WEBVTT

00:13.600 --> 00:15.040
(นีซ ฝรั่งเศส)

00:16.480 --> 00:18.480
โอ้ เยี่ยม

00:19.600 --> 00:21.680
- ทุกคนสนุกกับวันหยุดไหม
- สนุก

00:21.760 --> 00:23.680
ผมสนุกกับวันหยุดสุดๆ เลย

00:23.760 --> 00:26.720
ผมได้แต่งงาน
ล่องเรือยอช์ต กินอาหารในร้านวิวสวยๆ

00:26.800 --> 00:29.960
ที่สำคัญสุด ผมก็ไม่ถูกทรมาน
ผมได้อยู่ห่างจากทุกคน

00:31.560 --> 00:35.120
มีคนจำคุณได้ แต่ไม่มากเท่าที่อังกฤษ

00:35.720 --> 00:38.280
คุณเคยอยากไปไกลๆ แล้วก็หายไปเลยไหม

00:41.320 --> 00:43.040
คุณไม่มีวันหายไปได้หรอก

00:44.320 --> 00:47.560
ผมคิดถึงมันบ่อยมาก ชีวิตที่สงบสุขน่ะ

00:48.080 --> 00:49.120
มีได้ก็คงดีนะ

00:49.200 --> 00:51.560
นี่แหละที่ผมพูดถึง เรื่องการย้ายออกจากอังกฤษ

00:51.640 --> 00:52.680
อะไรนะ

00:53.440 --> 00:54.760
เกิดอะไรขึ้น

00:55.360 --> 00:56.280
ใช่

00:56.360 --> 00:59.080
ลองนึกภาพการย้ายไปอยู่ใน
สภาพอากาศแบบนี้ตลอดทั้งปีดูสิ

00:59.600 --> 01:03.840
ฉันว่านี่มันแปลกมากเลย
เพราะเขารักมอร์คัมบ์มาก

01:03.920 --> 01:05.280
เขาบ้าไปแล้ว

01:07.360 --> 01:08.520
ผมว่าเราต้องทำแบบนั้น

01:09.040 --> 01:11.040
ผมคงไม่มีเพื่อน

01:11.120 --> 01:12.680
ผมตัดสินใจแล้ว

01:12.760 --> 01:14.560
เราไปจากมอร์คัมบ์ เบย์กันเถอะ

01:17.280 --> 01:20.120
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

01:26.520 --> 01:28.080
(มอร์คัมบ์)

01:31.160 --> 01:34.160
คนต้องคิดว่าผมอาศัยอยู่ในแอสด้า ว่าไหม

01:34.240 --> 01:37.320
เราอยู่ที่แอสด้าตลอดเวลา
ไม่อยู่ตอนไหนบ้างล่ะ มีเหรียญหนึ่งปอนด์ไหม

01:38.360 --> 01:39.880
ขวดนมกับจุกหลอกอยู่ทางนั้น

01:39.960 --> 01:42.600
ไปทางนี้ แล้วดูกันว่ามีเสื้อสำหรับพรินซ์ไหม

01:42.680 --> 01:45.760
- มีเสื้อยืดตัวใหญ่ ดูสิ
- มีเสื้อเชิ้ตผ้าลินินด้วย

01:45.840 --> 01:48.520
- ไทสัน พ่อหนุ่ม
- สวัสดีครับ เป็นไงบ้าง

01:48.600 --> 01:50.680
- สบายดีค่ะ แล้วคุณล่ะ
- สบายดี

01:50.760 --> 01:52.520
- รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
- รู้

01:52.600 --> 01:54.680
- ฉันเป็นใคร
- แมรี่ เบียร์ด

01:54.760 --> 01:56.520
- ใช่แล้ว
- สวัสดี เป็นไงบ้าง

01:56.600 --> 01:58.680
สวัสดีจ้ะ ปารีส สบายดีไหม

01:58.760 --> 02:00.080
สบายดี ขอบคุณค่ะ

02:00.160 --> 02:02.560
ฉันจะเอาหนังสือมาให้เซ็นเมื่อไหร่ดี

02:02.640 --> 02:04.240
เมื่อไหร่ก็ได้ เอามาเลย

02:04.320 --> 02:06.280
มอร์คัมบ์บอยคงพาฉันไป ได้ใช่ไหม

02:06.360 --> 02:07.760
- ใครนะ
- มอร์คัมบอย

02:07.840 --> 02:09.960
คุณเรียกหลานชายฉันว่ามอร์คัมบอย

02:11.000 --> 02:13.520
- มอร์คัมบ์บอยเหรอ
- คุณเรียกเขาว่ามอร์คัมบ์บอย ใช่

02:13.600 --> 02:16.160
- ผมเคยเรียกเขาแบบนั้นเหรอ
- ใช่

02:16.240 --> 02:18.200
อาจจะครั้งหนึ่ง เมื่อราวๆ สิบปีก่อน

02:18.280 --> 02:19.920
- เมื่อแปดปีก่อน
- อ๋อ ใช่

02:20.000 --> 02:23.040
- นั่นอาจเป็นใครก็ได้
- ใช่

02:23.120 --> 02:24.880
- เขาผมแดงหรือเปล่า
- ไม่ เขา…

02:24.960 --> 02:26.200
- บลอนด์เหรอ
- คล้ายๆ คุณ

02:26.280 --> 02:28.800
ผมน่าจะพูดว่าหล่อมากเลย ใช่ไหม

02:28.880 --> 02:30.360
คุณควรจะพูดแบบนั้น

02:30.440 --> 02:31.880
นี่เป็นพฤติกรรมปกติ

02:31.960 --> 02:34.720
คุณรู้จักเขาดี เขาเคยไปซ้อมกับคุณที่ยิม

02:34.800 --> 02:37.160
คนแปลกหน้าคงมีรูปผมอยู่ที่ไหนสักแห่ง

02:37.240 --> 02:39.440
แล้วบอกแม่ว่าเขารู้จักผม เข้าใจไหม

02:39.520 --> 02:42.800
แล้วก็เห็นได้ชัดว่ากุเรื่องโน้นเรื่องนี้ใหญ่โต

02:42.880 --> 02:45.160
"เราเป็นเพื่อนซี้กัน
เราไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด"

02:45.240 --> 02:46.560
ผมอาจเคยเจอเขาครั้งเดียว

02:46.640 --> 02:48.560
คุณจำผมสับสนกับคนอื่นหรือเปล่า

02:48.640 --> 02:49.720
ฉันว่าไม่นะ

02:49.800 --> 02:51.400
- แน่ใจนะ
- ฉันจะจำคุณผิดได้ไง

02:51.480 --> 02:52.560
ผมรู้จักเขาดีเหรอ

02:52.640 --> 02:54.920
ใช่ เขารู้จักจอห์น ลุงคุณ

02:55.000 --> 02:57.520
ลุงจอห์นของผมเหรอ มอร์คัมบ์บอยเหรอ
นั่นเป็นใครกัน

02:57.600 --> 02:59.320
- นานแค่ไหนแล้ว
- ประมาณแปดปี

02:59.400 --> 03:01.800
- พวกคุณรำลึกความหลังกันไปนะคะ
- แปดปีที่แล้วเหรอ

03:01.880 --> 03:02.840
ประมาณนั้น

03:02.920 --> 03:05.680
มันเป็นของคู่กันกับสิ่งที่ผมทำสำเร็จ

03:05.760 --> 03:07.160
ไปหาผมได้ทุกเมื่อเลยนะครับ

03:07.240 --> 03:08.800
เหนื่อยกับทุกอย่างมาก

03:08.880 --> 03:11.360
เอาเลย เพื่อน ถ่ายรูปเลย

03:11.440 --> 03:14.720
มีกางเกงขาสั้นสวยๆ อยู่ด้านโน้น ไทส์
ไปซื้อมันดีไหม

03:16.920 --> 03:18.680
เขาเจอแบบนี้ทุกที่

03:18.760 --> 03:20.480
มาเลย มาถ่ายด้วยกัน

03:20.560 --> 03:22.120
ดูสิ พวกเขายังถ่ายรูปกันไม่หยุด

03:22.200 --> 03:24.400
สวยดี แต่ฉันว่าเขาคงไม่ใส่หรอก

03:24.920 --> 03:26.360
ได้ เอาเลย ถ่ายรูปเลย

03:27.000 --> 03:28.640
- แบบนั้นแหละ นั่นแหละ
- ตรงกลาง

03:29.960 --> 03:32.040
ถ้าไม่มีแฟนๆ คุณก็คงไม่มีชื่อเสียง

03:32.120 --> 03:35.720
พวกเขาดีมาก ฉันมีแฟนๆ ที่เยี่ยมมาก
ไทสันก็มีแฟนๆ ที่เยี่ยมมาก

03:35.800 --> 03:40.520
แต่พอมีคนเข้ามาหาแล้วพูดว่า
"ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหม"

03:41.240 --> 03:44.080
บางทีมันก็ทำให้เขารู้สึกแย่ลงนิดหน่อย

03:44.160 --> 03:45.360
มาเลย เพื่อน

03:45.440 --> 03:47.120
ถึงเขาจะยิ้ม

03:48.000 --> 03:50.120
แต่ฉันว่าเขาไม่ได้รู้สึกแบบนั้นจริงๆ หรอก

03:50.640 --> 03:52.920
เอาละ ไปกันเถอะ

03:57.040 --> 03:58.600
รับบอล ริโก!

04:01.000 --> 04:02.320
- พรินซ์
- อะไรครับ

04:03.280 --> 04:05.200
- ให้อาหารหมาหรือยัง
- ยัง

04:05.280 --> 04:06.320
ไปให้อาหารมัน

04:06.400 --> 04:08.600
เปิดจดหมายอ่านแล้วต้องได้หัวเราะแน่

04:10.160 --> 04:14.440
"ด่วน คุณไทสัน ฟิวรี่ แชมป์มวย
มอร์คัมบ์ แลงคาเชอร์"

04:16.200 --> 04:18.160
นี่ไม่ควรส่งมาที่บ้านผมนะ

04:18.240 --> 04:19.640
ให้ตายสิ

04:19.720 --> 04:23.040
นี่คือสิ่งที่ผมต้องรับมือทุกวันใช่ไหม

04:23.120 --> 04:24.080
เขียนว่า "หวัดดี เพื่อน"

04:24.160 --> 04:29.080
"เช้าวันจันทร์ที่ 28 กรกฎาคม
ผมได้รับข่าวที่ไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากได้ยิน"

04:29.160 --> 04:31.000
"ลูกชายผมตกหน้าผา"

04:31.880 --> 04:34.080
เล่าแล้วก็เชิญผมไปกินอาหารค่ำ

04:35.760 --> 04:38.000
ทุกครั้งที่มีจดหมายมาส่ง

04:38.720 --> 04:40.520
ผมจะได้รับอะไรแบบนี้

04:41.280 --> 04:42.400
นี่อะไร

04:45.040 --> 04:48.400
"ไทสัน ผมอยากเชิญคุณ
มาร่วมงานสังสรรค์ครั้งใหญ่ของเรา

04:48.480 --> 04:51.760
วันพุธที่สาม… วันระดมทุน… งานระดมทุน"

04:51.840 --> 04:53.840
ส่วนใหญ่มันก็แค่จดหมายขอเงิน

04:53.920 --> 04:56.760
ส่วนใหญ่ก็แบบ "ผมเป็นหนี้ ขอเงินห้าแสนปอนด์"

04:56.840 --> 04:58.320
"คุณช่วยจ่ายให้ผมได้ไหม"

04:58.400 --> 05:00.920
หรือ "ผมอยากให้คุณ
จ่ายหนี้กู้เรียนให้ผม 80,000"

05:01.000 --> 05:03.960
ไม่มีอะไรดีๆ มาจากจดหมายพวกนี้เลย

05:04.040 --> 05:06.320
สุดท้ายแล้ว คุณก็ไม่สามารถมีทุกอย่างได้

05:06.400 --> 05:08.960
คุณจะเป็นแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวต

05:09.040 --> 05:11.560
แล้วไม่มีชื่อเสียง ไม่มีใครสนใจไม่ได้

05:11.640 --> 05:13.760
แต่ผมอยู่ที่มอร์คัมบ์มา 17 ปีแล้ว

05:13.840 --> 05:16.080
และไม่มีชีวิตส่วนตัวเลย ทุกอย่างเป็นสาธารณะ

05:16.160 --> 05:18.280
ที่ที่ผมอยู่ โรงเรียนที่ลูกๆ ไปเรียน

05:18.360 --> 05:21.520
ทุกอย่างเป็นสาธารณะ ไม่มีความเป็นส่วนตัว
ความเป็นส่วนตัวไม่มีอยู่จริง

05:24.920 --> 05:26.520
ทำตัวดีๆ นี่ หยุดร้องเดี๋ยวนี้

05:27.400 --> 05:28.640
เอาปืนฉีดน้ำมา

05:28.720 --> 05:30.160
ทำตัวดีๆ ลูก

05:30.240 --> 05:33.240
ไทสันดูเหมือนจะตั้งใจแน่วแน่ว่าเขาจะย้ายบ้าน

05:33.320 --> 05:36.080
แต่ไทสันก็เป็นแบบนี้กับทุกเรื่อง

05:36.160 --> 05:38.560
ไทสันเป็นโรคไบโพลาร์

05:38.640 --> 05:42.720
ไทสันอยากทำอะไรสักอย่าง
แล้ววันต่อมาก็ไม่อยากทำ

05:42.800 --> 05:44.960
ฉันเลยไม่ค่อยแน่ใจ

05:46.000 --> 05:50.200
- ดูอะไรอยู่
- ดูสถานที่อยู่ สถานที่ที่เป็นไปได้

05:50.280 --> 05:51.400
โอย เหนื่อยจัง

05:51.480 --> 05:53.040
และสถานที่ที่แปลกใหม่

05:53.560 --> 05:54.520
ดูนี่สิ

05:55.120 --> 05:58.440
บาฮามาสเหรอ ไม่ ฉันไม่อยากอยู่ที่นั่นแน่นอน

05:58.520 --> 06:00.960
ผู้หญิงที่คิดอย่างมีเหตุผลคนไหนกันจะพูดว่า

06:01.040 --> 06:03.360
"ฉันไม่อยากอยู่ในคฤหาสน์ที่บาฮามาส"

06:03.440 --> 06:05.600
ฉันชอบไปเที่ยวพักผ่อนที่นั่น แต่ไม่อยากอยู่ที่นั่น

06:05.680 --> 06:08.560
นี่เป็นเพราะคุณเบื่อที่ทุกคนทรมานคุณหรือเปล่า

06:08.640 --> 06:12.000
ความเป็นส่วนตัว ชีวิตใหม่ การเริ่มต้นใหม่

06:12.080 --> 06:14.720
ผมแค่อยากเริ่มต้นใหม่ ปารีส ชีวิตใหม่

06:14.800 --> 06:17.040
ผมคนใหม่ คุณคนใหม่ เราทุกคนคนใหม่

06:17.120 --> 06:20.000
พ่อแม่ฉันแก่แล้ว หาที่ที่อยู่ใกล้ๆ บ้านได้ไหม

06:20.080 --> 06:22.520
ถ้าพวกเขาอยากมาหาคุณ
ก็มาได้ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน

06:22.600 --> 06:24.600
ถ้าครอบครัวผมอยากเจอผม

06:24.680 --> 06:27.000
พวกเขาก็ขับรถมาหาผม

06:27.080 --> 06:29.800
ถ้าไม่อยากมา ก็ช่างพวกเขา ทุกคนเลย

06:30.840 --> 06:33.640
อะไรจะทำให้ผมมีความสุขได้ไหม นั่นคือคำถาม

06:34.160 --> 06:37.080
ผมไม่แน่ใจเท่าไหร่

06:37.160 --> 06:39.320
แต่ถ้าผมคิดอะไรได้ ผมก็อยากทำมัน

06:39.400 --> 06:42.240
ปกติผมจะทำมันแล้วค่อยคิดถึงผลที่จะตามมาทีหลัง

06:42.320 --> 06:45.000
แต่ยังมีอะไรให้ตัดสินใจอีกเยอะ
มันเป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่

06:45.080 --> 06:46.600
ฉันต้องจัดการเรื่องโรงเรียน

06:46.680 --> 06:49.400
- เราต้องการหมอฟัน หมอ
- ใช่

06:49.480 --> 06:51.920
- ทุกอย่าง
- แค่วันเดียวเอง ไม่ใช่เหรอ

06:52.560 --> 06:53.960
ไทสัน ฉันจะเดินออกไปแล้วนะ

06:54.040 --> 06:56.400
ฉันจะไม่ทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก

06:56.480 --> 06:58.520
ถ้าฉันเดินหน้า คุณก็ถอยกลับมาหาฉัน

06:58.600 --> 06:59.840
ใช่ งั้นก็เดินหน้าต่อสิ

06:59.920 --> 07:01.400
- ฉันไม่…
- ทำต่อไปเถอะ

07:02.840 --> 07:04.720
ชีวิตที่บ้านคือทุกสิ่ง

07:04.800 --> 07:06.640
ซามูเอล จอห์นสันเคยพูดไว้ว่า

07:06.720 --> 07:10.800
"ผลลัพธ์ของความทะเยอทะยานทั้งหมด
คือการมีความสุขที่บ้าน"

07:12.720 --> 07:14.520
ถ้าคุณมีเงินเป็นพันล้านในธนาคาร

07:14.600 --> 07:17.560
แต่ชีวิตครอบครัวของคุณห่วยแตก
มันจะมีประโยชน์อะไร

07:18.200 --> 07:19.800
คุณต้องมีความสุขที่บ้าน

07:20.320 --> 07:21.560
รู้สึกยังไงบ้าง

07:21.640 --> 07:25.080
รู้สึกยังไงน่ะเหรอ วิตกกังวลสุดๆ

07:25.640 --> 07:27.400
กังวลใจมาก

07:28.480 --> 07:30.000
จิตใจยังไม่พร้อม

07:30.080 --> 07:34.080
เรามีเก้าคนที่มีชีวิตของตัวเอง

07:34.160 --> 07:37.280
ทุกคนต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น

07:37.840 --> 07:40.840
ซึ่งดูเหมือนไทสันจะไม่เข้าใจว่า
มันเป็นเรื่องยาก…

07:41.760 --> 07:43.600
ก็ประมาณนั้น แต่ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ

07:50.520 --> 07:52.240
ผมอยากไปจากที่นี่จะแย่แล้ว

07:52.880 --> 07:55.000
ผมแค่อยากไปจากที่นี่ อยากไปให้ไกลๆ

07:55.080 --> 07:57.480
ที่จริง ผมตื่นเต้นกับการเริ่มต้นใหม่มาก

07:58.000 --> 08:00.400
หาบ้านใหม่ หาประเทศใหม่

08:01.040 --> 08:02.800
ผมแค่อยากมีชีวิตที่สงบสุข

08:03.320 --> 08:04.520
ซึ่งผมไม่มีมันที่นี่

08:04.600 --> 08:08.200
ผมทำสิ่งที่ผมได้ทำไปแล้ว
แขวนนวมแล้ว เริ่มบทใหม่ ชีวิตใหม่

08:09.120 --> 08:14.160
ชีวิตแบบธรรมดาๆ ไม่มีชื่อเสียง ไม่ต้องทำอะไร

08:14.240 --> 08:15.640
แค่ชีวิตที่ปกติ

08:15.720 --> 08:19.000
และผมพูดเสมอว่า
มีหลายอย่างที่ต้องขอบคุณในชีวิตที่ปกติ

08:19.080 --> 08:22.440
การมีวิถีชีวิตปกติและการดำรงชีวิตที่ปกติ

08:22.520 --> 08:24.200
ไม่เป็นไรเลย ผมรับได้

08:24.280 --> 08:26.760
- ฝันดีครับแม่ ฝันดีครับพ่อ รักนะ
- เร็วเข้า นอนได้แล้ว

08:26.840 --> 08:29.120
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
- ราตรีสวัสดิ์

08:31.880 --> 08:34.640
ผมชอบที่นี่ มันอยู่ในแลงคาเชอร์

08:34.720 --> 08:36.160
ที่ดิน 350 เอเคอร์

08:36.240 --> 08:38.800
โรงเก็บของ อาคาร อาคารแยก…
มีครบทุกอย่าง

08:39.320 --> 08:42.080
ทุกอย่างที่ผมต้องการบนที่ดิน ที่นี่มีหมด

08:43.720 --> 08:45.560
ยกเว้นว่ามันอยู่ผิดประเทศ

08:46.560 --> 08:47.680
ผิดประเทศ

08:55.920 --> 08:58.680
(สามวันต่อมา)

09:02.320 --> 09:05.960
ตั้งแต่ไทสันบอกฉันว่า
เขาอยากย้ายออกจากมอร์คัมบ์

09:06.040 --> 09:09.560
ฉันก็รู้สึกว่า
ฉันกังวลเรื่องสุขภาพจิตของเขามากขึ้น

09:09.640 --> 09:11.760
ไทสันเชื่อว่าเขาสบายดี
แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้สบายดี

09:11.840 --> 09:14.720
ฉันมองไทสัน ฟังเขาพูดแค่ห้านาที

09:14.800 --> 09:17.160
แล้วคิดว่า "ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณคิดอะไรอยู่"

09:20.240 --> 09:23.160
นี่คือห้องอาหารรับแขกที่ไม่เคยได้ใช้เลย

09:23.240 --> 09:25.240
บ้านหลังใหญ่ๆ ผมว่ามันเสียเวลา

09:25.320 --> 09:28.400
เพราะห้องพวกนี้มีไว้เก็บของไร้สาระ

09:29.200 --> 09:31.480
เมื่อคุณทำและมีทุกอย่างที่ต้องการได้

09:31.560 --> 09:32.880
คุณจะไม่เห็นค่าอะไรเลย

09:32.960 --> 09:34.200
ชัยชนะทั้งหมดที่ผมได้มา

09:34.280 --> 09:37.240
สิบเจ็ดปีที่ไม่เคยแพ้ใคร

09:37.320 --> 09:39.640
มันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอะไรเลย ผมไม่มีความรู้สึก

09:39.720 --> 09:41.640
แต่ตอนที่ผมแพ้ ผมสนุกกับมัน

09:41.720 --> 09:44.160
เพราะผมรู้สึกอะไรบางอย่าง
เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี

09:45.120 --> 09:48.280
การแพ้อูซิกทำให้ผมใจสลาย

09:48.360 --> 09:49.800
ในคืนนั้น

09:49.880 --> 09:53.480
ผมไม่คิด ไม่คิดเลยร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า
พวกเขาจะตัดสินให้อูซิกชนะ

09:53.560 --> 09:55.600
เพราะผมไม่เชื่อว่าผมแพ้

09:55.680 --> 09:58.200
มันเป็นแค่ความรู้สึก เหมือนความรู้สึกทางอารมณ์

09:58.840 --> 10:01.520
ใช่ มันทำใจยอมรับได้ยาก

10:01.600 --> 10:04.200
ถ้าผมชนะไฟต์นั้น ผมคงไม่รู้สึกอะไร

10:04.280 --> 10:06.320
มันคงไม่มีความหมายอะไรกับผม

10:06.400 --> 10:08.760
แต่เพราะผมไม่ชนะ ผมเลยรู้สึกอะไรบางอย่าง

10:08.840 --> 10:13.000
ซึ่งตอนนี้ผมบอกได้ว่ามันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ

10:13.720 --> 10:15.760
- คุณเพี้ยนไปแล้ว
- ผมรู้

10:15.840 --> 10:20.360
แต่ที่ผมพูดคือ ผมรู้สึกอะไรบางอย่างได้

10:20.440 --> 10:22.520
ถ้าคุณไม่ใช่คนที่มีความสุขอยู่แล้ว

10:23.120 --> 10:26.440
การได้ของหรือได้ทุกอย่างที่คุณต้องการ
จะยิ่งทำให้คุณแย่ลง

10:27.120 --> 10:29.840
เพราะมันจะพรากความฝัน
และเป้าหมายของคุณไป

10:32.880 --> 10:34.560
ผมเขียนบทกวีไว้ในนี้

10:36.720 --> 10:37.800
ฉันคือใคร

10:39.360 --> 10:40.680
ฉันคือใคร

10:42.120 --> 10:42.960
อ่านต่อสิ

10:43.040 --> 10:46.600
ไทสัน ฟิวรี่คือชื่อฉัน แต่ไม่ใช่ตัวฉัน

10:46.680 --> 10:49.520
ฉันคือคนที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อชัยชนะ

10:49.600 --> 10:52.800
ฉันคือคนที่ยอมสละชีวิตดีกว่าปฏิเสธพระเยซู

10:52.880 --> 10:55.960
ฉันคือคนที่ซับซ้อนที่คิดต่างจากคนอื่น

10:56.040 --> 10:57.360
ความเจ็บปวดคือเพื่อนฉัน

10:57.960 --> 11:01.720
ฉันพบความสบายใจในสภาพแวดล้อมที่น่าอึดอัดใจ

11:01.800 --> 11:04.480
ฉันคือคนที่ทำงานตอนที่คุณกำลังสนุกกับชีวิต

11:04.560 --> 11:07.280
ฉันพบว่าที่กษัตริย์โซโลมอน
ตรัสไว้นั้นเป็นความจริง

11:07.360 --> 11:10.560
สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตคือการกิน ดื่ม และสนุกกับงาน

11:10.640 --> 11:12.400
ถ้าคุณทำได้ นั่นคือของขวัญจากพระเจ้า

11:12.480 --> 11:14.720
เชื่อในพระเยซูคริสต์ แล้วคุณจะไม่ล้มเหลว

11:14.800 --> 11:16.400
ที่เหลือคือเรื่องไร้สาระ

11:19.640 --> 11:22.440
วันนั้นคุณอินกับมันมากเลยใช่ไหม

11:22.520 --> 11:25.280
เปล่า ผมแค่จะบอกว่าบทกวีทั้งหมดนั้น

11:25.360 --> 11:27.400
"ฉันคือใคร" เป็นเรื่องจริง

11:27.960 --> 11:31.320
การชกมวยนิยามความเป็นมนุษย์ได้ไหม ไม่ได้

11:31.840 --> 11:34.840
การชนะทุกอย่างและมีทุกอย่าง
นิยามความเป็นมนุษย์ได้ไหม

11:34.920 --> 11:37.760
การมีประสบการณ์ทั้งหมดนี้ที่ผมเคยทำมา
ไปมาทั่วโลก

11:37.840 --> 11:41.600
ผมเคยกินอาหารกับกษัตริย์
ผมเคยกินอาหารกับจักรพรรดิและผู้นำประเทศ

11:41.680 --> 11:44.920
แต่ผมเป็นคนที่นั่งอยู่ตรงนี้
และไม่ต้องการอะไรในชีวิต

11:45.000 --> 11:46.640
แต่นั่นเป็นปัญหาใช่ไหม

11:46.720 --> 11:49.600
ผมรู้ว่ามันเป็นปัญหา
เพราะเมื่อคุณเลิกมีความปรารถนา…

11:49.680 --> 11:52.040
ใช่ คุณก็เลิกมีความปรารถนาที่จะมีชีวิต

11:54.840 --> 11:57.520
ฉันกลัวนะเวลาคุณพูดแบบนี้

11:57.600 --> 11:59.880
- ผมรู้
- คุณเพี้ยนไปแล้ว

11:59.960 --> 12:02.920
เวลาคุณพูดอะไรที่น่าหดหู่แบบนี้ ฉันไม่ชอบเลย

12:04.880 --> 12:06.360
ฉันไม่ชอบเลย

12:09.040 --> 12:11.120
ถ้าคุณพูดต่อ ผมร้องไห้แน่ๆ

12:14.920 --> 12:16.400
ความคิดแบบนั้นมาจากไหน

12:16.920 --> 12:20.120
ก็เพราะคุณคิดแบบนั้นไง คุณบ้าไปแล้ว

12:20.200 --> 12:23.880
คุณคิดแต่เรื่องพวกนั้นแล้วก็ทำให้ตัวเองซึมเศร้า

12:25.440 --> 12:30.040
การพูดคุยครั้งนี้ทำให้ฉันนึกถึงไทสันในปี 2016

12:31.440 --> 12:32.720
ไม่อยากซ้อมมวย

12:32.800 --> 12:35.680
ไม่อยากออกกำลังกาย ไม่อยากใช้ชีวิต

12:35.760 --> 12:37.800
ถามว่ามีชีวิตอยู่ไปจะมีประโยชน์อะไร

12:37.880 --> 12:41.400
ถามว่าทำไมเขาต้องอยู่รอด
ทำไมต้องมีชีวิตอยู่ ทุกอย่างมันเพื่ออะไร

12:42.040 --> 12:43.280
ติดเหล้า

12:43.960 --> 12:44.960
ติดยา

12:45.480 --> 12:49.080
กลับบ้านมานั่งร้องไห้บนโซฟา

12:49.160 --> 12:52.240
ซึมเศร้าสุดๆ ถามว่าชีวิตมีความหมายอะไร

12:53.040 --> 12:54.960
นี่มันน่าทึ่งเพราะเรารู้สึกได้

12:55.040 --> 12:56.880
- นี่คือความรู้สึก
- ใช่ คุณมันพิลึกคน

12:56.960 --> 12:58.840
- ไม่ ผมชอบแบบนี้
- ไม่ ใช่

12:58.920 --> 13:03.600
น้ำตาที่ไหลออกมาตอนนี้
เป็นเพราะคุณเศร้า ไม่ใช่ผม

13:04.120 --> 13:06.600
- นั่นมันดีใช่ไหม
- แต่ผมรู้สึกได้

13:06.680 --> 13:08.680
ใช่ ฉันมองคุณพูดแบบนั้น

13:08.760 --> 13:10.480
แล้วคุณก็ทำให้คนอื่นสติแตก

13:11.200 --> 13:13.880
คุณพิลึกคน มันไม่ดี มันไม่ปกติ

13:13.960 --> 13:17.200
แล้วคุณก็พูดว่า
"ผมไม่มีอะไร ผมไม่ต้องการอะไร"

13:17.280 --> 13:18.800
นั่นเป็นอาการซึมเศร้าใช่ไหม

13:18.880 --> 13:20.600
แต่ผมไม่ได้ซึมเศร้า มันไม่ใช่ซึมเศร้า

13:20.680 --> 13:22.760
แต่คุณไม่ต้องการอะไรไม่ได้
เพราะคุณมีครอบครัว

13:22.840 --> 13:24.520
ไม่ ผมไม่ได้ซึมเศร้า

13:27.720 --> 13:29.000
คุยกันสนุกดีจัง

13:29.080 --> 13:31.200
ฉันเข้ามานั่งดื่มกาแฟเฉยๆ

13:31.280 --> 13:33.840
ผมรู้ แต่คุณทำให้
อารมณ์ของเราแปรปรวนขึ้นๆ ลงๆ

13:33.920 --> 13:37.120
เปล่าเลย คุณต่างหาก ฉันแค่มาดื่มกาแฟ

13:40.640 --> 13:42.440
(แชมป์รุ่นเฮฟวีเวต)

13:43.480 --> 13:44.680
มาเร็ว ลูกพ่อ

13:48.040 --> 13:49.400
เห็นเธอเศร้าแล้วลำบากใจ

13:49.480 --> 13:52.960
ถ้าคุณแคร์ใครสักคนแล้วพวกเขาเศร้า

13:53.040 --> 13:54.800
มันทำให้คุณเศร้าไปด้วย

13:54.880 --> 13:56.320
เพราะงั้น ใช่ มันลำบากใจจริงๆ

13:56.840 --> 14:00.800
อย่างที่คุณเห็น พอเธอเศร้าใจผมก็เศร้าใจ

14:00.880 --> 14:01.880
พ่อฮะ

14:02.560 --> 14:04.240
แต่อย่างน้อยเราก็รู้สึกบางอย่าง

14:04.320 --> 14:06.280
และผมก็ไม่รู้สึกอะไรมานาน

14:06.360 --> 14:08.920
เพราะไม่มีอะไรสำคัญกับผมเลย

14:09.000 --> 14:10.240
และตอนนี้ผมได้รู้สึกอีกครั้ง

14:10.320 --> 14:13.320
ผมต้องขอบคุณโอเล็กซานเดอร์เลย พูดตามตรง

14:15.080 --> 14:17.400
ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้… เขาอธิบายไปแล้ว

14:17.480 --> 14:19.640
เขาไม่ได้หมายความว่า
ไม่มีประโยชน์ที่จะมีชีวิตอยู่

14:19.720 --> 14:22.560
แต่ตอนที่เขาพูดว่า
"ฉันเป็นใคร มีประโยชน์อะไร นี่มันอะไรกัน"

14:22.640 --> 14:25.160
มันคือทุกอย่างที่เขาเคยพูดเมื่อหลายปีก่อน

14:25.240 --> 14:27.440
มันทำให้หวนนึกถึงความทรงจำแย่ๆ

14:27.520 --> 14:31.040
และมันก็ทำให้ฉันกลัวว่า
"มันจะทำให้เขาไปถึงจุดไหนและเป็นยังไง"

14:33.920 --> 14:34.760
เพราะงั้น ใช่ค่ะ

14:36.120 --> 14:39.480
ฉันว่าเขารู้ตัวแล้วว่าเขาแขวนนวมแล้ว
และเขาก็แขวนนวมแล้วจริงๆ

14:39.560 --> 14:41.360
ฉันคิดว่าเขาอยู่ตรงจุดนี้

14:41.440 --> 14:44.000
ฉันคิดว่านี่คือที่มาของสภาพจิตใจแบบนี้

14:44.080 --> 14:46.200
เพราะฉันคิดว่าในหัวเขา…

14:47.040 --> 14:49.280
เขาตาสว่างแล้วว่า "ฉันแขวนนวมแล้ว"

14:49.360 --> 14:51.120
ฉันว่าเขาคงไม่ชกมวยอีกแล้ว

14:51.200 --> 14:54.720
และฉันคิดว่าเขาอาจจะเข้าใจแล้ว

14:55.440 --> 15:00.080
และนี่คือที่มาของความคิดลึกๆ พวกนี้

15:16.320 --> 15:18.680
(สองวันต่อมา)

15:23.320 --> 15:24.440
พูดว่า "คุณปู่" สิลูก

15:25.800 --> 15:26.680
คุณปู่!

15:28.200 --> 15:31.760
- คุณปู่ เธอเอาอาหารเช้ามาให้
- มาเลย นั่นแหละ เด็กดี

15:31.840 --> 15:35.160
- ระวังนะ นี่ไง ดูสิ
- เก่งมาก ขอบใจมากนะ หลานปู่

15:35.240 --> 15:38.080
- ดูอาหารเช้านั่นสิ
- น่ากินมากด้วย ขอบคุณ

15:38.160 --> 15:40.440
นี่คือวิธีป้อนอาหารเด็กสองขวบ พ่อดูสิ

15:40.520 --> 15:43.160
เด็กหนึ่งขวบ เขายังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย

15:43.680 --> 15:44.600
(จอห์น
พ่อของไทสัน)

15:44.680 --> 15:46.880
ผมจะพาเวเนซุเอลาไปหัดขับรถ

15:46.960 --> 15:48.040
สอนให้เธอขับรถ

15:48.120 --> 15:51.400
ผมว่ามันจำเป็นที่ต้องขับรถเป็น ว่าไหม

15:51.480 --> 15:55.440
มันคืออิสรภาพใช่ไหม
พวกเขาจะได้ไปไหนมาไหนได้

15:55.520 --> 15:59.280
- ใช่ แล้วตอนนี้ทอมมี่ทำอะไรอยู่ พ่อ
- เขางานยุ่งทุกวัน ใช่ไหม

15:59.880 --> 16:04.120
เขาทำพอดแคสต์ ถ่ายทำ หรือทำอะไรสักอย่าง

16:04.200 --> 16:06.640
พ่อว่าเขาไม่มีเวลาว่างเลยนะ พูดจริงๆ

16:06.720 --> 16:09.680
ใช่ ผมว่าชีวิตปกติถูกมองข้ามไปนะ

16:09.760 --> 16:12.320
ทุกคนอยากดัง ทุกคนอยากรวย

16:12.400 --> 16:14.360
แต่พวกเขาไม่รู้ว่ามันมีอะไรตามมาบ้าง

16:14.440 --> 16:18.080
พวกเขาไม่รู้ว่าต้องทำอะไร
หรือความเป็นส่วนตัวของพวกเขา

16:18.160 --> 16:19.320
ผมจะบอกให้ว่ามันคืออะไร

16:19.400 --> 16:22.440
คุณแลกความเป็นส่วนตัวและชีวิตทั้งชีวิตของคุณ

16:22.520 --> 16:26.040
ชีวิตส่วนตัว ทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อชื่อเสียงและเงิน

16:26.560 --> 16:31.800
นั่นคือการแลกเปลี่ยน คุณมีทั้งสองอย่างไม่ได้
คุณมีทั้งความเป็นส่วนตัว ชื่อเสียง และเงินไม่ได้

16:32.440 --> 16:35.480
แต่คุณมีความเป็นส่วนตัวและมีชีวิตปกติได้

16:36.920 --> 16:39.240
และผมไม่แน่ใจว่าอันไหนดีกว่ากัน

16:39.320 --> 16:42.280
นั่นคือเหตุผลที่ผมคิดจะย้ายบ้าน
เพราะผมอยากมีความเป็นส่วนตัว

16:42.360 --> 16:45.520
- แกไม่มีวันมีมันได้หรอก ไร้สาระ
- ทุกอย่างคือความเป็นส่วนตัว

16:45.600 --> 16:47.280
หนูกำลังใส่รองเท้าผ้าใบ

16:47.360 --> 16:50.280
เร็วเข้า เราต้องไปแล้วลูก
เรามีธุระต้องทำหลายอย่าง

16:51.000 --> 16:53.920
- ผมอยากมีความเป็นส่วนตัวมากกว่าชื่อเสียง
- แกคิดว่าแกอยากมี

16:54.000 --> 16:55.080
ผมไม่อยากมีชื่อเสียง

16:55.160 --> 16:58.480
พ่อมีความเป็นส่วนตัวมาทั้งชีวิต
และจะบอกอะไรให้นะ มันห่วย

16:59.080 --> 17:02.840
สำหรับผมแล้ว มันโง่เง่า
มันโง่ และน่าเศร้า จริงๆ นะ

17:02.920 --> 17:05.760
คุณต้องอยู่กับครอบครัว อย่างที่เขาพูดกัน

17:05.840 --> 17:07.680
ครอบครัวต้องมาก่อน ใช่ไหม

17:07.760 --> 17:10.720
แต่เขาจะฟังเหตุผลไหม ผมว่าไม่ฟังหรอก

17:10.800 --> 17:14.200
พ่อไม่ได้ถูกทรมานทุกวินาทีในแต่ละวัน ใช่ไหม

17:14.280 --> 17:17.000
ถ้าพ่อออกจากบ้าน พ่อก็ใช้ชีวิตปกติได้

17:17.080 --> 17:19.040
พ่อไม่ได้ไปที่พวกนั้นเพื่อถูกทรมาน

17:19.120 --> 17:20.520
ผมก็ไม่ไป นั่นแหละประเด็น

17:20.600 --> 17:22.800
ถ้าผมไม่ออกจากบ้าน จะมีชีวิตอยู่ไปทำไม

17:22.880 --> 17:26.200
ผมไม่อยากยุ่งกับคนอื่น ผมไม่สนใจ

17:26.960 --> 17:28.040
- พร้อมยัง
- พร้อมแล้ว

17:31.880 --> 17:34.920
เวเนซุเอลา
ลูกคิดว่าลูกขับรถเกียร์กระปุกได้ไหม

17:35.000 --> 17:37.120
หนูรู้ว่าขับยังไง แต่หนูขับไม่เป็น

17:37.720 --> 17:40.360
ขับเกียร์ออโต้มันง่าย ใครๆ ก็ขับเกียร์ออโต้ได้

17:40.440 --> 17:43.120
- มันไม่ยาก แค่เหยียบคันเร่งแล้วไป
- เหมือนรถโกคาร์ต

17:44.160 --> 17:45.280
ใช่ เวลาผ่านไปเร็วมาก

17:45.360 --> 17:47.360
รู้สึกเหมือนเมื่อวานเธอยังเป็นเด็กอยู่เลย

17:47.440 --> 17:49.240
ตอนนี้เธอกำลังจะเป็นผู้ใหญ่

17:49.320 --> 17:50.720
ผมเลยจะสอนเธอ

17:50.800 --> 17:52.120
ผมไม่ใช่ครูสอนขับรถ

17:52.200 --> 17:55.280
แค่พยายามทำให้ดีที่สุด
ให้คำแนะนำเธอสองสามอย่าง

18:00.360 --> 18:02.640
กฎข้อแรกคืออะไรตอนขึ้นรถ

18:02.720 --> 18:03.800
- คาดเข็มขัด
- คาดเข็มขัด

18:03.880 --> 18:06.120
ต้องคาดเข็มขัดก่อนเสมอ เพราะมันช่วยชีวิตเรา

18:06.200 --> 18:08.120
ฉันอยากขับรถเป็น

18:08.200 --> 18:11.080
จะได้ไปไหนมาไหนเองได้ไม่ต้องพึ่งพาใคร

18:11.160 --> 18:13.840
- คลัตช์ เบรก คันเร่ง
- คลัตช์ เบรก คันเร่ง

18:13.920 --> 18:16.160
- ต้องเหยียบอะไรก่อน
- คลัตช์

18:16.240 --> 18:19.760
คิดว่าที่แรกที่คุณอยากขับรถไปคือที่ไหน

18:20.800 --> 18:21.880
คงเป็นร้านค้าค่ะ

18:22.400 --> 18:24.480
เหยียบคันเร่งแล้วปล่อยคลัตช์ เอาเลย

18:24.560 --> 18:26.120
ใช่ มันจะได้กระแทกปังแบบนั้น

18:26.200 --> 18:28.560
ไม่หรอก ค่อยๆ ปล่อยคลัตช์แล้วเร่งเครื่อง

18:28.640 --> 18:29.760
ได้ค่ะ งั้นก็เงียบๆ

18:31.800 --> 18:33.960
ค่อยๆ เย่! เยี่ยม!

18:34.840 --> 18:37.160
เปลี่ยนเป็นเกียร์สาม ดันไปข้างหน้า

18:37.240 --> 18:38.320
ดันตรงไป ดัน

18:39.320 --> 18:40.240
นั่นเกียร์หนึ่ง

18:40.320 --> 18:41.960
ขับวนไปเรื่อยๆ

18:43.480 --> 18:45.280
ลูกทำได้ดีแล้ว อย่าตื่นตระหนก

18:45.360 --> 18:47.280
ลูกแค่กำลังหัดขับ ขับไปเรื่อยๆ

18:47.360 --> 18:48.360
ดันไปข้างหน้า ดัน

18:48.440 --> 18:50.840
- เกียร์หนึ่ง
- เกียร์หนึ่ง

18:52.400 --> 18:53.520
ขับวนไปเรื่อยๆ

18:54.760 --> 18:57.960
ผมจำได้ว่าตอนอายุสิบขวบ
ผมเคยขโมยรถแม่ไปขับ

18:58.040 --> 18:59.960
ขับไปประมาณสิบไมล์แล้วก็กลับมา

19:00.040 --> 19:02.600
ระหว่างทางกลับบ้าน
ผมขับชนแล้วกระจกมองข้างหัก

19:03.320 --> 19:04.160
ไม่ใช่

19:04.240 --> 19:06.360
แล้วผมก็คิดว่า "พ่อจะฆ่าผมแน่"

19:06.440 --> 19:08.360
"ฉันทำอะไรลงไป ทำไมถึงเอารถมา"

19:08.440 --> 19:09.720
ความเสียใจแบบเดิมๆ

19:09.800 --> 19:12.520
- ลองเกียร์สอง
- อะไร เกียร์สองต้องดันไปทางไหน

19:12.600 --> 19:14.240
แบบนั้นเกียร์พังหมด

19:14.320 --> 19:16.520
คุณรู้วิธีขับรถตอนอายุสิบขวบได้ยังไง

19:16.600 --> 19:19.680
ไม่รู้สิ ผมเห็นคนอื่นขับ เห็นเขาทำก็เลยตามมั้ง

19:20.280 --> 19:21.960
เหยียบคันเร่ง แล้วเข้าเกียร์สาม

19:22.040 --> 19:24.240
- เกียร์สามไปทางไหน ข้างหน้า
- เกียร์สาม ดัน

19:24.320 --> 19:26.440
- นี่เกียร์ห้าใช่ไหม
- ใช่ ปล่อยมัน

19:26.520 --> 19:28.520
วนไป

19:29.400 --> 19:31.760
ลูกเข้าเกียร์สามแล้ว
ลูกเข้าเกียร์หนึ่ง สอง และสามแล้ว

19:31.840 --> 19:33.520
- โอ้โห หนูเก่งจัง
- ใช่

19:34.920 --> 19:37.000
สุดท้ายเราจะฝึกหยุดฉุกเฉิน

19:37.080 --> 19:37.920
ค่ะ

19:38.000 --> 19:42.680
ฉันว่ามันยากนะ แต่พ่อฉันใจเย็นมากตอนฉันขับ

19:42.760 --> 19:47.720
ตรงไปเลย เร็วๆ
เหยียบคันเร่งเลย เหยียบเลย

19:47.800 --> 19:49.800
เหยียบอยู่ ให้ตายสิ

19:49.880 --> 19:52.080
ไปเลย เหยียบคันเร่ง

19:52.600 --> 19:53.920
หยุด!

19:56.160 --> 19:57.080
ไม่ใช่

19:58.680 --> 20:00.160
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

20:02.480 --> 20:04.960
ไม่ใช่การหยุดฉุกเฉิน นั่นคือการหยุดช้าๆ

20:05.040 --> 20:06.920
งั้นหนูควรเอาจมูกออกไหมตอนหยุด

20:07.000 --> 20:10.400
ไม่ ลูกควร… พอพ่อบอกให้หยุด นั่น…
ตอนนี้ลูกสอบไม่ผ่าน

20:10.480 --> 20:12.400
- สอบตกทันที
- โอเค

20:12.480 --> 20:15.120
เพราะลูกเพิ่งขับรถชนเด็กหรือชนอะไรสักอย่าง

20:15.200 --> 20:17.080
เพราะลูกไม่หยุดตอนที่พ่อบอกให้หยุด

20:17.160 --> 20:20.000
- ไปเร็ว ขับต่อ
- หนูเกลียดการขับรถ

20:25.840 --> 20:27.360
หนูชอบอาหารนี่ มันอร่อยดี

20:27.960 --> 20:29.040
ฉันเกลียดบรอกโคลี่

20:29.120 --> 20:32.040
นี่ทำให้พี่แข็งแรงและตัวโตนะ ใช่ไหมพี่

20:32.120 --> 20:33.000
ใช่

20:34.440 --> 20:37.040
หวังว่าเขาคงไม่ตะคอกเธอนะ
มันจะทำให้เธอเสียความมั่นใจ

20:37.120 --> 20:38.960
- นั่นแหละสิ่งที่จะเกิดขึ้น
- แน่นอนเลย

20:39.040 --> 20:41.400
พอเธอเข้าเกียร์ไม่ได้ เขาก็จะเริ่มเสียงดัง

20:41.960 --> 20:43.000
รู้อะไรไหม

20:43.080 --> 20:45.720
เราคุยกัน พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย

20:46.760 --> 20:51.800
แล้วเขาก็เริ่มพูดอะไรลึกซึ้ง
แบบ "ฉันคือใคร" "ฉันคืออะไร"

20:51.880 --> 20:53.080
และเขาก็เขียนบทกวี

20:54.200 --> 20:55.440
เขียนว่าไงบ้าง

20:55.520 --> 20:59.400
ก็แบบ "ฉันคือใคร ฉันคืออะไร
ฉันคืออะไร และฉันคืออะไร" น่ากลัวมาก

20:59.480 --> 21:02.080
เมื่อคุณมีคนที่ทำทุกอย่างในชีวิต

21:02.160 --> 21:04.040
ฉลาดมาก ประสบความสำเร็จมาก

21:04.120 --> 21:07.280
แล้วเขาก็อ่านบทกวีว่า
"มันไม่สำคัญ มันไม่มีค่าอะไรเลย"

21:07.360 --> 21:09.560
- ฉันกลัวแทบตาย
- เป็นลางร้ายนะ ว่าไหม

21:09.640 --> 21:11.040
- โรคซึมเศร้าเริ่มมา
- ใช่

21:11.120 --> 21:13.120
ฉันน้ำตาไหล ร้องไห้เลย

21:13.200 --> 21:16.280
ฉันคิดว่า "ดูสิ เขากลับไปอยู่ในหลุมดำอีกแล้ว"

21:16.920 --> 21:19.760
- แต่ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น
- ฉันจะบอกให้ว่าฉันคิดยังไง

21:19.840 --> 21:21.520
ฉันคิดว่าหลังการชกกับอูซิก

21:22.120 --> 21:24.440
เขาใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะยอมรับมันได้

21:25.080 --> 21:26.840
และเหมือนเขาก้าวข้ามมันไปแล้ว

21:26.920 --> 21:29.520
สิ่งที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้
คือเขารู้ว่าเขาเลิกชกมวยแล้ว

21:29.600 --> 21:33.800
ลึกๆ ในใจ เขารู้ดีว่ามันจบแล้ว

21:33.880 --> 21:38.240
ตอนนี้เขาไม่ใช่ราชายิปซีแล้ว ใช่ไหม
เขาเป็นแค่ไทสัน ฟิวรี่อยู่ที่บ้าน

21:38.920 --> 21:40.280
อยู่กับเมียกับลูก

21:41.280 --> 21:43.720
เขาไม่ได้มีจิตใจที่ปกติ

21:43.800 --> 21:46.320
พอเขาเริ่มนั่งอยู่เฉยๆ แล้วคิดว่า

21:46.400 --> 21:49.160
"วันนี้ฉันจะทำอะไรดี วันนี้มีความหมายอะไร"

21:49.240 --> 21:50.760
"จะอยู่ไปทำไม"

21:50.840 --> 21:52.800
มันกลับไปเป็นเหมือนเมื่อสามสี่ปีก่อน

21:52.880 --> 21:56.640
ไม่ เราไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
ผมแก่เกินไปที่จะเดินบนเส้นทางนั้นกับเขาอีก

21:56.720 --> 21:58.840
- ครั้งที่แล้วเขาเกือบทำเราตาย
- ใช่

21:58.920 --> 22:01.280
ไทสันน่าสงสาร เขาไม่มีความสุขใช่ไหม

22:01.360 --> 22:04.400
เป็นเรื่องปกติที่เราคิดว่า
"รู้อะไรไหม ฉันมีทุกอย่าง"

22:04.480 --> 22:07.080
มองไปรอบๆ แล้วคิดว่า "ใช่"
ตื่นทุกเช้าด้วยรอยยิ้ม

22:07.160 --> 22:08.400
- ใช่
- เขาไม่เป็นแบบนั้น

22:08.480 --> 22:10.040
- ไม่
- เขาน่าเป็นห่วงนะ ว่าไหม

22:10.120 --> 22:11.600
ผมไม่รู้อะไรแล้ว

22:12.120 --> 22:15.000
นั่นแหละ ไม่มีคำตอบ แค่คอยดูเขาไว้ ใช่ไหม

22:15.520 --> 22:18.320
เธออาจจะทุกข์ใจหนักกว่าผม

22:18.880 --> 22:20.160
เพราะเธออยู่กับเขา

22:20.240 --> 22:24.000
แต่ฟังนะ มันแสดงให้เห็นว่า
บางครั้งเขาก็ป่วยมากแค่ไหน

22:24.640 --> 22:27.440
ผมคุยกับเขาทุกวัน ผมเห็นเลยว่าเขาไม่สบาย

22:28.920 --> 22:32.240
ในความคิดผม ตอนนี้เขาอาจแย่กว่าเดิมอีก

22:32.760 --> 22:34.000
เราบ้ากันทุกคนแหละ

22:34.600 --> 22:35.720
พ่อผมเคยพูดไว้

22:35.800 --> 22:39.000
คนในตระกูลของคุณไม่เต็มเต็งกันสักคน

22:41.000 --> 22:42.120
ขับรถเป็นไงบ้าง

22:42.640 --> 22:43.720
สุดยอด

22:44.280 --> 22:45.760
- ขับได้ไหม
- ไม่ได้

22:45.840 --> 22:50.120
- โอเค
- มัน… อย่างน้อยมันก็น่าสนใจมาก

22:50.200 --> 22:52.840
- เธอขับได้ไหม
- เธอขับได้และเรียนรู้ไปบ้างแล้ว

22:52.920 --> 22:54.840
โอ้ หนาวจัง

22:54.920 --> 22:56.880
ทำไมเราไม่เอารถม้าออกมา

22:56.960 --> 22:59.360
เอาขึ้นท้ายรถพ่วงแล้วลากมันไป

22:59.440 --> 23:01.720
แล้วเราจะไปซ้อมชกเป้ากันข้างๆ รถม้ายิปซี

23:01.800 --> 23:03.560
- ฟังดูเป็นไง
- ดีมาก

23:03.640 --> 23:05.960
- เข้าใจที่ผมพูดไหม
- เข้าใจ เยี่ยมเลย ไปกันเถอะ

23:06.040 --> 23:08.840
ไปทำกันตอนนี้เลย ก่อนที่แกจะเปลี่ยนใจ

23:08.920 --> 23:11.880
เรามีเวลาสามนาทีก่อนที่แกจะเปลี่ยนใจ ไทสัน

23:11.960 --> 23:13.840
ผมอยากทำมันจริงๆ เหรอเนี่ย

23:13.920 --> 23:14.880
เห็นไหมล่ะ

23:14.960 --> 23:16.200
ผมพูดเล่นน่ะ พ่อ

23:19.560 --> 23:21.240
เพอร์เฟกต์… โว้ว พอแล้ว

23:21.760 --> 23:24.640
พ่อ ตรวจดูให้แน่ใจด้วยนะว่าสายรัดแน่นพอ

23:24.720 --> 23:27.040
- แน่ใจแค่ไหน
- ฟังนะ

23:28.520 --> 23:32.240
นี่คือรถม้าดั้งเดิมของบิล ไรท์
จากยุค 19 อะไรสักอย่าง

23:32.320 --> 23:35.040
แต่มรดกของผมไม่ใช่การอยู่ในทุ่งที่ไหนสักแห่ง

23:35.120 --> 23:37.880
ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก
ไม่มีฝักบัว ไม่มีห้องน้ำ ไม่มีอะไรเลย

23:37.960 --> 23:38.880
ไม่มีทาง

23:38.960 --> 23:42.840
มรดกของผมคือการตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
บนเตียงใหญ่มหึมา

23:42.920 --> 23:46.600
ที่ผมฝันถึงตอนเด็กๆ
เพื่อที่ผมจะได้ให้ครอบครัวผมนอนอยู่ด้วยกันได้

23:46.680 --> 23:48.560
นั่นคือความฝันของผม ผมทำตามความฝันนั้น

23:48.640 --> 23:51.120
พ่อครับ ได้เวลาออกเดินทางแล้ว พร้อมไหม

23:51.200 --> 23:53.600
เรากำลังเล่นเป็นยิปซีในปี 2025 กันอีกครั้ง

23:53.680 --> 23:54.600
เยี่ยมเลย!

23:54.680 --> 23:57.520
แต่อย่าเข้าใจผิดนะ
การทำตามประเพณีก็เป็นเรื่องดี

23:57.600 --> 23:59.400
มันมีความพิเศษบางอย่าง

23:59.480 --> 24:02.320
นั่นคือโรลส์รอยซ์ในยุคนั้น มันคือที่สุดของที่สุด

24:02.400 --> 24:03.800
ตอนที่พวกยิปซีแก่ๆ ตาย

24:03.880 --> 24:06.920
พวกเขาจะเอาสิ่งของทั้งหมดของพวกเขาใส่ไว้
แล้วจุดไฟเผา

24:07.880 --> 24:10.640
เดี๋ยวนี้พวกเขาไม่ทำแบบนั้นแล้ว
มันเลยเหลืออยู่ไม่กี่คัน

24:12.480 --> 24:14.120
ไทสันต้องทำอะไรบางอย่าง

24:14.200 --> 24:18.480
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไร้สาระและไร้จุดหมาย
มันคือสิ่งที่ทำให้สมองเขาไม่ว่าง

24:20.680 --> 24:23.720
ในขณะเดียวกัน ฉันก็นั่งคิดว่า
เราจะไปอยู่ที่ไหนกัน

24:30.000 --> 24:34.720
ไอ้ที่อยู่ข้างหลังนั่นทำให้ผมประสาทเสีย
ผมคิดว่า "โห มันใหญ่จัง"

24:35.800 --> 24:37.000
เกือบร่วงไปแล้วไหมล่ะ

24:37.800 --> 24:41.520
แกบ้าไปแล้ว มันเพอร์เฟกต์มาก
ร่วงไม่ได้หรอก ผูกรัดไว้แน่นดีแล้ว

24:45.400 --> 24:46.520
เข็นให้เร็วๆ หน่อย ลุย!

24:48.240 --> 24:50.680
- ตรงๆ สิพ่อ เข็นตรงๆ
- ดึง

24:51.200 --> 24:52.080
ตรงๆ

24:52.600 --> 24:55.160
ยิปซีบ้าพวกนี้มาอีกแล้ว

24:56.400 --> 24:58.960
พวกเขามาทำลายทัศนียภาพชนบท

25:01.040 --> 25:02.400
- เด็กๆ
- ครับ

25:02.480 --> 25:04.200
ยกเก้าอี้ออกมาที

25:04.280 --> 25:06.960
นี่แหละ นี่คือการใช้ชีวิตในฝัน

25:07.040 --> 25:09.680
ดูสิ มีคนอึแล้วทิ้งกระดาษไว้บนพื้น

25:09.760 --> 25:13.000
- อาจจะเป็นหมา
- หมาเอากระดาษชำระเช็ดตูดตัวเองได้เหรอ

25:13.080 --> 25:16.080
- ไม่ได้ พ่อพูดถูก
- นั่นไง ไม่ใช่หมา ใช่ไหม

25:16.160 --> 25:19.280
พรินซ์ ไปซ้อมชกเป้าบนพื้นหญ้าตรงนั้น

25:19.360 --> 25:21.880
จอห์นบอย ฉันชกมวยเก่งมากเลยนะ

25:21.960 --> 25:24.920
สวยงามมาก

25:25.000 --> 25:26.680
มาเลย ฉันไม่ชกนายแรงหรอก

25:27.640 --> 25:29.440
โทรศัพท์จะหล่นออกจากกระเป๋าแล้ว

25:31.200 --> 25:32.880
ตอนพ่อคุยกับปารีสก่อนหน้านี้

25:33.400 --> 25:37.240
เธอดู… ไม่รู้สิ กังวลเรื่องแกนะ

25:37.320 --> 25:38.640
ที่แกเป็นแบบนี้

25:39.440 --> 25:41.040
ไม่ได้มีปัญหาอะไรใช่ไหม

25:41.120 --> 25:43.600
เครียดเรื่องย้ายบ้านอะไรพวกนั้นน่ะ

25:44.280 --> 25:48.080
แต่ถ้าอยู่ในสถานการณ์บางอย่างแล้วไม่พอใจ
ก็ออกไปจากมัน

25:49.200 --> 25:50.480
นั่นแหละ สถานการณ์ที่ผมอยู่

25:50.560 --> 25:53.400
ผมต้องออกไปจากมันเพราะผมไม่มีความสุข

25:53.480 --> 25:57.120
ไทสัน มองครอบครัว มองเมียแก
แล้วบอกว่า "พวกเขาทุกข์ใจพอแล้ว"

25:57.200 --> 25:59.360
"ฉันจะไม่ทำให้พวกเขาต้องทุกข์ใจอีก"

25:59.880 --> 26:01.720
ผู้หญิงสมัยนี้นะ

26:02.320 --> 26:04.280
พวกเธอแบกรับอะไรๆ ไว้เยอะมาก
ที่เรามองไม่เห็น

26:04.360 --> 26:07.240
ตลอดหลายปีมานี้ที่เธอดูสิ่งที่เธอดู

26:07.320 --> 26:10.600
และทนทุกข์กับสิ่งที่เธอทนทุกข์
แกจะรู้ได้ยังไงว่าเธอโอเค

26:11.200 --> 26:12.760
คิดถึงเธอด้วย

26:12.840 --> 26:15.760
- นั่นคือสิ่งที่แกต้องทำ
- เธอเป็นคนที่มีความคิดความอ่านปกติ

26:15.840 --> 26:20.320
ไม่มีใครที่ทำมาจากหิน ไทสัน
แกก็รู้ว่าความกดดันทำให้เกิดอะไรได้บ้าง

26:20.400 --> 26:23.360
ความกังวลทำให้เกิด…
ความกังวลเป็นฆาตกรที่ร้ายกว่ามะเร็งอีก

26:23.880 --> 26:26.600
ช่วงนี้ผมต้องตัดสินใจเรื่องใหญ่ๆ หลายเรื่อง

26:26.680 --> 26:30.160
และมันเกี่ยวกับอนาคตของเราทุกคน
เข้าใจไหม เพราะงั้น…

26:30.240 --> 26:32.120
พ่อจะแนะนำอะไรให้นะ

26:32.200 --> 26:34.280
ถ้าอะไรทำให้แกเครียดมากๆ ก็อย่าทำมัน

26:34.360 --> 26:35.560
ครับ

26:35.640 --> 26:39.080
จะมีวันที่แกคิดว่า "ฉันจะทำสิ่งนี้ ฉันจะทำสิ่งนั้น"

26:39.160 --> 26:42.840
แต่พอเริ่มคิดได้ แกก็จะรู้ว่าพอก็คือพอ

26:48.360 --> 26:50.200
(วันต่อมา)

26:54.400 --> 26:56.040
(ไทสัน ฟิวรี่ ราชายิปซี)

26:56.720 --> 26:59.120
- หวัดดี ที่รัก
- หวัดดี เมาส์ซี่

27:01.000 --> 27:02.200
ดูอะไรอยู่เหรอ

27:02.280 --> 27:05.160
อันดับนักมวยล่าสุด ผมแขวนนวมมาแปดเดือนแล้ว

27:05.240 --> 27:07.080
แต่ยังอยู่อันดับหนึ่ง

27:07.160 --> 27:09.400
- ก็ไม่แย่เท่าไหร่
- ดีนะ ว่าไหม

27:10.000 --> 27:13.320
แล้วจะทำยังไงกับบ้านหลังนี้ ไทสัน

27:14.320 --> 27:16.560
ผมมาคิดดูแล้ว

27:17.560 --> 27:18.680
เราจะไม่ย้าย

27:19.400 --> 27:20.600
เราจะไม่ย้ายไปไหน

27:20.680 --> 27:24.680
ผมทำงานหนักเกินกว่าจะยอมให้คนอื่น
มาบังคับให้ผมออกไปจากบ้านตัวเอง

27:25.280 --> 27:27.360
- ไบโพลาร์ของคุณกำเริบอีกแล้ว
- เปล่า

27:27.440 --> 27:30.080
สองวันก่อน คุณบอกฉันว่าเราจะย้ายบ้าน
ตอนนี้เราจะอยู่ต่อ

27:30.160 --> 27:32.520
คนเราเปลี่ยนใจกันได้ ทุกคนทำได้

27:32.600 --> 27:35.040
ใช่ แต่กับคุณ ฉันรู้สึกว่า

27:36.240 --> 27:40.600
ถ้าคุณรู้สึกไม่มั่นคงในชีวิต

27:40.680 --> 27:44.320
และรู้สึกแย่นิดหน่อย
ไม่ใช่ซึมเศร้านะ แค่รู้สึกแย่นิดหน่อย

27:44.400 --> 27:47.160
ฉันรู้สึกว่านั่นคือตอนที่คุณวู่วามมาก

27:47.680 --> 27:51.520
- แน่นอน เพราะว่า… หนึ่ง ผมไม่มีงานทำ
- มันครอบงำจิตใจคุณ

27:51.600 --> 27:53.840
สอง ผมไม่มีอะไรทำในระหว่างวัน

27:53.920 --> 27:57.840
และสาม ถ้าผมนั่งอยู่เฉยๆ ทั้งวัน
มันก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ใช่ไหม

27:57.920 --> 28:01.480
เพราะงั้นก็ต้องทำอะไรแบบปุบปับ
ต้องกระตือรือร้นกันบ้าง

28:01.560 --> 28:03.840
จะให้นั่งดื่มชาทั้งวันหรือไง

28:05.880 --> 28:07.200
นี่แหละไทสัน

28:07.280 --> 28:09.240
ไทสันพูดแต่เรื่องย้ายบ้าน

28:09.320 --> 28:13.200
"เราจะไป เราจะย้ายแน่ๆ
เราต้องการความเป็นส่วนตัว เราต้องการพื้นที่"

28:13.280 --> 28:16.360
แล้วก็ดูสิ ไทสันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น

28:17.240 --> 28:18.560
มันก็เป็นอย่างนี้แหละ

28:18.640 --> 28:21.920
เขาทำให้ฉันนอนไม่หลับหลายคืน
เพราะต้องคิดถึงทุกอย่างที่ฉันต้องทำ

28:22.000 --> 28:24.960
แต่ให้ตายสิ อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องทำมันจริงๆ

28:26.000 --> 28:28.640
ฉันดีใจนะ ฉันไม่อยากย้ายไปไหน

28:29.720 --> 28:31.440
ฉันพอใจที่เราอยู่ที่นี่

28:31.960 --> 28:34.160
ดีนะที่รู้สึกพอใจในสิ่งที่มี ว่าไหม

28:34.240 --> 28:35.280
ฉันพอใจ

28:35.360 --> 28:37.600
ฉันว่าคุณไม่เคยพอใจกับทุกอย่างที่คุณทำเลย

28:37.680 --> 28:39.800
- ผมคงไม่พอใจไม่ว่าย้ายไปอยู่ที่ไหน
- ไม่

28:39.880 --> 28:42.440
- นั่นคือความเป็นนักเดินทางในตัวผม
- ฉันดีใจที่เราไม่ย้าย

28:42.520 --> 28:45.440
เพราะฉันไม่อยากแบกรับความเครียดทั้งหมดนั่น

28:45.520 --> 28:47.040
ผมก็เหมือนกัน

28:47.120 --> 28:48.840
ฉันว่าเด็กๆ ก็ไม่อยากย้าย

28:48.920 --> 28:50.240
เรามีความสุขในบ้านหลังนี้

28:50.320 --> 28:52.440
เราจะไม่ย้ายไปไหน

28:53.720 --> 28:55.360
ดีนะที่ฉันเป็นคนยืดหยุ่น ว่าไหม

28:59.520 --> 29:01.120
(ตอนต่อไป)

29:01.200 --> 29:03.040
ผมกำลังคิดจะซื้อเกาะในสกอตแลนด์

29:03.120 --> 29:05.240
เผื่อเกิดซอมบี้ระบาด

29:06.680 --> 29:08.840
ฉันว่าไทสันจะไม่มีวันพบความสงบสุข

29:08.920 --> 29:10.400
ผมรู้สึกสับสนไปหมด

29:10.480 --> 29:12.520
เดี๋ยวก็มีความสุข เดี๋ยวก็เศร้า

29:12.600 --> 29:15.000
นั่นเป็นพฤติกรรม
ของคนป่วยทางจิตหรือเปล่า ผมไม่รู้

29:15.080 --> 29:17.280
ผมแยกไม่ออกแล้ว

29:17.360 --> 29:19.080
ผมรู้ว่าผมมีอาการบาดเจ็บ

29:19.600 --> 29:21.840
ผมไม่รู้ว่าผมทำลายตัวเองไปมากแค่ไหน

29:21.920 --> 29:23.600
ผมว่าคุณต้องผ่าตัดจริงๆ

29:23.680 --> 29:25.720
ถ้าไม่ผ่าตัด คุณอาจจะชกไม่ได้อีกเลย

29:25.800 --> 29:28.920
การซ้อมมวยคือยาของผม
ถ้าไม่ได้ซ้อมมวย ผมคงอยากฆ่าตัวตายแน่

29:29.000 --> 29:30.040
นั่นคือเรื่องจริง

29:30.120 --> 29:31.360
ผมอยากชกอีกไหม

29:31.440 --> 29:34.600
อยากถูกหามออกจากเวทีบนเปลหาม
แล้วอาจตายได้ไหม

29:34.680 --> 29:36.920
ถ้าคุณจะเอาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์อันตราย

29:37.000 --> 29:39.400
เพื่อได้สนุกบนสังเวียนอีกครั้ง ก็อย่าทำมันเลย

30:00.960 --> 30:04.640
คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง
รั้ง ก็อย่าทำมันเลย