

00:34:01.958 --> 00:34:04.208 align:center
- เขารู้ได้ยังไง
- ฉันบอกเขา

00:34:05.916 --> 00:34:06.916 align:center
ไปกันเถอะ

00:34:15.833 --> 00:34:17.375 align:center
เราจะไปจากที่นี่ได้ยังไง

00:34:17.875 --> 00:34:19.041 align:center
ลากเขาออกไป

00:34:19.125 --> 00:34:21.625 align:center
เราจะพาเขาข้ามรั้วสามเมตรได้ยังไง

00:36:02.166 --> 00:36:03.625 align:center
เขาฮัมเพลงเหรอ

00:36:05.541 --> 00:36:07.416 align:center
หรืออยากบอกความลับกับเรา

00:36:21.250 --> 00:36:22.583 align:center
ดูว่าเขามีโทรศัพท์ไหม

00:36:34.041 --> 00:36:35.750 align:center
ดูเหมือนพวกนั้นจะยังไม่รู้ว่าเขาหายไป

00:36:35.833 --> 00:36:39.416 align:center
ฉันไม่เห็นข้อความหรือสายเรียกเข้าเลย

00:36:40.250 --> 00:36:42.750 align:center
เรามีเวลาไม่กี่ชั่วโมงก่อนพระอาทิตย์ขึ้น

00:36:42.833 --> 00:36:46.916 align:center
เราต้องปล่อยตัวไอ้สารเลวนี่
และหายตัวไปจากเซบียา

00:36:47.000 --> 00:36:49.208 align:center
รู้ไหมว่ามันแปลว่าอะไร

00:36:52.458 --> 00:36:54.541 align:center
เราเหลือแค่โอกาสสุดท้าย

00:36:55.250 --> 00:36:57.583 align:center
โอกาสสุดท้ายในการทำอะไร

00:37:01.583 --> 00:37:04.375 align:center
ปล้นคอลเลกชันนี่คืนนี้

00:39:36.416 --> 00:39:38.333 align:center
คำบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง