WEBVTT

00:00:09.040 --> 00:00:10.000 align:center
สี่

00:00:10.520 --> 00:00:11.400 align:center
ห้า

00:00:12.240 --> 00:00:15.000 align:center
คืองี้นะ ฉันต้องการสิ่งที่ผู้ชายทุกคนต้องการ

00:00:16.200 --> 00:00:19.320 align:center
หนึ่ง สอง สาม

00:00:21.040 --> 00:00:22.400 align:center
ใช่ มากกว่านี้

00:00:23.960 --> 00:00:25.680 align:center
หก เจ็ด

00:00:27.240 --> 00:00:28.480 align:center
นายรู้ได้ยังไง

00:00:30.000 --> 00:00:31.480 align:center
มันจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ

00:00:32.080 --> 00:00:34.400 align:center
ในเมื่อพี่มีทุกอย่าง พี่จะต้องการอะไรได้อีก

00:00:35.120 --> 00:00:38.280 align:center
เจ็ด แปด เก้า สิบ

00:00:39.320 --> 00:00:41.200 align:center
ฉันจะบอกความลับให้นายฟัง

00:00:43.760 --> 00:00:47.600 align:center
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

00:00:47.680 --> 00:00:50.720 align:center
(เมื่อสองสัปดาห์ก่อน)

00:00:59.600 --> 00:01:01.040 align:center
เร็วเข้า เด็กๆ

00:01:01.840 --> 00:01:03.000 align:center
ได้เวลาตื่นแล้ว

00:01:03.520 --> 00:01:04.960 align:center
ตื่นได้แล้ว

00:01:05.840 --> 00:01:08.640 align:center
พ่อโง่หรือพ่อทึ่มกันแน่เนี่ย

00:01:08.720 --> 00:01:09.560 align:center
ทำไม

00:01:09.640 --> 00:01:11.200 align:center
- เลือกมาอย่างนึง
- พ่อทึ่ม

00:01:11.280 --> 00:01:13.120 align:center
ใช่ เพราะงั้นออกไปซะ

00:01:15.120 --> 00:01:17.520 align:center
ปารีสไปอัลตัน ทาวเวอร์สกับสาวๆ

00:01:17.600 --> 00:01:20.440 align:center
ผมถูกทิ้งให้อยู่บ้านกับลูกชายสามคน พรินซ์

00:01:20.520 --> 00:01:22.240 align:center
ทุตตี้และอโดนิส

00:01:22.320 --> 00:01:24.640 align:center
คุณรับมือยังไงเวลาปารีสไม่อยู่บ้าน

00:01:24.720 --> 00:01:26.400 align:center
ด้วยความยากลำบากมากๆ

00:01:26.480 --> 00:01:28.280 align:center
มื้อเช้าเราจะกินอะไรกัน

00:01:28.360 --> 00:01:30.120 align:center
อยากกินอะไรล่ะ ขนมปังปิ้งหรือว่า…

00:01:30.200 --> 00:01:31.840 align:center
- ผมอยากกินแมคโดนัลด์
- ไม่เอาแมคโดนัลด์

00:01:31.920 --> 00:01:33.560 align:center
เอาแมคโดนัลด์

00:01:34.080 --> 00:01:35.440 align:center
ตอนแม่ไม่อยู่กินไม่ได้

00:01:35.520 --> 00:01:37.240 align:center
ได้!

00:01:38.040 --> 00:01:40.800 align:center
ผมคงแย่สุดๆ ถ้าเราหย่ากัน ผมบอกได้เลย

00:01:41.320 --> 00:01:42.600 align:center
ดึงสิ!

00:01:42.680 --> 00:01:45.480 align:center
ดึงไป มีมันฝรั่งทอดอยู่บนเตียงด้วย ดูสิ

00:01:46.880 --> 00:01:48.880 align:center
- เร็วเข้า
- อโดนิสกระโดดใส่ผม

00:01:48.960 --> 00:01:51.560 align:center
- ไปดูกันซิว่าพรินซ์ตื่นหรือยัง
- พรินซ์ยังไม่ตื่น

00:01:52.080 --> 00:01:54.080 align:center
พรินซ์!

00:01:54.880 --> 00:01:56.760 align:center
- ตื่นเร็ว
- ไม่

00:01:56.840 --> 00:01:58.080 align:center
- เร็วเข้า ลุกขึ้น
- ไม่!

00:01:58.160 --> 00:01:59.160 align:center
ลุกขึ้น

00:02:02.240 --> 00:02:04.400 align:center
- ไปให้พ้น!
- ตื่น!

00:02:04.480 --> 00:02:07.000 align:center
พ่อคือคนที่สำคัญมากในชีวิตเด็กๆ

00:02:07.080 --> 00:02:08.520 align:center
โดยเฉพาะกับลูกชายของพวกเขา

00:02:08.600 --> 00:02:10.240 align:center
- จะใส่ชุดนั้นเหรอ
- ครับ

00:02:10.320 --> 00:02:11.160 align:center
แน่ใจนะ

00:02:11.240 --> 00:02:15.160 align:center
ในประเพณียิปซี แม่สอนลูกสาวในการเป็นผู้หญิง

00:02:15.240 --> 00:02:17.600 align:center
ส่วนพ่อก็สอนลูกชายในการเป็นผู้ชาย

00:02:17.680 --> 00:02:19.640 align:center
- ผูกเน็กไทให้หน่อย
- รักเขามาก

00:02:19.720 --> 00:02:21.080 align:center
- ผูกเนกไทให้หน่อย
- มาเร็ว

00:02:21.160 --> 00:02:24.320 align:center
ไม่มีเน็กไท แค่นี้ก็หล่อแล้ว เท่สุดๆ ไหนดูซิ

00:02:24.400 --> 00:02:27.480 align:center
- โอ้โฮ ลูกชายฉันใส่สูท
- บายครับ พ่อ

00:02:27.560 --> 00:02:29.640 align:center
ผมชอบพาพวกเขาออกจากบ้าน

00:02:29.720 --> 00:02:32.800 align:center
ไม่เล่นคอมพิวเตอร์ ไม่เล่นโทรศัพท์
หยุดทำสิ่งไร้สาระทุกอย่างของวันนี้

00:02:32.880 --> 00:02:34.520 align:center
และอยู่ในโลกแห่งความจริง

00:02:37.240 --> 00:02:38.480 align:center
พ่อ สบายดีไหม

00:02:38.560 --> 00:02:40.200 align:center
- สบายดี แกล่ะ
- ผมสบายดี

00:02:40.280 --> 00:02:43.400 align:center
ฟังนะ ปารีสไม่อยู่ ผมอยู่ที่นี่กับหนุ่มๆ

00:02:43.480 --> 00:02:46.000 align:center
เลยคิดว่าจะไปที่ทุ่งของพ่อในนัตส์ฟอร์ด

00:02:46.080 --> 00:02:47.880 align:center
แล้วก็ตั้งแคมป์และทำอาหารกัน

00:02:47.960 --> 00:02:48.880 align:center
เยี่ยมเลย

00:02:48.960 --> 00:02:52.000 align:center
- งั้นแค่นี้นะครับพ่อ เดี๋ยวเจอกัน
- แล้วเจอกันลูก

00:02:53.720 --> 00:02:57.200 align:center
เขาเอาด้วย ทุตตี้ เขาพร้อม แปะมือหน่อยลูก

00:02:57.720 --> 00:02:58.800 align:center
เยี่ยม!

00:02:59.840 --> 00:03:02.480 align:center
พ่ออาจเอารองเท้าแคมป์ปิ้งไปด้วย

00:03:06.600 --> 00:03:08.880 align:center
(รีสอร์ตอัลตัน ทาวเวอร์ส)

00:03:10.640 --> 00:03:14.080 align:center
เอาละ ทุกคนอย่าเอา
ครัวซองต์ช็อกโกแลตให้ริโกกินนะ

00:03:14.600 --> 00:03:17.280 align:center
วันนี้เราไม่กินครัวซองต์ช็อกโกแลต ริโก

00:03:17.360 --> 00:03:19.600 align:center
วาเลนเซีย ชอบมาเที่ยวทริปพวกนี้

00:03:19.680 --> 00:03:21.640 align:center
กับยายและแม่เธอและก็ทุกคนไหมจ๊ะ

00:03:21.720 --> 00:03:23.160 align:center
- ชอบค่ะ
- และน้ามอนทานา

00:03:23.240 --> 00:03:24.720 align:center
- ขอบค่ะ
- ดีจ้ะ

00:03:25.240 --> 00:03:28.200 align:center
หนูชอบเวลาที่มีแต่สาวๆ อยู่ด้วยกัน

00:03:28.280 --> 00:03:30.000 align:center
เพราะเรารักกันและอะไรแบบนั้น

00:03:30.080 --> 00:03:31.920 align:center
และเราจะสนุกกัน

00:03:32.440 --> 00:03:34.000 align:center
ทำไมพวกหนุ่มๆ ไม่มาล่ะ

00:03:34.080 --> 00:03:36.040 align:center
ฉันอยากให้เรามากันแค่ผู้หญิงน่ะ

00:03:36.120 --> 00:03:37.680 align:center
ฉันเลยทิ้งพวกเขาไว้กับพ่อพวกเขา

00:03:37.760 --> 00:03:39.680 align:center
- ไทสันดูแลพวกเด็กผู้ชายอยู่
- ค่ะ

00:03:39.760 --> 00:03:42.320 align:center
- พี่คิดว่าเขาจะรับมือยังไง
- นั่นสิ ไม่รู้เหมือนกัน

00:03:42.400 --> 00:03:46.280 align:center
เธอก็รู้ว่าเขาเป็นยังไง เขานั่งเฉยๆ ไม่ได้
เขาต้องทำอะไรสักอย่างเสมอ

00:03:46.360 --> 00:03:48.480 align:center
รู้อะไรไหม โดยเฉพาะเวลาที่ฉันไม่อยู่

00:03:48.560 --> 00:03:51.160 align:center
เขายิ่งแย่ใหญ่ เขาไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเอง

00:03:51.240 --> 00:03:53.400 align:center
เพราะงั้นไม่มีใครรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่

00:03:59.520 --> 00:04:00.480 align:center
พรินซ์!

00:04:02.200 --> 00:04:03.520 align:center
- พรินซ์
- อะไรครับ

00:04:03.600 --> 00:04:06.200 align:center
- เตรียมชุดให้พร้อม
- เราจะไปบ้านปู่

00:04:06.280 --> 00:04:08.800 align:center
ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ หยุดเล่นได้แล้ว ขอร้อง

00:04:08.880 --> 00:04:10.480 align:center
- แป๊บนึง
- ลูกต้อง… เอาละ

00:04:10.560 --> 00:04:13.000 align:center
- ฟังพ่อสิ ฟังนะ
- ผมไม่มีชุด

00:04:13.080 --> 00:04:15.200 align:center
- ผมฟังอยู่
- เราต้องไป

00:04:15.280 --> 00:04:17.560 align:center
ลูกใส่ชุดนั้นไม่ได้ ต้องเอาชุดไปด้วย

00:04:17.640 --> 00:04:19.120 align:center
ผมไม่มีชุด

00:04:19.200 --> 00:04:22.400 align:center
- ลูกมีเสื้อผ้าชุดเดียวเหรอ
- ผมมีชุดวอร์มชุดนึง ใช่

00:04:22.480 --> 00:04:24.520 align:center
รู้ไหมว่าเวลาที่มีลูกชายวัยรุ่น

00:04:24.600 --> 00:04:27.120 align:center
ที่ทำตัวเหมือนเขาไม่มีเหตุผลและสมอง

00:04:27.200 --> 00:04:29.080 align:center
- ผมไม่ได้เป็นแบบนั้น
- เก็บของเองไม่ได้

00:04:29.160 --> 00:04:31.280 align:center
เก็บถุงเท้ากับกางเกงในลงกระเป๋าไม่ได้

00:04:31.360 --> 00:04:33.960 align:center
เห็นชัดว่าต้องให้แม่ทำให้เขา

00:04:34.040 --> 00:04:35.840 align:center
แต่พ่อก็รู้ว่าผมไม่มีสมอง

00:04:35.920 --> 00:04:39.240 align:center
พ่อรู้ พ่อดูออก ที่แน่ๆ ลูกไม่มีเหตุผล

00:04:39.320 --> 00:04:42.600 align:center
พ่อก็ไม่มีสมองเหมือนกัน ผมได้มาจากพ่อนั่นแหละ

00:04:42.680 --> 00:04:46.680 align:center
กางเกงในพ่ออยู่ในลิ้นชักของลูกเหรอ
ลูกจะเก็บของไหมเนี่ย

00:04:46.760 --> 00:04:48.280 align:center
ก็ได้ พ่อไม่สนใจ

00:04:48.360 --> 00:04:51.280 align:center
ลูกใส่ชุดนั้นไป ใส่ชุดนั้นฝึกซ้อม
ใส่ชุดนั้นวิ่ง ไม่มีปัญหา

00:04:52.120 --> 00:04:54.440 align:center
เร็วเข้า เด็กๆ ลุกจากคอมพิวเตอร์ได้แล้ว

00:04:54.520 --> 00:04:55.760 align:center
งั้นผมจะอยู่บ้าน

00:04:55.840 --> 00:04:58.360 align:center
ที่จริง ลูกอยู่บ้านก็ได้ มาเร็ว เด็กๆ

00:05:03.280 --> 00:05:05.120 align:center
- ให้อาหารหมาหรือยัง พรินซ์
- ยัง

00:05:07.160 --> 00:05:09.800 align:center
- เอาอาหารไปให้มันหน่อยได้ไหม
- ไม่ได้

00:05:09.880 --> 00:05:11.280 align:center
โอกาสสุดท้าย

00:05:13.960 --> 00:05:15.160 align:center
เลิกเล่นคอมพิวเตอร์ได้แล้ว

00:05:15.240 --> 00:05:17.480 align:center
ถ้าพ่อขึ้นไปอีกที พ่อจะโยนมันออกนอกหน้าต่าง

00:05:17.560 --> 00:05:21.200 align:center
ลูกเล่นเกมทั้งวันจนจะกลายเป็นคนบ้าอยู่แล้ว

00:05:21.800 --> 00:05:23.840 align:center
พ่อจะให้โอกาสลูกอีกครั้ง

00:05:23.920 --> 00:05:26.200 align:center
ลูกจะทำตัวมีเหตุผลไหม ไม่งั้นพ่อจะทิ้งลูกไว้ที่นี่

00:05:28.120 --> 00:05:29.400 align:center
ไปขึ้นรถ

00:05:34.160 --> 00:05:35.440 align:center
เขามาแล้ว

00:05:35.520 --> 00:05:40.040 align:center
การมีลูกชายวัยรุ่นที่กำลังเข้าสู่
ช่วงแตกเนื้อหนุ่ม มันรับมือยากจริงๆ

00:05:40.120 --> 00:05:44.160 align:center
ผมพยายามใจเย็นสุดๆ แล้ว
แต่พรินซ์เป็นลูกชายคนโต

00:05:44.240 --> 00:05:48.040 align:center
ผมเลยเข้มงวดกับพรินซ์
มากกว่ากับทุตตี้หรืออโนนิสหรือริโก

00:05:48.560 --> 00:05:50.960 align:center
สุดท้ายแล้วพวกเขายังเป็นเด็กน้อย

00:05:51.040 --> 00:05:53.680 align:center
แต่กับพรินซ์… ผมทำกับเขาเหมือนผู้ใหญ่

00:05:53.760 --> 00:05:56.400 align:center
เอาละ พ่อจะบอกให้ว่าต้องทำยังไง ทุต
ส่งไอแพดให้พ่อหน่อย

00:05:56.480 --> 00:05:58.600 align:center
ไม่ ผมจะแชร์ให้ ผมจะดูยูทูบกับเขา

00:05:58.680 --> 00:06:00.600 align:center
เราจะไม่ดูยูทูบ

00:06:00.680 --> 00:06:03.080 align:center
เรากำลังมีช่วงเวลาที่ได้อยู่ห่างจากอุปกรณ์

00:06:03.160 --> 00:06:07.120 align:center
พ่อ แต่เรายังไปไม่ถึงที่นั่น
และก็ต้องนั่งเฉยๆ ตั้งชั่วโมงนึง

00:06:07.200 --> 00:06:09.280 align:center
ไม่ ลูกจะคุยกับพ่อและพี่น้องของลูก

00:06:09.360 --> 00:06:10.480 align:center
ไม่!

00:06:11.560 --> 00:06:13.320 align:center
พ่อ

00:06:14.040 --> 00:06:15.000 align:center
พ่อ

00:06:15.080 --> 00:06:17.640 align:center
- อะไร
- พ่อ นั่งอยู่เฉยๆ ตั้งชั่วโมงนึงนะ

00:06:19.960 --> 00:06:22.360 align:center
ใครตื่นเต้นกับการตั้งแคมป์บ้าง

00:06:22.440 --> 00:06:24.880 align:center
- นายต่อยจมูกฉัน!
- เฮ้ย!

00:06:24.960 --> 00:06:26.240 align:center
นี่ เด็กๆ

00:06:26.320 --> 00:06:29.680 align:center
- เขาต่อยจมูกผม
- อย่าทะเลาะกัน เราขับรถอยู่ ขอร้อง

00:06:29.760 --> 00:06:30.920 align:center
เขาต่อยผม

00:06:31.000 --> 00:06:32.760 align:center
- เอาละ ขอโทษซะ อโดนิส
- ไม่

00:06:32.840 --> 00:06:36.000 align:center
ลูกไม่ควรต่อยเขา
มันไม่ยุติธรรมเลยใช่ไหม ต่อยคนอื่นน่ะ

00:06:36.080 --> 00:06:37.680 align:center
เราต่อยคนอื่นใช่ไหม

00:06:37.760 --> 00:06:38.600 align:center
- ใช่
- ไม่ใช่

00:06:38.680 --> 00:06:41.120 align:center
ไม่ เราไม่ต่อย เราไม่ต่อยกัน

00:06:41.200 --> 00:06:42.400 align:center
ไร้สาระ!

00:06:42.480 --> 00:06:45.000 align:center
อย่ามาปากดี พรินซ์ เดี๋ยวจะโดนหลังมือ

00:06:50.480 --> 00:06:51.760 align:center
เรามาถึงแล้ว

00:06:56.560 --> 00:06:57.800 align:center
ทุกคนฟังอยู่หรือเปล่า

00:06:58.400 --> 00:07:03.600 align:center
เอาละ จุดประสงค์ของทริปนี้คือ
เพื่อให้ลูกได้กลับสู่พื้นฐาน

00:07:03.680 --> 00:07:05.560 align:center
ลูกจะได้ไม่สูญเสียความเป็นตัวเอง

00:07:05.640 --> 00:07:07.760 align:center
ครึ่งนึงของทริปนัตส์ฟอร์ดคือดมตูดวัว

00:07:07.840 --> 00:07:09.920 align:center
ใช่ ดมตูดวัว โอเค

00:07:10.000 --> 00:07:12.160 align:center
ตอนผมสอนเด็กๆ พวกนี้ในการเป็นผู้ชาย

00:07:12.240 --> 00:07:13.600 align:center
ผมสอนพวกเขาทีละอย่าง

00:07:13.680 --> 00:07:15.800 align:center
เสียบปลั๊กไฟเข้ากับรถพ่วง

00:07:16.520 --> 00:07:19.120 align:center
ใต้ช่องเสียบนะ ใช้สมองสิ

00:07:19.200 --> 00:07:21.800 align:center
- ผมรู้ครับ พ่อ
- พ่อว่าลูกไม่รู้หรอก เร็วเข้า

00:07:21.880 --> 00:07:23.800 align:center
งั้นก็ทำเองแล้วกัน เอาเลย พ่อรู้นี่

00:07:23.880 --> 00:07:25.640 align:center
- ลูกทำมันไม่ได้
- ผมก็ทำอยู่ไง

00:07:25.720 --> 00:07:28.880 align:center
พ่อขอให้ลูกทำแค่อย่างเดียว
ทำไมถึงใช้เวลานานนักล่ะ

00:07:31.480 --> 00:07:33.760 align:center
พรินซ์เทียบกับผมตอนอายุเท่าเขาไม่ติด

00:07:33.840 --> 00:07:35.920 align:center
เพราะพรินซ์ไม่เคยต้องทำอะไรเลย

00:07:36.000 --> 00:07:37.480 align:center
ผมทำงานตอนอายุสิบขวบ

00:07:37.560 --> 00:07:40.560 align:center
ทำงานหาเงิน ทำมาหากิน ตอนสิบขวบ

00:07:40.640 --> 00:07:43.040 align:center
เด็กพวกนี้ไม่ทำอะไรเลย
นอกจากเล่นเพลย์สเตชัน

00:07:43.120 --> 00:07:45.240 align:center
และไม่ใช่ว่าผมไม่ได้สอนอะไรเขานะ

00:07:45.320 --> 00:07:48.240 align:center
ผมพยายามแล้ว ดูสิว่าเขาทำอะไร
เขารำคาญแล้วก็เดินหนีไป

00:07:49.280 --> 00:07:52.520 align:center
จะบอกให้ว่าพ่อจะทำอะไร
พ่อจะไปนั่งรถม้าเที่ยว

00:07:52.600 --> 00:07:53.840 align:center
งั้นผมจะอยู่ที่นี่แหละ

00:07:55.680 --> 00:07:57.520 align:center
รถม้าสภาพดี เยี่ยมเลย

00:07:58.520 --> 00:08:01.600 align:center
เกิดอะไรขึ้นครับพ่อ เกิดอะไรขึ้น

00:08:02.120 --> 00:08:03.600 align:center
เราจะเอามันมาทำอะไร

00:08:03.680 --> 00:08:05.920 align:center
นี่เป็นรถม้าเก่าๆ เอามาให้เด็กๆ เล่นกัน

00:08:06.000 --> 00:08:07.680 align:center
เราจะได้สนุกกันใช่ไหม

00:08:07.760 --> 00:08:09.720 align:center
- จับไว้นะ ผมอยู่ข้างหลัง
- ระวัง

00:08:09.800 --> 00:08:11.440 align:center
(จอห์น ฟิวรี่ พ่อของไทสัน)

00:08:15.280 --> 00:08:19.320 align:center
ไม่ อย่าหวดมัน ให้มันวิ่งช้าๆ ไปเรื่อยๆ

00:08:21.800 --> 00:08:23.000 align:center
สวัสดี!

00:08:23.960 --> 00:08:25.080 align:center
สนุกใช่ไหม เด็กๆ

00:08:25.160 --> 00:08:26.440 align:center
- ใช่!
- ไม่

00:08:26.520 --> 00:08:28.960 align:center
ไม่จำเป็นต้องมีเรือยอช์ตลำใหญ่
กับเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว

00:08:29.040 --> 00:08:32.160 align:center
ใครต้องการถซูเปอร์คาร์ 700 แรงม้าหกคัน

00:08:32.240 --> 00:08:33.560 align:center
ในเมื่อเรามีม้าตัวเดียวก็พอ

00:08:33.640 --> 00:08:36.600 align:center
นั่นแหละ สวัสดีครับ

00:08:36.680 --> 00:08:39.600 align:center
ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนยิปซี

00:08:39.680 --> 00:08:41.280 align:center
งั้นก็ไปที่นั่นเลย

00:08:41.920 --> 00:08:44.040 align:center
ผมชอบนั่งรถม้าเที่ยว

00:08:44.120 --> 00:08:47.840 align:center
แต่สัตว์ที่ผมอยากได้มากที่สุดคือหมีแพนด้า

00:08:48.760 --> 00:08:52.440 align:center
ผมรู้ว่ามันอันตราย แต่ผมอยากได้ลูกหมีแพนด้า

00:08:59.000 --> 00:09:01.200 align:center
ให้ตาย เกิดอะไรขึ้น

00:09:01.280 --> 00:09:04.520 align:center
- ทำไมไม่ไปนั่งรถม้าล่ะ
- ผมไม่อยากไปกับเขาน่ะ

00:09:04.600 --> 00:09:07.320 align:center
- พวกนายทะเลาะกันเรื่องอะไร
- เอ่อ…

00:09:08.720 --> 00:09:12.880 align:center
บอกตามตรง ผมไม่เข้าใจว่าผมทำอะไรผิด

00:09:12.960 --> 00:09:15.360 align:center
เขาพูดว่า "เมื่อเช้าก็มัวแต่เล่นเพลย์สเตชัน"

00:09:15.440 --> 00:09:17.120 align:center
เขาหวังดีกับนายน่ะ ใช่ไหม

00:09:17.200 --> 00:09:20.880 align:center
แต่ไม่จำเป็นต้องเถียง
และตะโกนใส่พ่อนาย ใช่ไหม

00:09:21.400 --> 00:09:23.360 align:center
- เขาทำแบบนั้นกับฉันบ่อยมาก
- ใช่

00:09:23.880 --> 00:09:26.680 align:center
ห้าปีที่ผ่านมา เราไม่คุยกันกี่ครั้ง

00:09:26.760 --> 00:09:28.840 align:center
- นิดหน่อย
- นานหลายเดือน

00:09:28.920 --> 00:09:31.080 align:center
เขาหัวร้อน ฉันก็หัวร้อน และฉันคิดว่า

00:09:31.160 --> 00:09:32.400 align:center
"แกก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉัน"

00:09:32.480 --> 00:09:34.880 align:center
"แกอาจเป็นแชมป์โลก เป็นมหาเศรษฐี"

00:09:34.960 --> 00:09:36.920 align:center
"แต่แกยังคงเป็นลูกฉัน ฉันยังเป็นคนคุม"

00:09:37.000 --> 00:09:39.080 align:center
และมันก็เป็นแบบนั้นเพราะฉันเป็นพ่อ

00:09:40.400 --> 00:09:42.680 align:center
ถ้าผมต้องการคำแนะนำ คุยกับเขาแล้วสนุกดี

00:09:42.760 --> 00:09:46.080 align:center
เพราะเขามีเรื่องราว
เกี่ยวกับพ่อผมหลายอย่างที่ผมไม่รู้

00:09:46.160 --> 00:09:49.400 align:center
และเรื่องลุงกับอาผมอะไรประมาณนั้น
มันสนุกมากที่ได้รู้ พูดตามตรง

00:09:51.200 --> 00:09:53.440 align:center
รู้ไหมว่าสิ่งที่ดีที่สุดที่ต้องพูดกับเขาคืออะไร

00:09:53.520 --> 00:09:56.200 align:center
"พ่อ ผมขอโทษ แต่ผมทำได้ดีที่สุดเท่านี้แหละ"

00:09:56.800 --> 00:09:58.560 align:center
สิ่งที่นายต้องเข้าใจด้วยก็คือ

00:09:59.360 --> 00:10:02.600 align:center
พอถึงจุดหนึ่ง นายจะอยู่ในสถานะแบบเขา
มีลูกเป็นของตัวเอง

00:10:02.680 --> 00:10:03.640 align:center
ใช่ หวังว่าอย่างนั้น

00:10:03.720 --> 00:10:08.080 align:center
ใช่ และนายก็จะทำแบบเดียวกับที่พ่อนายทำ

00:10:08.160 --> 00:10:11.120 align:center
- ใช่
- และนี่ก็เป็นแค่เส้นโค้งการเรียนรู้ ชีวิต

00:10:11.200 --> 00:10:12.600 align:center
ผมคิดว่าพรินซ์เป็นเด็กดี

00:10:12.680 --> 00:10:14.880 align:center
แต่เขาต้องรับหน้าที่ต่อจากพ่อ
ซึ่งทำไว้ดีมาก ใช่ไหม

00:10:14.960 --> 00:10:16.040 align:center
ผมสงสารพรินซ์

00:10:16.120 --> 00:10:19.080 align:center
เพราะคนคาดหวังสิ่งต่างๆ จากเขา ใช่ไหม

00:10:19.160 --> 00:10:20.120 align:center
แต่ฟังนะ

00:10:21.000 --> 00:10:24.600 align:center
นายจะทำได้ดี ฉันมั่นใจ
แต่นี่จะทำให้นายเป็นลูกผู้ชายเต็มตัว

00:10:24.680 --> 00:10:25.760 align:center
ใช่

00:10:26.520 --> 00:10:28.040 align:center
นายต้องทำได้แน่ พรินซ์

00:10:28.120 --> 00:10:31.360 align:center
ฉันคิดว่านายเป็นเด็กดีและนั่นคือสิ่งสำคัญ ใช่ไหม

00:10:33.440 --> 00:10:36.040 align:center
ทำไมเขาถึงทำให้มันวิ่งเร็วกว่ารถยนต์

00:10:39.680 --> 00:10:40.920 align:center
ผมกล้ามใหญ่!

00:10:42.280 --> 00:10:44.200 align:center
- คุณปู่!
- สวัสดี

00:10:44.840 --> 00:10:46.160 align:center
ห้องน้ำอยู่ไหน

00:10:48.200 --> 00:10:49.120 align:center
ห้องน้ำเหรอ

00:10:50.160 --> 00:10:51.680 align:center
ในพุ่มไม้ตรงโน้น

00:10:54.040 --> 00:10:56.760 align:center
- นายจะฉี่หรือจะอึล่ะ
- อึครับ

00:10:56.840 --> 00:10:57.760 align:center
หา

00:10:58.560 --> 00:11:00.000 align:center
- อึ
- อึเหรอ

00:11:00.840 --> 00:11:03.280 align:center
ฉันมีกระดาษชำระ
และมีพุ่มไม้เหมาะๆ อยู่ตรงโน้น

00:11:05.440 --> 00:11:07.560 align:center
ขี้ก้อนใหญ่ๆ ในพุ่มไม้

00:11:09.320 --> 00:11:10.960 align:center
เลิกพูดคำหยาบได้แล้ว

00:11:14.440 --> 00:11:16.080 align:center
ลองโทรหาปารีสดีไหม

00:11:18.240 --> 00:11:19.120 align:center
ฮัลโหล

00:11:19.760 --> 00:11:21.720 align:center
เราอยู่กลางแสงแดดที่นัตส์ฟอร์ด

00:11:21.800 --> 00:11:23.960 align:center
เอารถพ่วงออกมา และก็ม้ากับรถม้าด้วย

00:11:24.480 --> 00:11:27.840 align:center
อโดนิสสนุกกับมัน พรินซ์ทำให้ผมจะเป็นบ้า

00:11:27.920 --> 00:11:29.760 align:center
ทัศนคติ ใช่

00:11:30.400 --> 00:11:32.760 align:center
รู้สึกยังไงบ้างที่เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว

00:11:32.840 --> 00:11:35.760 align:center
ง่ายมาก ไม่รู้ว่า
ทำไมคนทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ตลอด

00:11:36.280 --> 00:11:37.360 align:center
อย่ามาคุย

00:11:38.000 --> 00:11:40.080 align:center
- งั้นคราวหน้าฉันจะทิ้งไว้ให้คุณเจ็ดคน
- ไม่เอา

00:11:40.160 --> 00:11:43.400 align:center
- ค่ะ เรากำลังสนุกกัน
- งั้นก็ไปสนุกกันนะ แล้วเจอกัน

00:11:43.920 --> 00:11:46.120 align:center
- ได้ค่ะ รักนะ แล้วเจอกัน
- ได้ บาย

00:11:51.720 --> 00:11:53.240 align:center
เร็วเข้า ทุกคน เข้าไปกันเลย

00:11:57.600 --> 00:11:59.280 align:center
ไปนั่งรถไฟเหาะกัน

00:11:59.360 --> 00:12:01.360 align:center
จับไว้ ทักทายหน่อย

00:12:01.440 --> 00:12:04.000 align:center
- สวัสดี
- สวัสดี

00:12:04.720 --> 00:12:07.360 align:center
โปรเซกโกกับลิมอนเชลโล ฉันเอาแก้วนึงค่ะ

00:12:07.440 --> 00:12:10.680 align:center
- เราเอาสองแก้วกับพิมม์แก้วนึง
- มาเที่ยวอัลตัน ทาวเวอร์สต้องแบบนี้

00:12:14.760 --> 00:12:16.440 align:center
ยิงให้ต่ำลงหน่อย

00:12:16.520 --> 00:12:17.640 align:center
แม่ชนะ

00:12:22.720 --> 00:12:24.440 align:center
วันนี้สนุกไหม สาวๆ

00:12:24.520 --> 00:12:26.560 align:center
- สนุกค่ะ
- วันนี้ลูกๆ สนุกกันมากเลย

00:12:26.640 --> 00:12:29.440 align:center
ดูสิตอนนี้พวกเธอมีอะไร
ของพิเศษจากน้ามอนทานา

00:12:29.520 --> 00:12:30.840 align:center
เธอไม่ได้ให้เวเนซุเอลาเหรอ

00:12:30.920 --> 00:12:34.040 align:center
- และเธอก็ไปเล่นเครื่องเล่นกับยาย
- โธ่ เวเนซุเอลา

00:12:34.120 --> 00:12:36.200 align:center
ตอนนี้ลูกโตแล้วเลยถูกลืมตลอด

00:12:36.280 --> 00:12:37.520 align:center
ลืมหนูตลอด

00:12:37.600 --> 00:12:39.600 align:center
เมื่อกี้ไทสันโทรมา

00:12:39.680 --> 00:12:43.440 align:center
ไทสันพาหนุ่มๆ ขึ้นรถพ่วง

00:12:43.520 --> 00:12:46.000 align:center
แล้วเขาก็ไปที่ทุ่งของพ่อเขาที่นัตส์ฟอร์ด

00:12:46.080 --> 00:12:49.440 align:center
พวกเขานั่งอยู่ในทุ่งในที่ห่างไกล

00:12:49.520 --> 00:12:51.200 align:center
เป็นยิปซีในช่วงสุดสัปดาห์นี้

00:12:51.280 --> 00:12:53.840 align:center
อย่าลืมสิ ฉันคิดว่ามันดีสำหรับพวกเขา

00:12:53.920 --> 00:12:56.680 align:center
กระเป๋าอยู่ตรงนั้น ขอบใจนะ เวเนซุเอลา
วันนี้ทำหน้าที่แม่

00:12:57.200 --> 00:12:59.720 align:center
สิ่งหนึ่งที่ดีๆ กับการที่เวเนซุเอลาโตขึ้น

00:12:59.800 --> 00:13:03.600 align:center
คือเธอดูแลเด็กเป็น ซักผ้าเป็น

00:13:03.680 --> 00:13:06.080 align:center
ในวัฒนธรรมของเรา
ของการเป็นยิปซี นักเดินทาง

00:13:06.160 --> 00:13:10.600 align:center
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นทักษะที่สำคัญที่ผู้หญิงควรมี

00:13:10.680 --> 00:13:14.800 align:center
ฉันคงรับมือกับเด็กๆ ทุกคนไม่ไหวแน่
ถ้าไม่มีเวเนซุเอลา

00:13:14.880 --> 00:13:17.320 align:center
เหมือนมีมือเพิ่มอีกคู่นึง ถึงจะฟังดูน่ากลัวก็เถอะ

00:13:17.400 --> 00:13:20.160 align:center
ไม่ เธอกำลังโต และเธอก็เป็นเด็กดี

00:13:20.240 --> 00:13:21.400 align:center
ใช่แล้ว

00:13:21.480 --> 00:13:23.360 align:center
เธอมีเหตุผลเสมอ

00:13:23.440 --> 00:13:25.160 align:center
ใช่แล้ว เธอมีเหตุผล

00:13:25.240 --> 00:13:28.960 align:center
ฉันรู้ว่าเธอดูแลบ้านฉันได้ แม้แต่เด็กๆ พวกนี้

00:13:29.040 --> 00:13:30.400 align:center
และเธอจัดการได้ทุกอย่าง

00:13:30.480 --> 00:13:35.400 align:center
กับพรินซ์ ฉันไม่ไว้ใจเขา
เขาคงทำบ้านลุกเป็นไฟแน่

00:13:36.840 --> 00:13:41.080 align:center
ดื่มแด่ความสำเร็จในวันของผู้หญิง
สำหรับทริปของผู้หญิง

00:13:45.560 --> 00:13:46.760 align:center
เราทำอาหารด้วยแก๊ส

00:13:46.840 --> 00:13:49.360 align:center
- มีกลิ่นที่ดีกว่านั้นไหม
- ไม่มี

00:13:49.440 --> 00:13:51.840 align:center
- พ่อเก่งที่สุด
- มันอยู่ในสายเลือด รู้ไหม

00:13:52.360 --> 00:13:53.440 align:center
มันถูกปลูกฝังมาในตัวผม

00:13:53.520 --> 00:13:58.120 align:center
กลิ่นไฟไหม้ฟืนในทุ่งในชนบทช่วงฤดูร้อน

00:13:58.640 --> 00:14:00.160 align:center
ไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้ว

00:14:00.240 --> 00:14:02.480 align:center
นี่ดีกว่าเกมคอมพิวเตอร์อีก

00:14:02.560 --> 00:14:03.480 align:center
ใช่

00:14:04.200 --> 00:14:07.240 align:center
พวกนี้เป็นเด็กดีนะ ใช่ไหม พวกเขาช่วยเรา

00:14:07.320 --> 00:14:09.920 align:center
ตอนแรกพรินซ์ไม่ได้อยากมาที่นี่

00:14:10.480 --> 00:14:13.000 align:center
เขาคงมีความสุขอยู่ในห้องคอมพิวเตอร์ที่บ้าน

00:14:13.080 --> 00:14:16.600 align:center
แต่เขาก็เข้ามาช่วย หาฟืน
เก็บมันมา แล้วใส่ในกองไฟ

00:14:16.680 --> 00:14:17.640 align:center
เป็นเด็กดีทุกคน

00:14:19.840 --> 00:14:24.120 align:center
มันประเมินค่าไม่ได้
เพราะสุดท้ายแล้ว ปู่อายุ 60 แล้ว

00:14:24.200 --> 00:14:27.000 align:center
จะอยู่ได้อีกกี่ปี สี่หรือห้าปี สามปีเหรอ

00:14:27.600 --> 00:14:29.080 align:center
และพวกเขาจะจดจำสิ่งนี้ไว้

00:14:29.160 --> 00:14:31.760 align:center
เขาให้เวลาฉันสามสี่ปี พระเจ้าช่วย

00:14:31.840 --> 00:14:34.520 align:center
เราไม่มีทางรู้ ไม่มีอะไรรับประกันว่า
พรุ่งนี้พ่อจะยังอยู่ ใช่ไหม

00:14:35.040 --> 00:14:38.160 align:center
- รับประกันไม่ได้ว่าอีก 30 วินาทีแกจะยังอยู่
- ใช่เลย เพราะงั้น…

00:14:38.240 --> 00:14:40.400 align:center
ฟังเขาแล้วรู้สึกไม่สบายเลย

00:14:40.920 --> 00:14:43.120 align:center
นี่คือคนรุ่นที่สาม

00:14:43.200 --> 00:14:47.560 align:center
หนึ่ง สอง สาม คนสามรุ่นนั่งอยู่รอบกองไฟ

00:14:59.280 --> 00:15:01.920 align:center
ได้อยู่ห่างจากเด็กๆ สักห้านาทีก็ยังดี

00:15:02.000 --> 00:15:04.200 align:center
- ใช่เลย
- ตายายต้องเป็นห่วงมากแน่ๆ

00:15:04.280 --> 00:15:07.000 align:center
อีกเดี๋ยวก็คงจะโทรมา "อยู่ที่ไหนกัน"

00:15:07.080 --> 00:15:09.880 align:center
ฉันกับมอนทานาเป็นพี่น้องที่สนิทกันมาตลอด

00:15:09.960 --> 00:15:13.560 align:center
เราเป็นแม่ที่งานยุ่งมาก
แต่ยังคงติดต่อกันและผูกพันกัน

00:15:13.640 --> 00:15:14.960 align:center
ฉันคอยช่วยอยู่นะ

00:15:16.720 --> 00:15:18.200 align:center
และมันก็ดี

00:15:18.280 --> 00:15:23.240 align:center
ที่มีคนที่คุณรู้ว่าคุณพูดด้วยได้อย่างเปิดอก
อย่างอิสระ และช่วยเก็บความลับได้

00:15:23.320 --> 00:15:25.920 align:center
เธอรู้เรื่องต่างๆ เกี่ยวกับฉันที่คนอื่นจะไม่มีวันรู้

00:15:26.000 --> 00:15:27.720 align:center
ฉันเลยโชคดีมาก

00:15:28.360 --> 00:15:31.040 align:center
- เราไม่ได้คุยกันมาสักพักแล้ว
- พี่มีแผนอะไรไหม

00:15:31.120 --> 00:15:35.280 align:center
ไม่มีแผนใหญ่โตอะไร
เราเพิ่งกลับมาจากที่นั่นในโคโม

00:15:35.360 --> 00:15:37.920 align:center
- ใช่ ดีไหม
- มันสวยมาก

00:15:38.000 --> 00:15:39.920 align:center
- สวยจริง
- ใช่ สวยจริง

00:15:40.000 --> 00:15:41.800 align:center
ใช่ เราสนุกกับมัน มันดีมากเลย

00:15:41.880 --> 00:15:43.720 align:center
และมันก็ดีสำหรับเรา

00:15:43.800 --> 00:15:46.520 align:center
เพราะการผ่านอะไรๆ ทุกอย่างมา
ในช่วงสองสามเดือนมานี้

00:15:46.600 --> 00:15:49.800 align:center
- เห็นได้ชัดว่า เขาแพ้ในการชก
- ใช่

00:15:50.480 --> 00:15:54.440 align:center
- และที่บ้าน ฉันเสียลูกไป
- ใช่

00:15:56.200 --> 00:15:57.760 align:center
ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด

00:16:00.520 --> 00:16:03.640 align:center
ฉันท้องอีกครั้งหลังจากริโก

00:16:03.720 --> 00:16:05.960 align:center
และมันค่อนข้างน่าแปลกใจ

00:16:07.240 --> 00:16:09.960 align:center
ไทสันจะขึ้นชกกับอูซิก เขาอยู่ในค่ายฝึกซ้อม

00:16:10.040 --> 00:16:11.960 align:center
ฉันท้องหลายเดือนแล้ว

00:16:12.040 --> 00:16:14.200 align:center
ฉันเลยคิดว่า

00:16:15.040 --> 00:16:18.920 align:center
"รู้อะไรไหม ไปตรวจเพศลูกในท้องดูคงจะดี"

00:16:19.000 --> 00:16:23.560 align:center
ฉันไปสแกนตรวจเพศเองคนเดียว
ฉันคิดว่า "ใช่ ไม่เป็นไร"

00:16:23.640 --> 00:16:26.000 align:center
"ไม่ต้องให้ใครไปกับฉัน
ทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว"

00:16:26.080 --> 00:16:30.000 align:center
ไปสแกนตรวจเพศ
หมอบอกว่าไม่มีเสียงหัวใจเต้น

00:16:32.120 --> 00:16:36.560 align:center
แล้วฉันก็เดินออกมาข้างนอกและร้องไห้

00:16:36.640 --> 00:16:39.240 align:center
อีกไม่ถึงสัปดาห์เขาก็จะขึ้นชกแล้ว

00:16:39.320 --> 00:16:42.600 align:center
ฉันคิดไม่ตกว่า "ฉันจะบอกไทสันยังไงดี"

00:16:45.080 --> 00:16:47.920 align:center
ฉันเฟซไทม์หาเขา
เขาพูดว่า "ทำไมคุณถึงอยู่ในโรงพยาบาล"

00:16:48.000 --> 00:16:50.800 align:center
ฉันบอกว่า "ความดันสูงน่ะ
ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร"

00:16:50.880 --> 00:16:51.760 align:center
ค่ะ

00:16:51.840 --> 00:16:54.080 align:center
แล้วก็วางสายและร้องไห้

00:16:55.000 --> 00:16:57.920 align:center
ฉันตัดสินใจว่าจะไม่บอกไทสัน

00:16:58.000 --> 00:16:59.680 align:center
และฉันก็ไม่ได้ไปดูการชก

00:17:03.280 --> 00:17:06.480 align:center
ต่อให้เอาช้างมาฉุด
ก็หยุดปารีสไม่ให้ไปดูการชกไม่ได้

00:17:06.560 --> 00:17:08.520 align:center
ผมเลยคิดกับตัวเองว่า "ใช่"

00:17:08.600 --> 00:17:10.720 align:center
"เธอเสียลูกไปร้อยเปอร์เซ็นต์"

00:17:14.200 --> 00:17:16.720 align:center
เป็นครั้งแรกในรอบ 20 ปี

00:17:17.240 --> 00:17:19.600 align:center
ที่ผมอยู่เคียงข้างเธอไม่ได้
ในเวลาที่เธอต้องการผมมากที่สุด

00:17:19.680 --> 00:17:21.080 align:center
มันทำให้ผมหงุดหงิด

00:17:21.160 --> 00:17:25.400 align:center
ผมอยู่ต่างประเทศ
กำลังจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต

00:17:25.480 --> 00:17:27.520 align:center
แต่ผมอยากอยู่ที่บ้านเพื่อภรรยาผม

00:17:30.200 --> 00:17:34.640 align:center
เขากลับมาบ้าน และมันก็รู้สึกเหมือนในหนังเลย

00:17:34.720 --> 00:17:36.840 align:center
ไทสันเสียเข็มขัดแชมป์โลกไป

00:17:36.920 --> 00:17:40.600 align:center
ฉันเสียลูกไป และเราก็ต้องฝังเขา

00:17:44.400 --> 00:17:47.360 align:center
พอเขากลับมา เขาพูดว่า
"ผมรู้ ผมแค่อยากปฏิเสธมัน"

00:17:47.440 --> 00:17:50.560 align:center
"ผมไม่อยากเชื่อคุณ"
ถ้ามันไม่สุดวิสัยจริงๆ ฉันคงไปที่นั่นแล้ว

00:17:50.640 --> 00:17:56.640 align:center
ฉันเคยสูญเสีย มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉัน
และฉันเรียนรู้ที่จะแข็งแกร่งขึ้น

00:17:56.720 --> 00:17:59.920 align:center
แต่มันยังเป็นช่วงเวลาที่สะเทือนใจมาก

00:18:00.000 --> 00:18:02.680 align:center
และมันก็… ทุกคนคงเจออะไรๆ มาไม่เหมือนกัน

00:18:03.840 --> 00:18:06.200 align:center
- อะไรก็ตามที่เรามี เราโชคดีมาก
- ใช่

00:18:06.280 --> 00:18:07.680 align:center
เราทุกคนแข็งแรงและสุขภาพดี

00:18:07.760 --> 00:18:10.280 align:center
ฉันมีลูกเจ็ดคนที่สวย น่ารัก และแข็งแรงดี

00:18:10.360 --> 00:18:13.080 align:center
และได้เวลาสนุกกับชีวิตครอบครัวแล้ว

00:18:13.160 --> 00:18:14.840 align:center
- ใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด
- ฉันอยากทำแบบนั้น

00:18:14.920 --> 00:18:17.160 align:center
- ทำทุกอย่าง ไปทุกที่
- ใช่

00:18:17.240 --> 00:18:18.240 align:center
- เอาละ
- ดื่ม

00:18:25.160 --> 00:18:28.480 align:center
(นัตส์ฟอร์ด)

00:18:35.280 --> 00:18:38.360 align:center
อย่าให้เท้าเปียก
เราเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงหรือไม่ก็มากกว่านั้น

00:18:39.840 --> 00:18:42.600 align:center
ลูกชายของเราได้มาเที่ยวพักผ่อนเรียบร้อยแล้ว

00:18:42.680 --> 00:18:43.960 align:center
ได้เวลากลับแล้ว

00:18:44.600 --> 00:18:47.000 align:center
พรินซ์ ถอดปลั๊กไฟหน่อย

00:18:48.880 --> 00:18:50.360 align:center
เอาละ เร็วเข้า เด็กๆ

00:18:51.840 --> 00:18:53.880 align:center
- พ่อปิดประตูรั้วด้วยนะ
- ได้

00:19:07.680 --> 00:19:09.760 align:center
(สองวันต่อมา)

00:19:13.680 --> 00:19:16.960 align:center
ไม่นะ นั่นของผม ผมอยากกินนม

00:19:17.040 --> 00:19:18.480 align:center
ลูกพูดเหรอ

00:19:19.320 --> 00:19:21.360 align:center
- อยากกินนมเหรอ
- ใช่

00:19:21.440 --> 00:19:23.360 align:center
- ขวดนมของเขาอยู่ไหน
- ในตู้นั่น

00:19:23.440 --> 00:19:25.240 align:center
อโดนิส ใส่รองเท้านักเรียนซะ

00:19:27.320 --> 00:19:31.440 align:center
อโดนิส ใส่รองเท้านักเรียนซะ

00:19:32.040 --> 00:19:35.480 align:center
ใส่รองเท้านักเรียนซะ!
ใส่รองเท้านักเรียนเดี๋ยวนี้!

00:19:36.680 --> 00:19:37.640 align:center
แม่บ้า!

00:19:37.720 --> 00:19:38.560 align:center
นี่!

00:19:39.200 --> 00:19:40.640 align:center
ไทสัน วันนี้

00:19:40.720 --> 00:19:44.400 align:center
เวเนซุเอลาจะถ่ายแบบลงหนังสือแฟบบิวลัส

00:19:44.480 --> 00:19:46.640 align:center
- ครับ
- เพื่อพาเธอออกไปสู่โลกภายนอก

00:19:46.720 --> 00:19:48.880 align:center
เป็นไปได้ไหมที่คุณจะดูแลริโก

00:19:48.960 --> 00:19:49.800 align:center
ได้สิ

00:19:49.880 --> 00:19:54.080 align:center
เวเนซุเอลาจะทำงานแรกของเธอที่ได้ค่าจ้าง

00:19:54.600 --> 00:19:56.640 align:center
ดีมากเลย ขอบคุณค่ะ

00:19:56.720 --> 00:19:59.280 align:center
การที่พวกเขาขอให้เธอถ่ายแบบ
มันเยี่ยมมากเลย

00:19:59.360 --> 00:20:02.720 align:center
อโดนิสใส่เสื้อนักเรียนซะ ไปใส่เสื้อนักเรียน!

00:20:02.800 --> 00:20:05.080 align:center
แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกเครียดเป็นพิเศษ

00:20:05.160 --> 00:20:07.200 align:center
เอ่อ… มีเรื่องหลายอย่างเกิดขึ้น

00:20:09.440 --> 00:20:11.160 align:center
ทำพร้อมๆ กัน เร็วเข้า หนึ่ง…

00:20:14.200 --> 00:20:16.200 align:center
- สอง…
- ฉันจะเอาหัวกระแทกหน้าคุณ

00:20:16.280 --> 00:20:19.320 align:center
ฟังผมสิ สอง

00:20:20.600 --> 00:20:21.440 align:center
กลั้นไว้

00:20:21.520 --> 00:20:23.200 align:center
เธอเครียดมาก

00:20:23.280 --> 00:20:25.840 align:center
การมีลูกเล็กๆ การเลี้ยงดูพวกเขา
เป็นงานที่หนักมาก

00:20:25.920 --> 00:20:28.760 align:center
- ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็หัวใจวายหรอก
- คุณพูดแบบนี้ตลอด

00:20:28.840 --> 00:20:30.920 align:center
ฉันก็เป็นแบบนี้ทุกวันทั้งอาทิตย์แหละ

00:20:31.000 --> 00:20:33.400 align:center
ทำไมเราไม่ลองไป
เข้าคลาสจัดการอารมณ์โกรธกันล่ะ

00:20:33.480 --> 00:20:35.960 align:center
เพราะฉันคงทำร้าย
คนในคลาสการจัดการอารมณ์โกรธน่ะสิ

00:20:38.480 --> 00:20:39.840 align:center
ดูดีมากเลยค่ะ

00:20:40.760 --> 00:20:42.080 align:center
ขอบคุณมากค่ะ

00:20:42.160 --> 00:20:43.840 align:center
ใส่รองเท้าซะ เราพร้อมจะไปกันแล้ว

00:20:43.920 --> 00:20:46.760 align:center
ฉันดูออกว่าเวเนซุเอลา
จะเป็นอินฟลูเอนเซอร์ในอนาคต

00:20:46.840 --> 00:20:49.120 align:center
มีหลายแบรนด์ที่สนใจอยากทำงานกับเธอ

00:20:49.200 --> 00:20:50.760 align:center
ซึ่งจะได้เงินเยอะมาก

00:20:51.440 --> 00:20:53.200 align:center
เธอมีโอกาสที่จะยอมรับมัน

00:20:53.280 --> 00:20:55.680 align:center
ฉันคิดว่าเธอจะทำได้ดีมากถ้าเธออยากทำ

00:21:05.240 --> 00:21:08.640 align:center
สวัสดีค่ะ เจนนี่ ยินดีที่ได้เจอ
ฉันหวังอยู่ว่าจะมีใครสักคนอยู่ใกล้ๆ ประตู

00:21:13.240 --> 00:21:15.760 align:center
เราเน้นย้ำชัดเจนว่าขาลูกยาว

00:21:15.840 --> 00:21:18.880 align:center
ใช่ มันดีด้วยค่ะ
เพราะไม่ดูเป็นผู้ใหญ่เกินไป ว่าไหม

00:21:18.960 --> 00:21:22.520 align:center
มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับฉัน
ไม่เคยลงนิตยสารมาก่อน

00:21:23.280 --> 00:21:25.920 align:center
ถ้าแม่ฉันไม่ช่วยฉัน

00:21:26.000 --> 00:21:29.040 align:center
และสนับสนุนให้ฉันทำสิ่งที่ฉันทำอยู่

00:21:29.560 --> 00:21:32.040 align:center
ฉันคงไม่ได้ทำเรื่องพวกนี้แน่

00:21:32.120 --> 00:21:35.320 align:center
พยายามจำไว้ว่า
ไม่ว่าจะทำอะไร ต้องพยายามทำให้เต็มที่

00:21:35.400 --> 00:21:38.040 align:center
ดีแล้วที่แม่ฉันก้าวเข้ามาและช่วยฉัน

00:21:40.120 --> 00:21:42.200 align:center
โน้มตัวไปข้างหน้า เวเนซุเอลา โน้มตัวเข้าไป

00:21:42.920 --> 00:21:44.160 align:center
ยิ้มหน่อย

00:21:44.680 --> 00:21:46.200 align:center
สวยครับ

00:21:46.280 --> 00:21:47.800 align:center
แล้วก็จริงจัง

00:21:49.000 --> 00:21:51.400 align:center
ดีครับ สวยงาม ชอบสีหน้าแบบนั้น

00:21:51.480 --> 00:21:54.760 align:center
ตอนอายุยังน้อย ฉันทะเยอทะยานมาก

00:21:54.840 --> 00:21:57.800 align:center
ฉันอายุ 14
ก็อยากมีร้านเสริมสวยเป็นของตัวเองแล้ว

00:21:58.400 --> 00:22:02.360 align:center
แล้วฉันก็เจอไทสัน
และเลิกสนใจมัน บอกตามตรง

00:22:02.440 --> 00:22:05.680 align:center
ฉันอยากแต่งงาน มีครอบครัว และฉันก็ทำแบบนั้น

00:22:05.760 --> 00:22:08.520 align:center
เหยียดขาอีกข้างให้ตรงๆ
อีกข้างอยู่แบบนั้น เหยียดอีกข้างนึง

00:22:08.600 --> 00:22:12.080 align:center
ฉะนั้นถ้าเธออยากมีครอบครัวก็ไม่เป็นไร

00:22:12.160 --> 00:22:14.680 align:center
แต่ฉันคิดเสมอว่า "มีเป้าหมายและจุดประสงค์"

00:22:14.760 --> 00:22:16.360 align:center
และดูเหมือนเธอได้เจอมันแล้ว

00:22:16.440 --> 00:22:17.520 align:center
เรียบร้อยครับ

00:22:17.600 --> 00:22:18.560 align:center
ขอบคุณค่ะ

00:22:21.520 --> 00:22:23.720 align:center
(ทริมเพลล์
สโมสรกีฬาและสังคม)

00:22:27.680 --> 00:22:29.400 align:center
ถ่ายแบบเป็นยังไงบ้าง สนุกไหมคะ

00:22:29.480 --> 00:22:32.440 align:center
สนุกค่ะ ฉันมีชุดเก๋ๆ หลายชุดเลย

00:22:32.520 --> 00:22:33.880 align:center
ฉันชอบถ่ายรูป

00:22:34.520 --> 00:22:36.440 align:center
คุณชอบทำอะไรอีกในเวลาว่าง

00:22:37.680 --> 00:22:39.760 align:center
- แค่พักผ่อน ทำตัวสบายๆ ค่ะ
- อืม

00:22:39.840 --> 00:22:43.440 align:center
ตอนนี้คุณคบกับใครอยู่ไหม
ความรักของคุณเป็นยังไงบ้าง

00:22:46.200 --> 00:22:49.040 align:center
ฉันรักษาความเป็นส่วนตัวในชีวิตไว้ค่ะ
เพราะฉันยังเด็กมาก

00:22:49.120 --> 00:22:51.040 align:center
- หวังว่าทุกคนจะเคารพมันค่ะ
- อืม

00:22:51.560 --> 00:22:55.040 align:center
ฉันคิดว่าเวเนซุเอลาควรได้รับโอกาส

00:22:55.120 --> 00:22:57.680 align:center
ให้เติบโตในวงการนี้ถ้าเธอต้องการ

00:22:57.760 --> 00:23:00.720 align:center
อยากพูดอะไร อยากพูดถึงเรื่องอะไรอีกไหมคะ

00:23:00.800 --> 00:23:02.080 align:center
ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ

00:23:02.160 --> 00:23:04.880 align:center
เธอจะได้ประโยชน์จากมัน
ถ้าเธอไม่อยากทำ ก็ไม่ต้องทำก็ได้

00:23:04.960 --> 00:23:08.600 align:center
อย่างน้อยฉันก็ให้โอกาสเธอแล้ว
เพื่อที่จะได้สัมผัสมันและดูว่ามันเป็นยังไง

00:23:08.680 --> 00:23:10.400 align:center
ฉันคิดว่าการถ่ายทำของคุณไปได้สวย

00:23:10.480 --> 00:23:12.520 align:center
แม่ว่าลูกให้สัมภาษณ์ได้ดีนะ

00:23:13.040 --> 00:23:16.080 align:center
แม่ว่าลูกแค่ต้องพูดเยอะอีกหน่อย

00:23:16.160 --> 00:23:17.960 align:center
กับพ่อแม่ หนูยังไม่พูดเยอะเลย

00:23:18.040 --> 00:23:20.160 align:center
- เพราะงั้นหนูทำไม่ได้
- แม่รู้ แต่…

00:23:20.240 --> 00:23:23.040 align:center
แม่รู้ แต่ลูกก็ทำได้ดีมากจ้ะ
หยิบกระเป๋ามา เราจะไปกันแล้ว

00:23:23.120 --> 00:23:24.560 align:center
ทุกคน ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ

00:23:34.920 --> 00:23:36.920 align:center
ฟังดูเหมือนเรากลับมาทันเวลานะ

00:23:38.880 --> 00:23:40.960 align:center
เราแค่กำลังดูว่าใครเสียงดังที่สุด

00:23:41.040 --> 00:23:43.200 align:center
เป็นไงบ้าง เวเนซุเอลา ถ่ายแบบเป็นไงบ้าง

00:23:43.280 --> 00:23:45.200 align:center
- ดีค่ะ
- ลูกจะถ่ายอีกไหม

00:23:45.720 --> 00:23:47.400 align:center
ก็อาจจะ ไม่รู้สิคะ

00:23:47.480 --> 00:23:49.600 align:center
พวกเขาถามลูกไหมว่าลูกมีความใฝ่ฝันอะไร

00:23:51.600 --> 00:23:55.560 align:center
อะไร ลูกไม่ได้พูดถึงการแต่งงาน
และก็ "อีกห้าปีฉันอาจจะมีลูก"

00:23:55.640 --> 00:23:57.320 align:center
"ฉันอาจจะหมั้น" เหรอ

00:23:58.120 --> 00:24:01.400 align:center
หนูแค่พูดว่า "อะไรก็ตามที่เข้ามาในชีวิต
ฉันไม่มีแผนอะไรทั้งนั้น"

00:24:01.480 --> 00:24:04.440 align:center
เธอถามลูกว่าลูกมีความรักหรือยัง

00:24:05.120 --> 00:24:06.200 align:center
แล้วลูกตอบว่าไง

00:24:06.280 --> 00:24:08.640 align:center
"ฉันอยากให้เคารพความเป็นส่วนตัวของฉัน
เพราะฉันอายุแค่ 15"

00:24:08.720 --> 00:24:11.960 align:center
มันตอบคำถามนั้น แต่ก็จบแค่นั้นด้วย
เพราะงั้นมันก็ดีแล้ว

00:24:12.040 --> 00:24:14.120 align:center
มีอะไรให้จบเหรอ

00:24:14.200 --> 00:24:17.200 align:center
เธอไม่อยากคุยทุกอย่าง
เกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของเธอ

00:24:17.720 --> 00:24:21.080 align:center
ไม่รู้สิ เพราะถ้าคุณเป็นอินฟลูเอนเซอร์

00:24:21.160 --> 00:24:23.040 align:center
ชีวิตส่วนตัวของคุณไม่มีอยู่จริง

00:24:23.120 --> 00:24:25.680 align:center
คุณไม่มีชีวิตส่วนตัว ดูทอมมี่กับมอลลี่สิ

00:24:25.760 --> 00:24:29.800 align:center
เพราะโลกอยากรู้ความลับเล็กๆ น้อยๆ ของคุณ

00:24:29.880 --> 00:24:31.920 align:center
ถ้าอยากได้เงินจากการไม่ทำอะไรเลย

00:24:32.000 --> 00:24:34.480 align:center
พูดง่ายๆ คือความเป็นส่วนตัวไม่มีอยู่จริง

00:24:34.560 --> 00:24:37.200 align:center
ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ตอนนี้เขาอารมณ์ไม่ดี

00:24:37.280 --> 00:24:41.840 align:center
มันไม่ยุติธรรมที่พูดในแง่ลบ
ในวันดีๆ ของเวเนซุเอลา

00:24:41.920 --> 00:24:44.000 align:center
วันนี้เธอสนุกมาก เธอทำได้ดีมาก

00:24:44.520 --> 00:24:46.520 align:center
คุณอยากทำลายวันที่ดีที่สุดของเธอแบบนี้เหรอ

00:24:46.600 --> 00:24:48.400 align:center
"มีชื่อเสียงจากการที่ไม่ทำอะไรเลย"

00:24:48.480 --> 00:24:50.960 align:center
- เปล่า ผมไม่ได้พูดแบบนั้น
- มันดูเป็นแบบนั้น

00:24:51.040 --> 00:24:52.760 align:center
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเวเนซุเอลา

00:24:52.840 --> 00:24:56.280 align:center
บางครั้งเมื่อเข้าตั้งใจจะทำอะไร
เขาจะทำตามนั้น

00:24:56.360 --> 00:24:58.080 align:center
เขายึดมั่นกับ "ฉันรู้สึกแบบนั้น"

00:24:58.160 --> 00:25:01.240 align:center
พ่อมีชื่อเสียงเพราะพ่อเป็น
แชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวตสองสมัย

00:25:01.320 --> 00:25:05.080 align:center
พ่อทำสำเร็จมาหลายอย่างมาก
พ่อเขียนมันได้เต็มโต๊ะเลย

00:25:05.160 --> 00:25:08.400 align:center
เราแค่อยู่ในยุคที่เราจะดังได้เพราะ… อะไร

00:25:08.480 --> 00:25:09.920 align:center
โชว์นมออกทีวี

00:25:10.000 --> 00:25:13.760 align:center
คนสมัยนี้ไม่ได้มีชื่อเสียงในโลกความจริง
เพราะพวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลย

00:25:13.840 --> 00:25:16.760 align:center
- คุณทำอะไรสำเร็จบ้าง มีลูกเจ็ดคนเหรอ
- ฉันทำสำเร็จเยอะมาก

00:25:16.840 --> 00:25:18.440 align:center
แต่นั่นไม่ใช่ความสำเร็จแบบ

00:25:18.520 --> 00:25:21.560 align:center
"พระเจ้า ดูสิว่าเธอประสบความสำเร็จอะไร
เธอเป็นนายกรัฐมนตรี"

00:25:21.640 --> 00:25:24.400 align:center
เรื่องนั้นฉันรู้ คุณดังเพราะคุณงี่เง่าสุดๆ

00:25:24.480 --> 00:25:25.920 align:center
ผมพูดความจริง

00:25:26.000 --> 00:25:28.240 align:center
คุณดังเพราะเป็นเมียผม ฟังดูเป็นไง

00:25:29.360 --> 00:25:31.840 align:center
ฉันว่าตอนนี้ไทสันอยู่ในสภาวะจิตใจที่ไม่ค่อยดี

00:25:31.920 --> 00:25:35.600 align:center
แต่มันเป็นความเห็นที่งี่เง่า
และฉันก็จะตำหนิเขาเรื่องนี้

00:25:35.680 --> 00:25:38.680 align:center
- คุณทำตัวงี่เง่า
- ผมแค่พูดความจริง มันคือข้อเท็จจริง

00:25:38.760 --> 00:25:41.800 align:center
มันแย่มากจริงๆ
"มีชื่อเสียงจากการไม่ทำอะไรเลย"

00:25:46.040 --> 00:25:47.360 align:center
(หนึ่งสัปดาห์ต่อมา)

00:25:56.520 --> 00:26:00.680 align:center
พรินซ์ หยิบกระเป๋าชาแนลของปารีส
มาให้พ่อใบนึง ใบใหญ่ๆ นะ

00:26:00.760 --> 00:26:02.720 align:center
เอากระเป๋าชาแนลของฉันไปไม่ได้นะ นายงั่ง

00:26:02.800 --> 00:26:05.800 align:center
- ผมจะเอาไปยิม
- คุณจะเอากระเป๋าฉันไปยิมไม่ได้

00:26:05.880 --> 00:26:09.560 align:center
ผมจะเอาไป ที่รัก โชคไม่ดีที่คุณต้องแบ่งปัน

00:26:09.640 --> 00:26:10.680 align:center
ฉันไม่สน

00:26:13.600 --> 00:26:15.720 align:center
- ไม่ว่าใช่ไหม
- จะเอากระเป๋าฉันไปเหรอ

00:26:15.800 --> 00:26:18.000 align:center
ผมอยากได้มัน อยากได้จริงๆ ใช่ ผมชอบมัน

00:26:18.600 --> 00:26:19.880 align:center
- ซื้อให้ผมสักใบได้ไหม
- ไม่

00:26:19.960 --> 00:26:21.640 align:center
- เป็นของขวัญคริสต์มาส
- ไม่

00:26:22.280 --> 00:26:24.680 align:center
ก็ได้ ไปละ จุ๊บหน่อย

00:26:27.680 --> 00:26:28.760 align:center
ขอบคุณนะ

00:26:28.840 --> 00:26:31.440 align:center
ผมจะไปเจอจอห์นกับทอมมี่เพื่อซ้อมมวยกันที่ยิม

00:26:31.520 --> 00:26:34.240 align:center
ผมอาจจะยืนไม่ไหว
แต่จะดูว่าผมยังชกได้ดีอยู่ไหม

00:26:34.320 --> 00:26:35.720 align:center
ผมอยากให้พ่อประเมินผม

00:26:35.800 --> 00:26:39.360 align:center
เห็นได้ชัดว่าผมตัวหนัก
หนักเกินพิกัดชกตั้ง 13 ปอนด์

00:26:40.240 --> 00:26:42.200 align:center
ผมไม่ได้ซ้อมเลยไม่รู้นานเท่าไหร่

00:26:42.280 --> 00:26:44.400 align:center
มันนานมาก ผมอยากดูว่าผมยังชกได้ดีไหม

00:26:44.480 --> 00:26:46.080 align:center
ผมชกได้ดีพอแค่กับพวกยูทูบเบอร์

00:26:46.160 --> 00:26:49.640 align:center
- จะทำอะไรก็ไปทำ ฉันต้องไปรับลูกแล้ว
- ก็ได้ โอย

00:26:54.720 --> 00:26:56.760 align:center
ทริปตั้งแคมป์ที่เหลือเป็นยังไงบ้าง

00:26:57.280 --> 00:26:59.360 align:center
ก็ค่อนข้างดีเลยละ

00:26:59.440 --> 00:27:01.080 align:center
พรินซ์กับไทสันทะเลาะกัน

00:27:01.600 --> 00:27:03.880 align:center
เขาอยากดูวิดีโอเกมและอะไรพวกนั้น

00:27:03.960 --> 00:27:06.320 align:center
ตอนเราเด็กๆ เราชอบออกไปนอกบ้าน

00:27:06.400 --> 00:27:09.360 align:center
ใช่แล้ว พ่อจำได้ แต่พวกแกไม่เคยมีวิดีโอเกม

00:27:09.440 --> 00:27:11.080 align:center
- พ่อไม่ให้เล่น
- เราไม่เคยเล่นเลย

00:27:11.160 --> 00:27:12.760 align:center
- ไม่ได้เล่นมันเลยใช่ไหม
- ใช่

00:27:12.840 --> 00:27:17.400 align:center
แล้วคิดว่าแกทำหน้าที่พ่อได้ดีแค่ไหน

00:27:17.480 --> 00:27:21.120 align:center
ผมพยายามเลี้ยงแบมบี้แบบที่ผมถูกเลี้ยงมา

00:27:21.200 --> 00:27:22.080 align:center
เหรอ

00:27:22.160 --> 00:27:23.360 align:center
เพราะมันเป็นวิธีที่ถูกต้อง

00:27:23.440 --> 00:27:26.240 align:center
นี่คือเหตุผลที่เราบอกเธอว่า
"เวลากินต้องนั่งลง"

00:27:26.320 --> 00:27:28.240 align:center
- "ลูกต้องไม่กินนี่ไม่กินนั่น"
- ใช่เลย

00:27:28.320 --> 00:27:30.920 align:center
ไม่ดื่มช็อกโกแลตเป็นอาหารเช้า
จะทำแบบนั้นไม่ได้

00:27:31.000 --> 00:27:33.600 align:center
- ต้องทำให้ถูกต้อง ใช่ไหม
- ใช่

00:27:36.240 --> 00:27:37.280 align:center
ฮัลโหล

00:27:37.360 --> 00:27:38.480 align:center
เอาอะไรห้อยคอไว้น่ะ

00:27:38.560 --> 00:27:39.400 align:center
กระเป๋าถือสีชมพู

00:27:39.480 --> 00:27:41.320 align:center
วันนี้มีสไตล์ดีเนอะ

00:27:42.640 --> 00:27:43.960 align:center
แต่กระเป๋าสวยดีนะ

00:27:44.560 --> 00:27:45.880 align:center
พร้อมจะซ้อมมวยกันหรือยัง

00:27:45.960 --> 00:27:48.240 align:center
พร้อมแล้ว ผมก็อารมณ์ไม่ดีเหมือนกัน

00:27:48.320 --> 00:27:50.680 align:center
วันนี้ฉันอยากให้พ่อมาทดสอบฉันน่ะ

00:27:50.760 --> 00:27:53.440 align:center
เพราะนี่เป็นการประเมินฉันว่ายังชกได้ดีอยู่ไหม

00:27:53.520 --> 00:27:54.600 align:center
จะบอกให้นะ

00:27:54.680 --> 00:27:57.720 align:center
เอากระเป๋าสีชมพูนั่นไปเก็บซะ
ก่อนที่พ่อจะไปถึงมอร์คัมบ์

00:27:58.440 --> 00:27:59.360 align:center
ทำไมล่ะ

00:27:59.440 --> 00:28:02.400 align:center
แกเอามันห้อยคอไว้แล้วดูเหมือนไอ้งั่งน่ะสิ

00:28:05.120 --> 00:28:06.680 align:center
เราจะออกกำลังกายกันในยิม

00:28:06.760 --> 00:28:09.320 align:center
แล้วเราจะกลับมากินอาหารค่ำอร่อยๆ ที่บ้านเรา

00:28:10.160 --> 00:28:11.680 align:center
ได้ ฟังดูเข้าท่าดี

00:28:11.760 --> 00:28:14.040 align:center
บางครั้งเขาก็ชอบทำอะไรให้พ่อรำคาญ

00:28:14.560 --> 00:28:15.680 align:center
ให้ตายสิ

00:28:16.400 --> 00:28:18.440 align:center
เบาะร้อนมากเลย พ่อจะเอาเบาะออกยังไง

00:28:18.520 --> 00:28:19.760 align:center
เข่าพ่อไปโดนปุ่มนั่นน่ะ

00:28:19.840 --> 00:28:21.760 align:center
- กดปุ่มสีแดงนั่นสิ
- ให้ตายสิ

00:28:21.840 --> 00:28:23.800 align:center
เอาไส้กรอกมาย่างบนหลังพ่อได้เลย

00:28:28.120 --> 00:28:30.400 align:center
(ยิมของไทสัน)

00:28:30.480 --> 00:28:31.480 align:center
(ราชายิปซี)

00:28:35.720 --> 00:28:37.840 align:center
เป็นไงบ้าง ทอม ช่วงงดแอลกอฮอล์เนี่ย

00:28:39.000 --> 00:28:40.680 align:center
มันไปได้สวยนะ พูดตามตรง

00:28:40.760 --> 00:28:43.880 align:center
ชอบชีวิตที่ดื่มเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ไหม

00:28:43.960 --> 00:28:46.200 align:center
นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดที่ชีวิตจะมีได้ ว่าไหม

00:28:46.280 --> 00:28:48.240 align:center
นายไม่ได้ดื่มนานแค่ไหนแล้ว

00:28:48.320 --> 00:28:50.240 align:center
- สี่เดือนได้แล้ว
- สี่เดือนเหรอ

00:28:50.320 --> 00:28:52.200 align:center
- ประมาณนั้น ใช่
- หุบปากเลย

00:28:52.720 --> 00:28:53.880 align:center
- ประมาณนั้น
- ไม่น่าใช่

00:28:53.960 --> 00:28:55.120 align:center
ผมไม่ได้ดื่มนานแล้วนะ

00:28:55.200 --> 00:28:57.960 align:center
ผมคิดว่าทอมมี่กับผมต้องมุ่งมั่นกับอะไรสักอย่าง

00:28:58.040 --> 00:29:00.280 align:center
อะไรๆ ก็ง่ายตราบใดที่คุณอยากทำมัน

00:29:00.360 --> 00:29:02.480 align:center
ถ้าคุณอยากเลิกดื่ม คุณก็หยุดดื่ม

00:29:02.560 --> 00:29:04.560 align:center
แต่ก่อนอื่นคุณต้องยอมรับว่ามีปัญหา

00:29:05.160 --> 00:29:07.880 align:center
ผมยุ่งอยู่กับการฝึกซ้อม
เพื่อเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนเหล็ก

00:29:07.960 --> 00:29:09.600 align:center
- ผมเปลี่ยนไปแล้ว
- ใช่

00:29:09.680 --> 00:29:12.360 align:center
ผมมุ่งมั่นมากที่จะดำเนินชีวิตที่ถูกต้องและซื่อสัตย์

00:29:12.440 --> 00:29:14.240 align:center
ผมจะกลับไปดื่มอีกไหม ไม่มีทาง

00:29:14.320 --> 00:29:16.640 align:center
สิ่งเดียวที่ผมทำเองได้

00:29:16.720 --> 00:29:19.680 align:center
คือทำให้ตัวเองแข็งแรงมีสุขภาพดี
และทำสิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขต่อไป

00:29:19.760 --> 00:29:22.720 align:center
ถ้าผมดูดี ผมก็รู้สึกดี ถ้าผมฝึกซ้อม ผมก็รู้สึกดี

00:29:22.800 --> 00:29:24.560 align:center
นั่นคือสิ่งที่ผมทำทุกวัน

00:29:27.160 --> 00:29:28.600 align:center
เอากระเป๋าผมไปไว้ที่เดิมเลย

00:29:30.280 --> 00:29:31.320 align:center
เอาอีกแล้ว

00:29:32.600 --> 00:29:35.560 align:center
เอากระเป๋าผมไปไว้ที่เดิม
นั่นใบละหมื่นปอนด์นะ เฮ้ย!

00:29:36.240 --> 00:29:37.400 align:center
พ่อทำอะไรน่ะ

00:29:38.160 --> 00:29:40.160 align:center
เอาไปไว้ที่เดิมเลย นั่นใบละหมื่นปอนด์นะ

00:29:40.240 --> 00:29:42.520 align:center
- อะไรนะ
- กระเป๋านั่นใบละหมื่นปอนด์

00:29:42.600 --> 00:29:44.240 align:center
แกมีเงินเยอะเกินไป

00:29:44.320 --> 00:29:47.400 align:center
แน่อยู่แล้ว ผมยังหนุ่ม รวย หน้าตาดี รวยมาก

00:29:47.480 --> 00:29:48.840 align:center
มันทำจากอะไร พลาสติกเหรอ

00:29:48.920 --> 00:29:50.760 align:center
- มันทำจากหนังลูกวัว
- ไม่ใช่หรอก

00:29:50.840 --> 00:29:52.840 align:center
- นี่ของปลอม
- ล้อเล่นหรือเปล่า

00:29:52.920 --> 00:29:54.920 align:center
- นี่ของปลอม เท่าที่พ่อเคยเห็นมา
- ไร้สาระ

00:29:55.000 --> 00:29:57.240 align:center
- ของเก่าๆ ไร้ค่า
- พ่อนั่นแหละปลอม

00:29:57.760 --> 00:30:00.440 align:center
ดีนะที่ปารีสไม่เห็น ไม่งั้นเธอฉุนขาดแน่

00:30:01.480 --> 00:30:04.280 align:center
เราจะซ้อมกันจริงๆ จังๆ หรือแค่มาเล่นกัน

00:30:04.360 --> 00:30:06.480 align:center
ผมอยากเห็นเขาร้อง

00:30:06.560 --> 00:30:07.880 align:center
เพราะงั้นซ้อมกันจริงๆ จังๆ

00:30:07.960 --> 00:30:10.680 align:center
ผมอยากให้พ่อ
จัดให้เขาซ้อมหนักที่สุดเท่าที่จะทำได้

00:30:11.200 --> 00:30:13.280 align:center
- ผมชอบการฝึกซ้อม
- โอเค ขึ้นสังเวียน

00:30:13.800 --> 00:30:16.800 align:center
การฝึกซ้อมกับพ่อและทอมมี่
เราดึงเอาสิ่งที่ดีที่สุดของกันและกันออกมา

00:30:16.880 --> 00:30:18.160 align:center
นั่นแหละ

00:30:18.760 --> 00:30:21.720 align:center
เร็วเข้า ออกหมัดเรื่อยๆ อย่ามัวแต่จ้องมองกัน

00:30:22.760 --> 00:30:23.880 align:center
สู้เขาพยายามต่อไป

00:30:24.400 --> 00:30:26.200 align:center
เร็วเข้า ทอมมี่ กดดันเขา

00:30:26.280 --> 00:30:28.920 align:center
เร็วเข้า ออกหมัดสวยๆ อ้อมไปด้านข้าง

00:30:29.000 --> 00:30:31.840 align:center
นั่นแหละ ชกให้เข้าเป้า
นั่นแหละ ไทสัน กันเขาออกไป

00:30:31.920 --> 00:30:34.480 align:center
เร็วเข้า ชกเลย นั่นแหละ เร็วเข้า ชกต่อไป

00:30:35.840 --> 00:30:38.400 align:center
เวลาที่มีแค่ไทสัน พ่อผม แค่เราอยู่ในยิม

00:30:38.480 --> 00:30:40.320 align:center
ผมว่าชีวิตไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว

00:30:40.400 --> 00:30:42.280 align:center
สิบวินาที เร็วเข้า ชกเขาให้ร่วง

00:30:42.960 --> 00:30:44.400 align:center
ชกเลย

00:30:44.920 --> 00:30:46.520 align:center
เข้าปะทะเขาเลย ผลักเขาออกไป

00:30:46.600 --> 00:30:47.800 align:center
มันโหดร้ายสำหรับผม

00:30:47.880 --> 00:30:51.480 align:center
สำหรับเขา อาจเป็นวันที่ดีและมีความสุข
ที่ได้ชกผมจนน่วม

00:30:52.360 --> 00:30:54.840 align:center
- แต่มันเป็นการฝึกซ้อมที่ดีที่สุด
- เร็วเข้า ทอม ชกกลับ

00:30:56.000 --> 00:30:58.640 align:center
เร็วเข้า ชกเลย อย่าชกสะเปะสะปะแบบนั้น

00:30:58.720 --> 00:31:01.240 align:center
ชกเขาแรงๆ สิบวินาที เร็วเข้า

00:31:01.320 --> 00:31:04.200 align:center
เดินหน้าเลย เร็วเข้า นั่นแหละ
เร็วเข้า ใกล้แล้ว

00:31:04.280 --> 00:31:06.320 align:center
ระฆังจะดังแล้ว เร็วเข้า ทอมมี่

00:31:06.400 --> 00:31:08.280 align:center
หมดเวลา ถอดนวม

00:31:08.880 --> 00:31:09.880 align:center
ทำได้ดีมาก ทอม

00:31:11.560 --> 00:31:15.280 align:center
การฝึกซ้อม การชกมวย
มันคือส่วนหนึ่งของตัวตนผม มันอยู่ในสายเลือดผม

00:31:15.360 --> 00:31:19.800 align:center
ช่วงเวลาที่สิ่งนั้นหายไปจากผม
คือช่วงเวลาที่ผมจะไม่เป็นตัวผมอีกต่อไป

00:31:20.640 --> 00:31:22.760 align:center
ผมบอกว่าผมอยากดูว่าผมยังชกได้ดีอยู่ไหม

00:31:22.840 --> 00:31:25.320 align:center
ถ้านั่นถือว่าฝึกซ้อมหนักแล้ว จัดมาเลย

00:31:25.880 --> 00:31:27.120 align:center
มันโคตรง่ายเลย

00:31:46.240 --> 00:31:48.600 align:center
- เจ้านายเป็นไงบ้าง ปารีส
- สบายดี ขอบคุณค่ะ

00:31:48.680 --> 00:31:51.400 align:center
นี่น่ากินมากเลย
นี่แหละช่วงเวลาที่ดีที่สุดของวันนี้

00:31:51.480 --> 00:31:52.400 align:center
ใช่ค่ะ

00:31:52.920 --> 00:31:54.000 align:center
สวัสดี เอมี่เร

00:31:54.080 --> 00:31:56.840 align:center
อาหารค่ำพร้อมแล้ว อยากไปนั่งตรงนั้นไหม

00:31:57.800 --> 00:32:00.040 align:center
พระเจ้า นี่มันสุดยอดไปเลย ทอมมี่

00:32:00.120 --> 00:32:03.120 align:center
ไปนั่งที่โต๊ะกันซะทีได้ไหม
ฉันจะได้จัดอาหารค่ำให้

00:32:03.200 --> 00:32:04.880 align:center
เธอนั่งตรงนั้นข้างๆ ปู่

00:32:05.400 --> 00:32:06.760 align:center
เอาไว้ตรงนั้น

00:32:07.480 --> 00:32:08.880 align:center
มันฝรั่งอบ

00:32:08.960 --> 00:32:09.920 align:center
ใครเอาไป

00:32:10.440 --> 00:32:12.560 align:center
พ่อของลูกกินมันฝรั่งไปครึ่งนึง

00:32:13.160 --> 00:32:14.400 align:center
เขาทำแบบนั้นทำไม

00:32:14.480 --> 00:32:16.400 align:center
เก็บอาหารไว้ในตู้เป็นเรื่องยาก

00:32:16.480 --> 00:32:19.000 align:center
พยายามเอาของใส่ให้เต็มตู้เย็น
ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

00:32:19.080 --> 00:32:21.760 align:center
มันเป็นงานที่เป็นไปไม่ได้
คนโน้นคนนี้หยิบโน่นนี่กินอยู่ตลอด

00:32:21.840 --> 00:32:24.480 align:center
- เอามือประสานกัน เร็วเข้า
- อย่ายุ่งกับเขา

00:32:24.560 --> 00:32:26.480 align:center
เอามือประสานกันสิ เวลาที่พ่อบอก

00:32:26.560 --> 00:32:27.880 align:center
- ทำตามที่พ่อบอก
- ไม่

00:32:27.960 --> 00:32:29.600 align:center
เอาละ ดีมาก

00:32:30.440 --> 00:32:33.240 align:center
พระบิดาบนสวรรค์ เรามาหาพระองค์
ในพระนามอันทรงฤทธิ์ของพระเยซู

00:32:33.320 --> 00:32:34.760 align:center
เพื่อขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้

00:32:34.840 --> 00:32:36.680 align:center
ขอบคุณพระองค์ที่ประทานให้เราเสมอมา

00:32:36.760 --> 00:32:39.680 align:center
และสิ่งดีงามมากมาย
ที่พระองค์มอบให้ในชีวิตของเรา

00:32:39.760 --> 00:32:42.520 align:center
- ในนามของพระเยซู อาเมน
- อาเมน

00:32:46.080 --> 00:32:47.040 align:center
ฉันมาแล้ว

00:32:47.120 --> 00:32:50.080 align:center
จะบอกอะไรให้นะ ปารีส
มันฝรั่งอบนั่นไม่เป็นสองรองใคร

00:32:50.160 --> 00:32:52.640 align:center
เพราะคุณกินไปครึ่งหนึ่ง
ก่อนที่ฉันจะจัดใส่จานให้ทุกคน

00:32:52.720 --> 00:32:53.800 align:center
มันอร่อยมาก

00:32:54.360 --> 00:32:55.840 align:center
แบมบี้เป็นยังไงบ้าง ทอมมี่

00:32:56.400 --> 00:33:00.320 align:center
แบมบี้สบายดี เธอเพิ่งเข้าเนิร์สเซอรสัปดาห์นี้
แต่ทุกอย่างเรียบร้อยดี

00:33:00.400 --> 00:33:03.360 align:center
- จะมีลูกอีกไหม
- มีสิ หวังว่างั้น ถ้าพระเจ้าทรงโปรด

00:33:03.440 --> 00:33:06.120 align:center
- ให้เธอมีน้องสักคนก็คงดี
- งั้นก็ควรจะมีเลย

00:33:06.200 --> 00:33:07.320 align:center
ผมรู้

00:33:08.080 --> 00:33:10.000 align:center
- ใช่ เราอาจมีลูกอีกคน
- เหรอ

00:33:10.080 --> 00:33:12.200 align:center
- คนที่แปด ใช่
- อะไรนะ

00:33:12.840 --> 00:33:14.760 align:center
แค่เพื่อดูว่าฉันยังมีได้อยู่ไหม

00:33:14.840 --> 00:33:17.120 align:center
- ผมตั้งเป้าไว้ที่สี่คน
- ฉันอยากมีลูกเยอะๆ มาตลอด

00:33:17.200 --> 00:33:19.480 align:center
ใช่ แต่คุณอยากมีกี่คนก่อนที่คุณจะมีคนแรก

00:33:19.560 --> 00:33:20.480 align:center
- สิบ
- เยอะๆ เลย

00:33:20.560 --> 00:33:24.320 align:center
- สิบคนเหรอ พี่จะมีสิบคนเหรอ
- แม่บอกว่าอยากมี 11 คนนะ

00:33:24.400 --> 00:33:26.840 align:center
- สิบ
- ไม่ 11 เลขแปลกๆ

00:33:26.920 --> 00:33:28.600 align:center
มันจะเป็นสิบเสมอ

00:33:28.680 --> 00:33:32.640 align:center
แต่เห็นได้ชัดว่าเราไม่รู้ความเสี่ยง
และเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการมีลูก

00:33:32.720 --> 00:33:34.840 align:center
เราต้องรู้สึกขอบคุณและรู้สึกโชคดี

00:33:34.920 --> 00:33:37.840 align:center
ที่ทุกคนแข็งแรงและสุขสบายดีกับสิ่งที่เรามีอยู่

00:33:37.920 --> 00:33:41.360 align:center
ฉันคิดว่าคำแนะนำจากฉันก็คือการแต่งงาน

00:33:41.440 --> 00:33:44.960 align:center
หรืออยู่กับใครสักคนนานๆ
ไม่ได้สวยงามหรือมีความสุขเสมอไป

00:33:45.040 --> 00:33:46.040 align:center
มันไม่ง่าย แต่…

00:33:46.120 --> 00:33:48.600 align:center
เราอยู่ด้วยกันมา 20 ปีแล้ว
เราทะเลาะกันทุกสัปดาห์

00:33:48.680 --> 00:33:49.760 align:center
ใช่

00:33:49.840 --> 00:33:53.440 align:center
แต่เราอดทนกับมัน
มีช่วงเวลาที่ดีและช่วงเวลาที่แย่ๆ ใช่ไหมพ่อ

00:33:53.520 --> 00:33:55.680 align:center
แม้แต่ผมกับมอลลี่ก็จะครบหกปีแล้ว

00:33:55.760 --> 00:33:57.400 align:center
- ใช่ ฉันรู้
- นานมาก

00:33:57.480 --> 00:34:01.400 align:center
- พ่อ เกิดอะไรขึ้นในชีวิตรักของพ่อ
- ก็เหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตแกนั่นแหละ

00:34:01.480 --> 00:34:03.760 align:center
- ของผมหวานชื่น
- ของพ่อ…

00:34:03.840 --> 00:34:05.120 align:center
- ของผมหวานชื่น
- ของพ่อด้วย

00:34:05.200 --> 00:34:07.800 align:center
ผมอย่างน้อยอาทิตย์ละสี่ห้าครั้ง

00:34:07.880 --> 00:34:09.920 align:center
- นั่นสำหรับมือสมัครเล่นเท่านั้น
- ไทสัน

00:34:10.880 --> 00:34:13.200 align:center
ปารีส เธอเป็นผู้หญิงที่ซื่อสัตย์

00:34:13.280 --> 00:34:16.280 align:center
เธอเป็นภรรยาผมมานานมาก เกือบ 20 ปีแล้ว

00:34:16.360 --> 00:34:18.680 align:center
เธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกหรือเปล่า

00:34:19.520 --> 00:34:20.680 align:center
ร้อยเปอร์เซ็นต์

00:34:25.920 --> 00:34:27.920 align:center
แล้วพี่ดื่มครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

00:34:28.000 --> 00:34:31.600 align:center
ฉันว่าการดื่มมันเป็นอะไรที่โง่มาก
ขอบอกตามตรงเลย

00:34:32.240 --> 00:34:33.560 align:center
ฉันว่ามันเป็นอะไรที่โง่มากๆ

00:34:33.640 --> 00:34:37.800 align:center
ฉันว่าคนเราไม่ควรหันไปดื่มเหล้า
เพื่อแก้ปัญหาต่างๆ

00:34:37.880 --> 00:34:40.400 align:center
แต่ตอนนี้ฉันอยากดื่มเบียร์สักแก้ว

00:34:40.480 --> 00:34:42.640 align:center
ดื่มก็ไม่เป็นไร พี่ทำงานหนักมาเยอะแล้ว

00:34:42.720 --> 00:34:46.880 align:center
พี่ทำสิ่งที่พี่ต้องทำสำเร็จแล้ว
ต้องใช้ชีวิตหลังแขวนนวมให้สนุกสิ ใช่ไหม

00:34:46.960 --> 00:34:50.000 align:center
- แต่ฉันไม่สนุกกับชีวิตส่วนนั้น
- ไม่จริงน่า

00:34:50.080 --> 00:34:52.720 align:center
- ฉันสนุกกับการฝึกซ้อม สิ่งที่เราทำกันวันนี้
- ใช่

00:34:52.800 --> 00:34:53.880 align:center
ฉันสนุกกับมัน

00:34:53.960 --> 00:34:57.960 align:center
การซ้อมมวยนั่น… เหลือเชื่อจริงๆ ฉันฟิตสุดๆ

00:34:58.040 --> 00:35:00.920 align:center
ตราบใดที่พี่ฝึกซ้อม นั่นคือสิ่งที่ผมทำอยู่ ฝึกซ้อม

00:35:01.000 --> 00:35:02.800 align:center
หวังว่าจะได้ขึ้นชกตอนสิ้นปี

00:35:02.880 --> 00:35:06.880 align:center
- ไม่มีเวลาให้ดื่มหรอก
- ฉันอาจจะ… ฉันจะบอกความลับให้นายฟัง

00:35:06.960 --> 00:35:08.960 align:center
- อะไรเหรอ
- ฉันอาจจะขึ้นชกตอนสิ้นปี

00:35:09.040 --> 00:35:11.280 align:center
- พี่จะไม่ได้ขึ้นชกหรอก
- ฉันอาจจะขึ้นชก

00:35:12.000 --> 00:35:13.120 align:center
ก็นะ

00:35:14.040 --> 00:35:15.360 align:center
พี่อยากชกอีกเหรอ

00:35:17.280 --> 00:35:19.440 align:center
แต่ฉันชอบมันนะ นายก็เห็นฉันที่ยิมแล้ว

00:35:19.520 --> 00:35:21.240 align:center
ฉันคำรามใส่กระสอบทรายนั่น

00:35:21.320 --> 00:35:24.280 align:center
ถ้าผมเป็นพี่ ซึ่งผมไม่ใช่พี่ แต่ถ้าผมเป็นพี่

00:35:24.360 --> 00:35:26.720 align:center
ผมคงจะอยู่เฉยๆ มีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำไป

00:35:26.800 --> 00:35:28.320 align:center
มีความสุขกับเงินที่หามาได้

00:35:29.360 --> 00:35:32.960 align:center
และมีความสุข… มองย้อนกลับไปในอาชีพของผม
ผมคิดว่ามันดีที่สุดเท่าที่ใครจะมีได้

00:35:33.040 --> 00:35:34.480 align:center
แล้วพี่จะต้องการอะไรอีก

00:35:34.560 --> 00:35:37.000 align:center
คืองี้นะ ฉันต้องการสิ่งที่ผู้ชายทุกคนต้องการ

00:35:38.680 --> 00:35:40.000 align:center
ใช่ มากกว่านี้

00:35:42.440 --> 00:35:44.680 align:center
- อืม
- นายรู้ได้ยังไง

00:35:46.200 --> 00:35:47.560 align:center
มันจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ

00:35:48.240 --> 00:35:50.560 align:center
ในเมื่อพี่มีทุกอย่าง พี่จะต้องการอะไรได้อีก

00:35:51.080 --> 00:35:52.320 align:center
นอกจากต้องการมากกว่านี้

00:35:54.640 --> 00:35:55.640 align:center
มากกว่านี้