WEBVTT

00:13.280 --> 00:16.440
พระเจ้าช่วย มีรถม้าอยู่ที่ลานบ้าน

00:20.440 --> 00:22.920
เราจะใช้มันทำอะไรเหรอ

00:25.400 --> 00:27.440
ผมเห็นมันลงโฆษณาในอินเทอร์เน็ต

00:27.520 --> 00:30.480
ผมคิดกับตัวเองว่า "รู้อะไรไหม"

00:31.280 --> 00:32.960
"ฉันอยากได้มัน"

00:33.480 --> 00:35.640
คุณมีแผนจะใช้มันทำอะไร

00:36.760 --> 00:38.280
ให้เธอดูดวงให้คุณไหม

00:38.360 --> 00:41.080
เธอดูดวงก็ได้
ให้เธอช่วยหาเงินบ้าง ว่าไหม

00:41.160 --> 00:42.920
- เธอจะอ่านลายมือคุณ
- เอาเลย

00:43.000 --> 00:46.640
เอ่อ นี้ใหญ่มากเลย เพราะงั้น…

00:47.800 --> 00:48.920
เดี๋ยวนะ

00:49.000 --> 00:53.040
หนึ่ง สอง สาม สี่

00:53.120 --> 00:57.520
หนูดูดวงได้ หนูจะมีลูกแปดคนหรือไม่ก็เจ็ดคน

00:58.960 --> 01:01.080
พ่ออายุยืนค่ะ

01:01.160 --> 01:02.240
อายุยืน ใช่

01:02.320 --> 01:04.800
เพราะงั้นพ่อจะมี… พ่อจะมีลูกอีกคนนึง

01:04.880 --> 01:05.760
มีลูกอีกคนนึงเหรอ

01:05.840 --> 01:08.120
เอาละ เอามา 20 ปอนด์

01:08.200 --> 01:09.800
อะไรนะ ค่าอะไร

01:09.880 --> 01:12.280
เธอดูดวงให้คุณข้างหน้ารถม้ายิปซี

01:12.920 --> 01:15.080
เร็วเข้า ขอบคุณค่ะ

01:15.680 --> 01:19.040
หนูหวังว่าพอหนูโตขึ้น หนูจะมีเงินเยอะๆ

01:19.120 --> 01:20.600
เพราะหนูอยากมีลูกเยอะๆ

01:20.680 --> 01:23.160
แต่เหตุผลก็คือ รู้ไหมว่าหนูจะแต่งงานกับใคร

01:24.000 --> 01:26.360
ฉันอาจจะแต่งงานกับ…

01:31.680 --> 01:33.360
อย่าพูดถึงเรื่องนี้กันดีกว่าค่ะ

01:35.640 --> 01:38.080
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

01:40.360 --> 01:41.720
(มอร์คัมบ์)

01:45.000 --> 01:46.400
(โรงแรมมอร์คัมบ์)

01:49.400 --> 01:54.960
เชื่อไหมล่ะ ลูกสาวพ่อจะอายุครบ 16 ปีเร็วๆ นี้

01:55.600 --> 01:57.000
รู้สึกยังไงบ้าง

01:57.080 --> 01:58.440
ดีมากค่ะ

01:59.160 --> 02:01.840
ผมดีใจที่เวเนซุเอลา
กลายเป็นผู้หญิงในแบบที่เธอเป็น

02:01.920 --> 02:04.320
พวกเขาเปลี่ยนจาก
การเป็นเด็กน้อยในอ้อมแขนเรา

02:04.400 --> 02:08.160
เป็นผู้หญิง เดินไปเดินมา
ใส่ส้นสูงหกนิ้วกับกระโปรงสั้น

02:08.240 --> 02:11.400
แบบ "เกิดอะไรขึ้น"
ช่วงเวลานั้นหายไปไหน ผมก็ไม่รู้

02:11.480 --> 02:15.280
เธอกลายเป็นผู้หญิงที่หน้าตาดีมากๆ
และก็ใช่ เป็นอะไรที่น่ายินดีมาก

02:15.360 --> 02:19.600
พ่อจำตอนที่แม่ของลูกอายุ 16 ได้
เธอเริ่มคบกับพ่อ จริงๆ แล้วน่ะ

02:19.680 --> 02:20.840
ภายในสองสามปี

02:20.920 --> 02:23.360
ก็อาจแต่งงานและมีลูกได้ ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้

02:23.440 --> 02:25.800
ไม่ได้บอกว่าจะเป็นแบบนั้น แต่มันอาจเกิดขึ้นได้

02:25.880 --> 02:28.040
ค่ะ เป็นแบบนั้นก็คงดี ใช่ไหมคะ

02:29.480 --> 02:31.000
กับใครก็ดีทั้งนั้น

02:33.200 --> 02:36.760
แล้วลูกจะทำอะไรกับชีวิตลูก
ลูกชอบเล่นติ๊กต็อกใช่ไหม

02:39.320 --> 02:42.440
หนูอาจจะหายตัวไปก็ได้ แล้วทุกคนก็จะลืมหนู

02:43.040 --> 02:46.960
ลูกมีโอกาสที่จะหายตัวไป
ใช่ และไม่ใช้ชีวิตแบบนั้นเลย

02:47.040 --> 02:47.880
ใช่ค่ะ

02:47.960 --> 02:50.800
เพราะงั้นถ้าไม่ชอบ ก็อย่าไล่ตามมัน

02:50.880 --> 02:53.280
ไม่ค่ะ หนูทำแบบนั้นก็เพราะแม่อยากให้หนูทำ

02:53.360 --> 02:55.960
ลูกมีชีวิตอยู่เพื่อแม่ไม่ได้
ลูกต้องมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง

02:56.040 --> 03:00.120
ถ้าลูกไม่อยากทำ พ่อจะพูดกับเธอ
"อย่ายุ่งกับลูก ลูกไม่อยากทำมัน"

03:03.880 --> 03:04.920
ลูกชอบมัน

03:09.920 --> 03:11.280
- ลูกชอบมัน
- ค่ะ

03:11.360 --> 03:13.160
- ใช่ไหม พูดความจริงมาสิ
- ใช่ค่ะ

03:13.760 --> 03:16.760
เพราะงั้นเห็นได้ชัดว่า ทำความเข้าใจกับมัน

03:16.840 --> 03:20.760
ลูกอยากดัง และชอบโพสต์วิดีโอ

03:20.840 --> 03:23.480
"ดูผู้ติดตามของฉันสิ
มีตั้ง 600 ล้านคนในติ๊กต็อก"

03:26.240 --> 03:29.640
ผมรู้สึกว่าเวเนซุเอลาควรทำอะไรก็ได้
ที่ทำให้เธอมีความสุข

03:29.720 --> 03:32.760
เธอเกิดมาในชีวิตครอบครัวคนดัง
เธอไม่รู้จักอะไรที่แตกต่างไปจากนี้

03:32.840 --> 03:35.880
ฉะนั้นเธอควรใช้เวทีนั้นเพื่อประโยชน์ของเธอ

03:36.640 --> 03:39.400
ถ้าเธออยากเป็นอินสตาแกรมเมอร์
หรือไม่อยากเป็นอะไรเลย

03:39.480 --> 03:40.560
ผมก็จะมีความสุขกับเธอ

03:40.640 --> 03:42.920
เพราะเธอเป็นลูกสาวผมและผมก็ภูมิใจในตัวเธอ

03:52.000 --> 03:53.200
ปารีส!

03:53.920 --> 03:54.760
คะ

03:56.120 --> 03:57.360
ทำอะไรน่ะ

03:57.880 --> 03:59.160
จัดที่นอนค่ะ

03:59.240 --> 04:02.400
เราต้องคุยกันหน่อยว่าพ่อวางแผนอะไรไว้

04:04.240 --> 04:06.680
ผมกับเพื่อนๆ เราจะเดินทางไปเที่ยวกัน

04:06.760 --> 04:08.200
จอห์น โอโกรตส์ไปแลนด์สเอนด์

04:08.280 --> 04:09.920
เราจะออกจากที่นี่ไปจอห์น โอโกรตส์

04:10.000 --> 04:13.080
ตั้งแคมป์ที่นั่นกันในคืนนั้น นอนตื่นกันในวันรุ่งขึ้น

04:13.160 --> 04:14.440
นั่นสกอตแลนด์หรือลอนดอน

04:14.520 --> 04:16.080
สกอตแลนด์ สุดสกอตแลนด์เลย

04:16.160 --> 04:19.760
- แลนด์สเอนด์อยู่ในลอนดอนใช่ไหม
- แลนด์สเอนด์อยู่ที่คอร์นวอลล์ ใช่

04:19.840 --> 04:21.720
จะใช้เวลากี่วัน

04:21.800 --> 04:23.960
ผมว่าคงจะสามหรือสี่วัน

04:24.040 --> 04:27.400
ก็ดีนะ มันคือความทรงจำ
คุณพูดมาหลายปีแล้วว่าจะไปเที่ยว

04:27.480 --> 04:29.720
ผมเคยไปครั้งนึงกับพรินซ์เมื่อปี 2014

04:29.800 --> 04:32.040
ใช่ แต่แค่สองสามวันเอง
เขายังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย

04:32.120 --> 04:33.760
เขาใส่ผ้าอ้อมเหมือนริโกตอนนี้

04:33.840 --> 04:35.240
เราจะขับรถพาสซาตไปกัน

04:35.320 --> 04:38.080
- คุณคิดว่ามันจะพาคุณไปถึงสกอตแลนด์เหรอ
- คิดว่างั้นนะ ใช่

04:38.160 --> 04:40.240
ฉันดีใจที่ไม่ได้ไปเที่ยววันหยุดนั้นด้วย

04:40.320 --> 04:42.240
- ทำไมไม่ไปด้วยกันล่ะ
- ไม่ละ ขอบคุณ

04:42.320 --> 04:44.600
เราเอารถแลนด์ครุยเซอร์กับรถพ่วงไปด้วยก็ได้

04:44.680 --> 04:47.400
- ฉันอาบน้ำทีหลังผู้ชายหกคนได้
- ใช่เลย

04:47.480 --> 04:48.960
ใช่ ไม่ละ ขอบคุณ

04:49.560 --> 04:52.480
ฉันคิดว่าการที่ไทสันทำตัวให้ยุ่งไว้
มันเป็นผลกับตัวเขา

04:52.560 --> 04:54.800
มันทำให้เขามีเวลาได้ทำบางอย่างกับลูกชายเขา

04:54.880 --> 04:56.920
ทำกิจกรรมดีๆ กับครอบครัวและเพื่อนๆ

04:57.000 --> 04:59.480
มันทำให้สมองของเขาไม่ว่าง ไม่คิดเรื่องชกมวย

04:59.560 --> 05:01.280
และทำให้สุขภาพจิตของเขาไม่แปรปรวน

05:01.960 --> 05:05.480
เอาละ พร้อมไปเที่ยวกันหรือยัง

05:06.080 --> 05:08.000
แล้วเจอกันนะ ที่รัก

05:11.320 --> 05:14.720
- ผมรักคุณมากเลย
- อย่าจั๊กจี้ฉัน

05:16.680 --> 05:19.400
- พ่อรักเธอ
- แล้วเจอกัน พรินซ์ ทำตัวดีๆ นะ

05:19.480 --> 05:21.680
อย่าลงไปว่ายน้ำเล่นในน้ำที่นั่นนะ ไทสัน

05:21.760 --> 05:24.320
- ไม่หรอก ไปเถอะ เราทุกคนพร้อมหรือยัง
- แล้วเจอกัน

05:24.920 --> 05:28.920
เอาละ ทราบแล้วเปลี่ยน ไปกันเถอะ
พวกเรา ลุย!

05:31.640 --> 05:34.720
คนที่อยู่ในทริปนี้ เรามีบิ๊กจอห์น

05:34.800 --> 05:36.880
และลิตเติลจอห์น หลานชายและปู่

05:36.960 --> 05:38.800
และก็มีเดฟกับลิตเติลเดฟ

05:38.880 --> 05:40.880
โอเวนกับลิตเติลโอเวน

05:40.960 --> 05:43.720
และก็มีแมตต์กับลิตเติลแมตต์

05:43.800 --> 05:46.560
เขาชื่อหลุยส์ แต่เราจะเรียกว่าลิตเติลแมตต์

05:46.640 --> 05:48.880
และก็มีเบ็นที่ไปคนเดียว

05:50.880 --> 05:52.560
มีใครกางเต็นท์ตั้งแคมป์ไหม

05:54.160 --> 05:55.560
ฉันกับจอห์นบอย

05:56.800 --> 06:00.560
เอาละ ปิดวิทยุได้แล้ว พรินซ์
พ่อมีอะไรจะคุยกับลูกหน่อย

06:02.040 --> 06:06.640
นี่จะเป็นโอกาสที่ดีที่พ่อกับลูก
จะได้กระชับความสัมพันธ์กัน ใช่ไหม

06:07.280 --> 06:08.800
พ่อพูดเหมือนคนอ่อนแอเลย

06:10.160 --> 06:12.960
ผมหวังอยู่ว่าจะได้คุยกับพรินซ์
และทำความรู้จักเขาให้มากขึ้นอีกนิด

06:13.040 --> 06:16.040
และเจาะลึกเข้าไปในความรู้สึก
และความสามารถทางจิตใจของเขา

06:18.200 --> 06:20.600
จำครั้งก่อนที่เราทำแบบนี้กันได้ไหม

06:20.680 --> 06:22.680
ลูกจำอะไรได้บ้างไหม

06:22.760 --> 06:24.320
จำไม่ได้ เพราะตอนนั้นผมเพิ่งสี่ขวบ

06:25.320 --> 06:27.600
แต่ทุกวันนี้เด็กทุกคนเหมือนกันหมด

06:27.680 --> 06:29.000
พวกเขาคุยด้วยยาก

06:29.080 --> 06:32.040
พวกเขาชินกับการเล่นคอมพิวเตอร์
หรือไม่ก็ดูโทรศัพท์ทั้งวัน

06:32.840 --> 06:34.800
อาหารโปรดของลูกคืออะไร พรินซ์

06:38.120 --> 06:39.120
อาหารอินเดีย

06:39.640 --> 06:42.440
อาหารอินเดียเหรอ
แล้วอาหารอินเดียจานโปรดของลูกคืออะไร

06:42.520 --> 06:44.520
แกงกุรุหม่าไก่ ข้าว และมันฝรั่งทอด

06:44.600 --> 06:45.640
เหรอ

06:48.960 --> 06:51.320
เขาจะสนใจแกงกุรุหม่าไก่ทำไม

06:51.400 --> 06:54.720
ทุกคนสนใจแกงกุรุหม่าไก่
มันอร่อยมาก บอกตามตรง

06:55.240 --> 06:57.560
แต่ผมไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงสนใจ

06:58.680 --> 07:00.880
ลูกชอบทำกิจกรรมอะไร

07:05.080 --> 07:06.120
ไม่รู้

07:07.400 --> 07:11.200
บางครั้งผมก็คิดว่า "ลูกมีอะไรในใจหรือเปล่า"

07:11.960 --> 07:14.200
การพยายามคุยกับพรินซ์

07:14.280 --> 07:16.680
บางครั้งก็เหมือนพยายามคุยกับสิ่งไม่มีชีวิต

07:20.480 --> 07:22.640
ใช่ เรากำลังไปได้สวย หนุ่มจอห์นบอย

07:22.720 --> 07:25.040
นายสนุกกับมัน นั่นคือสิ่งสำคัญ

07:25.120 --> 07:28.120
ปู่คงเบื่อน่าดูถ้ามาคนเดียว
แล้วขับรถตามรถพวกนี้ขึ้นๆ ลงๆ

07:28.200 --> 07:31.760
คงทำแบบนั้นไม่ได้แน่ ว่าไหม
ดีแล้วที่นายมาด้วย บอกตามตรง

07:32.640 --> 07:35.200
จอห์นบอยเป็นหลานผม เขาเป็นนักมวยฝีมือดี

07:35.280 --> 07:37.400
เขาฝึกซ้อมมวยมาสองสามปีแล้ว

07:37.480 --> 07:38.360
เป็นเด็กดีมาก

07:38.440 --> 07:43.000
เขาไม่สนใจผู้หญิง ไม่ชอบไปเที่ยวกับเพื่อนๆ
ไม่สนใจอะไรแบบนั้น

07:43.080 --> 07:44.960
เขาสนใจแต่เรื่องชกมวย

07:45.560 --> 07:48.400
ตอนที่ผมเริ่มเข้ายิมครั้งแรก
ผมคิดว่า "โอ้ นี่มันยากนะ"

07:49.080 --> 07:51.040
ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าผมเข้ายิมไม่เคยหยุด

07:52.440 --> 07:54.000
- มันเป็นความเคยชินไปแล้ว
- ใช่

07:54.080 --> 07:55.160
มันเป็นแบบนั้น

07:55.240 --> 07:58.120
ไม่ได้ไปยิมแค่วันเดียว
ผมก็รู้สึกเหมือนเป็นคนขี้เกียจแล้ว

07:58.640 --> 08:01.680
รู้อะไรไหม ทั้งหมดนี้ดีสำหรับนายอยู่แล้ว

08:01.760 --> 08:04.400
นายไม่ได้อยู่เฉยๆ นั่งในรถพ่วงวันแล้ววันเล่า

08:04.480 --> 08:06.920
ผมคงพอใจกับการอยู่ที่นี่สักเดือนนึง

08:07.520 --> 08:09.360
ผมเข้ากับปู่ได้ค่อนข้างดี

08:09.440 --> 08:10.760
เขาเป็นคนดี พูดตรงไปตรงมา

08:10.840 --> 08:13.360
ถ้าเขาคิดยังไงกับคุณ เขาจะพูดออกมาเลย

08:13.880 --> 08:15.200
การเป็นฟิวรี่ ผมชอบนะ

08:15.280 --> 08:16.920
ไทสันเป็นเหมือนพ่ออีกคนของผม

08:17.000 --> 08:20.360
และสักวันนึงผมอยากเป็นนักมวยที่เหมือนไทสัน

08:20.440 --> 08:22.400
แชมป์รุ่นเฮฟวีเวตคนต่อไปของโลก

08:23.440 --> 08:25.240
- พรินซ์
- ว่าไง

08:25.320 --> 08:28.200
- พอไปถึงที่นั่น เราก่อกองไฟกันดีไหม
- ดี

08:28.760 --> 08:31.040
เราจะใช้เต็นท์ของพรินซ์เป็นฟืน

08:32.120 --> 08:35.120
ฉันจะบอกให้ว่าเราจะใช้อะไรเป็นฟืน
จมูกนายไง

08:35.200 --> 08:36.960
ฉันว่าเราน่าจะใช้คางของนายนะ

08:38.280 --> 08:39.160
จัดไป

08:39.240 --> 08:41.680
การเลี้ยงดูผมกับพรินซ์เหมือนกันเป๊ะเลย

08:41.760 --> 08:44.640
เรากิน เรานอน เราฝึกซ้อม เราทำอยู่แค่นั้น

08:44.720 --> 08:48.040
เว้นแต่เขาอยู่ในคฤหาสน์
แต่ผมอยู่ในรถพ่วง แค่นั้นครับ

08:55.520 --> 08:58.080
- ดีจังที่พวกเขาไปกันแล้ว ใช่ไหม
- ใช่ค่ะ

08:58.160 --> 09:01.840
ได้อยู่แบบสงบๆ กันสักสองสามวัน ว่าไหม
มันดีสำหรับพ่อกับพรินซ์

09:01.920 --> 09:05.320
จริงๆ แล้วพรินซ์อยู่ในวัยที่เบื่อไปหมด ใช่ไหม

09:05.400 --> 09:07.640
เขาไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองอยากทำอะไร

09:08.160 --> 09:10.520
แม่แค่คิดว่ามันคงจะดีที่เขาจะแบบว่า

09:10.600 --> 09:13.240
เปลี่ยนมากระชับความสัมพันธ์กับพ่อของลูกบ้าง

09:13.320 --> 09:15.400
- แม่รู้ว่ามันฟังดูงี่เง่า…
- มันต้องเยี่ยมมากแน่

09:16.840 --> 09:18.240
ถ้าพ่อของลูกไม่ฆ่าเขานะ

09:18.840 --> 09:21.560
ลูกคิดว่าพวกเขาจะอยู่ด้วยกันได้นานแค่ไหน
ก่อนที่จะมีปัญหากัน

09:21.640 --> 09:23.600
ไม่รู้ค่ะ หนูว่าสักครึ่งชั่วโมงได้มั้ง

09:26.320 --> 09:28.560
(จุดพักรถ เอ็ม 6 ทีเบย์)

09:28.640 --> 09:30.560
(ยี่สิบเก้านาทีต่อมา)

09:43.360 --> 09:46.560
เรามีปัญหาแล้ว ฮิวสตัน เรามีปัญหาแล้ว

09:46.640 --> 09:48.360
กลับเข้าไปในรถไม่ได้

09:49.400 --> 09:52.120
พ่อ ใช่ ประตูหน้าเปิดไม่ได้

09:52.200 --> 09:55.000
ผมลงจากรถ ปิดประตู
แล้วก็กลับเข้าไปในรถไม่ได้

09:55.080 --> 09:58.160
- เอาอิฐขว้างกระจกหลังสิ
- ผมไม่ขว้างหรอก

09:58.240 --> 10:00.120
ต้องคิดด้วยเวลาทำอะไร จริงๆ นะ

10:00.200 --> 10:03.160
กุญแจเสียบอยู่ตรงที่สตาร์ต
แต่ประตูหน้าเปิดไม่ได้

10:03.240 --> 10:05.800
โธ่ เริ่มต้นแบบนี้ไม่ดีเลย

10:06.640 --> 10:08.280
ทุบกระจกเลยดีไหม

10:08.360 --> 10:11.480
แกจะทำยังไง ทุบกระจกเหรอ
ซวยแล้วสิ ใช่ไหม

10:11.560 --> 10:15.480
- มันเกิดขึ้นได้ยังไง
- เพราะแกไม่คิดไงลูก

10:16.240 --> 10:18.200
ไม่ตลกเลยนะ ใครมีไม้แขวนเสื้อไหม

10:19.200 --> 10:20.760
ไม้แขวนเสื้อที่เป็นลวดน่ะ

10:21.400 --> 10:23.400
เรามีปัญหาแล้ว รู้อะไรไหม

10:24.200 --> 10:28.040
คนสติดีที่ไหนกันเติมน้ำมันรถ
แต่ล็อกรถทั้งที่กุญแจอยู่ในรถ

10:28.920 --> 10:31.080
นี่มันเริ่มได้แย่มาก

10:31.680 --> 10:32.760
ลองดู เบ็น

10:33.400 --> 10:34.600
นั่นแหละ

10:36.000 --> 10:37.280
แยงเข้าไปไม่ได้หรอก

10:37.360 --> 10:39.200
มันคงไม่แย่ไปกว่านี้แล้ว

10:39.280 --> 10:41.840
เราอยู่ที่ปั๊มน้ำมัน พยายามงัดเปิดรถคันนี้

10:41.920 --> 10:44.080
มีปุ่มปลดล็อก ฉันพยายามกดมัน

10:44.160 --> 10:46.360
นายเกี่ยวกุญแจมาก็ได้ เราจะดึงมันออกมาเอง

10:46.440 --> 10:48.680
แกเอามันออกมาจากรถไม่ได้หรอก

10:48.760 --> 10:50.360
ไม่ มันไม่ได้ผล

10:52.120 --> 10:53.680
- สอดเข้าไปในนั้น
- นั่นแหละ

10:53.760 --> 10:55.680
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว อย่าทำหล่นนะ

10:56.840 --> 10:58.280
อย่าทำหล่น

10:58.360 --> 11:00.200
เร็วเข้า เบ็น เอามาเลย

11:01.360 --> 11:04.560
- เกือบได้แล้ว เอาเลย เบ็น
- หวังว่ากระจกคงจะแตกนะ

11:06.280 --> 11:07.320
เร็วเข้า ไอ้หนู

11:07.400 --> 11:11.520
นายทำได้ อีกหน่อย ดึงมันมา

11:11.600 --> 11:13.840
- เดี๋ยวก่อน ไอ้หนูเบ็นนี่ มาเลย
- ใช่

11:13.920 --> 11:15.760
เย่!

11:15.840 --> 11:17.720
เยี่ยมเลย ทุกคน

11:17.800 --> 11:19.320
มันไม่เคยราบรื่นเลย

11:19.400 --> 11:22.280
แต่เราเข้าไปในรถได้ ประตูยังปิดอยู่

11:22.360 --> 11:24.840
และเรายังคงจะไปจอห์น โอโกรตส์กัน

11:28.560 --> 11:31.640
เดี๋ยวนะ ดันเปิดไฟทิ้งไว้
ตอนนี้รถสตาร์ตไม่ติดแล้ว

11:34.720 --> 11:38.320
พ่อ ช่วยเข็นรถหน่อย แบตหมด

11:38.960 --> 11:40.040
ให้ตายสิ

11:46.440 --> 11:48.160
เอาเลย

11:52.720 --> 11:53.560
ลุยกันเลย!

12:00.000 --> 12:01.800
โรงแรมที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน

12:03.200 --> 12:04.920
คืนนี้ไม่มีโรงแรม แมตตี้

12:05.000 --> 12:06.040
พ่อ อยู่ไหม

12:06.120 --> 12:08.240
อยู่ พ่อได้ยินแล้ว พ่อนอนในรถก็ได้

12:09.240 --> 12:10.200
จอห์นบอย

12:10.280 --> 12:11.840
ผมนอนในเต็นท์ได้

12:13.000 --> 12:16.760
หวังว่านายคงมีผ้าบุในเต็นท์นะ
ไม่งั้นนายเปียกแน่

12:16.840 --> 12:18.200
นอนในรถดีกว่า

12:18.280 --> 12:19.240
เอางี้นะ

12:19.320 --> 12:23.280
ถ้าฉันนอนในเต็นท์แล้วกลัว
ฉันจะไปนอนกับนาย จอห์นบอย โอเคไหม

12:23.360 --> 12:25.040
ได้เลย

12:26.120 --> 12:27.960
นายอยากกอดหรืออยากโดนกอด

12:28.040 --> 12:29.680
อืม ฉันกอดดีกว่า

12:29.760 --> 12:31.440
ไม่ ฉันจะเป็นคนกอด หุบปากเลย

12:33.120 --> 12:35.040
แค่อย่าตดในเต็นท์ฉันก็พอ

12:35.720 --> 12:36.840
ไอ้งั่งเอ๊ย

12:46.720 --> 12:48.760
(438 ไมล์ต่อมา)

12:50.400 --> 12:52.480
(จอห์น โอโกรตส์)

12:52.560 --> 12:55.160
ผมมองไม่เห็นอะไรเลย ไปเลย ผมมองไม่เห็น

12:56.920 --> 12:58.720
- ผมจะกางเต็นท์
- พวกเขาอยู่ไหน

13:05.160 --> 13:07.880
ฝนตกแบบนี้เราจะกางเต็นท์ยังไง ช่วยด้วย

13:09.120 --> 13:10.640
นี่มันอะไรกัน

13:10.720 --> 13:12.120
ผมเกลียดสภาพอากาศเลวร้าย

13:12.200 --> 13:15.160
แต่เราจะไปตั้งแคมป์กัน
ท่ามกลางสายฝนและลมแรง

13:15.240 --> 13:18.400
และผมก็คิดว่า "ฉันขับรถมาที่นี่ทำไมวะ"

13:18.480 --> 13:21.720
ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ผมกางเต็นท์ไม่เป็น

13:21.800 --> 13:24.520
- พ่อ พ่อต้องช่วยเรานะ
- นี่มัน…

13:24.600 --> 13:27.800
- อะไรนะ
- ไม่เอาแล้ว อยู่ในรถดีกว่า

13:34.200 --> 13:38.680
ตอนนี้เราน่าจะจิบพิมม์กัน
บนเรือยอช์ตของใครสักคนที่เมืองคานส์

13:38.760 --> 13:43.320
แต่เราดันมาขับรถพาสซาต
ที่มีค่าน้อยกว่ารองเท้าของพ่อซะอีก

13:43.400 --> 13:47.360
เราขับรถฝ่าสายฝนมา 12 ชั่วโมง
และตอนนี้ลูกชายผมจะโดนลมพัดปลิวไป

13:47.440 --> 13:50.600
- ช่วยผมหน่อยสิครับ พ่อ
- พ่อไม่ช่วยหรอก เดี๋ยวตัวเปียก

13:50.680 --> 13:54.000
กางเต็นท์ให้ได้ มันเป็นประสบการณ์ที่ดี
เป็นการสร้างลักษณะนิสัย

13:54.080 --> 13:57.960
มันจะช่วยได้เยอะถ้าคนที่กางเป็นมาช่วยกาง

13:58.040 --> 14:00.000
- ผมต้องทำแบบนี้เหรอ
- ใช่ ในนั้น

14:00.080 --> 14:01.520
- ใส่นี่…
- ไม่ใช่

14:02.120 --> 14:04.680
ใช่ ในนั้น ปักหมุดลงไปในรูเล็กๆ

14:05.240 --> 14:06.720
หมุดของฉันอยู่ไหน

14:06.800 --> 14:08.640
เกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่

14:08.720 --> 14:10.120
เด็กๆ หนาวจะแย่แล้ว

14:10.200 --> 14:11.520
หลังคาของฉันอยู่ไหน

14:12.520 --> 14:13.640
หลังคาของฉันอยู่ไหน

14:13.720 --> 14:14.840
เขาไม่มีหลังคา

14:14.920 --> 14:16.280
ขับรถ 12 ชั่วโมงเพื่อสิ่งนี้เหรอ

14:16.360 --> 14:17.720
- ขับ 12 ชั่วโมงเหรอ
- ใช่

14:18.240 --> 14:21.040
มันเริ่มต้นได้แย่มาก

14:21.840 --> 14:25.080
ทุกคนไปนอนในนรกที่ไหนก็ไปเลย
ฉันจะนอนในรถพาสซาต

14:30.880 --> 14:32.200
(มอร์คัมบ์)

14:39.000 --> 14:40.440
อย่ายุ่งกับประตู

14:41.600 --> 14:45.240
อย่ายุ่งกับประตูได้ไหม แม่ตื่นตั้งแต่ตีห้า

14:46.480 --> 14:49.800
อโดนิส ตื่นเร็ว ลูกต้องไปโรงเรียนแล้ว

14:52.120 --> 14:54.400
- ลุกขึ้น
- ไม่ เอา…

14:54.480 --> 14:56.760
ฉันทำเหมือนไม่ได้ทำอะไรเลย

14:57.840 --> 14:58.840
ฮัลโหล

14:58.920 --> 15:00.560
อรุณสวัสดิ์ ที่รัก

15:00.640 --> 15:02.520
อรุณสวัสดิ์ ทำอะไรอยู่คะ

15:02.600 --> 15:04.840
คุณอยู่ที่… ปลายสุดนั่นเหรอ

15:04.920 --> 15:09.000
- ใช่ บนชายหาด ริมน้ำ
- อ้อ เยี่ยมเลย

15:09.080 --> 15:10.400
ผมนอนในรถ…

15:10.480 --> 15:11.720
หวัดดีค่ะ พ่อ

15:11.800 --> 15:12.920
หวัดดีจ้ะ เมาส์

15:13.600 --> 15:17.080
ฝนตกลมแรงมาก ฝนตกหนักมากเลย

15:17.160 --> 15:19.360
จริงๆ นะ มันเหมือนในหนังเลย

15:19.960 --> 15:23.800
ผมตื่นขึ้นมากลางดึก จับผนังรถดู
มันเปียกโชก ไอน้ำกลายเป็นน้ำเลย

15:23.880 --> 15:26.160
- ผมแบบว่า "โอ้ นั่นอะไรน่ะ"
- เยี่ยมเลย

15:26.240 --> 15:28.640
เราจะไม่ลงใต้ตอนนี้แน่นอน

15:28.720 --> 15:29.760
- ไม่เหรอ
- ใช่

15:29.840 --> 15:32.480
ขับรถนานเกินไป
เราใช้เวลา 12 ชั่วโมงกว่าจะมาถึงที่นี่

15:32.560 --> 15:35.440
พอเรากลับไป
เราต้องขับมากกว่า 1,000 ไมล์แน่ๆ

15:35.520 --> 15:38.000
ผมเลยคิดว่าเราจะไม่ขับลงใต้

15:38.080 --> 15:39.360
ขับรถเที่ยวสกอตแลนด์

15:39.440 --> 15:40.720
ตอนนี้เราอยู่ที่นี่แล้ว

15:40.800 --> 15:42.680
นี่เป็นเรื่องปกติของไทสัน

15:42.760 --> 15:45.760
เขาตัดสินใจเรื่องพวกนี้
แล้วปุบปับเขาก็เปลี่ยนใจ

15:46.280 --> 15:49.280
ไทสันเป็นโรคอารมณ์สองขั้ว
เพราะงั้นนี่แหละเขา

15:49.360 --> 15:54.200
นี่คือ… ในทางการแพทย์ เขาถูกโปรแกรมมา
ให้เป็นแบบนี้ และเขาก็อดไม่ได้

15:56.160 --> 16:00.680
เอาละ นี่ควรจะเป็นจุดเริ่มต้น
ของการเดินทางห้าวันไปแลนด์สเอนด์

16:00.760 --> 16:03.640
แต่มันไกลเกินไป
ขับรถ 12 ชั่วโมงกว่าจะถึงที่นี่เมื่อคืน

16:03.720 --> 16:06.320
เพราะงั้นเราจะเดินทางไปสกอตแลนด์

16:06.400 --> 16:11.400
เที่ยวชมสกอตแลนด์กัน สนุกกัน
ดื่มเบียร์ และกินอาหาร

16:11.480 --> 16:14.480
- พูดว่า "ลุยเลย" หน่อย ลุยเลย!
- ลุยเลย!

16:14.560 --> 16:17.440
- ได้เวลากินอาหารเช้าแล้ว
- ผิดหวังจริงๆ

16:17.520 --> 16:18.920
- อย่าผิด
- พ่อผิดหวัง

16:19.000 --> 16:21.520
ไปกินอาหารเช้ากัน แบบสกอตแลนด์

16:21.600 --> 16:22.720
ผิดหวัง

16:22.800 --> 16:26.280
ผมอยากเดินทางไปและเที่ยวชมแลนด์สเอนด์

16:26.360 --> 16:31.240
แต่วันนึงไทสันวางแผนพวกนี้
พออีกวันเขาก็เปลี่ยนแผน

16:31.320 --> 16:33.120
อู้ว ดูนั่นสิ!

16:33.200 --> 16:35.840
เอาละ ทุกคน ใครสนใจ

16:36.560 --> 16:38.680
พักที่โรงแรมดีๆ สักคืนในอาวิมอร์บ้าง

16:39.680 --> 16:44.360
เพราะมีโรงแรมเล็กๆ อยู่สองสามแห่ง
มียิมดีๆ สระว่ายน้ำ สปา ทุกอย่าง

16:44.440 --> 16:45.600
ไม่สน

16:47.480 --> 16:48.960
เอาอีกแล้ว

16:49.040 --> 16:51.520
สิ่งที่เขาอยากทำวันนี้ พรุ่งนี้เขาจะไม่อยากทำมัน

16:51.600 --> 16:52.880
มันทำให้ผมหงุดหงิด

16:53.520 --> 16:55.800
- อยากทำแบบนั้นไหม หรือว่า…
- ไร้สาระ

16:56.320 --> 16:57.560
พลาดแล้ว เพื่อน

16:59.560 --> 17:01.560
ออกจากทริปนี้ได้คงโชคดี

17:01.640 --> 17:04.600
โธ่ พ่อฉันโกรธ ฉันดูออก ฉันรู้จักเขามาทั้งชีวิต

17:05.960 --> 17:09.360
มาตั้งแคมป์กันแต่จะนอนโรงแรม
ฉันเดินออกจากบ้านไปหาโรงแรมนอนก็ได้

17:09.440 --> 17:11.400
การตัดสินใจแบบนี้มันเห็นแก่ตัว

17:11.920 --> 17:14.120
ต่อให้ผมไม่มีวันได้เห็นข้างในโรงแรมอีก
ผมก็ไม่แคร์

17:14.200 --> 17:17.560
ผมนอนในรถคันนี้อีกหกเดือนยังได้
อย่าว่าแต่สองสามสัปดาห์เลย

17:17.640 --> 17:20.960
ผมยกระดับมาตรฐานว่าผมรู้สึกยังไงกับมัน

17:21.040 --> 17:22.480
เพราะงั้นก็นั่นแหละ

17:23.000 --> 17:25.040
เขาต้องโกรธแน่ๆ เขาเดินออกไปแบบนั้น

17:26.760 --> 17:29.320
ผมว่าไม่มีใครชอบการเปลี่ยนแปลงมากเกินไป

17:29.400 --> 17:32.880
โดยเฉพาะคนรุ่นเก่าอย่างเขา
เขาอายุ 60 แล้วนี่ ใช่ไหม

17:32.960 --> 17:36.440
เขารู้สึกผิดหวังกับมัน เขาก็เลยโกรธ

17:37.200 --> 17:38.800
- พ่อ ไม่เป็นไรใช่ไหม
- อะไรนะ

17:38.880 --> 17:40.560
- ไม่เป็นไรใช่ไหม
- ใช่ ทำไม

17:42.080 --> 17:43.960
- พ่อผิดหวังเหรอ
- มันก็เป็นแบบนั้นแหละ

17:44.040 --> 17:46.680
พ่ออยากนอนในโรงแรมหรือในรถ
พ่อว่าไงก็ตามนั้น

17:46.760 --> 17:50.680
- ไม่ ฟังนะ ไว้ค่อยดูกันว่าวันนี้เป็นยังไง
- ไม่ พ่อตัดสินใจเลย

17:50.760 --> 17:52.040
พ่อคือเจ้านาย

17:52.120 --> 17:54.320
คืนนี้พ่ออยากนอนในรถอีกหรือเปล่า

17:54.400 --> 17:56.560
หรืออยากนอนในโรงแรม

17:56.640 --> 17:58.160
- นอนในรถ
- ได้เลย

17:58.240 --> 18:00.640
- ขอโทษนะ เราจะนอนในรถ
- ตกลง

18:00.720 --> 18:01.560
นอนในรถ

18:01.640 --> 18:04.240
เขาพูดแล้ว คืนนี้เราจะนอนในรถกันอีก

18:04.320 --> 18:06.000
ไม่มีปัญหา ตกลง

18:11.040 --> 18:13.000
เอาละ หั่นเป็นสองซีก

18:13.080 --> 18:15.720
- แบบที่แม่สอนหนูเมื่อวาน
- ขยับนิ้วไป

18:15.800 --> 18:17.280
- แม่คะ
- จ๊ะ

18:17.360 --> 18:19.000
แม่หัดทำอาหารตั้งแต่เมื่อไหร่

18:19.080 --> 18:23.560
ยายของลูกสอนแม่ทำอาหาร
เพราะตอนแรกแม่ทำอาหารได้แย่มาก

18:23.640 --> 18:25.640
แต่แม่ทำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินได้ใช่ไหม

18:26.160 --> 18:28.000
แม่ทำมันเก่งมากจ้ะ

18:28.080 --> 18:30.440
ลูกจะได้เรียนรู้เสมอ จะได้เรียนรู้ตลอดชีวิต

18:30.520 --> 18:33.800
- ตอนนี้แม่ก็ยังเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ อยู่ ใช่ไหม
- แม่แต่งงานตอนแม่อายุ 19

18:33.880 --> 18:34.880
ใช่จ้ะ

18:35.640 --> 18:37.960
- ลูกคิดว่าจะได้แต่งงานตอนอายุ 19 ไหม
- ค่ะ

18:38.040 --> 18:39.080
ระวังนิ้วด้วย

18:40.000 --> 18:41.560
หนูชอบทำให้แม่ประทับใจ

18:41.640 --> 18:46.600
หนูชอบทำอะไรหลายๆ อย่างเหมือนผู้ใหญ่

18:46.680 --> 18:49.800
หนูกำลังฝึกอยู่เพราะพอเวเนซุเอลาแต่งงานแล้ว

18:49.880 --> 18:53.840
หนูจะเป็นคนต่อไปที่ทำความสะอาด
และทำงานและก็ทุกอย่าง

18:53.920 --> 18:55.800
โตขึ้นลูกอยากทำอะไรจ๊ะ

18:55.880 --> 19:00.040
ที่จริงหนูอยากไปปาร์ตี้ค่ะ

19:00.760 --> 19:03.000
- เหรอ
- และเจอใครสักคน

19:03.520 --> 19:06.520
- ลูกอยากเจอใครที่ปาร์ตี้นั่น
- ไม่รู้ค่ะ

19:07.440 --> 19:09.200
ลูกอยากเจอใครที่ปาร์ตี้

19:09.720 --> 19:11.280
แม่!

19:12.320 --> 19:14.520
- อะไร ลูกอยากเจอหนุ่มที่ปาร์ตี้เหรอ
- ใช่ค่ะ

19:14.600 --> 19:18.920
- ลูกอยากเจอหนุ่มทำไมเหรอจ๊ะ
- เพราะหนูอยากแต่งงานตอนอายุ 19

19:20.320 --> 19:21.840
โอ๊ยตาย

19:21.920 --> 19:25.760
วาเลนเซียวางแผนชีวิตในฝันเหมือนเทพนิยายไว้

19:25.840 --> 19:29.040
สิ่งที่เธอวางแผนไว้ในหัวเธอ
คือการแต่งงานและก็…

19:29.120 --> 19:32.600
ซึ่งมันบ้ามาก
เพราะเวเนซุเอลาไม่เคยเป็นแบบนั้น

19:32.680 --> 19:35.840
และหนูกับแม่จะอยู่แต่กับผู้ชายรวยๆ

19:35.920 --> 19:38.680
- อยู่แต่กับผู้ชายรวยๆ เหรอ
- ใช่ค่ะ

19:39.560 --> 19:41.880
อ๋อเหรอ ทำไมถึงอยากได้ผู้ชายรวยๆ ล่ะจ๊ะ

19:41.960 --> 19:45.840
แม่คะ หนูไม่อยากจนไงคะ

19:45.920 --> 19:47.600
โอ้ น่าเสียดาย

19:47.680 --> 19:51.040
เพราะเราซื้อดิออร์ได้ คริสเตียนดิออร์ ชาแนล…

19:51.120 --> 19:53.200
- เธอเป็นหนึ่งในนั้น ว่าไหม
- ใช่

19:53.280 --> 19:54.120
- ใช่
- ปล่อยค่ะ

19:54.200 --> 19:55.920
- ลูกไม่ค่อย…
- สิ่งที่ฉันทนไม่ได้

19:56.520 --> 19:59.480
ฉันพยายามปลูกฝังลูกๆ ว่าเงินไม่ใช่สิ่งสำคัญ

19:59.560 --> 20:01.640
เพราะงั้นทำสิ่งที่ทำให้เรามีความสุข

20:01.720 --> 20:03.880
แต่วาเลนเซียเป็นดีวา

20:03.960 --> 20:06.360
เธอบอกคนอื่นว่า "เราคือฟิวรี่"

20:06.440 --> 20:08.040
วาเลนเซียคือเด็กคนนั้น

20:08.120 --> 20:11.200
เธอคือคนที่คาดหวังว่า
จะนั่งบนเครื่องบินเจ็ตและดื่มแชมเปญ

20:11.280 --> 20:14.960
- ถ้าไม่มีใครอยากแต่งงานกับเธอล่ะ
- หนูจะบังคับให้พวกเขาแต่งงานกับหนู

20:15.960 --> 20:18.720
แล้วถ้าเขาไม่ชอบเธอเลยล่ะ

20:19.720 --> 20:23.760
หนูมีผู้ชายที่หนูต้องการแล้ว และเขาก็หลงรักหนู

20:23.840 --> 20:26.400
- ดี เขาหลงรักเธอ
- ใช่

20:37.640 --> 20:41.520
สกอตแลนด์แสนสวย!

20:41.600 --> 20:45.160
สกอตแลนด์แสนสวย!

20:48.520 --> 20:52.240
แต่ฉันจะบอกให้ว่ามันคืออะไร
ขับขึ้นลงเนินที่นี่มันดียังไงเหรอ

20:53.080 --> 20:55.600
สวยจริงๆ

20:55.680 --> 20:58.400
ดูภูเขาทางขวาและทางซ้ายสิ สวยมาก

21:01.400 --> 21:04.600
ลงตรงนี้ไปซื้อกระโปรงสกอตกันหน่อยดีไหม

21:07.520 --> 21:08.680
เอาละ

21:08.760 --> 21:11.440
คุณเคยวัดตัวยักษ์แบบผมไหม

21:12.240 --> 21:14.720
- น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ
- ใช่ ไหนดูซิ

21:14.800 --> 21:15.800
ใช่ไหม

21:15.880 --> 21:17.840
สูงอีกหน่อยได้ไหม ปิดไขมันรอบเอวหน่อย

21:17.920 --> 21:19.640
ได้เลย ดูนั่นสิ

21:19.720 --> 21:20.800
- ทาร์ต
- อ๋อเหรอ

21:20.880 --> 21:23.480
ขอแต่งตัวก่อนนะ ให้ผู้ชายแต่งตัวหน่อย

21:24.680 --> 21:28.080
- เป็นไง
- โอ้ ค่อยเข้าท่าหน่อย

21:29.880 --> 21:31.520
- ค่อยเข้าท่าหน่อย
- ผมรู้อยู่แล้ว

21:33.720 --> 21:35.520
- ผมว่าผมพร้อมดื่มเบียร์แล้ว
- พ่อครับ

21:35.600 --> 21:36.960
- โอ้!
- พ่อ

21:44.840 --> 21:48.040
ผมจะไปผับ เหมือนหนุ่มสกอตตัวจริง

21:48.560 --> 21:52.280
ไทสัน ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหม

21:52.800 --> 21:55.120
มันเป็นเมืองเล็กๆ ในที่ห่างไกล

21:55.200 --> 21:56.800
ตรงไปสุดขอบโลกเลย

21:56.880 --> 21:58.600
ภายในสิบนาที คนก็มากันเต็มไปหมด

21:58.680 --> 22:01.280
มีคนมาต่อแถวอยู่ข้างนอกขอถ่ายรูป
มันบ้ามากเลย

22:02.040 --> 22:04.440
- เอาละ ผับอยู่ไหน ไปเลย
- ขอบคุณ

22:04.520 --> 22:05.760
ถ้าผมอยากให้คนรุมล้อม

22:05.840 --> 22:09.440
ผมไปเมืองไหนก็ได้ในประเทศหรือในโลก
จะมีแต่คนมารุมล้อมผม

22:09.960 --> 22:11.240
ไม่ว่าจะชกมวยหรือไม่ชกมวย

22:11.320 --> 22:12.960
- สวัสดีครับ
- สบายดีไหม

22:13.040 --> 22:14.280
- ขอบคุณค่ะ
- สวัสดีครับ

22:14.960 --> 22:16.080
ที่จริงผมชอบนะ

22:16.680 --> 22:19.120
เวลาคุณไปสถานที่เหล่านี้
หลังจากแขวนนวมมาหลายเดือน

22:19.200 --> 22:21.160
ทุกคนอยากเข้ามารุมล้อมราชายิปซี

22:21.240 --> 22:23.400
ตอนนี้อูซิกอยู่ไหน

22:23.480 --> 22:25.000
เขาอยู่ไหน

22:25.520 --> 22:27.640
ผมคิดว่า "เอาอีกแล้ว"

22:29.920 --> 22:33.960
ผมคิดว่าเขาชอบที่เขาได้รับความสนใจจากผู้คน

22:34.040 --> 22:37.320
การเป็นตัวเขา
มนุษย์คนหนึ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก…

22:37.400 --> 22:39.880
- ชกเขาก็ได้ ชกเขาสักหมัด
- เหรอคะ ได้เหรอ

22:39.960 --> 22:40.880
เอาเลย

22:43.120 --> 22:44.360
เขาต้องการมัน ใช่ไหม

22:44.440 --> 22:49.320
เพราะเขาเป็นดาวเด่นของรายการอีกแล้ว
เขาทำมันเพื่ออะไร

22:49.400 --> 22:50.400
เขาเบื่อ

22:50.480 --> 22:52.200
ผมรู้สึกเป็นอิสระ

22:53.320 --> 22:54.680
(บาร์เคลย์มอร์)

22:54.760 --> 22:57.040
เอาเบียร์อีกไหม ใครอยากดื่มอีกสักแก้วไหม

22:57.120 --> 23:02.080
สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า

23:02.880 --> 23:04.800
เขาติดอยู่ในช่วงเวลานั้น

23:04.880 --> 23:09.160
- แด่ทุกคนในนี้ แด่สกอตแลนด์
- ดื่ม แด่สกอตแลนด์

23:10.920 --> 23:14.600
เวลาทุกคนตะโกนเรียกชื่อเขา
มีแฟนๆ ออกมาทุกหนทุกแห่ง

23:14.680 --> 23:15.880
มันเป็นแรงบันดาลใจให้เขา

23:16.400 --> 23:18.400
และผมรู้ว่ามันจบลงตรงไหน

23:18.480 --> 23:20.960
ไม่บนสังเวียนก็ในสถานบำบัด

23:21.600 --> 23:24.920
และผมคิดว่าทั้งสองอย่างไม่ใช่การจบที่ดี

23:28.800 --> 23:30.800
เร็วเข้า

23:30.880 --> 23:33.960
ชาวบ้านชอบมันมาก
ผมก็ชอบมาก มันเหลือเชื่อจริงๆ

23:34.040 --> 23:35.240
เราจอดรถไว้ที่ไหน

23:35.320 --> 23:37.120
- สบายดีไหม
- นั่นรถตู้เน็ตฟลิกซ์

23:37.200 --> 23:39.360
ทุกคนคิดเสมอว่าพวกเขายังมีมัน

23:39.440 --> 23:41.880
แต่บอกได้เลยว่าผู้คนคิดถึงราชายิปซี

23:41.960 --> 23:43.720
ไทสัน!

23:43.800 --> 23:45.960
บางทีผมอาจต้องให้สิ่งที่พวกเขาต้องการ

23:47.440 --> 23:49.680
- โอเคเลย ขอบคุณครับ
- ไทสัน!

23:50.280 --> 23:52.840
ทำไมไทสันใส่กระโปรงสกอตเดินไปเดินมา

23:57.120 --> 23:58.840
ไม่นะ ขอร้อง

23:59.600 --> 24:02.560
ไทสันชอบทำตัวเด่นมาตลอด

24:02.640 --> 24:05.680
และชื่อเสียงก็เป็นสิ่งที่
เราต้องเติบโตมากับมันในฐานะครอบครัว

24:05.760 --> 24:09.520
แต่ฉันกังวลว่าพอเด็กๆ โตขึ้น
พวกเขาจะรับมือยังไง

24:10.360 --> 24:12.280
เวเนซุเอลาไปไหนมาไหนคนเดียว

24:12.360 --> 24:15.560
และมีผู้คนมองทุกวัน
นี่เป็นประสบการณ์ใหม่สำหรับเธอ

24:15.640 --> 24:18.160
มันเป็นสิ่งที่ฉันกังวล

24:23.000 --> 24:24.480
ฉันตื่นเต้นกับการแข่งแล้ว

24:24.560 --> 24:25.960
- ตื่นเต้นจัง
- ฉันด้วย

24:26.040 --> 24:27.880
ใส่ชุดทวีดแล้วฉันรู้สึกหรูเลิศมาก

24:29.400 --> 24:31.040
เวเนซุเอลาไปดูแข่งม้าที่ยอร์กวันนี้

24:31.640 --> 24:33.600
ฉันจัดการให้เธอไปที่นั่นและกลับมา

24:33.680 --> 24:35.680
ฉันแค่อยากแน่ใจว่าเธอปลอดภัย

24:35.760 --> 24:37.760
อยากรู้จังว่าสาวๆ ไปถึงหรือยัง

24:37.840 --> 24:40.040
อาจจะถึงแล้ว เช็กดูไหม โทรหาใครสักคนไหม

24:40.120 --> 24:41.880
ฉันจะโทรถามลีอาห์ว่าเธออยู่ไหน

24:41.960 --> 24:45.120
ทุกคนอยู่ที่นั่นแล้วเหรอ อยู่ที่นั่นเพียบเลย

24:45.200 --> 24:47.720
- อยู่ที่นั่นเพียบเลยเหรอ
- ได้ งั้นแค่นี้นะ

24:48.400 --> 24:51.040
- ต้องสนุกสุดๆ แน่
- ฉันว่ามันจะดีมากเลย

24:51.800 --> 24:53.760
เธอบอกว่าคนเยอะมาก

24:53.840 --> 24:56.040
ฉันชอบไปเที่ยวกับเพื่อนๆ

24:56.760 --> 24:58.480
มันดีมากค่ะ

24:58.560 --> 25:03.840
ฉันไม่ใช่ทาสที่ถูกขังไว้ในบ้านทั้งวัน
เพราะงั้นมันดีมากค่ะ

25:03.920 --> 25:06.240
แม่ฉันบอกว่าต้องอยู่กับพวกเธอคนใดคนหนึ่ง

25:06.320 --> 25:09.400
วันนี้เธอทิ้งฉันไม่ได้นะ ฉันจะไม่อยู่คนเดียวหรอก

25:09.480 --> 25:10.400
ฉันไม่ทิ้งหรอก

25:10.480 --> 25:12.880
แม่บอกฉันตลอดว่า
"อย่าเดินไปไหนมาไหนคนเดียว"

25:12.960 --> 25:15.560
- นี่สนามม้าเหรอ
- ใช่

25:15.640 --> 25:18.000
เจอพวกยิปซี ฉันรอไม่ไหวแล้ว

25:18.080 --> 25:20.240
- ตื่นเต้นจัง
- ใช่

25:31.960 --> 25:34.520
เอาเท้าลง
แล้วก็ลงไปจากเคาน์เตอร์ครัวของแม่

25:34.600 --> 25:37.160
มันไม่ใช่ของแม่ ของพ่อต่างหาก

25:37.240 --> 25:38.840
ไม่ใช่จ้ะ จอมซน

25:38.920 --> 25:41.120
แล้วผนังข้างนอกล่ะเป็นของใคร

25:41.200 --> 25:44.920
ผนังพวกนั้นกับผนังพวกนี้
และห้องครัวนี้เป็นของแม่ทั้งหมด

25:45.000 --> 25:47.920
- เหรอคะ
- พ่อของลูกแค่อาศัยอยู่ที่นี่

25:48.520 --> 25:50.600
ทำไมพ่อมานอนที่นี่ล่ะคะ

25:50.680 --> 25:53.560
ทำไมพ่อมานอนที่นี่เหรอ
เพราะแม่อนุญาตให้นอนน่ะสิ

25:54.080 --> 25:57.600
ไทสันไปเที่ยวแล้ว พรินซ์ก็ไปกับเขา
เวเนซุเอลาก็ไปเที่ยววันนี้

25:57.680 --> 26:00.160
และฉันถูกทิ้งให้อยู่บ้านตามลำพังกับเด็กน้อยห้าคน

26:00.240 --> 26:01.960
ฉันว่าฉันจะต้องรู้สึกเหนื่อยแน่ๆ

26:02.040 --> 26:04.720
ฉันชินกับการมีคนช่วยงานในบ้าน

26:04.800 --> 26:07.040
บ้านเงียบมาก

26:07.120 --> 26:09.920
ปกติแล้วจะมีพวกวัยรุ่นวิ่งเล่นกันที่นี่

26:10.000 --> 26:11.200
มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ

26:11.280 --> 26:15.160
ฉันคิดว่าเวลามีคนอื่นอยู่ให้คุยด้วย
ก็จะไม่รู้สึกเหงา

26:15.240 --> 26:20.040
แต่จริงๆ แล้ว การที่คนที่โตแล้วสามคน
ไม่อยู่ให้คุยด้วย

26:20.120 --> 26:22.080
มันแปลกๆ

26:22.160 --> 26:23.640
ไม่นะ ริโก

26:23.720 --> 26:26.400
แม่ เขาเอามือหยิบแตงโมกิน

26:26.480 --> 26:28.320
งั้นก็เอาช้อนตักป้อนให้เขาสิ

26:29.400 --> 26:31.240
มันเป็นอะไรที่แปลกๆ การที่รู้ว่า

26:31.760 --> 26:36.200
พวกเขาไม่ได้อยู่ในการควบคุมของคุณ
แต่พวกเขาจะเป็นเด็กตลอดไปไม่ได้

26:36.720 --> 26:39.520
เวเนซุเอลากำลังโตและกลายเป็นหญิงสาว

26:39.600 --> 26:41.720
เป็นความรู้สึกที่แปลกมาก

26:41.800 --> 26:43.600
ทุกอย่างมันใหม่สำหรับฉัน

26:43.680 --> 26:46.880
เหมือนเมื่อวานเธอยังอายุแปดขวบ ยิ้มฟันหลอ

26:46.960 --> 26:50.000
ตอนนี้เธอเป็นหญิงสาว เวลามันผ่านไปเร็วมาก

26:50.080 --> 26:52.280
มันรู้สึกแปลกๆ

26:52.360 --> 26:54.960
มันทำให้ฉันรู้สึกไม่มั่นใจกับทุกอย่าง

26:55.040 --> 27:00.080
เพราะสักวันหนึ่ง
เธอจะไปใช้ชีวิตในแบบของเธอเอง

27:00.160 --> 27:01.920
ฉันมองแล้วคิดว่า

27:02.480 --> 27:04.200
"นั่นเป็นก้าวสำคัญสำหรับเธอ"

27:05.880 --> 27:09.200
(การแข่งม้าที่สนามยอร์ก)

27:17.600 --> 27:19.560
- ใครๆ ก็มองเธอ
- ฉันรู้

27:19.640 --> 27:20.960
ฉันรู้สึกเหมือนตัวประหลาด

27:21.720 --> 27:24.040
ฉันรู้สึกเหมือนตัวประหลาด
เหมือนโชว์ละครสัตว์ชุดใหญ่

27:26.960 --> 27:31.200
ดีค่ะที่ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ เดินเที่ยวกัน คุยกัน

27:31.280 --> 27:35.960
ฉันเป็นเด็กสาวอายุ 15
ไปเที่ยวโดยที่ไม่มีพ่อกับแม่

27:36.040 --> 27:40.040
ฉันเข้าใจว่าผู้คนรู้จักฉันและอะไรก็ตาม

27:40.120 --> 27:42.640
แต่ฉันไม่อยากรู้สึกแปลกแยก
เวลาฉันไปที่ไหนสักแห่ง

27:45.240 --> 27:48.200
มีผู้ชายเดินข้างๆ ฉัน
ทำเหมือนเขากำลังเดินกับฉัน

27:49.360 --> 27:50.320
เร็วเข้า!

27:53.440 --> 27:55.320
- คุณสวยจังเลย
- คุณเวเนซุเอลาใช่ไหม

27:56.960 --> 27:58.800
- คุณสวยมาก
- ขอบคุณค่ะ คุณก็สวย

27:58.880 --> 28:02.440
ขอโทษนะ ขอถ่ายรูปกับคุณได้ไหม

28:02.520 --> 28:03.880
ฉันไม่ได้รับอนุญาตค่ะ ขอโทษนะ

28:03.960 --> 28:06.920
ฉันคิดว่าคนบางคน
ก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปหาใครสักคน

28:07.000 --> 28:08.680
มีสมองและคิดว่า

28:08.760 --> 28:11.040
"มีคนทำแบบนี้ก่อนฉันกี่คนแล้ว"

28:11.120 --> 28:12.720
อยากขึ้นไปข้างบนไหม

28:12.800 --> 28:15.840
- เอมี่! เวเนซุเอลา!
- ยังไงม้าเที่ยวนี้ก็แข่งเสร็จแล้ว

28:16.520 --> 28:18.360
เวเนซุเอลา คุณสวยมาก

28:18.440 --> 28:19.440
คุณก็สวยค่ะ

28:22.080 --> 28:23.680
(ห้องชมการแข่งขันระดับพรีเมียม)

28:25.280 --> 28:29.240
ถ้ามีใครใส่ชุดเหมือนฉัน
ฉันร้องไห้แน่ๆ รับรองได้

28:29.320 --> 28:30.600
นั่นแหละที่ฉันกลัวที่สุด

28:31.600 --> 28:33.640
- วันเกิดเธอเมื่อไหร่
- กันยายน

28:34.160 --> 28:36.120
ฉันจะฉลองวันเกิดครบ 16 ปี หวังว่านะ

28:36.200 --> 28:38.280
หนุ่มๆ กับสาวๆ หรือแค่สาวๆ

28:38.360 --> 28:40.600
ไม่รู้สิ ฉันอาจจะเชิญแต่ผู้หญิงกับเด็กผู้หญิงก็ได้

28:40.680 --> 28:42.280
ฉันว่าแบบนั้นน่าจะดีกว่า

28:42.360 --> 28:44.720
โอกาสที่งานจะล่มน้อยลง

28:44.800 --> 28:48.840
ถ้าเด็กผู้ชายอยู่ที่นั่น พวกเขาจะทำของพัง
ดื่ม ต่อยตีกันและทะเลาะกัน

28:48.920 --> 28:51.000
ใช่ มีแค่ผู้หญิงกับเด็กผู้หญิงจะดีกว่า

28:51.080 --> 28:53.160
- ค่ำคืนของสาววัยรุ่น
- ใช่

28:53.680 --> 28:55.680
- ฉันชอบปาร์ตี้สาวๆ มากกว่า
- ฉันเหมือนกัน

28:55.760 --> 28:58.560
เวลาหนุ่มๆ อยู่ที่นั่น ก็จะดื่มกันมากเกินไป

28:58.640 --> 29:01.520
ไม่มีใครอยู่ที่นั่นเพื่อหัวเราะสนุกกัน
ทุกคนต้องการผู้ชาย

29:01.600 --> 29:05.800
- ฉันอายุแค่ 15 เธออายุ 13
- ใช่

29:05.880 --> 29:08.400
- แม่ฉันแต่งงานตอนอายุ 17
- แม่ฉันแต่งงานตอนอายุ 18

29:08.480 --> 29:10.400
ฉันคงไม่อยากแต่งงานตอนอายุแค่นั้นแน่

29:10.480 --> 29:12.080
- ไม่อยากเหรอ
- ไม่ ไม่มีทาง

29:12.160 --> 29:15.600
ประเด็นคือฉันไม่อยากรีบแต่งงาน

29:15.680 --> 29:17.440
- ถ้าฉันมีแฟน
- ใช่

29:17.520 --> 29:18.800
- เข้าใจใช่ไหม
- เข้าใจ

29:18.880 --> 29:21.960
ฉันอยากใช้ชีวิตร่วมกับเขา คิดว่านะ

29:22.040 --> 29:24.240
- ใช่
- แต่… ใช่

29:28.080 --> 29:29.160
ฉันไม่ไหวกับเธอแล้วเนี่ย

29:29.680 --> 29:33.520
เพื่อนๆ ฉันมีแผนของตัวเองแล้ว
พวกเธออยากใช้ชีวิตของตัวเอง

29:33.600 --> 29:35.800
ถึงจุดหนึ่งทุกคนจะอยากแต่งงาน

29:35.880 --> 29:39.120
แต่ตอนนี้ ฉันอายุแค่ 15 เพราะงั้น…

29:41.760 --> 29:43.320
เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต

29:43.960 --> 29:47.400
พ่อฉันไปเที่ยวสกอตแลนด์กับหนุ่มๆ
และเขาก็นอนในรถ

29:47.480 --> 29:49.720
- เขานอนในรถเหรอ
- ใช่ ในท้ายรถ

29:49.800 --> 29:52.440
เห็นไหมว่าพ่อเธอตัวสูงแค่ไหน
เขานอนในรถได้ยังไง

29:52.520 --> 29:54.440
เมื่อคืนเขาโทรหาแม่ฉัน

29:54.520 --> 29:56.520
เขาเปิดท้ายรถ สองขาห้อยลงมา

29:56.600 --> 29:58.120
ที่สกอตแลนด์ อยู่ในรถหนาวมาก

29:58.200 --> 30:00.600
- เขากำลังสร้างความทรงจำ
- ใช่

30:00.680 --> 30:02.040
พวกเขาสนุกกัน

30:05.800 --> 30:07.480
(ขอต้อนรับสู่ดัลแรดดี ฮอลิเดย์ พาร์ค)

30:11.440 --> 30:14.520
จะบอกอะไรให้นะ เด็กๆ
ทริปนี้มันเหลือเชื่อจริงๆ ใช่ไหม

30:14.600 --> 30:16.520
จนถึงตอนนี้ก็ดีอยู่นะ เยี่ยมมากเลย

30:16.600 --> 30:20.320
จากจุดที่เราเริ่มต้นในมอร์คัมบ์
เทียบกับจุดที่เราอยู่กันวันนี้

30:21.000 --> 30:24.600
เป็นการกระชับความสัมพันธ์ที่ดีสำหรับเด็ก
ออกมาเที่ยวและอื่นๆ กันสนุกดี

30:24.680 --> 30:27.040
มีอะไรดีๆ ให้ดูเยอะเลย ว่าไหม

30:27.120 --> 30:29.600
แล้วนายจะขึ้นชกครั้งต่อไปเมื่อไหร่ จอห์นบอย

30:29.680 --> 30:31.560
พวกเขาหาคู่ชกให้ผมไม่ได้

30:31.640 --> 30:35.320
ผมชกครั้งสุดท้ายเมื่อเดือนกันยายน
แต่พวกเขากำลังพยายามหาคู่ชกให้ผมอยู่

30:35.400 --> 30:38.080
แล้วนายมองว่า
ตัวเองจะไปได้ไกลแค่ไหนกับการชกมวย

30:38.160 --> 30:41.560
ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก็แชมป์โลกนั่นแหละ

30:41.640 --> 30:44.000
เป้าหมายของนายคืออะไร
ความใฝ่ฝันของนายคืออะไร

30:44.080 --> 30:46.240
ความใฝ่ฝันของผมคือเป็นเหมือนอา

30:46.960 --> 30:48.680
แค่นั้น จะทำอะไรได้อีกล่ะ

30:48.760 --> 30:51.880
ถ้าไม่หวังจะเป็นคนเก่ง
แล้วจะทำอะไรได้ ไม่มีอะไรเลย

30:53.440 --> 30:55.240
แล้วลูกล่ะ พรินซ์

30:56.440 --> 30:58.800
- เหมือนกันเป๊ะเลย
- คืออะไร

30:59.800 --> 31:00.760
ชกมวย

31:00.840 --> 31:02.160
- ชกมวยเหรอ
- ครับ

31:02.760 --> 31:05.040
ทุกคนอยากเป็นนักมวย ใช่ไหม

31:05.120 --> 31:07.240
พวกนายเลือกกีฬาที่ยากที่สุดในโลก

31:07.760 --> 31:11.280
ทุกคนเป็นนักมวยได้ แต่มันไร้ประโยชน์

31:11.360 --> 31:14.400
ถ้าคุณเป็นแชมป์มวยไม่ได้

31:14.480 --> 31:16.960
โดนชกหัวไปจะมีประโยชน์อะไร

31:17.040 --> 31:18.960
จะเป็นนักมวยได้ต้องมีคุณสมบัติเฉพาะตัวที่ดี

31:19.040 --> 31:21.320
จะเป็นนักมวยดังได้ คุณสมบัติเฉพาะตัวยิ่งต้องดี

31:21.400 --> 31:25.640
ฉันไม่แนะนำให้ทุกคนชกมวย
ฉันว่ามันเป็นเรื่องตลก

31:25.720 --> 31:28.760
แต่เมื่อทำสำเร็จ
ก็จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ใช่ไหม

31:29.640 --> 31:32.280
เหรอ ดูฉันสิ ฉันไปไหนไม่ได้เลย

31:32.360 --> 31:34.480
รู้สึกทรมานทุกที่ที่ฉันไป นายไม่เห็นเหรอ

31:34.560 --> 31:35.880
คิดว่าอยากเป็นแบบนั้นเหรอ

31:35.960 --> 31:37.800
ตอนนี้ผมคิดว่าอยากเป็นนะ

31:37.880 --> 31:41.520
ไปไหนไม่ได้
ทำอะไรโดยที่ไม่มีใครถ่ายวิดีโอไม่ได้เลย

31:41.600 --> 31:42.720
ฉี่ในพุ่มไม้ก็ไม่ได้

31:42.800 --> 31:45.120
เพราะจะมีไอ้งั่งถ่ายวิดีโอ
แล้วเอาไปโพสต์ออนไลน์

31:45.200 --> 31:46.600
- ก็ให้ถ่ายไปสิ
- จะบอกให้นะ

31:46.680 --> 31:49.400
- ผมรู้ว่าอาให้ถ่าย
- นี่คือความเป็นจริงของมัน

31:49.480 --> 31:51.960
นี่คือกับดักแห่งความสำเร็จ

31:52.040 --> 31:55.480
ฉันแค่พูดความจริง
มันไม่ใช่แค่ร่ำรวยและมีชื่อเสียง

31:55.560 --> 31:59.640
พอนายเลิกทำสิ่งที่นายทำอยู่
ไม่ทำมันแล้ว นั่นจะเป็นไปในแง่ลบ

31:59.720 --> 32:01.400
มันทำให้สุขภาพจิตนายแย่ลงได้

32:01.480 --> 32:05.240
แล้วสภาพจิตใจแกเป็นยังไงบ้าง ไทสัน
ตอนนี้ที่แกแขวนนวมแล้ว

32:05.320 --> 32:06.200
ก็ห่วยเหมือนเดิม

32:06.280 --> 32:09.840
ไปส่งลูกๆ ที่โรงเรียน ไปรับกลับ
เข้านอนแต่หัวค่ำ ตื่นแต่เช้า

32:10.400 --> 32:12.960
ไม่มีเวลามาป่วยทางจิตหรอก

32:14.840 --> 32:18.200
ผมเชื่อว่าคนที่ปัญหาสุขภาพจิต

32:18.280 --> 32:20.760
คุณมีมันเพราะปัญหาทั้งชีวิตของคุณ

32:23.040 --> 32:26.480
ผมจำได้ว่าตอนห้าขวบ
ผมกังวลใจมากและซ่อนตัวอยู่ในตู้

32:26.560 --> 32:28.400
คิดว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น

32:29.120 --> 32:32.720
เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ
มันเป็นเรื่องที่คุยแล้วรู้สึกกดดัน ว่าไหม

32:32.800 --> 32:35.400
- มันลึกซึ้ง ว่าไหม
- มันไม่ได้กดดันเลย

32:35.480 --> 32:38.440
มันดีที่คนจะได้ฟังมัน

32:38.520 --> 32:40.680
เพราะรู้ไหมว่ามีคนกี่ล้านคน

32:40.760 --> 32:42.960
มีหลายร้อยล้านคนเลยละ

32:43.040 --> 32:45.400
- ที่พูดเรื่องนี้ไม่ได้ ที่ไม่อยากได้ยินมัน
- จะบอกให้นะ

32:45.480 --> 32:47.080
- อดีต…
- เหมือนพ่อตอนนี้เลย

32:47.160 --> 32:48.840
ผมเคยซ่อนตัวอยู่ในตู้

32:48.920 --> 32:51.600
จำได้ว่ารู้สึกเหมือนมีคนจะมาจับตัวผมไป

32:51.680 --> 32:53.480
เหมือนผมกำลังจะถูกทอดทิ้ง

32:53.560 --> 32:58.000
และตอนนี้เห็นชัดว่าผมบอกได้ว่า
มีความกังวลตั้งแต่เด็ก

32:58.080 --> 33:00.800
- มันมีเหตุผลที่เรียกว่าอดีต
- เราจะไม่พูดถึงมัน

33:00.880 --> 33:04.320
เราพยายามช่วยคนที่อาจจะฟังอยู่

33:04.400 --> 33:06.760
ใช่ พ่อรู้ แต่การได้ฟังเรื่องนั้น

33:06.840 --> 33:09.160
แกแค่อยากทำให้คนร้องไห้

33:10.880 --> 33:12.800
ผมว่าพ่อผมมีความคิดแบบหัวโบราณ

33:12.880 --> 33:15.880
สมัยเขา คนไม่พูดถึงเรื่องพวกนั้น

33:15.960 --> 33:20.080
สำหรับผม ประสบการณ์ส่วนตัวของผมคือ
ผมมีภาวะทางจิตใจที่ย่ำแย่

33:20.160 --> 33:22.760
และนั่นก็มาจาก
การเก็บทุกอย่างไว้ในใจมานานมาก

33:22.840 --> 33:25.240
แล้วมันก็ระเบิดออกมาและมันก็สายเกินไป

33:25.320 --> 33:28.280
ซ่อนตัวอยู่ในตู้ รอให้มีบางอย่างเกิดขึ้นเหรอ

33:28.360 --> 33:29.280
มันเป็นเรื่องจริง

33:29.360 --> 33:34.200
ให้ตายสิ ถ้าพ่อรู้เรื่องนั้นสักครึ่งนึง
พ่อคงประสาทเสียไปแล้ว

33:34.280 --> 33:37.960
เด็กๆ ซ่อนตัวอยู่ในตู้ คิดดูสิ ลืมมันซะเถอะนะ

33:38.640 --> 33:41.760
สิ่งที่ผมได้ยินทำให้ผมสติแตก
ผมไม่เคยรู้เลยว่าเขาซ่อนตัวอยู่ในตู้

33:41.840 --> 33:44.160
มันทำให้ผมเศร้าใจ คิดว่าผมอาจจะพลาดมันไป

33:44.240 --> 33:47.600
ตาเขามองมาที่ผมและบางครั้งก็พูดว่า
"พ่อน่าจะช่วยผม"

33:47.680 --> 33:52.920
และผมก็รู้ว่าในใจผมคิดว่า
ทั้งหมดอาจเป็นความผิดของผมที่เขาเป็นแบบนั้น

33:53.000 --> 33:56.240
แต่รู้ไหม ตอนที่เขาไม่ยุ่งกับการอยู่ในค่ายมวย
การชกมวย หรืออะไรแบบนั้น

33:56.320 --> 33:59.960
ผมรู้สึกว่าสุขภาพจิตด้านมืดของเขากลับมาอีกครั้ง

34:00.480 --> 34:03.560
ผมเลยกลัวเพราะผมรู้ว่าเขาเป็นยังไง

34:03.640 --> 34:05.040
ผมรู้สึกได้เลย

34:05.120 --> 34:06.720
เขาจะชกอีก

34:07.600 --> 34:09.360
เขาทิ้งมันไม่ได้

34:09.440 --> 34:11.000
สำหรับเขา มันเป็นยา

34:11.080 --> 34:13.960
แต่ฟังนะ เขาต้องผ่านครอบครัวของเขาไปก่อน

34:14.480 --> 34:16.760
และถ้าเราต้องปิดปากและมัดเขาไว้

34:16.840 --> 34:19.360
มัดเขาไว้แล้วขังเขาไว้ในห้องหกเดือน

34:19.440 --> 34:21.160
เราก็จะทำ ก่อนที่เราจะให้เขาชกอีก

34:21.240 --> 34:23.480
เราจะเอาชนะเขา
เขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ทำมัน

34:23.560 --> 34:25.200
มันต้องเป็นแบบนั้น

34:35.840 --> 34:37.760
(ตอนต่อไป)

34:37.840 --> 34:39.680
ใจผมยังโหยหาการชกมวย

34:39.760 --> 34:41.920
ผมกลับเข้าค่ายมวยได้
เพื่อขึ้นชกอีกสักสองสามไฟต์

34:42.000 --> 34:44.040
คุณจะกลับไปชกอีกไม่ได้

34:44.120 --> 34:45.960
ไทสัน ฟิวรี่!

34:46.040 --> 34:49.120
เราจะสำรวจความคิดเห็นดู
เพื่อที่จะขึ้นชกไฟต์ใหญ่ๆ

34:49.200 --> 34:51.720
เราจัดชกกับโจชัวได้

34:51.800 --> 34:52.840
ขอดูเงินหน่อย

34:52.920 --> 34:54.800
ความยั่วยวนใจมันยากที่จะห้ามใจได้

34:54.880 --> 34:56.480
แล้วแต่คุณนะ พ่อหนุ่ม

34:56.560 --> 34:57.840
คุณคือคนที่ต้องตัดสินใจ

34:58.760 --> 35:00.840
พวกเขาจะบังคับให้เขากลับขึ้นสังเวียน

35:00.920 --> 35:04.720
ถ้าเขาทำแบบนั้น ผมต้องทะเลาะกับเขาแน่
เขาคงเป็นไอ้โง่สุดๆ

35:04.800 --> 35:06.320
ลุย เจ้าเบิ้ม!

35:06.400 --> 35:09.760
มีเสียงในใจผมพูดว่า
บนสังเวียนนั่นอาจเป็นผมได้อีกครั้ง

35:09.840 --> 35:11.240
เขาพูดจริงเหรอ

35:12.440 --> 35:15.320
ไม่มีอะไรเหมือนการชกที่ดุเดือดเร้าใจ

35:40.200 --> 35:41.880
คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง
ดือดเร้าใจ