Sa'n ka pupunta, ha?
-Sa kuwarto ko! -Hindi pa ako tapos!
Di mo man lang ako iniintindi!
Sorry kung hindi ako gaya mo na perfect ang life.
Tingin mo, perfect ang life ko?
Wala ka talagang kaalam-alam.
-Ang dali-dali ng buhay mo, anak. -Madali?
-Di ka magsu-survive kung buhay mo 'to. -As in?
Bakasyon pa nga 'yang buhay mo!
Di ka magsu-survive kung buhay mo 'to.
Di mo man lang ako iniintindi!
Tingin mo, perfect ang buhay ko? Wala ka talagang alam.
Bakasyon pa nga 'yang buhay mo!
-Ang tanda ko na! -Pa'no 'to nangyari?
-Ang daming balat. D'yos ko. -Imposible 'to!
Linawin lang natin.
Nag-away kayo kasi di n'yo naiintindihan ang isa't isa.
Tapos natulog kayo, tapos…
Ako siya, siya ako!
Teka!
Ba't ang sakit ng kamay ko?
-'Yong arthritis ko 'yan! Anak, sorry! -Di ba?
Ramdam mo 'yong arthritis niya?
-Oo. -Ang galing.
Grabe. I mean…
Allergic ka sa seafoods. So pwede ka nang kumain ng lobster?
Ewan ko.
Ikaw, mapapanaginipan mo ba 'yong experiences niya?
Tapos pag nag-ano tayo,
ibig sabihin, siya 'yon?
-Ano'ng pinagsasasabi mo? -Systems analyst ako.
Iniisip ko lang 'yong— Alam mo? Kalimutan mo na.
Okay.
Kailangan natin 'tong ayusin!
Mamaya na 'yong final audition ko sa Juilliard.
Pag di ako tumuloy, di na ako makakapag-violin professionally.
-Diyos ko. -Okay, pero seryoso.
Pa'no ang gagawin natin kung talagang aayusin natin 'to?
Kung ikaw siya, tapos siya ikaw,
e di
sino'ng pipiliin ko kung kinakailangan, kung buhay-at-kamatayan 'yong scenario?
Iniisip ko lang kung sino'ng mas may sense na…
Alam n'yo 'yon?
-Maka-sex? -Ano?!
Wag mo na 'yong banggitin sa harap ni Kelly… o Nancy.
Kita mo? Nakakalito. Kalimutan mo na 'yong sinabi ko.
-Ituloy n'yo 'yong ginagawa n'yo. -Susubukan. Balik sa importante.
Pero…
-Hindi 'ata tayo dapat mag-sex. -Diyos ko.
Kahit katawan 'yan ng asawa ko,
nasa loob 'yong anak ko, kaya ayoko.
-Ano ka ba, Bill? -Ew!
Ano?
Akala ko sinusubukan nating intindihin 'tong magical event na 'to. Di ba ako…?
Okay, mag-move on na tayo. Pasensiya na.
Okay, anak, turuan mo kaya ako?
Na tumugtog ng Tchaikovsky in one day? Seryoso?
Di ko gustong maka-sex ang anak ko. For the record.
Ano? Hindi ba maganda 'yon?
Na hindi ko gustong makantot 'yong anak ko?
Ang galing naman.
Magaling. Wish granted. Pwede na tayong mag-move on?
Pwede. Kita mo naman kung bakit nakakalito, di ba?
Pero seryoso, mag— Saka natin pag-usapan pag andun na tayo.
Ba't tayo aabot sa gano'n, Pa?
Di tayo aabot do'n. Hindi talaga.
Assuming na babalik sa dati ang lahat.
Pero kailan pa 'yon?
Pwedeng sa loob ng ilang araw, o buwan, o taon.
-Three minutes pa lang 'to, Pa! -Advanced lang ako mag-isip.
Pwedeng itigil mo ang pagsasalita tungkol sa pakikipag-sex sa 'min?!
Mahal, hindi na bago sa kanya ang sex.
Matagal na sila ni Jeff Hinkle. Nakakita ako ng condom sa basurahan.
-Pa, wag mong pakialaman ang basura ko! -Okay, sorry na.
-Diyos ko… -Sandali, pa'no 'yong presentation ko?
I mean, I love you, pero imposibleng
maipaliwanag mo sa national grocery chain
'yong benepisyo ng paglalagay ng Smucker's Jelly sa end caps.
-Ha? -Matatanggal na ako sa trabaho.
-Bawal din ang blowjob. -'Tang ina?!
Bawal nga. Di ba kayo agree do'n?
Ayokong makita na sinusubo ng anak ko 'yong pototoy ko.
-Patigilin mo naman siya! Please! -Tina-try ko nga.
Susmaryosep!
Ang sinasabi ko nga, bawal ang blowjob. Hindi ako papayag.
Sa ngayon.
Baka paglipas ng ilang panahon,
maiba ang pakiramdam natin, saka tayo mag-usap ulit.
'Tang ina, pwede ka bang umalis dito, Pa?
Okay, madali naman akong kausap.
Aakyat muna ako, iche-check ko 'yong pusa.
Gawin n'yo na ang gusto n'yo.
Okay. Wait!
-Alam ko na ang gagawin natin! -Ano?
Pupunta ako sa presentation. Ilulugay ko 'tong buhok ko.
Itatago ko 'yong AirPod sa tenga ko, tapos sabihin mo ang sasabihin ko.
Ay, maganda 'yan.
-Oo nga. -Sige!
Wow. Ang galing naman pala ng anak ko!
Hindi mo lang talaga napapansin.
Threesome sa dilim! Naisip ko na.
Nakakapag-isip talaga ako sa hagdan.
Pag-isipan n'yo. Threesome sa dilim, di ba?
Di ko malalaman kung kaninong bibig o kamay ang gumagawa ng kung ano.
Walang mag-iingay. Saktong-sakto.
Threesome sa dilim.
Sige, saka natin pag-usapan. Iproseso n'yo lang muna.
Ma. Seryoso?
Pa'no mo natitiis 'yang kadiring manyak na 'yan?
Pa'no mo kinakaya ang bawat araw, magpe-prepare ka pa para sa presentation?
Ako? Hindi nga ako makapaniwala kung bakit normal ka pa rin
kahit baliw 'yang tatay mo.
Kung iba 'yan, malamang, nag-aadik ka na sa ilalim ng tulay.
Ngayon ko lang na-gets kung ga'no kahirap ang buhay mo.
Pareho lang tayo.
Ano'ng…?
Ako na ulit 'to!
Ma, ako na 'to!
Nakabalik na tayo. Hay, salamat.
-Makakapag-audition ako. -Magagawa ko na 'yong presentation ko!
-I love you. -I love you.
-Good luck! -Good luck. Salamat.
Ano'ng nangyayari?
Bakit nasa katawan ako ng matanda?
Uy, babe.
Ako 'to, 'yong boyfriend mo. Si Jeff Hinkle.
Magandang umaga sa lahat!
Biniyayaan tayo ng Panginoon ng napakagandang araw
upang magkaroon kayo ng pagkakataong makapagtrabaho
at gawing produktibo ang inyong buhay
sa halip na umastang nagbabakasyon araw-araw
nang sa gayon ay matalikuran ninyo ang tawag ng laman
at makapagbungkal at makapagtrabaho kayo para sa akin.
Sa ngalan ni Hesus, amen.
Napakagandang panalangin.
Magsitrabaho na kayo!
Alam mo? Mukhang kailangan kong bawiin ang pera ko.
Wala nang mas malala sa aliping di kayang gumawa ng mantikilya.
Isang buwan na kaming kumakain ng tinapay na walang palaman.
Napakaliit na bagay.
Ilang linggo nang malamig ang aking bahay
dahil hindi marunong magsibak ang mga negro ko, kapalit ng buhay nila.
Aba, grabe naman iyon.
Kahit ano ang gawin ko,
kahit anong subok ko,
paulit-ulit pa ring iniiba ng alipin ko ang aking muwebles.
Una, iyong upuan, tapos iyong aparador.
Dati iyang nariyan, a.
Susunod ay ang buong salas na.
Hindi raw tugma ang kulay sa mga kurtina.
Sino ba siya?
Oo nga.
Muntik ko nang makalimutan. Noong minsan, pumasok ako sa kusina.
Iyong isang alila ko,
pakanta-kanta pa sa loob ng bahay.
-Iyong espirituwal na "Kamangha… -"Kamangha-manghang Biyaya."
-Iyon nga. -Kamangha-manghang kalokohan!
Iyon at iyong awit tungkol sa ama.
Awit tungkol sa ama?
Awit tungkol sa ama.
Alam n'yo iyong lintik na awitin para sa ama?
Tuwing nasa may lawa kayo't kumakain, paikot-ikot sila
habang inaawit ang…
Ikaw ang aking ama, mahal na mahal kita
Para sa iyo ito, 'pagkat ikaw ang ama ko
Mahal kita, ikaw ang aking ama
Para sa iyo ito, 'pagkat ikaw ang mahal ko
Ikaw ang mahal ko, mahal ko ang ama ko
Lintik na iyan.
Gaano mo kamahal ang ama mo para gawan pa siya ng kanta?
Maganda iyon, pero para awitin mo buong araw?
Wala akong panahon para doon.
Natutuwa ako sa kaniya,
ngunit masyado nang nakakasakal.
-Sige. -Oo nga.
Hindi kayo maniniwala rito.
Sinagot pa ako ng isa sa mga alila ko.
Sa lakas ng pagkakalatigo ko sa kaniya, narinig ng mga taga-Biloxi.
Alam na alam ko iyan.
Sa lakas ng pagkakalatigo ko doon sa isa, umungol iyong binata.
Sige.
Umungol?
Oo.
Paanong umungol?
Parang…
"Sige.
"Sige pa, ama. Pwedeng isa pa?
"Sige, gusto ko iyan.
"Naging sutil ako para sa iyo.
"Parang awa mo na.
"Isa pa, nang ako'y labasan…"
Alam n'yo iyon?
Ganoon.
Sa lakas ng hampas ko, nilabasan nga iyong binata.
Pumatak sa sahig ang semilya niya.
-Tumulo sa sahig. -Oo, narinig namin, Murphy.
Ganiyan ba ang lahat ng alipin mo?
Hindi, isa lang.
Hindi mo ba naisip na maaaring…
Hindi, huwag na.
Ano?
Murphy,
sa palagay ko'y, malambot ang binatang iyon.
Malambot?
Paano?
Hindi ako doktor,
ngunit nabalitaan kong may mga lalaking mas masaya sa piling ng ibang lalaki.
Mas masaya ako sa piling ng lalaki.
-Ayaw na ayaw ko sa mga babae. -Hindi.
Sa palagay ko'y hindi ganoon ang ibig niyang sabihin.
Sa tingin ko, lalaki ang pinagnanasahan ng binatang iyon.
Tirador ng lalaki ang alipin mo.
Murphy, pag-isipan mo nang mabuti.
Wala ka bang ibang napansing kakaiba?
Wala naman.
Maligamgam.
Napakalambot ng iyong mga kamay.
Kuskusin mo na ang aking tumbong.
-Kapag kasama ang iyong anak? -Aking anak?
At kapag nagpakita siya rito,
makatitiyak kang magsasalita ako.
Tumigil ka, kumare! Sira-ulo ka.
-Kaunti lang. -Mukha siyang magandang kabayo.
Ama!
Hindi, at may katabaan din siya.
Hindi naman siguro mahilig sa malalaking puti ang mga negro, ano?
Diyos ko.
Napakaganda nito.
Ikaw ang gumawa?
Ginawa ko para sa inyo.
Napapaindak tuloy ako.
Di ako tiyak sa marmol.
Para sa akin, nasa Calcutta o Danby lang.
Mas gusto ko ang Danby. Lokal iyan, mula sa Vermont.
Gusto ko rin iyan.
Ano ba ang open floor plan?
-Alam kong hindi mo alam. -Ano?
-Kumalma ka. -Sandali.
Hindi ikaw ang magsasabi kung kailan ako kakalma.
Kakalma ako kung gusto ko.
Kakalma na ako.
Sa tingin ko, malinaw naman, Murphy.
Nilabasan ang binata noong nilatigo mo siya.
Mukhang may nobyo na si Murphy!
Wala.
Binabae ang kaniyang utusan!
Hindi totoo iyan.
Nagbabasahan siguro kayo ng tula gabi-gabi.
-Mahilig ako sa tula. -Malamang!
Palagi ba kayong magkasama at nag-uusap tungkol sa libro?
May kinakasama na siya!
Murphy, isa ka talagang hangal!
Heto ang iyong papeles.
Umalis ka na rito't magpahilaga ka na.
-Ayaw kong masangkot sa iyo. -Mahal ko.
Ayaw kong lumaya kung di rin kita makakasama.
-Pakiusap, mahal ko— -Huwag.
Huwag! Kadiri!
Pinagtawanan nila ako. Silang lahat.
Tinawag pa akong "tirador ng alila." Akala ko, magkaibigan tayo.
Malambot daw ako, sabi nina Jerry at Thomas.
Hindi ako malambot. Galit ako sa lahat. Ikaw lang ang kaibigan ko noon.
Ngayon, galit na rin ako sa iyo. Sa palagay mo, masaya ako? Hindi.
Hindi ako tirador.
Umalis ka na rito't magpahilaga, at doon ka magpatira. Tse!
Umalis ka na rito! Alis!
Doon ka sa hilaga magpatira. Mahilig sa ganoon ang Yankees.
Umalis ka rito.
Alis!
Paano iyon ginagawa ng lalaki sa kapwa lalaki? Ipinapasok doon?
Napakatanga ni gago.
Di ako makapaniwalang umubra iyon.
Virgil, isa kang henyo.
-Tayo na, mahal ko. -Sige.
Isasama ko sa hilaga ang malaman mong puwit.
Ikaw ang masusunod, mahal kong tsokolate.
-Panginoong Murphy. -Panginoong Murphy.
Seryoso? Palagay n'yo, nakakatawa?
Bakit hindi ka tumuwad
at nang maisalaksak mo ang iyong manoy sa kaniyang lagusan ng dumi?
Sinabi ko nga. Magsitrabaho kayo.
-Ano ka ba? -Hindi mo sinunod ang plano.
Ang usapan, maghahalikan tayo.
Lagi na lang kasing gano'n.
Laging galit 'yong mga tao sa kung anong dahilan.
Ewan ko ba.
Wala naman akong ginawa para ma-deserve 'yon.
Ako lang ang laging naiipit
tuwing merong gustong sumabog
o maglabas ng sama ng loob tungkol sa buhay nila.
Kalokohan 'yon.
Sige. Naiintindihan kita.
Pwede kang magbanggit ng pangyayari na sumabog ka?
Hindi ako sumabog.
Na-provoke ako.
Sabi mo, naba-bother ka sa nangyaring 'yon.
Kasi paulit-ulit lang araw-araw, e.
Ibang mukha. Parehong entitled na lalaking mayaman.
Bakit hindi mo isa-isahin ang nangyari?
Sige po.
Sure.
REALIDAD NI TOM - REALIDAD NI JEN
-Hi, kumusta? -Hello, hampaslupang gurang.
Bawal ang bag na 'yan sa eroplano.
Sorry, sir,
paumahin sa abala, ha,
pero kailangang i-check 'yang carry-on n'yo.
Pinag-initan niya talaga ako agad.
Wala na siyang narinig na sinabi ko pagkatapos ng "bawal."
Sorry, di ko maintindihan.
Maraming beses ko na 'tong nadala sa eroplano.
Kalokohan 'to!
Wala ka na ngang alam, bastos ka pa!
Umalis ka sa harap ko, kalbong puti,
maldita kang baboy ka!
Pasensiya na po talaga, sir, pero dahil sa weight-and-balance limits,
kailangang i-check ang bag n'yo para makaalis nang safe 'yong eroplano.
Seryoso ka talaga, tsekwa?
Ma'am, di ko maintindihan.
Seryoso ka talaga, tsekwa?
Sorry, sir, hindi po ako ang magde-decide.
At saka Korean po ako.
Korean ako, gago! Korean! Narinig mo na ba 'yon?
Puwera kung may mas maliit kang bag sa loob ng dambuhalang bag na 'yan,
di ko alam kung ba't nag-uusap pa tayo!
Ano? May maliit bang bag d'yan sa malaking bag mo?
Tingnan natin!
Tumabi ka d'yan, gaga. Titingnan ko.
Kung may mas maliit na bag sa dambuhalang bag na 'to!
Tingin ko, wala 'tong— Ay, naku!
Ako si Tom Segura. Nasa airport ako.
Pero nakikita ko 'to!
Pinapakialaman ng malditang babaeng 'to 'yong gamit ko.
Amoy tumbong 'to!
Ipo-post ko 'to sa Twitter.
Pag lumapit ka pa sa 'kin, mawawalan ka na ng trabaho.
Sir, please.
Para 'yon sa safety ng ibang pasahero.
-Magnanakaw! -Okay, alam mo?
-May maliit bang bag dito? -Hoy!
-Wala po. -Meron ba? Ha? Meron?
Wala po.
-Malabo 'yan, lalaking may dede! -Bastos ka!
'Tang ina mong gurang ka.
Gano'n ba? So kung…
-Ay, di pa 'yon tapos. -Di pa 'yon tapos.
Talak pa rin siya nang talak.
Nag-uumpisa pa lang…
Parang manok na boses-ipis.
…si gago.
'Yong tipong binabaril.
Ma'am, mag-English po kayo.
Tatapatin ko kayo.
Wala akong maintindihan sa sinasabi n'yo.
Opo, sir.
Pwede ko pong bagalan.
Tama na ang ngalngal mo, gago!
-Salita n'yo ba 'yon? -Mabagal na ba 'yon?
-Pang-South Pacific siguro 'yan. -O, iiyak ka na?!
-Ganda. -Iiyak na 'yan!
Ang lungkot naman! Tingnan n'yo siya, o!
Mayaman ako.
Iyakin!
Iyakin 'yan! Paiyak ka na, 'no?
-Asan si Mama? -Ganda.
Nakabalat ako, hampaslupa.
Hindi ako umiiyak.
Ito na ang pinakanakakatawang nangyari matapos akong makunan!
Ano'ng naramdaman mo do'n?
-Galit. -Galit.
Ano'ng gusto mong mangyari no'n?
Wag sana akong awayin dahil lang…
-Sinunod ko 'yong rules? -Ginawa ko 'yong trabaho ko?
Sige, naiintindihan ko.
Pagkatapos n'yong pag-usapan 'yon,
ano sa tingin mo ang naramdaman no'ng tao?
Tingin mo, mas mataas ka sa 'kin?
Ako ang puting satanas!
Tanda mo no'ng COVID, no'ng galit lahat sa Asians?
Tapos kayo ang sinisisi? Hindi ako gano'n. Hindi. Sumama ako sa martsa.
Tapos nag-post ako. Nag-post ako ng yellow square.
Alam ko po.
Salamat sa pagsakay sa Delta.
Okay.
Tapos na tayo.
Kumusta ang pakiramdam mo ngayong patapos na tayo?
Ewan ko.
-Ayos lang. -Sana mas mahaba 'yong session.
Grabe, $400 per hour 'to.
Napakaiyakin.
Napakamaldita.
Next!
-Hi. -Hi.
Itatanong ko lang sana, may pagkain ba sa flight?
Opo, for first-class po.
-Ayos, salamat. -Sige po.
Ay, sorry, sir.
Kailangan pong i-check 'yong maleta n'yo.
-Seryoso? -Opo.
Sure ka? Lagi ko 'tong gamit sa flight, e.
-Ilagay n'yo na lang po d'yan. -Okay.
Salamat.
Para sa iyo ito
Mahal ko ang ama ko
Para sa iyo ito 'Pagkat ikaw ang ama ko
Para sa iyo ito
Mahal ko ang ama ko
Para sa iyo ito 'Pagkat ikaw ang ama ko.
Para sa iyo ito
'Pagkat ikaw ang ama ko
Nagustuhan mo ba?
Nagsalin ng Subtitle: IJQT w ang ama ko.