WEBVTT

00:00:10.800 --> 00:00:12.000 align:center
ทุกคน เงียบๆ หน่อย

00:00:13.800 --> 00:00:16.840 align:center
เอาละ ริโก ของลูกอยู่ในเตาแล้ว
วาเลนเซีย ลูกอยากกินขนมปังปิ้ง

00:00:17.440 --> 00:00:19.440 align:center
อโดนิส ลูกอยากใส่น้ำตาลในวีตาบิกซ์ไหม

00:00:20.200 --> 00:00:21.640 align:center
- ไม่อยาก
- ลูกอยากใส่

00:00:22.400 --> 00:00:24.160 align:center
อาธีน่า อยากกินอะไรเป็นอาหารเช้า

00:00:24.240 --> 00:00:25.360 align:center
หนูอยากกินอันนั้น

00:00:25.440 --> 00:00:26.880 align:center
ได้จ้ะ ลูกกินอันนั้นได้

00:00:28.480 --> 00:00:29.920 align:center
เงียบๆ

00:00:31.600 --> 00:00:33.680 align:center
วันนี้เป็นวันแรกที่อาธีน่าไปโรงเรียน

00:00:33.760 --> 00:00:34.760 align:center
(อาธีน่า อายุสี่ขวบ)

00:00:34.840 --> 00:00:37.240 align:center
เด็กๆ ไปโรงเรียนกันหมด
มีสี่คนเรียนชั้นประถม

00:00:37.320 --> 00:00:41.880 align:center
ส่วนริโกจะไปอยู่ที่เนิร์สเซอรี
สองสามชั่วโมงนานสองสามสัปดาห์

00:00:42.600 --> 00:00:44.200 align:center
เราจะได้อยู่บ้านกันอย่างอิสระ

00:00:44.880 --> 00:00:46.320 align:center
(เวเนซุเอลา อายุ 15 ปี)

00:00:46.400 --> 00:00:47.360 align:center
อิสระ

00:00:48.200 --> 00:00:52.800 align:center
ขอโทษนะ แม่ไม่ควรตื่นเต้นขนาดนี้
แต่ลาก่อนนะ พวกตัวแสบทุกคน

00:00:54.560 --> 00:00:57.320 align:center
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

00:00:58.640 --> 00:01:01.280 align:center
ตั้งแต่ไทสันกลับมา เขาตื่นเช้า

00:01:01.360 --> 00:01:04.320 align:center
ฉันไม่ใช่คนตื่นเช้า
เขาเลยเป็นคนไปส่งลูกๆ ที่โรงเรียน

00:01:04.400 --> 00:01:06.440 align:center
แต่วันนี้เราจะไปส่งลูกๆ ด้วยกัน

00:01:06.520 --> 00:01:09.480 align:center
เพราะฉันอยากเห็นลูกสาวไปโรงเรียน
และอยากเดินไปส่งเธอ

00:01:10.160 --> 00:01:11.320 align:center
นี่ของลูก ริโก

00:01:12.560 --> 00:01:14.800 align:center
แม่จะไปหยิบผ้ามาแล้วจะป้อนให้นะ

00:01:17.400 --> 00:01:19.760 align:center
ริโก อยากไปโรงเรียนไหม

00:01:22.600 --> 00:01:23.440 align:center
เด็กดี

00:01:23.520 --> 00:01:25.240 align:center
ฉันอาจจะได้รางวัลแม่ยอดแย่

00:01:25.320 --> 00:01:29.160 align:center
แต่ฉันไม่ได้รู้สึกกังวลหรือเสียใจเลย
ที่อาธีน่าจะไปโรงเรียน

00:01:29.240 --> 00:01:31.400 align:center
ฉันดีใจมากที่… ไปอีกคนนึงแล้ว

00:01:31.480 --> 00:01:32.520 align:center
ไปโรงเรียนอีกคนแล้ว

00:01:32.600 --> 00:01:34.760 align:center
- ถ้าไม่แปรงฟันก็ไม่ต้องไปโรงเรียน
- แปรงแล้ว

00:01:34.840 --> 00:01:35.920 align:center
ไม่ แม่ดูลูกอยู่

00:01:36.000 --> 00:01:37.680 align:center
หยิบแปรงสีฟันขึ้นมา แปรงฟันซะ

00:01:37.760 --> 00:01:41.240 align:center
ฉันตั้งตารอความสุขเล็กๆ ของแม่

00:01:41.320 --> 00:01:42.760 align:center
ความเงียบสงบ

00:01:42.840 --> 00:01:45.920 align:center
- หนุ่มๆ ใส่รองเท้าได้แล้ว
- สาม หก เก้า…

00:01:46.480 --> 00:01:47.520 align:center
เงียบๆ!

00:01:49.240 --> 00:01:50.280 align:center
หุบปาก!

00:01:50.800 --> 00:01:53.320 align:center
แม่ ถ้ามีคนมาต่อยหนู หนูจะทำยังไง

00:01:53.400 --> 00:01:56.480 align:center
ถ้ามีใครต่อยลูก ก็ไปบอกครู
แล้วก็บอกพี่ชายของลูก

00:01:56.560 --> 00:01:57.520 align:center
โอเค

00:02:01.640 --> 00:02:04.000 align:center
- ใส่รองเท้าตัวเอง ไม่ใช่ของอโดนิสใช่ไหม
- ค่ะ

00:02:04.080 --> 00:02:07.800 align:center
ได้เวลาพอดีเลย เราต้องไปที่รถแล้ว
เดี๋ยวจะสาย เรามีเวลาสองนาที

00:02:07.880 --> 00:02:10.280 align:center
- รู้แล้ว ผมตัวเปียกอยู่
- คุณไม่ควรวิ่งซะสายขนาดนี้

00:02:10.360 --> 00:02:11.640 align:center
ออกไปตั้งแต่หกโมงครึ่ง

00:02:11.720 --> 00:02:14.720 align:center
- โอ้ รักลูกสาวจัง ไปโรงเรียนวันแรก
- พ่อ

00:02:14.800 --> 00:02:19.240 align:center
ไปโรงเรียนวันแรก วันแรก ไปโรงเรียนวันแรก

00:02:19.760 --> 00:02:21.600 align:center
ผมตั้งตารอให้ลูกๆ ไปโรงเรียนสักที

00:02:21.680 --> 00:02:25.000 align:center
เจ็ดสัปดาห์มันนานเกินไป
และพวกเขาไม่ได้ไปโรงเรียนเลย

00:02:25.080 --> 00:02:27.760 align:center
เหมือนทุกเดือนมีวันหยุดและปิดเทอม

00:02:27.840 --> 00:02:31.440 align:center
ขึ้นรถ พ่ออยากถ่ายรูป
ลูกๆไปโรงเรียนวันแรก ยิ้มหน่อย

00:02:31.520 --> 00:02:34.440 align:center
เจ็ดสัปดาห์มันนานมากเวลาอยู่บ้าน
มันทำให้เราแทบจะเป็นบ้า

00:02:34.520 --> 00:02:35.920 align:center
พระเจ้า!

00:02:36.000 --> 00:02:36.960 align:center
ระวัง!

00:02:37.040 --> 00:02:38.640 align:center
นักเรียนหญิง!

00:02:38.720 --> 00:02:40.760 align:center
- เอาละ ทุกคนขึ้นรถ
- เร็วเข้า

00:02:41.560 --> 00:02:42.600 align:center
นั่นอะไรน่ะ

00:02:43.440 --> 00:02:45.440 align:center
เราสายแล้ว สายหรือเปล่า

00:02:49.320 --> 00:02:51.080 align:center
วันนี้จะเป็นวันที่ผมรู้สึกเศร้า

00:02:51.160 --> 00:02:55.160 align:center
หนูน้อยของผม
ลูกสาวตัวน้อยของผมเข้าโรงเรียนแล้ว

00:02:55.680 --> 00:02:58.240 align:center
ไม่น่าเชื่อเนอะที่เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้
ปารีส ผมเศร้าเลย

00:02:58.320 --> 00:03:00.080 align:center
มันผ่านไปเร็วมากเลยนะ เร็วมาก

00:03:00.160 --> 00:03:03.600 align:center
ผมร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ตอนที่พรินซ์ออกจากเนิร์สเซอรีใช่ไหม

00:03:03.680 --> 00:03:06.040 align:center
ไทสันเป็นพ่อที่ดีมาก

00:03:06.120 --> 00:03:07.880 align:center
เขาจะตื่นมาส่งลูกไปโรงเรียน

00:03:07.960 --> 00:03:11.480 align:center
เขาชอบทำอะไรเป็นกิจวัตร
แต่ฉันคิดว่าบ้านจะเงียบ

00:03:11.560 --> 00:03:15.080 align:center
และนั่นอาจทำให้
ไทสันมีเวลาว่างให้คิดมากเกินไป

00:03:17.000 --> 00:03:19.480 align:center
นั่นคือสิ่งที่ฉันกังวลอยู่ตลอด

00:03:19.560 --> 00:03:21.440 align:center
- เอาละ เด็กๆ
- เอาละ รักนะ

00:03:21.520 --> 00:03:24.760 align:center
ขอให้สนุกมากๆ นะ พ่อรักลูกจ้ะ!

00:03:24.840 --> 00:03:27.800 align:center
- ค่ะ บายค่ะพ่อ
- บาย ตั้งใจเรียนนะ

00:03:27.880 --> 00:03:29.440 align:center
- ฉันจะเดินไปส่งพวกเขา
- เร็วๆ

00:03:29.520 --> 00:03:31.480 align:center
ฉันไม่รีบ ฉันต้องเดินไปส่งพวกเขา

00:03:31.560 --> 00:03:34.320 align:center
วิ่งไปที่ห้องเรียนเลย อาธีน่า มากับแม่

00:03:34.400 --> 00:03:37.320 align:center
- ผมไม่รู้ว่าต้องไปไหน
- อรุณสวัสดิ์

00:03:37.400 --> 00:03:40.520 align:center
สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้ในชีวิต ถ้าไม่มีอย่างอื่นนะ

00:03:40.600 --> 00:03:43.280 align:center
สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้คือจงถนอมเวลาที่คุณมีไว้

00:03:43.880 --> 00:03:46.120 align:center
ผมอยู่ในสถานะที่ดีกว่าหลายๆ คน

00:03:46.200 --> 00:03:49.080 align:center
เพราะผมมาส่งลูกๆ ที่โรงเรียน
และมารับพวกเขาได้

00:03:49.160 --> 00:03:51.880 align:center
ผมรู้สึกว่าผมเป็นคนที่ประสบความสำเร็จมาก

00:03:52.400 --> 00:03:54.360 align:center
และเมื่อการรับส่งลูกไปโรงเรียนจบลง

00:03:54.880 --> 00:03:56.720 align:center
มันจะเป็นเรื่องยากสำหรับผม

00:03:57.680 --> 00:04:01.720 align:center
บางคนเกลียดการรับส่งลูกไปโรงเรียน
แต่มันเป็นส่วนที่สำคัญมากในชีวิตผม

00:04:02.280 --> 00:04:07.320 align:center
สวยงาม เป็นเป้าหมายและเป็นกิจวัตรที่สวยงาม

00:04:08.680 --> 00:04:10.840 align:center
อาธีน่าจะเริ่มเรียนพรุ่งนี้

00:04:11.360 --> 00:04:13.040 align:center
ไม่มีใครอยู่ในชั้นเตรียมประถมเลย

00:04:13.120 --> 00:04:15.440 align:center
- เกิดอะไรขึ้น
- ไม่มีใครเลย ไม่มีใครอยู่เลย

00:04:17.000 --> 00:04:18.880 align:center
ไม่มีเด็กอยู่ในชั้นเตรียมประถมเลยสักคน

00:04:18.960 --> 00:04:20.320 align:center
- พรุ่งนี้ต่างหาก
- เสียใจไหม

00:04:20.400 --> 00:04:21.760 align:center
ไม่ เธอไม่สนใจหรอก

00:04:24.120 --> 00:04:26.760 align:center
เธอได้อยู่บ้านกับพ่ออีกวัน เป็นเด็กน้อยอีกวัน

00:04:27.520 --> 00:04:29.160 align:center
- อย่ายุ่งกับเธอ
- ผมรักเธอ

00:04:34.600 --> 00:04:36.000 align:center
เมื่อคืนนี้ ปารีส

00:04:36.080 --> 00:04:38.360 align:center
ผมค้นคว้าและหาข้อมูลนิดหน่อย

00:04:38.440 --> 00:04:39.720 align:center
- ค่ะ
- ใช่ไหม

00:04:40.360 --> 00:04:44.000 align:center
ผมคิดว่าจะซื้อเกาะในสกอตแลนด์…

00:04:46.120 --> 00:04:48.040 align:center
เผื่อเกิดซอมบี้ระบาด

00:04:48.120 --> 00:04:50.920 align:center
หรือเกิดสงคราม

00:04:51.000 --> 00:04:53.560 align:center
หรือมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น
อย่างภัยพิบัติครั้งใหญ่

00:04:53.640 --> 00:04:56.000 align:center
อย่าหมกมุ่นกับเรื่องนี้มากเกินไป

00:04:56.080 --> 00:04:58.960 align:center
เปล่า ผมแค่คิดว่า
การมีที่ให้ไปมันเป็นเรื่องดีเสมอ

00:05:00.280 --> 00:05:03.280 align:center
ใช่ แต่ไทสัน ถ้าเราตายก็คือตาย

00:05:03.360 --> 00:05:06.440 align:center
ถ้าซอมบี้ระบาดแล้วจะมาฆ่าเรา
เราก็จะปล่อยให้พวกมันฆ่าเรา

00:05:06.520 --> 00:05:11.560 align:center
เวลาไทสันมีความคิดบ้าบอแบบนี้
บางทีฉันก็ทำให้เขาหยุดพูดทันที

00:05:11.640 --> 00:05:15.680 align:center
ถ้ามันเป็นอะไรที่เป็นไปได้ ฉันจะคุยกับเขา

00:05:15.760 --> 00:05:17.640 align:center
ถ้ามันเป็นอะไรที่ฉันไม่เชื่อว่าจะเกิดขึ้น

00:05:17.720 --> 00:05:21.440 align:center
ฉันก็จะพยักหน้าแล้วยิ้ม
แล้วพูดว่า "ใช่ ดีเลย ที่รัก เป็นความคิดที่ดี"

00:05:21.520 --> 00:05:24.880 align:center
โอ้ รอให้เวเนซุเอลาเห็นลูกก่อนเถอะ

00:05:27.840 --> 00:05:30.440 align:center
- เวเนซุเอลา!
- ทำไม

00:05:30.520 --> 00:05:33.200 align:center
แม่ทำไม่ลง แม่ต้องพาเธอกลับบ้านมาหาลูก

00:05:33.280 --> 00:05:36.280 align:center
เธอไม่ได้เริ่มเรียนวันนี้
ชั้นเตรียมประถมเปิดเรียนพรุ่งนี้

00:05:36.360 --> 00:05:38.360 align:center
- ให้ตายสิ!
- ใช่เลย!

00:05:48.720 --> 00:05:49.800 align:center
ให้ผมทำให้นะ

00:05:51.520 --> 00:05:53.160 align:center
วันนี้ผมเป็นภรรยา

00:05:53.680 --> 00:05:55.560 align:center
นั่งลง เดี๋ยวเราจะคุยเรื่องนี้กัน

00:05:55.640 --> 00:05:57.000 align:center
- ไม่
- นั่งลงสิ

00:05:57.080 --> 00:05:59.200 align:center
- เขาเป็นอะไร
- เขาไม่สบาย

00:05:59.280 --> 00:06:01.120 align:center
- เขาปวดฟันมาก
- ไหนดูหน่อยซิ

00:06:01.200 --> 00:06:03.520 align:center
- ดูทันสมัยไหม
- ครับ ทันสมัยมาก

00:06:03.600 --> 00:06:05.720 align:center
คุณต้องเริ่มตอนหกโมงเช้าใช่ไหม

00:06:05.800 --> 00:06:07.160 align:center
ฉันต้องถ่ายตอนหกโมงเช้า

00:06:07.240 --> 00:06:08.640 align:center
รายการกู๊ดมอร์นิ่งบริเตนเหรอ

00:06:08.720 --> 00:06:11.800 align:center
ก็มีรายการดิสมอร์นิ่ง
และก็มีสัมภาษณ์ติดๆ กันเลย

00:06:11.880 --> 00:06:12.920 align:center
โอเค

00:06:13.000 --> 00:06:14.680 align:center
ทั้งหมดนี้เป็นการโปรโมต

00:06:14.760 --> 00:06:16.840 align:center
เพื่อสัญญาการเป็นพรีเซนเตอร์แบรนด์คอลลาเจน

00:06:16.920 --> 00:06:18.040 align:center
โอเค

00:06:18.120 --> 00:06:21.480 align:center
มีคนมาขอให้ฉัน
โปรโมตแบรนด์ต่างๆ มาหลายปีแล้ว

00:06:21.560 --> 00:06:22.880 align:center
และฉันก็ปฏิเสธมาตลอด

00:06:22.960 --> 00:06:25.760 align:center
ต้องซักชุดนักเรียนของพวกเขาทั้งหมดเลย

00:06:25.840 --> 00:06:28.200 align:center
แต่ตอนนี้ลูกๆ ไปโรงเรียนกันหมดแล้ว

00:06:28.280 --> 00:06:30.600 align:center
ไปเข้ากลุ่มเล่น ไปทำกิจกรรมของตัวเอง

00:06:30.680 --> 00:06:33.160 align:center
ฉันรู้สึกว่าถึงเวลาลงทุนเพื่อตัวเองแล้ว

00:06:33.240 --> 00:06:34.520 align:center
แล้วคุณจะกลับเมื่อไหร่

00:06:34.600 --> 00:06:36.080 align:center
กลับพรุ่งนี้ แต่ประมาณสี่ทุ่ม

00:06:36.160 --> 00:06:39.320 align:center
- คืนพรุ่งนี้เหรอ
- ใช่ ฉันจะไปนาน 24 ชั่วโมง

00:06:39.400 --> 00:06:41.360 align:center
โอเค แล้วทิ้งผมไว้กับลูกๆ ทุกคน

00:06:41.440 --> 00:06:44.680 align:center
ใช่ แต่เวเนซุเอลาก็อยู่ด้วย แต่เขาป่วย

00:06:44.760 --> 00:06:45.920 align:center
เขาปวดฟัน

00:06:46.000 --> 00:06:47.880 align:center
ฉันคิดว่าริโกเป็นหวัดด้วย

00:06:47.960 --> 00:06:50.280 align:center
เพราะเขาร้องไห้ตั้งแต่ฉันไปรับจากเนิร์สเซอรี

00:06:50.360 --> 00:06:52.720 align:center
- ทิ้งเด็กดีๆ ไว้ให้ผมเพียบเลย
- เด็กป่วยเพียบเลย

00:06:52.800 --> 00:06:55.120 align:center
เขาจะร้องไห้ทั้งคืน เขาต้องกินยาปฏิชีวนะ

00:06:55.200 --> 00:06:57.280 align:center
เขากินไปแล้ว เขาต้องกินอีกทีตอนสามทุ่ม

00:06:57.360 --> 00:06:59.320 align:center
ผมนึกว่าฝีเขาหายแล้วซะอีก

00:06:59.400 --> 00:07:00.880 align:center
หายแล้ว แต่เขาปวดฟัน

00:07:00.960 --> 00:07:03.680 align:center
- อยากไปซื้อขนมไหม
- ใช่ ซื้อน้ำตาลให้เขาหน่อย

00:07:03.760 --> 00:07:05.480 align:center
จริงๆ นะ ใส่น้ำตาลเข้าไปหน่อย

00:07:05.560 --> 00:07:08.680 align:center
ฉันกังวลนิดหน่อยเรื่องไทสันดูแลเด็กๆ

00:07:08.760 --> 00:07:12.080 align:center
เขาไม่เข้าใจเรื่องเวลานอน

00:07:12.160 --> 00:07:15.640 align:center
และการกินอาหารให้ตรงเวลา
กินอาหารที่มีประโยชน์

00:07:15.720 --> 00:07:18.440 align:center
ไทสันเลี้ยงลูกแบบวุ่นวายมาก

00:07:18.520 --> 00:07:22.280 align:center
เอาละ ฟังนะ ถอดนาฬิกาออกถ้าจะไปลอนดอน

00:07:22.360 --> 00:07:24.000 align:center
แล้วก็ถอดต่างหูเพชรออกด้วย

00:07:24.080 --> 00:07:25.160 align:center
ฉันมีกระเป๋า แต่…

00:07:25.240 --> 00:07:26.800 align:center
อย่าเอาไป เดี๋ยวโดนแทง

00:07:26.880 --> 00:07:29.400 align:center
งั้นฉันคงต้องโดนแทงแหละเพราะฉันมีกระเป๋า

00:07:29.480 --> 00:07:31.840 align:center
- เพราะงั้นฉันไม่…
- เอาถุงเทสโก้ไปสิ

00:07:32.360 --> 00:07:35.040 align:center
- ทำไมพรินซ์ถึงไปกับคุณล่ะ
- ฉันไม่อยากไปคนเดียว

00:07:35.120 --> 00:07:36.440 align:center
ฉันไม่ชอบไปคนเดียว

00:07:36.520 --> 00:07:40.720 align:center
- แม่ต้องไปแล้ว
- เด็กนั่นอยู่ไหน พรินซ์!

00:07:40.800 --> 00:07:42.200 align:center
อยากได้ขวดนมเหรอ

00:07:42.280 --> 00:07:44.400 align:center
- พรินซ์!
- อย่ายุ่งกับน้องสิ

00:07:44.480 --> 00:07:46.440 align:center
- เร็วๆ
- อยากกินนมไหม

00:07:46.520 --> 00:07:50.160 align:center
โอเค เดินทางปลอดภัยนะ
ระวังตัวด้วย ดูแลตัวเองดีๆ

00:07:50.240 --> 00:07:53.040 align:center
ระวังโจรด้วย พรินซ์ ปกป้องแม่ด้วยชีวิตนะ

00:07:53.120 --> 00:07:55.480 align:center
ถ้ามีใครจะแทงแม่ กระโดดไปขวาง รับมีดแทน

00:07:55.560 --> 00:07:57.920 align:center
ดึงมีดออกมา แทงคอมันซะ ง่ายมาก

00:07:58.000 --> 00:07:59.280 align:center
- ได้เลย
- จบ

00:08:01.000 --> 00:08:03.240 align:center
จ้ะ รักนะ เป็นเด็กดีอยู่กับพ่อนะจ๊ะ

00:08:05.600 --> 00:08:09.560 align:center
มันรู้สึกแปลกๆ ที่ผมทำหน้าที่แม่
แล้วปารีสออกไปทำงานหาเงิน

00:08:11.240 --> 00:08:12.520 align:center
(ลอนดอน)

00:08:17.360 --> 00:08:18.840 align:center
แม่เจ้า

00:08:18.920 --> 00:08:20.240 align:center
เรามาถึงบ้านใหญ่แล้ว

00:08:20.320 --> 00:08:21.440 align:center
สวัสดีค่ะ ทุกคน สวัสดี

00:08:21.520 --> 00:08:23.560 align:center
นี่คงเป็นถุงของขวัญสินะ

00:08:23.640 --> 00:08:26.400 align:center
- ใช่
- งั้นฉันขอถุงหนึ่งนะ ขอบคุณค่ะ

00:08:26.480 --> 00:08:27.800 align:center
มันดูดีมากเลย

00:08:27.880 --> 00:08:29.360 align:center
ฉันจะไปดูห้องหน่อย

00:08:29.440 --> 00:08:31.200 align:center
เตียงน่านอนจัง

00:08:31.280 --> 00:08:32.520 align:center
ในห้องน้ำมีทีวีด้วย

00:08:32.600 --> 00:08:35.280 align:center
คืนนี้ฉันกับพรินซ์จะนอนกอดกัน
พรินซ์ของฉันเพิ่งเกิดใหม่

00:08:35.360 --> 00:08:36.560 align:center
ผมนอนบนโซฟาดีกว่า

00:08:36.640 --> 00:08:38.400 align:center
ไม่ได้จ้ะ ลูกต้องนอนกับแม่

00:08:38.480 --> 00:08:40.040 align:center
- ลูกยังเป็นเด็กทารกอยู่
- ไม่

00:08:40.120 --> 00:08:42.360 align:center
ฉันคิดว่ามันดีที่ให้ลูกๆ ได้เห็นว่า

00:08:42.440 --> 00:08:46.680 align:center
เราเป็นแม่บ้านอยู่กับบ้าน
และทำงานด้วยได้ถ้าอยากทำ

00:08:46.760 --> 00:08:51.520 align:center
ฉันรู้จักผู้หญิงแกร่ง
ที่เป็นอิสระจากชุมชนยิปซีหลายคนที่ทำงาน

00:08:51.600 --> 00:08:53.280 align:center
และถึงแม้ในสื่อ

00:08:53.360 --> 00:08:56.040 align:center
เราจะถูกมองว่าเป็นแม่บ้านที่ไม่รู้อะไร

00:08:56.120 --> 00:08:58.520 align:center
ฉันก็แค่ออกมาพิสูจน์ว่ามันไม่จริง

00:08:58.600 --> 00:09:02.200 align:center
และฉันรู้จักผู้หญิงยิปซีหลายคน
ที่ออกไปทำงานและประสบความสำเร็จ

00:09:02.280 --> 00:09:04.040 align:center
ห้องนี้สวยดีนะ

00:09:04.120 --> 00:09:05.920 align:center
ดูกระจกในห้องน้ำสิ

00:09:06.000 --> 00:09:09.040 align:center
นั่นคือสโลแกนของฉัน "เติมพลังให้ตัวเองก่อน"

00:09:09.560 --> 00:09:12.080 align:center
ด้วยแอลกอฮอล์และแชมเปญ

00:09:12.160 --> 00:09:14.680 align:center
มีไวน์อยู่ในตู้เย็นประมาณ 40 ขวด

00:09:14.760 --> 00:09:16.720 align:center
ทำไมพรินซ์ถึงมาล่ะ แทนที่จะเป็นเวเนซุเอลา

00:09:16.800 --> 00:09:20.200 align:center
เวเนซุเอล่าไม่อยากมา
เพราะเธอรู้ว่าจะมีนักข่าวเยอะ

00:09:20.280 --> 00:09:25.040 align:center
และมีคนสนใจเรื่องความสัมพันธ์ของเธอมาก
เธอไม่ต้องการแบบนั้น

00:09:25.120 --> 00:09:28.560 align:center
เธอบอกด้วยว่าจะช่วยดูแลริโกที่บ้าน
ซึ่งช่วยฉันได้เยอะเลย

00:09:28.640 --> 00:09:29.680 align:center
- มันดีสำหรับคุณ
- ค่ะ

00:09:33.240 --> 00:09:35.080 align:center
ไปกินได้แล้ว

00:09:40.160 --> 00:09:41.040 align:center
นี่

00:09:41.560 --> 00:09:42.800 align:center
คิดถึงแม่ไหม

00:09:42.880 --> 00:09:45.560 align:center
หนูชอบตอนที่พ่อดูแลมากกว่า แต่หนูก็คิดถึงแม่

00:09:45.640 --> 00:09:49.520 align:center
เพราะเวเนซูเอลาทำอาหารค่ำ
และมันก็ห่วยแตก

00:09:50.480 --> 00:09:51.960 align:center
นั่นเป็นเรื่องปกติ ใช่ไหม

00:09:52.040 --> 00:09:53.760 align:center
เธอยืนอยู่ข้างหลังฉัน

00:09:53.840 --> 00:09:55.680 align:center
วาเลนเซีย

00:09:56.680 --> 00:09:57.760 align:center
มานั่งนี่

00:09:57.840 --> 00:10:01.080 align:center
คนคิดว่าการเป็นแม่บ้านอยู่บ้านมันง่ายมาก

00:10:01.160 --> 00:10:03.480 align:center
มีชีวิตที่สบาย อยากทำอะไรก็ทำ

00:10:03.560 --> 00:10:04.560 align:center
ฉันว่าเขาปวดฉี่นะ

00:10:04.640 --> 00:10:07.600 align:center
แต่ผมเริ่มรู้แล้วว่ามันยากมากทีเดียว

00:10:07.680 --> 00:10:09.480 align:center
มานี่ สแปร์โรว์

00:10:09.560 --> 00:10:11.200 align:center
มันยากทางจิตใจด้วย

00:10:11.280 --> 00:10:13.320 align:center
ผมไปชกสัก 20 ไฟต์ดีกว่าทำแบบนั้น

00:10:15.240 --> 00:10:16.760 align:center
เฮ่ สไปเดอร์แมน!

00:10:19.320 --> 00:10:20.800 align:center
หนูอยากให้บ้านนี้สะอาดหมดจด

00:10:25.840 --> 00:10:29.880 align:center
กวาดพื้นและเช็ดเก้าอี้

00:10:30.400 --> 00:10:36.240 align:center
รกเลอะเทอะแบบนี้ หนูนั่งไม่เป็นสุข

00:10:36.760 --> 00:10:42.240 align:center
อะไรกันเนี่ย พ่อหนูเป็นเศรษฐี
แต่หนูต้องมาทำความสะอาด

00:10:42.320 --> 00:10:44.320 align:center
หนูอายุเจ็ดขวบนะ

00:10:54.560 --> 00:10:55.960 align:center
ฉันหลับสบายดี

00:10:56.840 --> 00:10:59.280 align:center
การอยู่ในโหมดทำงานมันสบายๆ กว่ากันเยอะ

00:10:59.360 --> 00:11:03.440 align:center
ใบหน้านี้เครียดน้อยกว่า
ใบหน้าที่คุณเห็นที่มอร์คัมบ์เยอะ

00:11:03.520 --> 00:11:06.640 align:center
แม้แต่เรื่องงานก็ไม่ได้เครียดขนาดนั้น

00:11:06.720 --> 00:11:09.360 align:center
เท่ากับการต้องรับมือกับลูกห้าคน

00:11:09.440 --> 00:11:11.800 align:center
นี่เหมือนการได้พักผ่อนนิดหน่อยสำหรับฉัน

00:11:12.560 --> 00:11:14.600 align:center
- เวเนซุเอลา!
- ริโก หยุด!

00:11:14.680 --> 00:11:16.520 align:center
- เปิดทีวีให้เขาดูสิ
- เปิดอยู่

00:11:17.120 --> 00:11:19.760 align:center
ไปทำผมกันดอนนี่ ไปกินอาหารเช้ากัน

00:11:26.640 --> 00:11:27.640 align:center
อรุณสวัสดิ์

00:11:27.720 --> 00:11:29.720 align:center
ดูสภาพคุณสิ

00:11:29.800 --> 00:11:30.760 align:center
เป็นไงบ้าง

00:11:30.840 --> 00:11:32.160 align:center
เด็กๆ เตรียมตัวเสร็จหรือยัง

00:11:32.960 --> 00:11:34.320 align:center
นี่ลูกชายผม คุณแม่

00:11:34.920 --> 00:11:35.960 align:center
ไงจ๊ะ ริโก

00:11:37.000 --> 00:11:39.280 align:center
เอาหวีมาให้หน่อย

00:11:39.360 --> 00:11:41.560 align:center
ไทสัน เอายาปฏิชีวนะให้เขากินด้วย

00:11:41.640 --> 00:11:43.360 align:center
ให้กินแล้ว ที่รัก ให้กินแล้ว

00:11:43.440 --> 00:11:45.400 align:center
- เมื่อคืนริโกโอเคไหม
- โอเค

00:11:45.480 --> 00:11:48.200 align:center
- เขาถามถึงฉันไหม
- ไม่ เขาไม่ถามถึงคุณเลย

00:11:48.280 --> 00:11:49.520 align:center
โธ่ น่าเศร้าจัง

00:11:49.600 --> 00:11:51.240 align:center
คุณจะดูรายการดิสมอร์นิ่งหรือเปล่า

00:11:51.320 --> 00:11:53.080 align:center
ดูสิ เราดูแน่นอน

00:11:53.160 --> 00:11:55.920 align:center
โอเค ฉันว่าพวกคุณควบคุมทุกอย่างได้ดี

00:11:56.000 --> 00:11:58.600 align:center
โอเค โชคดีนะวันนี้ แล้วเจอกันตอนคุณกลับมา

00:11:58.680 --> 00:12:00.440 align:center
- โอเค แล้วเจอกัน
- โอเค บาย

00:12:00.520 --> 00:12:01.760 align:center
รักนะคะ แม่

00:12:01.840 --> 00:12:04.480 align:center
พวกเขาควบคุมทุกอย่างได้ดี ไม่น่าเชื่อเลย

00:12:05.000 --> 00:12:08.480 align:center
ฉันว่าเขาคงแย่หนักถ้าไม่มีเวเนซุเอลาอยู่ช่วย

00:12:10.080 --> 00:12:12.320 align:center
เอาละ พ่อจะไปส่งเด็กๆ ที่โรงเรียน

00:12:12.400 --> 00:12:15.760 align:center
ลูกช่วยเช็ดถูในครัว และก็โต๊ะด้วยนะ

00:12:15.840 --> 00:12:18.440 align:center
เก็บที่นอนแล้ว ห้องน้ำก็ล้างเรียบร้อย
บ้านสะอาดแล้ว

00:12:18.520 --> 00:12:20.160 align:center
- ฟังดูเป็นไง
- ดีค่ะ

00:12:20.240 --> 00:12:21.560 align:center
เยี่ยม!

00:12:25.960 --> 00:12:28.120 align:center
งั้นก็เร็วเข้า ไปกันเถอะ มาเร็ว พรินซ์ลูกรัก

00:12:28.200 --> 00:12:31.440 align:center
- ทำไมผมต้องถือรองเท้ากลับด้านนี่มาด้วย
- เพราะแม่ต้องเอามันไปด้วย

00:12:31.520 --> 00:12:34.200 align:center
- ผมไม่รู้ว่ามันกลับด้าน
- ไปๆ ไปเร็ว เราสายแล้ว

00:12:37.040 --> 00:12:38.840 align:center
- สบายดีไหม
- สบายดี ขอบคุณ

00:12:40.840 --> 00:12:42.160 align:center
- สวัสดีค่ะ
- เป็นไงบ้าง

00:12:42.240 --> 00:12:45.000 align:center
- ยินดีที่ได้เจอ คุณสวยมากเลย
- คุณก็เหมือนกัน

00:12:45.080 --> 00:12:46.960 align:center
คุณมาที่นี่เพื่อพักผ่อนใช่ไหม

00:12:47.040 --> 00:12:49.440 align:center
เมื่อเช้านี้ฉันก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน

00:12:49.520 --> 00:12:51.520 align:center
ฉันได้นอนเต็มอิ่มทั้งคืน

00:12:51.600 --> 00:12:54.000 align:center
ตื่นเช้ามาก็ทำผมแต่งหน้า

00:12:54.080 --> 00:12:55.760 align:center
(รายการดิสมอร์นิ่ง)

00:13:03.280 --> 00:13:04.920 align:center
สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับกลับมา

00:13:05.000 --> 00:13:08.120 align:center
อีกสักครู่ เธอเป็นที่รู้จักในนามราชินียิปซี
ปารีส ฟิวรี่

00:13:08.720 --> 00:13:09.960 align:center
แม่ออกอากาศแล้วเหรอ

00:13:11.320 --> 00:13:14.120 align:center
ปารีส ฉันต้องขอชื่นชมคุณจริงๆ

00:13:14.200 --> 00:13:17.400 align:center
ฉันไม่รู้ว่าคุณทำได้ยังไงกับการมีลูกเจ็ดคน

00:13:17.480 --> 00:13:19.120 align:center
- ใครน่ะ
- แม่

00:13:19.200 --> 00:13:20.800 align:center
แม่ เย่!

00:13:20.880 --> 00:13:21.840 align:center
มีเคล็ดลับอะไรคะ

00:13:21.920 --> 00:13:25.480 align:center
- แปดคนค่ะ ถ้ารวมไทสันด้วย
- ใช่เลย เด็กที่ตัวใหญ่ที่สุด

00:13:25.560 --> 00:13:29.280 align:center
- คุณดูแลตัวเองยังไง
- ฉันต้องดูแลตัวเอง

00:13:29.360 --> 00:13:31.840 align:center
ฉันกินอีเทอร์นัล คอลลาเจน
มาสองสามเดือนแล้ว

00:13:31.920 --> 00:13:33.680 align:center
เป็นแบรนด์ที่ฉันรับรองในตอนนี้

00:13:33.760 --> 00:13:36.520 align:center
ตอนนี้ไทสันสภาพจิตใจเป็นยังไงบ้าง

00:13:36.600 --> 00:13:38.840 align:center
เธอไม่สนเรื่องคอลลาเจน

00:13:39.760 --> 00:13:41.600 align:center
- "ดีจัง แล้วไทสันเป็นไงบ้าง"
- เธอ…

00:13:41.680 --> 00:13:44.240 align:center
เขากำลังคิดจะกลับไปชกอีกไหม

00:13:44.320 --> 00:13:47.000 align:center
- ดูท่าเป็นไงบ้าง
- เขาชอบพูดแหย่เรื่องนี้ตลอดค่ะ

00:13:47.080 --> 00:13:48.800 align:center
เขาบอกว่า "ผมคิดอยู่ตลอด"

00:13:48.880 --> 00:13:51.000 align:center
"ผมแค่รับข้อเสนอมา แค่ลองคิดๆ ดู"

00:13:51.080 --> 00:13:52.360 align:center
และมันทำให้ฉันกังวลตลอด

00:13:52.440 --> 00:13:54.760 align:center
เพราะเขาสัญญากับฉันว่าเขาจะเลิกชก

00:13:55.280 --> 00:13:58.280 align:center
แต่ฉันไม่ค่อยแน่ใจว่า
เขาจะเลิกชกร้อยเปอร์เซ็นต์

00:13:59.360 --> 00:14:01.440 align:center
ก็ต้องคอยดูกันต่อไป

00:14:01.520 --> 00:14:03.520 align:center
ต้องคอยดูกันต่อไปอยู่ตลอด

00:14:03.600 --> 00:14:06.120 align:center
ต่อให้ไทสันอายุ 55 แล้วก็ยังต้องคอยดูกันต่อไป

00:14:06.200 --> 00:14:10.040 align:center
ฉันว่ามันไม่เป็นปัญหา
เวลาคนอยากคุยกับฉันเรื่องไทสัน

00:14:10.120 --> 00:14:12.200 align:center
เรื่องลูกๆ ของฉัน เพราะนั่นคือตัวฉัน

00:14:12.280 --> 00:14:14.640 align:center
ฉันคือพวกเขา พวกเขาคือฉัน
เราคือครอบครัวเดียวกัน

00:14:14.720 --> 00:14:15.960 align:center
มันเป็นแบบนั้นเสมอ

00:14:16.040 --> 00:14:18.880 align:center
ขอบคุณที่มาร่วมรายการ
ฝากความปรารถนาดีถึงครอบครัวด้วยครับ

00:14:18.960 --> 00:14:21.080 align:center
- ขอบคุณที่เชิญฉันมาค่ะ
- ยินดีที่ได้เจอครับ

00:14:23.480 --> 00:14:25.160 align:center
- เธอทำได้ดีเนอะ
- ใช่ค่ะ ดีมาก

00:14:25.240 --> 00:14:29.280 align:center
เธอดูดีมากเลยนะ แล้วก็พูดเก่งมากด้วย

00:14:30.040 --> 00:14:31.560 align:center
เพราะงั้นเธอทำได้ดีเลย

00:14:31.640 --> 00:14:33.480 align:center
- วันนี้ใครดูแลลูกๆ คะ
- พ่อค่ะ

00:14:33.560 --> 00:14:35.280 align:center
- งั้นคงเป็นไปด้วยดีสินะครับ
- ไม่ค่ะ

00:14:40.000 --> 00:14:42.960 align:center
(งานแถลงข่าว)

00:14:43.880 --> 00:14:45.560 align:center
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ สวัสดีค่ะ

00:14:46.240 --> 00:14:47.680 align:center
ขอบคุณทุกคนที่มาค่ะ

00:14:47.760 --> 00:14:49.520 align:center
อย่าลืมรับถุงของขวัญด้วยนะคะ

00:14:52.400 --> 00:14:55.720 align:center
ฉันจะไปดูว่าพรินซ์อยู่ไหน ขอโทษนะคะ

00:14:55.800 --> 00:14:58.440 align:center
- ขอโทษครับ
- จะไปดูว่าลูกชายฉันโอเคไหม

00:15:00.920 --> 00:15:04.320 align:center
ทักทายพรินเซสหรือยัง อยากลงไปเจอทุกคนไหม

00:15:04.400 --> 00:15:05.880 align:center
- ได้ครับ
- หรือไม่อยาก

00:15:05.960 --> 00:15:08.560 align:center
ถ้าจะยืนอยู่ตรงนั้นแล้วตอบว่า "ครับ"
แม่ว่าอย่าไปดีกว่า

00:15:08.640 --> 00:15:10.880 align:center
แต่แม่อยากถ่ายรูปพรินซ์คู่กับพรินเซส

00:15:10.960 --> 00:15:13.920 align:center
ในชีวิตผม ผมเคยเจอแค่สองคนที่ชื่อพรินเซส

00:15:14.000 --> 00:15:15.720 align:center
และหนึ่งในนั้นเป็นหมา

00:15:16.240 --> 00:15:18.160 align:center
- มาเร็ว พรินซ์
- ครับ

00:15:18.240 --> 00:15:21.880 align:center
ฉันรู้ว่าพวกเขาอายุไม่เหมาะสมกัน
แต่พรินซ์กับพรินเซสก็เข้ากันดี

00:15:21.960 --> 00:15:25.400 align:center
ถ้าพวกเขาได้ลงเอยกัน มันคงน่ารักมากเลย

00:15:25.480 --> 00:15:27.560 align:center
พรินเซส นี่พรินซ์

00:15:27.640 --> 00:15:29.080 align:center
ตอนนี้เขาเพิ่งอายุ 14

00:15:29.160 --> 00:15:31.560 align:center
แต่พรินซ์กับพรินเซสแต่งงานกันได้

00:15:31.640 --> 00:15:34.120 align:center
- เขาชื่อพรินซ์จริงๆ เหรอ
- ชื่อพรินซ์จริงๆ

00:15:34.200 --> 00:15:35.200 align:center
- จริงเหรอ
- ค่ะ

00:15:36.960 --> 00:15:39.400 align:center
เขามีอาการแพ้ เอาโทรศัพท์ให้แม่หน่อย

00:15:39.480 --> 00:15:42.200 align:center
ขอถ่ายรูปพวกคุณสองคนหน่อย
ไปยืนด้วยกันเลย เร็วเข้า

00:15:42.280 --> 00:15:44.120 align:center
ผมไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ

00:15:44.200 --> 00:15:47.840 align:center
แม่ผมเป็นบ้าขั้นสุด

00:15:47.920 --> 00:15:50.280 align:center
- แม่ทำให้ลูกอายใช่ไหม
- ใช่

00:15:50.360 --> 00:15:51.920 align:center
ขอโทษนะ อดใจไม่ได้น่ะ

00:15:55.560 --> 00:15:58.080 align:center
เอาละ คุยกันไปแล้วกันนะ
ไม่ทรมานเขาอีกแล้ว ขอบคุณนะ

00:15:58.160 --> 00:16:00.080 align:center
- ยินดีที่ได้รู้จัก
- ยินดีที่ได้รู้จัก

00:16:00.600 --> 00:16:03.040 align:center
ขอบคุณนะ จำที่ฉันพูดไว้ให้ดีเลยนะ

00:16:03.120 --> 00:16:03.960 align:center
ครับ

00:16:06.840 --> 00:16:08.480 align:center
ฉันสนุกมากเลย

00:16:08.560 --> 00:16:12.040 align:center
ฉันสนุกที่มีพรินซ์อยู่ที่นั่นด้วย และใช้เวลากับเขา

00:16:12.120 --> 00:16:14.400 align:center
ซึ่งทำให้ฉันกลับมาเป็นแม่อีกครั้ง
ฉันห้ามตัวเองไม่ได้

00:16:14.480 --> 00:16:16.640 align:center
ใช่ มันเป็นทริปที่ดีและประสบความสำเร็จ

00:16:17.560 --> 00:16:18.880 align:center
เขาไปแล้ว

00:16:28.120 --> 00:16:30.840 align:center
(ราชายิปซี)

00:16:32.720 --> 00:16:35.200 align:center
เวลาที่ผมว่างๆ ผมจะไปที่โน่นที่นี่

00:16:35.280 --> 00:16:36.320 align:center
แคช!

00:16:37.080 --> 00:16:37.960 align:center
มาเร็ว

00:16:39.200 --> 00:16:42.840 align:center
บางครั้งผมก็ยุ่งอยู่กับกิจวัตรที่เรียบง่าย

00:16:42.920 --> 00:16:45.360 align:center
ตื่นเช้า ไปยิม ส่งลูกๆ ไปโรงเรียน

00:16:45.440 --> 00:16:47.120 align:center
พอผมมองดูมัน

00:16:47.200 --> 00:16:49.080 align:center
ผมก็ทำสิ่งเดิมๆ มาหกเดือนแล้ว

00:16:50.360 --> 00:16:52.120 align:center
แล้วมันก็กลายเป็นน่าเบื่อ

00:16:52.200 --> 00:16:54.400 align:center
ฉันว่าแกไม่ได้รักพ่อแกหรอก

00:16:55.320 --> 00:16:57.440 align:center
รักสิ แกรัก ใช่ไหม

00:16:58.040 --> 00:17:00.280 align:center
ผมเลี้ยงมันมานานแล้ว ผมรักมัน มันคือลูกผม

00:17:00.360 --> 00:17:02.160 align:center
มันน่ารักมาก หัวโตเชียว

00:17:02.680 --> 00:17:05.080 align:center
มันรักพ่อของมัน คุณเข้าใจใช่ไหม

00:17:05.160 --> 00:17:09.440 align:center
ใช่ มันชอบให้ทำแบบนี้แหละ
กอดแล้วก็ลูบๆ เกาๆ แบบนี้

00:17:10.080 --> 00:17:13.040 align:center
ถ้าปล่อยมัน มันก็จะเลียคุณและน้ำลายยืดใส่คุณ

00:17:13.760 --> 00:17:18.360 align:center
ไม่มีอะไรบริสุทธิ์มากไปกว่า
ความรักของสัตว์ที่มีต่อมนุษย์

00:17:18.880 --> 00:17:22.200 align:center
เข้าใจไหม ผมว่ามันคือความผูกพันมากกว่า

00:17:22.720 --> 00:17:26.160 align:center
ความรักของสัตว์ ที่สัตว์มีให้เจ้าของ

00:17:26.760 --> 00:17:29.080 align:center
มันมีความสุขเวลาเจอเจ้าของ
เวลาที่เจ้าของกลับมา

00:17:29.160 --> 00:17:31.600 align:center
เวลาเจ้าของไม่อยู่ มันจะวิตกกังวล

00:17:31.680 --> 00:17:33.200 align:center
มันเป็นลูกของพ่อคนนี้แน่นอน

00:17:34.960 --> 00:17:37.160 align:center
ออกเดตเล็กๆ ไปกินอาหารค่ำกัน

00:17:38.760 --> 00:17:42.720 align:center
ชีวิตแม่ กระเป๋าใบใหญ่
ต้องพกผ้าอ้อมกับทิชชูเปียกตลอด

00:17:43.280 --> 00:17:44.160 align:center
แคช!

00:17:44.760 --> 00:17:45.600 align:center
มาเร็ว

00:17:46.200 --> 00:17:47.520 align:center
เข้าคอกไป

00:17:48.040 --> 00:17:49.040 align:center
เก่งมาก

00:17:51.920 --> 00:17:53.680 align:center
สภาพอากาศไม่ดีเลย

00:17:54.280 --> 00:17:55.400 align:center
ไม่ดีเลย

00:17:56.760 --> 00:17:58.160 align:center
ฉันพร้อมแล้ว เอ็ดดี้

00:18:02.800 --> 00:18:03.760 align:center
พ่อ

00:18:03.840 --> 00:18:06.200 align:center
- ว่าไงลูก
- ผมนั่งตรงนั้น

00:18:06.280 --> 00:18:07.920 align:center
เขานั่งตรงนั้นค่ะพ่อ

00:18:08.000 --> 00:18:09.600 align:center
- เขาพูดกับคุณ
- ครับ เก่งมากลูก

00:18:09.680 --> 00:18:12.080 align:center
หมวกนั่นไม่เข้ากับชุดที่คุณใส่เลย

00:18:12.160 --> 00:18:13.280 align:center
แบบนี้ดีกว่า

00:18:14.760 --> 00:18:17.240 align:center
- พูดว่า "ชายหาด"
- ชายหาด

00:18:17.320 --> 00:18:20.120 align:center
- พูดว่า "ไอศกรีม"
- ไอศกรีม

00:18:20.200 --> 00:18:22.520 align:center
- อยากกินขนมไหม
- ครับ

00:18:22.600 --> 00:18:23.720 align:center
(ไอศกรีมฮาล์ฟมูนเบย์)

00:18:23.800 --> 00:18:24.880 align:center
อยากนั่งข้างนอกไหม

00:18:28.960 --> 00:18:31.720 align:center
เป็นอะไรไป ดูเหมือนใจลอยนะ

00:18:31.800 --> 00:18:35.360 align:center
ใช่ การเป็นหนุ่มหล่อรวย มันไม่พอสำหรับผม

00:18:35.440 --> 00:18:37.720 align:center
- คุณพูดเล่นใช่ไหม ไทสัน
- ไม่ ผมพูดจริงๆ

00:18:37.800 --> 00:18:40.960 align:center
ช่วงนี้คุณเอาแต่ซ้อมวิ่ง ซ้อมมวย

00:18:41.040 --> 00:18:41.920 align:center
ซ้อมมวย ใช่

00:18:42.000 --> 00:18:44.320 align:center
คุณพูดเรื่องชกมวย ไม่ชกมวย ทำโน่นทำนี่

00:18:44.400 --> 00:18:46.640 align:center
ผมต้องการอะไรที่มากกว่านี้

00:18:46.720 --> 00:18:49.040 align:center
ตอนนี้ผมรู้สึกแย่มาก

00:18:49.760 --> 00:18:51.400 align:center
ผมสับสนจนทำอะไรไม่ถูก

00:18:51.480 --> 00:18:54.000 align:center
เดี๋ยวก็มีความสุข เดี๋ยวก็เศร้า

00:18:54.080 --> 00:18:55.720 align:center
พฤติกรรมแปรปรวนมาก

00:18:56.240 --> 00:18:58.640 align:center
วิ่งวุ่นไปทั่ว ดูสิ่งที่ผมไม่จำเป็นต้องมี

00:18:58.720 --> 00:19:01.160 align:center
พยายามจะซื้อเกาะในสกอตแลนด์

00:19:01.240 --> 00:19:03.080 align:center
นี่เป็นพฤติกรรมของคนป่วยทางจิตหรือเปล่า

00:19:03.160 --> 00:19:05.360 align:center
อาจจะใช่ ผมก็ไม่รู้ ผมแยกไม่ออกแล้ว

00:19:05.440 --> 00:19:06.280 align:center
ไปให้พ้น

00:19:06.360 --> 00:19:09.560 align:center
การอยากซื้อเกาะนอกชายฝั่งสกอตแลนด์
ไม่ใช่พฤติกรรมปกติ

00:19:09.640 --> 00:19:10.600 align:center
ขอเวลาฉันแป๊บนึง

00:19:10.680 --> 00:19:13.400 align:center
ไม่งั้นฉันจะรู้สึกเหมือนฉันไม่ได้ฟังคุณ
ฉันเป็นแบบนี้

00:19:13.480 --> 00:19:14.600 align:center
ปกติคุณก็ไม่ฟังอยู่แล้ว

00:19:14.680 --> 00:19:17.720 align:center
ฟังสิ ไทสัน อย่าเริ่มพูดเรื่องนี้อีก
อยากมานั่งใกล้ๆ แม่ไหม

00:19:17.800 --> 00:19:19.280 align:center
เขาอยากออกมา

00:19:19.360 --> 00:19:20.920 align:center
ให้เขาออกมานั่งใกล้ๆ ฉัน

00:19:21.000 --> 00:19:23.680 align:center
เขากินอมยิ้มแล้ว กินสายไหมแล้ว

00:19:26.400 --> 00:19:28.680 align:center
นี่สายไหมของลูกเหรอ พ่อกินได้ไหม

00:19:29.440 --> 00:19:32.280 align:center
- ไม่!
- งั้นก็เอาไป

00:19:32.360 --> 00:19:34.800 align:center
- งั้นก็ปล่อยเขาสิ
- นี่ทุตตี้ฟรุตตี้นะ

00:19:35.600 --> 00:19:38.000 align:center
นอนบนตักแม่สิ นอนลง

00:19:38.080 --> 00:19:40.760 align:center
การที่เด็กๆ ไม่ได้ไปโรงเรียนไม่ได้ช่วยผมเลย

00:19:40.840 --> 00:19:42.760 align:center
- ทำกิจวัตรไม่ได้
- ผมทำกิจวัตรไม่ได้

00:19:42.840 --> 00:19:44.120 align:center
ผมต้องการมันกลับมาในชีวิต

00:19:44.200 --> 00:19:46.920 align:center
ตอนนี้พวกเขากลับไปโรงเรียนแล้ว
ผมรู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย

00:19:47.000 --> 00:19:48.840 align:center
แต่ผมคิดว่าผมต้องไปพักผ่อน

00:19:48.920 --> 00:19:51.200 align:center
เพราะตอนนี้ไม่มีอะไรทำให้ผมมีความสุขได้

00:19:51.720 --> 00:19:54.120 align:center
และผมรู้สึกว่าชีวิตไม่เติมเต็ม

00:19:54.200 --> 00:19:55.840 align:center
คุณควรจะรู้สึกเติมเต็มนะ

00:19:55.920 --> 00:19:58.200 align:center
ผมรู้สึกนะ ผมรู้สึกมีความสุข

00:19:58.280 --> 00:20:01.080 align:center
ในแง่การเงินและธุรกิจ

00:20:01.160 --> 00:20:05.280 align:center
แต่ไม่รู้สิ ผมรู้สึกว่า
ยังมีอะไรอีกเยอะที่ผมต้องทำในชีวิต

00:20:05.360 --> 00:20:06.960 align:center
ผมยังไม่พร้อมที่จะยอมแพ้และตาย

00:20:07.040 --> 00:20:10.280 align:center
แค่คุณเลิกชกมวย
ไม่ได้แปลว่าคุณจะต้องยอมแพ้และตาย

00:20:10.360 --> 00:20:12.960 align:center
ตอนนี้ผมเลิกชกมวย
ผมเลยต้องมีอะไรใหม่ๆ ให้สนใจ

00:20:13.040 --> 00:20:15.040 align:center
อะไรที่ยิ่งใหญ่ อะไรที่เอื้อมไม่ถึง

00:20:15.120 --> 00:20:18.360 align:center
เพราะผมจะไม่มีวันมีความสุขกับการเป็นพ่อบ้าน

00:20:18.440 --> 00:20:21.680 align:center
หรือแค่เป็นผู้ชายที่ขับโรลส์รอยซ์ไปที่โน่นที่นี่ทั้งวัน

00:20:21.760 --> 00:20:23.200 align:center
มันไม่ทำให้ผมมีความสุข

00:20:24.680 --> 00:20:27.000 align:center
ฉันว่าไทสันคงไม่มีวันพบความสงบสุข

00:20:27.080 --> 00:20:29.440 align:center
แม้แต่ตอนที่เขาเป็นแชมป์โลก

00:20:29.520 --> 00:20:32.600 align:center
เขาชนะในปี 2015 ซึ่งเป็นช่วงที่เขาอยู่จุดสูงสุด

00:20:32.680 --> 00:20:35.440 align:center
เขาทำทุกอย่างที่เขาอยากทำสำเร็จหมดแล้ว

00:20:35.520 --> 00:20:38.080 align:center
นั่นคือช่วงที่เขาเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง

00:20:38.160 --> 00:20:39.280 align:center
ดูสิ ริโก ไส้กรอก

00:20:39.360 --> 00:20:41.520 align:center
ไทสันจะทำตัวให้ยุ่งตลอด

00:20:41.600 --> 00:20:44.800 align:center
แต่ฉันคิดว่าเมื่อทุกอย่างกลับมาและเหลือแค่เขา

00:20:44.880 --> 00:20:48.080 align:center
เขามีปีศาจที่ไม่ยอมให้เขาหยุดพัก

00:20:49.320 --> 00:20:53.920 align:center
ฉันคิดว่าเขามีความสุขได้วันหนึ่ง
มีความสุขได้สองสามวัน

00:20:54.000 --> 00:20:56.040 align:center
แต่พอสมองเขาเริ่มทำงานอีกครั้ง

00:20:56.120 --> 00:20:59.160 align:center
เขาก็เริ่มคิดถึงสิ่งอื่นๆ นั่นแหละคือเขา

00:20:59.800 --> 00:21:02.800 align:center
สิ่งที่คุณเคยดูมาก่อน คุณไม่สนใจแล้วใช่ไหม

00:21:02.880 --> 00:21:05.440 align:center
อาจไปสอบใบอนุญาตนักบิน
หรือใบอนุญาตขับเฮลิคอปเตอร์

00:21:05.520 --> 00:21:08.520 align:center
ทำอะไรแบบนั้น
คุณจะตายบนเครื่องบินที่ไหนสักแห่ง

00:21:08.600 --> 00:21:10.760 align:center
ผมจะคิดให้ดีๆ ก่อนว่าจะทำอะไรต่อไป

00:21:10.840 --> 00:21:12.800 align:center
เพราะตอนนี้ผมแค่ทำอะไรไปเรื่อยเปื่อย

00:21:12.880 --> 00:21:16.600 align:center
ครั้งที่แล้วที่คุณเป็นแบบนี้
คุณลงเอยด้วยสภาพที่แย่มาก

00:21:16.680 --> 00:21:17.520 align:center
ใช่

00:21:17.600 --> 00:21:19.240 align:center
- ลงเอยด้วยโรคซึมเศร้า
- ใช่

00:21:19.320 --> 00:21:21.280 align:center
แต่ยังดีที่ผมยังได้ฝึกซ้อม

00:21:21.360 --> 00:21:24.920 align:center
ครั้งก่อนที่ผมเป็นแบบนี้
ผมไม่ได้ฝึกซ้อมนานสองปี

00:21:25.000 --> 00:21:28.400 align:center
ผมดื่มเหล้า เสพยา ปาร์ตี้ ทำตัวไร้สาระ

00:21:28.480 --> 00:21:31.360 align:center
- ใช่ แต่ปัญหา…
- แต่ตอนนี้ผมไม่ดื่ม ไม่ทำอะไรเลย

00:21:31.440 --> 00:21:34.000 align:center
แค่ฝึกซ้อมทุกวันเหมือนม้าศึก
ผมพร้อมสำหรับงานต่อไปแล้ว

00:21:34.080 --> 00:21:36.160 align:center
ติดการฝึกซ้อมก็ไม่ดีต่อสุขภาพเหมือนกัน

00:21:36.240 --> 00:21:39.560 align:center
- คุณวิ่งจนขาแทบทรุด
- ใช่เลย ไม่ต้องบอกก็รู้

00:21:39.640 --> 00:21:42.120 align:center
อาทิตย์ที่แล้วคุณเดินแทบไม่ได้
เพราะวิ่งเยอะเกินไป

00:21:42.200 --> 00:21:45.760 align:center
ผมรู้ ใช่ แต่นั่นทำให้ผมจะพูดถึงเรื่องต่อไป

00:21:45.840 --> 00:21:48.040 align:center
ผมเริ่มมีปัญหาที่ไหล่

00:21:48.120 --> 00:21:49.440 align:center
เอ็นไหล่ฉีกขาดทรมานผมมาก

00:21:49.520 --> 00:21:53.080 align:center
- ใช่ ฉันเห็นคุณขยับไม่ได้
- ผมเพิ่งฉีดยามา

00:21:53.160 --> 00:21:55.480 align:center
ผมยกน้ำหนักสิบกิโลขึ้นเหนือหัวข้างขวาไม่ได้

00:21:55.560 --> 00:21:56.800 align:center
ดึงข้อไม่ได้สักครั้ง

00:21:56.880 --> 00:21:58.520 align:center
ปวดมากตอนผมอุ้มลูก

00:21:58.600 --> 00:22:03.120 align:center
ผมนัดหมอวันเสาร์นี้เพื่อดูว่าผ่าตัดไหล่ได้ไหม

00:22:03.200 --> 00:22:04.240 align:center
ดูว่ามีปัญหาอะไร

00:22:04.320 --> 00:22:06.080 align:center
คุณคิดจะผ่าตัดจริงๆ เหรอ

00:22:06.160 --> 00:22:08.640 align:center
ผมต้องผ่า ไม่มีอะไรให้คิดแล้ว

00:22:08.720 --> 00:22:11.960 align:center
พวกเขาอาจจะสแกนแล้วบอกว่า
"มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น"

00:22:12.040 --> 00:22:13.960 align:center
"อาจทำกายภาพบำบัดหรืออะไรสักอย่างได้"

00:22:14.040 --> 00:22:16.840 align:center
ไม่ ผมรู้ว่าเอ็นฉีกมาอย่างน้อยห้าปีแล้ว

00:22:16.920 --> 00:22:19.280 align:center
ตั้งแต่ไฟต์ที่สองกับดีออนเทย์ ไวล์เดอร์

00:22:19.360 --> 00:22:21.520 align:center
- มันแย่ลงเรื่อยๆ
- ค่ะ

00:22:21.600 --> 00:22:23.040 align:center
ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้ว

00:22:23.760 --> 00:22:25.640 align:center
ผมมีปัญหาเอ็นไหล่ฉีกขาดมานานแล้ว

00:22:25.720 --> 00:22:28.800 align:center
และทุกไฟต์ที่ผมชก ผมแค่ฉีดยาในค่ายฝึกซ้อม

00:22:28.880 --> 00:22:31.920 align:center
แล้วก็ปิดมันไว้ ใช้เทปแปะยึดไว้ตลอด

00:22:32.000 --> 00:22:37.560 align:center
จนมาถึงจุดที่มัน… แย่ฉิบหาย

00:22:37.640 --> 00:22:39.080 align:center
ขอโทษครับที่พูดหยาบคาย

00:22:39.160 --> 00:22:42.880 align:center
ข้อดีของมันก็คือ พอรักษาแล้ว มันก็จะหายดี

00:22:42.960 --> 00:22:46.800 align:center
ฉันว่าคุณจะไม่ได้รักษามัน
แค่เพื่อยกน้ำหนักสิบกิโลหรอก

00:22:47.320 --> 00:22:48.720 align:center
แล้วผมจะรักษามันเพื่ออะไร

00:22:49.840 --> 00:22:50.720 align:center
ชกมวย

00:22:52.120 --> 00:22:54.000 align:center
จะชกหรือไม่ ผมก็ต้องรักษามัน ฉะนั้น…

00:22:54.080 --> 00:22:56.560 align:center
แต่คุณก็อยู่มาได้ห้าปีทั้งๆ ที่มันฉีกขาดอยู่

00:22:57.160 --> 00:22:59.480 align:center
แต่ตอนนี้มันฉีกขาดมากขึ้น มากกว่าเดิม

00:23:00.000 --> 00:23:03.800 align:center
ฟังนะ การผ่าตัดทุกอย่างมีความเสี่ยง
ถ้าคุณจะทำเพื่อชกมวย อย่าทำเลย

00:23:03.880 --> 00:23:05.520 align:center
ไม่ นี่เพื่อชีวิตผม

00:23:06.120 --> 00:23:07.240 align:center
ต้องคิดดู

00:23:07.760 --> 00:23:10.200 align:center
ฉันว่าไม่มีอะไรให้คิดหรอก การชกมวยจบแล้ว

00:23:10.280 --> 00:23:13.280 align:center
และอย่างที่คุณบอก ลองคิดหาสิ่งใหม่ๆ ทำดู

00:23:32.120 --> 00:23:34.480 align:center
(สองวันต่อมา)

00:23:34.560 --> 00:23:37.200 align:center
- ไปนั่งเบาะหลังสุดเลย ไทสัน
- ผมนั่งไม่ได้

00:23:38.920 --> 00:23:40.000 align:center
เด็กดี แม่รักลูกจ้ะ

00:23:41.840 --> 00:23:43.160 align:center
หวัดดี อโดนิส

00:23:43.240 --> 00:23:45.240 align:center
ราชายิปซียักษ์มาแล้ว

00:23:45.320 --> 00:23:46.880 align:center
ราชายิปซียักษ์มาแล้ว

00:23:47.760 --> 00:23:50.800 align:center
วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์
เด็กๆ เลยไม่ได้ไปโรงเรียน

00:23:50.880 --> 00:23:55.560 align:center
แต่ไทสันมีนัดที่โรงพยาบาล
เพื่อดูว่าไหล่เขาเป็นอะไร

00:23:55.640 --> 00:23:57.360 align:center
เด็กๆ เลยต้องไปกับเรา

00:23:57.440 --> 00:24:00.560 align:center
ไทสันไม่ชอบหมอและโรงพยาบาล
ครอบครัวเขาไม่ใช่คนที่ชอบไปหาหมอ

00:24:00.640 --> 00:24:04.600 align:center
พวกเขาเป็นคนหัวโบราณและไม่ค่อยไปหาหมอ

00:24:04.680 --> 00:24:07.880 align:center
เวลาเขาไปหาหมอและไปโรงพยาบาล
เขาจะรู้สึกกังวลนิดหน่อย

00:24:09.240 --> 00:24:11.000 align:center
ปารีส ผมไปเองคนเดียวดีไหม

00:24:11.800 --> 00:24:13.120 align:center
มันคงจะง่ายกว่า

00:24:13.200 --> 00:24:15.880 align:center
เมื่อคืนคุณบอกจะให้ฉันไปด้วย

00:24:15.960 --> 00:24:19.640 align:center
- ผมต้องการ…
- อย่าทำเป็นคนกล้าหาญเลย

00:24:19.720 --> 00:24:22.440 align:center
คุณไม่ฟัง ผมต้องการ
การสนับสนุนทั้งทางกายและทางใจ

00:24:22.520 --> 00:24:25.640 align:center
โอเค ทางกาย โอเค ทางใจ

00:24:26.520 --> 00:24:27.800 align:center
- สนับสนุน
- สนับสนุน

00:24:31.080 --> 00:24:32.680 align:center
- ใช่
- เขาต้องการ…

00:24:32.760 --> 00:24:35.040 align:center
ถ้าผมจะได้ฟังข่าวร้าย
ผมอยากให้ภรรยาผมอยู่ด้วย

00:24:35.120 --> 00:24:36.560 align:center
คนที่อยู่เคียงข้างผมเสมอ

00:24:36.640 --> 00:24:39.600 align:center
ผมอยากให้พ่ออยู่ที่นั่นด้วย
เพราะผมยังเป็นเด็กน้อย

00:24:40.200 --> 00:24:41.880 align:center
ผมอยากสั่งแมคโดนัลด์มากิน

00:24:41.960 --> 00:24:44.920 align:center
พวกลูกพูดถึงแมคโดนัลด์
แต่พ่ออาจต้องผ่าตัดที่จบชีวิตพ่อได้

00:24:45.000 --> 00:24:48.480 align:center
- มันจะจบชีวิตยังไง
- จบชีวิต พ่ออาจตายคามีดหมอก็ได้

00:24:48.560 --> 00:24:49.400 align:center
- ใช่
- อาจจะ

00:24:49.480 --> 00:24:51.560 align:center
มันเกิดขึ้นได้นะ มันอันตรายมาก

00:24:51.640 --> 00:24:53.960 align:center
อันตรายมาก ผมจะไปรอในรถนะ

00:24:55.480 --> 00:24:59.520 align:center
ฉันไม่รู้ว่าไทสันจะมีปฏิกิริยายังไง
ถ้าหมอบอกว่าเขาชกมวยอีกไม่ได้แล้ว

00:25:02.280 --> 00:25:03.880 align:center
การชกมวยคือส่วนสำคัญในชีวิตเขา

00:25:03.960 --> 00:25:09.080 align:center
แม้แต่ในการฝึกซ้อมประจำวัน เขาก็ชกมวย
นั่นคือสิ่งที่เขาทำ เพราะงั้น…

00:25:10.320 --> 00:25:12.680 align:center
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกยังไง

00:25:13.920 --> 00:25:16.120 align:center
ฉันคิดว่าไทสันเชื่อจริงๆ ว่า

00:25:16.200 --> 00:25:18.520 align:center
เขาทำสิ่งที่เขาอยากทำได้ทุกเมื่อ

00:25:18.600 --> 00:25:21.680 align:center
ดังนั้นการที่เขาไปวันนี้แล้วหมอบอกว่า

00:25:21.760 --> 00:25:24.960 align:center
"นี่ คุณใช้แขนข้างนี้ชกมวยไม่ได้
คุณทำแบบนั้นไม่ได้"

00:25:25.040 --> 00:25:28.040 align:center
ฉันคิดว่ามันคงทำให้เขารำคาญ
จนถึงจุดที่เขาต้องไปรักษา

00:25:32.760 --> 00:25:36.400 align:center
ผมไม่รู้ว่าผ่าตัดไหล่หรือเปล่า
แต่ผมต้องเปลี่ยนเข่าสองข้าง

00:25:36.480 --> 00:25:38.120 align:center
ร่างผมพังยับเยินเลย

00:25:38.640 --> 00:25:40.400 align:center
สวัสดีครับ สบายดีไหม

00:25:41.840 --> 00:25:43.320 align:center
(คลินิกแขน)

00:25:43.400 --> 00:25:45.000 align:center
พ่อ โอเคไหม

00:25:46.640 --> 00:25:49.560 align:center
- ขอดื่มกาแฟก่อนนะ
- เด็กๆ นั่งลง เราอยู่ในโรงพยาบาล

00:25:49.640 --> 00:25:51.120 align:center
พาเด็กๆ ออกไปหน่อย ปารีส

00:25:51.200 --> 00:25:53.960 align:center
ฟังนะ ให้พวกเขานั่งอยู่ที่นี่แหละ
ฉันจะนั่งตรงนี้ ฉันจะได้นั่งฟังได้

00:25:54.040 --> 00:25:55.360 align:center
พ่อเอาอะไร ลาเต้ไหม

00:25:55.440 --> 00:25:56.720 align:center
ลาเต้ก็ได้

00:25:56.800 --> 00:25:58.320 align:center
ทำไมถึงต้องมาหาหมอ

00:25:58.400 --> 00:26:02.400 align:center
ตอนผมชกหมัดฮุกหรือหมัดโอเวอร์แฮนด์
ผมชกไม่ได้แล้ว

00:26:02.480 --> 00:26:04.200 align:center
ถ้าพ่อดูน็อกเอาต์ครั้งสำคัญๆ ของผม

00:26:04.280 --> 00:26:07.480 align:center
มันมาจากหมัดฮุกขวาตลอด ปัง ใช่ไหม

00:26:07.560 --> 00:26:09.560 align:center
แต่ตอนนี้ผมออกหมัดนั้นไม่ได้แล้ว

00:26:09.640 --> 00:26:11.480 align:center
- นี่ครับ
- ขอบใจ

00:26:12.800 --> 00:26:16.280 align:center
แน่นอนว่าการผ่าตัดครั้งนี้ ถ้าแกไม่ทำมันจะดีกว่า

00:26:16.360 --> 00:26:19.240 align:center
แต่แกต้องผ่าตัดเพื่อใช้ชีวิตประจำวันไหม

00:26:19.320 --> 00:26:22.080 align:center
ใช่ ผมไม่ได้ต้องการชีวิตประจำวัน

00:26:22.160 --> 00:26:23.200 align:center
แล้วแกต้องการอะไร

00:26:23.280 --> 00:26:24.920 align:center
ต้องการฝึกซ้อม ทุกอย่าง

00:26:25.000 --> 00:26:28.640 align:center
ผมยกเวทไม่ได้อีกแล้ว ผมยกเวทไม่ได้เลย

00:26:28.720 --> 00:26:31.440 align:center
ผมนอนดันอกไม่ได้ เพราะไหล่นี้พังแล้ว

00:26:31.520 --> 00:26:34.280 align:center
ผมยกท่าดันไหล่ไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้เลย

00:26:34.800 --> 00:26:36.480 align:center
ผมไม่รู้ว่าทำลายตัวเองไปมากแค่ไหน

00:26:36.560 --> 00:26:39.320 align:center
น่ากังวลใจมากว่าปัญหาคืออะไร

00:26:40.280 --> 00:26:41.800 align:center
การฝึกซ้อมคือยาของผม

00:26:41.880 --> 00:26:46.200 align:center
ถ้าผมต้องหยุดฝึกซ้อมหลายเดือน
ผมคงคิดฆ่าตัวตายแน่ นี่เรื่องจริง

00:26:46.280 --> 00:26:49.240 align:center
ผมคงทำอะไรไม่ได้ถ้าไม่ได้ทำสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่

00:26:51.000 --> 00:26:54.040 align:center
ไทสัน คุณอยากให้เราตรวจคุณตอนนี้เลยไหม
ผมจะตรวจและทำทุกอย่าง

00:26:54.120 --> 00:26:57.800 align:center
ถ้าคุณต้องการ
คุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลารอหลังจากนั้น

00:27:02.880 --> 00:27:04.440 align:center
ถอดเสื้อให้ผมหน่อยได้ไหม

00:27:05.560 --> 00:27:09.600 align:center
แค่หมุนนิ้วหัวแม่มือของคุณลง
ผมให้ทำแบบนั้นเพื่อที่ผมจะได้กดตรงนี้ โอเคนะ

00:27:09.680 --> 00:27:11.960 align:center
- ยกขึ้น
- ไม่ได้

00:27:12.040 --> 00:27:14.640 align:center
- รู้สึกเจ็บใช่ไหม
- เจ็บ ใช่ รู้สึกเจ็บ

00:27:15.160 --> 00:27:17.240 align:center
วางมือบนท้อง ยกข้อศอกไปข้างหน้า

00:27:17.320 --> 00:27:19.320 align:center
- ครับ
- ถ้าเจ็บบอกให้ผมหยุดดันกลับนะ

00:27:19.400 --> 00:27:20.720 align:center
- เป็นไงบ้าง
- เจ็บอีกแล้ว

00:27:20.800 --> 00:27:22.160 align:center
- ที่เดิมเหรอ
- ครับ

00:27:22.240 --> 00:27:23.720 align:center
ใส่เสื้อได้แล้วครับ ทำได้ดีมาก

00:27:23.800 --> 00:27:27.640 align:center
มันเจ็บแบบเดิมทุกครั้งที่เราทำมัน
เจ็บเหมือนกันเลย

00:27:27.720 --> 00:27:31.640 align:center
ครับ ผมว่าคุณพูดถูก เราแก้ปัญหานี้มานานพอแล้ว

00:27:31.720 --> 00:27:36.480 align:center
แต่ผมคิดว่าความกังวลตอนที่คุณยกแขนไม่ขึ้น

00:27:36.560 --> 00:27:39.480 align:center
คุณอาจมีการฉีกขาดที่เอ็นหัวไหล่

00:27:40.000 --> 00:27:42.560 align:center
ถ้ามี เราคงต้องจัดการมันตอนนี้

00:27:42.640 --> 00:27:43.920 align:center
- ครับ
- นะครับ

00:27:45.480 --> 00:27:48.680 align:center
- นั่นเป็นอะไรที่ใหม่
- หวังว่าจะไม่ฉีกขาดทั้งหมด

00:27:48.760 --> 00:27:51.080 align:center
ถ้าเป็นแบบนั้น
เราจะมีบางอย่างที่เราเลือกทำได้

00:27:51.160 --> 00:27:52.000 align:center
โอเค

00:27:52.080 --> 00:27:55.520 align:center
ถ้าขาดหมด
ผมคิดว่าเราคงต้องพิจารณาเรื่องผ่าตัด

00:27:55.600 --> 00:27:57.680 align:center
เดี๋ยวดูผลสแกนก่อน แล้วค่อยว่ากัน

00:27:57.760 --> 00:27:58.760 align:center
- เยี่ยมเลย
- ครับ

00:27:58.840 --> 00:28:00.880 align:center
(เอ็มอาร์ไอ)

00:28:01.960 --> 00:28:04.480 align:center
ตอนแรกคุณจะรู้สึกเหมือนขาห้อยอยู่

00:28:04.560 --> 00:28:06.440 align:center
แต่เดี๋ยวฉันจะเอาฟองน้ำรองไว้

00:28:07.320 --> 00:28:10.880 align:center
ผมว่าเขาไม่ได้สร้างเครื่องนี้
สำหรับคนสูงหกฟุตเก้านิ้ว

00:28:11.400 --> 00:28:13.960 align:center
ผมไม่ชอบการผ่าตัด ผมพยายามหลีกเลี่ยง

00:28:14.040 --> 00:28:16.280 align:center
การถูกวางยาสลบเป็นสิ่งที่ผมไม่ชอบเลย

00:28:16.360 --> 00:28:17.960 align:center
ไม่เคยสลบบนเวทีมวย

00:28:18.040 --> 00:28:20.400 align:center
และไม่คิดที่จะสลบนอกเวที

00:28:20.480 --> 00:28:22.560 align:center
มันจะมีผลกับผมก็ต่อเมื่อผมกลับไปชกมวยอีก

00:28:26.440 --> 00:28:29.120 align:center
ถ้าเขาจะผ่าตัดเพื่อกลับไปชกได้อีก

00:28:29.200 --> 00:28:30.520 align:center
ผมจะคัดค้าน

00:28:30.600 --> 00:28:34.800 align:center
การแข่งขันตอนอายุเกือบ 40 ปีแบบนี้
เขาอายุ 37 แล้ว

00:28:34.880 --> 00:28:37.400 align:center
เขามีชีวิตที่วุ่นวาย มีลูกเป็นโขยง

00:28:37.480 --> 00:28:41.040 align:center
เขาใช้ชีวิตแบบนักกีฬาไม่ได้อีกแล้ว

00:28:41.120 --> 00:28:43.240 align:center
เขาไม่เคยใช้ชีวิตแบบนักกีฬาเลย

00:28:43.320 --> 00:28:46.960 align:center
ถ้าเลี่ยงการผ่าตัดได้ ก็ควรเลี่ยงมันซะ
ในความเห็นของผมนะ

00:28:47.480 --> 00:28:50.680 align:center
เรามีประสบการณ์แย่ๆ ของคนที่ไปผ่าตัด

00:28:50.760 --> 00:28:54.600 align:center
ฮิวอี้น้องชายผมเข้าโรงพยาบาล เขาข้อเท้าหัก

00:28:55.720 --> 00:28:58.640 align:center
เขาต้องใส่หมุดที่เท้า

00:28:58.720 --> 00:29:02.400 align:center
ระหว่างที่เขาผ่าตัด มีลิ่มเลือดเกิดขึ้น
และเคลื่อนที่ไปแล้วทำให้เขาตาย

00:29:04.520 --> 00:29:07.760 align:center
ทำไมต้องเสี่ยงกับอะไรแบบนั้น
ในเมื่อไม่จำเป็นต้องเสี่ยง

00:29:09.640 --> 00:29:12.520 align:center
คุณทำได้ดีมาก ไทสัน
ตอนนี้เราจะสแกนครั้งสุดท้ายแล้ว

00:29:12.600 --> 00:29:14.680 align:center
อีกสองนาทีครึ่งก็เสร็จแล้ว

00:29:17.760 --> 00:29:21.160 align:center
แม่คิดว่าผลตรวจไหล่พ่อจะออกมาดีหรือไม่ดีคะ

00:29:21.240 --> 00:29:24.520 align:center
แม่ก็ไม่รู้จ้ะ แต่แม่คิดว่ามันจะโอเคนะ

00:29:24.600 --> 00:29:27.800 align:center
เพราะพ่อของลูกไม่ได้เป็นอะไร
เขาอาจจะแค่ต้องผ่าตัดเท่านั้น

00:29:27.880 --> 00:29:29.960 align:center
แม่คิดว่าพ่อกังวลไหม

00:29:30.720 --> 00:29:34.600 align:center
จ้ะ พ่อของลูกกังวลตลอด
พ่อไม่ชอบหมอเท่าไหร่นี่ ใช่ไหม

00:29:36.320 --> 00:29:38.320 align:center
หนูคิดว่าพ่อจะต้องผ่าตัด

00:29:39.200 --> 00:29:42.680 align:center
แต่หนูไม่อยากให้เขาตาย จะเสี่ยงชีวิตไปทำไม

00:29:42.760 --> 00:29:46.560 align:center
หนูรักเขา เขาเป็นพ่อหนู
และหนูก็เป็นลูกสาวตัวน้อยของเขา

00:29:47.080 --> 00:29:48.480 align:center
(กำลังเอกซเรย์ ห้ามเข้า)

00:29:51.240 --> 00:29:53.800 align:center
บิ๊กจอห์น ฉันจะพาเด็กๆ
ไปเดินเล่นสักครึ่งชั่วโมงนะ

00:29:53.880 --> 00:29:56.000 align:center
แถวนี้มีสวนสาธารณะไหม

00:29:56.080 --> 00:29:59.080 align:center
ออกไปจากที่นี่ เลี้ยวซ้ายตรงโบสถ์

00:29:59.160 --> 00:30:00.320 align:center
ตรงที่มีสวนสาธารณะใหญ่ๆ

00:30:00.400 --> 00:30:04.320 align:center
เด็กๆ มาเร็ว เราจะออกไปเดินเล่นกัน
เดี๋ยวเจอกันนะ

00:30:08.760 --> 00:30:10.560 align:center
ถึงเวลาต้องเผชิญกับความจริงแล้ว

00:30:10.640 --> 00:30:13.000 align:center
มันจะออกมาดีหรือร้าย

00:30:15.320 --> 00:30:19.280 align:center
ตามหลักการแล้ว สีดำคือดี สีขาวคือไม่ดี

00:30:19.360 --> 00:30:22.080 align:center
นี่คือกล้ามเนื้อ ซึ่งก็คือส่วนนี้

00:30:22.160 --> 00:30:24.360 align:center
และเส้นสีดำที่เข้ามาคือเส้นเอ็น

00:30:24.440 --> 00:30:26.760 align:center
- ครับ
- การฉีกขาดมีมากขึ้น

00:30:27.280 --> 00:30:29.720 align:center
ณ จุดนี้ ถ้าผมผ่าตัด

00:30:29.800 --> 00:30:32.600 align:center
มันจะช่วยลดแรงกดที่เส้นเอ็น

00:30:32.680 --> 00:30:33.520 align:center
ครับ

00:30:34.360 --> 00:30:38.240 align:center
นั่นอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า
เพื่อผลลัพธ์ที่ดีขึ้นในระยะยาว

00:30:38.320 --> 00:30:39.400 align:center
โอเค

00:30:39.480 --> 00:30:42.800 align:center
เมื่อพูดถึงการผ่าตัด เราพูดถึงความเสี่ยงด้วย

00:30:42.880 --> 00:30:45.000 align:center
- ความเสี่ยงอย่างหนึ่งคือเลือดออก
- ครับ

00:30:45.960 --> 00:30:48.240 align:center
มีความเสี่ยงที่จะเกิดลิ่มเลือดที่น่อง

00:30:48.320 --> 00:30:51.160 align:center
ถ้ามันหลุดไปที่ปอด นั่นเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

00:30:51.240 --> 00:30:53.360 align:center
ถ้าผมไม่ผ่าตัด…

00:30:53.440 --> 00:30:55.320 align:center
ครับ ถ้าคุณไม่ผ่าตัด

00:30:55.400 --> 00:30:58.000 align:center
สิ่งที่เกิดขึ้นคือทุกครั้งที่คุณต่อย

00:30:58.080 --> 00:31:00.600 align:center
คุณจะทำให้เส้นเอ็นสึกหรอ

00:31:00.680 --> 00:31:03.320 align:center
มันจะขาด
และนั่นทำให้เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

00:31:05.240 --> 00:31:08.360 align:center
ถ้าคุณคิดจะกลับไปชกอีก

00:31:08.440 --> 00:31:10.480 align:center
ผมคิดว่าคุณจะต้องผ่าตัด

00:31:10.560 --> 00:31:14.040 align:center
เพราะถ้าคุณไม่ผ่าตัด คุณอาจจะชกไม่ได้อีกเลย

00:31:17.000 --> 00:31:20.200 align:center
มีเรื่องให้คิดหนักเลย
ผมจะคุยกับภรรยาและพ่อผม

00:31:20.280 --> 00:31:22.720 align:center
แล้วค่อยดูว่าจะเอายังไงกับการผ่าตัด

00:31:23.320 --> 00:31:26.360 align:center
มันเป็นการผ่าตัดที่ค่อนข้างร้ายแรง
และเป็นสถานการณ์ที่อันตรายมาก

00:31:26.440 --> 00:31:28.320 align:center
- ดูแลตัวเองด้วย
- ไปก่อนนะ ขอบคุณครับ

00:31:28.400 --> 00:31:30.560 align:center
ถ้าจะเอาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์อันตราย

00:31:30.640 --> 00:31:33.280 align:center
เพื่อจะได้กลับไปสนุกบนสังเวียนอีกครั้ง
อย่าทำเลย

00:31:34.040 --> 00:31:36.760 align:center
ฟังนะ อะไรก็เกิดขึ้นได้ ไทสัน

00:31:37.280 --> 00:31:39.520 align:center
ทำไมต้องเสี่ยงทั้งที่ไม่จำเป็น

00:31:39.600 --> 00:31:42.640 align:center
หยุดทำมันเถอะลูก พ่อขอเตือนแกนะ

00:31:43.360 --> 00:31:47.240 align:center
ตอนนี้แกสุขภาพดี
แต่แกจะดูป่วยถ้าทำแบบเดียวกับที่ฮิวอี้ทำ

00:31:47.320 --> 00:31:49.000 align:center
ฮิวอี้สุขภาพดีตอนที่เขาเข้าไปผ่าตัด

00:31:49.080 --> 00:31:50.960 align:center
ฮิวอี้เข้าไปตอนสุขภาพดีเหมือนกัน

00:31:51.480 --> 00:31:55.680 align:center
ผ่าตัดตามปกติ ไม่มีปัญหา
เขาตาย ลิ่มเลือดฆ่าเขา

00:31:55.760 --> 00:31:59.080 align:center
แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องช็อกมาก
ตอนที่อาฮิวอี้ของผมตาย

00:31:59.160 --> 00:32:01.680 align:center
ผมเลยเข้าใจที่พวกเขากังวล
เรื่องการผ่าตัดง่ายๆ

00:32:01.760 --> 00:32:04.360 align:center
การผ่าตัดที่ต้องวางยาสลบไม่เคยเป็นเรื่องง่าย

00:32:04.440 --> 00:32:07.400 align:center
คุณอาจเสียชีวิตบนเตียงผ่าตัดได้ทุกเมื่อ

00:32:08.000 --> 00:32:10.240 align:center
อาฮิวอี้ของผมมีบทบาทสำคัญในชีวิตผม

00:32:10.320 --> 00:32:14.040 align:center
เขาฝึกผมใน 17 ไฟต์แรกที่ผมชกอาชีพ

00:32:15.400 --> 00:32:19.120 align:center
ผมมองย้อนกลับไปแล้วคิดว่า
มันน่าเศร้าที่เขาไม่ได้เห็นผมคว้าแชมป์โลก

00:32:19.200 --> 00:32:22.360 align:center
และกลายเป็นนักมวยที่ยิ่งใหญ่

00:32:22.440 --> 00:32:25.680 align:center
มันทำให้สภาพจิตใจผมแย่หนักอยู่นานมาก

00:32:27.000 --> 00:32:28.640 align:center
- มันอยู่ในสายเลือดใช่ไหม
- ใช่

00:32:29.240 --> 00:32:31.680 align:center
เข้าใจที่พ่อพูดไหม แกต้องระวังตัว

00:32:32.280 --> 00:32:34.400 align:center
หยุดซะตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ให้ตายเถอะ

00:32:35.400 --> 00:32:37.240 align:center
- พ่อ หนูมีมันฝรั่งรสเค็มมาให้
- ขอบใจลูก

00:32:38.440 --> 00:32:43.560 align:center
อโดนิส หมอบอกว่าถ้าพ่อผ่าตัด พ่ออาจตายได้

00:32:44.440 --> 00:32:47.440 align:center
แต่ถ้าไม่ผ่าตัด ก็ไม่มีโอกาสกลับไปชกได้อีกเลย

00:32:48.040 --> 00:32:50.400 align:center
- เข้าใจไหม
- คุณก็ไม่ต้องกลับไปชกแล้วนี่ ใช่ไหม

00:32:50.480 --> 00:32:54.200 align:center
จะเสี่ยงชีวิตผ่าตัดทำไมทั้งที่ไม่จำเป็น

00:33:23.080 --> 00:33:26.160 align:center
ผมคิดว่านักกีฬาทุกคนเจอแบบนี้ตอนเลิกเล่น

00:33:26.240 --> 00:33:28.160 align:center
แบบว่า จะทำยังไงต่อ

00:33:28.240 --> 00:33:30.520 align:center
ผมผ่าตัดดีไหม หรือไม่ดี

00:33:31.040 --> 00:33:33.440 align:center
ผมอยากชกอีกไหม หรือไม่อยาก

00:33:34.440 --> 00:33:35.840 align:center
มันต้องตัดสินใจทั้งนั้น

00:33:35.920 --> 00:33:39.320 align:center
ผมอยากถูกหามลงจากเวที
บนเปลหามและอาจตายไหม

00:33:39.840 --> 00:33:41.840 align:center
ผมอยากชกอีกไหม

00:33:41.920 --> 00:33:43.960 align:center
ผมไม่แน่ใจ ทุกอย่างมัน…

00:33:44.640 --> 00:33:47.800 align:center
มันมีคำถามมากมายที่ต้องการคำตอบ

00:33:48.560 --> 00:33:52.200 align:center
ผมเลยจุดที่อะไรๆ มันมีความหมายแล้ว

00:33:54.560 --> 00:33:57.640 align:center
นั่นคือความจริง
ไม่มีอะไรมีความหมายกับผมอีกแล้ว

00:34:00.520 --> 00:34:03.520 align:center
ผมมองข้ามสิ่งที่มีอยู่หลายอย่างมาก
และทำแบบนั้นมานานแล้ว

00:34:03.600 --> 00:34:06.000 align:center
เพราะผมมักจะผลักดันตัวเองไปสู่ความยิ่งใหญ่

00:34:06.800 --> 00:34:08.240 align:center
และต้องการมากขึ้นเสมอ

00:34:08.760 --> 00:34:10.200 align:center
ผมไม่เคยมีเวลาจริงๆ

00:34:10.280 --> 00:34:14.280 align:center
ที่จะทบทวนทุกอย่างที่ผมทำสำเร็จในชีวิต
หรือทุกอย่างที่ผมได้ทำไป

00:34:14.800 --> 00:34:17.200 align:center
คุณต้องรู้สึกขอบคุณทุกวันที่คุณมีชีวิตอยู่

00:34:17.280 --> 00:34:18.960 align:center
ผมรู้ว่าผมพูดแบบนี้มานานแล้ว

00:34:19.040 --> 00:34:22.880 align:center
คนอื่นอาจจะคิดว่าผมยังหนุ่ม
อายุ 20, 30, 35, 40 ปี

00:34:22.960 --> 00:34:27.080 align:center
แต่เราต้องรู้สึกขอบคุณ
เพราะพรุ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่แน่นอน

00:34:27.160 --> 00:34:29.360 align:center
พรุ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่แน่นอนสำหรับใคร

00:34:29.880 --> 00:34:32.040 align:center
และวันนี้คือของขวัญจากพระเจ้า

00:34:38.360 --> 00:34:43.080 align:center
(ด้วยความระลึกถึงแคช)

00:35:03.600 --> 00:35:08.600 align:center
คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง
จ้า