WEBVTT

00:10.800 --> 00:12.000
ทุกคน เงียบๆ หน่อย

00:13.800 --> 00:16.840
เอาละ ริโก ของลูกอยู่ในเตาแล้ว
วาเลนเซีย ลูกอยากกินขนมปังปิ้ง

00:17.440 --> 00:19.440
อโดนิส ลูกอยากใส่น้ำตาลในวีตาบิกซ์ไหม

00:20.200 --> 00:21.640
- ไม่อยาก
- ลูกอยากใส่

00:22.400 --> 00:24.160
อาธีน่า อยากกินอะไรเป็นอาหารเช้า

00:24.240 --> 00:25.360
หนูอยากกินอันนั้น

00:25.440 --> 00:26.880
ได้จ้ะ ลูกกินอันนั้นได้

00:28.480 --> 00:29.920
เงียบๆ

00:31.600 --> 00:33.680
วันนี้เป็นวันแรกที่อาธีน่าไปโรงเรียน

00:33.760 --> 00:34.760
(อาธีน่า อายุสี่ขวบ)

00:34.840 --> 00:37.240
เด็กๆ ไปโรงเรียนกันหมด
มีสี่คนเรียนชั้นประถม

00:37.320 --> 00:41.880
ส่วนริโกจะไปอยู่ที่เนิร์สเซอรี
สองสามชั่วโมงนานสองสามสัปดาห์

00:42.600 --> 00:44.200
เราจะได้อยู่บ้านกันอย่างอิสระ

00:44.880 --> 00:46.320
(เวเนซุเอลา อายุ 15 ปี)

00:46.400 --> 00:47.360
อิสระ

00:48.200 --> 00:52.800
ขอโทษนะ แม่ไม่ควรตื่นเต้นขนาดนี้
แต่ลาก่อนนะ พวกตัวแสบทุกคน

00:54.560 --> 00:57.320
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

00:58.640 --> 01:01.280
ตั้งแต่ไทสันกลับมา เขาตื่นเช้า

01:01.360 --> 01:04.320
ฉันไม่ใช่คนตื่นเช้า
เขาเลยเป็นคนไปส่งลูกๆ ที่โรงเรียน

01:04.400 --> 01:06.440
แต่วันนี้เราจะไปส่งลูกๆ ด้วยกัน

01:06.520 --> 01:09.480
เพราะฉันอยากเห็นลูกสาวไปโรงเรียน
และอยากเดินไปส่งเธอ

01:10.160 --> 01:11.320
นี่ของลูก ริโก

01:12.560 --> 01:14.800
แม่จะไปหยิบผ้ามาแล้วจะป้อนให้นะ

01:17.400 --> 01:19.760
ริโก อยากไปโรงเรียนไหม

01:22.600 --> 01:23.440
เด็กดี

01:23.520 --> 01:25.240
ฉันอาจจะได้รางวัลแม่ยอดแย่

01:25.320 --> 01:29.160
แต่ฉันไม่ได้รู้สึกกังวลหรือเสียใจเลย
ที่อาธีน่าจะไปโรงเรียน

01:29.240 --> 01:31.400
ฉันดีใจมากที่… ไปอีกคนนึงแล้ว

01:31.480 --> 01:32.520
ไปโรงเรียนอีกคนแล้ว

01:32.600 --> 01:34.760
- ถ้าไม่แปรงฟันก็ไม่ต้องไปโรงเรียน
- แปรงแล้ว

01:34.840 --> 01:35.920
ไม่ แม่ดูลูกอยู่

01:36.000 --> 01:37.680
หยิบแปรงสีฟันขึ้นมา แปรงฟันซะ

01:37.760 --> 01:41.240
ฉันตั้งตารอความสุขเล็กๆ ของแม่

01:41.320 --> 01:42.760
ความเงียบสงบ

01:42.840 --> 01:45.920
- หนุ่มๆ ใส่รองเท้าได้แล้ว
- สาม หก เก้า…

01:46.480 --> 01:47.520
เงียบๆ!

01:49.240 --> 01:50.280
หุบปาก!

01:50.800 --> 01:53.320
แม่ ถ้ามีคนมาต่อยหนู หนูจะทำยังไง

01:53.400 --> 01:56.480
ถ้ามีใครต่อยลูก ก็ไปบอกครู
แล้วก็บอกพี่ชายของลูก

01:56.560 --> 01:57.520
โอเค

02:01.640 --> 02:04.000
- ใส่รองเท้าตัวเอง ไม่ใช่ของอโดนิสใช่ไหม
- ค่ะ

02:04.080 --> 02:07.800
ได้เวลาพอดีเลย เราต้องไปที่รถแล้ว
เดี๋ยวจะสาย เรามีเวลาสองนาที

02:07.880 --> 02:10.280
- รู้แล้ว ผมตัวเปียกอยู่
- คุณไม่ควรวิ่งซะสายขนาดนี้

02:10.360 --> 02:11.640
ออกไปตั้งแต่หกโมงครึ่ง

02:11.720 --> 02:14.720
- โอ้ รักลูกสาวจัง ไปโรงเรียนวันแรก
- พ่อ

02:14.800 --> 02:19.240
ไปโรงเรียนวันแรก วันแรก ไปโรงเรียนวันแรก

02:19.760 --> 02:21.600
ผมตั้งตารอให้ลูกๆ ไปโรงเรียนสักที

02:21.680 --> 02:25.000
เจ็ดสัปดาห์มันนานเกินไป
และพวกเขาไม่ได้ไปโรงเรียนเลย

02:25.080 --> 02:27.760
เหมือนทุกเดือนมีวันหยุดและปิดเทอม

02:27.840 --> 02:31.440
ขึ้นรถ พ่ออยากถ่ายรูป
ลูกๆไปโรงเรียนวันแรก ยิ้มหน่อย

02:31.520 --> 02:34.440
เจ็ดสัปดาห์มันนานมากเวลาอยู่บ้าน
มันทำให้เราแทบจะเป็นบ้า

02:34.520 --> 02:35.920
พระเจ้า!

02:36.000 --> 02:36.960
ระวัง!

02:37.040 --> 02:38.640
นักเรียนหญิง!

02:38.720 --> 02:40.760
- เอาละ ทุกคนขึ้นรถ
- เร็วเข้า

02:41.560 --> 02:42.600
นั่นอะไรน่ะ

02:43.440 --> 02:45.440
เราสายแล้ว สายหรือเปล่า

02:49.320 --> 02:51.080
วันนี้จะเป็นวันที่ผมรู้สึกเศร้า

02:51.160 --> 02:55.160
หนูน้อยของผม
ลูกสาวตัวน้อยของผมเข้าโรงเรียนแล้ว

02:55.680 --> 02:58.240
ไม่น่าเชื่อเนอะที่เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้
ปารีส ผมเศร้าเลย

02:58.320 --> 03:00.080
มันผ่านไปเร็วมากเลยนะ เร็วมาก

03:00.160 --> 03:03.600
ผมร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ตอนที่พรินซ์ออกจากเนิร์สเซอรีใช่ไหม

03:03.680 --> 03:06.040
ไทสันเป็นพ่อที่ดีมาก

03:06.120 --> 03:07.880
เขาจะตื่นมาส่งลูกไปโรงเรียน

03:07.960 --> 03:11.480
เขาชอบทำอะไรเป็นกิจวัตร
แต่ฉันคิดว่าบ้านจะเงียบ

03:11.560 --> 03:15.080
และนั่นอาจทำให้
ไทสันมีเวลาว่างให้คิดมากเกินไป

03:17.000 --> 03:19.480
นั่นคือสิ่งที่ฉันกังวลอยู่ตลอด

03:19.560 --> 03:21.440
- เอาละ เด็กๆ
- เอาละ รักนะ

03:21.520 --> 03:24.760
ขอให้สนุกมากๆ นะ พ่อรักลูกจ้ะ!

03:24.840 --> 03:27.800
- ค่ะ บายค่ะพ่อ
- บาย ตั้งใจเรียนนะ

03:27.880 --> 03:29.440
- ฉันจะเดินไปส่งพวกเขา
- เร็วๆ

03:29.520 --> 03:31.480
ฉันไม่รีบ ฉันต้องเดินไปส่งพวกเขา

03:31.560 --> 03:34.320
วิ่งไปที่ห้องเรียนเลย อาธีน่า มากับแม่

03:34.400 --> 03:37.320
- ผมไม่รู้ว่าต้องไปไหน
- อรุณสวัสดิ์

03:37.400 --> 03:40.520
สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้ในชีวิต ถ้าไม่มีอย่างอื่นนะ

03:40.600 --> 03:43.280
สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้คือจงถนอมเวลาที่คุณมีไว้

03:43.880 --> 03:46.120
ผมอยู่ในสถานะที่ดีกว่าหลายๆ คน

03:46.200 --> 03:49.080
เพราะผมมาส่งลูกๆ ที่โรงเรียน
และมารับพวกเขาได้

03:49.160 --> 03:51.880
ผมรู้สึกว่าผมเป็นคนที่ประสบความสำเร็จมาก

03:52.400 --> 03:54.360
และเมื่อการรับส่งลูกไปโรงเรียนจบลง

03:54.880 --> 03:56.720
มันจะเป็นเรื่องยากสำหรับผม

03:57.680 --> 04:01.720
บางคนเกลียดการรับส่งลูกไปโรงเรียน
แต่มันเป็นส่วนที่สำคัญมากในชีวิตผม

04:02.280 --> 04:07.320
สวยงาม เป็นเป้าหมายและเป็นกิจวัตรที่สวยงาม

04:08.680 --> 04:10.840
อาธีน่าจะเริ่มเรียนพรุ่งนี้

04:11.360 --> 04:13.040
ไม่มีใครอยู่ในชั้นเตรียมประถมเลย

04:13.120 --> 04:15.440
- เกิดอะไรขึ้น
- ไม่มีใครเลย ไม่มีใครอยู่เลย

04:17.000 --> 04:18.880
ไม่มีเด็กอยู่ในชั้นเตรียมประถมเลยสักคน

04:18.960 --> 04:20.320
- พรุ่งนี้ต่างหาก
- เสียใจไหม

04:20.400 --> 04:21.760
ไม่ เธอไม่สนใจหรอก

04:24.120 --> 04:26.760
เธอได้อยู่บ้านกับพ่ออีกวัน เป็นเด็กน้อยอีกวัน

04:27.520 --> 04:29.160
- อย่ายุ่งกับเธอ
- ผมรักเธอ

04:34.600 --> 04:36.000
เมื่อคืนนี้ ปารีส

04:36.080 --> 04:38.360
ผมค้นคว้าและหาข้อมูลนิดหน่อย

04:38.440 --> 04:39.720
- ค่ะ
- ใช่ไหม

04:40.360 --> 04:44.000
ผมคิดว่าจะซื้อเกาะในสกอตแลนด์…

04:46.120 --> 04:48.040
เผื่อเกิดซอมบี้ระบาด

04:48.120 --> 04:50.920
หรือเกิดสงคราม

04:51.000 --> 04:53.560
หรือมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น
อย่างภัยพิบัติครั้งใหญ่

04:53.640 --> 04:56.000
อย่าหมกมุ่นกับเรื่องนี้มากเกินไป

04:56.080 --> 04:58.960
เปล่า ผมแค่คิดว่า
การมีที่ให้ไปมันเป็นเรื่องดีเสมอ

05:00.280 --> 05:03.280
ใช่ แต่ไทสัน ถ้าเราตายก็คือตาย

05:03.360 --> 05:06.440
ถ้าซอมบี้ระบาดแล้วจะมาฆ่าเรา
เราก็จะปล่อยให้พวกมันฆ่าเรา

05:06.520 --> 05:11.560
เวลาไทสันมีความคิดบ้าบอแบบนี้
บางทีฉันก็ทำให้เขาหยุดพูดทันที

05:11.640 --> 05:15.680
ถ้ามันเป็นอะไรที่เป็นไปได้ ฉันจะคุยกับเขา

05:15.760 --> 05:17.640
ถ้ามันเป็นอะไรที่ฉันไม่เชื่อว่าจะเกิดขึ้น

05:17.720 --> 05:21.440
ฉันก็จะพยักหน้าแล้วยิ้ม
แล้วพูดว่า "ใช่ ดีเลย ที่รัก เป็นความคิดที่ดี"

05:21.520 --> 05:24.880
โอ้ รอให้เวเนซุเอลาเห็นลูกก่อนเถอะ

05:27.840 --> 05:30.440
- เวเนซุเอลา!
- ทำไม

05:30.520 --> 05:33.200
แม่ทำไม่ลง แม่ต้องพาเธอกลับบ้านมาหาลูก

05:33.280 --> 05:36.280
เธอไม่ได้เริ่มเรียนวันนี้
ชั้นเตรียมประถมเปิดเรียนพรุ่งนี้

05:36.360 --> 05:38.360
- ให้ตายสิ!
- ใช่เลย!

05:48.720 --> 05:49.800
ให้ผมทำให้นะ

05:51.520 --> 05:53.160
วันนี้ผมเป็นภรรยา

05:53.680 --> 05:55.560
นั่งลง เดี๋ยวเราจะคุยเรื่องนี้กัน

05:55.640 --> 05:57.000
- ไม่
- นั่งลงสิ

05:57.080 --> 05:59.200
- เขาเป็นอะไร
- เขาไม่สบาย

05:59.280 --> 06:01.120
- เขาปวดฟันมาก
- ไหนดูหน่อยซิ

06:01.200 --> 06:03.520
- ดูทันสมัยไหม
- ครับ ทันสมัยมาก

06:03.600 --> 06:05.720
คุณต้องเริ่มตอนหกโมงเช้าใช่ไหม

06:05.800 --> 06:07.160
ฉันต้องถ่ายตอนหกโมงเช้า

06:07.240 --> 06:08.640
รายการกู๊ดมอร์นิ่งบริเตนเหรอ

06:08.720 --> 06:11.800
ก็มีรายการดิสมอร์นิ่ง
และก็มีสัมภาษณ์ติดๆ กันเลย

06:11.880 --> 06:12.920
โอเค

06:13.000 --> 06:14.680
ทั้งหมดนี้เป็นการโปรโมต

06:14.760 --> 06:16.840
เพื่อสัญญาการเป็นพรีเซนเตอร์แบรนด์คอลลาเจน

06:16.920 --> 06:18.040
โอเค

06:18.120 --> 06:21.480
มีคนมาขอให้ฉัน
โปรโมตแบรนด์ต่างๆ มาหลายปีแล้ว

06:21.560 --> 06:22.880
และฉันก็ปฏิเสธมาตลอด

06:22.960 --> 06:25.760
ต้องซักชุดนักเรียนของพวกเขาทั้งหมดเลย

06:25.840 --> 06:28.200
แต่ตอนนี้ลูกๆ ไปโรงเรียนกันหมดแล้ว

06:28.280 --> 06:30.600
ไปเข้ากลุ่มเล่น ไปทำกิจกรรมของตัวเอง

06:30.680 --> 06:33.160
ฉันรู้สึกว่าถึงเวลาลงทุนเพื่อตัวเองแล้ว

06:33.240 --> 06:34.520
แล้วคุณจะกลับเมื่อไหร่

06:34.600 --> 06:36.080
กลับพรุ่งนี้ แต่ประมาณสี่ทุ่ม

06:36.160 --> 06:39.320
- คืนพรุ่งนี้เหรอ
- ใช่ ฉันจะไปนาน 24 ชั่วโมง

06:39.400 --> 06:41.360
โอเค แล้วทิ้งผมไว้กับลูกๆ ทุกคน

06:41.440 --> 06:44.680
ใช่ แต่เวเนซุเอลาก็อยู่ด้วย แต่เขาป่วย

06:44.760 --> 06:45.920
เขาปวดฟัน

06:46.000 --> 06:47.880
ฉันคิดว่าริโกเป็นหวัดด้วย

06:47.960 --> 06:50.280
เพราะเขาร้องไห้ตั้งแต่ฉันไปรับจากเนิร์สเซอรี

06:50.360 --> 06:52.720
- ทิ้งเด็กดีๆ ไว้ให้ผมเพียบเลย
- เด็กป่วยเพียบเลย

06:52.800 --> 06:55.120
เขาจะร้องไห้ทั้งคืน เขาต้องกินยาปฏิชีวนะ

06:55.200 --> 06:57.280
เขากินไปแล้ว เขาต้องกินอีกทีตอนสามทุ่ม

06:57.360 --> 06:59.320
ผมนึกว่าฝีเขาหายแล้วซะอีก

06:59.400 --> 07:00.880
หายแล้ว แต่เขาปวดฟัน

07:00.960 --> 07:03.680
- อยากไปซื้อขนมไหม
- ใช่ ซื้อน้ำตาลให้เขาหน่อย

07:03.760 --> 07:05.480
จริงๆ นะ ใส่น้ำตาลเข้าไปหน่อย

07:05.560 --> 07:08.680
ฉันกังวลนิดหน่อยเรื่องไทสันดูแลเด็กๆ

07:08.760 --> 07:12.080
เขาไม่เข้าใจเรื่องเวลานอน

07:12.160 --> 07:15.640
และการกินอาหารให้ตรงเวลา
กินอาหารที่มีประโยชน์

07:15.720 --> 07:18.440
ไทสันเลี้ยงลูกแบบวุ่นวายมาก

07:18.520 --> 07:22.280
เอาละ ฟังนะ ถอดนาฬิกาออกถ้าจะไปลอนดอน

07:22.360 --> 07:24.000
แล้วก็ถอดต่างหูเพชรออกด้วย

07:24.080 --> 07:25.160
ฉันมีกระเป๋า แต่…

07:25.240 --> 07:26.800
อย่าเอาไป เดี๋ยวโดนแทง

07:26.880 --> 07:29.400
งั้นฉันคงต้องโดนแทงแหละเพราะฉันมีกระเป๋า

07:29.480 --> 07:31.840
- เพราะงั้นฉันไม่…
- เอาถุงเทสโก้ไปสิ

07:32.360 --> 07:35.040
- ทำไมพรินซ์ถึงไปกับคุณล่ะ
- ฉันไม่อยากไปคนเดียว

07:35.120 --> 07:36.440
ฉันไม่ชอบไปคนเดียว

07:36.520 --> 07:40.720
- แม่ต้องไปแล้ว
- เด็กนั่นอยู่ไหน พรินซ์!

07:40.800 --> 07:42.200
อยากได้ขวดนมเหรอ

07:42.280 --> 07:44.400
- พรินซ์!
- อย่ายุ่งกับน้องสิ

07:44.480 --> 07:46.440
- เร็วๆ
- อยากกินนมไหม

07:46.520 --> 07:50.160
โอเค เดินทางปลอดภัยนะ
ระวังตัวด้วย ดูแลตัวเองดีๆ

07:50.240 --> 07:53.040
ระวังโจรด้วย พรินซ์ ปกป้องแม่ด้วยชีวิตนะ

07:53.120 --> 07:55.480
ถ้ามีใครจะแทงแม่ กระโดดไปขวาง รับมีดแทน

07:55.560 --> 07:57.920
ดึงมีดออกมา แทงคอมันซะ ง่ายมาก

07:58.000 --> 07:59.280
- ได้เลย
- จบ

08:01.000 --> 08:03.240
จ้ะ รักนะ เป็นเด็กดีอยู่กับพ่อนะจ๊ะ

08:05.600 --> 08:09.560
มันรู้สึกแปลกๆ ที่ผมทำหน้าที่แม่
แล้วปารีสออกไปทำงานหาเงิน

08:11.240 --> 08:12.520
(ลอนดอน)

08:17.360 --> 08:18.840
แม่เจ้า

08:18.920 --> 08:20.240
เรามาถึงบ้านใหญ่แล้ว

08:20.320 --> 08:21.440
สวัสดีค่ะ ทุกคน สวัสดี

08:21.520 --> 08:23.560
นี่คงเป็นถุงของขวัญสินะ

08:23.640 --> 08:26.400
- ใช่
- งั้นฉันขอถุงหนึ่งนะ ขอบคุณค่ะ

08:26.480 --> 08:27.800
มันดูดีมากเลย

08:27.880 --> 08:29.360
ฉันจะไปดูห้องหน่อย

08:29.440 --> 08:31.200
เตียงน่านอนจัง

08:31.280 --> 08:32.520
ในห้องน้ำมีทีวีด้วย

08:32.600 --> 08:35.280
คืนนี้ฉันกับพรินซ์จะนอนกอดกัน
พรินซ์ของฉันเพิ่งเกิดใหม่

08:35.360 --> 08:36.560
ผมนอนบนโซฟาดีกว่า

08:36.640 --> 08:38.400
ไม่ได้จ้ะ ลูกต้องนอนกับแม่

08:38.480 --> 08:40.040
- ลูกยังเป็นเด็กทารกอยู่
- ไม่

08:40.120 --> 08:42.360
ฉันคิดว่ามันดีที่ให้ลูกๆ ได้เห็นว่า

08:42.440 --> 08:46.680
เราเป็นแม่บ้านอยู่กับบ้าน
และทำงานด้วยได้ถ้าอยากทำ

08:46.760 --> 08:51.520
ฉันรู้จักผู้หญิงแกร่ง
ที่เป็นอิสระจากชุมชนยิปซีหลายคนที่ทำงาน

08:51.600 --> 08:53.280
และถึงแม้ในสื่อ

08:53.360 --> 08:56.040
เราจะถูกมองว่าเป็นแม่บ้านที่ไม่รู้อะไร

08:56.120 --> 08:58.520
ฉันก็แค่ออกมาพิสูจน์ว่ามันไม่จริง

08:58.600 --> 09:02.200
และฉันรู้จักผู้หญิงยิปซีหลายคน
ที่ออกไปทำงานและประสบความสำเร็จ

09:02.280 --> 09:04.040
ห้องนี้สวยดีนะ

09:04.120 --> 09:05.920
ดูกระจกในห้องน้ำสิ

09:06.000 --> 09:09.040
นั่นคือสโลแกนของฉัน "เติมพลังให้ตัวเองก่อน"

09:09.560 --> 09:12.080
ด้วยแอลกอฮอล์และแชมเปญ

09:12.160 --> 09:14.680
มีไวน์อยู่ในตู้เย็นประมาณ 40 ขวด

09:14.760 --> 09:16.720
ทำไมพรินซ์ถึงมาล่ะ แทนที่จะเป็นเวเนซุเอลา

09:16.800 --> 09:20.200
เวเนซุเอล่าไม่อยากมา
เพราะเธอรู้ว่าจะมีนักข่าวเยอะ

09:20.280 --> 09:25.040
และมีคนสนใจเรื่องความสัมพันธ์ของเธอมาก
เธอไม่ต้องการแบบนั้น

09:25.120 --> 09:28.560
เธอบอกด้วยว่าจะช่วยดูแลริโกที่บ้าน
ซึ่งช่วยฉันได้เยอะเลย

09:28.640 --> 09:29.680
- มันดีสำหรับคุณ
- ค่ะ

09:33.240 --> 09:35.080
ไปกินได้แล้ว

09:40.160 --> 09:41.040
นี่

09:41.560 --> 09:42.800
คิดถึงแม่ไหม

09:42.880 --> 09:45.560
หนูชอบตอนที่พ่อดูแลมากกว่า แต่หนูก็คิดถึงแม่

09:45.640 --> 09:49.520
เพราะเวเนซูเอลาทำอาหารค่ำ
และมันก็ห่วยแตก

09:50.480 --> 09:51.960
นั่นเป็นเรื่องปกติ ใช่ไหม

09:52.040 --> 09:53.760
เธอยืนอยู่ข้างหลังฉัน

09:53.840 --> 09:55.680
วาเลนเซีย

09:56.680 --> 09:57.760
มานั่งนี่

09:57.840 --> 10:01.080
คนคิดว่าการเป็นแม่บ้านอยู่บ้านมันง่ายมาก

10:01.160 --> 10:03.480
มีชีวิตที่สบาย อยากทำอะไรก็ทำ

10:03.560 --> 10:04.560
ฉันว่าเขาปวดฉี่นะ

10:04.640 --> 10:07.600
แต่ผมเริ่มรู้แล้วว่ามันยากมากทีเดียว

10:07.680 --> 10:09.480
มานี่ สแปร์โรว์

10:09.560 --> 10:11.200
มันยากทางจิตใจด้วย

10:11.280 --> 10:13.320
ผมไปชกสัก 20 ไฟต์ดีกว่าทำแบบนั้น

10:15.240 --> 10:16.760
เฮ่ สไปเดอร์แมน!

10:19.320 --> 10:20.800
หนูอยากให้บ้านนี้สะอาดหมดจด

10:25.840 --> 10:29.880
กวาดพื้นและเช็ดเก้าอี้

10:30.400 --> 10:36.240
รกเลอะเทอะแบบนี้ หนูนั่งไม่เป็นสุข

10:36.760 --> 10:42.240
อะไรกันเนี่ย พ่อหนูเป็นเศรษฐี
แต่หนูต้องมาทำความสะอาด

10:42.320 --> 10:44.320
หนูอายุเจ็ดขวบนะ

10:54.560 --> 10:55.960
ฉันหลับสบายดี

10:56.840 --> 10:59.280
การอยู่ในโหมดทำงานมันสบายๆ กว่ากันเยอะ

10:59.360 --> 11:03.440
ใบหน้านี้เครียดน้อยกว่า
ใบหน้าที่คุณเห็นที่มอร์คัมบ์เยอะ

11:03.520 --> 11:06.640
แม้แต่เรื่องงานก็ไม่ได้เครียดขนาดนั้น

11:06.720 --> 11:09.360
เท่ากับการต้องรับมือกับลูกห้าคน

11:09.440 --> 11:11.800
นี่เหมือนการได้พักผ่อนนิดหน่อยสำหรับฉัน

11:12.560 --> 11:14.600
- เวเนซุเอลา!
- ริโก หยุด!

11:14.680 --> 11:16.520
- เปิดทีวีให้เขาดูสิ
- เปิดอยู่

11:17.120 --> 11:19.760
ไปทำผมกันดอนนี่ ไปกินอาหารเช้ากัน

11:26.640 --> 11:27.640
อรุณสวัสดิ์

11:27.720 --> 11:29.720
ดูสภาพคุณสิ

11:29.800 --> 11:30.760
เป็นไงบ้าง

11:30.840 --> 11:32.160
เด็กๆ เตรียมตัวเสร็จหรือยัง

11:32.960 --> 11:34.320
นี่ลูกชายผม คุณแม่

11:34.920 --> 11:35.960
ไงจ๊ะ ริโก

11:37.000 --> 11:39.280
เอาหวีมาให้หน่อย

11:39.360 --> 11:41.560
ไทสัน เอายาปฏิชีวนะให้เขากินด้วย

11:41.640 --> 11:43.360
ให้กินแล้ว ที่รัก ให้กินแล้ว

11:43.440 --> 11:45.400
- เมื่อคืนริโกโอเคไหม
- โอเค

11:45.480 --> 11:48.200
- เขาถามถึงฉันไหม
- ไม่ เขาไม่ถามถึงคุณเลย

11:48.280 --> 11:49.520
โธ่ น่าเศร้าจัง

11:49.600 --> 11:51.240
คุณจะดูรายการดิสมอร์นิ่งหรือเปล่า

11:51.320 --> 11:53.080
ดูสิ เราดูแน่นอน

11:53.160 --> 11:55.920
โอเค ฉันว่าพวกคุณควบคุมทุกอย่างได้ดี

11:56.000 --> 11:58.600
โอเค โชคดีนะวันนี้ แล้วเจอกันตอนคุณกลับมา

11:58.680 --> 12:00.440
- โอเค แล้วเจอกัน
- โอเค บาย

12:00.520 --> 12:01.760
รักนะคะ แม่

12:01.840 --> 12:04.480
พวกเขาควบคุมทุกอย่างได้ดี ไม่น่าเชื่อเลย

12:05.000 --> 12:08.480
ฉันว่าเขาคงแย่หนักถ้าไม่มีเวเนซุเอลาอยู่ช่วย

12:10.080 --> 12:12.320
เอาละ พ่อจะไปส่งเด็กๆ ที่โรงเรียน

12:12.400 --> 12:15.760
ลูกช่วยเช็ดถูในครัว และก็โต๊ะด้วยนะ

12:15.840 --> 12:18.440
เก็บที่นอนแล้ว ห้องน้ำก็ล้างเรียบร้อย
บ้านสะอาดแล้ว

12:18.520 --> 12:20.160
- ฟังดูเป็นไง
- ดีค่ะ

12:20.240 --> 12:21.560
เยี่ยม!

12:25.960 --> 12:28.120
งั้นก็เร็วเข้า ไปกันเถอะ มาเร็ว พรินซ์ลูกรัก

12:28.200 --> 12:31.440
- ทำไมผมต้องถือรองเท้ากลับด้านนี่มาด้วย
- เพราะแม่ต้องเอามันไปด้วย

12:31.520 --> 12:34.200
- ผมไม่รู้ว่ามันกลับด้าน
- ไปๆ ไปเร็ว เราสายแล้ว

12:37.040 --> 12:38.840
- สบายดีไหม
- สบายดี ขอบคุณ

12:40.840 --> 12:42.160
- สวัสดีค่ะ
- เป็นไงบ้าง

12:42.240 --> 12:45.000
- ยินดีที่ได้เจอ คุณสวยมากเลย
- คุณก็เหมือนกัน

12:45.080 --> 12:46.960
คุณมาที่นี่เพื่อพักผ่อนใช่ไหม

12:47.040 --> 12:49.440
เมื่อเช้านี้ฉันก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน

12:49.520 --> 12:51.520
ฉันได้นอนเต็มอิ่มทั้งคืน

12:51.600 --> 12:54.000
ตื่นเช้ามาก็ทำผมแต่งหน้า

12:54.080 --> 12:55.760
(รายการดิสมอร์นิ่ง)

13:03.280 --> 13:04.920
สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับกลับมา

13:05.000 --> 13:08.120
อีกสักครู่ เธอเป็นที่รู้จักในนามราชินียิปซี
ปารีส ฟิวรี่

13:08.720 --> 13:09.960
แม่ออกอากาศแล้วเหรอ

13:11.320 --> 13:14.120
ปารีส ฉันต้องขอชื่นชมคุณจริงๆ

13:14.200 --> 13:17.400
ฉันไม่รู้ว่าคุณทำได้ยังไงกับการมีลูกเจ็ดคน

13:17.480 --> 13:19.120
- ใครน่ะ
- แม่

13:19.200 --> 13:20.800
แม่ เย่!

13:20.880 --> 13:21.840
มีเคล็ดลับอะไรคะ

13:21.920 --> 13:25.480
- แปดคนค่ะ ถ้ารวมไทสันด้วย
- ใช่เลย เด็กที่ตัวใหญ่ที่สุด

13:25.560 --> 13:29.280
- คุณดูแลตัวเองยังไง
- ฉันต้องดูแลตัวเอง

13:29.360 --> 13:31.840
ฉันกินอีเทอร์นัล คอลลาเจน
มาสองสามเดือนแล้ว

13:31.920 --> 13:33.680
เป็นแบรนด์ที่ฉันรับรองในตอนนี้

13:33.760 --> 13:36.520
ตอนนี้ไทสันสภาพจิตใจเป็นยังไงบ้าง

13:36.600 --> 13:38.840
เธอไม่สนเรื่องคอลลาเจน

13:39.760 --> 13:41.600
- "ดีจัง แล้วไทสันเป็นไงบ้าง"
- เธอ…

13:41.680 --> 13:44.240
เขากำลังคิดจะกลับไปชกอีกไหม

13:44.320 --> 13:47.000
- ดูท่าเป็นไงบ้าง
- เขาชอบพูดแหย่เรื่องนี้ตลอดค่ะ

13:47.080 --> 13:48.800
เขาบอกว่า "ผมคิดอยู่ตลอด"

13:48.880 --> 13:51.000
"ผมแค่รับข้อเสนอมา แค่ลองคิดๆ ดู"

13:51.080 --> 13:52.360
และมันทำให้ฉันกังวลตลอด

13:52.440 --> 13:54.760
เพราะเขาสัญญากับฉันว่าเขาจะเลิกชก

13:55.280 --> 13:58.280
แต่ฉันไม่ค่อยแน่ใจว่า
เขาจะเลิกชกร้อยเปอร์เซ็นต์

13:59.360 --> 14:01.440
ก็ต้องคอยดูกันต่อไป

14:01.520 --> 14:03.520
ต้องคอยดูกันต่อไปอยู่ตลอด

14:03.600 --> 14:06.120
ต่อให้ไทสันอายุ 55 แล้วก็ยังต้องคอยดูกันต่อไป

14:06.200 --> 14:10.040
ฉันว่ามันไม่เป็นปัญหา
เวลาคนอยากคุยกับฉันเรื่องไทสัน

14:10.120 --> 14:12.200
เรื่องลูกๆ ของฉัน เพราะนั่นคือตัวฉัน

14:12.280 --> 14:14.640
ฉันคือพวกเขา พวกเขาคือฉัน
เราคือครอบครัวเดียวกัน

14:14.720 --> 14:15.960
มันเป็นแบบนั้นเสมอ

14:16.040 --> 14:18.880
ขอบคุณที่มาร่วมรายการ
ฝากความปรารถนาดีถึงครอบครัวด้วยครับ

14:18.960 --> 14:21.080
- ขอบคุณที่เชิญฉันมาค่ะ
- ยินดีที่ได้เจอครับ

14:23.480 --> 14:25.160
- เธอทำได้ดีเนอะ
- ใช่ค่ะ ดีมาก

14:25.240 --> 14:29.280
เธอดูดีมากเลยนะ แล้วก็พูดเก่งมากด้วย

14:30.040 --> 14:31.560
เพราะงั้นเธอทำได้ดีเลย

14:31.640 --> 14:33.480
- วันนี้ใครดูแลลูกๆ คะ
- พ่อค่ะ

14:33.560 --> 14:35.280
- งั้นคงเป็นไปด้วยดีสินะครับ
- ไม่ค่ะ

14:40.000 --> 14:42.960
(งานแถลงข่าว)

14:43.880 --> 14:45.560
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ สวัสดีค่ะ

14:46.240 --> 14:47.680
ขอบคุณทุกคนที่มาค่ะ

14:47.760 --> 14:49.520
อย่าลืมรับถุงของขวัญด้วยนะคะ

14:52.400 --> 14:55.720
ฉันจะไปดูว่าพรินซ์อยู่ไหน ขอโทษนะคะ

14:55.800 --> 14:58.440
- ขอโทษครับ
- จะไปดูว่าลูกชายฉันโอเคไหม

15:00.920 --> 15:04.320
ทักทายพรินเซสหรือยัง อยากลงไปเจอทุกคนไหม

15:04.400 --> 15:05.880
- ได้ครับ
- หรือไม่อยาก

15:05.960 --> 15:08.560
ถ้าจะยืนอยู่ตรงนั้นแล้วตอบว่า "ครับ"
แม่ว่าอย่าไปดีกว่า

15:08.640 --> 15:10.880
แต่แม่อยากถ่ายรูปพรินซ์คู่กับพรินเซส

15:10.960 --> 15:13.920
ในชีวิตผม ผมเคยเจอแค่สองคนที่ชื่อพรินเซส

15:14.000 --> 15:15.720
และหนึ่งในนั้นเป็นหมา

15:16.240 --> 15:18.160
- มาเร็ว พรินซ์
- ครับ

15:18.240 --> 15:21.880
ฉันรู้ว่าพวกเขาอายุไม่เหมาะสมกัน
แต่พรินซ์กับพรินเซสก็เข้ากันดี

15:21.960 --> 15:25.400
ถ้าพวกเขาได้ลงเอยกัน มันคงน่ารักมากเลย

15:25.480 --> 15:27.560
พรินเซส นี่พรินซ์

15:27.640 --> 15:29.080
ตอนนี้เขาเพิ่งอายุ 14

15:29.160 --> 15:31.560
แต่พรินซ์กับพรินเซสแต่งงานกันได้

15:31.640 --> 15:34.120
- เขาชื่อพรินซ์จริงๆ เหรอ
- ชื่อพรินซ์จริงๆ

15:34.200 --> 15:35.200
- จริงเหรอ
- ค่ะ

15:36.960 --> 15:39.400
เขามีอาการแพ้ เอาโทรศัพท์ให้แม่หน่อย

15:39.480 --> 15:42.200
ขอถ่ายรูปพวกคุณสองคนหน่อย
ไปยืนด้วยกันเลย เร็วเข้า

15:42.280 --> 15:44.120
ผมไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ

15:44.200 --> 15:47.840
แม่ผมเป็นบ้าขั้นสุด

15:47.920 --> 15:50.280
- แม่ทำให้ลูกอายใช่ไหม
- ใช่

15:50.360 --> 15:51.920
ขอโทษนะ อดใจไม่ได้น่ะ

15:55.560 --> 15:58.080
เอาละ คุยกันไปแล้วกันนะ
ไม่ทรมานเขาอีกแล้ว ขอบคุณนะ

15:58.160 --> 16:00.080
- ยินดีที่ได้รู้จัก
- ยินดีที่ได้รู้จัก

16:00.600 --> 16:03.040
ขอบคุณนะ จำที่ฉันพูดไว้ให้ดีเลยนะ

16:03.120 --> 16:03.960
ครับ

16:06.840 --> 16:08.480
ฉันสนุกมากเลย

16:08.560 --> 16:12.040
ฉันสนุกที่มีพรินซ์อยู่ที่นั่นด้วย และใช้เวลากับเขา

16:12.120 --> 16:14.400
ซึ่งทำให้ฉันกลับมาเป็นแม่อีกครั้ง
ฉันห้ามตัวเองไม่ได้

16:14.480 --> 16:16.640
ใช่ มันเป็นทริปที่ดีและประสบความสำเร็จ

16:17.560 --> 16:18.880
เขาไปแล้ว

16:28.120 --> 16:30.840
(ราชายิปซี)

16:32.720 --> 16:35.200
เวลาที่ผมว่างๆ ผมจะไปที่โน่นที่นี่

16:35.280 --> 16:36.320
แคช!

16:37.080 --> 16:37.960
มาเร็ว

16:39.200 --> 16:42.840
บางครั้งผมก็ยุ่งอยู่กับกิจวัตรที่เรียบง่าย

16:42.920 --> 16:45.360
ตื่นเช้า ไปยิม ส่งลูกๆ ไปโรงเรียน

16:45.440 --> 16:47.120
พอผมมองดูมัน

16:47.200 --> 16:49.080
ผมก็ทำสิ่งเดิมๆ มาหกเดือนแล้ว

16:50.360 --> 16:52.120
แล้วมันก็กลายเป็นน่าเบื่อ

16:52.200 --> 16:54.400
ฉันว่าแกไม่ได้รักพ่อแกหรอก

16:55.320 --> 16:57.440
รักสิ แกรัก ใช่ไหม

16:58.040 --> 17:00.280
ผมเลี้ยงมันมานานแล้ว ผมรักมัน มันคือลูกผม

17:00.360 --> 17:02.160
มันน่ารักมาก หัวโตเชียว

17:02.680 --> 17:05.080
มันรักพ่อของมัน คุณเข้าใจใช่ไหม

17:05.160 --> 17:09.440
ใช่ มันชอบให้ทำแบบนี้แหละ
กอดแล้วก็ลูบๆ เกาๆ แบบนี้

17:10.080 --> 17:13.040
ถ้าปล่อยมัน มันก็จะเลียคุณและน้ำลายยืดใส่คุณ

17:13.760 --> 17:18.360
ไม่มีอะไรบริสุทธิ์มากไปกว่า
ความรักของสัตว์ที่มีต่อมนุษย์

17:18.880 --> 17:22.200
เข้าใจไหม ผมว่ามันคือความผูกพันมากกว่า

17:22.720 --> 17:26.160
ความรักของสัตว์ ที่สัตว์มีให้เจ้าของ

17:26.760 --> 17:29.080
มันมีความสุขเวลาเจอเจ้าของ
เวลาที่เจ้าของกลับมา

17:29.160 --> 17:31.600
เวลาเจ้าของไม่อยู่ มันจะวิตกกังวล

17:31.680 --> 17:33.200
มันเป็นลูกของพ่อคนนี้แน่นอน

17:34.960 --> 17:37.160
ออกเดตเล็กๆ ไปกินอาหารค่ำกัน

17:38.760 --> 17:42.720
ชีวิตแม่ กระเป๋าใบใหญ่
ต้องพกผ้าอ้อมกับทิชชูเปียกตลอด

17:43.280 --> 17:44.160
แคช!

17:44.760 --> 17:45.600
มาเร็ว

17:46.200 --> 17:47.520
เข้าคอกไป

17:48.040 --> 17:49.040
เก่งมาก

17:51.920 --> 17:53.680
สภาพอากาศไม่ดีเลย

17:54.280 --> 17:55.400
ไม่ดีเลย

17:56.760 --> 17:58.160
ฉันพร้อมแล้ว เอ็ดดี้

18:02.800 --> 18:03.760
พ่อ

18:03.840 --> 18:06.200
- ว่าไงลูก
- ผมนั่งตรงนั้น

18:06.280 --> 18:07.920
เขานั่งตรงนั้นค่ะพ่อ

18:08.000 --> 18:09.600
- เขาพูดกับคุณ
- ครับ เก่งมากลูก

18:09.680 --> 18:12.080
หมวกนั่นไม่เข้ากับชุดที่คุณใส่เลย

18:12.160 --> 18:13.280
แบบนี้ดีกว่า

18:14.760 --> 18:17.240
- พูดว่า "ชายหาด"
- ชายหาด

18:17.320 --> 18:20.120
- พูดว่า "ไอศกรีม"
- ไอศกรีม

18:20.200 --> 18:22.520
- อยากกินขนมไหม
- ครับ

18:22.600 --> 18:23.720
(ไอศกรีมฮาล์ฟมูนเบย์)

18:23.800 --> 18:24.880
อยากนั่งข้างนอกไหม

18:28.960 --> 18:31.720
เป็นอะไรไป ดูเหมือนใจลอยนะ

18:31.800 --> 18:35.360
ใช่ การเป็นหนุ่มหล่อรวย มันไม่พอสำหรับผม

18:35.440 --> 18:37.720
- คุณพูดเล่นใช่ไหม ไทสัน
- ไม่ ผมพูดจริงๆ

18:37.800 --> 18:40.960
ช่วงนี้คุณเอาแต่ซ้อมวิ่ง ซ้อมมวย

18:41.040 --> 18:41.920
ซ้อมมวย ใช่

18:42.000 --> 18:44.320
คุณพูดเรื่องชกมวย ไม่ชกมวย ทำโน่นทำนี่

18:44.400 --> 18:46.640
ผมต้องการอะไรที่มากกว่านี้

18:46.720 --> 18:49.040
ตอนนี้ผมรู้สึกแย่มาก

18:49.760 --> 18:51.400
ผมสับสนจนทำอะไรไม่ถูก

18:51.480 --> 18:54.000
เดี๋ยวก็มีความสุข เดี๋ยวก็เศร้า

18:54.080 --> 18:55.720
พฤติกรรมแปรปรวนมาก

18:56.240 --> 18:58.640
วิ่งวุ่นไปทั่ว ดูสิ่งที่ผมไม่จำเป็นต้องมี

18:58.720 --> 19:01.160
พยายามจะซื้อเกาะในสกอตแลนด์

19:01.240 --> 19:03.080
นี่เป็นพฤติกรรมของคนป่วยทางจิตหรือเปล่า

19:03.160 --> 19:05.360
อาจจะใช่ ผมก็ไม่รู้ ผมแยกไม่ออกแล้ว

19:05.440 --> 19:06.280
ไปให้พ้น

19:06.360 --> 19:09.560
การอยากซื้อเกาะนอกชายฝั่งสกอตแลนด์
ไม่ใช่พฤติกรรมปกติ

19:09.640 --> 19:10.600
ขอเวลาฉันแป๊บนึง

19:10.680 --> 19:13.400
ไม่งั้นฉันจะรู้สึกเหมือนฉันไม่ได้ฟังคุณ
ฉันเป็นแบบนี้

19:13.480 --> 19:14.600
ปกติคุณก็ไม่ฟังอยู่แล้ว

19:14.680 --> 19:17.720
ฟังสิ ไทสัน อย่าเริ่มพูดเรื่องนี้อีก
อยากมานั่งใกล้ๆ แม่ไหม

19:17.800 --> 19:19.280
เขาอยากออกมา

19:19.360 --> 19:20.920
ให้เขาออกมานั่งใกล้ๆ ฉัน

19:21.000 --> 19:23.680
เขากินอมยิ้มแล้ว กินสายไหมแล้ว

19:26.400 --> 19:28.680
นี่สายไหมของลูกเหรอ พ่อกินได้ไหม

19:29.440 --> 19:32.280
- ไม่!
- งั้นก็เอาไป

19:32.360 --> 19:34.800
- งั้นก็ปล่อยเขาสิ
- นี่ทุตตี้ฟรุตตี้นะ

19:35.600 --> 19:38.000
นอนบนตักแม่สิ นอนลง

19:38.080 --> 19:40.760
การที่เด็กๆ ไม่ได้ไปโรงเรียนไม่ได้ช่วยผมเลย

19:40.840 --> 19:42.760
- ทำกิจวัตรไม่ได้
- ผมทำกิจวัตรไม่ได้

19:42.840 --> 19:44.120
ผมต้องการมันกลับมาในชีวิต

19:44.200 --> 19:46.920
ตอนนี้พวกเขากลับไปโรงเรียนแล้ว
ผมรู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย

19:47.000 --> 19:48.840
แต่ผมคิดว่าผมต้องไปพักผ่อน

19:48.920 --> 19:51.200
เพราะตอนนี้ไม่มีอะไรทำให้ผมมีความสุขได้

19:51.720 --> 19:54.120
และผมรู้สึกว่าชีวิตไม่เติมเต็ม

19:54.200 --> 19:55.840
คุณควรจะรู้สึกเติมเต็มนะ

19:55.920 --> 19:58.200
ผมรู้สึกนะ ผมรู้สึกมีความสุข

19:58.280 --> 20:01.080
ในแง่การเงินและธุรกิจ

20:01.160 --> 20:05.280
แต่ไม่รู้สิ ผมรู้สึกว่า
ยังมีอะไรอีกเยอะที่ผมต้องทำในชีวิต

20:05.360 --> 20:06.960
ผมยังไม่พร้อมที่จะยอมแพ้และตาย

20:07.040 --> 20:10.280
แค่คุณเลิกชกมวย
ไม่ได้แปลว่าคุณจะต้องยอมแพ้และตาย

20:10.360 --> 20:12.960
ตอนนี้ผมเลิกชกมวย
ผมเลยต้องมีอะไรใหม่ๆ ให้สนใจ

20:13.040 --> 20:15.040
อะไรที่ยิ่งใหญ่ อะไรที่เอื้อมไม่ถึง

20:15.120 --> 20:18.360
เพราะผมจะไม่มีวันมีความสุขกับการเป็นพ่อบ้าน

20:18.440 --> 20:21.680
หรือแค่เป็นผู้ชายที่ขับโรลส์รอยซ์ไปที่โน่นที่นี่ทั้งวัน

20:21.760 --> 20:23.200
มันไม่ทำให้ผมมีความสุข

20:24.680 --> 20:27.000
ฉันว่าไทสันคงไม่มีวันพบความสงบสุข

20:27.080 --> 20:29.440
แม้แต่ตอนที่เขาเป็นแชมป์โลก

20:29.520 --> 20:32.600
เขาชนะในปี 2015 ซึ่งเป็นช่วงที่เขาอยู่จุดสูงสุด

20:32.680 --> 20:35.440
เขาทำทุกอย่างที่เขาอยากทำสำเร็จหมดแล้ว

20:35.520 --> 20:38.080
นั่นคือช่วงที่เขาเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง

20:38.160 --> 20:39.280
ดูสิ ริโก ไส้กรอก

20:39.360 --> 20:41.520
ไทสันจะทำตัวให้ยุ่งตลอด

20:41.600 --> 20:44.800
แต่ฉันคิดว่าเมื่อทุกอย่างกลับมาและเหลือแค่เขา

20:44.880 --> 20:48.080
เขามีปีศาจที่ไม่ยอมให้เขาหยุดพัก

20:49.320 --> 20:53.920
ฉันคิดว่าเขามีความสุขได้วันหนึ่ง
มีความสุขได้สองสามวัน

20:54.000 --> 20:56.040
แต่พอสมองเขาเริ่มทำงานอีกครั้ง

20:56.120 --> 20:59.160
เขาก็เริ่มคิดถึงสิ่งอื่นๆ นั่นแหละคือเขา

20:59.800 --> 21:02.800
สิ่งที่คุณเคยดูมาก่อน คุณไม่สนใจแล้วใช่ไหม

21:02.880 --> 21:05.440
อาจไปสอบใบอนุญาตนักบิน
หรือใบอนุญาตขับเฮลิคอปเตอร์

21:05.520 --> 21:08.520
ทำอะไรแบบนั้น
คุณจะตายบนเครื่องบินที่ไหนสักแห่ง

21:08.600 --> 21:10.760
ผมจะคิดให้ดีๆ ก่อนว่าจะทำอะไรต่อไป

21:10.840 --> 21:12.800
เพราะตอนนี้ผมแค่ทำอะไรไปเรื่อยเปื่อย

21:12.880 --> 21:16.600
ครั้งที่แล้วที่คุณเป็นแบบนี้
คุณลงเอยด้วยสภาพที่แย่มาก

21:16.680 --> 21:17.520
ใช่

21:17.600 --> 21:19.240
- ลงเอยด้วยโรคซึมเศร้า
- ใช่

21:19.320 --> 21:21.280
แต่ยังดีที่ผมยังได้ฝึกซ้อม

21:21.360 --> 21:24.920
ครั้งก่อนที่ผมเป็นแบบนี้
ผมไม่ได้ฝึกซ้อมนานสองปี

21:25.000 --> 21:28.400
ผมดื่มเหล้า เสพยา ปาร์ตี้ ทำตัวไร้สาระ

21:28.480 --> 21:31.360
- ใช่ แต่ปัญหา…
- แต่ตอนนี้ผมไม่ดื่ม ไม่ทำอะไรเลย

21:31.440 --> 21:34.000
แค่ฝึกซ้อมทุกวันเหมือนม้าศึก
ผมพร้อมสำหรับงานต่อไปแล้ว

21:34.080 --> 21:36.160
ติดการฝึกซ้อมก็ไม่ดีต่อสุขภาพเหมือนกัน

21:36.240 --> 21:39.560
- คุณวิ่งจนขาแทบทรุด
- ใช่เลย ไม่ต้องบอกก็รู้

21:39.640 --> 21:42.120
อาทิตย์ที่แล้วคุณเดินแทบไม่ได้
เพราะวิ่งเยอะเกินไป

21:42.200 --> 21:45.760
ผมรู้ ใช่ แต่นั่นทำให้ผมจะพูดถึงเรื่องต่อไป

21:45.840 --> 21:48.040
ผมเริ่มมีปัญหาที่ไหล่

21:48.120 --> 21:49.440
เอ็นไหล่ฉีกขาดทรมานผมมาก

21:49.520 --> 21:53.080
- ใช่ ฉันเห็นคุณขยับไม่ได้
- ผมเพิ่งฉีดยามา

21:53.160 --> 21:55.480
ผมยกน้ำหนักสิบกิโลขึ้นเหนือหัวข้างขวาไม่ได้

21:55.560 --> 21:56.800
ดึงข้อไม่ได้สักครั้ง

21:56.880 --> 21:58.520
ปวดมากตอนผมอุ้มลูก

21:58.600 --> 22:03.120
ผมนัดหมอวันเสาร์นี้เพื่อดูว่าผ่าตัดไหล่ได้ไหม

22:03.200 --> 22:04.240
ดูว่ามีปัญหาอะไร

22:04.320 --> 22:06.080
คุณคิดจะผ่าตัดจริงๆ เหรอ

22:06.160 --> 22:08.640
ผมต้องผ่า ไม่มีอะไรให้คิดแล้ว

22:08.720 --> 22:11.960
พวกเขาอาจจะสแกนแล้วบอกว่า
"มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น"

22:12.040 --> 22:13.960
"อาจทำกายภาพบำบัดหรืออะไรสักอย่างได้"

22:14.040 --> 22:16.840
ไม่ ผมรู้ว่าเอ็นฉีกมาอย่างน้อยห้าปีแล้ว

22:16.920 --> 22:19.280
ตั้งแต่ไฟต์ที่สองกับดีออนเทย์ ไวล์เดอร์

22:19.360 --> 22:21.520
- มันแย่ลงเรื่อยๆ
- ค่ะ

22:21.600 --> 22:23.040
ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้ว

22:23.760 --> 22:25.640
ผมมีปัญหาเอ็นไหล่ฉีกขาดมานานแล้ว

22:25.720 --> 22:28.800
และทุกไฟต์ที่ผมชก ผมแค่ฉีดยาในค่ายฝึกซ้อม

22:28.880 --> 22:31.920
แล้วก็ปิดมันไว้ ใช้เทปแปะยึดไว้ตลอด

22:32.000 --> 22:37.560
จนมาถึงจุดที่มัน… แย่ฉิบหาย

22:37.640 --> 22:39.080
ขอโทษครับที่พูดหยาบคาย

22:39.160 --> 22:42.880
ข้อดีของมันก็คือ พอรักษาแล้ว มันก็จะหายดี

22:42.960 --> 22:46.800
ฉันว่าคุณจะไม่ได้รักษามัน
แค่เพื่อยกน้ำหนักสิบกิโลหรอก

22:47.320 --> 22:48.720
แล้วผมจะรักษามันเพื่ออะไร

22:49.840 --> 22:50.720
ชกมวย

22:52.120 --> 22:54.000
จะชกหรือไม่ ผมก็ต้องรักษามัน ฉะนั้น…

22:54.080 --> 22:56.560
แต่คุณก็อยู่มาได้ห้าปีทั้งๆ ที่มันฉีกขาดอยู่

22:57.160 --> 22:59.480
แต่ตอนนี้มันฉีกขาดมากขึ้น มากกว่าเดิม

23:00.000 --> 23:03.800
ฟังนะ การผ่าตัดทุกอย่างมีความเสี่ยง
ถ้าคุณจะทำเพื่อชกมวย อย่าทำเลย

23:03.880 --> 23:05.520
ไม่ นี่เพื่อชีวิตผม

23:06.120 --> 23:07.240
ต้องคิดดู

23:07.760 --> 23:10.200
ฉันว่าไม่มีอะไรให้คิดหรอก การชกมวยจบแล้ว

23:10.280 --> 23:13.280
และอย่างที่คุณบอก ลองคิดหาสิ่งใหม่ๆ ทำดู

23:32.120 --> 23:34.480
(สองวันต่อมา)

23:34.560 --> 23:37.200
- ไปนั่งเบาะหลังสุดเลย ไทสัน
- ผมนั่งไม่ได้

23:38.920 --> 23:40.000
เด็กดี แม่รักลูกจ้ะ

23:41.840 --> 23:43.160
หวัดดี อโดนิส

23:43.240 --> 23:45.240
ราชายิปซียักษ์มาแล้ว

23:45.320 --> 23:46.880
ราชายิปซียักษ์มาแล้ว

23:47.760 --> 23:50.800
วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์
เด็กๆ เลยไม่ได้ไปโรงเรียน

23:50.880 --> 23:55.560
แต่ไทสันมีนัดที่โรงพยาบาล
เพื่อดูว่าไหล่เขาเป็นอะไร

23:55.640 --> 23:57.360
เด็กๆ เลยต้องไปกับเรา

23:57.440 --> 24:00.560
ไทสันไม่ชอบหมอและโรงพยาบาล
ครอบครัวเขาไม่ใช่คนที่ชอบไปหาหมอ

24:00.640 --> 24:04.600
พวกเขาเป็นคนหัวโบราณและไม่ค่อยไปหาหมอ

24:04.680 --> 24:07.880
เวลาเขาไปหาหมอและไปโรงพยาบาล
เขาจะรู้สึกกังวลนิดหน่อย

24:09.240 --> 24:11.000
ปารีส ผมไปเองคนเดียวดีไหม

24:11.800 --> 24:13.120
มันคงจะง่ายกว่า

24:13.200 --> 24:15.880
เมื่อคืนคุณบอกจะให้ฉันไปด้วย

24:15.960 --> 24:19.640
- ผมต้องการ…
- อย่าทำเป็นคนกล้าหาญเลย

24:19.720 --> 24:22.440
คุณไม่ฟัง ผมต้องการ
การสนับสนุนทั้งทางกายและทางใจ

24:22.520 --> 24:25.640
โอเค ทางกาย โอเค ทางใจ

24:26.520 --> 24:27.800
- สนับสนุน
- สนับสนุน

24:31.080 --> 24:32.680
- ใช่
- เขาต้องการ…

24:32.760 --> 24:35.040
ถ้าผมจะได้ฟังข่าวร้าย
ผมอยากให้ภรรยาผมอยู่ด้วย

24:35.120 --> 24:36.560
คนที่อยู่เคียงข้างผมเสมอ

24:36.640 --> 24:39.600
ผมอยากให้พ่ออยู่ที่นั่นด้วย
เพราะผมยังเป็นเด็กน้อย

24:40.200 --> 24:41.880
ผมอยากสั่งแมคโดนัลด์มากิน

24:41.960 --> 24:44.920
พวกลูกพูดถึงแมคโดนัลด์
แต่พ่ออาจต้องผ่าตัดที่จบชีวิตพ่อได้

24:45.000 --> 24:48.480
- มันจะจบชีวิตยังไง
- จบชีวิต พ่ออาจตายคามีดหมอก็ได้

24:48.560 --> 24:49.400
- ใช่
- อาจจะ

24:49.480 --> 24:51.560
มันเกิดขึ้นได้นะ มันอันตรายมาก

24:51.640 --> 24:53.960
อันตรายมาก ผมจะไปรอในรถนะ

24:55.480 --> 24:59.520
ฉันไม่รู้ว่าไทสันจะมีปฏิกิริยายังไง
ถ้าหมอบอกว่าเขาชกมวยอีกไม่ได้แล้ว

25:02.280 --> 25:03.880
การชกมวยคือส่วนสำคัญในชีวิตเขา

25:03.960 --> 25:09.080
แม้แต่ในการฝึกซ้อมประจำวัน เขาก็ชกมวย
นั่นคือสิ่งที่เขาทำ เพราะงั้น…

25:10.320 --> 25:12.680
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกยังไง

25:13.920 --> 25:16.120
ฉันคิดว่าไทสันเชื่อจริงๆ ว่า

25:16.200 --> 25:18.520
เขาทำสิ่งที่เขาอยากทำได้ทุกเมื่อ

25:18.600 --> 25:21.680
ดังนั้นการที่เขาไปวันนี้แล้วหมอบอกว่า

25:21.760 --> 25:24.960
"นี่ คุณใช้แขนข้างนี้ชกมวยไม่ได้
คุณทำแบบนั้นไม่ได้"

25:25.040 --> 25:28.040
ฉันคิดว่ามันคงทำให้เขารำคาญ
จนถึงจุดที่เขาต้องไปรักษา

25:32.760 --> 25:36.400
ผมไม่รู้ว่าผ่าตัดไหล่หรือเปล่า
แต่ผมต้องเปลี่ยนเข่าสองข้าง

25:36.480 --> 25:38.120
ร่างผมพังยับเยินเลย

25:38.640 --> 25:40.400
สวัสดีครับ สบายดีไหม

25:41.840 --> 25:43.320
(คลินิกแขน)

25:43.400 --> 25:45.000
พ่อ โอเคไหม

25:46.640 --> 25:49.560
- ขอดื่มกาแฟก่อนนะ
- เด็กๆ นั่งลง เราอยู่ในโรงพยาบาล

25:49.640 --> 25:51.120
พาเด็กๆ ออกไปหน่อย ปารีส

25:51.200 --> 25:53.960
ฟังนะ ให้พวกเขานั่งอยู่ที่นี่แหละ
ฉันจะนั่งตรงนี้ ฉันจะได้นั่งฟังได้

25:54.040 --> 25:55.360
พ่อเอาอะไร ลาเต้ไหม

25:55.440 --> 25:56.720
ลาเต้ก็ได้

25:56.800 --> 25:58.320
ทำไมถึงต้องมาหาหมอ

25:58.400 --> 26:02.400
ตอนผมชกหมัดฮุกหรือหมัดโอเวอร์แฮนด์
ผมชกไม่ได้แล้ว

26:02.480 --> 26:04.200
ถ้าพ่อดูน็อกเอาต์ครั้งสำคัญๆ ของผม

26:04.280 --> 26:07.480
มันมาจากหมัดฮุกขวาตลอด ปัง ใช่ไหม

26:07.560 --> 26:09.560
แต่ตอนนี้ผมออกหมัดนั้นไม่ได้แล้ว

26:09.640 --> 26:11.480
- นี่ครับ
- ขอบใจ

26:12.800 --> 26:16.280
แน่นอนว่าการผ่าตัดครั้งนี้ ถ้าแกไม่ทำมันจะดีกว่า

26:16.360 --> 26:19.240
แต่แกต้องผ่าตัดเพื่อใช้ชีวิตประจำวันไหม

26:19.320 --> 26:22.080
ใช่ ผมไม่ได้ต้องการชีวิตประจำวัน

26:22.160 --> 26:23.200
แล้วแกต้องการอะไร

26:23.280 --> 26:24.920
ต้องการฝึกซ้อม ทุกอย่าง

26:25.000 --> 26:28.640
ผมยกเวทไม่ได้อีกแล้ว ผมยกเวทไม่ได้เลย

26:28.720 --> 26:31.440
ผมนอนดันอกไม่ได้ เพราะไหล่นี้พังแล้ว

26:31.520 --> 26:34.280
ผมยกท่าดันไหล่ไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้เลย

26:34.800 --> 26:36.480
ผมไม่รู้ว่าทำลายตัวเองไปมากแค่ไหน

26:36.560 --> 26:39.320
น่ากังวลใจมากว่าปัญหาคืออะไร

26:40.280 --> 26:41.800
การฝึกซ้อมคือยาของผม

26:41.880 --> 26:46.200
ถ้าผมต้องหยุดฝึกซ้อมหลายเดือน
ผมคงคิดฆ่าตัวตายแน่ นี่เรื่องจริง

26:46.280 --> 26:49.240
ผมคงทำอะไรไม่ได้ถ้าไม่ได้ทำสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่

26:51.000 --> 26:54.040
ไทสัน คุณอยากให้เราตรวจคุณตอนนี้เลยไหม
ผมจะตรวจและทำทุกอย่าง

26:54.120 --> 26:57.800
ถ้าคุณต้องการ
คุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลารอหลังจากนั้น

27:02.880 --> 27:04.440
ถอดเสื้อให้ผมหน่อยได้ไหม

27:05.560 --> 27:09.600
แค่หมุนนิ้วหัวแม่มือของคุณลง
ผมให้ทำแบบนั้นเพื่อที่ผมจะได้กดตรงนี้ โอเคนะ

27:09.680 --> 27:11.960
- ยกขึ้น
- ไม่ได้

27:12.040 --> 27:14.640
- รู้สึกเจ็บใช่ไหม
- เจ็บ ใช่ รู้สึกเจ็บ

27:15.160 --> 27:17.240
วางมือบนท้อง ยกข้อศอกไปข้างหน้า

27:17.320 --> 27:19.320
- ครับ
- ถ้าเจ็บบอกให้ผมหยุดดันกลับนะ

27:19.400 --> 27:20.720
- เป็นไงบ้าง
- เจ็บอีกแล้ว

27:20.800 --> 27:22.160
- ที่เดิมเหรอ
- ครับ

27:22.240 --> 27:23.720
ใส่เสื้อได้แล้วครับ ทำได้ดีมาก

27:23.800 --> 27:27.640
มันเจ็บแบบเดิมทุกครั้งที่เราทำมัน
เจ็บเหมือนกันเลย

27:27.720 --> 27:31.640
ครับ ผมว่าคุณพูดถูก เราแก้ปัญหานี้มานานพอแล้ว

27:31.720 --> 27:36.480
แต่ผมคิดว่าความกังวลตอนที่คุณยกแขนไม่ขึ้น

27:36.560 --> 27:39.480
คุณอาจมีการฉีกขาดที่เอ็นหัวไหล่

27:40.000 --> 27:42.560
ถ้ามี เราคงต้องจัดการมันตอนนี้

27:42.640 --> 27:43.920
- ครับ
- นะครับ

27:45.480 --> 27:48.680
- นั่นเป็นอะไรที่ใหม่
- หวังว่าจะไม่ฉีกขาดทั้งหมด

27:48.760 --> 27:51.080
ถ้าเป็นแบบนั้น
เราจะมีบางอย่างที่เราเลือกทำได้

27:51.160 --> 27:52.000
โอเค

27:52.080 --> 27:55.520
ถ้าขาดหมด
ผมคิดว่าเราคงต้องพิจารณาเรื่องผ่าตัด

27:55.600 --> 27:57.680
เดี๋ยวดูผลสแกนก่อน แล้วค่อยว่ากัน

27:57.760 --> 27:58.760
- เยี่ยมเลย
- ครับ

27:58.840 --> 28:00.880
(เอ็มอาร์ไอ)

28:01.960 --> 28:04.480
ตอนแรกคุณจะรู้สึกเหมือนขาห้อยอยู่

28:04.560 --> 28:06.440
แต่เดี๋ยวฉันจะเอาฟองน้ำรองไว้

28:07.320 --> 28:10.880
ผมว่าเขาไม่ได้สร้างเครื่องนี้
สำหรับคนสูงหกฟุตเก้านิ้ว

28:11.400 --> 28:13.960
ผมไม่ชอบการผ่าตัด ผมพยายามหลีกเลี่ยง

28:14.040 --> 28:16.280
การถูกวางยาสลบเป็นสิ่งที่ผมไม่ชอบเลย

28:16.360 --> 28:17.960
ไม่เคยสลบบนเวทีมวย

28:18.040 --> 28:20.400
และไม่คิดที่จะสลบนอกเวที

28:20.480 --> 28:22.560
มันจะมีผลกับผมก็ต่อเมื่อผมกลับไปชกมวยอีก

28:26.440 --> 28:29.120
ถ้าเขาจะผ่าตัดเพื่อกลับไปชกได้อีก

28:29.200 --> 28:30.520
ผมจะคัดค้าน

28:30.600 --> 28:34.800
การแข่งขันตอนอายุเกือบ 40 ปีแบบนี้
เขาอายุ 37 แล้ว

28:34.880 --> 28:37.400
เขามีชีวิตที่วุ่นวาย มีลูกเป็นโขยง

28:37.480 --> 28:41.040
เขาใช้ชีวิตแบบนักกีฬาไม่ได้อีกแล้ว

28:41.120 --> 28:43.240
เขาไม่เคยใช้ชีวิตแบบนักกีฬาเลย

28:43.320 --> 28:46.960
ถ้าเลี่ยงการผ่าตัดได้ ก็ควรเลี่ยงมันซะ
ในความเห็นของผมนะ

28:47.480 --> 28:50.680
เรามีประสบการณ์แย่ๆ ของคนที่ไปผ่าตัด

28:50.760 --> 28:54.600
ฮิวอี้น้องชายผมเข้าโรงพยาบาล เขาข้อเท้าหัก

28:55.720 --> 28:58.640
เขาต้องใส่หมุดที่เท้า

28:58.720 --> 29:02.400
ระหว่างที่เขาผ่าตัด มีลิ่มเลือดเกิดขึ้น
และเคลื่อนที่ไปแล้วทำให้เขาตาย

29:04.520 --> 29:07.760
ทำไมต้องเสี่ยงกับอะไรแบบนั้น
ในเมื่อไม่จำเป็นต้องเสี่ยง

29:09.640 --> 29:12.520
คุณทำได้ดีมาก ไทสัน
ตอนนี้เราจะสแกนครั้งสุดท้ายแล้ว

29:12.600 --> 29:14.680
อีกสองนาทีครึ่งก็เสร็จแล้ว

29:17.760 --> 29:21.160
แม่คิดว่าผลตรวจไหล่พ่อจะออกมาดีหรือไม่ดีคะ

29:21.240 --> 29:24.520
แม่ก็ไม่รู้จ้ะ แต่แม่คิดว่ามันจะโอเคนะ

29:24.600 --> 29:27.800
เพราะพ่อของลูกไม่ได้เป็นอะไร
เขาอาจจะแค่ต้องผ่าตัดเท่านั้น

29:27.880 --> 29:29.960
แม่คิดว่าพ่อกังวลไหม

29:30.720 --> 29:34.600
จ้ะ พ่อของลูกกังวลตลอด
พ่อไม่ชอบหมอเท่าไหร่นี่ ใช่ไหม

29:36.320 --> 29:38.320
หนูคิดว่าพ่อจะต้องผ่าตัด

29:39.200 --> 29:42.680
แต่หนูไม่อยากให้เขาตาย จะเสี่ยงชีวิตไปทำไม

29:42.760 --> 29:46.560
หนูรักเขา เขาเป็นพ่อหนู
และหนูก็เป็นลูกสาวตัวน้อยของเขา

29:47.080 --> 29:48.480
(กำลังเอกซเรย์ ห้ามเข้า)

29:51.240 --> 29:53.800
บิ๊กจอห์น ฉันจะพาเด็กๆ
ไปเดินเล่นสักครึ่งชั่วโมงนะ

29:53.880 --> 29:56.000
แถวนี้มีสวนสาธารณะไหม

29:56.080 --> 29:59.080
ออกไปจากที่นี่ เลี้ยวซ้ายตรงโบสถ์

29:59.160 --> 30:00.320
ตรงที่มีสวนสาธารณะใหญ่ๆ

30:00.400 --> 30:04.320
เด็กๆ มาเร็ว เราจะออกไปเดินเล่นกัน
เดี๋ยวเจอกันนะ

30:08.760 --> 30:10.560
ถึงเวลาต้องเผชิญกับความจริงแล้ว

30:10.640 --> 30:13.000
มันจะออกมาดีหรือร้าย

30:15.320 --> 30:19.280
ตามหลักการแล้ว สีดำคือดี สีขาวคือไม่ดี

30:19.360 --> 30:22.080
นี่คือกล้ามเนื้อ ซึ่งก็คือส่วนนี้

30:22.160 --> 30:24.360
และเส้นสีดำที่เข้ามาคือเส้นเอ็น

30:24.440 --> 30:26.760
- ครับ
- การฉีกขาดมีมากขึ้น

30:27.280 --> 30:29.720
ณ จุดนี้ ถ้าผมผ่าตัด

30:29.800 --> 30:32.600
มันจะช่วยลดแรงกดที่เส้นเอ็น

30:32.680 --> 30:33.520
ครับ

30:34.360 --> 30:38.240
นั่นอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า
เพื่อผลลัพธ์ที่ดีขึ้นในระยะยาว

30:38.320 --> 30:39.400
โอเค

30:39.480 --> 30:42.800
เมื่อพูดถึงการผ่าตัด เราพูดถึงความเสี่ยงด้วย

30:42.880 --> 30:45.000
- ความเสี่ยงอย่างหนึ่งคือเลือดออก
- ครับ

30:45.960 --> 30:48.240
มีความเสี่ยงที่จะเกิดลิ่มเลือดที่น่อง

30:48.320 --> 30:51.160
ถ้ามันหลุดไปที่ปอด นั่นเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

30:51.240 --> 30:53.360
ถ้าผมไม่ผ่าตัด…

30:53.440 --> 30:55.320
ครับ ถ้าคุณไม่ผ่าตัด

30:55.400 --> 30:58.000
สิ่งที่เกิดขึ้นคือทุกครั้งที่คุณต่อย

30:58.080 --> 31:00.600
คุณจะทำให้เส้นเอ็นสึกหรอ

31:00.680 --> 31:03.320
มันจะขาด
และนั่นทำให้เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

31:05.240 --> 31:08.360
ถ้าคุณคิดจะกลับไปชกอีก

31:08.440 --> 31:10.480
ผมคิดว่าคุณจะต้องผ่าตัด

31:10.560 --> 31:14.040
เพราะถ้าคุณไม่ผ่าตัด คุณอาจจะชกไม่ได้อีกเลย

31:17.000 --> 31:20.200
มีเรื่องให้คิดหนักเลย
ผมจะคุยกับภรรยาและพ่อผม

31:20.280 --> 31:22.720
แล้วค่อยดูว่าจะเอายังไงกับการผ่าตัด

31:23.320 --> 31:26.360
มันเป็นการผ่าตัดที่ค่อนข้างร้ายแรง
และเป็นสถานการณ์ที่อันตรายมาก

31:26.440 --> 31:28.320
- ดูแลตัวเองด้วย
- ไปก่อนนะ ขอบคุณครับ

31:28.400 --> 31:30.560
ถ้าจะเอาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์อันตราย

31:30.640 --> 31:33.280
เพื่อจะได้กลับไปสนุกบนสังเวียนอีกครั้ง
อย่าทำเลย

31:34.040 --> 31:36.760
ฟังนะ อะไรก็เกิดขึ้นได้ ไทสัน

31:37.280 --> 31:39.520
ทำไมต้องเสี่ยงทั้งที่ไม่จำเป็น

31:39.600 --> 31:42.640
หยุดทำมันเถอะลูก พ่อขอเตือนแกนะ

31:43.360 --> 31:47.240
ตอนนี้แกสุขภาพดี
แต่แกจะดูป่วยถ้าทำแบบเดียวกับที่ฮิวอี้ทำ

31:47.320 --> 31:49.000
ฮิวอี้สุขภาพดีตอนที่เขาเข้าไปผ่าตัด

31:49.080 --> 31:50.960
ฮิวอี้เข้าไปตอนสุขภาพดีเหมือนกัน

31:51.480 --> 31:55.680
ผ่าตัดตามปกติ ไม่มีปัญหา
เขาตาย ลิ่มเลือดฆ่าเขา

31:55.760 --> 31:59.080
แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องช็อกมาก
ตอนที่อาฮิวอี้ของผมตาย

31:59.160 --> 32:01.680
ผมเลยเข้าใจที่พวกเขากังวล
เรื่องการผ่าตัดง่ายๆ

32:01.760 --> 32:04.360
การผ่าตัดที่ต้องวางยาสลบไม่เคยเป็นเรื่องง่าย

32:04.440 --> 32:07.400
คุณอาจเสียชีวิตบนเตียงผ่าตัดได้ทุกเมื่อ

32:08.000 --> 32:10.240
อาฮิวอี้ของผมมีบทบาทสำคัญในชีวิตผม

32:10.320 --> 32:14.040
เขาฝึกผมใน 17 ไฟต์แรกที่ผมชกอาชีพ

32:15.400 --> 32:19.120
ผมมองย้อนกลับไปแล้วคิดว่า
มันน่าเศร้าที่เขาไม่ได้เห็นผมคว้าแชมป์โลก

32:19.200 --> 32:22.360
และกลายเป็นนักมวยที่ยิ่งใหญ่

32:22.440 --> 32:25.680
มันทำให้สภาพจิตใจผมแย่หนักอยู่นานมาก

32:27.000 --> 32:28.640
- มันอยู่ในสายเลือดใช่ไหม
- ใช่

32:29.240 --> 32:31.680
เข้าใจที่พ่อพูดไหม แกต้องระวังตัว

32:32.280 --> 32:34.400
หยุดซะตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ให้ตายเถอะ

32:35.400 --> 32:37.240
- พ่อ หนูมีมันฝรั่งรสเค็มมาให้
- ขอบใจลูก

32:38.440 --> 32:43.560
อโดนิส หมอบอกว่าถ้าพ่อผ่าตัด พ่ออาจตายได้

32:44.440 --> 32:47.440
แต่ถ้าไม่ผ่าตัด ก็ไม่มีโอกาสกลับไปชกได้อีกเลย

32:48.040 --> 32:50.400
- เข้าใจไหม
- คุณก็ไม่ต้องกลับไปชกแล้วนี่ ใช่ไหม

32:50.480 --> 32:54.200
จะเสี่ยงชีวิตผ่าตัดทำไมทั้งที่ไม่จำเป็น

33:23.080 --> 33:26.160
ผมคิดว่านักกีฬาทุกคนเจอแบบนี้ตอนเลิกเล่น

33:26.240 --> 33:28.160
แบบว่า จะทำยังไงต่อ

33:28.240 --> 33:30.520
ผมผ่าตัดดีไหม หรือไม่ดี

33:31.040 --> 33:33.440
ผมอยากชกอีกไหม หรือไม่อยาก

33:34.440 --> 33:35.840
มันต้องตัดสินใจทั้งนั้น

33:35.920 --> 33:39.320
ผมอยากถูกหามลงจากเวที
บนเปลหามและอาจตายไหม

33:39.840 --> 33:41.840
ผมอยากชกอีกไหม

33:41.920 --> 33:43.960
ผมไม่แน่ใจ ทุกอย่างมัน…

33:44.640 --> 33:47.800
มันมีคำถามมากมายที่ต้องการคำตอบ

33:48.560 --> 33:52.200
ผมเลยจุดที่อะไรๆ มันมีความหมายแล้ว

33:54.560 --> 33:57.640
นั่นคือความจริง
ไม่มีอะไรมีความหมายกับผมอีกแล้ว

34:00.520 --> 34:03.520
ผมมองข้ามสิ่งที่มีอยู่หลายอย่างมาก
และทำแบบนั้นมานานแล้ว

34:03.600 --> 34:06.000
เพราะผมมักจะผลักดันตัวเองไปสู่ความยิ่งใหญ่

34:06.800 --> 34:08.240
และต้องการมากขึ้นเสมอ

34:08.760 --> 34:10.200
ผมไม่เคยมีเวลาจริงๆ

34:10.280 --> 34:14.280
ที่จะทบทวนทุกอย่างที่ผมทำสำเร็จในชีวิต
หรือทุกอย่างที่ผมได้ทำไป

34:14.800 --> 34:17.200
คุณต้องรู้สึกขอบคุณทุกวันที่คุณมีชีวิตอยู่

34:17.280 --> 34:18.960
ผมรู้ว่าผมพูดแบบนี้มานานแล้ว

34:19.040 --> 34:22.880
คนอื่นอาจจะคิดว่าผมยังหนุ่ม
อายุ 20, 30, 35, 40 ปี

34:22.960 --> 34:27.080
แต่เราต้องรู้สึกขอบคุณ
เพราะพรุ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่แน่นอน

34:27.160 --> 34:29.360
พรุ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่แน่นอนสำหรับใคร

34:29.880 --> 34:32.040
และวันนี้คือของขวัญจากพระเจ้า

34:38.360 --> 34:43.080
(ด้วยความระลึกถึงแคช)

35:03.600 --> 35:08.600
คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง
จ้า