WEBVTT

00:00:13.600 --> 00:00:15.040 align:center
(นีซ ฝรั่งเศส)

00:00:16.480 --> 00:00:18.480 align:center
โอ้ เยี่ยม

00:00:19.600 --> 00:00:21.680 align:center
- ทุกคนสนุกกับวันหยุดไหม
- สนุก

00:00:21.760 --> 00:00:23.680 align:center
ผมสนุกกับวันหยุดสุดๆ เลย

00:00:23.760 --> 00:00:26.720 align:center
ผมได้แต่งงาน
ล่องเรือยอช์ต กินอาหารในร้านวิวสวยๆ

00:00:26.800 --> 00:00:29.960 align:center
ที่สำคัญสุด ผมก็ไม่ถูกทรมาน
ผมได้อยู่ห่างจากทุกคน

00:00:31.560 --> 00:00:35.120 align:center
มีคนจำคุณได้ แต่ไม่มากเท่าที่อังกฤษ

00:00:35.720 --> 00:00:38.280 align:center
คุณเคยอยากไปไกลๆ แล้วก็หายไปเลยไหม

00:00:41.320 --> 00:00:43.040 align:center
คุณไม่มีวันหายไปได้หรอก

00:00:44.320 --> 00:00:47.560 align:center
ผมคิดถึงมันบ่อยมาก ชีวิตที่สงบสุขน่ะ

00:00:48.080 --> 00:00:49.120 align:center
มีได้ก็คงดีนะ

00:00:49.200 --> 00:00:51.560 align:center
นี่แหละที่ผมพูดถึง เรื่องการย้ายออกจากอังกฤษ

00:00:51.640 --> 00:00:52.680 align:center
อะไรนะ

00:00:53.440 --> 00:00:54.760 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:00:55.360 --> 00:00:56.280 align:center
ใช่

00:00:56.360 --> 00:00:59.080 align:center
ลองนึกภาพการย้ายไปอยู่ใน
สภาพอากาศแบบนี้ตลอดทั้งปีดูสิ

00:00:59.600 --> 00:01:03.840 align:center
ฉันว่านี่มันแปลกมากเลย
เพราะเขารักมอร์คัมบ์มาก

00:01:03.920 --> 00:01:05.280 align:center
เขาบ้าไปแล้ว

00:01:07.360 --> 00:01:08.520 align:center
ผมว่าเราต้องทำแบบนั้น

00:01:09.040 --> 00:01:11.040 align:center
ผมคงไม่มีเพื่อน

00:01:11.120 --> 00:01:12.680 align:center
ผมตัดสินใจแล้ว

00:01:12.760 --> 00:01:14.560 align:center
เราไปจากมอร์คัมบ์ เบย์กันเถอะ

00:01:17.280 --> 00:01:20.120 align:center
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

00:01:26.520 --> 00:01:28.080 align:center
(มอร์คัมบ์)

00:01:31.160 --> 00:01:34.160 align:center
คนต้องคิดว่าผมอาศัยอยู่ในแอสด้า ว่าไหม

00:01:34.240 --> 00:01:37.320 align:center
เราอยู่ที่แอสด้าตลอดเวลา
ไม่อยู่ตอนไหนบ้างล่ะ มีเหรียญหนึ่งปอนด์ไหม

00:01:38.360 --> 00:01:39.880 align:center
ขวดนมกับจุกหลอกอยู่ทางนั้น

00:01:39.960 --> 00:01:42.600 align:center
ไปทางนี้ แล้วดูกันว่ามีเสื้อสำหรับพรินซ์ไหม

00:01:42.680 --> 00:01:45.760 align:center
- มีเสื้อยืดตัวใหญ่ ดูสิ
- มีเสื้อเชิ้ตผ้าลินินด้วย

00:01:45.840 --> 00:01:48.520 align:center
- ไทสัน พ่อหนุ่ม
- สวัสดีครับ เป็นไงบ้าง

00:01:48.600 --> 00:01:50.680 align:center
- สบายดีค่ะ แล้วคุณล่ะ
- สบายดี

00:01:50.760 --> 00:01:52.520 align:center
- รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
- รู้

00:01:52.600 --> 00:01:54.680 align:center
- ฉันเป็นใคร
- แมรี่ เบียร์ด

00:01:54.760 --> 00:01:56.520 align:center
- ใช่แล้ว
- สวัสดี เป็นไงบ้าง

00:01:56.600 --> 00:01:58.680 align:center
สวัสดีจ้ะ ปารีส สบายดีไหม

00:01:58.760 --> 00:02:00.080 align:center
สบายดี ขอบคุณค่ะ

00:02:00.160 --> 00:02:02.560 align:center
ฉันจะเอาหนังสือมาให้เซ็นเมื่อไหร่ดี

00:02:02.640 --> 00:02:04.240 align:center
เมื่อไหร่ก็ได้ เอามาเลย

00:02:04.320 --> 00:02:06.280 align:center
มอร์คัมบ์บอยคงพาฉันไป ได้ใช่ไหม

00:02:06.360 --> 00:02:07.760 align:center
- ใครนะ
- มอร์คัมบอย

00:02:07.840 --> 00:02:09.960 align:center
คุณเรียกหลานชายฉันว่ามอร์คัมบอย

00:02:11.000 --> 00:02:13.520 align:center
- มอร์คัมบ์บอยเหรอ
- คุณเรียกเขาว่ามอร์คัมบ์บอย ใช่

00:02:13.600 --> 00:02:16.160 align:center
- ผมเคยเรียกเขาแบบนั้นเหรอ
- ใช่

00:02:16.240 --> 00:02:18.200 align:center
อาจจะครั้งหนึ่ง เมื่อราวๆ สิบปีก่อน

00:02:18.280 --> 00:02:19.920 align:center
- เมื่อแปดปีก่อน
- อ๋อ ใช่

00:02:20.000 --> 00:02:23.040 align:center
- นั่นอาจเป็นใครก็ได้
- ใช่

00:02:23.120 --> 00:02:24.880 align:center
- เขาผมแดงหรือเปล่า
- ไม่ เขา…

00:02:24.960 --> 00:02:26.200 align:center
- บลอนด์เหรอ
- คล้ายๆ คุณ

00:02:26.280 --> 00:02:28.800 align:center
ผมน่าจะพูดว่าหล่อมากเลย ใช่ไหม

00:02:28.880 --> 00:02:30.360 align:center
คุณควรจะพูดแบบนั้น

00:02:30.440 --> 00:02:31.880 align:center
นี่เป็นพฤติกรรมปกติ

00:02:31.960 --> 00:02:34.720 align:center
คุณรู้จักเขาดี เขาเคยไปซ้อมกับคุณที่ยิม

00:02:34.800 --> 00:02:37.160 align:center
คนแปลกหน้าคงมีรูปผมอยู่ที่ไหนสักแห่ง

00:02:37.240 --> 00:02:39.440 align:center
แล้วบอกแม่ว่าเขารู้จักผม เข้าใจไหม

00:02:39.520 --> 00:02:42.800 align:center
แล้วก็เห็นได้ชัดว่ากุเรื่องโน้นเรื่องนี้ใหญ่โต

00:02:42.880 --> 00:02:45.160 align:center
"เราเป็นเพื่อนซี้กัน
เราไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด"

00:02:45.240 --> 00:02:46.560 align:center
ผมอาจเคยเจอเขาครั้งเดียว

00:02:46.640 --> 00:02:48.560 align:center
คุณจำผมสับสนกับคนอื่นหรือเปล่า

00:02:48.640 --> 00:02:49.720 align:center
ฉันว่าไม่นะ

00:02:49.800 --> 00:02:51.400 align:center
- แน่ใจนะ
- ฉันจะจำคุณผิดได้ไง

00:02:51.480 --> 00:02:52.560 align:center
ผมรู้จักเขาดีเหรอ

00:02:52.640 --> 00:02:54.920 align:center
ใช่ เขารู้จักจอห์น ลุงคุณ

00:02:55.000 --> 00:02:57.520 align:center
ลุงจอห์นของผมเหรอ มอร์คัมบ์บอยเหรอ
นั่นเป็นใครกัน

00:02:57.600 --> 00:02:59.320 align:center
- นานแค่ไหนแล้ว
- ประมาณแปดปี

00:02:59.400 --> 00:03:01.800 align:center
- พวกคุณรำลึกความหลังกันไปนะคะ
- แปดปีที่แล้วเหรอ

00:03:01.880 --> 00:03:02.840 align:center
ประมาณนั้น

00:03:02.920 --> 00:03:05.680 align:center
มันเป็นของคู่กันกับสิ่งที่ผมทำสำเร็จ

00:03:05.760 --> 00:03:07.160 align:center
ไปหาผมได้ทุกเมื่อเลยนะครับ

00:03:07.240 --> 00:03:08.800 align:center
เหนื่อยกับทุกอย่างมาก

00:03:08.880 --> 00:03:11.360 align:center
เอาเลย เพื่อน ถ่ายรูปเลย

00:03:11.440 --> 00:03:14.720 align:center
มีกางเกงขาสั้นสวยๆ อยู่ด้านโน้น ไทส์
ไปซื้อมันดีไหม

00:03:16.920 --> 00:03:18.680 align:center
เขาเจอแบบนี้ทุกที่

00:03:18.760 --> 00:03:20.480 align:center
มาเลย มาถ่ายด้วยกัน

00:03:20.560 --> 00:03:22.120 align:center
ดูสิ พวกเขายังถ่ายรูปกันไม่หยุด

00:03:22.200 --> 00:03:24.400 align:center
สวยดี แต่ฉันว่าเขาคงไม่ใส่หรอก

00:03:24.920 --> 00:03:26.360 align:center
ได้ เอาเลย ถ่ายรูปเลย

00:03:27.000 --> 00:03:28.640 align:center
- แบบนั้นแหละ นั่นแหละ
- ตรงกลาง

00:03:29.960 --> 00:03:32.040 align:center
ถ้าไม่มีแฟนๆ คุณก็คงไม่มีชื่อเสียง

00:03:32.120 --> 00:03:35.720 align:center
พวกเขาดีมาก ฉันมีแฟนๆ ที่เยี่ยมมาก
ไทสันก็มีแฟนๆ ที่เยี่ยมมาก

00:03:35.800 --> 00:03:40.520 align:center
แต่พอมีคนเข้ามาหาแล้วพูดว่า
"ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหม"

00:03:41.240 --> 00:03:44.080 align:center
บางทีมันก็ทำให้เขารู้สึกแย่ลงนิดหน่อย

00:03:44.160 --> 00:03:45.360 align:center
มาเลย เพื่อน

00:03:45.440 --> 00:03:47.120 align:center
ถึงเขาจะยิ้ม

00:03:48.000 --> 00:03:50.120 align:center
แต่ฉันว่าเขาไม่ได้รู้สึกแบบนั้นจริงๆ หรอก

00:03:50.640 --> 00:03:52.920 align:center
เอาละ ไปกันเถอะ

00:03:57.040 --> 00:03:58.600 align:center
รับบอล ริโก!

00:04:01.000 --> 00:04:02.320 align:center
- พรินซ์
- อะไรครับ

00:04:03.280 --> 00:04:05.200 align:center
- ให้อาหารหมาหรือยัง
- ยัง

00:04:05.280 --> 00:04:06.320 align:center
ไปให้อาหารมัน

00:04:06.400 --> 00:04:08.600 align:center
เปิดจดหมายอ่านแล้วต้องได้หัวเราะแน่

00:04:10.160 --> 00:04:14.440 align:center
"ด่วน คุณไทสัน ฟิวรี่ แชมป์มวย
มอร์คัมบ์ แลงคาเชอร์"

00:04:16.200 --> 00:04:18.160 align:center
นี่ไม่ควรส่งมาที่บ้านผมนะ

00:04:18.240 --> 00:04:19.640 align:center
ให้ตายสิ

00:04:19.720 --> 00:04:23.040 align:center
นี่คือสิ่งที่ผมต้องรับมือทุกวันใช่ไหม

00:04:23.120 --> 00:04:24.080 align:center
เขียนว่า "หวัดดี เพื่อน"

00:04:24.160 --> 00:04:29.080 align:center
"เช้าวันจันทร์ที่ 28 กรกฎาคม
ผมได้รับข่าวที่ไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากได้ยิน"

00:04:29.160 --> 00:04:31.000 align:center
"ลูกชายผมตกหน้าผา"

00:04:31.880 --> 00:04:34.080 align:center
เล่าแล้วก็เชิญผมไปกินอาหารค่ำ

00:04:35.760 --> 00:04:38.000 align:center
ทุกครั้งที่มีจดหมายมาส่ง

00:04:38.720 --> 00:04:40.520 align:center
ผมจะได้รับอะไรแบบนี้

00:04:41.280 --> 00:04:42.400 align:center
นี่อะไร

00:04:45.040 --> 00:04:48.400 align:center
"ไทสัน ผมอยากเชิญคุณ
มาร่วมงานสังสรรค์ครั้งใหญ่ของเรา

00:04:48.480 --> 00:04:51.760 align:center
วันพุธที่สาม… วันระดมทุน… งานระดมทุน"

00:04:51.840 --> 00:04:53.840 align:center
ส่วนใหญ่มันก็แค่จดหมายขอเงิน

00:04:53.920 --> 00:04:56.760 align:center
ส่วนใหญ่ก็แบบ "ผมเป็นหนี้ ขอเงินห้าแสนปอนด์"

00:04:56.840 --> 00:04:58.320 align:center
"คุณช่วยจ่ายให้ผมได้ไหม"

00:04:58.400 --> 00:05:00.920 align:center
หรือ "ผมอยากให้คุณ
จ่ายหนี้กู้เรียนให้ผม 80,000"

00:05:01.000 --> 00:05:03.960 align:center
ไม่มีอะไรดีๆ มาจากจดหมายพวกนี้เลย

00:05:04.040 --> 00:05:06.320 align:center
สุดท้ายแล้ว คุณก็ไม่สามารถมีทุกอย่างได้

00:05:06.400 --> 00:05:08.960 align:center
คุณจะเป็นแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวต

00:05:09.040 --> 00:05:11.560 align:center
แล้วไม่มีชื่อเสียง ไม่มีใครสนใจไม่ได้

00:05:11.640 --> 00:05:13.760 align:center
แต่ผมอยู่ที่มอร์คัมบ์มา 17 ปีแล้ว

00:05:13.840 --> 00:05:16.080 align:center
และไม่มีชีวิตส่วนตัวเลย ทุกอย่างเป็นสาธารณะ

00:05:16.160 --> 00:05:18.280 align:center
ที่ที่ผมอยู่ โรงเรียนที่ลูกๆ ไปเรียน

00:05:18.360 --> 00:05:21.520 align:center
ทุกอย่างเป็นสาธารณะ ไม่มีความเป็นส่วนตัว
ความเป็นส่วนตัวไม่มีอยู่จริง

00:05:24.920 --> 00:05:26.520 align:center
ทำตัวดีๆ นี่ หยุดร้องเดี๋ยวนี้

00:05:27.400 --> 00:05:28.640 align:center
เอาปืนฉีดน้ำมา

00:05:28.720 --> 00:05:30.160 align:center
ทำตัวดีๆ ลูก

00:05:30.240 --> 00:05:33.240 align:center
ไทสันดูเหมือนจะตั้งใจแน่วแน่ว่าเขาจะย้ายบ้าน

00:05:33.320 --> 00:05:36.080 align:center
แต่ไทสันก็เป็นแบบนี้กับทุกเรื่อง

00:05:36.160 --> 00:05:38.560 align:center
ไทสันเป็นโรคไบโพลาร์

00:05:38.640 --> 00:05:42.720 align:center
ไทสันอยากทำอะไรสักอย่าง
แล้ววันต่อมาก็ไม่อยากทำ

00:05:42.800 --> 00:05:44.960 align:center
ฉันเลยไม่ค่อยแน่ใจ

00:05:46.000 --> 00:05:50.200 align:center
- ดูอะไรอยู่
- ดูสถานที่อยู่ สถานที่ที่เป็นไปได้

00:05:50.280 --> 00:05:51.400 align:center
โอย เหนื่อยจัง

00:05:51.480 --> 00:05:53.040 align:center
และสถานที่ที่แปลกใหม่

00:05:53.560 --> 00:05:54.520 align:center
ดูนี่สิ

00:05:55.120 --> 00:05:58.440 align:center
บาฮามาสเหรอ ไม่ ฉันไม่อยากอยู่ที่นั่นแน่นอน

00:05:58.520 --> 00:06:00.960 align:center
ผู้หญิงที่คิดอย่างมีเหตุผลคนไหนกันจะพูดว่า

00:06:01.040 --> 00:06:03.360 align:center
"ฉันไม่อยากอยู่ในคฤหาสน์ที่บาฮามาส"

00:06:03.440 --> 00:06:05.600 align:center
ฉันชอบไปเที่ยวพักผ่อนที่นั่น แต่ไม่อยากอยู่ที่นั่น

00:06:05.680 --> 00:06:08.560 align:center
นี่เป็นเพราะคุณเบื่อที่ทุกคนทรมานคุณหรือเปล่า

00:06:08.640 --> 00:06:12.000 align:center
ความเป็นส่วนตัว ชีวิตใหม่ การเริ่มต้นใหม่

00:06:12.080 --> 00:06:14.720 align:center
ผมแค่อยากเริ่มต้นใหม่ ปารีส ชีวิตใหม่

00:06:14.800 --> 00:06:17.040 align:center
ผมคนใหม่ คุณคนใหม่ เราทุกคนคนใหม่

00:06:17.120 --> 00:06:20.000 align:center
พ่อแม่ฉันแก่แล้ว หาที่ที่อยู่ใกล้ๆ บ้านได้ไหม

00:06:20.080 --> 00:06:22.520 align:center
ถ้าพวกเขาอยากมาหาคุณ
ก็มาได้ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน

00:06:22.600 --> 00:06:24.600 align:center
ถ้าครอบครัวผมอยากเจอผม

00:06:24.680 --> 00:06:27.000 align:center
พวกเขาก็ขับรถมาหาผม

00:06:27.080 --> 00:06:29.800 align:center
ถ้าไม่อยากมา ก็ช่างพวกเขา ทุกคนเลย

00:06:30.840 --> 00:06:33.640 align:center
อะไรจะทำให้ผมมีความสุขได้ไหม นั่นคือคำถาม

00:06:34.160 --> 00:06:37.080 align:center
ผมไม่แน่ใจเท่าไหร่

00:06:37.160 --> 00:06:39.320 align:center
แต่ถ้าผมคิดอะไรได้ ผมก็อยากทำมัน

00:06:39.400 --> 00:06:42.240 align:center
ปกติผมจะทำมันแล้วค่อยคิดถึงผลที่จะตามมาทีหลัง

00:06:42.320 --> 00:06:45.000 align:center
แต่ยังมีอะไรให้ตัดสินใจอีกเยอะ
มันเป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่

00:06:45.080 --> 00:06:46.600 align:center
ฉันต้องจัดการเรื่องโรงเรียน

00:06:46.680 --> 00:06:49.400 align:center
- เราต้องการหมอฟัน หมอ
- ใช่

00:06:49.480 --> 00:06:51.920 align:center
- ทุกอย่าง
- แค่วันเดียวเอง ไม่ใช่เหรอ

00:06:52.560 --> 00:06:53.960 align:center
ไทสัน ฉันจะเดินออกไปแล้วนะ

00:06:54.040 --> 00:06:56.400 align:center
ฉันจะไม่ทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก

00:06:56.480 --> 00:06:58.520 align:center
ถ้าฉันเดินหน้า คุณก็ถอยกลับมาหาฉัน

00:06:58.600 --> 00:06:59.840 align:center
ใช่ งั้นก็เดินหน้าต่อสิ

00:06:59.920 --> 00:07:01.400 align:center
- ฉันไม่…
- ทำต่อไปเถอะ

00:07:02.840 --> 00:07:04.720 align:center
ชีวิตที่บ้านคือทุกสิ่ง

00:07:04.800 --> 00:07:06.640 align:center
ซามูเอล จอห์นสันเคยพูดไว้ว่า

00:07:06.720 --> 00:07:10.800 align:center
"ผลลัพธ์ของความทะเยอทะยานทั้งหมด
คือการมีความสุขที่บ้าน"

00:07:12.720 --> 00:07:14.520 align:center
ถ้าคุณมีเงินเป็นพันล้านในธนาคาร

00:07:14.600 --> 00:07:17.560 align:center
แต่ชีวิตครอบครัวของคุณห่วยแตก
มันจะมีประโยชน์อะไร

00:07:18.200 --> 00:07:19.800 align:center
คุณต้องมีความสุขที่บ้าน

00:07:20.320 --> 00:07:21.560 align:center
รู้สึกยังไงบ้าง

00:07:21.640 --> 00:07:25.080 align:center
รู้สึกยังไงน่ะเหรอ วิตกกังวลสุดๆ

00:07:25.640 --> 00:07:27.400 align:center
กังวลใจมาก

00:07:28.480 --> 00:07:30.000 align:center
จิตใจยังไม่พร้อม

00:07:30.080 --> 00:07:34.080 align:center
เรามีเก้าคนที่มีชีวิตของตัวเอง

00:07:34.160 --> 00:07:37.280 align:center
ทุกคนต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น

00:07:37.840 --> 00:07:40.840 align:center
ซึ่งดูเหมือนไทสันจะไม่เข้าใจว่า
มันเป็นเรื่องยาก…

00:07:41.760 --> 00:07:43.600 align:center
ก็ประมาณนั้น แต่ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ

00:07:50.520 --> 00:07:52.240 align:center
ผมอยากไปจากที่นี่จะแย่แล้ว

00:07:52.880 --> 00:07:55.000 align:center
ผมแค่อยากไปจากที่นี่ อยากไปให้ไกลๆ

00:07:55.080 --> 00:07:57.480 align:center
ที่จริง ผมตื่นเต้นกับการเริ่มต้นใหม่มาก

00:07:58.000 --> 00:08:00.400 align:center
หาบ้านใหม่ หาประเทศใหม่

00:08:01.040 --> 00:08:02.800 align:center
ผมแค่อยากมีชีวิตที่สงบสุข

00:08:03.320 --> 00:08:04.520 align:center
ซึ่งผมไม่มีมันที่นี่

00:08:04.600 --> 00:08:08.200 align:center
ผมทำสิ่งที่ผมได้ทำไปแล้ว
แขวนนวมแล้ว เริ่มบทใหม่ ชีวิตใหม่

00:08:09.120 --> 00:08:14.160 align:center
ชีวิตแบบธรรมดาๆ ไม่มีชื่อเสียง ไม่ต้องทำอะไร

00:08:14.240 --> 00:08:15.640 align:center
แค่ชีวิตที่ปกติ

00:08:15.720 --> 00:08:19.000 align:center
และผมพูดเสมอว่า
มีหลายอย่างที่ต้องขอบคุณในชีวิตที่ปกติ

00:08:19.080 --> 00:08:22.440 align:center
การมีวิถีชีวิตปกติและการดำรงชีวิตที่ปกติ

00:08:22.520 --> 00:08:24.200 align:center
ไม่เป็นไรเลย ผมรับได้

00:08:24.280 --> 00:08:26.760 align:center
- ฝันดีครับแม่ ฝันดีครับพ่อ รักนะ
- เร็วเข้า นอนได้แล้ว

00:08:26.840 --> 00:08:29.120 align:center
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
- ราตรีสวัสดิ์

00:08:31.880 --> 00:08:34.640 align:center
ผมชอบที่นี่ มันอยู่ในแลงคาเชอร์

00:08:34.720 --> 00:08:36.160 align:center
ที่ดิน 350 เอเคอร์

00:08:36.240 --> 00:08:38.800 align:center
โรงเก็บของ อาคาร อาคารแยก…
มีครบทุกอย่าง

00:08:39.320 --> 00:08:42.080 align:center
ทุกอย่างที่ผมต้องการบนที่ดิน ที่นี่มีหมด

00:08:43.720 --> 00:08:45.560 align:center
ยกเว้นว่ามันอยู่ผิดประเทศ

00:08:46.560 --> 00:08:47.680 align:center
ผิดประเทศ

00:08:55.920 --> 00:08:58.680 align:center
(สามวันต่อมา)

00:09:02.320 --> 00:09:05.960 align:center
ตั้งแต่ไทสันบอกฉันว่า
เขาอยากย้ายออกจากมอร์คัมบ์

00:09:06.040 --> 00:09:09.560 align:center
ฉันก็รู้สึกว่า
ฉันกังวลเรื่องสุขภาพจิตของเขามากขึ้น

00:09:09.640 --> 00:09:11.760 align:center
ไทสันเชื่อว่าเขาสบายดี
แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้สบายดี

00:09:11.840 --> 00:09:14.720 align:center
ฉันมองไทสัน ฟังเขาพูดแค่ห้านาที

00:09:14.800 --> 00:09:17.160 align:center
แล้วคิดว่า "ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณคิดอะไรอยู่"

00:09:20.240 --> 00:09:23.160 align:center
นี่คือห้องอาหารรับแขกที่ไม่เคยได้ใช้เลย

00:09:23.240 --> 00:09:25.240 align:center
บ้านหลังใหญ่ๆ ผมว่ามันเสียเวลา

00:09:25.320 --> 00:09:28.400 align:center
เพราะห้องพวกนี้มีไว้เก็บของไร้สาระ

00:09:29.200 --> 00:09:31.480 align:center
เมื่อคุณทำและมีทุกอย่างที่ต้องการได้

00:09:31.560 --> 00:09:32.880 align:center
คุณจะไม่เห็นค่าอะไรเลย

00:09:32.960 --> 00:09:34.200 align:center
ชัยชนะทั้งหมดที่ผมได้มา

00:09:34.280 --> 00:09:37.240 align:center
สิบเจ็ดปีที่ไม่เคยแพ้ใคร

00:09:37.320 --> 00:09:39.640 align:center
มันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอะไรเลย ผมไม่มีความรู้สึก

00:09:39.720 --> 00:09:41.640 align:center
แต่ตอนที่ผมแพ้ ผมสนุกกับมัน

00:09:41.720 --> 00:09:44.160 align:center
เพราะผมรู้สึกอะไรบางอย่าง
เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี

00:09:45.120 --> 00:09:48.280 align:center
การแพ้อูซิกทำให้ผมใจสลาย

00:09:48.360 --> 00:09:49.800 align:center
ในคืนนั้น

00:09:49.880 --> 00:09:53.480 align:center
ผมไม่คิด ไม่คิดเลยร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า
พวกเขาจะตัดสินให้อูซิกชนะ

00:09:53.560 --> 00:09:55.600 align:center
เพราะผมไม่เชื่อว่าผมแพ้

00:09:55.680 --> 00:09:58.200 align:center
มันเป็นแค่ความรู้สึก เหมือนความรู้สึกทางอารมณ์

00:09:58.840 --> 00:10:01.520 align:center
ใช่ มันทำใจยอมรับได้ยาก

00:10:01.600 --> 00:10:04.200 align:center
ถ้าผมชนะไฟต์นั้น ผมคงไม่รู้สึกอะไร

00:10:04.280 --> 00:10:06.320 align:center
มันคงไม่มีความหมายอะไรกับผม

00:10:06.400 --> 00:10:08.760 align:center
แต่เพราะผมไม่ชนะ ผมเลยรู้สึกอะไรบางอย่าง

00:10:08.840 --> 00:10:13.000 align:center
ซึ่งตอนนี้ผมบอกได้ว่ามันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ

00:10:13.720 --> 00:10:15.760 align:center
- คุณเพี้ยนไปแล้ว
- ผมรู้

00:10:15.840 --> 00:10:20.360 align:center
แต่ที่ผมพูดคือ ผมรู้สึกอะไรบางอย่างได้

00:10:20.440 --> 00:10:22.520 align:center
ถ้าคุณไม่ใช่คนที่มีความสุขอยู่แล้ว

00:10:23.120 --> 00:10:26.440 align:center
การได้ของหรือได้ทุกอย่างที่คุณต้องการ
จะยิ่งทำให้คุณแย่ลง

00:10:27.120 --> 00:10:29.840 align:center
เพราะมันจะพรากความฝัน
และเป้าหมายของคุณไป

00:10:32.880 --> 00:10:34.560 align:center
ผมเขียนบทกวีไว้ในนี้

00:10:36.720 --> 00:10:37.800 align:center
ฉันคือใคร

00:10:39.360 --> 00:10:40.680 align:center
ฉันคือใคร

00:10:42.120 --> 00:10:42.960 align:center
อ่านต่อสิ

00:10:43.040 --> 00:10:46.600 align:center
ไทสัน ฟิวรี่คือชื่อฉัน แต่ไม่ใช่ตัวฉัน

00:10:46.680 --> 00:10:49.520 align:center
ฉันคือคนที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อชัยชนะ

00:10:49.600 --> 00:10:52.800 align:center
ฉันคือคนที่ยอมสละชีวิตดีกว่าปฏิเสธพระเยซู

00:10:52.880 --> 00:10:55.960 align:center
ฉันคือคนที่ซับซ้อนที่คิดต่างจากคนอื่น

00:10:56.040 --> 00:10:57.360 align:center
ความเจ็บปวดคือเพื่อนฉัน

00:10:57.960 --> 00:11:01.720 align:center
ฉันพบความสบายใจในสภาพแวดล้อมที่น่าอึดอัดใจ

00:11:01.800 --> 00:11:04.480 align:center
ฉันคือคนที่ทำงานตอนที่คุณกำลังสนุกกับชีวิต

00:11:04.560 --> 00:11:07.280 align:center
ฉันพบว่าที่กษัตริย์โซโลมอน
ตรัสไว้นั้นเป็นความจริง

00:11:07.360 --> 00:11:10.560 align:center
สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตคือการกิน ดื่ม และสนุกกับงาน

00:11:10.640 --> 00:11:12.400 align:center
ถ้าคุณทำได้ นั่นคือของขวัญจากพระเจ้า

00:11:12.480 --> 00:11:14.720 align:center
เชื่อในพระเยซูคริสต์ แล้วคุณจะไม่ล้มเหลว

00:11:14.800 --> 00:11:16.400 align:center
ที่เหลือคือเรื่องไร้สาระ

00:11:19.640 --> 00:11:22.440 align:center
วันนั้นคุณอินกับมันมากเลยใช่ไหม

00:11:22.520 --> 00:11:25.280 align:center
เปล่า ผมแค่จะบอกว่าบทกวีทั้งหมดนั้น

00:11:25.360 --> 00:11:27.400 align:center
"ฉันคือใคร" เป็นเรื่องจริง

00:11:27.960 --> 00:11:31.320 align:center
การชกมวยนิยามความเป็นมนุษย์ได้ไหม ไม่ได้

00:11:31.840 --> 00:11:34.840 align:center
การชนะทุกอย่างและมีทุกอย่าง
นิยามความเป็นมนุษย์ได้ไหม

00:11:34.920 --> 00:11:37.760 align:center
การมีประสบการณ์ทั้งหมดนี้ที่ผมเคยทำมา
ไปมาทั่วโลก

00:11:37.840 --> 00:11:41.600 align:center
ผมเคยกินอาหารกับกษัตริย์
ผมเคยกินอาหารกับจักรพรรดิและผู้นำประเทศ

00:11:41.680 --> 00:11:44.920 align:center
แต่ผมเป็นคนที่นั่งอยู่ตรงนี้
และไม่ต้องการอะไรในชีวิต

00:11:45.000 --> 00:11:46.640 align:center
แต่นั่นเป็นปัญหาใช่ไหม

00:11:46.720 --> 00:11:49.600 align:center
ผมรู้ว่ามันเป็นปัญหา
เพราะเมื่อคุณเลิกมีความปรารถนา…

00:11:49.680 --> 00:11:52.040 align:center
ใช่ คุณก็เลิกมีความปรารถนาที่จะมีชีวิต

00:11:54.840 --> 00:11:57.520 align:center
ฉันกลัวนะเวลาคุณพูดแบบนี้

00:11:57.600 --> 00:11:59.880 align:center
- ผมรู้
- คุณเพี้ยนไปแล้ว

00:11:59.960 --> 00:12:02.920 align:center
เวลาคุณพูดอะไรที่น่าหดหู่แบบนี้ ฉันไม่ชอบเลย

00:12:04.880 --> 00:12:06.360 align:center
ฉันไม่ชอบเลย

00:12:09.040 --> 00:12:11.120 align:center
ถ้าคุณพูดต่อ ผมร้องไห้แน่ๆ

00:12:14.920 --> 00:12:16.400 align:center
ความคิดแบบนั้นมาจากไหน

00:12:16.920 --> 00:12:20.120 align:center
ก็เพราะคุณคิดแบบนั้นไง คุณบ้าไปแล้ว

00:12:20.200 --> 00:12:23.880 align:center
คุณคิดแต่เรื่องพวกนั้นแล้วก็ทำให้ตัวเองซึมเศร้า

00:12:25.440 --> 00:12:30.040 align:center
การพูดคุยครั้งนี้ทำให้ฉันนึกถึงไทสันในปี 2016

00:12:31.440 --> 00:12:32.720 align:center
ไม่อยากซ้อมมวย

00:12:32.800 --> 00:12:35.680 align:center
ไม่อยากออกกำลังกาย ไม่อยากใช้ชีวิต

00:12:35.760 --> 00:12:37.800 align:center
ถามว่ามีชีวิตอยู่ไปจะมีประโยชน์อะไร

00:12:37.880 --> 00:12:41.400 align:center
ถามว่าทำไมเขาต้องอยู่รอด
ทำไมต้องมีชีวิตอยู่ ทุกอย่างมันเพื่ออะไร

00:12:42.040 --> 00:12:43.280 align:center
ติดเหล้า

00:12:43.960 --> 00:12:44.960 align:center
ติดยา

00:12:45.480 --> 00:12:49.080 align:center
กลับบ้านมานั่งร้องไห้บนโซฟา

00:12:49.160 --> 00:12:52.240 align:center
ซึมเศร้าสุดๆ ถามว่าชีวิตมีความหมายอะไร

00:12:53.040 --> 00:12:54.960 align:center
นี่มันน่าทึ่งเพราะเรารู้สึกได้

00:12:55.040 --> 00:12:56.880 align:center
- นี่คือความรู้สึก
- ใช่ คุณมันพิลึกคน

00:12:56.960 --> 00:12:58.840 align:center
- ไม่ ผมชอบแบบนี้
- ไม่ ใช่

00:12:58.920 --> 00:13:03.600 align:center
น้ำตาที่ไหลออกมาตอนนี้
เป็นเพราะคุณเศร้า ไม่ใช่ผม

00:13:04.120 --> 00:13:06.600 align:center
- นั่นมันดีใช่ไหม
- แต่ผมรู้สึกได้

00:13:06.680 --> 00:13:08.680 align:center
ใช่ ฉันมองคุณพูดแบบนั้น

00:13:08.760 --> 00:13:10.480 align:center
แล้วคุณก็ทำให้คนอื่นสติแตก

00:13:11.200 --> 00:13:13.880 align:center
คุณพิลึกคน มันไม่ดี มันไม่ปกติ

00:13:13.960 --> 00:13:17.200 align:center
แล้วคุณก็พูดว่า
"ผมไม่มีอะไร ผมไม่ต้องการอะไร"

00:13:17.280 --> 00:13:18.800 align:center
นั่นเป็นอาการซึมเศร้าใช่ไหม

00:13:18.880 --> 00:13:20.600 align:center
แต่ผมไม่ได้ซึมเศร้า มันไม่ใช่ซึมเศร้า

00:13:20.680 --> 00:13:22.760 align:center
แต่คุณไม่ต้องการอะไรไม่ได้
เพราะคุณมีครอบครัว

00:13:22.840 --> 00:13:24.520 align:center
ไม่ ผมไม่ได้ซึมเศร้า

00:13:27.720 --> 00:13:29.000 align:center
คุยกันสนุกดีจัง

00:13:29.080 --> 00:13:31.200 align:center
ฉันเข้ามานั่งดื่มกาแฟเฉยๆ

00:13:31.280 --> 00:13:33.840 align:center
ผมรู้ แต่คุณทำให้
อารมณ์ของเราแปรปรวนขึ้นๆ ลงๆ

00:13:33.920 --> 00:13:37.120 align:center
เปล่าเลย คุณต่างหาก ฉันแค่มาดื่มกาแฟ

00:13:40.640 --> 00:13:42.440 align:center
(แชมป์รุ่นเฮฟวีเวต)

00:13:43.480 --> 00:13:44.680 align:center
มาเร็ว ลูกพ่อ

00:13:48.040 --> 00:13:49.400 align:center
เห็นเธอเศร้าแล้วลำบากใจ

00:13:49.480 --> 00:13:52.960 align:center
ถ้าคุณแคร์ใครสักคนแล้วพวกเขาเศร้า

00:13:53.040 --> 00:13:54.800 align:center
มันทำให้คุณเศร้าไปด้วย

00:13:54.880 --> 00:13:56.320 align:center
เพราะงั้น ใช่ มันลำบากใจจริงๆ

00:13:56.840 --> 00:14:00.800 align:center
อย่างที่คุณเห็น พอเธอเศร้าใจผมก็เศร้าใจ

00:14:00.880 --> 00:14:01.880 align:center
พ่อฮะ

00:14:02.560 --> 00:14:04.240 align:center
แต่อย่างน้อยเราก็รู้สึกบางอย่าง

00:14:04.320 --> 00:14:06.280 align:center
และผมก็ไม่รู้สึกอะไรมานาน

00:14:06.360 --> 00:14:08.920 align:center
เพราะไม่มีอะไรสำคัญกับผมเลย

00:14:09.000 --> 00:14:10.240 align:center
และตอนนี้ผมได้รู้สึกอีกครั้ง

00:14:10.320 --> 00:14:13.320 align:center
ผมต้องขอบคุณโอเล็กซานเดอร์เลย พูดตามตรง

00:14:15.080 --> 00:14:17.400 align:center
ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้… เขาอธิบายไปแล้ว

00:14:17.480 --> 00:14:19.640 align:center
เขาไม่ได้หมายความว่า
ไม่มีประโยชน์ที่จะมีชีวิตอยู่

00:14:19.720 --> 00:14:22.560 align:center
แต่ตอนที่เขาพูดว่า
"ฉันเป็นใคร มีประโยชน์อะไร นี่มันอะไรกัน"

00:14:22.640 --> 00:14:25.160 align:center
มันคือทุกอย่างที่เขาเคยพูดเมื่อหลายปีก่อน

00:14:25.240 --> 00:14:27.440 align:center
มันทำให้หวนนึกถึงความทรงจำแย่ๆ

00:14:27.520 --> 00:14:31.040 align:center
และมันก็ทำให้ฉันกลัวว่า
"มันจะทำให้เขาไปถึงจุดไหนและเป็นยังไง"

00:14:33.920 --> 00:14:34.760 align:center
เพราะงั้น ใช่ค่ะ

00:14:36.120 --> 00:14:39.480 align:center
ฉันว่าเขารู้ตัวแล้วว่าเขาแขวนนวมแล้ว
และเขาก็แขวนนวมแล้วจริงๆ

00:14:39.560 --> 00:14:41.360 align:center
ฉันคิดว่าเขาอยู่ตรงจุดนี้

00:14:41.440 --> 00:14:44.000 align:center
ฉันคิดว่านี่คือที่มาของสภาพจิตใจแบบนี้

00:14:44.080 --> 00:14:46.200 align:center
เพราะฉันคิดว่าในหัวเขา…

00:14:47.040 --> 00:14:49.280 align:center
เขาตาสว่างแล้วว่า "ฉันแขวนนวมแล้ว"

00:14:49.360 --> 00:14:51.120 align:center
ฉันว่าเขาคงไม่ชกมวยอีกแล้ว

00:14:51.200 --> 00:14:54.720 align:center
และฉันคิดว่าเขาอาจจะเข้าใจแล้ว

00:14:55.440 --> 00:15:00.080 align:center
และนี่คือที่มาของความคิดลึกๆ พวกนี้

00:15:16.320 --> 00:15:18.680 align:center
(สองวันต่อมา)

00:15:23.320 --> 00:15:24.440 align:center
พูดว่า "คุณปู่" สิลูก

00:15:25.800 --> 00:15:26.680 align:center
คุณปู่!

00:15:28.200 --> 00:15:31.760 align:center
- คุณปู่ เธอเอาอาหารเช้ามาให้
- มาเลย นั่นแหละ เด็กดี

00:15:31.840 --> 00:15:35.160 align:center
- ระวังนะ นี่ไง ดูสิ
- เก่งมาก ขอบใจมากนะ หลานปู่

00:15:35.240 --> 00:15:38.080 align:center
- ดูอาหารเช้านั่นสิ
- น่ากินมากด้วย ขอบคุณ

00:15:38.160 --> 00:15:40.440 align:center
นี่คือวิธีป้อนอาหารเด็กสองขวบ พ่อดูสิ

00:15:40.520 --> 00:15:43.160 align:center
เด็กหนึ่งขวบ เขายังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย

00:15:43.680 --> 00:15:44.600 align:center
(จอห์น
พ่อของไทสัน)

00:15:44.680 --> 00:15:46.880 align:center
ผมจะพาเวเนซุเอลาไปหัดขับรถ

00:15:46.960 --> 00:15:48.040 align:center
สอนให้เธอขับรถ

00:15:48.120 --> 00:15:51.400 align:center
ผมว่ามันจำเป็นที่ต้องขับรถเป็น ว่าไหม

00:15:51.480 --> 00:15:55.440 align:center
มันคืออิสรภาพใช่ไหม
พวกเขาจะได้ไปไหนมาไหนได้

00:15:55.520 --> 00:15:59.280 align:center
- ใช่ แล้วตอนนี้ทอมมี่ทำอะไรอยู่ พ่อ
- เขางานยุ่งทุกวัน ใช่ไหม

00:15:59.880 --> 00:16:04.120 align:center
เขาทำพอดแคสต์ ถ่ายทำ หรือทำอะไรสักอย่าง

00:16:04.200 --> 00:16:06.640 align:center
พ่อว่าเขาไม่มีเวลาว่างเลยนะ พูดจริงๆ

00:16:06.720 --> 00:16:09.680 align:center
ใช่ ผมว่าชีวิตปกติถูกมองข้ามไปนะ

00:16:09.760 --> 00:16:12.320 align:center
ทุกคนอยากดัง ทุกคนอยากรวย

00:16:12.400 --> 00:16:14.360 align:center
แต่พวกเขาไม่รู้ว่ามันมีอะไรตามมาบ้าง

00:16:14.440 --> 00:16:18.080 align:center
พวกเขาไม่รู้ว่าต้องทำอะไร
หรือความเป็นส่วนตัวของพวกเขา

00:16:18.160 --> 00:16:19.320 align:center
ผมจะบอกให้ว่ามันคืออะไร

00:16:19.400 --> 00:16:22.440 align:center
คุณแลกความเป็นส่วนตัวและชีวิตทั้งชีวิตของคุณ

00:16:22.520 --> 00:16:26.040 align:center
ชีวิตส่วนตัว ทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อชื่อเสียงและเงิน

00:16:26.560 --> 00:16:31.800 align:center
นั่นคือการแลกเปลี่ยน คุณมีทั้งสองอย่างไม่ได้
คุณมีทั้งความเป็นส่วนตัว ชื่อเสียง และเงินไม่ได้

00:16:32.440 --> 00:16:35.480 align:center
แต่คุณมีความเป็นส่วนตัวและมีชีวิตปกติได้

00:16:36.920 --> 00:16:39.240 align:center
และผมไม่แน่ใจว่าอันไหนดีกว่ากัน

00:16:39.320 --> 00:16:42.280 align:center
นั่นคือเหตุผลที่ผมคิดจะย้ายบ้าน
เพราะผมอยากมีความเป็นส่วนตัว

00:16:42.360 --> 00:16:45.520 align:center
- แกไม่มีวันมีมันได้หรอก ไร้สาระ
- ทุกอย่างคือความเป็นส่วนตัว

00:16:45.600 --> 00:16:47.280 align:center
หนูกำลังใส่รองเท้าผ้าใบ

00:16:47.360 --> 00:16:50.280 align:center
เร็วเข้า เราต้องไปแล้วลูก
เรามีธุระต้องทำหลายอย่าง

00:16:51.000 --> 00:16:53.920 align:center
- ผมอยากมีความเป็นส่วนตัวมากกว่าชื่อเสียง
- แกคิดว่าแกอยากมี

00:16:54.000 --> 00:16:55.080 align:center
ผมไม่อยากมีชื่อเสียง

00:16:55.160 --> 00:16:58.480 align:center
พ่อมีความเป็นส่วนตัวมาทั้งชีวิต
และจะบอกอะไรให้นะ มันห่วย

00:16:59.080 --> 00:17:02.840 align:center
สำหรับผมแล้ว มันโง่เง่า
มันโง่ และน่าเศร้า จริงๆ นะ

00:17:02.920 --> 00:17:05.760 align:center
คุณต้องอยู่กับครอบครัว อย่างที่เขาพูดกัน

00:17:05.840 --> 00:17:07.680 align:center
ครอบครัวต้องมาก่อน ใช่ไหม

00:17:07.760 --> 00:17:10.720 align:center
แต่เขาจะฟังเหตุผลไหม ผมว่าไม่ฟังหรอก

00:17:10.800 --> 00:17:14.200 align:center
พ่อไม่ได้ถูกทรมานทุกวินาทีในแต่ละวัน ใช่ไหม

00:17:14.280 --> 00:17:17.000 align:center
ถ้าพ่อออกจากบ้าน พ่อก็ใช้ชีวิตปกติได้

00:17:17.080 --> 00:17:19.040 align:center
พ่อไม่ได้ไปที่พวกนั้นเพื่อถูกทรมาน

00:17:19.120 --> 00:17:20.520 align:center
ผมก็ไม่ไป นั่นแหละประเด็น

00:17:20.600 --> 00:17:22.800 align:center
ถ้าผมไม่ออกจากบ้าน จะมีชีวิตอยู่ไปทำไม

00:17:22.880 --> 00:17:26.200 align:center
ผมไม่อยากยุ่งกับคนอื่น ผมไม่สนใจ

00:17:26.960 --> 00:17:28.040 align:center
- พร้อมยัง
- พร้อมแล้ว

00:17:31.880 --> 00:17:34.920 align:center
เวเนซุเอลา
ลูกคิดว่าลูกขับรถเกียร์กระปุกได้ไหม

00:17:35.000 --> 00:17:37.120 align:center
หนูรู้ว่าขับยังไง แต่หนูขับไม่เป็น

00:17:37.720 --> 00:17:40.360 align:center
ขับเกียร์ออโต้มันง่าย ใครๆ ก็ขับเกียร์ออโต้ได้

00:17:40.440 --> 00:17:43.120 align:center
- มันไม่ยาก แค่เหยียบคันเร่งแล้วไป
- เหมือนรถโกคาร์ต

00:17:44.160 --> 00:17:45.280 align:center
ใช่ เวลาผ่านไปเร็วมาก

00:17:45.360 --> 00:17:47.360 align:center
รู้สึกเหมือนเมื่อวานเธอยังเป็นเด็กอยู่เลย

00:17:47.440 --> 00:17:49.240 align:center
ตอนนี้เธอกำลังจะเป็นผู้ใหญ่

00:17:49.320 --> 00:17:50.720 align:center
ผมเลยจะสอนเธอ

00:17:50.800 --> 00:17:52.120 align:center
ผมไม่ใช่ครูสอนขับรถ

00:17:52.200 --> 00:17:55.280 align:center
แค่พยายามทำให้ดีที่สุด
ให้คำแนะนำเธอสองสามอย่าง

00:18:00.360 --> 00:18:02.640 align:center
กฎข้อแรกคืออะไรตอนขึ้นรถ

00:18:02.720 --> 00:18:03.800 align:center
- คาดเข็มขัด
- คาดเข็มขัด

00:18:03.880 --> 00:18:06.120 align:center
ต้องคาดเข็มขัดก่อนเสมอ เพราะมันช่วยชีวิตเรา

00:18:06.200 --> 00:18:08.120 align:center
ฉันอยากขับรถเป็น

00:18:08.200 --> 00:18:11.080 align:center
จะได้ไปไหนมาไหนเองได้ไม่ต้องพึ่งพาใคร

00:18:11.160 --> 00:18:13.840 align:center
- คลัตช์ เบรก คันเร่ง
- คลัตช์ เบรก คันเร่ง

00:18:13.920 --> 00:18:16.160 align:center
- ต้องเหยียบอะไรก่อน
- คลัตช์

00:18:16.240 --> 00:18:19.760 align:center
คิดว่าที่แรกที่คุณอยากขับรถไปคือที่ไหน

00:18:20.800 --> 00:18:21.880 align:center
คงเป็นร้านค้าค่ะ

00:18:22.400 --> 00:18:24.480 align:center
เหยียบคันเร่งแล้วปล่อยคลัตช์ เอาเลย

00:18:24.560 --> 00:18:26.120 align:center
ใช่ มันจะได้กระแทกปังแบบนั้น

00:18:26.200 --> 00:18:28.560 align:center
ไม่หรอก ค่อยๆ ปล่อยคลัตช์แล้วเร่งเครื่อง

00:18:28.640 --> 00:18:29.760 align:center
ได้ค่ะ งั้นก็เงียบๆ

00:18:31.800 --> 00:18:33.960 align:center
ค่อยๆ เย่! เยี่ยม!

00:18:34.840 --> 00:18:37.160 align:center
เปลี่ยนเป็นเกียร์สาม ดันไปข้างหน้า

00:18:37.240 --> 00:18:38.320 align:center
ดันตรงไป ดัน

00:18:39.320 --> 00:18:40.240 align:center
นั่นเกียร์หนึ่ง

00:18:40.320 --> 00:18:41.960 align:center
ขับวนไปเรื่อยๆ

00:18:43.480 --> 00:18:45.280 align:center
ลูกทำได้ดีแล้ว อย่าตื่นตระหนก

00:18:45.360 --> 00:18:47.280 align:center
ลูกแค่กำลังหัดขับ ขับไปเรื่อยๆ

00:18:47.360 --> 00:18:48.360 align:center
ดันไปข้างหน้า ดัน

00:18:48.440 --> 00:18:50.840 align:center
- เกียร์หนึ่ง
- เกียร์หนึ่ง

00:18:52.400 --> 00:18:53.520 align:center
ขับวนไปเรื่อยๆ

00:18:54.760 --> 00:18:57.960 align:center
ผมจำได้ว่าตอนอายุสิบขวบ
ผมเคยขโมยรถแม่ไปขับ

00:18:58.040 --> 00:18:59.960 align:center
ขับไปประมาณสิบไมล์แล้วก็กลับมา

00:19:00.040 --> 00:19:02.600 align:center
ระหว่างทางกลับบ้าน
ผมขับชนแล้วกระจกมองข้างหัก

00:19:03.320 --> 00:19:04.160 align:center
ไม่ใช่

00:19:04.240 --> 00:19:06.360 align:center
แล้วผมก็คิดว่า "พ่อจะฆ่าผมแน่"

00:19:06.440 --> 00:19:08.360 align:center
"ฉันทำอะไรลงไป ทำไมถึงเอารถมา"

00:19:08.440 --> 00:19:09.720 align:center
ความเสียใจแบบเดิมๆ

00:19:09.800 --> 00:19:12.520 align:center
- ลองเกียร์สอง
- อะไร เกียร์สองต้องดันไปทางไหน

00:19:12.600 --> 00:19:14.240 align:center
แบบนั้นเกียร์พังหมด

00:19:14.320 --> 00:19:16.520 align:center
คุณรู้วิธีขับรถตอนอายุสิบขวบได้ยังไง

00:19:16.600 --> 00:19:19.680 align:center
ไม่รู้สิ ผมเห็นคนอื่นขับ เห็นเขาทำก็เลยตามมั้ง

00:19:20.280 --> 00:19:21.960 align:center
เหยียบคันเร่ง แล้วเข้าเกียร์สาม

00:19:22.040 --> 00:19:24.240 align:center
- เกียร์สามไปทางไหน ข้างหน้า
- เกียร์สาม ดัน

00:19:24.320 --> 00:19:26.440 align:center
- นี่เกียร์ห้าใช่ไหม
- ใช่ ปล่อยมัน

00:19:26.520 --> 00:19:28.520 align:center
วนไป

00:19:29.400 --> 00:19:31.760 align:center
ลูกเข้าเกียร์สามแล้ว
ลูกเข้าเกียร์หนึ่ง สอง และสามแล้ว

00:19:31.840 --> 00:19:33.520 align:center
- โอ้โห หนูเก่งจัง
- ใช่

00:19:34.920 --> 00:19:37.000 align:center
สุดท้ายเราจะฝึกหยุดฉุกเฉิน

00:19:37.080 --> 00:19:37.920 align:center
ค่ะ

00:19:38.000 --> 00:19:42.680 align:center
ฉันว่ามันยากนะ แต่พ่อฉันใจเย็นมากตอนฉันขับ

00:19:42.760 --> 00:19:47.720 align:center
ตรงไปเลย เร็วๆ
เหยียบคันเร่งเลย เหยียบเลย

00:19:47.800 --> 00:19:49.800 align:center
เหยียบอยู่ ให้ตายสิ

00:19:49.880 --> 00:19:52.080 align:center
ไปเลย เหยียบคันเร่ง

00:19:52.600 --> 00:19:53.920 align:center
หยุด!

00:19:56.160 --> 00:19:57.080 align:center
ไม่ใช่

00:19:58.680 --> 00:20:00.160 align:center
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

00:20:02.480 --> 00:20:04.960 align:center
ไม่ใช่การหยุดฉุกเฉิน นั่นคือการหยุดช้าๆ

00:20:05.040 --> 00:20:06.920 align:center
งั้นหนูควรเอาจมูกออกไหมตอนหยุด

00:20:07.000 --> 00:20:10.400 align:center
ไม่ ลูกควร… พอพ่อบอกให้หยุด นั่น…
ตอนนี้ลูกสอบไม่ผ่าน

00:20:10.480 --> 00:20:12.400 align:center
- สอบตกทันที
- โอเค

00:20:12.480 --> 00:20:15.120 align:center
เพราะลูกเพิ่งขับรถชนเด็กหรือชนอะไรสักอย่าง

00:20:15.200 --> 00:20:17.080 align:center
เพราะลูกไม่หยุดตอนที่พ่อบอกให้หยุด

00:20:17.160 --> 00:20:20.000 align:center
- ไปเร็ว ขับต่อ
- หนูเกลียดการขับรถ

00:20:25.840 --> 00:20:27.360 align:center
หนูชอบอาหารนี่ มันอร่อยดี

00:20:27.960 --> 00:20:29.040 align:center
ฉันเกลียดบรอกโคลี่

00:20:29.120 --> 00:20:32.040 align:center
นี่ทำให้พี่แข็งแรงและตัวโตนะ ใช่ไหมพี่

00:20:32.120 --> 00:20:33.000 align:center
ใช่

00:20:34.440 --> 00:20:37.040 align:center
หวังว่าเขาคงไม่ตะคอกเธอนะ
มันจะทำให้เธอเสียความมั่นใจ

00:20:37.120 --> 00:20:38.960 align:center
- นั่นแหละสิ่งที่จะเกิดขึ้น
- แน่นอนเลย

00:20:39.040 --> 00:20:41.400 align:center
พอเธอเข้าเกียร์ไม่ได้ เขาก็จะเริ่มเสียงดัง

00:20:41.960 --> 00:20:43.000 align:center
รู้อะไรไหม

00:20:43.080 --> 00:20:45.720 align:center
เราคุยกัน พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย

00:20:46.760 --> 00:20:51.800 align:center
แล้วเขาก็เริ่มพูดอะไรลึกซึ้ง
แบบ "ฉันคือใคร" "ฉันคืออะไร"

00:20:51.880 --> 00:20:53.080 align:center
และเขาก็เขียนบทกวี

00:20:54.200 --> 00:20:55.440 align:center
เขียนว่าไงบ้าง

00:20:55.520 --> 00:20:59.400 align:center
ก็แบบ "ฉันคือใคร ฉันคืออะไร
ฉันคืออะไร และฉันคืออะไร" น่ากลัวมาก

00:20:59.480 --> 00:21:02.080 align:center
เมื่อคุณมีคนที่ทำทุกอย่างในชีวิต

00:21:02.160 --> 00:21:04.040 align:center
ฉลาดมาก ประสบความสำเร็จมาก

00:21:04.120 --> 00:21:07.280 align:center
แล้วเขาก็อ่านบทกวีว่า
"มันไม่สำคัญ มันไม่มีค่าอะไรเลย"

00:21:07.360 --> 00:21:09.560 align:center
- ฉันกลัวแทบตาย
- เป็นลางร้ายนะ ว่าไหม

00:21:09.640 --> 00:21:11.040 align:center
- โรคซึมเศร้าเริ่มมา
- ใช่

00:21:11.120 --> 00:21:13.120 align:center
ฉันน้ำตาไหล ร้องไห้เลย

00:21:13.200 --> 00:21:16.280 align:center
ฉันคิดว่า "ดูสิ เขากลับไปอยู่ในหลุมดำอีกแล้ว"

00:21:16.920 --> 00:21:19.760 align:center
- แต่ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น
- ฉันจะบอกให้ว่าฉันคิดยังไง

00:21:19.840 --> 00:21:21.520 align:center
ฉันคิดว่าหลังการชกกับอูซิก

00:21:22.120 --> 00:21:24.440 align:center
เขาใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะยอมรับมันได้

00:21:25.080 --> 00:21:26.840 align:center
และเหมือนเขาก้าวข้ามมันไปแล้ว

00:21:26.920 --> 00:21:29.520 align:center
สิ่งที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้
คือเขารู้ว่าเขาเลิกชกมวยแล้ว

00:21:29.600 --> 00:21:33.800 align:center
ลึกๆ ในใจ เขารู้ดีว่ามันจบแล้ว

00:21:33.880 --> 00:21:38.240 align:center
ตอนนี้เขาไม่ใช่ราชายิปซีแล้ว ใช่ไหม
เขาเป็นแค่ไทสัน ฟิวรี่อยู่ที่บ้าน

00:21:38.920 --> 00:21:40.280 align:center
อยู่กับเมียกับลูก

00:21:41.280 --> 00:21:43.720 align:center
เขาไม่ได้มีจิตใจที่ปกติ

00:21:43.800 --> 00:21:46.320 align:center
พอเขาเริ่มนั่งอยู่เฉยๆ แล้วคิดว่า

00:21:46.400 --> 00:21:49.160 align:center
"วันนี้ฉันจะทำอะไรดี วันนี้มีความหมายอะไร"

00:21:49.240 --> 00:21:50.760 align:center
"จะอยู่ไปทำไม"

00:21:50.840 --> 00:21:52.800 align:center
มันกลับไปเป็นเหมือนเมื่อสามสี่ปีก่อน

00:21:52.880 --> 00:21:56.640 align:center
ไม่ เราไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
ผมแก่เกินไปที่จะเดินบนเส้นทางนั้นกับเขาอีก

00:21:56.720 --> 00:21:58.840 align:center
- ครั้งที่แล้วเขาเกือบทำเราตาย
- ใช่

00:21:58.920 --> 00:22:01.280 align:center
ไทสันน่าสงสาร เขาไม่มีความสุขใช่ไหม

00:22:01.360 --> 00:22:04.400 align:center
เป็นเรื่องปกติที่เราคิดว่า
"รู้อะไรไหม ฉันมีทุกอย่าง"

00:22:04.480 --> 00:22:07.080 align:center
มองไปรอบๆ แล้วคิดว่า "ใช่"
ตื่นทุกเช้าด้วยรอยยิ้ม

00:22:07.160 --> 00:22:08.400 align:center
- ใช่
- เขาไม่เป็นแบบนั้น

00:22:08.480 --> 00:22:10.040 align:center
- ไม่
- เขาน่าเป็นห่วงนะ ว่าไหม

00:22:10.120 --> 00:22:11.600 align:center
ผมไม่รู้อะไรแล้ว

00:22:12.120 --> 00:22:15.000 align:center
นั่นแหละ ไม่มีคำตอบ แค่คอยดูเขาไว้ ใช่ไหม

00:22:15.520 --> 00:22:18.320 align:center
เธออาจจะทุกข์ใจหนักกว่าผม

00:22:18.880 --> 00:22:20.160 align:center
เพราะเธออยู่กับเขา

00:22:20.240 --> 00:22:24.000 align:center
แต่ฟังนะ มันแสดงให้เห็นว่า
บางครั้งเขาก็ป่วยมากแค่ไหน

00:22:24.640 --> 00:22:27.440 align:center
ผมคุยกับเขาทุกวัน ผมเห็นเลยว่าเขาไม่สบาย

00:22:28.920 --> 00:22:32.240 align:center
ในความคิดผม ตอนนี้เขาอาจแย่กว่าเดิมอีก

00:22:32.760 --> 00:22:34.000 align:center
เราบ้ากันทุกคนแหละ

00:22:34.600 --> 00:22:35.720 align:center
พ่อผมเคยพูดไว้

00:22:35.800 --> 00:22:39.000 align:center
คนในตระกูลของคุณไม่เต็มเต็งกันสักคน

00:22:41.000 --> 00:22:42.120 align:center
ขับรถเป็นไงบ้าง

00:22:42.640 --> 00:22:43.720 align:center
สุดยอด

00:22:44.280 --> 00:22:45.760 align:center
- ขับได้ไหม
- ไม่ได้

00:22:45.840 --> 00:22:50.120 align:center
- โอเค
- มัน… อย่างน้อยมันก็น่าสนใจมาก

00:22:50.200 --> 00:22:52.840 align:center
- เธอขับได้ไหม
- เธอขับได้และเรียนรู้ไปบ้างแล้ว

00:22:52.920 --> 00:22:54.840 align:center
โอ้ หนาวจัง

00:22:54.920 --> 00:22:56.880 align:center
ทำไมเราไม่เอารถม้าออกมา

00:22:56.960 --> 00:22:59.360 align:center
เอาขึ้นท้ายรถพ่วงแล้วลากมันไป

00:22:59.440 --> 00:23:01.720 align:center
แล้วเราจะไปซ้อมชกเป้ากันข้างๆ รถม้ายิปซี

00:23:01.800 --> 00:23:03.560 align:center
- ฟังดูเป็นไง
- ดีมาก

00:23:03.640 --> 00:23:05.960 align:center
- เข้าใจที่ผมพูดไหม
- เข้าใจ เยี่ยมเลย ไปกันเถอะ

00:23:06.040 --> 00:23:08.840 align:center
ไปทำกันตอนนี้เลย ก่อนที่แกจะเปลี่ยนใจ

00:23:08.920 --> 00:23:11.880 align:center
เรามีเวลาสามนาทีก่อนที่แกจะเปลี่ยนใจ ไทสัน

00:23:11.960 --> 00:23:13.840 align:center
ผมอยากทำมันจริงๆ เหรอเนี่ย

00:23:13.920 --> 00:23:14.880 align:center
เห็นไหมล่ะ

00:23:14.960 --> 00:23:16.200 align:center
ผมพูดเล่นน่ะ พ่อ

00:23:19.560 --> 00:23:21.240 align:center
เพอร์เฟกต์… โว้ว พอแล้ว

00:23:21.760 --> 00:23:24.640 align:center
พ่อ ตรวจดูให้แน่ใจด้วยนะว่าสายรัดแน่นพอ

00:23:24.720 --> 00:23:27.040 align:center
- แน่ใจแค่ไหน
- ฟังนะ

00:23:28.520 --> 00:23:32.240 align:center
นี่คือรถม้าดั้งเดิมของบิล ไรท์
จากยุค 19 อะไรสักอย่าง

00:23:32.320 --> 00:23:35.040 align:center
แต่มรดกของผมไม่ใช่การอยู่ในทุ่งที่ไหนสักแห่ง

00:23:35.120 --> 00:23:37.880 align:center
ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก
ไม่มีฝักบัว ไม่มีห้องน้ำ ไม่มีอะไรเลย

00:23:37.960 --> 00:23:38.880 align:center
ไม่มีทาง

00:23:38.960 --> 00:23:42.840 align:center
มรดกของผมคือการตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
บนเตียงใหญ่มหึมา

00:23:42.920 --> 00:23:46.600 align:center
ที่ผมฝันถึงตอนเด็กๆ
เพื่อที่ผมจะได้ให้ครอบครัวผมนอนอยู่ด้วยกันได้

00:23:46.680 --> 00:23:48.560 align:center
นั่นคือความฝันของผม ผมทำตามความฝันนั้น

00:23:48.640 --> 00:23:51.120 align:center
พ่อครับ ได้เวลาออกเดินทางแล้ว พร้อมไหม

00:23:51.200 --> 00:23:53.600 align:center
เรากำลังเล่นเป็นยิปซีในปี 2025 กันอีกครั้ง

00:23:53.680 --> 00:23:54.600 align:center
เยี่ยมเลย!

00:23:54.680 --> 00:23:57.520 align:center
แต่อย่าเข้าใจผิดนะ
การทำตามประเพณีก็เป็นเรื่องดี

00:23:57.600 --> 00:23:59.400 align:center
มันมีความพิเศษบางอย่าง

00:23:59.480 --> 00:24:02.320 align:center
นั่นคือโรลส์รอยซ์ในยุคนั้น มันคือที่สุดของที่สุด

00:24:02.400 --> 00:24:03.800 align:center
ตอนที่พวกยิปซีแก่ๆ ตาย

00:24:03.880 --> 00:24:06.920 align:center
พวกเขาจะเอาสิ่งของทั้งหมดของพวกเขาใส่ไว้
แล้วจุดไฟเผา

00:24:07.880 --> 00:24:10.640 align:center
เดี๋ยวนี้พวกเขาไม่ทำแบบนั้นแล้ว
มันเลยเหลืออยู่ไม่กี่คัน

00:24:12.480 --> 00:24:14.120 align:center
ไทสันต้องทำอะไรบางอย่าง

00:24:14.200 --> 00:24:18.480 align:center
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไร้สาระและไร้จุดหมาย
มันคือสิ่งที่ทำให้สมองเขาไม่ว่าง

00:24:20.680 --> 00:24:23.720 align:center
ในขณะเดียวกัน ฉันก็นั่งคิดว่า
เราจะไปอยู่ที่ไหนกัน

00:24:30.000 --> 00:24:34.720 align:center
ไอ้ที่อยู่ข้างหลังนั่นทำให้ผมประสาทเสีย
ผมคิดว่า "โห มันใหญ่จัง"

00:24:35.800 --> 00:24:37.000 align:center
เกือบร่วงไปแล้วไหมล่ะ

00:24:37.800 --> 00:24:41.520 align:center
แกบ้าไปแล้ว มันเพอร์เฟกต์มาก
ร่วงไม่ได้หรอก ผูกรัดไว้แน่นดีแล้ว

00:24:45.400 --> 00:24:46.520 align:center
เข็นให้เร็วๆ หน่อย ลุย!

00:24:48.240 --> 00:24:50.680 align:center
- ตรงๆ สิพ่อ เข็นตรงๆ
- ดึง

00:24:51.200 --> 00:24:52.080 align:center
ตรงๆ

00:24:52.600 --> 00:24:55.160 align:center
ยิปซีบ้าพวกนี้มาอีกแล้ว

00:24:56.400 --> 00:24:58.960 align:center
พวกเขามาทำลายทัศนียภาพชนบท

00:25:01.040 --> 00:25:02.400 align:center
- เด็กๆ
- ครับ

00:25:02.480 --> 00:25:04.200 align:center
ยกเก้าอี้ออกมาที

00:25:04.280 --> 00:25:06.960 align:center
นี่แหละ นี่คือการใช้ชีวิตในฝัน

00:25:07.040 --> 00:25:09.680 align:center
ดูสิ มีคนอึแล้วทิ้งกระดาษไว้บนพื้น

00:25:09.760 --> 00:25:13.000 align:center
- อาจจะเป็นหมา
- หมาเอากระดาษชำระเช็ดตูดตัวเองได้เหรอ

00:25:13.080 --> 00:25:16.080 align:center
- ไม่ได้ พ่อพูดถูก
- นั่นไง ไม่ใช่หมา ใช่ไหม

00:25:16.160 --> 00:25:19.280 align:center
พรินซ์ ไปซ้อมชกเป้าบนพื้นหญ้าตรงนั้น

00:25:19.360 --> 00:25:21.880 align:center
จอห์นบอย ฉันชกมวยเก่งมากเลยนะ

00:25:21.960 --> 00:25:24.920 align:center
สวยงามมาก

00:25:25.000 --> 00:25:26.680 align:center
มาเลย ฉันไม่ชกนายแรงหรอก

00:25:27.640 --> 00:25:29.440 align:center
โทรศัพท์จะหล่นออกจากกระเป๋าแล้ว

00:25:31.200 --> 00:25:32.880 align:center
ตอนพ่อคุยกับปารีสก่อนหน้านี้

00:25:33.400 --> 00:25:37.240 align:center
เธอดู… ไม่รู้สิ กังวลเรื่องแกนะ

00:25:37.320 --> 00:25:38.640 align:center
ที่แกเป็นแบบนี้

00:25:39.440 --> 00:25:41.040 align:center
ไม่ได้มีปัญหาอะไรใช่ไหม

00:25:41.120 --> 00:25:43.600 align:center
เครียดเรื่องย้ายบ้านอะไรพวกนั้นน่ะ

00:25:44.280 --> 00:25:48.080 align:center
แต่ถ้าอยู่ในสถานการณ์บางอย่างแล้วไม่พอใจ
ก็ออกไปจากมัน

00:25:49.200 --> 00:25:50.480 align:center
นั่นแหละ สถานการณ์ที่ผมอยู่

00:25:50.560 --> 00:25:53.400 align:center
ผมต้องออกไปจากมันเพราะผมไม่มีความสุข

00:25:53.480 --> 00:25:57.120 align:center
ไทสัน มองครอบครัว มองเมียแก
แล้วบอกว่า "พวกเขาทุกข์ใจพอแล้ว"

00:25:57.200 --> 00:25:59.360 align:center
"ฉันจะไม่ทำให้พวกเขาต้องทุกข์ใจอีก"

00:25:59.880 --> 00:26:01.720 align:center
ผู้หญิงสมัยนี้นะ

00:26:02.320 --> 00:26:04.280 align:center
พวกเธอแบกรับอะไรๆ ไว้เยอะมาก
ที่เรามองไม่เห็น

00:26:04.360 --> 00:26:07.240 align:center
ตลอดหลายปีมานี้ที่เธอดูสิ่งที่เธอดู

00:26:07.320 --> 00:26:10.600 align:center
และทนทุกข์กับสิ่งที่เธอทนทุกข์
แกจะรู้ได้ยังไงว่าเธอโอเค

00:26:11.200 --> 00:26:12.760 align:center
คิดถึงเธอด้วย

00:26:12.840 --> 00:26:15.760 align:center
- นั่นคือสิ่งที่แกต้องทำ
- เธอเป็นคนที่มีความคิดความอ่านปกติ

00:26:15.840 --> 00:26:20.320 align:center
ไม่มีใครที่ทำมาจากหิน ไทสัน
แกก็รู้ว่าความกดดันทำให้เกิดอะไรได้บ้าง

00:26:20.400 --> 00:26:23.360 align:center
ความกังวลทำให้เกิด…
ความกังวลเป็นฆาตกรที่ร้ายกว่ามะเร็งอีก

00:26:23.880 --> 00:26:26.600 align:center
ช่วงนี้ผมต้องตัดสินใจเรื่องใหญ่ๆ หลายเรื่อง

00:26:26.680 --> 00:26:30.160 align:center
และมันเกี่ยวกับอนาคตของเราทุกคน
เข้าใจไหม เพราะงั้น…

00:26:30.240 --> 00:26:32.120 align:center
พ่อจะแนะนำอะไรให้นะ

00:26:32.200 --> 00:26:34.280 align:center
ถ้าอะไรทำให้แกเครียดมากๆ ก็อย่าทำมัน

00:26:34.360 --> 00:26:35.560 align:center
ครับ

00:26:35.640 --> 00:26:39.080 align:center
จะมีวันที่แกคิดว่า "ฉันจะทำสิ่งนี้ ฉันจะทำสิ่งนั้น"

00:26:39.160 --> 00:26:42.840 align:center
แต่พอเริ่มคิดได้ แกก็จะรู้ว่าพอก็คือพอ

00:26:48.360 --> 00:26:50.200 align:center
(วันต่อมา)

00:26:54.400 --> 00:26:56.040 align:center
(ไทสัน ฟิวรี่ ราชายิปซี)

00:26:56.720 --> 00:26:59.120 align:center
- หวัดดี ที่รัก
- หวัดดี เมาส์ซี่

00:27:01.000 --> 00:27:02.200 align:center
ดูอะไรอยู่เหรอ

00:27:02.280 --> 00:27:05.160 align:center
อันดับนักมวยล่าสุด ผมแขวนนวมมาแปดเดือนแล้ว

00:27:05.240 --> 00:27:07.080 align:center
แต่ยังอยู่อันดับหนึ่ง

00:27:07.160 --> 00:27:09.400 align:center
- ก็ไม่แย่เท่าไหร่
- ดีนะ ว่าไหม

00:27:10.000 --> 00:27:13.320 align:center
แล้วจะทำยังไงกับบ้านหลังนี้ ไทสัน

00:27:14.320 --> 00:27:16.560 align:center
ผมมาคิดดูแล้ว

00:27:17.560 --> 00:27:18.680 align:center
เราจะไม่ย้าย

00:27:19.400 --> 00:27:20.600 align:center
เราจะไม่ย้ายไปไหน

00:27:20.680 --> 00:27:24.680 align:center
ผมทำงานหนักเกินกว่าจะยอมให้คนอื่น
มาบังคับให้ผมออกไปจากบ้านตัวเอง

00:27:25.280 --> 00:27:27.360 align:center
- ไบโพลาร์ของคุณกำเริบอีกแล้ว
- เปล่า

00:27:27.440 --> 00:27:30.080 align:center
สองวันก่อน คุณบอกฉันว่าเราจะย้ายบ้าน
ตอนนี้เราจะอยู่ต่อ

00:27:30.160 --> 00:27:32.520 align:center
คนเราเปลี่ยนใจกันได้ ทุกคนทำได้

00:27:32.600 --> 00:27:35.040 align:center
ใช่ แต่กับคุณ ฉันรู้สึกว่า

00:27:36.240 --> 00:27:40.600 align:center
ถ้าคุณรู้สึกไม่มั่นคงในชีวิต

00:27:40.680 --> 00:27:44.320 align:center
และรู้สึกแย่นิดหน่อย
ไม่ใช่ซึมเศร้านะ แค่รู้สึกแย่นิดหน่อย

00:27:44.400 --> 00:27:47.160 align:center
ฉันรู้สึกว่านั่นคือตอนที่คุณวู่วามมาก

00:27:47.680 --> 00:27:51.520 align:center
- แน่นอน เพราะว่า… หนึ่ง ผมไม่มีงานทำ
- มันครอบงำจิตใจคุณ

00:27:51.600 --> 00:27:53.840 align:center
สอง ผมไม่มีอะไรทำในระหว่างวัน

00:27:53.920 --> 00:27:57.840 align:center
และสาม ถ้าผมนั่งอยู่เฉยๆ ทั้งวัน
มันก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ใช่ไหม

00:27:57.920 --> 00:28:01.480 align:center
เพราะงั้นก็ต้องทำอะไรแบบปุบปับ
ต้องกระตือรือร้นกันบ้าง

00:28:01.560 --> 00:28:03.840 align:center
จะให้นั่งดื่มชาทั้งวันหรือไง

00:28:05.880 --> 00:28:07.200 align:center
นี่แหละไทสัน

00:28:07.280 --> 00:28:09.240 align:center
ไทสันพูดแต่เรื่องย้ายบ้าน

00:28:09.320 --> 00:28:13.200 align:center
"เราจะไป เราจะย้ายแน่ๆ
เราต้องการความเป็นส่วนตัว เราต้องการพื้นที่"

00:28:13.280 --> 00:28:16.360 align:center
แล้วก็ดูสิ ไทสันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น

00:28:17.240 --> 00:28:18.560 align:center
มันก็เป็นอย่างนี้แหละ

00:28:18.640 --> 00:28:21.920 align:center
เขาทำให้ฉันนอนไม่หลับหลายคืน
เพราะต้องคิดถึงทุกอย่างที่ฉันต้องทำ

00:28:22.000 --> 00:28:24.960 align:center
แต่ให้ตายสิ อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องทำมันจริงๆ

00:28:26.000 --> 00:28:28.640 align:center
ฉันดีใจนะ ฉันไม่อยากย้ายไปไหน

00:28:29.720 --> 00:28:31.440 align:center
ฉันพอใจที่เราอยู่ที่นี่

00:28:31.960 --> 00:28:34.160 align:center
ดีนะที่รู้สึกพอใจในสิ่งที่มี ว่าไหม

00:28:34.240 --> 00:28:35.280 align:center
ฉันพอใจ

00:28:35.360 --> 00:28:37.600 align:center
ฉันว่าคุณไม่เคยพอใจกับทุกอย่างที่คุณทำเลย

00:28:37.680 --> 00:28:39.800 align:center
- ผมคงไม่พอใจไม่ว่าย้ายไปอยู่ที่ไหน
- ไม่

00:28:39.880 --> 00:28:42.440 align:center
- นั่นคือความเป็นนักเดินทางในตัวผม
- ฉันดีใจที่เราไม่ย้าย

00:28:42.520 --> 00:28:45.440 align:center
เพราะฉันไม่อยากแบกรับความเครียดทั้งหมดนั่น

00:28:45.520 --> 00:28:47.040 align:center
ผมก็เหมือนกัน

00:28:47.120 --> 00:28:48.840 align:center
ฉันว่าเด็กๆ ก็ไม่อยากย้าย

00:28:48.920 --> 00:28:50.240 align:center
เรามีความสุขในบ้านหลังนี้

00:28:50.320 --> 00:28:52.440 align:center
เราจะไม่ย้ายไปไหน

00:28:53.720 --> 00:28:55.360 align:center
ดีนะที่ฉันเป็นคนยืดหยุ่น ว่าไหม

00:28:59.520 --> 00:29:01.120 align:center
(ตอนต่อไป)

00:29:01.200 --> 00:29:03.040 align:center
ผมกำลังคิดจะซื้อเกาะในสกอตแลนด์

00:29:03.120 --> 00:29:05.240 align:center
เผื่อเกิดซอมบี้ระบาด

00:29:06.680 --> 00:29:08.840 align:center
ฉันว่าไทสันจะไม่มีวันพบความสงบสุข

00:29:08.920 --> 00:29:10.400 align:center
ผมรู้สึกสับสนไปหมด

00:29:10.480 --> 00:29:12.520 align:center
เดี๋ยวก็มีความสุข เดี๋ยวก็เศร้า

00:29:12.600 --> 00:29:15.000 align:center
นั่นเป็นพฤติกรรม
ของคนป่วยทางจิตหรือเปล่า ผมไม่รู้

00:29:15.080 --> 00:29:17.280 align:center
ผมแยกไม่ออกแล้ว

00:29:17.360 --> 00:29:19.080 align:center
ผมรู้ว่าผมมีอาการบาดเจ็บ

00:29:19.600 --> 00:29:21.840 align:center
ผมไม่รู้ว่าผมทำลายตัวเองไปมากแค่ไหน

00:29:21.920 --> 00:29:23.600 align:center
ผมว่าคุณต้องผ่าตัดจริงๆ

00:29:23.680 --> 00:29:25.720 align:center
ถ้าไม่ผ่าตัด คุณอาจจะชกไม่ได้อีกเลย

00:29:25.800 --> 00:29:28.920 align:center
การซ้อมมวยคือยาของผม
ถ้าไม่ได้ซ้อมมวย ผมคงอยากฆ่าตัวตายแน่

00:29:29.000 --> 00:29:30.040 align:center
นั่นคือเรื่องจริง

00:29:30.120 --> 00:29:31.360 align:center
ผมอยากชกอีกไหม

00:29:31.440 --> 00:29:34.600 align:center
อยากถูกหามออกจากเวทีบนเปลหาม
แล้วอาจตายได้ไหม

00:29:34.680 --> 00:29:36.920 align:center
ถ้าคุณจะเอาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์อันตราย

00:29:37.000 --> 00:29:39.400 align:center
เพื่อได้สนุกบนสังเวียนอีกครั้ง ก็อย่าทำมันเลย

00:30:00.960 --> 00:30:04.640 align:center
คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง
รั้ง ก็อย่าทำมันเลย