WEBVTT

00:09.040 --> 00:10.000
สี่

00:10.520 --> 00:11.400
ห้า

00:12.240 --> 00:15.000
คืองี้นะ ฉันต้องการสิ่งที่ผู้ชายทุกคนต้องการ

00:16.200 --> 00:19.320
หนึ่ง สอง สาม

00:21.040 --> 00:22.400
ใช่ มากกว่านี้

00:23.960 --> 00:25.680
หก เจ็ด

00:27.240 --> 00:28.480
นายรู้ได้ยังไง

00:30.000 --> 00:31.480
มันจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ

00:32.080 --> 00:34.400
ในเมื่อพี่มีทุกอย่าง พี่จะต้องการอะไรได้อีก

00:35.120 --> 00:38.280
เจ็ด แปด เก้า สิบ

00:39.320 --> 00:41.200
ฉันจะบอกความลับให้นายฟัง

00:43.760 --> 00:47.600
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

00:47.680 --> 00:50.720
(เมื่อสองสัปดาห์ก่อน)

00:59.600 --> 01:01.040
เร็วเข้า เด็กๆ

01:01.840 --> 01:03.000
ได้เวลาตื่นแล้ว

01:03.520 --> 01:04.960
ตื่นได้แล้ว

01:05.840 --> 01:08.640
พ่อโง่หรือพ่อทึ่มกันแน่เนี่ย

01:08.720 --> 01:09.560
ทำไม

01:09.640 --> 01:11.200
- เลือกมาอย่างนึง
- พ่อทึ่ม

01:11.280 --> 01:13.120
ใช่ เพราะงั้นออกไปซะ

01:15.120 --> 01:17.520
ปารีสไปอัลตัน ทาวเวอร์สกับสาวๆ

01:17.600 --> 01:20.440
ผมถูกทิ้งให้อยู่บ้านกับลูกชายสามคน พรินซ์

01:20.520 --> 01:22.240
ทุตตี้และอโดนิส

01:22.320 --> 01:24.640
คุณรับมือยังไงเวลาปารีสไม่อยู่บ้าน

01:24.720 --> 01:26.400
ด้วยความยากลำบากมากๆ

01:26.480 --> 01:28.280
มื้อเช้าเราจะกินอะไรกัน

01:28.360 --> 01:30.120
อยากกินอะไรล่ะ ขนมปังปิ้งหรือว่า…

01:30.200 --> 01:31.840
- ผมอยากกินแมคโดนัลด์
- ไม่เอาแมคโดนัลด์

01:31.920 --> 01:33.560
เอาแมคโดนัลด์

01:34.080 --> 01:35.440
ตอนแม่ไม่อยู่กินไม่ได้

01:35.520 --> 01:37.240
ได้!

01:38.040 --> 01:40.800
ผมคงแย่สุดๆ ถ้าเราหย่ากัน ผมบอกได้เลย

01:41.320 --> 01:42.600
ดึงสิ!

01:42.680 --> 01:45.480
ดึงไป มีมันฝรั่งทอดอยู่บนเตียงด้วย ดูสิ

01:46.880 --> 01:48.880
- เร็วเข้า
- อโดนิสกระโดดใส่ผม

01:48.960 --> 01:51.560
- ไปดูกันซิว่าพรินซ์ตื่นหรือยัง
- พรินซ์ยังไม่ตื่น

01:52.080 --> 01:54.080
พรินซ์!

01:54.880 --> 01:56.760
- ตื่นเร็ว
- ไม่

01:56.840 --> 01:58.080
- เร็วเข้า ลุกขึ้น
- ไม่!

01:58.160 --> 01:59.160
ลุกขึ้น

02:02.240 --> 02:04.400
- ไปให้พ้น!
- ตื่น!

02:04.480 --> 02:07.000
พ่อคือคนที่สำคัญมากในชีวิตเด็กๆ

02:07.080 --> 02:08.520
โดยเฉพาะกับลูกชายของพวกเขา

02:08.600 --> 02:10.240
- จะใส่ชุดนั้นเหรอ
- ครับ

02:10.320 --> 02:11.160
แน่ใจนะ

02:11.240 --> 02:15.160
ในประเพณียิปซี แม่สอนลูกสาวในการเป็นผู้หญิง

02:15.240 --> 02:17.600
ส่วนพ่อก็สอนลูกชายในการเป็นผู้ชาย

02:17.680 --> 02:19.640
- ผูกเน็กไทให้หน่อย
- รักเขามาก

02:19.720 --> 02:21.080
- ผูกเนกไทให้หน่อย
- มาเร็ว

02:21.160 --> 02:24.320
ไม่มีเน็กไท แค่นี้ก็หล่อแล้ว เท่สุดๆ ไหนดูซิ

02:24.400 --> 02:27.480
- โอ้โฮ ลูกชายฉันใส่สูท
- บายครับ พ่อ

02:27.560 --> 02:29.640
ผมชอบพาพวกเขาออกจากบ้าน

02:29.720 --> 02:32.800
ไม่เล่นคอมพิวเตอร์ ไม่เล่นโทรศัพท์
หยุดทำสิ่งไร้สาระทุกอย่างของวันนี้

02:32.880 --> 02:34.520
และอยู่ในโลกแห่งความจริง

02:37.240 --> 02:38.480
พ่อ สบายดีไหม

02:38.560 --> 02:40.200
- สบายดี แกล่ะ
- ผมสบายดี

02:40.280 --> 02:43.400
ฟังนะ ปารีสไม่อยู่ ผมอยู่ที่นี่กับหนุ่มๆ

02:43.480 --> 02:46.000
เลยคิดว่าจะไปที่ทุ่งของพ่อในนัตส์ฟอร์ด

02:46.080 --> 02:47.880
แล้วก็ตั้งแคมป์และทำอาหารกัน

02:47.960 --> 02:48.880
เยี่ยมเลย

02:48.960 --> 02:52.000
- งั้นแค่นี้นะครับพ่อ เดี๋ยวเจอกัน
- แล้วเจอกันลูก

02:53.720 --> 02:57.200
เขาเอาด้วย ทุตตี้ เขาพร้อม แปะมือหน่อยลูก

02:57.720 --> 02:58.800
เยี่ยม!

02:59.840 --> 03:02.480
พ่ออาจเอารองเท้าแคมป์ปิ้งไปด้วย

03:06.600 --> 03:08.880
(รีสอร์ตอัลตัน ทาวเวอร์ส)

03:10.640 --> 03:14.080
เอาละ ทุกคนอย่าเอา
ครัวซองต์ช็อกโกแลตให้ริโกกินนะ

03:14.600 --> 03:17.280
วันนี้เราไม่กินครัวซองต์ช็อกโกแลต ริโก

03:17.360 --> 03:19.600
วาเลนเซีย ชอบมาเที่ยวทริปพวกนี้

03:19.680 --> 03:21.640
กับยายและแม่เธอและก็ทุกคนไหมจ๊ะ

03:21.720 --> 03:23.160
- ชอบค่ะ
- และน้ามอนทานา

03:23.240 --> 03:24.720
- ขอบค่ะ
- ดีจ้ะ

03:25.240 --> 03:28.200
หนูชอบเวลาที่มีแต่สาวๆ อยู่ด้วยกัน

03:28.280 --> 03:30.000
เพราะเรารักกันและอะไรแบบนั้น

03:30.080 --> 03:31.920
และเราจะสนุกกัน

03:32.440 --> 03:34.000
ทำไมพวกหนุ่มๆ ไม่มาล่ะ

03:34.080 --> 03:36.040
ฉันอยากให้เรามากันแค่ผู้หญิงน่ะ

03:36.120 --> 03:37.680
ฉันเลยทิ้งพวกเขาไว้กับพ่อพวกเขา

03:37.760 --> 03:39.680
- ไทสันดูแลพวกเด็กผู้ชายอยู่
- ค่ะ

03:39.760 --> 03:42.320
- พี่คิดว่าเขาจะรับมือยังไง
- นั่นสิ ไม่รู้เหมือนกัน

03:42.400 --> 03:46.280
เธอก็รู้ว่าเขาเป็นยังไง เขานั่งเฉยๆ ไม่ได้
เขาต้องทำอะไรสักอย่างเสมอ

03:46.360 --> 03:48.480
รู้อะไรไหม โดยเฉพาะเวลาที่ฉันไม่อยู่

03:48.560 --> 03:51.160
เขายิ่งแย่ใหญ่ เขาไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเอง

03:51.240 --> 03:53.400
เพราะงั้นไม่มีใครรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่

03:59.520 --> 04:00.480
พรินซ์!

04:02.200 --> 04:03.520
- พรินซ์
- อะไรครับ

04:03.600 --> 04:06.200
- เตรียมชุดให้พร้อม
- เราจะไปบ้านปู่

04:06.280 --> 04:08.800
ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ หยุดเล่นได้แล้ว ขอร้อง

04:08.880 --> 04:10.480
- แป๊บนึง
- ลูกต้อง… เอาละ

04:10.560 --> 04:13.000
- ฟังพ่อสิ ฟังนะ
- ผมไม่มีชุด

04:13.080 --> 04:15.200
- ผมฟังอยู่
- เราต้องไป

04:15.280 --> 04:17.560
ลูกใส่ชุดนั้นไม่ได้ ต้องเอาชุดไปด้วย

04:17.640 --> 04:19.120
ผมไม่มีชุด

04:19.200 --> 04:22.400
- ลูกมีเสื้อผ้าชุดเดียวเหรอ
- ผมมีชุดวอร์มชุดนึง ใช่

04:22.480 --> 04:24.520
รู้ไหมว่าเวลาที่มีลูกชายวัยรุ่น

04:24.600 --> 04:27.120
ที่ทำตัวเหมือนเขาไม่มีเหตุผลและสมอง

04:27.200 --> 04:29.080
- ผมไม่ได้เป็นแบบนั้น
- เก็บของเองไม่ได้

04:29.160 --> 04:31.280
เก็บถุงเท้ากับกางเกงในลงกระเป๋าไม่ได้

04:31.360 --> 04:33.960
เห็นชัดว่าต้องให้แม่ทำให้เขา

04:34.040 --> 04:35.840
แต่พ่อก็รู้ว่าผมไม่มีสมอง

04:35.920 --> 04:39.240
พ่อรู้ พ่อดูออก ที่แน่ๆ ลูกไม่มีเหตุผล

04:39.320 --> 04:42.600
พ่อก็ไม่มีสมองเหมือนกัน ผมได้มาจากพ่อนั่นแหละ

04:42.680 --> 04:46.680
กางเกงในพ่ออยู่ในลิ้นชักของลูกเหรอ
ลูกจะเก็บของไหมเนี่ย

04:46.760 --> 04:48.280
ก็ได้ พ่อไม่สนใจ

04:48.360 --> 04:51.280
ลูกใส่ชุดนั้นไป ใส่ชุดนั้นฝึกซ้อม
ใส่ชุดนั้นวิ่ง ไม่มีปัญหา

04:52.120 --> 04:54.440
เร็วเข้า เด็กๆ ลุกจากคอมพิวเตอร์ได้แล้ว

04:54.520 --> 04:55.760
งั้นผมจะอยู่บ้าน

04:55.840 --> 04:58.360
ที่จริง ลูกอยู่บ้านก็ได้ มาเร็ว เด็กๆ

05:03.280 --> 05:05.120
- ให้อาหารหมาหรือยัง พรินซ์
- ยัง

05:07.160 --> 05:09.800
- เอาอาหารไปให้มันหน่อยได้ไหม
- ไม่ได้

05:09.880 --> 05:11.280
โอกาสสุดท้าย

05:13.960 --> 05:15.160
เลิกเล่นคอมพิวเตอร์ได้แล้ว

05:15.240 --> 05:17.480
ถ้าพ่อขึ้นไปอีกที พ่อจะโยนมันออกนอกหน้าต่าง

05:17.560 --> 05:21.200
ลูกเล่นเกมทั้งวันจนจะกลายเป็นคนบ้าอยู่แล้ว

05:21.800 --> 05:23.840
พ่อจะให้โอกาสลูกอีกครั้ง

05:23.920 --> 05:26.200
ลูกจะทำตัวมีเหตุผลไหม ไม่งั้นพ่อจะทิ้งลูกไว้ที่นี่

05:28.120 --> 05:29.400
ไปขึ้นรถ

05:34.160 --> 05:35.440
เขามาแล้ว

05:35.520 --> 05:40.040
การมีลูกชายวัยรุ่นที่กำลังเข้าสู่
ช่วงแตกเนื้อหนุ่ม มันรับมือยากจริงๆ

05:40.120 --> 05:44.160
ผมพยายามใจเย็นสุดๆ แล้ว
แต่พรินซ์เป็นลูกชายคนโต

05:44.240 --> 05:48.040
ผมเลยเข้มงวดกับพรินซ์
มากกว่ากับทุตตี้หรืออโนนิสหรือริโก

05:48.560 --> 05:50.960
สุดท้ายแล้วพวกเขายังเป็นเด็กน้อย

05:51.040 --> 05:53.680
แต่กับพรินซ์… ผมทำกับเขาเหมือนผู้ใหญ่

05:53.760 --> 05:56.400
เอาละ พ่อจะบอกให้ว่าต้องทำยังไง ทุต
ส่งไอแพดให้พ่อหน่อย

05:56.480 --> 05:58.600
ไม่ ผมจะแชร์ให้ ผมจะดูยูทูบกับเขา

05:58.680 --> 06:00.600
เราจะไม่ดูยูทูบ

06:00.680 --> 06:03.080
เรากำลังมีช่วงเวลาที่ได้อยู่ห่างจากอุปกรณ์

06:03.160 --> 06:07.120
พ่อ แต่เรายังไปไม่ถึงที่นั่น
และก็ต้องนั่งเฉยๆ ตั้งชั่วโมงนึง

06:07.200 --> 06:09.280
ไม่ ลูกจะคุยกับพ่อและพี่น้องของลูก

06:09.360 --> 06:10.480
ไม่!

06:11.560 --> 06:13.320
พ่อ

06:14.040 --> 06:15.000
พ่อ

06:15.080 --> 06:17.640
- อะไร
- พ่อ นั่งอยู่เฉยๆ ตั้งชั่วโมงนึงนะ

06:19.960 --> 06:22.360
ใครตื่นเต้นกับการตั้งแคมป์บ้าง

06:22.440 --> 06:24.880
- นายต่อยจมูกฉัน!
- เฮ้ย!

06:24.960 --> 06:26.240
นี่ เด็กๆ

06:26.320 --> 06:29.680
- เขาต่อยจมูกผม
- อย่าทะเลาะกัน เราขับรถอยู่ ขอร้อง

06:29.760 --> 06:30.920
เขาต่อยผม

06:31.000 --> 06:32.760
- เอาละ ขอโทษซะ อโดนิส
- ไม่

06:32.840 --> 06:36.000
ลูกไม่ควรต่อยเขา
มันไม่ยุติธรรมเลยใช่ไหม ต่อยคนอื่นน่ะ

06:36.080 --> 06:37.680
เราต่อยคนอื่นใช่ไหม

06:37.760 --> 06:38.600
- ใช่
- ไม่ใช่

06:38.680 --> 06:41.120
ไม่ เราไม่ต่อย เราไม่ต่อยกัน

06:41.200 --> 06:42.400
ไร้สาระ!

06:42.480 --> 06:45.000
อย่ามาปากดี พรินซ์ เดี๋ยวจะโดนหลังมือ

06:50.480 --> 06:51.760
เรามาถึงแล้ว

06:56.560 --> 06:57.800
ทุกคนฟังอยู่หรือเปล่า

06:58.400 --> 07:03.600
เอาละ จุดประสงค์ของทริปนี้คือ
เพื่อให้ลูกได้กลับสู่พื้นฐาน

07:03.680 --> 07:05.560
ลูกจะได้ไม่สูญเสียความเป็นตัวเอง

07:05.640 --> 07:07.760
ครึ่งนึงของทริปนัตส์ฟอร์ดคือดมตูดวัว

07:07.840 --> 07:09.920
ใช่ ดมตูดวัว โอเค

07:10.000 --> 07:12.160
ตอนผมสอนเด็กๆ พวกนี้ในการเป็นผู้ชาย

07:12.240 --> 07:13.600
ผมสอนพวกเขาทีละอย่าง

07:13.680 --> 07:15.800
เสียบปลั๊กไฟเข้ากับรถพ่วง

07:16.520 --> 07:19.120
ใต้ช่องเสียบนะ ใช้สมองสิ

07:19.200 --> 07:21.800
- ผมรู้ครับ พ่อ
- พ่อว่าลูกไม่รู้หรอก เร็วเข้า

07:21.880 --> 07:23.800
งั้นก็ทำเองแล้วกัน เอาเลย พ่อรู้นี่

07:23.880 --> 07:25.640
- ลูกทำมันไม่ได้
- ผมก็ทำอยู่ไง

07:25.720 --> 07:28.880
พ่อขอให้ลูกทำแค่อย่างเดียว
ทำไมถึงใช้เวลานานนักล่ะ

07:31.480 --> 07:33.760
พรินซ์เทียบกับผมตอนอายุเท่าเขาไม่ติด

07:33.840 --> 07:35.920
เพราะพรินซ์ไม่เคยต้องทำอะไรเลย

07:36.000 --> 07:37.480
ผมทำงานตอนอายุสิบขวบ

07:37.560 --> 07:40.560
ทำงานหาเงิน ทำมาหากิน ตอนสิบขวบ

07:40.640 --> 07:43.040
เด็กพวกนี้ไม่ทำอะไรเลย
นอกจากเล่นเพลย์สเตชัน

07:43.120 --> 07:45.240
และไม่ใช่ว่าผมไม่ได้สอนอะไรเขานะ

07:45.320 --> 07:48.240
ผมพยายามแล้ว ดูสิว่าเขาทำอะไร
เขารำคาญแล้วก็เดินหนีไป

07:49.280 --> 07:52.520
จะบอกให้ว่าพ่อจะทำอะไร
พ่อจะไปนั่งรถม้าเที่ยว

07:52.600 --> 07:53.840
งั้นผมจะอยู่ที่นี่แหละ

07:55.680 --> 07:57.520
รถม้าสภาพดี เยี่ยมเลย

07:58.520 --> 08:01.600
เกิดอะไรขึ้นครับพ่อ เกิดอะไรขึ้น

08:02.120 --> 08:03.600
เราจะเอามันมาทำอะไร

08:03.680 --> 08:05.920
นี่เป็นรถม้าเก่าๆ เอามาให้เด็กๆ เล่นกัน

08:06.000 --> 08:07.680
เราจะได้สนุกกันใช่ไหม

08:07.760 --> 08:09.720
- จับไว้นะ ผมอยู่ข้างหลัง
- ระวัง

08:09.800 --> 08:11.440
(จอห์น ฟิวรี่ พ่อของไทสัน)

08:15.280 --> 08:19.320
ไม่ อย่าหวดมัน ให้มันวิ่งช้าๆ ไปเรื่อยๆ

08:21.800 --> 08:23.000
สวัสดี!

08:23.960 --> 08:25.080
สนุกใช่ไหม เด็กๆ

08:25.160 --> 08:26.440
- ใช่!
- ไม่

08:26.520 --> 08:28.960
ไม่จำเป็นต้องมีเรือยอช์ตลำใหญ่
กับเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว

08:29.040 --> 08:32.160
ใครต้องการถซูเปอร์คาร์ 700 แรงม้าหกคัน

08:32.240 --> 08:33.560
ในเมื่อเรามีม้าตัวเดียวก็พอ

08:33.640 --> 08:36.600
นั่นแหละ สวัสดีครับ

08:36.680 --> 08:39.600
ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนยิปซี

08:39.680 --> 08:41.280
งั้นก็ไปที่นั่นเลย

08:41.920 --> 08:44.040
ผมชอบนั่งรถม้าเที่ยว

08:44.120 --> 08:47.840
แต่สัตว์ที่ผมอยากได้มากที่สุดคือหมีแพนด้า

08:48.760 --> 08:52.440
ผมรู้ว่ามันอันตราย แต่ผมอยากได้ลูกหมีแพนด้า

08:59.000 --> 09:01.200
ให้ตาย เกิดอะไรขึ้น

09:01.280 --> 09:04.520
- ทำไมไม่ไปนั่งรถม้าล่ะ
- ผมไม่อยากไปกับเขาน่ะ

09:04.600 --> 09:07.320
- พวกนายทะเลาะกันเรื่องอะไร
- เอ่อ…

09:08.720 --> 09:12.880
บอกตามตรง ผมไม่เข้าใจว่าผมทำอะไรผิด

09:12.960 --> 09:15.360
เขาพูดว่า "เมื่อเช้าก็มัวแต่เล่นเพลย์สเตชัน"

09:15.440 --> 09:17.120
เขาหวังดีกับนายน่ะ ใช่ไหม

09:17.200 --> 09:20.880
แต่ไม่จำเป็นต้องเถียง
และตะโกนใส่พ่อนาย ใช่ไหม

09:21.400 --> 09:23.360
- เขาทำแบบนั้นกับฉันบ่อยมาก
- ใช่

09:23.880 --> 09:26.680
ห้าปีที่ผ่านมา เราไม่คุยกันกี่ครั้ง

09:26.760 --> 09:28.840
- นิดหน่อย
- นานหลายเดือน

09:28.920 --> 09:31.080
เขาหัวร้อน ฉันก็หัวร้อน และฉันคิดว่า

09:31.160 --> 09:32.400
"แกก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉัน"

09:32.480 --> 09:34.880
"แกอาจเป็นแชมป์โลก เป็นมหาเศรษฐี"

09:34.960 --> 09:36.920
"แต่แกยังคงเป็นลูกฉัน ฉันยังเป็นคนคุม"

09:37.000 --> 09:39.080
และมันก็เป็นแบบนั้นเพราะฉันเป็นพ่อ

09:40.400 --> 09:42.680
ถ้าผมต้องการคำแนะนำ คุยกับเขาแล้วสนุกดี

09:42.760 --> 09:46.080
เพราะเขามีเรื่องราว
เกี่ยวกับพ่อผมหลายอย่างที่ผมไม่รู้

09:46.160 --> 09:49.400
และเรื่องลุงกับอาผมอะไรประมาณนั้น
มันสนุกมากที่ได้รู้ พูดตามตรง

09:51.200 --> 09:53.440
รู้ไหมว่าสิ่งที่ดีที่สุดที่ต้องพูดกับเขาคืออะไร

09:53.520 --> 09:56.200
"พ่อ ผมขอโทษ แต่ผมทำได้ดีที่สุดเท่านี้แหละ"

09:56.800 --> 09:58.560
สิ่งที่นายต้องเข้าใจด้วยก็คือ

09:59.360 --> 10:02.600
พอถึงจุดหนึ่ง นายจะอยู่ในสถานะแบบเขา
มีลูกเป็นของตัวเอง

10:02.680 --> 10:03.640
ใช่ หวังว่าอย่างนั้น

10:03.720 --> 10:08.080
ใช่ และนายก็จะทำแบบเดียวกับที่พ่อนายทำ

10:08.160 --> 10:11.120
- ใช่
- และนี่ก็เป็นแค่เส้นโค้งการเรียนรู้ ชีวิต

10:11.200 --> 10:12.600
ผมคิดว่าพรินซ์เป็นเด็กดี

10:12.680 --> 10:14.880
แต่เขาต้องรับหน้าที่ต่อจากพ่อ
ซึ่งทำไว้ดีมาก ใช่ไหม

10:14.960 --> 10:16.040
ผมสงสารพรินซ์

10:16.120 --> 10:19.080
เพราะคนคาดหวังสิ่งต่างๆ จากเขา ใช่ไหม

10:19.160 --> 10:20.120
แต่ฟังนะ

10:21.000 --> 10:24.600
นายจะทำได้ดี ฉันมั่นใจ
แต่นี่จะทำให้นายเป็นลูกผู้ชายเต็มตัว

10:24.680 --> 10:25.760
ใช่

10:26.520 --> 10:28.040
นายต้องทำได้แน่ พรินซ์

10:28.120 --> 10:31.360
ฉันคิดว่านายเป็นเด็กดีและนั่นคือสิ่งสำคัญ ใช่ไหม

10:33.440 --> 10:36.040
ทำไมเขาถึงทำให้มันวิ่งเร็วกว่ารถยนต์

10:39.680 --> 10:40.920
ผมกล้ามใหญ่!

10:42.280 --> 10:44.200
- คุณปู่!
- สวัสดี

10:44.840 --> 10:46.160
ห้องน้ำอยู่ไหน

10:48.200 --> 10:49.120
ห้องน้ำเหรอ

10:50.160 --> 10:51.680
ในพุ่มไม้ตรงโน้น

10:54.040 --> 10:56.760
- นายจะฉี่หรือจะอึล่ะ
- อึครับ

10:56.840 --> 10:57.760
หา

10:58.560 --> 11:00.000
- อึ
- อึเหรอ

11:00.840 --> 11:03.280
ฉันมีกระดาษชำระ
และมีพุ่มไม้เหมาะๆ อยู่ตรงโน้น

11:05.440 --> 11:07.560
ขี้ก้อนใหญ่ๆ ในพุ่มไม้

11:09.320 --> 11:10.960
เลิกพูดคำหยาบได้แล้ว

11:14.440 --> 11:16.080
ลองโทรหาปารีสดีไหม

11:18.240 --> 11:19.120
ฮัลโหล

11:19.760 --> 11:21.720
เราอยู่กลางแสงแดดที่นัตส์ฟอร์ด

11:21.800 --> 11:23.960
เอารถพ่วงออกมา และก็ม้ากับรถม้าด้วย

11:24.480 --> 11:27.840
อโดนิสสนุกกับมัน พรินซ์ทำให้ผมจะเป็นบ้า

11:27.920 --> 11:29.760
ทัศนคติ ใช่

11:30.400 --> 11:32.760
รู้สึกยังไงบ้างที่เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว

11:32.840 --> 11:35.760
ง่ายมาก ไม่รู้ว่า
ทำไมคนทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ตลอด

11:36.280 --> 11:37.360
อย่ามาคุย

11:38.000 --> 11:40.080
- งั้นคราวหน้าฉันจะทิ้งไว้ให้คุณเจ็ดคน
- ไม่เอา

11:40.160 --> 11:43.400
- ค่ะ เรากำลังสนุกกัน
- งั้นก็ไปสนุกกันนะ แล้วเจอกัน

11:43.920 --> 11:46.120
- ได้ค่ะ รักนะ แล้วเจอกัน
- ได้ บาย

11:51.720 --> 11:53.240
เร็วเข้า ทุกคน เข้าไปกันเลย

11:57.600 --> 11:59.280
ไปนั่งรถไฟเหาะกัน

11:59.360 --> 12:01.360
จับไว้ ทักทายหน่อย

12:01.440 --> 12:04.000
- สวัสดี
- สวัสดี

12:04.720 --> 12:07.360
โปรเซกโกกับลิมอนเชลโล ฉันเอาแก้วนึงค่ะ

12:07.440 --> 12:10.680
- เราเอาสองแก้วกับพิมม์แก้วนึง
- มาเที่ยวอัลตัน ทาวเวอร์สต้องแบบนี้

12:14.760 --> 12:16.440
ยิงให้ต่ำลงหน่อย

12:16.520 --> 12:17.640
แม่ชนะ

12:22.720 --> 12:24.440
วันนี้สนุกไหม สาวๆ

12:24.520 --> 12:26.560
- สนุกค่ะ
- วันนี้ลูกๆ สนุกกันมากเลย

12:26.640 --> 12:29.440
ดูสิตอนนี้พวกเธอมีอะไร
ของพิเศษจากน้ามอนทานา

12:29.520 --> 12:30.840
เธอไม่ได้ให้เวเนซุเอลาเหรอ

12:30.920 --> 12:34.040
- และเธอก็ไปเล่นเครื่องเล่นกับยาย
- โธ่ เวเนซุเอลา

12:34.120 --> 12:36.200
ตอนนี้ลูกโตแล้วเลยถูกลืมตลอด

12:36.280 --> 12:37.520
ลืมหนูตลอด

12:37.600 --> 12:39.600
เมื่อกี้ไทสันโทรมา

12:39.680 --> 12:43.440
ไทสันพาหนุ่มๆ ขึ้นรถพ่วง

12:43.520 --> 12:46.000
แล้วเขาก็ไปที่ทุ่งของพ่อเขาที่นัตส์ฟอร์ด

12:46.080 --> 12:49.440
พวกเขานั่งอยู่ในทุ่งในที่ห่างไกล

12:49.520 --> 12:51.200
เป็นยิปซีในช่วงสุดสัปดาห์นี้

12:51.280 --> 12:53.840
อย่าลืมสิ ฉันคิดว่ามันดีสำหรับพวกเขา

12:53.920 --> 12:56.680
กระเป๋าอยู่ตรงนั้น ขอบใจนะ เวเนซุเอลา
วันนี้ทำหน้าที่แม่

12:57.200 --> 12:59.720
สิ่งหนึ่งที่ดีๆ กับการที่เวเนซุเอลาโตขึ้น

12:59.800 --> 13:03.600
คือเธอดูแลเด็กเป็น ซักผ้าเป็น

13:03.680 --> 13:06.080
ในวัฒนธรรมของเรา
ของการเป็นยิปซี นักเดินทาง

13:06.160 --> 13:10.600
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นทักษะที่สำคัญที่ผู้หญิงควรมี

13:10.680 --> 13:14.800
ฉันคงรับมือกับเด็กๆ ทุกคนไม่ไหวแน่
ถ้าไม่มีเวเนซุเอลา

13:14.880 --> 13:17.320
เหมือนมีมือเพิ่มอีกคู่นึง ถึงจะฟังดูน่ากลัวก็เถอะ

13:17.400 --> 13:20.160
ไม่ เธอกำลังโต และเธอก็เป็นเด็กดี

13:20.240 --> 13:21.400
ใช่แล้ว

13:21.480 --> 13:23.360
เธอมีเหตุผลเสมอ

13:23.440 --> 13:25.160
ใช่แล้ว เธอมีเหตุผล

13:25.240 --> 13:28.960
ฉันรู้ว่าเธอดูแลบ้านฉันได้ แม้แต่เด็กๆ พวกนี้

13:29.040 --> 13:30.400
และเธอจัดการได้ทุกอย่าง

13:30.480 --> 13:35.400
กับพรินซ์ ฉันไม่ไว้ใจเขา
เขาคงทำบ้านลุกเป็นไฟแน่

13:36.840 --> 13:41.080
ดื่มแด่ความสำเร็จในวันของผู้หญิง
สำหรับทริปของผู้หญิง

13:45.560 --> 13:46.760
เราทำอาหารด้วยแก๊ส

13:46.840 --> 13:49.360
- มีกลิ่นที่ดีกว่านั้นไหม
- ไม่มี

13:49.440 --> 13:51.840
- พ่อเก่งที่สุด
- มันอยู่ในสายเลือด รู้ไหม

13:52.360 --> 13:53.440
มันถูกปลูกฝังมาในตัวผม

13:53.520 --> 13:58.120
กลิ่นไฟไหม้ฟืนในทุ่งในชนบทช่วงฤดูร้อน

13:58.640 --> 14:00.160
ไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้ว

14:00.240 --> 14:02.480
นี่ดีกว่าเกมคอมพิวเตอร์อีก

14:02.560 --> 14:03.480
ใช่

14:04.200 --> 14:07.240
พวกนี้เป็นเด็กดีนะ ใช่ไหม พวกเขาช่วยเรา

14:07.320 --> 14:09.920
ตอนแรกพรินซ์ไม่ได้อยากมาที่นี่

14:10.480 --> 14:13.000
เขาคงมีความสุขอยู่ในห้องคอมพิวเตอร์ที่บ้าน

14:13.080 --> 14:16.600
แต่เขาก็เข้ามาช่วย หาฟืน
เก็บมันมา แล้วใส่ในกองไฟ

14:16.680 --> 14:17.640
เป็นเด็กดีทุกคน

14:19.840 --> 14:24.120
มันประเมินค่าไม่ได้
เพราะสุดท้ายแล้ว ปู่อายุ 60 แล้ว

14:24.200 --> 14:27.000
จะอยู่ได้อีกกี่ปี สี่หรือห้าปี สามปีเหรอ

14:27.600 --> 14:29.080
และพวกเขาจะจดจำสิ่งนี้ไว้

14:29.160 --> 14:31.760
เขาให้เวลาฉันสามสี่ปี พระเจ้าช่วย

14:31.840 --> 14:34.520
เราไม่มีทางรู้ ไม่มีอะไรรับประกันว่า
พรุ่งนี้พ่อจะยังอยู่ ใช่ไหม

14:35.040 --> 14:38.160
- รับประกันไม่ได้ว่าอีก 30 วินาทีแกจะยังอยู่
- ใช่เลย เพราะงั้น…

14:38.240 --> 14:40.400
ฟังเขาแล้วรู้สึกไม่สบายเลย

14:40.920 --> 14:43.120
นี่คือคนรุ่นที่สาม

14:43.200 --> 14:47.560
หนึ่ง สอง สาม คนสามรุ่นนั่งอยู่รอบกองไฟ

14:59.280 --> 15:01.920
ได้อยู่ห่างจากเด็กๆ สักห้านาทีก็ยังดี

15:02.000 --> 15:04.200
- ใช่เลย
- ตายายต้องเป็นห่วงมากแน่ๆ

15:04.280 --> 15:07.000
อีกเดี๋ยวก็คงจะโทรมา "อยู่ที่ไหนกัน"

15:07.080 --> 15:09.880
ฉันกับมอนทานาเป็นพี่น้องที่สนิทกันมาตลอด

15:09.960 --> 15:13.560
เราเป็นแม่ที่งานยุ่งมาก
แต่ยังคงติดต่อกันและผูกพันกัน

15:13.640 --> 15:14.960
ฉันคอยช่วยอยู่นะ

15:16.720 --> 15:18.200
และมันก็ดี

15:18.280 --> 15:23.240
ที่มีคนที่คุณรู้ว่าคุณพูดด้วยได้อย่างเปิดอก
อย่างอิสระ และช่วยเก็บความลับได้

15:23.320 --> 15:25.920
เธอรู้เรื่องต่างๆ เกี่ยวกับฉันที่คนอื่นจะไม่มีวันรู้

15:26.000 --> 15:27.720
ฉันเลยโชคดีมาก

15:28.360 --> 15:31.040
- เราไม่ได้คุยกันมาสักพักแล้ว
- พี่มีแผนอะไรไหม

15:31.120 --> 15:35.280
ไม่มีแผนใหญ่โตอะไร
เราเพิ่งกลับมาจากที่นั่นในโคโม

15:35.360 --> 15:37.920
- ใช่ ดีไหม
- มันสวยมาก

15:38.000 --> 15:39.920
- สวยจริง
- ใช่ สวยจริง

15:40.000 --> 15:41.800
ใช่ เราสนุกกับมัน มันดีมากเลย

15:41.880 --> 15:43.720
และมันก็ดีสำหรับเรา

15:43.800 --> 15:46.520
เพราะการผ่านอะไรๆ ทุกอย่างมา
ในช่วงสองสามเดือนมานี้

15:46.600 --> 15:49.800
- เห็นได้ชัดว่า เขาแพ้ในการชก
- ใช่

15:50.480 --> 15:54.440
- และที่บ้าน ฉันเสียลูกไป
- ใช่

15:56.200 --> 15:57.760
ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด

16:00.520 --> 16:03.640
ฉันท้องอีกครั้งหลังจากริโก

16:03.720 --> 16:05.960
และมันค่อนข้างน่าแปลกใจ

16:07.240 --> 16:09.960
ไทสันจะขึ้นชกกับอูซิก เขาอยู่ในค่ายฝึกซ้อม

16:10.040 --> 16:11.960
ฉันท้องหลายเดือนแล้ว

16:12.040 --> 16:14.200
ฉันเลยคิดว่า

16:15.040 --> 16:18.920
"รู้อะไรไหม ไปตรวจเพศลูกในท้องดูคงจะดี"

16:19.000 --> 16:23.560
ฉันไปสแกนตรวจเพศเองคนเดียว
ฉันคิดว่า "ใช่ ไม่เป็นไร"

16:23.640 --> 16:26.000
"ไม่ต้องให้ใครไปกับฉัน
ทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว"

16:26.080 --> 16:30.000
ไปสแกนตรวจเพศ
หมอบอกว่าไม่มีเสียงหัวใจเต้น

16:32.120 --> 16:36.560
แล้วฉันก็เดินออกมาข้างนอกและร้องไห้

16:36.640 --> 16:39.240
อีกไม่ถึงสัปดาห์เขาก็จะขึ้นชกแล้ว

16:39.320 --> 16:42.600
ฉันคิดไม่ตกว่า "ฉันจะบอกไทสันยังไงดี"

16:45.080 --> 16:47.920
ฉันเฟซไทม์หาเขา
เขาพูดว่า "ทำไมคุณถึงอยู่ในโรงพยาบาล"

16:48.000 --> 16:50.800
ฉันบอกว่า "ความดันสูงน่ะ
ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร"

16:50.880 --> 16:51.760
ค่ะ

16:51.840 --> 16:54.080
แล้วก็วางสายและร้องไห้

16:55.000 --> 16:57.920
ฉันตัดสินใจว่าจะไม่บอกไทสัน

16:58.000 --> 16:59.680
และฉันก็ไม่ได้ไปดูการชก

17:03.280 --> 17:06.480
ต่อให้เอาช้างมาฉุด
ก็หยุดปารีสไม่ให้ไปดูการชกไม่ได้

17:06.560 --> 17:08.520
ผมเลยคิดกับตัวเองว่า "ใช่"

17:08.600 --> 17:10.720
"เธอเสียลูกไปร้อยเปอร์เซ็นต์"

17:14.200 --> 17:16.720
เป็นครั้งแรกในรอบ 20 ปี

17:17.240 --> 17:19.600
ที่ผมอยู่เคียงข้างเธอไม่ได้
ในเวลาที่เธอต้องการผมมากที่สุด

17:19.680 --> 17:21.080
มันทำให้ผมหงุดหงิด

17:21.160 --> 17:25.400
ผมอยู่ต่างประเทศ
กำลังจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต

17:25.480 --> 17:27.520
แต่ผมอยากอยู่ที่บ้านเพื่อภรรยาผม

17:30.200 --> 17:34.640
เขากลับมาบ้าน และมันก็รู้สึกเหมือนในหนังเลย

17:34.720 --> 17:36.840
ไทสันเสียเข็มขัดแชมป์โลกไป

17:36.920 --> 17:40.600
ฉันเสียลูกไป และเราก็ต้องฝังเขา

17:44.400 --> 17:47.360
พอเขากลับมา เขาพูดว่า
"ผมรู้ ผมแค่อยากปฏิเสธมัน"

17:47.440 --> 17:50.560
"ผมไม่อยากเชื่อคุณ"
ถ้ามันไม่สุดวิสัยจริงๆ ฉันคงไปที่นั่นแล้ว

17:50.640 --> 17:56.640
ฉันเคยสูญเสีย มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉัน
และฉันเรียนรู้ที่จะแข็งแกร่งขึ้น

17:56.720 --> 17:59.920
แต่มันยังเป็นช่วงเวลาที่สะเทือนใจมาก

18:00.000 --> 18:02.680
และมันก็… ทุกคนคงเจออะไรๆ มาไม่เหมือนกัน

18:03.840 --> 18:06.200
- อะไรก็ตามที่เรามี เราโชคดีมาก
- ใช่

18:06.280 --> 18:07.680
เราทุกคนแข็งแรงและสุขภาพดี

18:07.760 --> 18:10.280
ฉันมีลูกเจ็ดคนที่สวย น่ารัก และแข็งแรงดี

18:10.360 --> 18:13.080
และได้เวลาสนุกกับชีวิตครอบครัวแล้ว

18:13.160 --> 18:14.840
- ใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด
- ฉันอยากทำแบบนั้น

18:14.920 --> 18:17.160
- ทำทุกอย่าง ไปทุกที่
- ใช่

18:17.240 --> 18:18.240
- เอาละ
- ดื่ม

18:25.160 --> 18:28.480
(นัตส์ฟอร์ด)

18:35.280 --> 18:38.360
อย่าให้เท้าเปียก
เราเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงหรือไม่ก็มากกว่านั้น

18:39.840 --> 18:42.600
ลูกชายของเราได้มาเที่ยวพักผ่อนเรียบร้อยแล้ว

18:42.680 --> 18:43.960
ได้เวลากลับแล้ว

18:44.600 --> 18:47.000
พรินซ์ ถอดปลั๊กไฟหน่อย

18:48.880 --> 18:50.360
เอาละ เร็วเข้า เด็กๆ

18:51.840 --> 18:53.880
- พ่อปิดประตูรั้วด้วยนะ
- ได้

19:07.680 --> 19:09.760
(สองวันต่อมา)

19:13.680 --> 19:16.960
ไม่นะ นั่นของผม ผมอยากกินนม

19:17.040 --> 19:18.480
ลูกพูดเหรอ

19:19.320 --> 19:21.360
- อยากกินนมเหรอ
- ใช่

19:21.440 --> 19:23.360
- ขวดนมของเขาอยู่ไหน
- ในตู้นั่น

19:23.440 --> 19:25.240
อโดนิส ใส่รองเท้านักเรียนซะ

19:27.320 --> 19:31.440
อโดนิส ใส่รองเท้านักเรียนซะ

19:32.040 --> 19:35.480
ใส่รองเท้านักเรียนซะ!
ใส่รองเท้านักเรียนเดี๋ยวนี้!

19:36.680 --> 19:37.640
แม่บ้า!

19:37.720 --> 19:38.560
นี่!

19:39.200 --> 19:40.640
ไทสัน วันนี้

19:40.720 --> 19:44.400
เวเนซุเอลาจะถ่ายแบบลงหนังสือแฟบบิวลัส

19:44.480 --> 19:46.640
- ครับ
- เพื่อพาเธอออกไปสู่โลกภายนอก

19:46.720 --> 19:48.880
เป็นไปได้ไหมที่คุณจะดูแลริโก

19:48.960 --> 19:49.800
ได้สิ

19:49.880 --> 19:54.080
เวเนซุเอลาจะทำงานแรกของเธอที่ได้ค่าจ้าง

19:54.600 --> 19:56.640
ดีมากเลย ขอบคุณค่ะ

19:56.720 --> 19:59.280
การที่พวกเขาขอให้เธอถ่ายแบบ
มันเยี่ยมมากเลย

19:59.360 --> 20:02.720
อโดนิสใส่เสื้อนักเรียนซะ ไปใส่เสื้อนักเรียน!

20:02.800 --> 20:05.080
แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกเครียดเป็นพิเศษ

20:05.160 --> 20:07.200
เอ่อ… มีเรื่องหลายอย่างเกิดขึ้น

20:09.440 --> 20:11.160
ทำพร้อมๆ กัน เร็วเข้า หนึ่ง…

20:14.200 --> 20:16.200
- สอง…
- ฉันจะเอาหัวกระแทกหน้าคุณ

20:16.280 --> 20:19.320
ฟังผมสิ สอง

20:20.600 --> 20:21.440
กลั้นไว้

20:21.520 --> 20:23.200
เธอเครียดมาก

20:23.280 --> 20:25.840
การมีลูกเล็กๆ การเลี้ยงดูพวกเขา
เป็นงานที่หนักมาก

20:25.920 --> 20:28.760
- ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็หัวใจวายหรอก
- คุณพูดแบบนี้ตลอด

20:28.840 --> 20:30.920
ฉันก็เป็นแบบนี้ทุกวันทั้งอาทิตย์แหละ

20:31.000 --> 20:33.400
ทำไมเราไม่ลองไป
เข้าคลาสจัดการอารมณ์โกรธกันล่ะ

20:33.480 --> 20:35.960
เพราะฉันคงทำร้าย
คนในคลาสการจัดการอารมณ์โกรธน่ะสิ

20:38.480 --> 20:39.840
ดูดีมากเลยค่ะ

20:40.760 --> 20:42.080
ขอบคุณมากค่ะ

20:42.160 --> 20:43.840
ใส่รองเท้าซะ เราพร้อมจะไปกันแล้ว

20:43.920 --> 20:46.760
ฉันดูออกว่าเวเนซุเอลา
จะเป็นอินฟลูเอนเซอร์ในอนาคต

20:46.840 --> 20:49.120
มีหลายแบรนด์ที่สนใจอยากทำงานกับเธอ

20:49.200 --> 20:50.760
ซึ่งจะได้เงินเยอะมาก

20:51.440 --> 20:53.200
เธอมีโอกาสที่จะยอมรับมัน

20:53.280 --> 20:55.680
ฉันคิดว่าเธอจะทำได้ดีมากถ้าเธออยากทำ

21:05.240 --> 21:08.640
สวัสดีค่ะ เจนนี่ ยินดีที่ได้เจอ
ฉันหวังอยู่ว่าจะมีใครสักคนอยู่ใกล้ๆ ประตู

21:13.240 --> 21:15.760
เราเน้นย้ำชัดเจนว่าขาลูกยาว

21:15.840 --> 21:18.880
ใช่ มันดีด้วยค่ะ
เพราะไม่ดูเป็นผู้ใหญ่เกินไป ว่าไหม

21:18.960 --> 21:22.520
มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับฉัน
ไม่เคยลงนิตยสารมาก่อน

21:23.280 --> 21:25.920
ถ้าแม่ฉันไม่ช่วยฉัน

21:26.000 --> 21:29.040
และสนับสนุนให้ฉันทำสิ่งที่ฉันทำอยู่

21:29.560 --> 21:32.040
ฉันคงไม่ได้ทำเรื่องพวกนี้แน่

21:32.120 --> 21:35.320
พยายามจำไว้ว่า
ไม่ว่าจะทำอะไร ต้องพยายามทำให้เต็มที่

21:35.400 --> 21:38.040
ดีแล้วที่แม่ฉันก้าวเข้ามาและช่วยฉัน

21:40.120 --> 21:42.200
โน้มตัวไปข้างหน้า เวเนซุเอลา โน้มตัวเข้าไป

21:42.920 --> 21:44.160
ยิ้มหน่อย

21:44.680 --> 21:46.200
สวยครับ

21:46.280 --> 21:47.800
แล้วก็จริงจัง

21:49.000 --> 21:51.400
ดีครับ สวยงาม ชอบสีหน้าแบบนั้น

21:51.480 --> 21:54.760
ตอนอายุยังน้อย ฉันทะเยอทะยานมาก

21:54.840 --> 21:57.800
ฉันอายุ 14
ก็อยากมีร้านเสริมสวยเป็นของตัวเองแล้ว

21:58.400 --> 22:02.360
แล้วฉันก็เจอไทสัน
และเลิกสนใจมัน บอกตามตรง

22:02.440 --> 22:05.680
ฉันอยากแต่งงาน มีครอบครัว และฉันก็ทำแบบนั้น

22:05.760 --> 22:08.520
เหยียดขาอีกข้างให้ตรงๆ
อีกข้างอยู่แบบนั้น เหยียดอีกข้างนึง

22:08.600 --> 22:12.080
ฉะนั้นถ้าเธออยากมีครอบครัวก็ไม่เป็นไร

22:12.160 --> 22:14.680
แต่ฉันคิดเสมอว่า "มีเป้าหมายและจุดประสงค์"

22:14.760 --> 22:16.360
และดูเหมือนเธอได้เจอมันแล้ว

22:16.440 --> 22:17.520
เรียบร้อยครับ

22:17.600 --> 22:18.560
ขอบคุณค่ะ

22:21.520 --> 22:23.720
(ทริมเพลล์
สโมสรกีฬาและสังคม)

22:27.680 --> 22:29.400
ถ่ายแบบเป็นยังไงบ้าง สนุกไหมคะ

22:29.480 --> 22:32.440
สนุกค่ะ ฉันมีชุดเก๋ๆ หลายชุดเลย

22:32.520 --> 22:33.880
ฉันชอบถ่ายรูป

22:34.520 --> 22:36.440
คุณชอบทำอะไรอีกในเวลาว่าง

22:37.680 --> 22:39.760
- แค่พักผ่อน ทำตัวสบายๆ ค่ะ
- อืม

22:39.840 --> 22:43.440
ตอนนี้คุณคบกับใครอยู่ไหม
ความรักของคุณเป็นยังไงบ้าง

22:46.200 --> 22:49.040
ฉันรักษาความเป็นส่วนตัวในชีวิตไว้ค่ะ
เพราะฉันยังเด็กมาก

22:49.120 --> 22:51.040
- หวังว่าทุกคนจะเคารพมันค่ะ
- อืม

22:51.560 --> 22:55.040
ฉันคิดว่าเวเนซุเอลาควรได้รับโอกาส

22:55.120 --> 22:57.680
ให้เติบโตในวงการนี้ถ้าเธอต้องการ

22:57.760 --> 23:00.720
อยากพูดอะไร อยากพูดถึงเรื่องอะไรอีกไหมคะ

23:00.800 --> 23:02.080
ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ

23:02.160 --> 23:04.880
เธอจะได้ประโยชน์จากมัน
ถ้าเธอไม่อยากทำ ก็ไม่ต้องทำก็ได้

23:04.960 --> 23:08.600
อย่างน้อยฉันก็ให้โอกาสเธอแล้ว
เพื่อที่จะได้สัมผัสมันและดูว่ามันเป็นยังไง

23:08.680 --> 23:10.400
ฉันคิดว่าการถ่ายทำของคุณไปได้สวย

23:10.480 --> 23:12.520
แม่ว่าลูกให้สัมภาษณ์ได้ดีนะ

23:13.040 --> 23:16.080
แม่ว่าลูกแค่ต้องพูดเยอะอีกหน่อย

23:16.160 --> 23:17.960
กับพ่อแม่ หนูยังไม่พูดเยอะเลย

23:18.040 --> 23:20.160
- เพราะงั้นหนูทำไม่ได้
- แม่รู้ แต่…

23:20.240 --> 23:23.040
แม่รู้ แต่ลูกก็ทำได้ดีมากจ้ะ
หยิบกระเป๋ามา เราจะไปกันแล้ว

23:23.120 --> 23:24.560
ทุกคน ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ

23:34.920 --> 23:36.920
ฟังดูเหมือนเรากลับมาทันเวลานะ

23:38.880 --> 23:40.960
เราแค่กำลังดูว่าใครเสียงดังที่สุด

23:41.040 --> 23:43.200
เป็นไงบ้าง เวเนซุเอลา ถ่ายแบบเป็นไงบ้าง

23:43.280 --> 23:45.200
- ดีค่ะ
- ลูกจะถ่ายอีกไหม

23:45.720 --> 23:47.400
ก็อาจจะ ไม่รู้สิคะ

23:47.480 --> 23:49.600
พวกเขาถามลูกไหมว่าลูกมีความใฝ่ฝันอะไร

23:51.600 --> 23:55.560
อะไร ลูกไม่ได้พูดถึงการแต่งงาน
และก็ "อีกห้าปีฉันอาจจะมีลูก"

23:55.640 --> 23:57.320
"ฉันอาจจะหมั้น" เหรอ

23:58.120 --> 24:01.400
หนูแค่พูดว่า "อะไรก็ตามที่เข้ามาในชีวิต
ฉันไม่มีแผนอะไรทั้งนั้น"

24:01.480 --> 24:04.440
เธอถามลูกว่าลูกมีความรักหรือยัง

24:05.120 --> 24:06.200
แล้วลูกตอบว่าไง

24:06.280 --> 24:08.640
"ฉันอยากให้เคารพความเป็นส่วนตัวของฉัน
เพราะฉันอายุแค่ 15"

24:08.720 --> 24:11.960
มันตอบคำถามนั้น แต่ก็จบแค่นั้นด้วย
เพราะงั้นมันก็ดีแล้ว

24:12.040 --> 24:14.120
มีอะไรให้จบเหรอ

24:14.200 --> 24:17.200
เธอไม่อยากคุยทุกอย่าง
เกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของเธอ

24:17.720 --> 24:21.080
ไม่รู้สิ เพราะถ้าคุณเป็นอินฟลูเอนเซอร์

24:21.160 --> 24:23.040
ชีวิตส่วนตัวของคุณไม่มีอยู่จริง

24:23.120 --> 24:25.680
คุณไม่มีชีวิตส่วนตัว ดูทอมมี่กับมอลลี่สิ

24:25.760 --> 24:29.800
เพราะโลกอยากรู้ความลับเล็กๆ น้อยๆ ของคุณ

24:29.880 --> 24:31.920
ถ้าอยากได้เงินจากการไม่ทำอะไรเลย

24:32.000 --> 24:34.480
พูดง่ายๆ คือความเป็นส่วนตัวไม่มีอยู่จริง

24:34.560 --> 24:37.200
ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ตอนนี้เขาอารมณ์ไม่ดี

24:37.280 --> 24:41.840
มันไม่ยุติธรรมที่พูดในแง่ลบ
ในวันดีๆ ของเวเนซุเอลา

24:41.920 --> 24:44.000
วันนี้เธอสนุกมาก เธอทำได้ดีมาก

24:44.520 --> 24:46.520
คุณอยากทำลายวันที่ดีที่สุดของเธอแบบนี้เหรอ

24:46.600 --> 24:48.400
"มีชื่อเสียงจากการที่ไม่ทำอะไรเลย"

24:48.480 --> 24:50.960
- เปล่า ผมไม่ได้พูดแบบนั้น
- มันดูเป็นแบบนั้น

24:51.040 --> 24:52.760
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเวเนซุเอลา

24:52.840 --> 24:56.280
บางครั้งเมื่อเข้าตั้งใจจะทำอะไร
เขาจะทำตามนั้น

24:56.360 --> 24:58.080
เขายึดมั่นกับ "ฉันรู้สึกแบบนั้น"

24:58.160 --> 25:01.240
พ่อมีชื่อเสียงเพราะพ่อเป็น
แชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวตสองสมัย

25:01.320 --> 25:05.080
พ่อทำสำเร็จมาหลายอย่างมาก
พ่อเขียนมันได้เต็มโต๊ะเลย

25:05.160 --> 25:08.400
เราแค่อยู่ในยุคที่เราจะดังได้เพราะ… อะไร

25:08.480 --> 25:09.920
โชว์นมออกทีวี

25:10.000 --> 25:13.760
คนสมัยนี้ไม่ได้มีชื่อเสียงในโลกความจริง
เพราะพวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลย

25:13.840 --> 25:16.760
- คุณทำอะไรสำเร็จบ้าง มีลูกเจ็ดคนเหรอ
- ฉันทำสำเร็จเยอะมาก

25:16.840 --> 25:18.440
แต่นั่นไม่ใช่ความสำเร็จแบบ

25:18.520 --> 25:21.560
"พระเจ้า ดูสิว่าเธอประสบความสำเร็จอะไร
เธอเป็นนายกรัฐมนตรี"

25:21.640 --> 25:24.400
เรื่องนั้นฉันรู้ คุณดังเพราะคุณงี่เง่าสุดๆ

25:24.480 --> 25:25.920
ผมพูดความจริง

25:26.000 --> 25:28.240
คุณดังเพราะเป็นเมียผม ฟังดูเป็นไง

25:29.360 --> 25:31.840
ฉันว่าตอนนี้ไทสันอยู่ในสภาวะจิตใจที่ไม่ค่อยดี

25:31.920 --> 25:35.600
แต่มันเป็นความเห็นที่งี่เง่า
และฉันก็จะตำหนิเขาเรื่องนี้

25:35.680 --> 25:38.680
- คุณทำตัวงี่เง่า
- ผมแค่พูดความจริง มันคือข้อเท็จจริง

25:38.760 --> 25:41.800
มันแย่มากจริงๆ
"มีชื่อเสียงจากการไม่ทำอะไรเลย"

25:46.040 --> 25:47.360
(หนึ่งสัปดาห์ต่อมา)

25:56.520 --> 26:00.680
พรินซ์ หยิบกระเป๋าชาแนลของปารีส
มาให้พ่อใบนึง ใบใหญ่ๆ นะ

26:00.760 --> 26:02.720
เอากระเป๋าชาแนลของฉันไปไม่ได้นะ นายงั่ง

26:02.800 --> 26:05.800
- ผมจะเอาไปยิม
- คุณจะเอากระเป๋าฉันไปยิมไม่ได้

26:05.880 --> 26:09.560
ผมจะเอาไป ที่รัก โชคไม่ดีที่คุณต้องแบ่งปัน

26:09.640 --> 26:10.680
ฉันไม่สน

26:13.600 --> 26:15.720
- ไม่ว่าใช่ไหม
- จะเอากระเป๋าฉันไปเหรอ

26:15.800 --> 26:18.000
ผมอยากได้มัน อยากได้จริงๆ ใช่ ผมชอบมัน

26:18.600 --> 26:19.880
- ซื้อให้ผมสักใบได้ไหม
- ไม่

26:19.960 --> 26:21.640
- เป็นของขวัญคริสต์มาส
- ไม่

26:22.280 --> 26:24.680
ก็ได้ ไปละ จุ๊บหน่อย

26:27.680 --> 26:28.760
ขอบคุณนะ

26:28.840 --> 26:31.440
ผมจะไปเจอจอห์นกับทอมมี่เพื่อซ้อมมวยกันที่ยิม

26:31.520 --> 26:34.240
ผมอาจจะยืนไม่ไหว
แต่จะดูว่าผมยังชกได้ดีอยู่ไหม

26:34.320 --> 26:35.720
ผมอยากให้พ่อประเมินผม

26:35.800 --> 26:39.360
เห็นได้ชัดว่าผมตัวหนัก
หนักเกินพิกัดชกตั้ง 13 ปอนด์

26:40.240 --> 26:42.200
ผมไม่ได้ซ้อมเลยไม่รู้นานเท่าไหร่

26:42.280 --> 26:44.400
มันนานมาก ผมอยากดูว่าผมยังชกได้ดีไหม

26:44.480 --> 26:46.080
ผมชกได้ดีพอแค่กับพวกยูทูบเบอร์

26:46.160 --> 26:49.640
- จะทำอะไรก็ไปทำ ฉันต้องไปรับลูกแล้ว
- ก็ได้ โอย

26:54.720 --> 26:56.760
ทริปตั้งแคมป์ที่เหลือเป็นยังไงบ้าง

26:57.280 --> 26:59.360
ก็ค่อนข้างดีเลยละ

26:59.440 --> 27:01.080
พรินซ์กับไทสันทะเลาะกัน

27:01.600 --> 27:03.880
เขาอยากดูวิดีโอเกมและอะไรพวกนั้น

27:03.960 --> 27:06.320
ตอนเราเด็กๆ เราชอบออกไปนอกบ้าน

27:06.400 --> 27:09.360
ใช่แล้ว พ่อจำได้ แต่พวกแกไม่เคยมีวิดีโอเกม

27:09.440 --> 27:11.080
- พ่อไม่ให้เล่น
- เราไม่เคยเล่นเลย

27:11.160 --> 27:12.760
- ไม่ได้เล่นมันเลยใช่ไหม
- ใช่

27:12.840 --> 27:17.400
แล้วคิดว่าแกทำหน้าที่พ่อได้ดีแค่ไหน

27:17.480 --> 27:21.120
ผมพยายามเลี้ยงแบมบี้แบบที่ผมถูกเลี้ยงมา

27:21.200 --> 27:22.080
เหรอ

27:22.160 --> 27:23.360
เพราะมันเป็นวิธีที่ถูกต้อง

27:23.440 --> 27:26.240
นี่คือเหตุผลที่เราบอกเธอว่า
"เวลากินต้องนั่งลง"

27:26.320 --> 27:28.240
- "ลูกต้องไม่กินนี่ไม่กินนั่น"
- ใช่เลย

27:28.320 --> 27:30.920
ไม่ดื่มช็อกโกแลตเป็นอาหารเช้า
จะทำแบบนั้นไม่ได้

27:31.000 --> 27:33.600
- ต้องทำให้ถูกต้อง ใช่ไหม
- ใช่

27:36.240 --> 27:37.280
ฮัลโหล

27:37.360 --> 27:38.480
เอาอะไรห้อยคอไว้น่ะ

27:38.560 --> 27:39.400
กระเป๋าถือสีชมพู

27:39.480 --> 27:41.320
วันนี้มีสไตล์ดีเนอะ

27:42.640 --> 27:43.960
แต่กระเป๋าสวยดีนะ

27:44.560 --> 27:45.880
พร้อมจะซ้อมมวยกันหรือยัง

27:45.960 --> 27:48.240
พร้อมแล้ว ผมก็อารมณ์ไม่ดีเหมือนกัน

27:48.320 --> 27:50.680
วันนี้ฉันอยากให้พ่อมาทดสอบฉันน่ะ

27:50.760 --> 27:53.440
เพราะนี่เป็นการประเมินฉันว่ายังชกได้ดีอยู่ไหม

27:53.520 --> 27:54.600
จะบอกให้นะ

27:54.680 --> 27:57.720
เอากระเป๋าสีชมพูนั่นไปเก็บซะ
ก่อนที่พ่อจะไปถึงมอร์คัมบ์

27:58.440 --> 27:59.360
ทำไมล่ะ

27:59.440 --> 28:02.400
แกเอามันห้อยคอไว้แล้วดูเหมือนไอ้งั่งน่ะสิ

28:05.120 --> 28:06.680
เราจะออกกำลังกายกันในยิม

28:06.760 --> 28:09.320
แล้วเราจะกลับมากินอาหารค่ำอร่อยๆ ที่บ้านเรา

28:10.160 --> 28:11.680
ได้ ฟังดูเข้าท่าดี

28:11.760 --> 28:14.040
บางครั้งเขาก็ชอบทำอะไรให้พ่อรำคาญ

28:14.560 --> 28:15.680
ให้ตายสิ

28:16.400 --> 28:18.440
เบาะร้อนมากเลย พ่อจะเอาเบาะออกยังไง

28:18.520 --> 28:19.760
เข่าพ่อไปโดนปุ่มนั่นน่ะ

28:19.840 --> 28:21.760
- กดปุ่มสีแดงนั่นสิ
- ให้ตายสิ

28:21.840 --> 28:23.800
เอาไส้กรอกมาย่างบนหลังพ่อได้เลย

28:28.120 --> 28:30.400
(ยิมของไทสัน)

28:30.480 --> 28:31.480
(ราชายิปซี)

28:35.720 --> 28:37.840
เป็นไงบ้าง ทอม ช่วงงดแอลกอฮอล์เนี่ย

28:39.000 --> 28:40.680
มันไปได้สวยนะ พูดตามตรง

28:40.760 --> 28:43.880
ชอบชีวิตที่ดื่มเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ไหม

28:43.960 --> 28:46.200
นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดที่ชีวิตจะมีได้ ว่าไหม

28:46.280 --> 28:48.240
นายไม่ได้ดื่มนานแค่ไหนแล้ว

28:48.320 --> 28:50.240
- สี่เดือนได้แล้ว
- สี่เดือนเหรอ

28:50.320 --> 28:52.200
- ประมาณนั้น ใช่
- หุบปากเลย

28:52.720 --> 28:53.880
- ประมาณนั้น
- ไม่น่าใช่

28:53.960 --> 28:55.120
ผมไม่ได้ดื่มนานแล้วนะ

28:55.200 --> 28:57.960
ผมคิดว่าทอมมี่กับผมต้องมุ่งมั่นกับอะไรสักอย่าง

28:58.040 --> 29:00.280
อะไรๆ ก็ง่ายตราบใดที่คุณอยากทำมัน

29:00.360 --> 29:02.480
ถ้าคุณอยากเลิกดื่ม คุณก็หยุดดื่ม

29:02.560 --> 29:04.560
แต่ก่อนอื่นคุณต้องยอมรับว่ามีปัญหา

29:05.160 --> 29:07.880
ผมยุ่งอยู่กับการฝึกซ้อม
เพื่อเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนเหล็ก

29:07.960 --> 29:09.600
- ผมเปลี่ยนไปแล้ว
- ใช่

29:09.680 --> 29:12.360
ผมมุ่งมั่นมากที่จะดำเนินชีวิตที่ถูกต้องและซื่อสัตย์

29:12.440 --> 29:14.240
ผมจะกลับไปดื่มอีกไหม ไม่มีทาง

29:14.320 --> 29:16.640
สิ่งเดียวที่ผมทำเองได้

29:16.720 --> 29:19.680
คือทำให้ตัวเองแข็งแรงมีสุขภาพดี
และทำสิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขต่อไป

29:19.760 --> 29:22.720
ถ้าผมดูดี ผมก็รู้สึกดี ถ้าผมฝึกซ้อม ผมก็รู้สึกดี

29:22.800 --> 29:24.560
นั่นคือสิ่งที่ผมทำทุกวัน

29:27.160 --> 29:28.600
เอากระเป๋าผมไปไว้ที่เดิมเลย

29:30.280 --> 29:31.320
เอาอีกแล้ว

29:32.600 --> 29:35.560
เอากระเป๋าผมไปไว้ที่เดิม
นั่นใบละหมื่นปอนด์นะ เฮ้ย!

29:36.240 --> 29:37.400
พ่อทำอะไรน่ะ

29:38.160 --> 29:40.160
เอาไปไว้ที่เดิมเลย นั่นใบละหมื่นปอนด์นะ

29:40.240 --> 29:42.520
- อะไรนะ
- กระเป๋านั่นใบละหมื่นปอนด์

29:42.600 --> 29:44.240
แกมีเงินเยอะเกินไป

29:44.320 --> 29:47.400
แน่อยู่แล้ว ผมยังหนุ่ม รวย หน้าตาดี รวยมาก

29:47.480 --> 29:48.840
มันทำจากอะไร พลาสติกเหรอ

29:48.920 --> 29:50.760
- มันทำจากหนังลูกวัว
- ไม่ใช่หรอก

29:50.840 --> 29:52.840
- นี่ของปลอม
- ล้อเล่นหรือเปล่า

29:52.920 --> 29:54.920
- นี่ของปลอม เท่าที่พ่อเคยเห็นมา
- ไร้สาระ

29:55.000 --> 29:57.240
- ของเก่าๆ ไร้ค่า
- พ่อนั่นแหละปลอม

29:57.760 --> 30:00.440
ดีนะที่ปารีสไม่เห็น ไม่งั้นเธอฉุนขาดแน่

30:01.480 --> 30:04.280
เราจะซ้อมกันจริงๆ จังๆ หรือแค่มาเล่นกัน

30:04.360 --> 30:06.480
ผมอยากเห็นเขาร้อง

30:06.560 --> 30:07.880
เพราะงั้นซ้อมกันจริงๆ จังๆ

30:07.960 --> 30:10.680
ผมอยากให้พ่อ
จัดให้เขาซ้อมหนักที่สุดเท่าที่จะทำได้

30:11.200 --> 30:13.280
- ผมชอบการฝึกซ้อม
- โอเค ขึ้นสังเวียน

30:13.800 --> 30:16.800
การฝึกซ้อมกับพ่อและทอมมี่
เราดึงเอาสิ่งที่ดีที่สุดของกันและกันออกมา

30:16.880 --> 30:18.160
นั่นแหละ

30:18.760 --> 30:21.720
เร็วเข้า ออกหมัดเรื่อยๆ อย่ามัวแต่จ้องมองกัน

30:22.760 --> 30:23.880
สู้เขาพยายามต่อไป

30:24.400 --> 30:26.200
เร็วเข้า ทอมมี่ กดดันเขา

30:26.280 --> 30:28.920
เร็วเข้า ออกหมัดสวยๆ อ้อมไปด้านข้าง

30:29.000 --> 30:31.840
นั่นแหละ ชกให้เข้าเป้า
นั่นแหละ ไทสัน กันเขาออกไป

30:31.920 --> 30:34.480
เร็วเข้า ชกเลย นั่นแหละ เร็วเข้า ชกต่อไป

30:35.840 --> 30:38.400
เวลาที่มีแค่ไทสัน พ่อผม แค่เราอยู่ในยิม

30:38.480 --> 30:40.320
ผมว่าชีวิตไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว

30:40.400 --> 30:42.280
สิบวินาที เร็วเข้า ชกเขาให้ร่วง

30:42.960 --> 30:44.400
ชกเลย

30:44.920 --> 30:46.520
เข้าปะทะเขาเลย ผลักเขาออกไป

30:46.600 --> 30:47.800
มันโหดร้ายสำหรับผม

30:47.880 --> 30:51.480
สำหรับเขา อาจเป็นวันที่ดีและมีความสุข
ที่ได้ชกผมจนน่วม

30:52.360 --> 30:54.840
- แต่มันเป็นการฝึกซ้อมที่ดีที่สุด
- เร็วเข้า ทอม ชกกลับ

30:56.000 --> 30:58.640
เร็วเข้า ชกเลย อย่าชกสะเปะสะปะแบบนั้น

30:58.720 --> 31:01.240
ชกเขาแรงๆ สิบวินาที เร็วเข้า

31:01.320 --> 31:04.200
เดินหน้าเลย เร็วเข้า นั่นแหละ
เร็วเข้า ใกล้แล้ว

31:04.280 --> 31:06.320
ระฆังจะดังแล้ว เร็วเข้า ทอมมี่

31:06.400 --> 31:08.280
หมดเวลา ถอดนวม

31:08.880 --> 31:09.880
ทำได้ดีมาก ทอม

31:11.560 --> 31:15.280
การฝึกซ้อม การชกมวย
มันคือส่วนหนึ่งของตัวตนผม มันอยู่ในสายเลือดผม

31:15.360 --> 31:19.800
ช่วงเวลาที่สิ่งนั้นหายไปจากผม
คือช่วงเวลาที่ผมจะไม่เป็นตัวผมอีกต่อไป

31:20.640 --> 31:22.760
ผมบอกว่าผมอยากดูว่าผมยังชกได้ดีอยู่ไหม

31:22.840 --> 31:25.320
ถ้านั่นถือว่าฝึกซ้อมหนักแล้ว จัดมาเลย

31:25.880 --> 31:27.120
มันโคตรง่ายเลย

31:46.240 --> 31:48.600
- เจ้านายเป็นไงบ้าง ปารีส
- สบายดี ขอบคุณค่ะ

31:48.680 --> 31:51.400
นี่น่ากินมากเลย
นี่แหละช่วงเวลาที่ดีที่สุดของวันนี้

31:51.480 --> 31:52.400
ใช่ค่ะ

31:52.920 --> 31:54.000
สวัสดี เอมี่เร

31:54.080 --> 31:56.840
อาหารค่ำพร้อมแล้ว อยากไปนั่งตรงนั้นไหม

31:57.800 --> 32:00.040
พระเจ้า นี่มันสุดยอดไปเลย ทอมมี่

32:00.120 --> 32:03.120
ไปนั่งที่โต๊ะกันซะทีได้ไหม
ฉันจะได้จัดอาหารค่ำให้

32:03.200 --> 32:04.880
เธอนั่งตรงนั้นข้างๆ ปู่

32:05.400 --> 32:06.760
เอาไว้ตรงนั้น

32:07.480 --> 32:08.880
มันฝรั่งอบ

32:08.960 --> 32:09.920
ใครเอาไป

32:10.440 --> 32:12.560
พ่อของลูกกินมันฝรั่งไปครึ่งนึง

32:13.160 --> 32:14.400
เขาทำแบบนั้นทำไม

32:14.480 --> 32:16.400
เก็บอาหารไว้ในตู้เป็นเรื่องยาก

32:16.480 --> 32:19.000
พยายามเอาของใส่ให้เต็มตู้เย็น
ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

32:19.080 --> 32:21.760
มันเป็นงานที่เป็นไปไม่ได้
คนโน้นคนนี้หยิบโน่นนี่กินอยู่ตลอด

32:21.840 --> 32:24.480
- เอามือประสานกัน เร็วเข้า
- อย่ายุ่งกับเขา

32:24.560 --> 32:26.480
เอามือประสานกันสิ เวลาที่พ่อบอก

32:26.560 --> 32:27.880
- ทำตามที่พ่อบอก
- ไม่

32:27.960 --> 32:29.600
เอาละ ดีมาก

32:30.440 --> 32:33.240
พระบิดาบนสวรรค์ เรามาหาพระองค์
ในพระนามอันทรงฤทธิ์ของพระเยซู

32:33.320 --> 32:34.760
เพื่อขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้

32:34.840 --> 32:36.680
ขอบคุณพระองค์ที่ประทานให้เราเสมอมา

32:36.760 --> 32:39.680
และสิ่งดีงามมากมาย
ที่พระองค์มอบให้ในชีวิตของเรา

32:39.760 --> 32:42.520
- ในนามของพระเยซู อาเมน
- อาเมน

32:46.080 --> 32:47.040
ฉันมาแล้ว

32:47.120 --> 32:50.080
จะบอกอะไรให้นะ ปารีส
มันฝรั่งอบนั่นไม่เป็นสองรองใคร

32:50.160 --> 32:52.640
เพราะคุณกินไปครึ่งหนึ่ง
ก่อนที่ฉันจะจัดใส่จานให้ทุกคน

32:52.720 --> 32:53.800
มันอร่อยมาก

32:54.360 --> 32:55.840
แบมบี้เป็นยังไงบ้าง ทอมมี่

32:56.400 --> 33:00.320
แบมบี้สบายดี เธอเพิ่งเข้าเนิร์สเซอรสัปดาห์นี้
แต่ทุกอย่างเรียบร้อยดี

33:00.400 --> 33:03.360
- จะมีลูกอีกไหม
- มีสิ หวังว่างั้น ถ้าพระเจ้าทรงโปรด

33:03.440 --> 33:06.120
- ให้เธอมีน้องสักคนก็คงดี
- งั้นก็ควรจะมีเลย

33:06.200 --> 33:07.320
ผมรู้

33:08.080 --> 33:10.000
- ใช่ เราอาจมีลูกอีกคน
- เหรอ

33:10.080 --> 33:12.200
- คนที่แปด ใช่
- อะไรนะ

33:12.840 --> 33:14.760
แค่เพื่อดูว่าฉันยังมีได้อยู่ไหม

33:14.840 --> 33:17.120
- ผมตั้งเป้าไว้ที่สี่คน
- ฉันอยากมีลูกเยอะๆ มาตลอด

33:17.200 --> 33:19.480
ใช่ แต่คุณอยากมีกี่คนก่อนที่คุณจะมีคนแรก

33:19.560 --> 33:20.480
- สิบ
- เยอะๆ เลย

33:20.560 --> 33:24.320
- สิบคนเหรอ พี่จะมีสิบคนเหรอ
- แม่บอกว่าอยากมี 11 คนนะ

33:24.400 --> 33:26.840
- สิบ
- ไม่ 11 เลขแปลกๆ

33:26.920 --> 33:28.600
มันจะเป็นสิบเสมอ

33:28.680 --> 33:32.640
แต่เห็นได้ชัดว่าเราไม่รู้ความเสี่ยง
และเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการมีลูก

33:32.720 --> 33:34.840
เราต้องรู้สึกขอบคุณและรู้สึกโชคดี

33:34.920 --> 33:37.840
ที่ทุกคนแข็งแรงและสุขสบายดีกับสิ่งที่เรามีอยู่

33:37.920 --> 33:41.360
ฉันคิดว่าคำแนะนำจากฉันก็คือการแต่งงาน

33:41.440 --> 33:44.960
หรืออยู่กับใครสักคนนานๆ
ไม่ได้สวยงามหรือมีความสุขเสมอไป

33:45.040 --> 33:46.040
มันไม่ง่าย แต่…

33:46.120 --> 33:48.600
เราอยู่ด้วยกันมา 20 ปีแล้ว
เราทะเลาะกันทุกสัปดาห์

33:48.680 --> 33:49.760
ใช่

33:49.840 --> 33:53.440
แต่เราอดทนกับมัน
มีช่วงเวลาที่ดีและช่วงเวลาที่แย่ๆ ใช่ไหมพ่อ

33:53.520 --> 33:55.680
แม้แต่ผมกับมอลลี่ก็จะครบหกปีแล้ว

33:55.760 --> 33:57.400
- ใช่ ฉันรู้
- นานมาก

33:57.480 --> 34:01.400
- พ่อ เกิดอะไรขึ้นในชีวิตรักของพ่อ
- ก็เหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตแกนั่นแหละ

34:01.480 --> 34:03.760
- ของผมหวานชื่น
- ของพ่อ…

34:03.840 --> 34:05.120
- ของผมหวานชื่น
- ของพ่อด้วย

34:05.200 --> 34:07.800
ผมอย่างน้อยอาทิตย์ละสี่ห้าครั้ง

34:07.880 --> 34:09.920
- นั่นสำหรับมือสมัครเล่นเท่านั้น
- ไทสัน

34:10.880 --> 34:13.200
ปารีส เธอเป็นผู้หญิงที่ซื่อสัตย์

34:13.280 --> 34:16.280
เธอเป็นภรรยาผมมานานมาก เกือบ 20 ปีแล้ว

34:16.360 --> 34:18.680
เธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกหรือเปล่า

34:19.520 --> 34:20.680
ร้อยเปอร์เซ็นต์

34:25.920 --> 34:27.920
แล้วพี่ดื่มครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

34:28.000 --> 34:31.600
ฉันว่าการดื่มมันเป็นอะไรที่โง่มาก
ขอบอกตามตรงเลย

34:32.240 --> 34:33.560
ฉันว่ามันเป็นอะไรที่โง่มากๆ

34:33.640 --> 34:37.800
ฉันว่าคนเราไม่ควรหันไปดื่มเหล้า
เพื่อแก้ปัญหาต่างๆ

34:37.880 --> 34:40.400
แต่ตอนนี้ฉันอยากดื่มเบียร์สักแก้ว

34:40.480 --> 34:42.640
ดื่มก็ไม่เป็นไร พี่ทำงานหนักมาเยอะแล้ว

34:42.720 --> 34:46.880
พี่ทำสิ่งที่พี่ต้องทำสำเร็จแล้ว
ต้องใช้ชีวิตหลังแขวนนวมให้สนุกสิ ใช่ไหม

34:46.960 --> 34:50.000
- แต่ฉันไม่สนุกกับชีวิตส่วนนั้น
- ไม่จริงน่า

34:50.080 --> 34:52.720
- ฉันสนุกกับการฝึกซ้อม สิ่งที่เราทำกันวันนี้
- ใช่

34:52.800 --> 34:53.880
ฉันสนุกกับมัน

34:53.960 --> 34:57.960
การซ้อมมวยนั่น… เหลือเชื่อจริงๆ ฉันฟิตสุดๆ

34:58.040 --> 35:00.920
ตราบใดที่พี่ฝึกซ้อม นั่นคือสิ่งที่ผมทำอยู่ ฝึกซ้อม

35:01.000 --> 35:02.800
หวังว่าจะได้ขึ้นชกตอนสิ้นปี

35:02.880 --> 35:06.880
- ไม่มีเวลาให้ดื่มหรอก
- ฉันอาจจะ… ฉันจะบอกความลับให้นายฟัง

35:06.960 --> 35:08.960
- อะไรเหรอ
- ฉันอาจจะขึ้นชกตอนสิ้นปี

35:09.040 --> 35:11.280
- พี่จะไม่ได้ขึ้นชกหรอก
- ฉันอาจจะขึ้นชก

35:12.000 --> 35:13.120
ก็นะ

35:14.040 --> 35:15.360
พี่อยากชกอีกเหรอ

35:17.280 --> 35:19.440
แต่ฉันชอบมันนะ นายก็เห็นฉันที่ยิมแล้ว

35:19.520 --> 35:21.240
ฉันคำรามใส่กระสอบทรายนั่น

35:21.320 --> 35:24.280
ถ้าผมเป็นพี่ ซึ่งผมไม่ใช่พี่ แต่ถ้าผมเป็นพี่

35:24.360 --> 35:26.720
ผมคงจะอยู่เฉยๆ มีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำไป

35:26.800 --> 35:28.320
มีความสุขกับเงินที่หามาได้

35:29.360 --> 35:32.960
และมีความสุข… มองย้อนกลับไปในอาชีพของผม
ผมคิดว่ามันดีที่สุดเท่าที่ใครจะมีได้

35:33.040 --> 35:34.480
แล้วพี่จะต้องการอะไรอีก

35:34.560 --> 35:37.000
คืองี้นะ ฉันต้องการสิ่งที่ผู้ชายทุกคนต้องการ

35:38.680 --> 35:40.000
ใช่ มากกว่านี้

35:42.440 --> 35:44.680
- อืม
- นายรู้ได้ยังไง

35:46.200 --> 35:47.560
มันจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ

35:48.240 --> 35:50.560
ในเมื่อพี่มีทุกอย่าง พี่จะต้องการอะไรได้อีก

35:51.080 --> 35:52.320
นอกจากต้องการมากกว่านี้

35:54.640 --> 35:55.640
มากกว่านี้