WEBVTT

00:09.280 --> 00:11.120
- พ่อ
- เออ ว่ามา

00:11.200 --> 00:14.080
จะพูดอะไรนะ ผมกับปารีสจะแต่งงานกันใหม่

00:14.160 --> 00:17.520
ไทสัน นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรอีกล่ะ

00:17.600 --> 00:20.920
เราจะแต่งงานกันใหม่เป็นครั้งที่สาม
ที่ทางใต้ของฝรั่งเศส

00:21.000 --> 00:22.480
แต่งไปทำไมวะ

00:22.560 --> 00:24.360
แค่ย้ำความรักที่เรามีให้กันน่ะ

00:24.440 --> 00:26.240
- ไม่เคยได้ยินอะไรไร้สาระแบบนี้เลย
- พ่อ

00:26.320 --> 00:28.120
พ่อผมเป็นมนุษย์ยุคหิน

00:28.200 --> 00:31.680
เขาไม่มีความโรแมนติกอยู่ในตัวเลย

00:31.760 --> 00:34.680
"ดอกไม้เหรอ ใครกันจะอยากให้ดอกไม้ผู้หญิง"

00:35.360 --> 00:37.200
แกจะแต่งงานอีกกี่ครั้ง เจ้างั่ง

00:37.280 --> 00:39.160
นี่เป็นความโชคดีครั้งที่สามของผม

00:39.240 --> 00:42.040
คนเราแต่งงานได้ครั้งเดียว
แล้วก็หย่าได้ครั้งเดียว ใช่ไหม

00:42.120 --> 00:44.800
แต่แต่งกับผู้หญิงคนเดิมสามครั้ง ไม่รู้สิ

00:44.880 --> 00:48.440
ผมอยากเชิญพ่อมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว
ในงานแต่งงาน พ่อจะเป็นไหม

00:49.040 --> 00:52.240
โอ้ ไทสัน พ่อไม่อยากเป็น พูดตามตรง

00:54.080 --> 00:56.800
ผมเติบโตในบ้านที่ไม่มีเรื่องโรแมนติก

00:56.880 --> 00:59.040
พ่อแม่ไม่ได้รักกันหวานแหวว

00:59.120 --> 01:00.840
ไม่แสดงความรู้สึกอะไรทั้งนั้น

01:00.920 --> 01:02.640
ไม่บอกรักกัน

01:02.720 --> 01:06.600
ไม่อยากจะเชื่อ
แกจะเสียเงินและเวลาไปเปล่าๆ

01:06.680 --> 01:08.520
บินแค่ชั่วโมงครึ่งเอง

01:08.600 --> 01:11.520
ไม่ ต่อให้แค่สิบนาทีพ่อก็ไม่บินไป

01:11.600 --> 01:16.400
ตอนแต่งงาน ผมอยากให้ผมกับปารีส
ทำอะไรด้วยกันในฐานะคู่รัก

01:17.840 --> 01:21.200
เพราะผมไม่เคยมีแบบนั้นตอนเติบโตมา
ไม่มีความรักแบบเปิดเผย

01:22.240 --> 01:23.160
ไม่มีเลย

01:25.560 --> 01:27.000
นั่นไง ปฏิเสธ

01:28.040 --> 01:28.920
น่าเสียดาย

01:32.440 --> 01:37.200
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

01:40.440 --> 01:41.280
(มอร์คัมบ์)

01:41.760 --> 01:43.320
(เดอะชิปซี่คิง
น็อกเอาต์ฟิชแอนด์ชิปส์)

01:44.560 --> 01:46.760
(สามวันก่อนงานแต่งงาน)

01:47.640 --> 01:48.920
ปารีส!

01:49.440 --> 01:51.080
ไปเอาน้ำอัดลมเย็นๆ มาให้น่ะ

01:52.600 --> 01:54.920
ขอบคุณนะ เย็นเจี๊ยบ อย่างที่ผมต้องการเลย

01:55.000 --> 01:56.920
จัดการเรื่องโบสถ์หรือยัง

01:57.000 --> 01:58.800
ครับ จัดการเรื่องโบสถ์แล้ว

01:58.880 --> 01:59.720
เรียบร้อย

02:00.240 --> 02:03.560
ฉันคิดว่ามันสำคัญสำหรับฉันกับไทสัน
หลังจาก 20 ปี

02:03.640 --> 02:06.320
ที่จะพิสูจน์ว่าเรายังรักกัน
ด้วยการกล่าวคำปฏิญาณรักกันอีกครั้ง

02:06.400 --> 02:10.520
แม้จะผ่านอะไรมามากมาย
เราก็ยังมีความโรแมนติกในความสัมพันธ์

02:10.600 --> 02:11.800
ฉันว่าคุณต้องการมัน

02:11.880 --> 02:14.440
ฉันว่ามันสวยงามนะ
ฉันคงเป็นพวกคนเลี่ยนๆ เชยๆ

02:14.520 --> 02:17.440
เวเนซุเอลาอารมณ์ไม่ดี
เพราะคิดว่าจะได้ไปกับโนอาห์

02:17.960 --> 02:20.080
เราไปขัดจังหวะเดตวันอาทิตย์ของพวกเขา

02:20.160 --> 02:24.520
ผมมั่นใจว่าเธอจะหาเดตอื่น
และมีช่วงเวลาที่ดีๆ ในตอนใต้ของฝรั่งเศส

02:24.600 --> 02:26.800
มากกว่าการไปเที่ยวกับแฟนในวันหยุด

02:26.880 --> 02:30.240
ไม่เอาน่า เธอคงคิดว่า
เธอควรเป็นคนที่ได้แต่งงาน ไม่ใช่เรา

02:30.320 --> 02:31.960
คุณคิดยังไงเรื่องเธอกับโนอาห์

02:32.560 --> 02:36.640
ไม่รู้สิ ผมควรคิดยังไงล่ะ เธอดูมีความสุขนะ

02:37.240 --> 02:39.920
คุณชอบอะไรในตัวของกันและกันคะ

02:40.000 --> 02:42.080
หลายอย่างเลยครับ เธอตลก สูง

02:42.160 --> 02:43.080
(เวเนซุเอลา อายุ 15 ปี)

02:43.160 --> 02:44.160
เธอ… ตาสวย

02:44.240 --> 02:46.960
เธอไม่เหมือนคนอื่น

02:47.040 --> 02:48.560
แบบว่าเธอเป็น…

02:49.080 --> 02:51.160
โรคจิต แต่เป็นโรคจิตในแบบที่ดี

02:53.680 --> 02:55.400
โนอาห์เป็น…

02:57.720 --> 02:59.680
อะไรก็ได้ที่ผุดขึ้นมาในหัว

03:00.520 --> 03:02.320
แต่ฉันไม่อยากพูดว่า "นิสัยดี"

03:03.040 --> 03:04.680
ค่ะ โอเค…

03:06.240 --> 03:07.360
เขานิสัยดี

03:07.440 --> 03:08.720
"เขานิสัยดี"

03:10.400 --> 03:13.160
ดูเหมือนพวกเขาจะจริงจังกันมากขึ้นนะ

03:13.240 --> 03:18.560
ใช้ลูกบอลยิปซีของคุณ
เม็กผู้หยั่งรู้ บอกผมทีว่าคุณเห็นอะไร

03:18.640 --> 03:23.560
สัญชาตญาณยิปซีของฉันบอกว่าเขาไม่ไปไหนหรอก

03:24.160 --> 03:25.840
- ก็ดีสำหรับพวกเขาเนอะ
- อาจจะไม่

03:25.920 --> 03:27.320
ปล่อยให้พวกเขาไปต่อ

03:27.400 --> 03:29.440
คิดถึงกันไหมเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

03:29.520 --> 03:31.240
ครับ คิดถึงมากเลย

03:31.320 --> 03:34.280
เมื่อก่อนเธอบอกว่าไม่คิดถึงผม
แต่ตอนนี้มันต่างจากเดิมนิดนึง ใช่ไหม

03:35.920 --> 03:37.360
ฟังนะ เธอเพิ่งอายุ 15 เอง

03:37.960 --> 03:40.080
- ตอนเราอายุเท่านั้น เราก็จริงจังใช่ไหม
- ใช่

03:40.160 --> 03:42.800
ดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา เราจบลงด้วยการแต่งงาน

03:42.880 --> 03:45.000
และจะฆ่ากันตายไปอีก 20 ปี

03:45.840 --> 03:47.400
พวกเขาเป็นคู่รักที่หวานชื่นกันดี

03:48.400 --> 03:50.880
ผมกับปารีสผ่านทุกอย่างมาด้วยกัน

03:50.960 --> 03:53.560
ปัญหาความสัมพันธ์อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นได้
เราผ่านมันมาแล้ว

03:54.480 --> 03:56.320
เราเลิกกันหลายครั้ง

03:56.400 --> 03:57.800
เราทะเลาะกันบ่อยมาก

03:57.880 --> 04:01.560
แล้วเธอก็ไปอยู่บ้านแม่อาทิตย์สองอาทิตย์
หรือไม่ก็เดือนนึงหรือประมาณนั้น

04:01.640 --> 04:04.720
แต่เมื่อพระเจ้าให้ชายหญิงมาอยู่ร่วมกัน

04:04.800 --> 04:06.440
ก็ไม่มีอะไรแยกพวกเขาจากกันได้

04:08.880 --> 04:11.880
ถ้าผมบอกปารีสว่าผมเพิ่งฆ่าคนมา

04:11.960 --> 04:13.840
เธอจะพูดว่า "เราจะฝังศพพวกเขาที่ไหน"

04:13.920 --> 04:16.320
เข้าใจที่ผมพูดไหม นั่นแหละนิสัยเธอ

04:16.960 --> 04:18.000
ปัง!

04:18.080 --> 04:19.120
(อโดนิส อายุ 6 ขวบ)

04:19.200 --> 04:20.240
ออกไป!

04:21.160 --> 04:22.040
ปัง!

04:22.120 --> 04:24.240
ขึ้นไปข้างบนกันเถอะ ไปเก็บของกัน

04:24.320 --> 04:25.560
เร็วเข้า ไปกันเถอะ

04:29.400 --> 04:31.360
(นีซ ฝรั่งเศส)

04:33.480 --> 04:35.280
(สองวันก่อนงานแต่งงาน)

04:35.800 --> 04:37.200
ลงจอดแล้ว

04:37.280 --> 04:38.600
ไป

04:38.680 --> 04:41.080
- อย่าผลักสิ เดี๋ยวผมก็ตกบันไดตายหรอก
- ก้าวลงไปสิ

04:42.120 --> 04:43.600
ผมกลับมาแล้ว

04:43.680 --> 04:46.480
ผมกลับมาที่ฝรั่งเศสตอนใต้แล้ว มาเลย!

04:50.440 --> 04:52.480
- ไปกันเถอะ
- เย่!

04:54.360 --> 04:56.480
ตอนใต้ของฝรั่งเศส
เป็นที่ที่พิเศษสำหรับผมกับปารีส

04:56.560 --> 04:58.480
เรามาที่นี่ตอนเราแต่งงานกันครั้งแรก

04:59.240 --> 05:01.200
- เราลงสระได้ไหม
- ยังไม่ได้

05:01.280 --> 05:03.120
- อย่าเพิ่งถอดเสื้อผ้า
- ผมจะลงน้ำ

05:03.200 --> 05:06.440
ผมอยากลงน้ำ ลงได้ไหม นะๆ ได้โปรด

05:06.520 --> 05:10.120
ผมจำได้ว่าตอนเดินเล่นอยู่ริมน้ำและมองดูเรือ

05:10.200 --> 05:13.120
มองดูคฤหาสน์หลังใหญ่ๆ และรถหรู

05:13.200 --> 05:15.320
"ให้ตายสิ นี่มันไม่น่าเชื่อเลย"

05:16.360 --> 05:18.920
โอ้ นี่มันดีมากเลย สุดยอดจริงๆ

05:19.000 --> 05:19.920
และผมก็ชอบมาก

05:20.000 --> 05:22.960
ผมบอกปารีสว่า
"ดูสิ ตื่นขึ้นมาในสวรรค์ทุกวันเลย"

05:23.040 --> 05:24.840
ตั้งแต่นั้นเราก็ไปๆ มาๆ ตลอด

05:25.640 --> 05:28.440
วิลล่าที่ฝรั่งเศสมีสระว่ายน้ำ

05:28.960 --> 05:31.680
มีห่วงยางด้วย

05:31.760 --> 05:34.280
ใช่ค่ะ ห่วงยาง

05:35.040 --> 05:36.080
ไป!

05:36.800 --> 05:37.880
โอ้ เขาลงน้ำแล้ว

05:37.960 --> 05:40.240
ระวังนะ ริโก

05:40.320 --> 05:41.880
ไม่นะ ไม่

05:41.960 --> 05:43.000
พ่อ

05:43.080 --> 05:45.000
ลูกอาจตกลงไปในสระได้ จำไว้

05:46.480 --> 05:49.160
ทุกคน อย่ากระโดดลงสระจากตรงนั้นนะ

05:49.240 --> 05:51.040
- โดดเลย!
- พอแล้ว

05:53.720 --> 05:55.960
(อาธีน่า อายุสามขวบ)

05:57.240 --> 05:59.080
ขอผ้าเช็ดตัวหน่อยได้ไหม ไทส์

05:59.160 --> 06:00.440
ผมยุ่งอยู่

06:00.520 --> 06:03.440
เอาผ้าเช็ดตัวมาให้หน่อย
เพราะฉันทิ้งพวกเขาไม่ได้

06:04.200 --> 06:07.280
เวเนซุเอลา เราต้องการไวไฟที่นี่
รหัสผ่านอะไรเหรอ

06:07.920 --> 06:09.200
เอกซ์

06:09.800 --> 06:10.800
ตัวพิมพ์เล็กเหรอ

06:10.880 --> 06:12.880
- ตัวพิมพ์เล็กหมด
- เอกซ์

06:12.960 --> 06:14.520
เอส เอส เอส

06:14.600 --> 06:16.560
เดี๋ยวนะ เอกซ์

06:17.600 --> 06:18.760
เอกซเรย์

06:22.560 --> 06:23.880
รหัสอะไรนะ

06:23.960 --> 06:26.640
เอส เอส เอส

06:26.720 --> 06:27.720
โอเค

06:28.520 --> 06:30.280
แอล ลายเออร์

06:31.320 --> 06:33.320
- ดับเบิลยู…
- หยุดพูดได้แล้ว

06:34.040 --> 06:36.360
- มือหนูสั่นไปหมดแล้ว
- แอล

06:37.440 --> 06:38.560
เอ็ม…

06:38.640 --> 06:39.960
- มาเธอร์
- มาเธอร์

06:40.040 --> 06:41.040
ซาวันนาห์

06:41.560 --> 06:42.680
เซียร์รา

06:42.760 --> 06:44.000
เวเนซุเอลา

06:44.080 --> 06:45.240
เวิร์ม

06:45.320 --> 06:46.640
วิสกี้

06:46.720 --> 06:47.560
จอห์น

06:48.880 --> 06:51.480
โอ้ ได้แล้ว! สุดยอด!

06:52.400 --> 06:54.480
เยี่ยม เรามีเน็ตฟลิกซ์ดูแล้ว

06:57.800 --> 06:58.720
เยี่ยม!

06:58.800 --> 07:00.440
- แม่!
- ไทสัน!

07:01.040 --> 07:03.400
พอเด็กๆ เริ่มเบื่อสระว่ายน้ำ

07:03.480 --> 07:05.760
พวกเขาก็จะอยากมากินขนมและดูการ์ตูน

07:05.840 --> 07:09.000
และถ้าพวกเขาดูไม่ได้ ที่นี่จะต้องวุ่นวายแน่

07:09.080 --> 07:12.440
ผมรู้ในฐานะพ่อที่มีลูกเป็นโขยง

07:12.520 --> 07:16.040
ผมรู้ดีว่าต้องทำยังไงให้มันเงียบสงบ

07:16.840 --> 07:19.960
- นี่คุณ ผ้าเช็ดตัวล่ะ
- ผมโป๊อยู่

07:20.040 --> 07:23.000
- อย่า เดี๋ยวเขาตกน้ำ
- เขาแก้ผ้าอยู่

07:23.080 --> 07:24.920
- อุ้มเขาไปเลย พ่อ
- ก้นเปลือย

07:25.000 --> 07:27.400
พระเจ้า ลูกน่ารักมากเลย

07:27.480 --> 07:29.400
- พ่อ ขอผ้าเช็ดตัวหน่อย
- อยากทำอะไร

07:29.480 --> 07:31.400
- อยากไป
- อยากทำอะไร

07:31.480 --> 07:33.280
- อยากไป
- อยากไปว่ายน้ำเหรอ

07:33.360 --> 07:34.840
- ใช่
- พูดว่า "ว่ายน้ำ"

07:34.920 --> 07:36.400
- ว่ายน้ำ
- ว่ายน้ำ

07:36.480 --> 07:37.760
เอาผ้าเช็ดตัวมาให้หน่อย

07:37.840 --> 07:39.920
ที ช่วยเอากระเป๋ามาให้หน่อย

07:40.440 --> 07:44.120
พ่อหมีแก่ต้องยกของหนักๆ ทั้งหมดเลย

07:49.480 --> 07:51.080
ผ้าเช็ดตัวของผมอยู่ไหน

07:55.240 --> 07:56.240
ตอนผมมาที่นี่ครั้งล่าสุด

07:56.320 --> 07:59.360
ผมขอปารีสแต่งงานที่คานส์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่

07:59.440 --> 08:01.400
มันสุดยอดมากจริงๆ

08:01.480 --> 08:04.960
และตอนนี้เราจะได้แต่งงานกันที่นี่ในนีซ
ผมตั้งตารอเลย

08:05.480 --> 08:07.400
นี่มันงานหนักจริงๆ

08:07.480 --> 08:10.040
เหงื่อแตกพลั่ก อย่างกับซ้อมมวยเลย

08:10.640 --> 08:13.640
- เด็กๆ ขึ้นมาข้างบน
- แม่!

08:14.240 --> 08:16.240
โอเค ผมอาบน้ำได้แล้วใช่ไหม

08:16.320 --> 08:17.280
เยี่ยม!

08:17.800 --> 08:19.920
- เสร็จแล้ว
- ข้างบนนี้เล็กมาก

08:20.960 --> 08:22.400
ห้องอาบน้ำเล็กมาก

08:23.240 --> 08:25.200
ห้องอาบน้ำนั่นของริโก

08:26.120 --> 08:28.040
- ไปหาแม่ เร็ว
- แม่!

08:28.120 --> 08:32.120
- โอ้ เขาหัวกระแทก
- โอ๊ย!

08:32.200 --> 08:34.880
โอ๊ย หัวกระแทกเจ็บสุดๆ เลย

08:34.960 --> 08:36.080
มันไม่แตก

08:39.520 --> 08:43.000
- โอ้โฮ
- ลอร์ดฟอนต์เลอรอยอาบน้ำแล้ว

08:45.240 --> 08:51.280
เอาละ พรุ่งนี้ฉันกับสาวๆ
จะไปที่บีชคลับกันช่วงบ่าย

08:51.360 --> 08:52.200
ครับ

08:52.280 --> 08:54.600
ส่วนคุณกับพวกหนุ่มๆ ก็ไปทำเรื่องของพวกคุณกัน

08:55.120 --> 08:58.640
สำหรับปาร์ตี้สละโสดของผม
ในเมื่อพวกเขาไม่เคยตกปลามาก่อน

08:59.160 --> 09:01.200
ผมเลยคิดว่าจะพาพวกเขาไปตกปลา

09:01.280 --> 09:02.640
ผมจะอยู่ที่นี่

09:03.520 --> 09:05.120
ผมกับจอห์นบอยจะว่ายน้ำ

09:05.640 --> 09:08.800
ลูก จอห์นบอย และพวกเด็กๆ จะไปกับพ่อ

09:08.880 --> 09:10.000
เราจะไปกินมื้อค่ำอร่อยๆ…

09:10.080 --> 09:12.280
ผม จอห์นบอย และพวกเด็กๆ จะไม่ไปไหน

09:12.360 --> 09:14.760
มื้อเที่ยงอร่อยๆ แล้วเราก็จะไปตกปลา

09:14.840 --> 09:16.120
ใช้เวลาคุณภาพด้วยกัน

09:16.200 --> 09:18.000
อะไรทำให้พ่อคิดว่าตกปลาจะสนุก

09:18.080 --> 09:20.760
- วาเลนเซีย
- วาเลนเซีย

09:20.840 --> 09:22.640
ลูกจะโปรยดอกไม้ในงานแต่งของแม่ไหม

09:22.720 --> 09:25.600
แม่คะ หนูอยากเป็นเด็กโปรยดอกไม้
ให้หนูเป็นเถอะนะคะ

09:25.680 --> 09:27.000
ดึงกางเกงลงหน่อย สาวน้อย

09:27.080 --> 09:28.800
- นะคะ
- จ้ะ ลูกเป็นเด็กโปรยดอกได้

09:28.880 --> 09:31.320
ฉันรู้ว่าบางคนคิดว่า "พวกเขาบ้า"

09:31.400 --> 09:34.440
แบบว่า "พวกเขาแต่งงานกันสามครั้ง
พวกเขาทำอะไรกันอยู่"

09:34.520 --> 09:36.880
แต่ครั้งนี้มันจะต่างออกไปนิดหน่อย

09:36.960 --> 09:39.040
เพราะจะมีแค่ฉัน ไทสัน และลูกๆ

09:39.120 --> 09:41.280
และมันคงจะดีถ้าลูกๆ ได้มีส่วนร่วม

09:41.360 --> 09:44.840
ฉันไม่อยากให้มันเป็น
งานแต่งใหญ่โตบ้าคลั่งแบบยิปซี

09:44.920 --> 09:47.520
ฉันอยากให้มันเป็นพิธีที่เรียบง่ายและเป็นส่วนตัว

09:47.600 --> 09:48.800
ระหว่างฉันกับเขา

09:48.880 --> 09:51.160
ผมจะให้พรินซ์เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว

09:51.240 --> 09:54.040
พ่ออยากให้ลูกกล่าวอวยพรในงานแต่ง
ถ้าลูกทำได้นะ

09:54.120 --> 09:57.000
- ผมจะกล่าวอวยพรในงานแต่ง
- ลูกพ่อ

09:58.320 --> 09:59.840
พ่อคาดหวังให้ผมกล่าวอวยพร

09:59.920 --> 10:02.320
ผมจะบอกให้เลยนะ สปอยล์นิดหน่อย

10:02.400 --> 10:03.640
ผมจะไม่ทำมันหรอก

10:04.400 --> 10:08.280
"ผมรักไทสันกับปารีส และพวกเขาก็รักกัน"

10:23.960 --> 10:25.640
เร็วเข้า ตื่นได้แล้ว

10:27.960 --> 10:31.680
เราได้สนุกกัน!

10:38.000 --> 10:39.280
เร็วเข้า คุณแม่!

10:39.800 --> 10:43.520
พรินซ์ ไปเซตผมได้แล้ว คนอื่นๆ พร้อมหมดแล้ว

10:45.920 --> 10:47.880
ออกมาได้แล้ว หนุ่มๆ สาวๆ

10:47.960 --> 10:52.000
ผมต้องไปวิ่งตอนเช้า แต่ที่บ้านมีเรื่องยุ่งๆ เยอะ

10:52.080 --> 10:53.840
ผมฝึกซ้อมอะไรไม่ได้สักอย่างเลย

10:54.360 --> 10:55.600
ไปกันเถอะ

10:55.680 --> 10:57.480
เวลาฝึกซ้อมของผมไม่ใช่เวลาอยู่กับครอบครัว

10:57.560 --> 10:59.640
มันเป็นพื้นที่ส่วนตัวของผมคนเดียว

10:59.720 --> 11:01.920
ทั้งเช้าผมอยากจะไปฝึกซ้อม

11:02.000 --> 11:03.880
ปารีสก็แบบ "ไปด้วยกันเถอะ"

11:03.960 --> 11:05.640
"ไปเดินกันเถอะ บลาๆๆ"

11:05.720 --> 11:07.400
แล้วเราก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลย

11:07.480 --> 11:09.440
ไทส์ เราเดินไปทางชายหาดกันดีไหม

11:09.520 --> 11:11.600
สำหรับผม นี่ไม่ใช่การเดินเล่น

11:11.680 --> 11:14.040
นี่เป็นการเดินแทนวิ่งเพราะขาผมพังยับเยิน

11:14.120 --> 11:15.240
แต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว…

11:15.320 --> 11:18.600
ผมแค่อยากเดินสี่หรือห้าไมล์คนเดียว

11:18.680 --> 11:21.120
ผมจะไปตั้งแต่เช้าตรู่ คุณบอกให้ผมรอคุณ

11:21.200 --> 11:24.240
- ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว
- คุณยืนกรานว่าคุณกับลูกต้องไป

11:24.320 --> 11:26.400
วันหยุดของผมกำลังจะพัง…

11:26.480 --> 11:29.800
สิ่งที่คุณอยากทำคือทิ้งฉันไว้
แล้วไปเที่ยวชมวิวคนเดียว

11:29.880 --> 11:32.440
ผมไม่ได้อยากไปเที่ยวไหน
ผมอยากออกไปฝึกซ้อม

11:32.520 --> 11:33.440
ไม่เป็นไร

11:33.520 --> 11:36.080
สำหรับผม การฝึกซ้อม
ต้องมาก่อนเรื่องไร้สาระอะไรทั้งนั้น

11:36.160 --> 11:37.240
ไม่เป็นไร

11:37.320 --> 11:39.720
คุณไม่รู้ แต่คุณต้องเข้าใจ

11:39.800 --> 11:41.680
คุณตะคอกใส่ฉันเหมือนนี่เป็นความผิดฉัน

11:41.760 --> 11:44.960
แต่มันเป็นความผิดคุณที่เช้าวันนี้คุณให้ผมอยู่ที่นี่

11:45.040 --> 11:49.200
ผมจะทำอะไรไม่ดีถ้าไม่ได้ฝึกซ้อม
โดยเฉพาะในวันหยุด

11:49.280 --> 11:53.040
อาจเพราะมันเป็นเวลาส่วนตัว
อาจเพราะมันเป็นการปลดปล่อยเล็กๆ น้อยๆ

11:53.120 --> 11:55.240
ถ้าไม่มีมัน ผมก็เป็นฝันร้าย

11:55.320 --> 11:56.480
เร็วเข้า!

11:57.560 --> 11:59.000
ไปกันเถอะ พรินซ์

11:59.080 --> 12:00.800
เริ่มเกมได้

12:03.000 --> 12:05.760
รถมาแล้ว ข้ามถนนเร็วๆ

12:05.840 --> 12:07.240
- วิ่งเร็ว
- มาเร็ว

12:07.320 --> 12:08.480
เงียบๆ เลย ยัยหูด

12:08.560 --> 12:11.200
ไทสัน ให้เด็กๆ ขี่ม้าหมุนไหม

12:11.280 --> 12:12.120
ไม่

12:12.200 --> 12:15.360
ฉันรู้ ก็ได้

12:15.960 --> 12:18.840
- เหงื่อแฉะไข่แล้วเนี่ย
- น่ารักจัง พรินซ์

12:18.920 --> 12:21.400
เราเดินขึ้นลงกลางแดดตอนเที่ยง เหงื่อแตก

12:21.480 --> 12:23.640
เหงื่อหยดลงคอผมเลย

12:23.720 --> 12:26.520
เสื้อผมกลายเป็นเสื้อซีทรูไปแล้ว
ผมไม่อยากอยู่ที่นี่

12:27.120 --> 12:29.760
ผมอยากหยุดเดินจะแย่แล้ว

12:30.480 --> 12:32.720
ไม่อยากเดินเหรอ ลูกยังเดินไม่ถึงไมล์เลย

12:32.800 --> 12:35.440
ผมอารมณ์ไม่ดี ปารีสก็อารมณ์ไม่ดี

12:35.520 --> 12:37.360
เลิกเหยียบรองเท้าแม่ซะที

12:37.440 --> 12:39.000
ก็เลิกเดินช้าๆ ซะทีสิ

12:39.080 --> 12:40.560
ไม่มีใครอารมณ์ดีเลย

12:41.880 --> 12:43.000
อยากได้อะไร

12:45.520 --> 12:47.240
มันวุ่นวายไปหมด

12:47.320 --> 12:49.960
หนูอยากดื่มน้ำ

12:50.040 --> 12:51.840
แค่ทุกอย่างราบรื่นก็ยากพออยู่แล้ว

12:51.920 --> 12:55.200
แต่ถ้าเริ่มต้นด้วยการตามหลังสี่ศูนย์
มันก็ยิ่งยากขึ้นไปอีก

12:55.280 --> 12:58.360
เราจะเดินไปที่ปล่องนั่น
แล้วลูกจะได้ดื่มน้ำตรงนั้น

12:58.440 --> 12:59.840
เลิกอวดได้แล้ว

13:01.040 --> 13:04.280
นี่แหละเหตุผลที่จะพาเด็กๆ ออกมาไม่ได้
มันไม่ได้ผล

13:04.880 --> 13:07.800
แต่ถ้าพวกเขาอยากมา
แล้วเดินได้ยังไม่ถึงไมล์ ก็ร้องไห้กันแล้ว

13:07.880 --> 13:09.960
- เอาปากไปไว้ใต้ก๊อกสิ
- อย่าให้รองเท้าเปียก

13:12.720 --> 13:14.440
ถ้าไม่ไปไกลๆ นะ ไอ้ผมยาว…

13:14.520 --> 13:16.480
ไทสันอารมณ์แปลกๆ อีกแล้ว

13:17.080 --> 13:19.360
ดูตัวเองสิ หลีกทางหน่อย

13:19.440 --> 13:23.360
และเมื่อทุกอย่างผิดพลาดไปหมด
เสียงดัง เด็กๆ เล่นกัน…

13:23.440 --> 13:26.160
- ผมกับจอห์นบอยอยากกินสลัชชี่
- ฉันเหรอ

13:26.240 --> 13:28.160
เขาก็จะเหม่อในแบบของเขา

13:28.240 --> 13:30.400
สลัชชี่!

13:30.480 --> 13:32.680
ไม่ ไทสัน ไทสัน ไม่เอาสลัชชี่

13:34.440 --> 13:36.600
จะเอาอะไรล่ะ ผมจะเดินหนีไปแล้วนะ

13:36.680 --> 13:38.840
- ผมอยากกินสลัชชี่
- ลูกกินไม่ได้

13:38.920 --> 13:40.800
แล้วเขาก็จะเงียบไม่พูดไม่จาเลย

13:41.680 --> 13:43.600
ดูเหมือนกาต้มน้ำที่อยากจะระเบิด

13:43.680 --> 13:49.880
เราเอา… หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก
สลัชชี่หกแก้ว

13:49.960 --> 13:51.360
- หกแก้ว
- ไม่!

13:51.440 --> 13:53.600
คุณจัดการเอง ผมไปแล้ว
ผมไม่ไหวกับเรื่องพวกนี้

13:54.800 --> 13:57.240
จัดการกันเองเลย ผมทำไม่ได้

13:57.320 --> 13:58.560
ทำไมพวกเขาร้องไห้

13:58.640 --> 14:01.480
พ่ออยากซื้อสลัชชี่สีแดงห้าแก้วให้พวกเขา

14:01.560 --> 14:06.560
ผมคิดว่าเห็นได้ชัดเจนมาก
ที่ในวันหยุดพวกนั้น

14:06.640 --> 14:10.400
ภายใต้ความเครียดขนาดนั้น
ไม่ใช่สิ่งที่ผมเกิดมาเพื่อรับมือกับมัน

14:10.480 --> 14:12.160
ผมไม่ได้เกิดมาเพื่อสิ่งนั้น

14:12.760 --> 14:14.960
ผมเกิดมาเพื่อการต่อสู้

14:17.520 --> 14:20.400
คุณเคยเห็นอะไรที่ไร้สาระ
เท่ากับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นไหม

14:20.480 --> 14:22.080
นั่นแค่เดินเล่นนะ

14:23.080 --> 14:27.320
ทุกครั้งที่ไปเที่ยวกับครอบครัว
ผมมักจะพูดว่า "ไม่เอาอีกแล้ว"

14:27.400 --> 14:31.480
มันทำให้ผมเครียด วิตกกังวล
ซึมเศร้า และเจ็บปวด

14:32.000 --> 14:34.360
และผมก็เกลียดมัน ผมเกลียดทุกวินาทีของมัน

14:34.920 --> 14:36.520
ผมจะทำหมันแน่นอน

14:38.520 --> 14:39.560
ออกไป

14:43.360 --> 14:46.520
ไทสันงี่เง่าเพราะเขาตื่นสาย
เลยไม่ได้ออกไปเดิน

14:46.600 --> 14:48.000
ตอนนี้เขาพยายามโทษแม่

14:48.080 --> 14:49.880
เพราะงั้นถ้าไม่ก่อจลาจล

14:49.960 --> 14:52.080
แล้วบอกให้เขาไปตายซะ

14:52.760 --> 14:53.840
ก็ไม่ต้องไปสนใจเขา

14:55.000 --> 14:56.520
แม่เลือกที่จะไม่สนใจเขา

14:58.080 --> 14:59.280
เอาละ ไปกันเถอะ

15:14.640 --> 15:17.600
- นั่นไง
- โอ้ ดูสิ นี่ดูดีจัง

15:22.080 --> 15:23.320
ขอบคุณมากค่ะ

15:24.080 --> 15:26.440
ขอชิมหน่อยได้ไหม นะๆ

15:27.240 --> 15:28.520
ดีมาก ริโก

15:31.440 --> 15:35.800
- สงบขึ้นหน่อยแล้วนะ เวเนซุเอลา
- แม่ไม่รู้หรอกว่ามันดีแค่ไหน

15:35.880 --> 15:38.000
เช้านี้มันมากเกินไป ว่าไหม

15:38.080 --> 15:41.680
หนูจะบอกอะไรให้นะ
เด็กๆ ร้อนกันทุกคน พวกเขาเลยดื้อ

15:41.760 --> 15:44.640
และลูกก็รู้ว่าพ่อของลูกเป็นยังไง
นั่นมันนรกบนดินสำหรับเขาเลย

15:44.720 --> 15:45.720
ใช่ค่ะ

15:46.560 --> 15:49.400
เวเนซุเอลาน่าจะเป็นคนที่ฉันระบายด้วยมากที่สุด

15:49.480 --> 15:50.720
เธอคือคนที่คอยรับฟังอะไรๆ

15:50.800 --> 15:52.800
และเธอเข้าใจพ่อของเธอมากกว่าใคร

15:52.880 --> 15:56.480
ถ้าฉันจะบ่นเรื่องไทสัน
เวเนซุเอลาจะได้ฟังมันแน่

15:57.160 --> 16:00.680
ถ้าลูกจะแต่งงาน ลูกคงอยากจัดปาร์ตี้
เพราะลูกชอบปาร์ตี้

16:01.280 --> 16:03.400
ไม่รู้สิ ปาร์ตี้ใหญ่และเสียงดัง

16:03.480 --> 16:05.040
ลูกจะจัดปาร์ตี้ใหญ่และเสียงดังเหรอ

16:05.120 --> 16:07.640
ไม่รู้สิ แค่ปาร์ตี้ แบบปาร์ตี้สละโสด

16:07.720 --> 16:10.000
ฉันว่าไม่สำคัญหรอกว่า
จะทำอะไรในปาร์ตี้สละโสด

16:10.080 --> 16:12.360
ฉันรู้จักคนเยอะมากที่ไม่ได้จัดมันด้วยซ้ำ

16:12.440 --> 16:14.160
แต่ฉันกับแม่เป็นเพื่อนสนิทกัน

16:14.240 --> 16:17.080
ฉันเล่าให้แม่ฟังทุกอย่าง
และแม่ก็เล่าให้ฉันฟังทุกอย่าง

16:17.160 --> 16:18.560
ขอบคุณมากค่ะ

16:18.640 --> 16:21.760
ถ้าวันหนึ่งฉันแต่งงานไป
ฉันว่าแม่จะต้องคิดถึงฉันแน่

16:21.840 --> 16:23.960
- จำได้ไหมว่าตอนเด็กๆ ลูกมาที่นี่
- จำได้

16:24.040 --> 16:27.200
ตอนนั้นลูกอายุแค่ 13 เอง
และลูกก็เป็นเด็กที่ดื้อมาก

16:27.280 --> 16:28.160
หนูเป็นเด็กแสบ

16:28.240 --> 16:30.000
ตอนนี้รู้ตัวแล้วเหรอว่าเป็นเด็กแสบ

16:30.080 --> 16:32.800
ค่ะ ตอนนั้นหนูก็รู้ว่าหนูเป็นเด็กแสบ

16:33.320 --> 16:35.200
มันก็แค่ช่วงวัยรุ่นใช่ไหม

16:35.720 --> 16:37.040
แม่ว่าเราสนิทกันมาก

16:37.120 --> 16:39.920
สนิทมาก เป็นเพื่อนสนิทหนูเลยก็ว่าได้

16:41.320 --> 16:44.440
แม่อยากคิดว่าถ้าลูกมีปัญหา
ลูกจะมาขอคำแนะนำจากแม่

16:44.520 --> 16:45.360
ค่ะ

16:45.440 --> 16:48.080
ไม่มีใครให้คำแนะนำได้ดีกว่าแม่ของตัวเองแล้ว

16:48.160 --> 16:49.000
จริงค่ะ

16:49.880 --> 16:52.600
ฉันรู้ว่าฉันหันไปพึ่งแม่และขอคำแนะนำได้เสมอ

16:52.680 --> 16:54.840
และฉันก็หวังว่าเวเนซุเอลาจะรู้สึกแบบนั้น

16:54.920 --> 16:57.360
แม้กระทั่งในอนาคต
เมื่อเธอเจอเรื่องต่างๆ ในชีวิต

16:57.440 --> 16:59.800
ฉันหวังว่าเธอคงรู้สึกว่าเธอคุยกับฉันได้เสมอ

16:59.880 --> 17:02.040
- อร่อยดี ข้าว
- รสชาติเป็นยังไง

17:03.760 --> 17:04.920
เหมือนคาโบนารา

17:09.280 --> 17:10.520
ไม่อร่อยเลย แม่โกหก

17:10.600 --> 17:13.040
กินนักเก็ตไก่ของลูกไปเถอะจ้ะ

17:13.560 --> 17:16.160
ไม่รู้ว่าพ่อของลูกโอเคดีไหมกับเด็กๆ ชนแก้ว

17:20.280 --> 17:21.920
(เลควัลเลย์ เมืองคานส์)

17:24.080 --> 17:28.280
ทุตตี้ นั่นมันสัตว์ประหลาด! ตัวใหญ่มาก
ตัวใหญ่เท่าแขนพ่อเลย

17:28.360 --> 17:30.120
หมุนรอกอีก อย่าหยุด

17:30.200 --> 17:31.960
อย่าขยับมันสิ พ่อ

17:32.040 --> 17:34.240
- หมุนรอกต่อ ทุตตี้
- หมุนต่อเลย

17:34.880 --> 17:36.240
เยี่ยม ลูกได้ปลาแล้ว

17:41.000 --> 17:42.520
- ถือมันไว้
- ถือยังไง

17:42.600 --> 17:45.280
แบบนั้นแหละ เอาแขนอุ้มมันไว้
นั่นแหละ พร้อมไหม

17:47.120 --> 17:48.240
อย่างกับฉลามเลย

17:48.320 --> 17:50.360
เด็กๆ ตื่นเต้นกันมาก

17:50.440 --> 17:52.800
พวกเขาจะมีความทรงจำนี้ไปจนโต

17:52.880 --> 17:54.000
เก่งมาก

17:54.080 --> 17:56.720
ซึ่งสำคัญกับผมมาก
ผมไม่เคยมีความทรงจำแบบนั้นตอนโตมา

17:56.800 --> 17:58.760
ใช่ เราไม่เคยทำอะไรแบบนั้นเลย

17:58.840 --> 18:01.840
เร็วเข้า อโดนิส อโดนิสได้ตัวนึงแล้ว

18:01.920 --> 18:05.680
- นั่นไง
- เยี่ยม อโดนิส แปะมือหน่อย

18:06.400 --> 18:07.560
ตอนนี้ผมรู้สึกดีขึ้นแล้ว

18:07.640 --> 18:09.480
ผมอยู่ในที่ที่ดีและมีความสุข

18:10.080 --> 18:11.560
ลูกจะทำอะไรในงานปาร์ตี้สละโสด

18:12.080 --> 18:14.120
- ผมจะไม่แต่งงาน
- จะไม่แต่งงานเหรอ

18:14.200 --> 18:16.480
- ไม่แต่ง
- อย่าเพิ่งปฏิเสธจนกว่าจะได้ลอง

18:17.000 --> 18:19.800
- ครั้งแรกพ่อไม่ได้จัดปาร์ตี้สละโสด
- ทำไมล่ะ

18:19.880 --> 18:23.440
เราแค่แต่งงานกัน ไม่ได้จัดปาร์ตี้สละโสด

18:23.520 --> 18:25.640
ครั้งที่สอง เราจัดปาร์ตี้สละโสด

18:25.720 --> 18:30.440
เพราะพ่อชกที่เมดิสัน สแควร์ การ์เดน นิวยอร์ก

18:30.520 --> 18:32.400
เราเมากันก่อนวันแต่ง

18:32.480 --> 18:35.120
แล้ววันต่อมา เราก็แต่งงานกันอีกครั้ง

18:35.200 --> 18:36.360
ก็เลยเหมือนปาร์ตี้สละโสด

18:36.440 --> 18:38.960
แต่ครั้งนี้ดีแน่ๆ มีลูกๆ อยู่ด้วย

18:39.040 --> 18:41.280
มีลูกชายของพ่อ แต่งครั้งที่สาม

18:41.360 --> 18:43.440
คิดคำสาบานไว้หรือยัง

18:43.520 --> 18:48.240
ยังเลย พ่อเป็นพวกชอบด้นสดน่ะ
เข้าใจไหม แบบพูดออกมาจากใจ

18:49.560 --> 18:52.920
พ่อคิดว่าคำปฏิญาณเป็นสิ่งที่
เราพูดกับคนที่มีความหมายกับเรามาก

18:53.000 --> 18:56.080
และคำพูดต้องมีความหมาย เดี๋ยวก็คิดออก

18:58.360 --> 18:59.440
พ่อ

19:05.520 --> 19:06.520
ว่าไง

19:06.600 --> 19:08.760
ผมกำลังทำบางอย่างที่พ่อชอบมาก

19:09.360 --> 19:11.120
- อะไรเหรอ
- ผมมาปาร์ตี้สละโสด

19:11.200 --> 19:12.800
พวกเด็กๆ กำลังตกปลากัน

19:13.360 --> 19:15.040
ดูเป็นทะเลสาบเล็กๆ ที่สวยดีนะ

19:15.120 --> 19:17.680
สวยมากครับพ่อ พ่อต้องชอบที่นี่แน่ๆ

19:17.760 --> 19:20.760
- ใช่
- อโดนิสตกปลาได้ตัวที่สามแล้ว

19:21.280 --> 19:23.680
พวกงั่งนี่ยังตกไม่ได้สักตัว

19:24.200 --> 19:27.760
ไม่ใช่ความผิดผม ปลามันไม่กินเบ็ด ปลามันโง่

19:28.360 --> 19:30.440
จะทำยังไง จะปล่อยหรือกินมัน

19:30.520 --> 19:33.120
เป็นพ่อคงจะกินมันกับเนยและหัวหอม

19:33.200 --> 19:35.960
ไม่ ผมไม่กินหรอก พ่อก็รู้ว่าผมไม่ชอบกินปลา

19:36.040 --> 19:38.960
แกทำสิ่งดีๆ ให้ลูกๆ นั่นแหละสิ่งที่แกควรทำ

19:39.040 --> 19:42.400
ใช่ ทั้งดีและประเมินค่าไม่ได้
เพราะพวกเขาจะจำไปตลอด

19:42.480 --> 19:43.320
เยี่ยมมาก

19:43.400 --> 19:45.400
ใช่ พ่อคงอยากอยู่ที่นี่ด้วย แต่…

19:46.160 --> 19:48.080
ถ้าพ่อรู้ว่าจะเป็นแบบนี้ก็คงไปด้วย

19:48.160 --> 19:50.080
- พ่อก็ได้รับเชิญแล้วนี่ ใช่ไหม
- ใช่

19:50.160 --> 19:52.640
ส่งวิดีโอมาให้พ่ออีกเหมือนที่แกทำอยู่

19:52.720 --> 19:54.040
เอาละ แล้วเจอกัน

19:54.120 --> 19:56.920
- แล้วเจอกัน ไทสัน
- เขาขยับคันเบ็ดไปมาตลอด

19:57.000 --> 19:59.360
ฟังนะ พ่อผมมีโอกาสที่จะมา

20:00.160 --> 20:04.560
แต่เขาไม่มาเอง เพราะงั้น มันเป็น…
เขาเลยพลาดเอง

20:04.640 --> 20:06.080
นี่เป็นอะไรที่เขาชอบมากเลย

20:06.960 --> 20:08.960
เอาเลย อโดนิส หมุนรอกลากมันมา

20:09.040 --> 20:12.240
- ดีมาก ค่อยๆ หมุน
- ค่อยๆ หมุน ลากมันเข้ามา ดอนนี่

20:12.320 --> 20:15.600
รู้ไหม ฉันต้องไปตรงนั้น เพราะสายเบ็ดฉันมัน…

20:15.680 --> 20:17.520
เออ ช่างมันเถอะ

20:17.600 --> 20:19.240
ฉันไปตรงนั้นได้ไหม

20:19.320 --> 20:20.360
ไปไกลๆ เลย

20:21.440 --> 20:23.120
ฉันรู้ว่าตกปลาไม่สนุกหรอก

20:28.880 --> 20:30.520
(วันแต่งงาน)

20:41.360 --> 20:43.040
ดูสิว่ามีอะไรมา สาวๆ

20:44.640 --> 20:46.880
- ดอกไม้มาแล้ว
- ขอหนูดูหน่อยค่ะ แม่

20:46.960 --> 20:48.680
นี่ไม่ใช่ของลูก นี่ของแม่

20:48.760 --> 20:52.000
- อย่าทำพังนะ
- ขอหนูถือหน่อย

20:52.080 --> 20:53.960
- อย่าเพิ่งโปรยมันตอนนี้นะ
- ไม่โยนค่ะ

20:54.040 --> 20:57.400
ลูกสาวสองคนของฉันตื่นเต้นมาก
พวกเธอไม่เคยเป็นเด็กโปรยดอกไม้มาก่อน

20:58.000 --> 21:01.560
พวกเธอชอบมาก คิดจริงๆ ว่ามันพิเศษมาก

21:01.640 --> 21:05.480
แล้วเดินมาจนถึงตรงนี้
ทำให้แม่ดูหน่อยว่าทำยังไง แค่แกล้งทำนะ

21:06.000 --> 21:07.680
โอ๊ย เดินเร็วไป!

21:07.760 --> 21:10.960
หนูตื่นเต้นมากที่จะได้โปรยกลีบดอกไม้

21:11.040 --> 21:14.160
เพราะพอหนูโตขึ้น หนูอยากเป็นนักแสดง

21:14.240 --> 21:16.400
มันเลยเป็นการฝึกที่ดีสำหรับหนู

21:16.480 --> 21:19.760
โอเค อย่าโปรยจริงนะ แค่แกล้งทำ

21:20.480 --> 21:22.680
นั่นดราม่ามากเลย

21:22.760 --> 21:26.400
วาเลนเซียคือเบตต์ เดวิสตัวน้อยของเรา
ที่อยากเป็นที่สนใจ

21:26.480 --> 21:29.600
เธอจะไม่เป็นร็อบ คาร์เดเชียน เธอจะเป็นคิม

21:29.680 --> 21:31.920
เธอ… เราต้องรอดูเธอต่อไป

21:32.440 --> 21:34.320
- เฮ่!
- เป็นไง

21:34.400 --> 21:35.640
- เฮ่!
- เป็นไง

21:35.720 --> 21:36.600
เฮ่!

21:36.680 --> 21:39.560
วันนี้สงบกว่าวันแต่งงานจริงของฉันห้าเท่า

21:39.640 --> 21:43.800
วันแต่งงานจริงของฉันมีเพื่อนเจ้าสาว 13 คน
เด็กถือแหวนถือชายกระโปรง

21:43.880 --> 21:45.560
ต้องตื่นตั้งแต่หกโมงเช้า

21:45.640 --> 21:48.400
เพื่อให้แน่ใจว่าแต่งหน้าและทำผมได้เพอร์เฟกต์

21:48.480 --> 21:53.000
แล้วมันแบบว่า จะทำไปทำไม
ทำแบบนี้ฉันรู้สึกดีกว่าเยอะเลย

21:54.160 --> 21:55.840
หนูอยากทาลิปสติกสีแดง

21:55.920 --> 21:58.320
ไม่เอา แค่ลิปกลอสก็พอแล้ว ว่าไหม

21:58.840 --> 22:01.640
เวเนซุเอลาบอกว่า
ถ้าเธอแต่งงาน เธออยากจัดงานใหญ่

22:01.720 --> 22:04.520
แต่ก็อีกนั่นแหละ การจัดงานใหญ่ๆ มันเหนื่อย

22:04.600 --> 22:06.400
เพราะครอบครัวเรามีคนเยอะ

22:06.480 --> 22:09.320
แล้วสุดท้ายก็จะกลายเป็นงานใหญ่โต

22:09.400 --> 22:10.680
เพราะงั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

22:10.760 --> 22:13.720
ถ้าเธอได้แต่งงานจริงๆ
ค่อยว่ากันตอนนั้นก็แล้วกัน

22:14.240 --> 22:15.920
พยายามเกลี้ยกล่อมให้เธอหนีตามกันไป

22:18.040 --> 22:20.800
นี่รองเท้า นี่ที่คาดผม

22:20.880 --> 22:22.320
- ชอบชุดของลูกไหม
- ชอบค่ะ

22:22.400 --> 22:24.560
- ของลูกชุดไหน อาธีน่า
- ชุดนั้นค่ะ

22:27.360 --> 22:30.440
แม่พยายามจะจัดให้มันอยู่ข้างหลัง
จะได้ไม่มาด้านหน้า

22:30.520 --> 22:33.480
- โอ๊ย แม่ โอ๊ย!
- วาเลนเซีย!

22:34.080 --> 22:36.000
เธอโดนประตูหนีบนิ้ว

22:36.080 --> 22:38.480
แม่ โอ๊ย!

22:38.560 --> 22:40.360
โอ๊ย!

22:41.400 --> 22:44.040
- ทำไมต้องเข้าไปในห้องนั้น
- ทำไมนิ้วเธอไปอยู่ตรงนั้นล่ะ

22:44.120 --> 22:47.240
ทำไมต้องเข้าไปในห้องนั้น
เลือดเธอออกเต็มมือเลย

22:47.320 --> 22:49.760
เลิกพูดไปเลย ไม่มีเลือดบนพื้นสักหยด

22:49.840 --> 22:52.960
- เอามือล้างน้ำ
- แกทำประตูหนีบนิ้วเธอ

22:53.040 --> 22:55.880
เธอแอบอยู่หลังประตู แล้วเอานิ้วไว้ตรงซอกนี่

22:55.960 --> 22:59.080
จังหวะเหมาะเจาะมาก
ฉันคิดว่าเราต้องไปห้องฉุกเฉินไหม

22:59.160 --> 23:02.000
เธอต้องผ่าตัดนิ้วไหม เธอต้องเย็บแผลไหม

23:02.080 --> 23:03.600
หนูเจ็บ

23:03.680 --> 23:05.880
เธอเอานิ้วไปไว้ในซอกประตูทำไมล่ะ

23:05.960 --> 23:07.560
น้องยืนอยู่ตรงนั้น

23:07.640 --> 23:11.560
- เอาละ แสดงความเห็นใจหน่อยได้ไหม
- ไม่ได้ เธอโง่เอง

23:11.640 --> 23:13.040
พิลึกคนจริงๆ

23:13.960 --> 23:16.120
นี่แหละชีวิตของการมีลูกเยอะๆ

23:16.200 --> 23:17.360
มีปัญหาตลอด

23:17.440 --> 23:20.200
มีคนป่วย เจ็บตัว หรือกำลังจะเจ็บตัวเสมอ

23:20.280 --> 23:22.720
- ลูกไม่รู้ว่ามือเธออยู่ตรงนั้น
- ไม่รู้

23:22.800 --> 23:27.160
แม่เข้าใจ แม่รู้ว่าลูกไม่ได้ตั้งใจ
มองแม่สิ นายซุ่มซ่าม

23:27.680 --> 23:30.720
แต่พอเกิดเรื่องแบบนั้น
ลูกควรจะไปหาน้องแล้วช่วยน้อง

23:30.800 --> 23:32.360
แม่ ผมก็คงช่วยอยู่แล้ว

23:32.440 --> 23:36.800
ผมโดนตำหนิหลายเรื่อง
ที่ผมไม่คิดว่าเป็นความผิดของผม

23:37.400 --> 23:39.640
มากเท่าที่แม่คิดว่ามันเป็น

23:39.720 --> 23:40.840
เวเนซุเอลาก็เหมือนกัน

23:40.920 --> 23:43.760
เธอโดนตำหนิหลายเรื่องที่เด็กๆ ทำมั่วซั่ว

23:43.840 --> 23:46.120
เพราะเราเป็นพี่คนโต ใช่ไหม

23:46.200 --> 23:49.640
ผมไม่ค่อยเข้าใจ
แต่ในอนาคตผมอาจจะเข้าใจก็ได้

23:50.160 --> 23:51.160
อยู่นิ่งๆ

23:52.160 --> 23:53.240
ไม่เป็นไร

23:54.760 --> 23:57.520
- ให้แม่แปะพลาสเตอร์ไหม
- ค่ะ

23:57.600 --> 24:00.040
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยมาก
เมื่อมีเด็กเยอะขนาดนั้น

24:00.120 --> 24:02.240
เรามัวแต่คิดมากไม่ได้ เพราะ…

24:02.320 --> 24:04.760
พระเจ้าช่วย มันแค่สิบนาที
แล้วปัญหาต่อไปก็เกิดขึ้น

24:06.440 --> 24:08.760
โอ้ ลูกน่ารักมาก

24:08.840 --> 24:11.000
- จอห์นบอย เข้ามา
- คนสุดท้าย ใส่เสื้อโค้ต

24:11.080 --> 24:12.320
ไหนดูซิ

24:13.480 --> 24:16.160
- โอ้ เขาหล่อมากเลย หล่อมาก!
- ใช่

24:17.440 --> 24:20.160
เอาละ หนุ่มๆ ไปกันเถอะ

24:20.240 --> 24:22.920
- พ่อบอกว่าไปกันเถอะ
- เอาเสื้อใส่ในกางเกง

24:23.000 --> 24:24.120
แม่ ผมเอาใส่แล้ว

24:24.200 --> 24:25.320
เจอกันที่โบสถ์

24:26.600 --> 24:27.800
เจอกันที่นั่น

24:28.320 --> 24:30.280
ฉันจะเป็นคนเดินเข้าพิธี

24:31.040 --> 24:32.920
เอาละ ไปใส่ชุดกันเถอะ

24:33.600 --> 24:35.800
ส่งพวกผู้ชายไปก่อนแล้วก็ไปใส่ชุดกัน

24:40.720 --> 24:42.480
- นิ้วลูกหายเจ็บแล้วใช่ไหม
- ค่ะ

24:42.560 --> 24:45.640
- โอเค ตื่นเต้นไหมจ๊ะ
- หนูต้องทำอะไรคะ

24:45.720 --> 24:48.400
หนูโปรยดอกไม้ แต่พอเสร็จแล้ว หนูต้องทำอะไร

24:48.480 --> 24:51.120
- ลูกก็ไปนั่งข้างๆ เวเนซุเอลา
- โอเค

24:51.640 --> 24:53.880
แล้วก็ฟังสิ่งที่แม่กับพ่อจะพูด

24:53.960 --> 24:55.480
- โอเคไหม
- โอเค

24:55.560 --> 24:56.600
จุ๊บแม่หน่อย

24:57.520 --> 24:58.520
รักนะ

24:58.600 --> 25:00.360
- เวเนซุเอลา
- คะ

25:00.440 --> 25:02.480
รูดซิปด้านหลังให้แม่หน่อยได้ไหม

25:03.560 --> 25:04.800
แม่สวยจัง

25:04.880 --> 25:06.560
- คิดว่าแม่สวยเหรอจ๊ะ
- ค่ะ

25:10.520 --> 25:11.480
โอ้ สวยจัง

25:15.440 --> 25:17.680
- หนูฉีดน้ำหอมได้ไหม
- ให้หนูฉีดหน่อย

25:19.960 --> 25:21.280
ฉุนจังเลยค่ะแม่

25:23.240 --> 25:27.240
ตอนนี้แม่รู้สึกประหม่า
เมื่อก่อนไม่รู้สึก แต่ตอนนี้รู้สึก

25:36.200 --> 25:39.200
- ดูรถคันนี้สิ
- ตายแล้ว

25:39.280 --> 25:40.760
สวยจัง

25:43.680 --> 25:45.160
โทรหาน้ามอนทานาไหม

25:45.240 --> 25:47.720
แม่จะบอกทุกคนว่าแม่จะแต่งงานวันนี้

25:50.240 --> 25:52.440
ฉันจะแต่งงานแล้วนะ

25:52.520 --> 25:56.520
- ตื่นเต้นไหม
- ค่ะ ดูสิ หนูเป็นเด็กโปรยดอกไม้

25:57.120 --> 25:59.040
ลูกสาวฉันไม่เคยเป็นเด็กโปรยดอกไม้

25:59.640 --> 26:02.920
คนที่เป็นเด็กโปรยดอกไม้ครั้งที่แล้ว
คือเวเนซุเอลาที่งานแต่งงานของเธอ

26:03.000 --> 26:06.400
- แม่เธอต้องรักพ่อเธอมากแน่ๆ
- ใช่ค่ะ

26:06.480 --> 26:09.480
- สามครั้ง
- สามครั้งเหรอ ครั้งที่สามคือโชคดี

26:11.440 --> 26:13.520
ฉันตื่นเต้นมากตอนเดินทางไปโบสถ์

26:13.600 --> 26:15.640
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเจ้าสาววัยรุ่นอีกครั้ง

26:16.240 --> 26:17.600
วู้ฮู้!

26:18.400 --> 26:22.280
ถึงแล้ว ฉันต้องวางสายแล้วละ
เดี๋ยวจะส่งรูปให้ดูนะ

26:22.360 --> 26:24.400
- โอเค
- รักนะ

26:24.480 --> 26:27.360
ฉันเชื่อในเรื่องราวความรักของตัวเองจริงๆ

26:30.960 --> 26:32.480
โอเค ถึงแล้ว

26:32.560 --> 26:34.360
- แม่ มัน…
- เดี๋ยวฉันเปิดประตูให้

26:34.440 --> 26:37.000
- หยุด รอให้เขาเปิดประตูก่อน
- ขอบคุณมากค่ะ

26:37.960 --> 26:40.120
โอ้ ดีจังเลย

26:42.200 --> 26:44.120
เด็กๆ นั่งลง จอห์นบอย

26:44.640 --> 26:46.120
แม่!

26:47.320 --> 26:48.680
แม่มาแล้ว

26:48.760 --> 26:50.520
- อยากหาแม่เหรอ
- ครับ

26:50.600 --> 26:51.840
งั้นให้พ่อจุ๊บหน่อย

27:00.640 --> 27:03.640
นั่นใครน่ะ ใครน่ะ

27:03.720 --> 27:05.160
เดเดเดีย

27:06.080 --> 27:08.640
- นั่นเดเดเดียเหรอ
- ให้หนูอุ้มเขาไหม

27:08.720 --> 27:10.080
อยากให้เวเนซุเอลาอุ้มไหม

27:11.760 --> 27:13.440
เดเดีย!

27:13.520 --> 27:15.120
กระเถิบไปหน่อย ทุต

27:20.720 --> 27:23.520
โอ้ ลูกทำได้ดีมากเลย เก่งมาก

27:25.480 --> 27:27.800
นั่นไงแม่ แม่กำลังมาแล้ว

27:46.040 --> 27:48.160
ผมดีใจที่ได้อยู่ในจุดนี้ที่พระเจ้าประทานให้

27:48.240 --> 27:50.760
ได้อยู่กับภรรยาของผมหลังจากผ่านมาหลายปี

27:51.280 --> 27:53.800
แม่ของลูกๆ ที่น่ารักทั้งเจ็ดคน

27:53.880 --> 27:56.160
ผู้หญิงที่ทำให้ชีวิตผมสงบสุข

27:57.040 --> 28:00.320
ผมตื่นเต้นมาก ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด

28:00.840 --> 28:02.360
นี่มันเหมือนสวรรค์เลย

28:06.160 --> 28:08.640
- เจ้าสาวมาแล้ว
- แม่!

28:09.280 --> 28:10.680
- แม่!
- จุ๊ๆ

28:11.360 --> 28:16.200
มันเป็นช่วงเวลาที่น่าหวนคิดถึง
มีความสุข และสวยงามจริงๆ

28:16.280 --> 28:19.880
เหมือนกับตอนที่ยืนอยู่ในโบสถ์เมื่อ 17 ปีก่อน

28:19.960 --> 28:21.640
สัญญาว่าจะรักกัน

28:22.160 --> 28:24.160
ตอนนี้ฉันมองไทสันแล้วคิดว่า

28:24.680 --> 28:26.960
"นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการมาตลอด
และยังคงต้องการอยู่"

28:31.360 --> 28:35.200
ในนามของพระบิดา
พระบุตร และพระจิต อาเมน

28:35.280 --> 28:36.400
- อาเมน
- อาเมน

28:36.920 --> 28:38.680
ขอพระเจ้าสถิตกับท่าน

28:38.760 --> 28:40.960
โปรดสดับคำอธิษฐานของเราต่อไทสันและปารีส

28:41.040 --> 28:44.360
ผู้ซึ่งมาที่นี่ในวันนี้เพื่อรื้อฟื้นศีลสมรส

28:44.440 --> 28:45.880
ที่นี่ในนีซ

28:45.960 --> 28:48.880
ปารีสที่รัก ไทสันที่รัก

28:48.960 --> 28:53.280
ต่อหน้าคริสตจักร
ผมขอให้คุณแสดงเจตนาของคุณ

28:53.800 --> 28:56.280
พวกคุณมาที่นี่ด้วยความสมัครใจ
และไม่มีข้อแม้ใดๆ

28:56.360 --> 28:58.840
เพื่อมอบตัวเองให้กันและกันในชีวิตสมรสหรือไม่

28:58.920 --> 29:00.560
- ครับ
- ค่ะ

29:01.080 --> 29:03.840
คุณจะรักและให้เกียรติกันและกัน
ในฐานะสามีภรรยา

29:03.920 --> 29:05.520
ตลอดชีวิตที่เหลืออยู่หรือไม่

29:05.600 --> 29:06.520
- ครับ
- ค่ะ

29:06.600 --> 29:12.120
ดีมาก คุณจะรับลูกอีก 20 คน
จากพระเจ้าด้วยความรักไหม

29:13.520 --> 29:14.680
- ครับ
- ค่ะ

29:15.200 --> 29:16.320
ตอบเบาเชียว

29:18.320 --> 29:21.720
ในเมื่อคุณตั้งใจจะเข้าพิธีแต่งงาน

29:21.800 --> 29:24.720
ผมขอเชิญคุณจับมือกัน

29:24.800 --> 29:27.120
และพูดอะไรกันหน่อย

29:29.720 --> 29:32.920
ปารีส เรามายืนอยู่ตรงนี้วันนี้
เกือบ 20 ปีหลังจากที่เราเจอกัน

29:33.760 --> 29:35.200
กับลูกๆ ที่น่ารักเหล่านี้

29:35.800 --> 29:38.360
เราทำแบบนี้อีกครั้งเพื่อแสดงความรักต่อกัน

29:38.440 --> 29:39.480
และให้ทุกคนรู้ว่า

29:39.560 --> 29:42.880
สิ่งที่พระเจ้าทรงรวมไว้
ไม่มีใครแยกออกจากกันได้ ไม่ว่าจะยังไง

29:45.240 --> 29:48.240
ฉันเห็นด้วย เรายืนอยู่ตรงนี้วันนี้อย่างมีความสุข

29:48.320 --> 29:50.640
โชคดีมากที่มีทุกอย่างที่เรามี

29:50.720 --> 29:52.800
และทำทุกอย่างที่เราได้ทำไป

29:52.880 --> 29:56.440
และฉันรักคุณมากเท่ากับตอนที่ฉันพบคุณ
เหมือนที่ฉันรักตอนนี้

29:57.040 --> 29:58.480
คำพูดของเขามีความหมายกับฉันมาก

29:58.560 --> 30:02.520
และมันก็เยี่ยมมากที่ได้พูดว่า
"ฉันรักคุณ" ต่อกันและกัน

30:02.600 --> 30:04.320
ในช่วงเวลาที่พิเศษแบบนี้

30:04.400 --> 30:08.840
และฉันรู้สึกเหมือนตกหลุมรักอีกครั้ง

30:10.720 --> 30:15.120
ในเมื่อพวกคุณได้แสดงความยินยอม
ต่อหน้าคริสตจักรแล้ว ขอพระเจ้าผู้ทรงเมตตา

30:15.200 --> 30:18.760
โปรดทำให้ความยินยอมของพวกคุณแกร่งขึ้น
และประทานพรให้คุณสองคน

30:19.280 --> 30:22.280
สิ่งที่พระเจ้าทรงรวมไว้
มนุษย์อย่าได้แยกมันจากกัน

30:23.320 --> 30:25.000
เชิญจูบกันได้

30:30.160 --> 30:32.160
โอ้ สามครั้ง

30:35.720 --> 30:38.360
แม่กับพ่อหนูจูบกัน

30:38.440 --> 30:42.960
หนูว่ามันน่าขยะแขยงนิดหน่อย
เพราะพอหนูโตขึ้น หนูจะไม่ทำแบบนั้น

30:44.320 --> 30:48.360
ฉันชอบที่มีลูกๆ อยู่ที่นั่น
ชอบที่ลูกสาวเป็นเด็กโปรยดอกไม้

30:48.440 --> 30:50.400
ฉันว่านี่เป็นวันที่พิเศษจริงๆ

30:50.480 --> 30:53.120
ฉันคิดว่ามันเป็นความทรงจำ
ที่ลูกๆ ของฉันจะมองย้อนกลับมา

30:54.000 --> 30:55.480
โปรยเลย!

30:57.160 --> 30:59.000
เกิดอะไรขึ้น

31:00.840 --> 31:03.120
ฉันว่าเราไม่ต้องกล่าวคำปฏิญาณรักกันอีกครั้งแล้ว

31:03.200 --> 31:05.760
ฉันว่าสามครั้งที่ถือว่าโชคดีนี่คงพอแล้ว

31:06.600 --> 31:09.920
แต่ใครจะไปรู้ ตอนเราอายุ 70
เราอาจจะทำมันอีกก็ได้

31:13.160 --> 31:14.120
พร้อมไหม

31:14.720 --> 31:17.840
- โยนเลย
- สาม สอง หนึ่ง โยน!

31:19.800 --> 31:22.440
- เย่!
- เย่!

31:29.840 --> 31:32.560
โอเค ทุกคน ไปกินอาหารค่ำกัน

31:33.080 --> 31:35.480
ที่นี่พิเศษมากเลย

31:36.000 --> 31:37.800
ที่นี่เป็นสถานที่ลับ

31:39.120 --> 31:40.600
(ร้านอาหารชาโตว์ เอซา)

31:45.720 --> 31:48.800
นี่แหละที่เรียกว่าสุดยอดทิวทัศน์

31:50.600 --> 31:52.680
ฉันไม่เคยเห็นวิวแบบนี้มาก่อนเลย

31:59.720 --> 32:01.280
มันจะตกใส่แก้ว

32:01.800 --> 32:02.840
รับสิ

32:04.240 --> 32:08.520
ดื่มแด่เรา แด่ชีวิตยืนยาว
และลูกๆ ที่มีความสุข สุขภาพดีอีกหลายๆ คน

32:08.600 --> 32:10.680
- ค่ะ คุณต้องการทั้งหมดนั้น
- แม่ อร่อยจัง ดูสิ

32:10.760 --> 32:11.920
พร้อมไหม นี่ ริโก

32:12.920 --> 32:14.560
ลูกชายผมได้ดื่มแชมเปญด้วย

32:14.640 --> 32:16.240
มาดูรสนิยมของริโกกัน

32:18.200 --> 32:19.200
อร่อยไหม

32:19.280 --> 32:21.120
รสนิยมแพงนะเนี่ย

32:22.240 --> 32:24.080
เย่!

32:24.640 --> 32:28.280
ไม่ใช่แบบนั้น ไม่ได้ดื่มแบบนั้น

32:31.320 --> 32:33.880
พนักงานยกอามูสบูชออกมาเสิร์ฟ

32:33.960 --> 32:37.720
แต่รสชาติไม่ผ่านลิ้นผู้ดีมีระดับของเรา

32:38.640 --> 32:41.480
ผมคิดถึงอาหารค่ำเมนูปิ้งย่าง ไม่ใช่แบบนี้

32:41.560 --> 32:43.040
นี่อย่างกับขี้มูกหมู

32:43.680 --> 32:46.400
ใช่ อโดนิส ปิดไมค์แป๊บนึงก่อน

32:46.480 --> 32:49.600
มันเหมือนอึก้อนนึงเลย

32:53.040 --> 32:55.520
รสชาติติดปลายลิ้น สาบานได้ ฉันคายมันออกมา

32:55.600 --> 32:57.560
- นี่สับปะรด
- ไม่ไหวค่ะ ที่รัก

32:57.640 --> 32:59.560
รู้ไหม อาหารคนชั้นสูงไม่เหมาะกับฉัน

32:59.640 --> 33:01.840
ฉันกินแมคโดนัลด์ดีกว่า

33:01.920 --> 33:03.760
เอาโค้กมาให้ฉันหน่อย เร็วเข้า

33:05.200 --> 33:06.880
- พรินซ์…
- อะไรครับ

33:06.960 --> 33:09.240
เย็นนี้ลูกพูดอะไรสักหน่อยได้ไหม

33:09.320 --> 33:11.840
- สำหรับงานแต่งของพ่อกับแม่น่ะ
- ได้ครับ

33:12.480 --> 33:15.680
โอเค เยี่ยมมาก พูดเลย

33:17.640 --> 33:20.200
เสียงมันไม่ดังกริ๊งๆ อย่างที่ผมคิดไว้

33:21.520 --> 33:25.280
ครับ ผมรู้จักปารีสมานานมาก

33:25.360 --> 33:27.840
- ใช่
- เกือบ 14 ปีแล้ว

33:28.440 --> 33:29.600
ไทสันก็เหมือนกัน

33:29.680 --> 33:32.600
ผมนึกไม่ออกเลยว่ามีคู่รักคู่ไหน
ที่เหมาะสมกันมากกว่านี้

33:32.680 --> 33:37.400
เอาจริงๆ ผมนึกไม่ออกเลยว่า
มีวิธีแต่งงานไหนที่ดีกว่าในฝรั่งเศส

33:37.480 --> 33:38.320
ใช่

33:38.400 --> 33:42.600
และพูดตรงๆ นะ พ่อกับแม่เป็นคู่ที่ฟ้าลิขิต
ขอให้มีชีวิตที่มีความสุข

33:43.120 --> 33:44.800
- ขอบใจนะ
- ดูเขาสิ

33:44.880 --> 33:47.400
- ไม่เลวเลย
- ขอกินไก่ต่อนะ

33:47.480 --> 33:50.960
คิดว่าเขาพูดได้ดี เขาใช้เวลาคิดคำพูด

33:51.040 --> 33:53.960
ทุกคนคิดว่ามันจะแย่ แต่กลายเป็นว่าพูดได้ดี

33:54.040 --> 33:57.880
เขากลายเป็นคนที่ดีมาก
และผมก็ภูมิใจในตัวเขาจริงๆ

34:02.880 --> 34:03.720
สบายดีไหม

34:03.800 --> 34:05.120
ดูสิว่าฉันอยู่ที่ไหน

34:05.200 --> 34:08.720
เราเพิ่งแต่งงานกันเป็นครั้งที่สาม
เราทำให้คุณอายเลย

34:08.800 --> 34:11.920
ยินดีด้วย ผมยังแต่งงานครั้งแรกไม่ได้เลย

34:12.000 --> 34:15.640
สักวันหนึ่ง ทอม ถ้านายทำงานหนักมากๆ
และอุทิศชีวิตของนาย

34:15.720 --> 34:17.840
นายจะแต่งงานสามครั้งได้เหมือนเรา

34:18.360 --> 34:20.000
รู้อะไรไหม ผมรอไม่ไหวแล้ว

34:20.080 --> 34:22.240
ยินดีด้วยนะ ทุกคน

34:22.320 --> 34:23.280
ขอบใจ

34:23.360 --> 34:25.200
ดูสิ อะไรมา

34:25.720 --> 34:28.560
- ไว้เจอกัน แล้วเจอกันนะ
- สุดยอด ไว้เจอกัน

34:29.080 --> 34:30.640
เค้กแต่งงานของพ่อกับแม่

34:31.320 --> 34:34.280
ดูสิว่ามันเขียนว่าอะไร
เขียนว่า "เพิ่งแต่งงาน… อีกแล้ว"

34:34.360 --> 34:36.640
ลูกอยากกินเค้กนั้นไหม เมาซีย์

34:37.240 --> 34:40.120
อย่าแตะมันนะ วาเลนเซีย อย่าแตะนะ อาธีน่า

34:40.200 --> 34:42.320
เดี๋ยว คุณต้องอธิษฐานก่อนใช่ไหม

34:42.400 --> 34:44.520
- ไม่ค่ะ
- โอเค งั้นผมจะอธิษฐาน

34:44.600 --> 34:46.400
- โอเค ตัดเลย
- ตัด!

34:49.280 --> 34:50.320
ดีมาก

34:53.960 --> 34:54.800
ฉันอยากเต้นรำ…

34:54.880 --> 34:56.720
งั้นเรามาเต้นรำกันหน่อยดีไหม

34:56.800 --> 34:58.320
- เย่!
- มาเลย

34:58.400 --> 35:01.240
- เร็วเข้า เอาโทรศัพท์มา
- โอ้ เต้นรำในงานแต่ง

35:01.320 --> 35:04.440
อาธีน่า อยากโปรยดอกไม้กับฉันไหม

35:06.840 --> 35:11.560
ฉันชอบที่ฉันกับไทสันเติบโตมาด้วยกัน

35:11.640 --> 35:14.520
เราผ่านทั้งสุขและทุกข์มาด้วยกัน

35:14.600 --> 35:17.800
ไม่ว่าเราจะทะเลาะกันกี่ครั้ง
หรือผ่านช่วงชีวิตที่ดีและแย่กันมากี่ครั้ง

35:17.880 --> 35:21.280
เรายังรักกันเหมือนวันแรกที่เจอกัน

35:22.400 --> 35:24.520
ฉันอยู่เคียงข้างเขา เขาก็อยู่เคียงข้างฉัน

35:28.640 --> 35:29.760
เธออยู่เคียงข้างผมเสมอ

35:29.840 --> 35:34.000
ตั้งแต่เริ่มอาชีพ
จนถึงตอนนี้เธอก็ยังอยู่เคียงข้างผม

35:34.080 --> 35:35.480
ผมไม่คิดถึงเธอไม่ได้เลย

35:35.560 --> 35:38.280
และผมไม่อยากเป็นตัวผมถ้าไม่มีเธออยู่ด้วย

35:39.560 --> 35:42.800
ผมรู้ว่ามันฟังดู… อ่อนแอชะมัด

35:42.880 --> 35:46.160
แต่ผมไม่อยากเป็นตัวผมถ้าไม่มีเธออยู่ด้วย

35:54.120 --> 35:57.560
- พ่อ จะมีอาหารมาอีกไหม
- ไม่มีแล้ว

35:57.640 --> 35:59.200
- เวร
- เฮ้ย!

36:07.400 --> 36:08.280
(ตอนต่อไป)

36:08.360 --> 36:11.200
- ขอถ่ายรูปได้ไหม
- "ขอถ่ายรูปได้ไหม"

36:11.280 --> 36:13.960
เอาเลย เพื่อน ผมอยู่มอร์คัมบ์มา 17 ปีแล้ว

36:14.040 --> 36:17.560
ไม่มีความเป็นส่วนตัว มีจดหมายขอเงิน
นี่ไม่ควรส่งมาที่บ้านผม

36:17.640 --> 36:19.320
ผมตัดสินใจแล้ว ผมอยากย้ายบ้าน

36:19.400 --> 36:21.040
ไปๆๆ!

36:21.640 --> 36:23.120
ฉันกังวลเรื่องสุขภาพจิตของเขา

36:23.200 --> 36:25.640
ตอนนี้เขาไม่ใช่ราชายิปซีแล้ว ใช่ไหม
เป็นแค่ไทสัน ฟิวรี่

36:25.720 --> 36:27.520
- ทำอะไร…
- เหยียบคันเร่งสิ

36:27.600 --> 36:29.280
เหยียบแล้ว บ้าเอ๊ย!

36:29.360 --> 36:30.480
หยุด!

36:31.000 --> 36:33.280
ไทสันเชื่อว่าเขาสบายดี แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่สบายดี

36:33.360 --> 36:34.200
ฉันเป็นใคร

36:34.280 --> 36:37.680
ฉันเป็นคนที่ไม่ต้องการอะไรในชีวิต
เมื่อคุณเลิกมีความปรารถนา…

36:37.760 --> 36:39.400
คุณก็เลิกมีความปรารถนาที่จะมีชีวิต

36:39.480 --> 36:43.560
ฉันกลัวนะเวลาคุณพูดแบบนี้
เพราะคุณเพี้ยนไปแล้ว

36:43.640 --> 36:45.880
ตอนนี้เขาอาจจะแย่กว่าเดิมอีก

37:11.680 --> 37:13.240
คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง
ีก