(พี่น้องใต้เงาอาชญากรรม)
(โทรกลับหน่อย มาคุยกันเถอะ โทรมาที ได้โปรด)
(ให้ฉันอธิบายก่อน รับสายหน่อย)
นายมาทำไม
คิงให้ฉันมา
ตอนนี้เขาออกไปไหนไม่ได้ เขาอยู่บ้าน
เขาโอเคไหม
กระวนกระวาย แต่ก็โอเค
เขาบอกที่ส่งของมาแล้ว มาเถอะ
เดี๋ยว ที่ไหน
ไม่รู้สิ บ้านแฟนเก่าเขามั้ง
ปลอดภัยไหม
ฉันเชื่อใจเขา
งั้นฉันกลับบ้านเลยนะ
ได้ เดี๋ยวฉันเอาของไปให้ทีหลัง
กระเป๋าเดินทางล่ะ
มันอยู่ไหน
คีเลียนเอาไปแล้ว
เอาไปไหน
ไม่รู้สิ นึกว่านายรู้ซะอีก
เดี๋ยวนะ คีเลียนเอากระเป๋าไปเหรอ
เขาไปไหนวะ
ไปหาแฟนเก่านายหรืออะไรสักอย่าง
ไปหาแฟนเก่าฉัน…
เรื่องบ้าอะไรอีกวะเนี่ย
(สายเรียกเข้า คิง)
(รับโทรศัพท์แล้วเอาของขวัญฉันมาเดี๋ยวนี้)
เรายังถอยได้นะ
เราจะไม่ถอย
มันจะวุ่นวายแน่
เราไม่มีทางเลือก
โอเค ไปได้แล้ว
พวกมันรู้ดีว่าไม่ควรพกอาวุธมา
ในกระเป๋าไม่ใช่เงินน้อยๆ นะ
จริง
นี่ใคร
เขามาเรียนรู้งาน
ไอ้ตุ๊ดเอ๊ย
ดอกเบี้ย 300 เปอร์เซ็นต์ ตกลงไหม
ลาเฟลอร์เล่นงานฉัน ส่วนมีลอร์จ่ายคืนให้
ทำไมวะ
ข้อตกลงเป็นอย่างนั้น
ไม่ใช่ข้อตกลงฉัน
- งั้นเราก็มีปัญหาแล้ว - เรามีปัญหากันอยู่แล้ว
พูดตามตรงนะ แกไม่ควรลองดีว่ะ
ลาเฟลอร์จะจ่าย มีลอร์พูดแบบนั้น
หุบปากไปเลย
ฉันอยากให้พวกมันตาย พวก
นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ
เราตกลงกันแล้ว
มันจบแล้ว
คิงส์ลีย์ ลาเฟลอร์ไม่ใช่ปัญหาของแกอีกต่อไป
ตอนนี้มีลอร์คุมแล้ว
ว่าไง
เอาไม่เอา
เอา
ขอโทษนะ ลูกพี่
ฉันต้องไปทำให้ฌอง-โคลดใจเย็นลง
ขอบใจมาก คิง
ใช่
ฌอง-โคลด ได้ยินไหม เด็กฝึกงานนายมาที่นี่
ไม่ล่ะ
ฉันรู้ แต่เขายืนกราน
หมอนี่เอาโน้ตจากครูประจำชั้นมา มันทำฉันโมโหว่ะ
มาทำให้ฉันหงุดหงิดถึงที่ทำงานทำไม
ฉันจัดการปัญหาของเราเรียบร้อยแล้ว
ฉันจะได้สินค้าเร็วๆ นี้ ทุกอย่างพร้อมแล้ว นายจะเอาไหม
ฉันว่านายไม่เข้าใจปัญหาฉัน
เชอร์คานก็แค่หิวแสง
มันพูดไปเรื่อยก็จริง แต่ก็เป็นหน้าที่ของฉัน
ที่ต้องจัดการเรื่องบ้าๆ พวกนั้น ฉันเลยไปหามัน
โอเค
แล้วไง
เชอร์คานไม่ควรยุ่งกับพี่นาย นั่นข้ออ้างนายเหรอ
คลิปหมอนั่นอยู่เต็มโซเชียล นายเลยจ่ายเงินให้มัน
นายมันตัวป่วน ลาเฟลอร์
- เลิกคิดว่าฉันโง่ได้แล้ว - ฉันต้องทำยังไงเราถึงจะทำงานต่อได้
"ทำงานต่อ…"
ลืมมันไปซะ การฝึกงานจบแล้ว
นายจะปฏิเสธเงิน 200,000 ยูโรเหรอ
ฉันปฏิเสธการติดตะราง 20 ปีต่างหาก
กับคนอย่างนายหรือพี่นาย มักจบไม่สวยเสมอ
ถ้าฉันเสนอให้สองเท่าล่ะ
หยุดเถอะ น่าสมเพชว่ะ
ฉันตกลงกับพวกเวเนซุเอลาไว้แล้ว
อีกสองวันพวกเขาจะส่งของมา ฉันยกเลิกไม่ได้
นายกำลังทำให้ฉันซวยหนัก
หรือกำลังช่วยนายอยู่
ไม่ ฉันจะติดแหง็กกับของ 80 กิโล
หายนะชัดๆ
นายจะหาทางออกได้
ไอ้เวรตะไลนั่น
เฮ้ย ดีดีเย ทำอะไรน่ะ
ไม่เห็นเหรอว่าฉันใช้อยู่
ใช้ที่ไหน นายโดนบ๊วบอยู่ต่างหาก
ฉันต้องใช้มันขนตู้เอฟ 23
ไสหัวไปให้พ้นเลย
รอให้เสร็จก่อนสิวะ ไอ้เบื๊อก
ส้นตีนเอ๊ย
ยังอยู่อีกเหรอ
ฉันไม่มีทางเลือก
คนพวกนี้ไม่ยอมถอยหรอก
สำหรับพวกมัน เชือดนายกับครอบครัวทิ้งยังถูกกว่า
นายอยากกินรวบทุกคนใช่ไหม ปลาใหญ่กินปลาเล็ก
ตอนนี้นายเป็นปลาเล็กว่ะ
ฉันไว้ใจนายหมดใจนะ
ปลื้มจังว่ะ ไม่น่าเลย
นายทำไม่ได้หรอก ปล่อยฉันไป
ว่าไง
เรียบร้อยหรือยัง
เรียบร้อย
ต้องงี้สิวะ
มันเกี่ยวกับที่แอนนาเบลกลับมาไหม
เกี่ยว
อธิบายหน่อยได้ไหม
- ทำไมเขาถึงโมโห - คีเลียน
ฉันไม่รู้ว่านายเอากระเป๋าไปทำอะไร แต่มันแย่มาก
กระเป๋าอะไร
ไม่มีอะไรเหรอ กลับบ้านมาชิลๆ
มือเปล่าเลยเนี่ยนะ
ฉันโทรหานาย 15 ครั้ง คีเลียน
- เงินฉันอยู่ไหน - ไม่มี
นายควรตรงกลับมาบ้านเลย เงินฉันอยู่ไหนวะ
เขาพูดเรื่องอะไร
ฉันคืนให้เชอร์คานแล้ว
อะไรนะ นายพูดเรื่องอะไร
ฉันจ่ายคืนเขาไปแล้ว เขาจะได้ไม่ยุ่งกับนาย
ไม่มีทาง
- จริงเหรอพวก - เลิกล้อฉันเล่นได้แล้ว
คิง เขาจะฆ่านาย
หรือไม่ก็ถึงขั้นตามล่าเรา
นายทำพัง เราไม่มีทางเลือก
ฉันไม่เชื่อหรอก เอาเงินคืนมาน่า ฉันจะบ้าตายว่ะ
นายทำได้ยังไง
เจ้าอ้วนรู้จักคนบางคน พอได้ยินชื่อเรา เชอร์คานก็สนใจทันที
เราเป็นหนี้ท่วมหัวนะเว้ย
นายอยากเอาเงินฉันไปทำอะไร
นายอยากซื้ออะไร
โง่หรือเปล่าวะ เอาเงินคืนมา ไม่งั้นฉันจะยิงหัวนายกระจุยแน่
บอกแล้วไงว่าฉันไม่มี ลืมมันไปซะ ไม่มีเงินแล้ว
- คิง หยุดนะ - หลบไป อย่ายุ่ง
คิคิพูดถูก
ไม่อยากเชื่อเลยว่ะ
ฉันไม่เชื่อนายหรอก ไอ้น้อง
ฉันทำทั้งหมดนั่นไปเพื่ออะไร
ฉันไม่ได้เป็นคนส่งเธอไป
เธอโชคดีที่รอดมาได้
ไปหาป้าเรจีนแล้วบอกน้องๆ สิว่า พวกเขาจะไม่ได้กลับบ้าน
พวกเขาจะต้องอยู่กับพวกโรคจิตนั่น ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน
ไปบอกแทนฉันหน่อย
- ฉันไม่มีทางเลือก - ไม่มีใครขอให้นายช่วยเว้ย นายมันอวดดี
คิง ถอยไป
นายมันไอ้ขี้เก๊ก คิดว่าตัวเองอัจฉริยะ
นายจะต้องชดใช้ อย่างสาสมเลยละ
ให้ตายสิ นับถือเลยน้องเอ๋ย
(ส่งอาหารเม็ดวันที่ 19 เวลา 4.00 น.)
(ของจะมาวันที่ 19 เวลา 04:00 น. ที่หาดบอนเนวิลล์)
นายเข้ามาได้ไง
มีห้องส่วนตัวด้วยเหรอ
แจ่มเลย
ปรนเปรอตัวเองสินะ
ที่นี่กลิ่นเงินโชยเลยว่ะ
แท็บเล็ตนั่นเป็นของฉันแล้ว
- มันเป็นของโรงเรียน - ฉันไม่สนเว้ย
แต่ปัญหาคือ… มันจะมีค่าสักเท่าไร แทบจะเป็นศูนย์
เราไม่เฉียดเป้าหมายเลย เพราะงั้นส่งของมีค่าทั้งหมดของนายมา
รองเท้าผ้าใบก็ไม่เว้น มันเป็นของฉันแล้ว
โมโหเหรอ
มีปัญหาเหรอ แอบซุกเงินเอาไว้ใช่ไหม
ฉันไม่ได้ซุก
มาดูกันว่าไอ้ขี้ประจบทำอะไรบ้าง
นอกจากชักว่าว
หยุดนะ นายเข้ามาที่นี่ไม่ได้
ฉันจะโดนไล่ออก ฉันมีปัญหามากพอแล้ว
จริงสิ ได้ยินว่านายโดดเรียน
โดดไปทำอะไรล่ะ คีเลียน
ไปเที่ยวกับไอ้เพื่อนอ้วนของนายเหรอ มันเปิดซิงนายหรือยัง
เดี๋ยวนะ
เจ้าอ้วนเหรอ
มันเป็นคนจัดแจงทุกอย่างเหรอ
มันเอาเงินไปคืนเหรอ
มันขโมยเงินจากนายเหรอ ไม่จริงน่า
มันทำงานให้เชอร์คาน ไม่อยากจะเชื่อเลย
แม่งเอ๊ย
พวกนายทำงานให้ไอ้เวรนั่นใช่ไหม
มันจ่ายให้นายเอาเงินไปให้มันเท่าไร ให้ลูกอมเหรอ
- ลูกอมอยู่ไหน - พอได้แล้ว ฉันทำเอง
เจ้าอ้วนแค่ให้เบอร์ฉันมา
ฉันบอกแล้วไง พวก เลิกตอแหลสักที
ไม่อยากเหรอ
ถอยไป
อย่าได้ขยับตัวเชียว
- ในเตียงฉันไม่มีอะไร - ไม่ต้องมาจับ พวก
- ไม่มีอะไร - หยุด…
ฉันเอาจริงนะเว้ย
คิคิ นี่อะไร
ไม่ใช่ของฉัน
ของเจ้าอ้วนเหรอ
ไม่ใช่ ของลิลี่ ฉันต้องเอาไปซ่อม
อ๋อ ลิลี่ ยัยหนูผู้ดีเบเก้น่ะเหรอ
ทำไมมันถึงอยู่ใต้เตียง
ปลดล็อก
ไม่เอา มันไม่ดี
- ปลดล็อก ไม่งั้นฉันจะอัดนาย - เลิกทำอะไรบ้าๆ น่า
ฉันจะหักนิ้วนายทีละนิ้ว จนกว่านายจะบอกรหัสฉัน
หนึ่ง
สอง
สาม
บ้าเอ๊ย
มันต้องมีค่ามากแน่ๆ
ฉันจะเก็บมันไว้
หยุดนะ เอาคืนมา
คิดจะทำอะไรวะ
บ้าเอ๊ย
ขอโทษด้วย ผมจะเบาเสียง
เปิดประตู ลาเฟลอร์
เกิดอะไรขึ้น
- ใครน่ะ - พี่ชายผม
เขามาทำอะไรที่นี่ เขาเข้ามาได้ยังไง
ผมไม่รู้
ผมแค่เอาของสำคัญมาให้เขา
นี่เป็นข้อห้ามเด็ดขาด คีเลียนก็รู้ดี
ฉันจะรายงาน
เขาไม่ได้บอกว่าจะมา ผมกำลังนอนอยู่
อะไรก็แล้วแต่
ออกไปด้วยครับ
ให้ตายสิ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
สาบานเลยว่าฉันจะทุบมือถือนี่ซะ
พี่ทำอะไรน่ะ
เห็นนี่ไหม
ของคีเลียน
ไอ้โรคจิตนั่นมีมือถือสองเครื่อง ทั้งที่เราหิวโซ
เหลือจะเชื่อว่ะ
อ๋อ
รหัสจะเป็นอะไรได้ พอคิดออกไหม
เชอร์คานให้เขามาแน่ๆ
เชอร์คานเหรอ
หมอนี่ต้องทำงานให้เชอร์คานแน่ๆ
หรือไม่เชอร์คานก็คุมเขาไว้ ไม่รู้สิ
เราไม่น่าปล่อยให้เขา ไปยุ่งกับคนอย่างเจ้าอ้วนเลย
เดี๋ยวนะ เจ้าอ้วนทำงานให้เชอร์คานด้วยเหรอ
ฉันไม่รู้
ฉันคิดออกแล้ว
คาน มีเด็กอยากคุยกับนาย
- ใคร - เขาไม่ยอมบอก
- เขามีอาวุธไหม - ไม่มี
ลาเฟลอร์
พี่นายขโมยของฉันไป แต่นายยังกล้ามาที่นี่
ต้องการอะไร
ฉันอยากทำงานให้นายด้วย
"ด้วย" เหรอ
- ใช่ - นายรู้จักใครที่ทำงานให้ฉัน
อย่างที่เห็น ตอนนี้ฉันไม่จ้างใคร
ไม่ ไม่ใช่ที่นี่
ที่ไหน
- นายก็รู้ - ฉันไม่มีธุรกิจอื่น
ถ้าเปิดบาร์เพิ่ม ฉันจะคิดถึงนายแล้วกัน
ฉันหมายถึงบนถนน
บนถนนเหรอ
อยากกวาดทางเท้าให้ฉันหรือไง อยากเป็นอีหนูให้ฉันเหรอ
ฉันไม่จ้างคนตระกูลลาเฟลอร์ ไปถามมีลอร์ไป
มีลอร์เหรอ
พี่นายกับมีลอร์สนิทกันใช่ไหม เจ้าอ้วนแล้วก็พวกย่านดิลลงด้วย
พวกมันคิดว่าช่วยชีวิตพี่นายไว้ได้ แต่สำหรับฉัน เปล่าเลย
อยากทำงานให้ฉันเหรอ นี่
ไปที่ดิลลง
ฆ่าพี่นายให้ฉัน แล้วฉันสาบานว่า นายจะได้เป็นมือขวาฉันทันที
ไปได้แล้ว
กดตรงนี้
- ตรงนี้เหรอ - ใช่
แรงๆ
หมอนั่นหยามฉันแบบนี้ไม่ได้ พวก
พี่กินยาแก้ปวดหรือยัง
ไม่ได้กิน
โนแลน เธอเป็นคนต่อไป
- เราจะกลับบ้านกันไหม - ฉันจะบ้าอยู่แล้ว พวก
หมอนั่นไม่มาเยี่ยมพวกนายที่นี่ด้วยซ้ำ ไม่เลย เขาแค่ขโมยเงินพวกนาย
ช่างหัวไอ้เวรนั่น
พี่ไหวไหม
ไม่ไหว ฉันจะกินยาแก้ปวดละ
เรื่องบ้าๆ พวกนี้ทำฉันประสาทกิน
ธาอีส ในนั้นมียาแก้ปวดไหม
มี รอแป๊บ
ธาอีส เธออยู่ในนี้ด้วยเหรอ
ใช่ ใกล้เสร็จแล้ว
ลุงมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
ก็เตรียมตัวไง
- เรามีห้องน้ำห้องเดียว - ใส่กางเกงในซะ
นี่มันอะไร
อะไรกัน ออกมาจากตรงนั้นเลย
โนแลน มาทิส มานี่
ลุงวิลลี่ชอบแก้ผ้าให้พวกนายดูบ่อยๆ ไหม
เขาเข้ามาตอนที่พวกนายอาบน้ำไหม
- ไม่นะ - ไม่
เขาทำแบบนั้นกับธาอีส
ไปเก็บของ เราจะไปจากที่นี่
- คิง - หุบปาก
- นายต้องใจเย็นๆ - หุบปากซะ
มาเถอะ เร็วกว่านี้
- เกิดอะไรขึ้น - เร็วๆ
ผมจะพาพวกเขากลับบ้าน
- บ้าไปแล้วเหรอ - ไปกัน
ผัวป้าเป็นไอ้วิตถาร
ไร้สาระน่า เธอเห็นแต่ความชั่วร้าย
อ๋อเหรอ ป้าจะบอกผมว่า เด็กมันขอเหรอ งั้นใช่ไหม
- ไปจากที่นี่กัน เร็ว - ไม่นะ
เธอไม่มีสิทธิ์พาพวกเขาไป
วิลลี่
เรียกตำรวจ
เอาเลย ตามสบาย
แต่ถ้าป้าแจ้งตำรวจ แจ้งผู้พิพากษาห่านั่น
แจ้งนักสังคมสงเคราะห์หรือใครก็ตาม ผมไม่สนหรอก
ผมจะกลับมาที่นี่ แล้วเผาป้ากับบ้านป้าให้เป็นจุณ
เก็ตไหม
มาทิสต้องไปซีทีสแกนวันจันทร์
งั้นเธอก็จ่ายเองแล้วกัน
มาเถอะ เดินต่อไป
นายจะซีทีสแกนไปทำไม
บางทีฉันก็เวียนหัว โดยเฉพาะตอนกลางคืน
- เวียนหัวเหรอ - ใช่
ซีทีสแกนคืออะไรเหรอ
นี่
มือถือใหม่ฉันเหรอ ขอบใจ
โทรหามาร์โกสิ คีล
ไม่ ทำไมพวกนายไม่เข้าใจ
เราจะไม่ไปไหน
ถ้าพวกเขาไม่มาล่ะ
ทำไมจะไม่มา
จะได้เก็บเงินของเด็กที่พวกเขาไม่เห็นหัวไว้ไง
- เด็กนั่นคือฉันเหรอ - นายว่าไงนะ
- เด็กนั่นเลี้ยงนายหรือเปล่า - เราทำงานหนัก นายแค่จ่าย
หุบปากไปเลย ลูโด
นายทำงานหนักเพื่อยาที่เรากำลังจะได้ไหม
นายหาตู้คอนเทนเนอร์ส่งของหรือเปล่า
รู้ไหมว่านายจะได้เงินเท่าไร
ไม่เลย เขาจะไม่ได้อะไรเลย
ไม่เป็นไรน่า ไม่เห็นต้องโกรธเลย
ฉันก็แค่พูดไปงั้น
ฉันอยู่ข้างนายนะ
เอาของไปไว้ที่กบดานในเคหะ เราต้องหาเงินให้ได้ทันที
โอเค
แล้วก็…
อย่าถือสาพี่ฉันเลยนะ
เขาโง่ แต่เขาก็หวังดีแหละ
อย่าเรียกฉันว่าเด็กอีก
(ฉันเตือนนายแล้ว มันจบแล้ว ลืมฉันไปได้เลย)
โดรโก หุบปาก
มีใครอยู่ไหม
โดรโก เงียบ
ขอโทษครับ ผมคิดว่าเราหลงทาง
- พวกคุณมาจากไหน - จากในป่า
เดินข้ามทุ่งไปทางนั้น
เดินไปตามทาง มีทางที่ทำรอยไว้
ขอโทษนะคะ คุณพอจะมีน้ำบ้างไหม
ไม่มี
- มีปัญหาอะไรหรือเปล่า - ไม่มี
เราไม่ได้ตั้งใจจะรบกวน ลาก่อนครับ
พาสปอร์ต
บอกให้เอาพาสปอร์ตมา
มาร์แซย์
ที่นั่นมีคนทำงานให้ฉันเยอะ
ได้โปรดค่ะ เราแค่อยากกลับบ้าน
ไสหัวไป
เราจะเอาของพวกนี้ไปท่าเรือเมื่อไหร่
อีกสามวัน
ไม่ใช่ประเด็น ไม่ได้บอกว่าไม่
คีเลียน นายไปไหนมา
อยู่ในป่ากับลิลี่
- ขออาบน้ำแป๊บนึงได้ไหม - ฉันไม่รอไอ้คุณหนูอย่างนายหรอกว่ะ
น้องๆ อยู่ไหน โรงเรียนเหรอ
เราคิดว่าพวกเขาอยู่บ้านเรจีนไม่ได้ นายเห็นด้วยไหม
- แน่นอน - เราไม่ต้องการความเห็นเขาอยู่แล้ว
เราต้องจัดการเอง มันจะยาก
เรามีปัญหาเรื่องเงิน
เราต้องจ่ายค่าซีทีสแกนของมาทิส ประกันเราไม่ครอบคลุมเขา
นายจะจ่ายใช่ไหม
นายต้องมีแผนแน่ ไม่งั้นคงไม่ทำแผนฉันพัง
เราเคยมีเงินสี่แสนยูโรอยู่ในมือ
เพื่อที่จะได้มีชีวิตดีๆ
นายจะเสนอว่ายังไง คีเลียน
เงินนั่นอยู่ในมือคุณหนูของนาย แต่นายเอาไปให้ไอ้เวรนั่น
นายอยากถูกฆ่าตายมากกว่างั้นสินะ
เออสิวะ
นายทำเรื่องนั้นลับหลังเรา นั่นแหละที่แย่ นายทำงั้นไม่ได้
มองฉันทำไม นายก็รู้ว่าฉันไม่เห็นด้วยกับพวกเขา
เอาละๆ พอได้แล้ว
คีเลียนหวังดี
เพราะงั้นหยุดสักที
แต่เราทุกคนต้องช่วยกัน
คีเลียน ไปรับเด็กๆ ที่โรงเรียน
บอกพวกเขาด้วยว่าปีนี้อดไปทัศนศึกษา
อดทำกิจกรรม อดใส่ชุดแฟนซี อดเล่นเกมและการ์ดโปเกมอนด้วย
ไม่งั้นก็ต้องอดข้าว
นายต้องช่วยเรานะ พวก
ฉันไม่เคยบอกว่าจะไม่ช่วย
งั้นก็ขยับตัวสักที
พี่มารับเราเหรอ
ใช่
แต่ปกติพี่ไม่มานี่
รู้ แต่วันนี้ฉันมา
- ผิดหวังเหรอ - เปล่านะ ดีออก
- เป็นไงบ้าง - สบายดี
เราจะกลับบ้านไหม
กลับ จะมีคนมารับเรา
เอาละ ฉันจะไม่บอกผู้พิพากษา และจะพาเด็กๆ กลับบ้าน
พวกเธอทุกข์มาพอแล้ว
ไม่ ผมต้องพาพวกเขากลับบ้าน ขอโทษนะครับ ป้า
คีเลียน มีเหตุผลหน่อย อย่าเป็นหมือนคิงส์ลีย์
เด็กๆ ไปกันเถอะ รถ…
- ไปซะ เรจีน - ปล่อย
ลืมไปซะเถอะ พวกเขาจะไม่กลับไปบ้านป้าอีกแล้ว
- เธอจะทำอะไร - เชื่อผมเถอะ ป้าไม่อยากรู้หรอก
มาริลินผู้น่าสงสาร
พวกเธอเป็นอันธพาลจริงๆ
ฟังนะ พวกเธอสองคนจะไปกับเขา
มาเถอะ มาทิส ขึ้นมา
เอาหมวกกันน็อกมา
เท่ไปเลย
โอเคไหม
อือ
มึนหัวนิดหน่อยไหม
แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
บอกนะถ้าไม่สบาย ไปกัน
ฉันมีอะโวคาโดด้วยนะ ซื้อสองได้สี่ไปเลย
เอาไปใส่อะไรก็ได้ ปลา…
มันเผ็ดไหมคะ
ไม่ ไม่เผ็ดค่ะ ใส่หนึ่งหรือสองเม็ดก็ได้ตามชอบเลย
ดาวิด
วันนี้ซื้ออะโวคาโดสองลูก แถมสองลูกนะคะ
ดูสิคะว่าสวยแค่ไหน
แล้วก็มีกะหล่ำปลีด้วย
อะโวคาโดดูเฉาๆ นะ
เฉาตรงไหนคะ พูดอะไรอย่างนั้น
ฟังนะ ยาย
เก็บอะโวคาโด กล้วย และถั่วของยายไป แล้วคืนที่ให้เราซะ
ไม่งั้นยายจะเฉาไปด้วย
(บรูโน่)
รับสายลูกชายยายสิ อาจสำคัญก็ได้
แม่ ทำตามที่เขาบอก
พรุ่งนี้ผมจะกลับมา
ถ้ายายยังอยู่ที่นี่ เราจะยัดลูกตะกั่วเข้าหัวทั้งสองคนซะ
แผงนี้ไม่ใช่ของยาย ไม่เคยเป็นของยาย ยายต้องไป
เข้าใจไหม เราจะเป่าหัวทั้งสองคนแม่ลูก
เฉาแล้ว
สกู๊ตเตอร์นั่นโคตรเก่าแล้ว
จะเอาอะไร
เด็กๆ ไม่ควรมาที่นี่
มีบุหรี่ไหม
ฉันไปซื้อจากร้านนั้นให้ได้นะ ถ้าอยากได้
ไปซะ
เดี๋ยวก่อน
ฉันคอแห้ง
ซื้อเบียร์สองขวดกับกระดาษมวนบุหรี่มาสักซอง
บอกเคลลีว่าของซองติเนล
ฉันจำหน้านายได้ ถ้าไม่กลับมา ฉันจะอัดนายซะ
ฉันเคยทำมาก่อน ไม่ต้องห่วง
เอาเลย เอาเงินทอนไปซื้อโค้กกินซะ
บาย
ดูมอเตอร์ไซค์นั่นสิ พังเละแล้ว
- เท่าไหร่ - สองร้อยห้าสิบ
นายต้องการอะไร เลโอ
คิงส่งนายมาเหรอ
ฮัลโหล
ฉันอยู่กับเลโอ ลาเฟลอร์
อะไรนะ
เขาสะกดรอยตามฉันให้พี่ชายเขา คิงส์ลีย์
เขาไม่ปล่อยให้เราอยู่สุขแน่
ทำให้เขาเข้าใจดีๆ
โอเค มีลอร์
(จากซ้ายไปขวา: ฌอง-โคลด ปาตริซ ดีดีเย ปาสกาล)
(การพิจารณาคดีใหม่ของผู้ก่อตั้งสองคน)
(ซึ่งอาจเป็นตัวตัดสิน ชะตากรรมของ "เฟรตเทค")
(การแตกหักระหว่างอดีตพันธมิตรสองคน ผู้ก่อตั้ง โฌแซฟและแซงต์-โรส)
(เฟรตเทค: การพิจารณาคดีใหม่ ของผู้ก่อตั้งสองคน)
เฮ้ย นายแก้ผ้าทำไม
เดี๋ยวฉันมานะ
ห้ามแตะต้องอะไรล่ะ ห้ามโกง
นี่
นี่มันเรื่องบ้าอะไร
ฉันอยากได้สกู๊ตเตอร์
จะเข้ามาไหม
ไม่รู้สิ มีใครอยู่บ้าง
หลายคนเลย งานลูกพี่ลูกน้องฉัน
มาเถอะ
อยู่ตรงนี้สักพักเถอะ
ถ้านายว่างั้น
เป็นอะไรหรือเปล่า
มีปัญหานิดหน่อย
ปัญหาแบบโทนี่ มอนทาน่าเหรอ
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ ไม่ใช่
งั้นก็บอกฉันสิ
ฉันเชื่อเรื่องโชคลาง
ถ้าบอกไป อาจเกิดเรื่องไม่ดีกับเธอด้วยก็ได้
นายน่ารักจัง แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับฉันหรอก
ทำไมล่ะ
ฉันทาเล็บสีนำโชคอยู่
ยื่นมือมาสิ
อย่าใจเสาะน่า ยื่นมือมา
เร็วเข้า
นั่นแหละ
เอาละ เสร็จแล้ว
บางทีนายก็เหมือนคนอายุ 91 บางทีก็เหมือนเด็กอายุ 12
จริงเหรอ เมื่อไหร่ที่เธอรู้สึกว่า ฉันเหมือนเด็ก 12 ล่ะ
อย่างตอนที่ฉันทำแบบนี้
ไม่ เธอนั่นแหละ 12
มาดูกันว่าฉัน 12 ไหม
ช่างเถอะ
จะไปไหม
ไปสิ ขอเวลาแป๊บนะ
แล้วเจอกันข้างใน
เด็กฝึกงานต้องการอะไร
คุยกันหน่อยได้ไหม
เรื่องอะไร
เรื่องนึงน่ะ เดี๋ยวเดียว
ฉันฟังอยู่
ไม่ ไม่ใช่ที่นี่
ก็ได้ เดี๋ยวฉันมา
นายจะดื่มอะไร
นายเป็นใครถึงจะเลี้ยงฉันวะ ฉันดูเหมือนคนไร้บ้านหรือไง
เอาเหมือนเดิม
ว่าไง
ฉันมีเพื่อนที่อยากขนของล็อตใหญ่ไปปารีส
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน
มันพิเศษนิดหน่อย
พิเศษยังไง
มันเป็นสารเคมีอันตราย
อย่างเช่นอะไร
พวกเขามีห้องแล็บ แล้วก็อยากย้ายมันไป
ก็โทรหาทรานส์โปซูดสิ ฉันไม่รู้เรื่องด้วย
นายทำฉันเสียเวลาเปล่าว่ะ พวก
ไม่ขอให้บริษัทขนส่งทำจะดีกว่า
นายกล้าดีว่ะ
เพื่อนนายเป็นใคร
พวกเขาขอไม่เปิดเผยตัว
ถึงได้ส่งฉันมา
แล้วมีคนบอกนายเหรอว่าฉันทำเรื่องแบบนี้
เปล่า ไม่มี
แน่ใจนะ
แน่สิ
ฉันเห็นนายคุยกับเพื่อนร่วมงานฉันเมื่อวันก่อน
นั่นไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้
ทำไมนายไม่ถามเขาล่ะ
มีคนบอกว่าฉันไม่ควรถามเขา
ใครบอกนาย
ไปบอกคนที่ส่งนายมาอย่างนี้นะ
บอกให้พวกเขาไปตายซะ
ถ้าอยากคุยกับฉันก็ให้มาหาฉันเอง
เข้าใจไหม
เฮ้ย ปูติน
เมื่อกี้มันอะไร
เสนอตัวอมนกเขาให้หมอนั่นหรือไง
ใช่ไหม
- จงใจทำแบบนี้เหรอ - มีคนแนะนำให้ฉันรู้จักเขา
เออสิ เหมือนนัดเดตโรแมนติก
น่ารักจังว่ะ
- นายไม่ควรทำธุรกิจกับเขา - จริงเหรอ
ทำไมล่ะ
หมอนั่นชอบแทงข้างหลัง
แผนแรกฉันก็ไม่ใช่อย่างนั้น
(น้ำใจเล็กน้อย สร้างผลกระทบยิ่งใหญ่ ร่วมป้องกันมะเร็ง)
สวัสดีตอนเช้า สาวๆ สวัสดี แคสซานดรา
สวัสดีตอนเช้าค่ะ
เบอร์เกอร์คิงของฌอง-โคลด โฌแซฟและทีม
ขอดูหน่อย
โอเค
เข้าไปสิ
อยู่ตรงนั้นนะ
อะไรน่ะ
กลับไปตรงนั้น
มันต้องอยู่ในนี้แน่
ไม่ใช่
(สัญญาฝึกงาน ระหว่างคีเลียน ลาเฟลอร์กับมาดาเฟร็ต)
(หน่วยงาน: ฌอง-โคลด นักศึกษาฝึกงาน: คีเลียน)
นี่อะไร
ไม่จริงมั้ง
ไม่มีทาง
บ้าเอ๊ย
(เจ้าอ้วน: เอาปืนไปด้วยไหม คีเลียน: ไม่ต่ำกว่า 10,000)
(คีเลียน: 80 กิโล มาที่โรงเรียนมัธยม เจ้าอ้วน: กำลังไป)
(คีเลียน: 19 นี้ 4:00 น. หาดบอนเนวิลล์ เจ้าอ้วน: ได้ มีลอร์)
(ได้ มีลอร์)