(นีซ ฝรั่งเศส)
โอ้ เยี่ยม
- ทุกคนสนุกกับวันหยุดไหม - สนุก
ผมสนุกกับวันหยุดสุดๆ เลย
ผมได้แต่งงาน ล่องเรือยอช์ต กินอาหารในร้านวิวสวยๆ
ที่สำคัญสุด ผมก็ไม่ถูกทรมาน ผมได้อยู่ห่างจากทุกคน
มีคนจำคุณได้ แต่ไม่มากเท่าที่อังกฤษ
คุณเคยอยากไปไกลๆ แล้วก็หายไปเลยไหม
คุณไม่มีวันหายไปได้หรอก
ผมคิดถึงมันบ่อยมาก ชีวิตที่สงบสุขน่ะ
มีได้ก็คงดีนะ
นี่แหละที่ผมพูดถึง เรื่องการย้ายออกจากอังกฤษ
อะไรนะ
เกิดอะไรขึ้น
ใช่
ลองนึกภาพการย้ายไปอยู่ใน สภาพอากาศแบบนี้ตลอดทั้งปีดูสิ
ฉันว่านี่มันแปลกมากเลย เพราะเขารักมอร์คัมบ์มาก
เขาบ้าไปแล้ว
ผมว่าเราต้องทำแบบนั้น
ผมคงไม่มีเพื่อน
ผมตัดสินใจแล้ว
เราไปจากมอร์คัมบ์ เบย์กันเถอะ
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)
(มอร์คัมบ์)
คนต้องคิดว่าผมอาศัยอยู่ในแอสด้า ว่าไหม
เราอยู่ที่แอสด้าตลอดเวลา ไม่อยู่ตอนไหนบ้างล่ะ มีเหรียญหนึ่งปอนด์ไหม
ขวดนมกับจุกหลอกอยู่ทางนั้น
ไปทางนี้ แล้วดูกันว่ามีเสื้อสำหรับพรินซ์ไหม
- มีเสื้อยืดตัวใหญ่ ดูสิ - มีเสื้อเชิ้ตผ้าลินินด้วย
- ไทสัน พ่อหนุ่ม - สวัสดีครับ เป็นไงบ้าง
- สบายดีค่ะ แล้วคุณล่ะ - สบายดี
- รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร - รู้
- ฉันเป็นใคร - แมรี่ เบียร์ด
- ใช่แล้ว - สวัสดี เป็นไงบ้าง
สวัสดีจ้ะ ปารีส สบายดีไหม
สบายดี ขอบคุณค่ะ
ฉันจะเอาหนังสือมาให้เซ็นเมื่อไหร่ดี
เมื่อไหร่ก็ได้ เอามาเลย
มอร์คัมบ์บอยคงพาฉันไป ได้ใช่ไหม
- ใครนะ - มอร์คัมบอย
คุณเรียกหลานชายฉันว่ามอร์คัมบอย
- มอร์คัมบ์บอยเหรอ - คุณเรียกเขาว่ามอร์คัมบ์บอย ใช่
- ผมเคยเรียกเขาแบบนั้นเหรอ - ใช่
อาจจะครั้งหนึ่ง เมื่อราวๆ สิบปีก่อน
- เมื่อแปดปีก่อน - อ๋อ ใช่
- นั่นอาจเป็นใครก็ได้ - ใช่
- เขาผมแดงหรือเปล่า - ไม่ เขา…
- บลอนด์เหรอ - คล้ายๆ คุณ
ผมน่าจะพูดว่าหล่อมากเลย ใช่ไหม
คุณควรจะพูดแบบนั้น
นี่เป็นพฤติกรรมปกติ
คุณรู้จักเขาดี เขาเคยไปซ้อมกับคุณที่ยิม
คนแปลกหน้าคงมีรูปผมอยู่ที่ไหนสักแห่ง
แล้วบอกแม่ว่าเขารู้จักผม เข้าใจไหม
แล้วก็เห็นได้ชัดว่ากุเรื่องโน้นเรื่องนี้ใหญ่โต
"เราเป็นเพื่อนซี้กัน เราไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด"
ผมอาจเคยเจอเขาครั้งเดียว
คุณจำผมสับสนกับคนอื่นหรือเปล่า
ฉันว่าไม่นะ
- แน่ใจนะ - ฉันจะจำคุณผิดได้ไง
ผมรู้จักเขาดีเหรอ
ใช่ เขารู้จักจอห์น ลุงคุณ
ลุงจอห์นของผมเหรอ มอร์คัมบ์บอยเหรอ นั่นเป็นใครกัน
- นานแค่ไหนแล้ว - ประมาณแปดปี
- พวกคุณรำลึกความหลังกันไปนะคะ - แปดปีที่แล้วเหรอ
ประมาณนั้น
มันเป็นของคู่กันกับสิ่งที่ผมทำสำเร็จ
ไปหาผมได้ทุกเมื่อเลยนะครับ
เหนื่อยกับทุกอย่างมาก
เอาเลย เพื่อน ถ่ายรูปเลย
มีกางเกงขาสั้นสวยๆ อยู่ด้านโน้น ไทส์ ไปซื้อมันดีไหม
เขาเจอแบบนี้ทุกที่
มาเลย มาถ่ายด้วยกัน
ดูสิ พวกเขายังถ่ายรูปกันไม่หยุด
สวยดี แต่ฉันว่าเขาคงไม่ใส่หรอก
ได้ เอาเลย ถ่ายรูปเลย
- แบบนั้นแหละ นั่นแหละ - ตรงกลาง
ถ้าไม่มีแฟนๆ คุณก็คงไม่มีชื่อเสียง
พวกเขาดีมาก ฉันมีแฟนๆ ที่เยี่ยมมาก ไทสันก็มีแฟนๆ ที่เยี่ยมมาก
แต่พอมีคนเข้ามาหาแล้วพูดว่า "ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหม"
บางทีมันก็ทำให้เขารู้สึกแย่ลงนิดหน่อย
มาเลย เพื่อน
ถึงเขาจะยิ้ม
แต่ฉันว่าเขาไม่ได้รู้สึกแบบนั้นจริงๆ หรอก
เอาละ ไปกันเถอะ
รับบอล ริโก!
- พรินซ์ - อะไรครับ
- ให้อาหารหมาหรือยัง - ยัง
ไปให้อาหารมัน
เปิดจดหมายอ่านแล้วต้องได้หัวเราะแน่
"ด่วน คุณไทสัน ฟิวรี่ แชมป์มวย มอร์คัมบ์ แลงคาเชอร์"
นี่ไม่ควรส่งมาที่บ้านผมนะ
ให้ตายสิ
นี่คือสิ่งที่ผมต้องรับมือทุกวันใช่ไหม
เขียนว่า "หวัดดี เพื่อน"
"เช้าวันจันทร์ที่ 28 กรกฎาคม ผมได้รับข่าวที่ไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากได้ยิน"
"ลูกชายผมตกหน้าผา"
เล่าแล้วก็เชิญผมไปกินอาหารค่ำ
ทุกครั้งที่มีจดหมายมาส่ง
ผมจะได้รับอะไรแบบนี้
นี่อะไร
"ไทสัน ผมอยากเชิญคุณ มาร่วมงานสังสรรค์ครั้งใหญ่ของเรา
วันพุธที่สาม… วันระดมทุน… งานระดมทุน"
ส่วนใหญ่มันก็แค่จดหมายขอเงิน
ส่วนใหญ่ก็แบบ "ผมเป็นหนี้ ขอเงินห้าแสนปอนด์"
"คุณช่วยจ่ายให้ผมได้ไหม"
หรือ "ผมอยากให้คุณ จ่ายหนี้กู้เรียนให้ผม 80,000"
ไม่มีอะไรดีๆ มาจากจดหมายพวกนี้เลย
สุดท้ายแล้ว คุณก็ไม่สามารถมีทุกอย่างได้
คุณจะเป็นแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวต
แล้วไม่มีชื่อเสียง ไม่มีใครสนใจไม่ได้
แต่ผมอยู่ที่มอร์คัมบ์มา 17 ปีแล้ว
และไม่มีชีวิตส่วนตัวเลย ทุกอย่างเป็นสาธารณะ
ที่ที่ผมอยู่ โรงเรียนที่ลูกๆ ไปเรียน
ทุกอย่างเป็นสาธารณะ ไม่มีความเป็นส่วนตัว ความเป็นส่วนตัวไม่มีอยู่จริง
ทำตัวดีๆ นี่ หยุดร้องเดี๋ยวนี้
เอาปืนฉีดน้ำมา
ทำตัวดีๆ ลูก
ไทสันดูเหมือนจะตั้งใจแน่วแน่ว่าเขาจะย้ายบ้าน
แต่ไทสันก็เป็นแบบนี้กับทุกเรื่อง
ไทสันเป็นโรคไบโพลาร์
ไทสันอยากทำอะไรสักอย่าง แล้ววันต่อมาก็ไม่อยากทำ
ฉันเลยไม่ค่อยแน่ใจ
- ดูอะไรอยู่ - ดูสถานที่อยู่ สถานที่ที่เป็นไปได้
โอย เหนื่อยจัง
และสถานที่ที่แปลกใหม่
ดูนี่สิ
บาฮามาสเหรอ ไม่ ฉันไม่อยากอยู่ที่นั่นแน่นอน
ผู้หญิงที่คิดอย่างมีเหตุผลคนไหนกันจะพูดว่า
"ฉันไม่อยากอยู่ในคฤหาสน์ที่บาฮามาส"
ฉันชอบไปเที่ยวพักผ่อนที่นั่น แต่ไม่อยากอยู่ที่นั่น
นี่เป็นเพราะคุณเบื่อที่ทุกคนทรมานคุณหรือเปล่า
ความเป็นส่วนตัว ชีวิตใหม่ การเริ่มต้นใหม่
ผมแค่อยากเริ่มต้นใหม่ ปารีส ชีวิตใหม่
ผมคนใหม่ คุณคนใหม่ เราทุกคนคนใหม่
พ่อแม่ฉันแก่แล้ว หาที่ที่อยู่ใกล้ๆ บ้านได้ไหม
ถ้าพวกเขาอยากมาหาคุณ ก็มาได้ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน
ถ้าครอบครัวผมอยากเจอผม
พวกเขาก็ขับรถมาหาผม
ถ้าไม่อยากมา ก็ช่างพวกเขา ทุกคนเลย
อะไรจะทำให้ผมมีความสุขได้ไหม นั่นคือคำถาม
ผมไม่แน่ใจเท่าไหร่
แต่ถ้าผมคิดอะไรได้ ผมก็อยากทำมัน
ปกติผมจะทำมันแล้วค่อยคิดถึงผลที่จะตามมาทีหลัง
แต่ยังมีอะไรให้ตัดสินใจอีกเยอะ มันเป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่
ฉันต้องจัดการเรื่องโรงเรียน
- เราต้องการหมอฟัน หมอ - ใช่
- ทุกอย่าง - แค่วันเดียวเอง ไม่ใช่เหรอ
ไทสัน ฉันจะเดินออกไปแล้วนะ
ฉันจะไม่ทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก
ถ้าฉันเดินหน้า คุณก็ถอยกลับมาหาฉัน
ใช่ งั้นก็เดินหน้าต่อสิ
- ฉันไม่… - ทำต่อไปเถอะ
ชีวิตที่บ้านคือทุกสิ่ง
ซามูเอล จอห์นสันเคยพูดไว้ว่า
"ผลลัพธ์ของความทะเยอทะยานทั้งหมด คือการมีความสุขที่บ้าน"
ถ้าคุณมีเงินเป็นพันล้านในธนาคาร
แต่ชีวิตครอบครัวของคุณห่วยแตก มันจะมีประโยชน์อะไร
คุณต้องมีความสุขที่บ้าน
รู้สึกยังไงบ้าง
รู้สึกยังไงน่ะเหรอ วิตกกังวลสุดๆ
กังวลใจมาก
จิตใจยังไม่พร้อม
เรามีเก้าคนที่มีชีวิตของตัวเอง
ทุกคนต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น
ซึ่งดูเหมือนไทสันจะไม่เข้าใจว่า มันเป็นเรื่องยาก…
ก็ประมาณนั้น แต่ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ
ผมอยากไปจากที่นี่จะแย่แล้ว
ผมแค่อยากไปจากที่นี่ อยากไปให้ไกลๆ
ที่จริง ผมตื่นเต้นกับการเริ่มต้นใหม่มาก
หาบ้านใหม่ หาประเทศใหม่
ผมแค่อยากมีชีวิตที่สงบสุข
ซึ่งผมไม่มีมันที่นี่
ผมทำสิ่งที่ผมได้ทำไปแล้ว แขวนนวมแล้ว เริ่มบทใหม่ ชีวิตใหม่
ชีวิตแบบธรรมดาๆ ไม่มีชื่อเสียง ไม่ต้องทำอะไร
แค่ชีวิตที่ปกติ
และผมพูดเสมอว่า มีหลายอย่างที่ต้องขอบคุณในชีวิตที่ปกติ
การมีวิถีชีวิตปกติและการดำรงชีวิตที่ปกติ
ไม่เป็นไรเลย ผมรับได้
- ฝันดีครับแม่ ฝันดีครับพ่อ รักนะ - เร็วเข้า นอนได้แล้ว
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ - ราตรีสวัสดิ์
ผมชอบที่นี่ มันอยู่ในแลงคาเชอร์
ที่ดิน 350 เอเคอร์
โรงเก็บของ อาคาร อาคารแยก… มีครบทุกอย่าง
ทุกอย่างที่ผมต้องการบนที่ดิน ที่นี่มีหมด
ยกเว้นว่ามันอยู่ผิดประเทศ
ผิดประเทศ
(สามวันต่อมา)
ตั้งแต่ไทสันบอกฉันว่า เขาอยากย้ายออกจากมอร์คัมบ์
ฉันก็รู้สึกว่า ฉันกังวลเรื่องสุขภาพจิตของเขามากขึ้น
ไทสันเชื่อว่าเขาสบายดี แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้สบายดี
ฉันมองไทสัน ฟังเขาพูดแค่ห้านาที
แล้วคิดว่า "ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณคิดอะไรอยู่"
นี่คือห้องอาหารรับแขกที่ไม่เคยได้ใช้เลย
บ้านหลังใหญ่ๆ ผมว่ามันเสียเวลา
เพราะห้องพวกนี้มีไว้เก็บของไร้สาระ
เมื่อคุณทำและมีทุกอย่างที่ต้องการได้
คุณจะไม่เห็นค่าอะไรเลย
ชัยชนะทั้งหมดที่ผมได้มา
สิบเจ็ดปีที่ไม่เคยแพ้ใคร
มันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอะไรเลย ผมไม่มีความรู้สึก
แต่ตอนที่ผมแพ้ ผมสนุกกับมัน
เพราะผมรู้สึกอะไรบางอย่าง เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
การแพ้อูซิกทำให้ผมใจสลาย
ในคืนนั้น
ผมไม่คิด ไม่คิดเลยร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า พวกเขาจะตัดสินให้อูซิกชนะ
เพราะผมไม่เชื่อว่าผมแพ้
มันเป็นแค่ความรู้สึก เหมือนความรู้สึกทางอารมณ์
ใช่ มันทำใจยอมรับได้ยาก
ถ้าผมชนะไฟต์นั้น ผมคงไม่รู้สึกอะไร
มันคงไม่มีความหมายอะไรกับผม
แต่เพราะผมไม่ชนะ ผมเลยรู้สึกอะไรบางอย่าง
ซึ่งตอนนี้ผมบอกได้ว่ามันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ
- คุณเพี้ยนไปแล้ว - ผมรู้
แต่ที่ผมพูดคือ ผมรู้สึกอะไรบางอย่างได้
ถ้าคุณไม่ใช่คนที่มีความสุขอยู่แล้ว
การได้ของหรือได้ทุกอย่างที่คุณต้องการ จะยิ่งทำให้คุณแย่ลง
เพราะมันจะพรากความฝัน และเป้าหมายของคุณไป
ผมเขียนบทกวีไว้ในนี้
ฉันคือใคร
อ่านต่อสิ
ไทสัน ฟิวรี่คือชื่อฉัน แต่ไม่ใช่ตัวฉัน
ฉันคือคนที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อชัยชนะ
ฉันคือคนที่ยอมสละชีวิตดีกว่าปฏิเสธพระเยซู
ฉันคือคนที่ซับซ้อนที่คิดต่างจากคนอื่น
ความเจ็บปวดคือเพื่อนฉัน
ฉันพบความสบายใจในสภาพแวดล้อมที่น่าอึดอัดใจ
ฉันคือคนที่ทำงานตอนที่คุณกำลังสนุกกับชีวิต
ฉันพบว่าที่กษัตริย์โซโลมอน ตรัสไว้นั้นเป็นความจริง
สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตคือการกิน ดื่ม และสนุกกับงาน
ถ้าคุณทำได้ นั่นคือของขวัญจากพระเจ้า
เชื่อในพระเยซูคริสต์ แล้วคุณจะไม่ล้มเหลว
ที่เหลือคือเรื่องไร้สาระ
วันนั้นคุณอินกับมันมากเลยใช่ไหม
เปล่า ผมแค่จะบอกว่าบทกวีทั้งหมดนั้น
"ฉันคือใคร" เป็นเรื่องจริง
การชกมวยนิยามความเป็นมนุษย์ได้ไหม ไม่ได้
การชนะทุกอย่างและมีทุกอย่าง นิยามความเป็นมนุษย์ได้ไหม
การมีประสบการณ์ทั้งหมดนี้ที่ผมเคยทำมา ไปมาทั่วโลก
ผมเคยกินอาหารกับกษัตริย์ ผมเคยกินอาหารกับจักรพรรดิและผู้นำประเทศ
แต่ผมเป็นคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ และไม่ต้องการอะไรในชีวิต
แต่นั่นเป็นปัญหาใช่ไหม
ผมรู้ว่ามันเป็นปัญหา เพราะเมื่อคุณเลิกมีความปรารถนา…
ใช่ คุณก็เลิกมีความปรารถนาที่จะมีชีวิต
ฉันกลัวนะเวลาคุณพูดแบบนี้
- ผมรู้ - คุณเพี้ยนไปแล้ว
เวลาคุณพูดอะไรที่น่าหดหู่แบบนี้ ฉันไม่ชอบเลย
ฉันไม่ชอบเลย
ถ้าคุณพูดต่อ ผมร้องไห้แน่ๆ
ความคิดแบบนั้นมาจากไหน
ก็เพราะคุณคิดแบบนั้นไง คุณบ้าไปแล้ว
คุณคิดแต่เรื่องพวกนั้นแล้วก็ทำให้ตัวเองซึมเศร้า
การพูดคุยครั้งนี้ทำให้ฉันนึกถึงไทสันในปี 2016
ไม่อยากซ้อมมวย
ไม่อยากออกกำลังกาย ไม่อยากใช้ชีวิต
ถามว่ามีชีวิตอยู่ไปจะมีประโยชน์อะไร
ถามว่าทำไมเขาต้องอยู่รอด ทำไมต้องมีชีวิตอยู่ ทุกอย่างมันเพื่ออะไร
ติดเหล้า
ติดยา
กลับบ้านมานั่งร้องไห้บนโซฟา
ซึมเศร้าสุดๆ ถามว่าชีวิตมีความหมายอะไร
นี่มันน่าทึ่งเพราะเรารู้สึกได้
- นี่คือความรู้สึก - ใช่ คุณมันพิลึกคน
- ไม่ ผมชอบแบบนี้ - ไม่ ใช่
น้ำตาที่ไหลออกมาตอนนี้ เป็นเพราะคุณเศร้า ไม่ใช่ผม
- นั่นมันดีใช่ไหม - แต่ผมรู้สึกได้
ใช่ ฉันมองคุณพูดแบบนั้น
แล้วคุณก็ทำให้คนอื่นสติแตก
คุณพิลึกคน มันไม่ดี มันไม่ปกติ
แล้วคุณก็พูดว่า "ผมไม่มีอะไร ผมไม่ต้องการอะไร"
นั่นเป็นอาการซึมเศร้าใช่ไหม
แต่ผมไม่ได้ซึมเศร้า มันไม่ใช่ซึมเศร้า
แต่คุณไม่ต้องการอะไรไม่ได้ เพราะคุณมีครอบครัว
ไม่ ผมไม่ได้ซึมเศร้า
คุยกันสนุกดีจัง
ฉันเข้ามานั่งดื่มกาแฟเฉยๆ
ผมรู้ แต่คุณทำให้ อารมณ์ของเราแปรปรวนขึ้นๆ ลงๆ
เปล่าเลย คุณต่างหาก ฉันแค่มาดื่มกาแฟ
(แชมป์รุ่นเฮฟวีเวต)
มาเร็ว ลูกพ่อ
เห็นเธอเศร้าแล้วลำบากใจ
ถ้าคุณแคร์ใครสักคนแล้วพวกเขาเศร้า
มันทำให้คุณเศร้าไปด้วย
เพราะงั้น ใช่ มันลำบากใจจริงๆ
อย่างที่คุณเห็น พอเธอเศร้าใจผมก็เศร้าใจ
พ่อฮะ
แต่อย่างน้อยเราก็รู้สึกบางอย่าง
และผมก็ไม่รู้สึกอะไรมานาน
เพราะไม่มีอะไรสำคัญกับผมเลย
และตอนนี้ผมได้รู้สึกอีกครั้ง
ผมต้องขอบคุณโอเล็กซานเดอร์เลย พูดตามตรง
ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้… เขาอธิบายไปแล้ว
เขาไม่ได้หมายความว่า ไม่มีประโยชน์ที่จะมีชีวิตอยู่
แต่ตอนที่เขาพูดว่า "ฉันเป็นใคร มีประโยชน์อะไร นี่มันอะไรกัน"
มันคือทุกอย่างที่เขาเคยพูดเมื่อหลายปีก่อน
มันทำให้หวนนึกถึงความทรงจำแย่ๆ
และมันก็ทำให้ฉันกลัวว่า "มันจะทำให้เขาไปถึงจุดไหนและเป็นยังไง"
เพราะงั้น ใช่ค่ะ
ฉันว่าเขารู้ตัวแล้วว่าเขาแขวนนวมแล้ว และเขาก็แขวนนวมแล้วจริงๆ
ฉันคิดว่าเขาอยู่ตรงจุดนี้
ฉันคิดว่านี่คือที่มาของสภาพจิตใจแบบนี้
เพราะฉันคิดว่าในหัวเขา…
เขาตาสว่างแล้วว่า "ฉันแขวนนวมแล้ว"
ฉันว่าเขาคงไม่ชกมวยอีกแล้ว
และฉันคิดว่าเขาอาจจะเข้าใจแล้ว
และนี่คือที่มาของความคิดลึกๆ พวกนี้
(สองวันต่อมา)
พูดว่า "คุณปู่" สิลูก
คุณปู่!
- คุณปู่ เธอเอาอาหารเช้ามาให้ - มาเลย นั่นแหละ เด็กดี
- ระวังนะ นี่ไง ดูสิ - เก่งมาก ขอบใจมากนะ หลานปู่
- ดูอาหารเช้านั่นสิ - น่ากินมากด้วย ขอบคุณ
นี่คือวิธีป้อนอาหารเด็กสองขวบ พ่อดูสิ
เด็กหนึ่งขวบ เขายังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย
(จอห์น พ่อของไทสัน)
ผมจะพาเวเนซุเอลาไปหัดขับรถ
สอนให้เธอขับรถ
ผมว่ามันจำเป็นที่ต้องขับรถเป็น ว่าไหม
มันคืออิสรภาพใช่ไหม พวกเขาจะได้ไปไหนมาไหนได้
- ใช่ แล้วตอนนี้ทอมมี่ทำอะไรอยู่ พ่อ - เขางานยุ่งทุกวัน ใช่ไหม
เขาทำพอดแคสต์ ถ่ายทำ หรือทำอะไรสักอย่าง
พ่อว่าเขาไม่มีเวลาว่างเลยนะ พูดจริงๆ
ใช่ ผมว่าชีวิตปกติถูกมองข้ามไปนะ
ทุกคนอยากดัง ทุกคนอยากรวย
แต่พวกเขาไม่รู้ว่ามันมีอะไรตามมาบ้าง
พวกเขาไม่รู้ว่าต้องทำอะไร หรือความเป็นส่วนตัวของพวกเขา
ผมจะบอกให้ว่ามันคืออะไร
คุณแลกความเป็นส่วนตัวและชีวิตทั้งชีวิตของคุณ
ชีวิตส่วนตัว ทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อชื่อเสียงและเงิน
นั่นคือการแลกเปลี่ยน คุณมีทั้งสองอย่างไม่ได้ คุณมีทั้งความเป็นส่วนตัว ชื่อเสียง และเงินไม่ได้
แต่คุณมีความเป็นส่วนตัวและมีชีวิตปกติได้
และผมไม่แน่ใจว่าอันไหนดีกว่ากัน
นั่นคือเหตุผลที่ผมคิดจะย้ายบ้าน เพราะผมอยากมีความเป็นส่วนตัว
- แกไม่มีวันมีมันได้หรอก ไร้สาระ - ทุกอย่างคือความเป็นส่วนตัว
หนูกำลังใส่รองเท้าผ้าใบ
เร็วเข้า เราต้องไปแล้วลูก เรามีธุระต้องทำหลายอย่าง
- ผมอยากมีความเป็นส่วนตัวมากกว่าชื่อเสียง - แกคิดว่าแกอยากมี
ผมไม่อยากมีชื่อเสียง
พ่อมีความเป็นส่วนตัวมาทั้งชีวิต และจะบอกอะไรให้นะ มันห่วย
สำหรับผมแล้ว มันโง่เง่า มันโง่ และน่าเศร้า จริงๆ นะ
คุณต้องอยู่กับครอบครัว อย่างที่เขาพูดกัน
ครอบครัวต้องมาก่อน ใช่ไหม
แต่เขาจะฟังเหตุผลไหม ผมว่าไม่ฟังหรอก
พ่อไม่ได้ถูกทรมานทุกวินาทีในแต่ละวัน ใช่ไหม
ถ้าพ่อออกจากบ้าน พ่อก็ใช้ชีวิตปกติได้
พ่อไม่ได้ไปที่พวกนั้นเพื่อถูกทรมาน
ผมก็ไม่ไป นั่นแหละประเด็น
ถ้าผมไม่ออกจากบ้าน จะมีชีวิตอยู่ไปทำไม
ผมไม่อยากยุ่งกับคนอื่น ผมไม่สนใจ
- พร้อมยัง - พร้อมแล้ว
เวเนซุเอลา ลูกคิดว่าลูกขับรถเกียร์กระปุกได้ไหม
หนูรู้ว่าขับยังไง แต่หนูขับไม่เป็น
ขับเกียร์ออโต้มันง่าย ใครๆ ก็ขับเกียร์ออโต้ได้
- มันไม่ยาก แค่เหยียบคันเร่งแล้วไป - เหมือนรถโกคาร์ต
ใช่ เวลาผ่านไปเร็วมาก
รู้สึกเหมือนเมื่อวานเธอยังเป็นเด็กอยู่เลย
ตอนนี้เธอกำลังจะเป็นผู้ใหญ่
ผมเลยจะสอนเธอ
ผมไม่ใช่ครูสอนขับรถ
แค่พยายามทำให้ดีที่สุด ให้คำแนะนำเธอสองสามอย่าง
กฎข้อแรกคืออะไรตอนขึ้นรถ
- คาดเข็มขัด - คาดเข็มขัด
ต้องคาดเข็มขัดก่อนเสมอ เพราะมันช่วยชีวิตเรา
ฉันอยากขับรถเป็น
จะได้ไปไหนมาไหนเองได้ไม่ต้องพึ่งพาใคร
- คลัตช์ เบรก คันเร่ง - คลัตช์ เบรก คันเร่ง
- ต้องเหยียบอะไรก่อน - คลัตช์
คิดว่าที่แรกที่คุณอยากขับรถไปคือที่ไหน
คงเป็นร้านค้าค่ะ
เหยียบคันเร่งแล้วปล่อยคลัตช์ เอาเลย
ใช่ มันจะได้กระแทกปังแบบนั้น
ไม่หรอก ค่อยๆ ปล่อยคลัตช์แล้วเร่งเครื่อง
ได้ค่ะ งั้นก็เงียบๆ
ค่อยๆ เย่! เยี่ยม!
เปลี่ยนเป็นเกียร์สาม ดันไปข้างหน้า
ดันตรงไป ดัน
นั่นเกียร์หนึ่ง
ขับวนไปเรื่อยๆ
ลูกทำได้ดีแล้ว อย่าตื่นตระหนก
ลูกแค่กำลังหัดขับ ขับไปเรื่อยๆ
ดันไปข้างหน้า ดัน
- เกียร์หนึ่ง - เกียร์หนึ่ง
ขับวนไปเรื่อยๆ
ผมจำได้ว่าตอนอายุสิบขวบ ผมเคยขโมยรถแม่ไปขับ
ขับไปประมาณสิบไมล์แล้วก็กลับมา
ระหว่างทางกลับบ้าน ผมขับชนแล้วกระจกมองข้างหัก
ไม่ใช่
แล้วผมก็คิดว่า "พ่อจะฆ่าผมแน่"
"ฉันทำอะไรลงไป ทำไมถึงเอารถมา"
ความเสียใจแบบเดิมๆ
- ลองเกียร์สอง - อะไร เกียร์สองต้องดันไปทางไหน
แบบนั้นเกียร์พังหมด
คุณรู้วิธีขับรถตอนอายุสิบขวบได้ยังไง
ไม่รู้สิ ผมเห็นคนอื่นขับ เห็นเขาทำก็เลยตามมั้ง
เหยียบคันเร่ง แล้วเข้าเกียร์สาม
- เกียร์สามไปทางไหน ข้างหน้า - เกียร์สาม ดัน
- นี่เกียร์ห้าใช่ไหม - ใช่ ปล่อยมัน
วนไป
ลูกเข้าเกียร์สามแล้ว ลูกเข้าเกียร์หนึ่ง สอง และสามแล้ว
- โอ้โห หนูเก่งจัง - ใช่
สุดท้ายเราจะฝึกหยุดฉุกเฉิน
ค่ะ
ฉันว่ามันยากนะ แต่พ่อฉันใจเย็นมากตอนฉันขับ
ตรงไปเลย เร็วๆ เหยียบคันเร่งเลย เหยียบเลย
เหยียบอยู่ ให้ตายสิ
ไปเลย เหยียบคันเร่ง
หยุด!
ไม่ใช่
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่ใช่การหยุดฉุกเฉิน นั่นคือการหยุดช้าๆ
งั้นหนูควรเอาจมูกออกไหมตอนหยุด
ไม่ ลูกควร… พอพ่อบอกให้หยุด นั่น… ตอนนี้ลูกสอบไม่ผ่าน
- สอบตกทันที - โอเค
เพราะลูกเพิ่งขับรถชนเด็กหรือชนอะไรสักอย่าง
เพราะลูกไม่หยุดตอนที่พ่อบอกให้หยุด
- ไปเร็ว ขับต่อ - หนูเกลียดการขับรถ
หนูชอบอาหารนี่ มันอร่อยดี
ฉันเกลียดบรอกโคลี่
นี่ทำให้พี่แข็งแรงและตัวโตนะ ใช่ไหมพี่
ใช่
หวังว่าเขาคงไม่ตะคอกเธอนะ มันจะทำให้เธอเสียความมั่นใจ
- นั่นแหละสิ่งที่จะเกิดขึ้น - แน่นอนเลย
พอเธอเข้าเกียร์ไม่ได้ เขาก็จะเริ่มเสียงดัง
รู้อะไรไหม
เราคุยกัน พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย
แล้วเขาก็เริ่มพูดอะไรลึกซึ้ง แบบ "ฉันคือใคร" "ฉันคืออะไร"
และเขาก็เขียนบทกวี
เขียนว่าไงบ้าง
ก็แบบ "ฉันคือใคร ฉันคืออะไร ฉันคืออะไร และฉันคืออะไร" น่ากลัวมาก
เมื่อคุณมีคนที่ทำทุกอย่างในชีวิต
ฉลาดมาก ประสบความสำเร็จมาก
แล้วเขาก็อ่านบทกวีว่า "มันไม่สำคัญ มันไม่มีค่าอะไรเลย"
- ฉันกลัวแทบตาย - เป็นลางร้ายนะ ว่าไหม
- โรคซึมเศร้าเริ่มมา - ใช่
ฉันน้ำตาไหล ร้องไห้เลย
ฉันคิดว่า "ดูสิ เขากลับไปอยู่ในหลุมดำอีกแล้ว"
- แต่ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น - ฉันจะบอกให้ว่าฉันคิดยังไง
ฉันคิดว่าหลังการชกกับอูซิก
เขาใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะยอมรับมันได้
และเหมือนเขาก้าวข้ามมันไปแล้ว
สิ่งที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ คือเขารู้ว่าเขาเลิกชกมวยแล้ว
ลึกๆ ในใจ เขารู้ดีว่ามันจบแล้ว
ตอนนี้เขาไม่ใช่ราชายิปซีแล้ว ใช่ไหม เขาเป็นแค่ไทสัน ฟิวรี่อยู่ที่บ้าน
อยู่กับเมียกับลูก
เขาไม่ได้มีจิตใจที่ปกติ
พอเขาเริ่มนั่งอยู่เฉยๆ แล้วคิดว่า
"วันนี้ฉันจะทำอะไรดี วันนี้มีความหมายอะไร"
"จะอยู่ไปทำไม"
มันกลับไปเป็นเหมือนเมื่อสามสี่ปีก่อน
ไม่ เราไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ผมแก่เกินไปที่จะเดินบนเส้นทางนั้นกับเขาอีก
- ครั้งที่แล้วเขาเกือบทำเราตาย - ใช่
ไทสันน่าสงสาร เขาไม่มีความสุขใช่ไหม
เป็นเรื่องปกติที่เราคิดว่า "รู้อะไรไหม ฉันมีทุกอย่าง"
มองไปรอบๆ แล้วคิดว่า "ใช่" ตื่นทุกเช้าด้วยรอยยิ้ม
- ใช่ - เขาไม่เป็นแบบนั้น
- ไม่ - เขาน่าเป็นห่วงนะ ว่าไหม
ผมไม่รู้อะไรแล้ว
นั่นแหละ ไม่มีคำตอบ แค่คอยดูเขาไว้ ใช่ไหม
เธออาจจะทุกข์ใจหนักกว่าผม
เพราะเธออยู่กับเขา
แต่ฟังนะ มันแสดงให้เห็นว่า บางครั้งเขาก็ป่วยมากแค่ไหน
ผมคุยกับเขาทุกวัน ผมเห็นเลยว่าเขาไม่สบาย
ในความคิดผม ตอนนี้เขาอาจแย่กว่าเดิมอีก
เราบ้ากันทุกคนแหละ
พ่อผมเคยพูดไว้
คนในตระกูลของคุณไม่เต็มเต็งกันสักคน
ขับรถเป็นไงบ้าง
สุดยอด
- ขับได้ไหม - ไม่ได้
- โอเค - มัน… อย่างน้อยมันก็น่าสนใจมาก
- เธอขับได้ไหม - เธอขับได้และเรียนรู้ไปบ้างแล้ว
โอ้ หนาวจัง
ทำไมเราไม่เอารถม้าออกมา
เอาขึ้นท้ายรถพ่วงแล้วลากมันไป
แล้วเราจะไปซ้อมชกเป้ากันข้างๆ รถม้ายิปซี
- ฟังดูเป็นไง - ดีมาก
- เข้าใจที่ผมพูดไหม - เข้าใจ เยี่ยมเลย ไปกันเถอะ
ไปทำกันตอนนี้เลย ก่อนที่แกจะเปลี่ยนใจ
เรามีเวลาสามนาทีก่อนที่แกจะเปลี่ยนใจ ไทสัน
ผมอยากทำมันจริงๆ เหรอเนี่ย
เห็นไหมล่ะ
ผมพูดเล่นน่ะ พ่อ
เพอร์เฟกต์… โว้ว พอแล้ว
พ่อ ตรวจดูให้แน่ใจด้วยนะว่าสายรัดแน่นพอ
- แน่ใจแค่ไหน - ฟังนะ
นี่คือรถม้าดั้งเดิมของบิล ไรท์ จากยุค 19 อะไรสักอย่าง
แต่มรดกของผมไม่ใช่การอยู่ในทุ่งที่ไหนสักแห่ง
ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก ไม่มีฝักบัว ไม่มีห้องน้ำ ไม่มีอะไรเลย
ไม่มีทาง
มรดกของผมคือการตื่นขึ้นมาในตอนเช้า บนเตียงใหญ่มหึมา
ที่ผมฝันถึงตอนเด็กๆ เพื่อที่ผมจะได้ให้ครอบครัวผมนอนอยู่ด้วยกันได้
นั่นคือความฝันของผม ผมทำตามความฝันนั้น
พ่อครับ ได้เวลาออกเดินทางแล้ว พร้อมไหม
เรากำลังเล่นเป็นยิปซีในปี 2025 กันอีกครั้ง
เยี่ยมเลย!
แต่อย่าเข้าใจผิดนะ การทำตามประเพณีก็เป็นเรื่องดี
มันมีความพิเศษบางอย่าง
นั่นคือโรลส์รอยซ์ในยุคนั้น มันคือที่สุดของที่สุด
ตอนที่พวกยิปซีแก่ๆ ตาย
พวกเขาจะเอาสิ่งของทั้งหมดของพวกเขาใส่ไว้ แล้วจุดไฟเผา
เดี๋ยวนี้พวกเขาไม่ทำแบบนั้นแล้ว มันเลยเหลืออยู่ไม่กี่คัน
ไทสันต้องทำอะไรบางอย่าง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไร้สาระและไร้จุดหมาย มันคือสิ่งที่ทำให้สมองเขาไม่ว่าง
ในขณะเดียวกัน ฉันก็นั่งคิดว่า เราจะไปอยู่ที่ไหนกัน
ไอ้ที่อยู่ข้างหลังนั่นทำให้ผมประสาทเสีย ผมคิดว่า "โห มันใหญ่จัง"
เกือบร่วงไปแล้วไหมล่ะ
แกบ้าไปแล้ว มันเพอร์เฟกต์มาก ร่วงไม่ได้หรอก ผูกรัดไว้แน่นดีแล้ว
เข็นให้เร็วๆ หน่อย ลุย!
- ตรงๆ สิพ่อ เข็นตรงๆ - ดึง
ตรงๆ
ยิปซีบ้าพวกนี้มาอีกแล้ว
พวกเขามาทำลายทัศนียภาพชนบท
- เด็กๆ - ครับ
ยกเก้าอี้ออกมาที
นี่แหละ นี่คือการใช้ชีวิตในฝัน
ดูสิ มีคนอึแล้วทิ้งกระดาษไว้บนพื้น
- อาจจะเป็นหมา - หมาเอากระดาษชำระเช็ดตูดตัวเองได้เหรอ
- ไม่ได้ พ่อพูดถูก - นั่นไง ไม่ใช่หมา ใช่ไหม
พรินซ์ ไปซ้อมชกเป้าบนพื้นหญ้าตรงนั้น
จอห์นบอย ฉันชกมวยเก่งมากเลยนะ
สวยงามมาก
มาเลย ฉันไม่ชกนายแรงหรอก
โทรศัพท์จะหล่นออกจากกระเป๋าแล้ว
ตอนพ่อคุยกับปารีสก่อนหน้านี้
เธอดู… ไม่รู้สิ กังวลเรื่องแกนะ
ที่แกเป็นแบบนี้
ไม่ได้มีปัญหาอะไรใช่ไหม
เครียดเรื่องย้ายบ้านอะไรพวกนั้นน่ะ
แต่ถ้าอยู่ในสถานการณ์บางอย่างแล้วไม่พอใจ ก็ออกไปจากมัน
นั่นแหละ สถานการณ์ที่ผมอยู่
ผมต้องออกไปจากมันเพราะผมไม่มีความสุข
ไทสัน มองครอบครัว มองเมียแก แล้วบอกว่า "พวกเขาทุกข์ใจพอแล้ว"
"ฉันจะไม่ทำให้พวกเขาต้องทุกข์ใจอีก"
ผู้หญิงสมัยนี้นะ
พวกเธอแบกรับอะไรๆ ไว้เยอะมาก ที่เรามองไม่เห็น
ตลอดหลายปีมานี้ที่เธอดูสิ่งที่เธอดู
และทนทุกข์กับสิ่งที่เธอทนทุกข์ แกจะรู้ได้ยังไงว่าเธอโอเค
คิดถึงเธอด้วย
- นั่นคือสิ่งที่แกต้องทำ - เธอเป็นคนที่มีความคิดความอ่านปกติ
ไม่มีใครที่ทำมาจากหิน ไทสัน แกก็รู้ว่าความกดดันทำให้เกิดอะไรได้บ้าง
ความกังวลทำให้เกิด… ความกังวลเป็นฆาตกรที่ร้ายกว่ามะเร็งอีก
ช่วงนี้ผมต้องตัดสินใจเรื่องใหญ่ๆ หลายเรื่อง
และมันเกี่ยวกับอนาคตของเราทุกคน เข้าใจไหม เพราะงั้น…
พ่อจะแนะนำอะไรให้นะ
ถ้าอะไรทำให้แกเครียดมากๆ ก็อย่าทำมัน
ครับ
จะมีวันที่แกคิดว่า "ฉันจะทำสิ่งนี้ ฉันจะทำสิ่งนั้น"
แต่พอเริ่มคิดได้ แกก็จะรู้ว่าพอก็คือพอ
(วันต่อมา)
(ไทสัน ฟิวรี่ ราชายิปซี)
- หวัดดี ที่รัก - หวัดดี เมาส์ซี่
ดูอะไรอยู่เหรอ
อันดับนักมวยล่าสุด ผมแขวนนวมมาแปดเดือนแล้ว
แต่ยังอยู่อันดับหนึ่ง
- ก็ไม่แย่เท่าไหร่ - ดีนะ ว่าไหม
แล้วจะทำยังไงกับบ้านหลังนี้ ไทสัน
ผมมาคิดดูแล้ว
เราจะไม่ย้าย
เราจะไม่ย้ายไปไหน
ผมทำงานหนักเกินกว่าจะยอมให้คนอื่น มาบังคับให้ผมออกไปจากบ้านตัวเอง
- ไบโพลาร์ของคุณกำเริบอีกแล้ว - เปล่า
สองวันก่อน คุณบอกฉันว่าเราจะย้ายบ้าน ตอนนี้เราจะอยู่ต่อ
คนเราเปลี่ยนใจกันได้ ทุกคนทำได้
ใช่ แต่กับคุณ ฉันรู้สึกว่า
ถ้าคุณรู้สึกไม่มั่นคงในชีวิต
และรู้สึกแย่นิดหน่อย ไม่ใช่ซึมเศร้านะ แค่รู้สึกแย่นิดหน่อย
ฉันรู้สึกว่านั่นคือตอนที่คุณวู่วามมาก
- แน่นอน เพราะว่า… หนึ่ง ผมไม่มีงานทำ - มันครอบงำจิตใจคุณ
สอง ผมไม่มีอะไรทำในระหว่างวัน
และสาม ถ้าผมนั่งอยู่เฉยๆ ทั้งวัน มันก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ใช่ไหม
เพราะงั้นก็ต้องทำอะไรแบบปุบปับ ต้องกระตือรือร้นกันบ้าง
จะให้นั่งดื่มชาทั้งวันหรือไง
นี่แหละไทสัน
ไทสันพูดแต่เรื่องย้ายบ้าน
"เราจะไป เราจะย้ายแน่ๆ เราต้องการความเป็นส่วนตัว เราต้องการพื้นที่"
แล้วก็ดูสิ ไทสันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
มันก็เป็นอย่างนี้แหละ
เขาทำให้ฉันนอนไม่หลับหลายคืน เพราะต้องคิดถึงทุกอย่างที่ฉันต้องทำ
แต่ให้ตายสิ อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องทำมันจริงๆ
ฉันดีใจนะ ฉันไม่อยากย้ายไปไหน
ฉันพอใจที่เราอยู่ที่นี่
ดีนะที่รู้สึกพอใจในสิ่งที่มี ว่าไหม
ฉันพอใจ
ฉันว่าคุณไม่เคยพอใจกับทุกอย่างที่คุณทำเลย
- ผมคงไม่พอใจไม่ว่าย้ายไปอยู่ที่ไหน - ไม่
- นั่นคือความเป็นนักเดินทางในตัวผม - ฉันดีใจที่เราไม่ย้าย
เพราะฉันไม่อยากแบกรับความเครียดทั้งหมดนั่น
ผมก็เหมือนกัน
ฉันว่าเด็กๆ ก็ไม่อยากย้าย
เรามีความสุขในบ้านหลังนี้
เราจะไม่ย้ายไปไหน
ดีนะที่ฉันเป็นคนยืดหยุ่น ว่าไหม
(ตอนต่อไป)
ผมกำลังคิดจะซื้อเกาะในสกอตแลนด์
เผื่อเกิดซอมบี้ระบาด
ฉันว่าไทสันจะไม่มีวันพบความสงบสุข
ผมรู้สึกสับสนไปหมด
เดี๋ยวก็มีความสุข เดี๋ยวก็เศร้า
นั่นเป็นพฤติกรรม ของคนป่วยทางจิตหรือเปล่า ผมไม่รู้
ผมแยกไม่ออกแล้ว
ผมรู้ว่าผมมีอาการบาดเจ็บ
ผมไม่รู้ว่าผมทำลายตัวเองไปมากแค่ไหน
ผมว่าคุณต้องผ่าตัดจริงๆ
ถ้าไม่ผ่าตัด คุณอาจจะชกไม่ได้อีกเลย
การซ้อมมวยคือยาของผม ถ้าไม่ได้ซ้อมมวย ผมคงอยากฆ่าตัวตายแน่
นั่นคือเรื่องจริง
ผมอยากชกอีกไหม
อยากถูกหามออกจากเวทีบนเปลหาม แล้วอาจตายได้ไหม
ถ้าคุณจะเอาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์อันตราย
เพื่อได้สนุกบนสังเวียนอีกครั้ง ก็อย่าทำมันเลย
คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง รั้ง ก็อย่าทำมันเลย