WEBVTT

00:00:10.440 --> 00:00:13.440 align:center
เมื่อคืนผมคึกมากหลังดูมวยของอูซึก

00:00:13.520 --> 00:00:15.440 align:center
ปาร์ตี้สนุกมาก ผมกับปารีสเต้นรำกัน

00:00:16.040 --> 00:00:17.720 align:center
เป็นคืนที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

00:00:18.240 --> 00:00:20.280 align:center
เมื่อเช้านี้ตอนอยู่บนเตียง มีคนโทรหาผม

00:00:20.360 --> 00:00:23.240 align:center
บอกว่าริโค ลูกพี่ลูกน้องผมถูกฆ่า

00:00:24.800 --> 00:00:26.560 align:center
นี่เป็นการทำร้ายที่ไร้มูลเหตุ

00:00:26.640 --> 00:00:28.840 align:center
เหยื่อทั้งสองคนควรจะได้กลับบ้านเช้านี้

00:00:28.920 --> 00:00:31.560 align:center
คนรู้จักเล่าว่าริโค เบอร์ตันเป็นคนตลก

00:00:31.640 --> 00:00:35.560 align:center
และมีใจรักการชกมวย
เพราะได้แรงบันดาลใจจากญาติคนดังของเขา

00:00:36.320 --> 00:00:39.360 align:center
มันเหมือนมีคนมาดึงปลั๊กออกจากตัวผม

00:00:39.440 --> 00:00:40.800 align:center
แล้ววิญญาณผมก็หลุดออกจากร่าง

00:00:42.120 --> 00:00:44.640 align:center
อนาคตของริโคยังอีกไกล

00:00:44.720 --> 00:00:46.520 align:center
แต่ตอนนี้มันจบลงแล้ว

00:00:47.400 --> 00:00:49.040 align:center
เป็นข่าวสุดช็อกเลย ช็อกจริงๆ

00:00:50.640 --> 00:00:53.280 align:center
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

00:00:57.880 --> 00:00:59.440 align:center
(มายอร์กา สเปน)

00:01:08.440 --> 00:01:11.360 align:center
เราได้รับสายที่เลวร้ายมาก

00:01:11.440 --> 00:01:12.880 align:center
เมื่อเช้าตอนเจ็ดโมง

00:01:13.720 --> 00:01:16.560 align:center
ลูกพี่ลูกน้องของไทสัน
ที่เขาสนิทด้วยตั้งแต่เด็กๆ

00:01:17.640 --> 00:01:20.160 align:center
ถูกแทงจนตายในแมนเชสเตอร์

00:01:20.240 --> 00:01:23.480 align:center
ไทสันกำลังอารมณ์ไม่ดี

00:01:23.560 --> 00:01:25.520 align:center
ฉันว่าเขาช็อกอยู่

00:01:25.600 --> 00:01:28.160 align:center
ฉันรู้จักริโคมาทั้งชีวิต ตั้งแต่สมัยวัยรุ่น

00:01:28.240 --> 00:01:30.120 align:center
และมันก็เป็นเรื่องที่เลวร้ายมาก

00:01:31.720 --> 00:01:35.560 align:center
ไทสันรับมือกับการตายได้ไม่ค่อยดีนัก

00:01:35.640 --> 00:01:39.080 align:center
เขาไม่รู้วิธีทำใจอย่างคนทั่วไป

00:01:39.160 --> 00:01:42.440 align:center
และเขาก็รับมือกับมันด้วยวิธีของเขาเอง
เพราะงั้นวิธีของเขาวันนี้

00:01:42.520 --> 00:01:45.240 align:center
คือขังตัวเองในห้อง ไม่พูดกับพวกเราเลย

00:01:45.320 --> 00:01:48.360 align:center
ตั้งแต่ได้รับสายนั้น

00:01:49.080 --> 00:01:51.200 align:center
ฉันคิดว่าเขาคงอยากกลับบ้านตอนนี้

00:01:52.240 --> 00:01:54.520 align:center
แต่เขาไปไหนไม่ได้

00:01:54.600 --> 00:01:58.240 align:center
เพราะเขาต้องโชว์ตัวต่อหน้าคน 1,500 คนคืนนี้

00:01:58.320 --> 00:02:03.080 align:center
แถมยังต้องเป็นไทสัน ฟิวรี่ที่ร่าเริงคึกคัก
เพราะทุกคนจ่ายเงินมาดูสิ่งนั้น

00:02:04.280 --> 00:02:07.400 align:center
ดูท่าเขาจะทำตามนั้น ฉันไม่รู้ว่าเขาจะทำได้ยังไง

00:02:07.480 --> 00:02:09.480 align:center
เขาคงจะดึงสติและหาทางให้ได้

00:02:09.560 --> 00:02:13.919 align:center
เพราะเขาเป็นนักแสดง นั่นเป็นสิ่งที่พวกเขาทำ
ไม่ว่าจะเผชิญกับเรื่องอะไรอยู่

00:02:14.000 --> 00:02:16.640 align:center
เขาจะปั้นหน้าและทำในสิ่งที่เขาต้องทำ

00:02:31.440 --> 00:02:33.120 align:center
ขยับเท้าหน่อย พ่อเท้าเหม็น

00:02:34.680 --> 00:02:36.360 align:center
- ขยับแล้ว
- ข้างนี้ด้วย

00:02:38.280 --> 00:02:41.040 align:center
พ่อผมพูดเสมอว่าชีวิตของเรา

00:02:41.120 --> 00:02:43.680 align:center
สายโทรเข้าสายเดียว
อาจเปลี่ยนชีวิตเราให้กลับตาลปัตรได้

00:02:44.280 --> 00:02:47.840 align:center
ตอนผมรับสายนั้น ผมรู้เลยว่าจะเป็นข่าวร้าย

00:02:48.880 --> 00:02:50.800 align:center
เหมือนมีสัมผัสที่หกน่ะ

00:02:50.880 --> 00:02:52.000 align:center
คุณรู้จักมั้ย

00:02:52.080 --> 00:02:55.880 align:center
จัสติน ญาติผมอีกคนโทรมาตอนเจ็ดโมงเช้า

00:02:55.960 --> 00:02:59.760 align:center
ปกติวันหยุดเขาจะตื่นเก้าโมงเช้า

00:03:01.200 --> 00:03:03.560 align:center
ผมรู้เลยว่าต้องเป็นข่าวร้าย ลางสังหรณ์มันบอก

00:03:05.560 --> 00:03:07.320 align:center
ผมกับริโคสนิทกันมาก

00:03:07.400 --> 00:03:09.680 align:center
เราซ้อมด้วยกันที่สโมสรมวยเดียวกัน

00:03:09.760 --> 00:03:12.760 align:center
เราเคยวิ่งเล่นด้วยกันตอนยังเด็กๆ

00:03:12.840 --> 00:03:14.520 align:center
เล่นซ่อนหา สร้างป้อมปราการ

00:03:14.600 --> 00:03:17.560 align:center
ทุกอย่างที่เด็กๆ ชอบเล่นกัน เราสนิทกันมาก

00:03:18.200 --> 00:03:20.000 align:center
เป็นช่วงเวลาที่มีค่ามากครับ

00:03:21.760 --> 00:03:24.640 align:center
ที่ผมรู้คือเขาถูกแทงที่คอและเขาก็ตาย

00:03:26.120 --> 00:03:27.960 align:center
โลกนี้มีพวกขี้ขลาดเยอะ

00:03:28.040 --> 00:03:31.240 align:center
ไอ้พวกเวรขี้ขลาดที่ต้องใช้มีด

00:03:31.320 --> 00:03:35.560 align:center
ใครที่ใช้มีดเป็นอาวุธควรถูกจับตอนซะ

00:03:36.680 --> 00:03:40.800 align:center
หรือไม่ก็ต้องโดนเหล็กร้อนแทงตูด
เพื่อเป็นการลงโทษ

00:03:40.880 --> 00:03:42.360 align:center
เพราะทำแบบนั้นมันขี้ขลาด

00:03:43.360 --> 00:03:45.520 align:center
ถ้าพวกเขาออกไปข้างนอกแล้วมีเรื่อง

00:03:45.600 --> 00:03:47.480 align:center
คงมีคนจมูกแตก

00:03:49.600 --> 00:03:50.480 align:center
แปลกใจตายละ

00:03:51.320 --> 00:03:54.640 align:center
เมื่อเช้านี้เขาคงแค่ทำแผล

00:03:55.520 --> 00:03:57.800 align:center
แต่ตอนนี้คนนึงอยู่ห้องเก็บศพ

00:03:58.320 --> 00:04:01.880 align:center
ส่วนอีกคนติดคุก 30 ปี แบบนั้นมันแก้ปัญหายังไง

00:04:03.720 --> 00:04:06.600 align:center
ชีวิตเปราะบางมากๆ นะ

00:04:07.800 --> 00:04:11.840 align:center
แค่ออกไปดื่มเบียร์ดูมวย แต่กลับตาย

00:04:12.640 --> 00:04:14.960 align:center
คุณคิดวนแต่เรื่องแย่ๆ แบบนั้น

00:04:15.040 --> 00:04:17.200 align:center
คืนนี้คุณต้องไปโชว์ตัวนะ

00:04:17.280 --> 00:04:19.960 align:center
คุณทำในสิ่งที่คุณอยากทำไม่ได้ใช่มั้ย

00:04:20.560 --> 00:04:22.959 align:center
ผมต้องทำ มันเป็นงานของผมนี่ จริงมั้ย

00:04:23.560 --> 00:04:25.519 align:center
ก็นะ ต้องตามนั้นแหละ

00:04:26.640 --> 00:04:28.400 align:center
ผมทำอะไรไม่ได้นี่

00:04:35.720 --> 00:04:38.720 align:center
นี่อาจเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตผมเลย

00:04:38.800 --> 00:04:40.120 align:center
เพราะข่าวร้ายนั่น

00:04:40.800 --> 00:04:42.800 align:center
มันทำให้ผมตาสว่างและตระหนักว่า

00:04:43.800 --> 00:04:46.000 align:center
เวลาบนโลกนี้มันสั้นมากๆ

00:04:59.520 --> 00:05:03.680 align:center
บอกตามตรง มันกระทบกระเทือนใจผมมาก
มันเลวร้ายจริงๆ

00:05:04.360 --> 00:05:07.680 align:center
แย่มากๆ และมันทำให้ไทสันพัง ทำให้ผมพัง

00:05:07.760 --> 00:05:10.720 align:center
เพราะทุกครั้งที่ผมอยู่เฉยๆ ผมจะคิดถึงเด็กคนนั้น

00:05:10.800 --> 00:05:13.440 align:center
ไทสันรับมือกับการตายไม่ค่อยดีนัก
พวกเราก็เหมือนกัน

00:05:13.520 --> 00:05:17.680 align:center
สิ่งที่เขามักทำก็คือคิดกับตัวเองว่า

00:05:17.760 --> 00:05:20.520 align:center
"มันไม่คุ้มค่าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ
ฉันจะทำเรื่องพวกนี้ไปทำไม

00:05:20.600 --> 00:05:23.600 align:center
ทำไมฉันถึงทำสิ่งที่เคยทำไปในชีวิต

00:05:24.360 --> 00:05:27.080 align:center
ทั้งที่มันอาจถูกพรากไปในชั่วพริบตาเดียวได้"

00:05:28.400 --> 00:05:31.840 align:center
เราจะปั้นหน้าทำเป็นเข้มแข็ง
แต่พรุ่งนี้จะเป็นเรื่องอีกหนึ่งเลย

00:05:31.920 --> 00:05:33.840 align:center
ตอนที่เรากลับไปถึงอังกฤษแล้ว

00:05:46.840 --> 00:05:50.280 align:center
"ชายสองคนถูกจับข้อหาฆ่าริโค เบอร์ตัน
ลูกพี่ลูกน้องของไทสัน ฟิวรี่

00:05:50.360 --> 00:05:52.480 align:center
ซึ่งถูกแทงตายด้านนอกบาร์ในอัลทริงแคม"

00:05:52.560 --> 00:05:55.880 align:center
"ชายวัย 31 ปีถูกแทงนอกบาร์ในอัลทริงแคม

00:05:55.960 --> 00:05:58.160 align:center
ไม่นานหลังเวลา 3.00 น. ของเช้าวันอาทิตย์

00:05:58.240 --> 00:06:00.600 align:center
และเสียชีวิตที่โรงพยาบาลในเวลาต่อมา"

00:06:02.640 --> 00:06:04.080 align:center
ผมช็อกมากครับ ช็อกจริงๆ

00:06:04.640 --> 00:06:07.200 align:center
ช็อกจนจุกอกที่คนที่สนิทกับผมมากๆ

00:06:07.280 --> 00:06:08.920 align:center
ถูกแทงตาย

00:06:09.000 --> 00:06:11.520 align:center
และมันทำให้ผมสงสัยในการมีชีวิตอยู่ของตัวเอง

00:06:12.400 --> 00:06:15.480 align:center
ตัวตนของผม สิ่งที่ผมทำอยู่

00:06:15.560 --> 00:06:18.560 align:center
และทำไมบางครั้งผมถึงซึมเศร้า

00:06:19.880 --> 00:06:22.640 align:center
มีคนส่งคำไว้อาลัยถึงริโคทั้งวันเลย

00:06:23.240 --> 00:06:25.440 align:center
บอกว่าเขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์มาก

00:06:27.560 --> 00:06:33.040 align:center
ผมน่าจะเป็นคนที่อารมณ์อ่อนไหวที่สุดในโลก

00:06:33.120 --> 00:06:36.600 align:center
ถ้าโดนไม้ตีหัวหรือโดนเหล็กจามหัว

00:06:36.680 --> 00:06:38.120 align:center
เรื่องพวกนั้นผมทนได้หมด

00:06:38.200 --> 00:06:39.960 align:center
แต่พอมีอะไรมาสะกิดความเจ็บปวดทางใจ

00:06:40.040 --> 00:06:43.080 align:center
ผมยอมเผชิญกับกองทัพ

00:06:44.280 --> 00:06:46.600 align:center
ดีกว่าเผชิญกับความรู้สึกเวลามีคนตาย

00:06:49.160 --> 00:06:50.000 align:center
เราถึงแล้ว

00:06:50.080 --> 00:06:52.040 align:center
ตอนนี้คุณจะต้องลืมเรื่องนั้นไปก่อน

00:06:53.720 --> 00:06:54.920 align:center
ทำโชว์ให้เต็มที่

00:07:19.360 --> 00:07:20.200 align:center
ไปกันเหอะ

00:07:21.400 --> 00:07:23.000 align:center
จะถ่ายรูปตรงไหนคะ

00:07:23.080 --> 00:07:24.280 align:center
ไม่รู้ครับ ไม่ไกลหรอก

00:07:31.960 --> 00:07:34.160 align:center
เห็นสีหน้าเขาผมดูออกเลยว่าใจเขาอยู่ที่อื่น

00:07:34.240 --> 00:07:36.680 align:center
ตอนนี้เขาเหมือนมีสองคนในร่างเดียว
ตัวอยู่แต่ใจไปแล้ว

00:07:36.760 --> 00:07:38.160 align:center
เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน

00:07:42.280 --> 00:07:45.240 align:center
เวลาเราต้องทำงานขณะที่ใจสลาย

00:07:45.320 --> 00:07:46.680 align:center
มันเป็นเรื่องยากมาก

00:07:49.760 --> 00:07:53.600 align:center
ที่ผมเห็นจากสายตาของไทสันคือ
ความสิ้นหวัง ไม่มีความสุข

00:07:54.240 --> 00:07:57.600 align:center
เขาคงอยากพูดว่า "ผมพอแล้ว"

00:08:09.760 --> 00:08:16.280 align:center
ไทสัน ฟิวรี่

00:08:16.880 --> 00:08:17.760 align:center
รู้สึกแย่โคตรๆ

00:08:17.840 --> 00:08:20.880 align:center
แต่ผมปั้นหน้าเข้มแข็งเพื่อคนที่ซื้อตั๋วมา

00:08:20.960 --> 00:08:23.080 align:center
ผมไม่ชอบยกเลิกงาน

00:08:23.160 --> 00:08:27.480 align:center
ผมจึงต้องออกไปและทำสิ่งที่ต้องทำ ทำงานของผม

00:08:28.280 --> 00:08:29.480 align:center
ไทสัน ฟิวรี่

00:08:30.880 --> 00:08:34.720 align:center
ทุกท่านครับ รายงานสดจากสเปน

00:08:35.320 --> 00:08:40.080 align:center
ได้เวลาแสดงแล้ว

00:08:42.320 --> 00:08:43.880 align:center
ไทสัน ฟิวรี่

00:08:47.200 --> 00:08:50.040 align:center
ไทสัน ฟิวรี่

00:08:50.600 --> 00:08:52.080 align:center
- มาเลย
- มาเลย

00:08:52.160 --> 00:08:53.680 align:center
แนะนำตัวได้เยี่ยม

00:08:53.760 --> 00:08:55.880 align:center
จะต้องการไมเคิล บัฟเฟอร์ไปทำไม
ในเมื่อเรามีไบรอัน

00:08:55.960 --> 00:08:57.520 align:center
มายอร์กา

00:08:57.600 --> 00:09:00.200 align:center
ขอบคุณทุกคนที่มากันในคืนนี้ครับ

00:09:02.600 --> 00:09:05.200 align:center
เอาละ ไทสัน ชีวิตแขวนนวมเป็นไงบ้าง

00:09:06.360 --> 00:09:08.280 align:center
ชีวิตแขวนนวมก็ดีนะครับ

00:09:08.360 --> 00:09:12.160 align:center
ผมได้ใช้เวลามากมายกับภรรยาและลูกๆ

00:09:12.240 --> 00:09:15.040 align:center
พาหมาไปเดินเล่น และทำนู่นทำนี่ไปเรื่อย

00:09:15.120 --> 00:09:18.840 align:center
ผมมีเวลามากขึ้นในการทำหน้าที่พ่อ

00:09:18.920 --> 00:09:20.640 align:center
สามี ลูกชาย

00:09:21.240 --> 00:09:25.200 align:center
แต่ผมเพิ่งจะตาสว่างของจริง

00:09:30.160 --> 00:09:32.560 align:center
เมื่อเช้านี้ราวๆ เจ็ดโมง ผมได้รับสาย

00:09:32.640 --> 00:09:36.080 align:center
บอกว่าลูกพี่ลูกน้องของผม
ถูกแทงและเขาตายแล้ว

00:09:36.160 --> 00:09:38.360 align:center
และนั่นเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ผมตาสว่างจริงๆ

00:09:39.840 --> 00:09:42.400 align:center
ผมช็อกมากเพราะ

00:09:42.480 --> 00:09:44.320 align:center
เราไม่มีทางรู้ว่าเวลาของเราจะหมดเมื่อไหร่

00:09:44.400 --> 00:09:46.880 align:center
และแค่สายโทรเข้าสายเดียว
ทุกอย่างก็หายนะได้

00:09:46.960 --> 00:09:52.640 align:center
เพราะงั้นวันนี้เป็นวันที่ทำให้ผมได้ตาสว่างจริงๆ

00:09:52.720 --> 00:09:54.800 align:center
วันนี้ผมมีหลายอารมณ์มาก

00:09:54.880 --> 00:09:58.640 align:center
ผมไม่แน่ใจนักว่าจะรับมือยังไง
เอาจริงๆ ผมช็อกอยู่

00:10:00.720 --> 00:10:02.640 align:center
แต่มันไม่ใช่ความผิดของใครที่นี่

00:10:02.720 --> 00:10:04.960 align:center
พวกคุณมาที่นี่เพื่อดูโชว์

00:10:05.040 --> 00:10:08.600 align:center
แต่บอกตามตรงนะ ผมมีวันที่เส็งเคร็งมาก

00:10:08.680 --> 00:10:11.320 align:center
แต่รู้อะไรมั้ย มันทำให้ผมเข้าใจอย่างหนึ่ง

00:10:11.400 --> 00:10:14.400 align:center
ว่าชีวิตกับเวลาเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามาก

00:10:14.480 --> 00:10:18.160 align:center
และมันอาจถูกพรากไปจากเราได้ทุกเมื่อ

00:10:18.240 --> 00:10:21.720 align:center
ผมดีใจที่ได้มาที่นี่และพูดคุยกับแฟนๆ

00:10:21.800 --> 00:10:23.640 align:center
หรือพูดคุยกับผู้คน พบคนใหม่ๆ

00:10:23.720 --> 00:10:26.040 align:center
ที่ผมยังมีชีวิตอยู่และได้มาพูดที่นี่

00:10:26.120 --> 00:10:29.560 align:center
และสมองผมปกติดี ไม่ต้องนั่งรถเข็น

00:10:29.640 --> 00:10:33.520 align:center
เพราะงั้นไบรอัน สำหรับผม นั่นละความสำเร็จ

00:10:39.640 --> 00:10:42.640 align:center
ขอบคุณมากครับ ราตรีสวัสดิ์ พระเจ้าคุ้มครอง

00:10:42.720 --> 00:10:44.760 align:center
เจอกันในอีกภพหนึ่งนะ

00:10:56.600 --> 00:10:59.200 align:center
ผมมีวันที่ห่วยแตก ผมจะกลับละ ผมพอแล้ว

00:11:16.880 --> 00:11:17.800 align:center
จะเข้ามามั้ย

00:11:17.880 --> 00:11:20.040 align:center
ฉันหิวมากเลย ยังไม่ได้กินข้าวเย็น

00:11:21.200 --> 00:11:22.120 align:center
มาเร็ว

00:11:22.200 --> 00:11:24.720 align:center
- ผมจะกินบนรถ
- มาเร็วสิ

00:11:24.800 --> 00:11:28.320 align:center
ฉันกังวลเวลาไทสันเงียบและเก็บตัวแบบนี้

00:11:28.400 --> 00:11:31.320 align:center
เพราะฉันรู้ว่าเขากำลังเจ็บปวด
รู้ว่าเขาไม่สบายใจ

00:11:31.400 --> 00:11:33.360 align:center
และรู้ว่าตอนนี้เขารู้สึกเศร้ามากๆ

00:11:33.440 --> 00:11:35.720 align:center
มีแต่พระเจ้าที่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

00:11:36.960 --> 00:11:40.280 align:center
- ไปต่างประเทศมาสนุกมั้ย ได้พักรึเปล่า
- ก็โอเคค่ะ

00:11:40.360 --> 00:11:41.280 align:center
(ลินดา
แม่ของปารีส)

00:11:41.360 --> 00:11:43.680 align:center
เป็นทริปแบบรีบๆ บินไปแล้วก็บินกลับ

00:11:43.760 --> 00:11:45.040 align:center
คืนแรกดีมากเลย

00:11:45.120 --> 00:11:48.320 align:center
เช้าวันต่อมาเขาได้รับสายเรื่องที่ญาติเขาถูกฆ่า

00:11:48.400 --> 00:11:51.280 align:center
ตอนนี้เขาก็นั่งอยู่ข้างนอก
ไม่เข้ามากินข้าวเย็นด้วยซ้ำ

00:11:51.360 --> 00:11:52.480 align:center
เขาปิดกั้นทุกอย่าง

00:11:52.560 --> 00:11:55.120 align:center
เขาไม่ชอบคุยกับคนอื่นเวลาเป็นแบบนั้น

00:11:55.200 --> 00:11:57.200 align:center
ตลอดเช้าเขาพูดไม่ถึงสองคำ

00:11:59.640 --> 00:12:02.240 align:center
เอาจริงๆ นะ ผมไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ

00:12:02.320 --> 00:12:04.360 align:center
มันผิดที่ผิดเวลา

00:12:04.440 --> 00:12:06.880 align:center
ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้นออกกล้องเลย

00:12:09.240 --> 00:12:10.800 align:center
ผมหวังว่าคุณจะเคารพเรื่องนั้นนะ

00:12:12.200 --> 00:12:15.240 align:center
ถ้าคุณจะช่วยไปให้พ้นหน้าผม
จะเป็นพระคุณมากเลย

00:12:18.480 --> 00:12:20.480 align:center
อโดนิส เข้ามาข้างในเถอะ

00:12:20.560 --> 00:12:23.240 align:center
- ไม่
- เมื่อกี้หนูจะบอกอะไรแม่อีกนะ

00:12:23.320 --> 00:12:27.000 align:center
อ้อ เรามีจอขนาดใหญ่
และเราก็ดูมวยกัน มันสนุกดีค่ะ

00:12:27.080 --> 00:12:29.640 align:center
มวยไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่
เขาบอกว่าพวกนั้นห่วยแตก

00:12:29.720 --> 00:12:32.840 align:center
แต่ตอนนี้พวกโปรโมเตอร์พยายามโทรหาเขา

00:12:33.800 --> 00:12:38.320 align:center
เพื่อจัดนัดชกอีก แต่เขาไม่รับสายพวกนั้นเลย

00:12:38.400 --> 00:12:40.200 align:center
เพราะญาติเขาถูกฆ่า

00:12:41.200 --> 00:12:45.200 align:center
และตอนนี้ใจเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

00:12:46.160 --> 00:12:49.680 align:center
เพราะงั้นหนูไม่รู้ หนูไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

00:12:50.440 --> 00:12:54.680 align:center
เมื่อวานพวกโปรโมเตอร์โทรมา
เพราะอยากคุยเรื่องงาน พวกเขาพูดว่า

00:12:54.760 --> 00:12:56.560 align:center
"เสียใจด้วยเรื่องญาติคุณ"

00:12:56.640 --> 00:12:59.120 align:center
เขาก็พูดว่า "ใช่แล้ว"
แล้วก็วางสายใส่พวกนั้นเลย

00:12:59.200 --> 00:13:00.160 align:center
เข้าใจละ

00:13:00.240 --> 00:13:01.200 align:center
เรื่องก็เป็นแบบนั้นค่ะ

00:13:03.160 --> 00:13:05.280 align:center
หนูเห็นคนมาถ่ายรูปเขา

00:13:05.360 --> 00:13:08.000 align:center
พนันได้เลยว่าเขาคงปลื้มใจตาย

00:13:08.080 --> 00:13:10.800 align:center
เขาจะอารมณ์เสียแน่ ยิ่งตอนเขาเป็นแบบนี้ด้วย

00:13:10.880 --> 00:13:12.720 align:center
เขาพยายามนั่งอยู่สงบๆ

00:13:12.800 --> 00:13:15.040 align:center
แต่คนก็มาถ่ายรูปเขา

00:13:16.000 --> 00:13:19.280 align:center
เราอยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน
เราเคยผ่านช่วงเวลาเลวร้ายมาแล้ว

00:13:19.360 --> 00:13:21.360 align:center
เคยเจอสถานการณ์ยากลำบากมาแล้ว

00:13:21.440 --> 00:13:24.920 align:center
ไม่ว่าจะเรื่องลูกๆ ป่วย
เรื่องฉันเข้าโรงพยาบาล

00:13:25.000 --> 00:13:27.360 align:center
หรือไทสันมีภาวะซึมเศร้า

00:13:27.440 --> 00:13:31.000 align:center
เราเคยเจอเรื่องลำบากมาแล้ว
เราจะเอาชนะทุกอย่างได้

00:13:32.640 --> 00:13:35.720 align:center
- ทำอะไรอยู่ ดูคนเดินผ่านไปมาเหรอ
- ใช่

00:13:36.280 --> 00:13:38.480 align:center
มานั่งข้างหน้านี่หลบคนไม่ได้หรอก

00:13:38.560 --> 00:13:40.440 align:center
ไปขับรถเล่นให้สบายใจดีกว่ามั้ย

00:13:42.560 --> 00:13:43.840 align:center
อย่างน้อยก็จะไม่มีคนมายุ่งกับคุณ

00:13:56.440 --> 00:13:57.800 align:center
ไปกัน มาเร็ว เด็กๆ

00:14:14.000 --> 00:14:14.880 align:center
แม่จ๋า

00:14:17.040 --> 00:14:18.360 align:center
อโดนิส อย่าซน

00:14:19.840 --> 00:14:24.000 align:center
อโดนิส เลิกตะโกนได้แล้ว
อย่าให้น้องเอามือเข้าไป

00:14:24.080 --> 00:14:27.480 align:center
อี๋ นิ้วเธอสกปรกที่สุดเลย อาธีน่า

00:14:29.240 --> 00:14:31.880 align:center
ที่บ้านช่วงฤดูร้อนก็วุ่นวายตามปกติ

00:14:31.960 --> 00:14:35.200 align:center
เด็กๆ ยังไม่เปิดเทอม ไทสันก็ยังพูดกับฉัน

00:14:35.280 --> 00:14:37.400 align:center
ไม่เกินสิบคำในสองวันที่ผ่านมา

00:14:37.480 --> 00:14:39.880 align:center
ไทสันไม่อยากเจอหน้าใคร

00:14:39.960 --> 00:14:42.360 align:center
ฉันเลยปล่อยให้เขาอยู่กับตัวเอง

00:14:42.440 --> 00:14:45.480 align:center
เพราะเห็นชัดว่าเขายังเศร้าอยู่

00:14:45.560 --> 00:14:47.160 align:center
วันนี้ไทสันได้โพสต์ไอจีรึยัง

00:14:48.880 --> 00:14:51.200 align:center
"ศึกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ก็ต้องมีเงินรางวัลที่เยอะสุดในโลก

00:14:51.280 --> 00:14:55.320 align:center
นักชกที่เก่งที่สุดของดับเบิลยูบีซี
ถ้าจะให้ผมขึ้นชก

00:14:55.400 --> 00:14:58.280 align:center
เราก็ต้องได้สัก 500 ล้าน
ไม่ก็มากกว่านั้นหน่อย"

00:14:59.400 --> 00:15:03.280 align:center
หวัดดี ทุกคน ถึงพวกที่ร้องขออยากให้ผมขึ้นชก

00:15:03.760 --> 00:15:05.640 align:center
ผมจะให้เวลาคุณเจ็ดวันเต็มๆ

00:15:06.200 --> 00:15:09.360 align:center
จนถึงวันที่ 1 กันยายนในการเตรียมเงิน

00:15:09.840 --> 00:15:10.800 align:center
ถ้าไม่ได้

00:15:11.360 --> 00:15:13.440 align:center
ก็ขอบคุณมากๆ มันสนุกจริงๆ

00:15:13.520 --> 00:15:15.920 align:center
เพราะงั้นมาเริ่มเกมกันเลย

00:15:16.480 --> 00:15:17.600 align:center
บูม

00:15:17.680 --> 00:15:20.560 align:center
ตายแล้ว

00:15:20.640 --> 00:15:22.600 align:center
ดูเหมือนไทสันอยากขึ้นชก

00:15:24.960 --> 00:15:27.200 align:center
เขาไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร

00:15:31.320 --> 00:15:32.160 align:center
ไม่รู้สิ

00:15:32.640 --> 00:15:34.480 align:center
ฉันไม่คิดว่าเขารู้ใจตัวเองนะ

00:15:34.560 --> 00:15:36.560 align:center
ฉันไม่รู้ว่าสภาพจิตใจเขาปกติพอ

00:15:36.640 --> 00:15:38.520 align:center
ที่จะคุยเรื่องธุรกิจตอนนี้มั้ย

00:15:40.680 --> 00:15:43.600 align:center
นั่นไงล่ะ ที่นี่อะไรๆ เปลี่ยนเร็วมาก

00:15:44.640 --> 00:15:45.600 align:center
พ่อลูกอยู่ไหน

00:15:47.360 --> 00:15:49.800 align:center
นั่นไงพ่อของลูก พ่ออยู่ตรงนั้น

00:15:49.880 --> 00:15:51.680 align:center
- หวัดดีพ่อ
- ในนี้มีอะไรกัน

00:15:52.200 --> 00:15:54.600 align:center
ก็แค่วันอังคารธรรมดาๆ

00:15:55.600 --> 00:15:57.800 align:center
อยากให้ฉันทำขนมปังแฮมชีสมั้ย

00:15:57.880 --> 00:15:59.600 align:center
ทำไมถึงมีกรรไกร

00:15:59.680 --> 00:16:00.640 align:center
ใครมีนะ

00:16:01.240 --> 00:16:02.400 align:center
อโดนิส

00:16:02.480 --> 00:16:04.920 align:center
อย่าเล่นกรรไกรสิลูก มันอันตรายนะ

00:16:05.640 --> 00:16:07.560 align:center
ฉันเห็นโพสต์ไอจีของคุณ

00:16:07.640 --> 00:16:10.960 align:center
เรื่องที่ให้พวกโปรโมเตอร์หาทางจัดมวย

00:16:11.040 --> 00:16:13.920 align:center
- ผมให้เวลาพวกเขาเจ็ดวัน
- ทำไปเพื่ออะไร

00:16:14.000 --> 00:16:15.200 align:center
ก็เพราะผมทำได้ไง

00:16:16.720 --> 00:16:20.280 align:center
ถ้าพวกเขาหาเงินรางวัลก้อนโตได้
เราก็จะไปเข้าแคมป์ซ้อมเพื่อขึ้นชก

00:16:20.360 --> 00:16:22.680 align:center
คุณอยากเข้าแคมป์ซ้อมเพื่อขึ้นชกเหรอ

00:16:22.760 --> 00:16:24.520 align:center
ถ้าพวกเขาหาเงินได้ 500 ล้านนะ

00:16:25.120 --> 00:16:26.520 align:center
นั่นดูขอมากไปนะ

00:16:27.080 --> 00:16:28.280 align:center
ก็ผมตัวใหญ่

00:16:33.800 --> 00:16:36.120 align:center
ไทสันชอบตัดสินใจด้วยวิธีนี้เสมอ

00:16:36.200 --> 00:16:38.040 align:center
ตอนแรกเขาไม่อยากคุย

00:16:38.120 --> 00:16:40.480 align:center
ต่อมาเขาก็หาเรื่องจะขึ้นชกสังเวียนใหญ่

00:16:40.560 --> 00:16:42.720 align:center
และอยากเป็นแชมป์รุ่นเฮฟวีเวตอีกครั้ง

00:16:43.280 --> 00:16:46.240 align:center
คุณอยากขึ้นชกอีกจริงๆ เหรอ ไทส์ ถามจริง

00:16:46.320 --> 00:16:48.880 align:center
ทำไมถามคำถามโง่ๆ แบบนั้นอยู่ได้

00:16:48.960 --> 00:16:51.840 align:center
เพราะเวลาฉันถาม
คุณให้คำตอบที่ต่างกันทั้งสามครั้ง

00:16:52.400 --> 00:16:55.440 align:center
ถ้าพวกเขาต้องการผม ก็ต้องจ่ายผม
และผมไม่คิดถูกๆ แน่

00:16:55.520 --> 00:16:58.240 align:center
ผมเป็นนักมวยที่ค่าตัวแพงที่สุดในโลก

00:16:58.320 --> 00:16:59.840 align:center
เป็นตัวเลขที่เหมาะสมออก

00:17:00.720 --> 00:17:02.640 align:center
ผมถึงพูดว่า 500 ล้านไง

00:17:02.720 --> 00:17:04.760 align:center
เพราะผมอยากได้ 500 ล้านในการชกครั้งเดียว

00:17:05.760 --> 00:17:08.520 align:center
สักที่บนโลกต้องมีคนอยากดู

00:17:08.600 --> 00:17:10.880 align:center
แชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวตผู้เก่งกาจ

00:17:10.960 --> 00:17:13.880 align:center
และพวกเขาอาจอยากจ่าย 500 ล้าน

00:17:14.839 --> 00:17:17.280 align:center
ถ้าเราได้เงิน 500 ล้านจากนัดชกครั้งนี้

00:17:17.359 --> 00:17:19.920 align:center
เราอัปเกรดล้อรถให้คุณได้นะ

00:17:20.000 --> 00:17:22.160 align:center
อัปเกรดจาก 17 นิ้วเป็น 18 นิ้ว

00:17:22.240 --> 00:17:25.160 align:center
ผมจะได้ไปชอปปิงในเซนส์เบอรี่ส์แทนแอสดา

00:17:27.240 --> 00:17:29.480 align:center
ถ้าผมได้อีก 500 ล้านสำหรับนัดแก้มือ

00:17:29.560 --> 00:17:33.319 align:center
ผมก็จะเพิ่มเงินเดิมพัน
แล้วก็จะไปชอปปิงที่มาร์คแอนด์สเปนเซอร์

00:17:33.400 --> 00:17:34.600 align:center
เอาเลย

00:17:35.280 --> 00:17:40.200 align:center
พอพูดเรื่องชกมวย
เราจะเห็นเลยว่าเขามีความสุขมาก

00:17:40.280 --> 00:17:43.640 align:center
แม้ว่าเขาจะไม่ได้ขึ้นชกจริง
แต่แค่ได้พูดถึงเรื่องชกมวยอีกครั้ง

00:17:43.720 --> 00:17:45.240 align:center
จะเห็นเลยว่าเขาอารมณ์ดีขึ้นทันที

00:17:45.320 --> 00:17:49.160 align:center
เขามีความสุข ตื่นเต้น
เพราะเขาได้คุยเรื่องชกมวย

00:17:50.320 --> 00:17:54.160 align:center
คิดว่าคุณจะยังขับรถฟอร์ดทรานซิตมั้ย
ถ้ามีเงิน 500 ล้าน

00:17:54.240 --> 00:17:55.160 align:center
ขับสิ

00:17:56.160 --> 00:17:57.680 align:center
ทำไมเราถึงเป็นคนแปลกจัง

00:17:58.680 --> 00:18:02.560 align:center
ผมสงสัยว่าวิถีชีวิตของเรานี่มันผิดปกติรึเปล่า

00:18:03.560 --> 00:18:08.320 align:center
ไทสัน ไม่ว่าคุณจะมีเงินสิบปอนด์หรือสิบล้าน
คุณก็จะยังใช้ชีวิตแบบนี้

00:18:08.400 --> 00:18:13.480 align:center
ฉันจะไปทำสิ่งที่ต้องทำ คุณดูลูกสองคนนะ

00:18:13.560 --> 00:18:16.200 align:center
อย่าทิ้งพวกเขา อย่าลืมนะว่าพวกเขาอยู่ในบ้าน

00:18:16.280 --> 00:18:18.080 align:center
ต่อยมาสองที

00:18:18.160 --> 00:18:21.080 align:center
แรงๆ

00:18:26.000 --> 00:18:29.240 align:center
อย่ายืนขวางรถเพราะเดี๋ยวจะโดนชน

00:18:31.800 --> 00:18:33.680 align:center
ไปทิ้งขยะกัน

00:18:35.680 --> 00:18:38.720 align:center
คิดว่าถ้าพ่อมีเงิน 500 ล้าน
พ่อยังต้องทำแบบนี้มั้ย

00:18:38.800 --> 00:18:39.880 align:center
ฮะ

00:18:39.960 --> 00:18:40.960 align:center
ทำไมล่ะ

00:18:41.960 --> 00:18:43.960 align:center
ผมรู้ดีว่าพ่อไม่จ้างคนมาทำหรอก

00:18:44.040 --> 00:18:46.400 align:center
- ทำไมพ่อจะไม่จ้างล่ะ
- เพราะผมรู้จักพ่อดีน่ะสิ

00:18:46.480 --> 00:18:47.480 align:center
(พรินซ์)

00:18:47.560 --> 00:18:49.040 align:center
ต้องจ้างเท่าไหร่

00:18:49.600 --> 00:18:52.960 align:center
ผมไม่รู้ แต่ผมว่ามีคนยอมทำนะ

00:18:53.040 --> 00:18:58.280 align:center
ค่าจ้างให้คนเอาขยะไปทิ้งให้
มันเท่าไหร่กัน ให้ทำงานนี้น่ะ

00:18:58.360 --> 00:19:01.400 align:center
ประมาณร้อยปอนด์ต่อวันได้มั้ย
เอาขยะของคนอื่นไปทิ้งให้

00:19:01.480 --> 00:19:05.120 align:center
ลองคิดดูสิ การที่พ่อทำแบบนี้ พ่อได้เงินร้อยปอนด์

00:19:06.080 --> 00:19:06.920 align:center
ใช่มั้ย

00:19:07.000 --> 00:19:09.240 align:center
ร้อยปอนด์สำหรับผมมันเยอะนะ

00:19:09.320 --> 00:19:10.600 align:center
เงินเยอะมากเลย

00:19:11.840 --> 00:19:14.400 align:center
เพราะผมจำวันที่ผมไม่มีเงินร้อยปอนด์ได้

00:19:14.480 --> 00:19:17.240 align:center
และผมคงต้องทำแบบนี้ทั้งวันจนเช้ามืด

00:19:17.720 --> 00:19:18.600 align:center
เพื่อเงินร้อยปอนด์

00:19:19.400 --> 00:19:22.520 align:center
ดังนั้นอย่าลืมตัว กางถุงให้ที พ่อทำเอง

00:19:22.600 --> 00:19:25.200 align:center
ห้ามลืมกำพืดตัวเองเด็ดขาด พรินซ์

00:19:26.000 --> 00:19:28.040 align:center
ถ้าลูกออมเงินได้ร้อยปอนด์ เก็บไว้นะ

00:19:29.440 --> 00:19:31.920 align:center
ผมจะไม่มีวันลืมกำพืดของผม

00:19:32.000 --> 00:19:34.240 align:center
และโลกแห่งความจริงมันลำบากแค่ไหน

00:19:34.320 --> 00:19:37.480 align:center
ผมจึงปลูกฝังเรื่องนั้นกับลูกๆ ของผม
ว่าชีวิตเราไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ

00:19:37.560 --> 00:19:40.720 align:center
และเราต้องทำงานหนัก
เพื่อให้ได้ทุกอย่างที่ดีในชีวิต

00:19:44.640 --> 00:19:46.040 align:center
วันแสนสุข ลูก

00:19:46.120 --> 00:19:47.800 align:center
ขึ้นรถเลย พรินซ์ โอเค

00:19:59.160 --> 00:20:01.080 align:center
นี่คือชายที่มีมูลค่า 500 ล้าน

00:20:01.760 --> 00:20:03.240 align:center
เปื้อนน้ำขยะทั้งตัว

00:20:07.880 --> 00:20:08.960 align:center
(วิเศษ)

00:20:10.520 --> 00:20:11.840 align:center
(ถนนวิกตอเรีย - สองนาที
ทางเดินเล่นและชายหาด - สี่นาที)

00:20:12.400 --> 00:20:16.000 align:center
- มาเร็ว ไปซื้อชุดนักเรียนของลูกกัน
- มาทำอะไรที่นี่ฮะ

00:20:16.080 --> 00:20:17.680 align:center
- เข้าไปเลย
- แม่

00:20:18.320 --> 00:20:19.240 align:center
(ชุดนักเรียนและชุดลำลอง)

00:20:19.320 --> 00:20:21.680 align:center
มานี่สิ วาเลนเซีย ขอแม่ลองใส่คาร์ดิแกนให้นะ

00:20:21.760 --> 00:20:23.120 align:center
- ค่ะ
- มาลองเร็ว

00:20:23.840 --> 00:20:25.440 align:center
พร้อมไปโรงเรียนเด็กโตมั้ย

00:20:25.520 --> 00:20:29.200 align:center
- ค่ะ หนูมีที่หนีบให้เพื่อนๆ
- วางแขนลงสิ แม่จะได้เห็น

00:20:29.280 --> 00:20:30.720 align:center
อโดนิส อย่ารื้อของในร้าน

00:20:31.280 --> 00:20:33.800 align:center
แม่ว่าไซซ์นี้แหละเพราะเดี๋ยวมันจะหดลง

00:20:33.880 --> 00:20:35.640 align:center
ก็ผมอยากไปโรงเรียนเด็กโต

00:20:35.720 --> 00:20:39.040 align:center
แต่ยังไม่ถึงตาลูกเข้าโรงเรียนเด็กโต
วาเลนเซียต่างหากที่จะเข้าปีนี้

00:20:39.120 --> 00:20:40.680 align:center
ไม่ใช่สักหน่อย

00:20:40.760 --> 00:20:42.480 align:center
โอเค อย่าทำให้เขาอารมณ์เสีย

00:20:42.560 --> 00:20:46.080 align:center
ช่วยผมหยิบดินสอหน่อย

00:20:46.680 --> 00:20:48.280 align:center
แม่จะถามคนขายว่าราคาเท่าไหร่

00:20:48.360 --> 00:20:50.680 align:center
ถ้าไม่แพงไป แม่จะซื้อให้

00:20:50.760 --> 00:20:52.000 align:center
ราคา 4.99 ปอนด์ค่ะ

00:20:52.080 --> 00:20:54.680 align:center
- ไว้ซื้อดินสอให้ลูกหนึ่งกล่องที่แอสดา
- ไม่เอา

00:20:55.800 --> 00:20:57.200 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- เอามาให้ผม

00:20:59.320 --> 00:21:01.480 align:center
- อย่าทำแบบนี้ อโดนิส
- เอามาให้ผม

00:21:01.560 --> 00:21:04.520 align:center
- ไม่ได้จ้ะ
- ได้สิ

00:21:04.600 --> 00:21:07.000 align:center
พวกเขาไม่ขายและเราจะไม่ขโมยด้วย

00:21:09.280 --> 00:21:10.440 align:center
(มามีความสุขกันที่มอร์แคมบ์)

00:21:16.960 --> 00:21:17.880 align:center
สวัสดีครับ

00:21:18.440 --> 00:21:21.720 align:center
ขอไส้กรอกชุบแป้งทอดหนึ่งชิ้นกับมันฝรั่งครับ

00:21:21.800 --> 00:21:23.600 align:center
ขอแบบนั้นสองที่

00:21:24.560 --> 00:21:30.160 align:center
ส่วนผมขอฟิชแอนด์ชิปส์กับถั่วบดครับ

00:21:30.960 --> 00:21:31.880 align:center
26.10 ปอนด์ค่ะ

00:21:33.400 --> 00:21:35.040 align:center
26.10 ปอนด์เหรอ

00:21:36.360 --> 00:21:37.440 align:center
ที่นี่ลอนดอนรึไง

00:21:37.520 --> 00:21:40.520 align:center
- ถ้าจ่ายเงินสดเหลือ 26 ปอนด์
- จ่ายเงินสดเหรอ

00:21:41.480 --> 00:21:45.160 align:center
นี่นะ สมมติมีคนสามคนสั่งฟิชแอนด์ชิปส์
ทั้งหมดก็ 40 ปอนด์

00:21:45.240 --> 00:21:47.760 align:center
คงพูดว่า "มันฝรั่งถูกจะตาย" ไม่ได้แล้ว

00:21:47.840 --> 00:21:49.720 align:center
- ไม่ได้แล้วเนอะ
- พูดได้เหรอ

00:21:50.520 --> 00:21:52.840 align:center
- อยากได้กระดาษเช็ดปากมั้ยคะ
- อยากครับ

00:21:52.920 --> 00:21:54.480 align:center
คุณดูแลผมดีเลยนะ

00:21:54.560 --> 00:21:56.480 align:center
- ผมได้รับการเอาใจเป็นพิเศษ
- ไม่ใช่

00:21:56.560 --> 00:21:58.480 align:center
- สำหรับ 26 ปอนด์
- แค่กระดาษเช็ดปากเอง

00:21:58.560 --> 00:22:00.400 align:center
จ้ะ เอาที่คุณสบายใจเลย

00:22:00.480 --> 00:22:02.400 align:center
กระดาษเช็ดปากฟรีตลอดชีวิต

00:22:03.040 --> 00:22:05.840 align:center
- ขอบคุณนะ ทุกคน ลาก่อน เพื่อน
- บาย

00:22:05.920 --> 00:22:07.360 align:center
เจอกันแถวชายหาดนะ

00:22:14.560 --> 00:22:15.960 align:center
ไหนดูซิว่าไทสันอยู่ไหน

00:22:18.880 --> 00:22:19.880 align:center
ไง ยาหยี

00:22:19.960 --> 00:22:21.600 align:center
หวัดดีค่ะ ที่รัก คุณอยู่ไหน

00:22:21.680 --> 00:22:25.040 align:center
กำลังจะจอดรถตรงที่จอดรถใหญ่ๆ
ใกล้โรงแรมเดอะแบตเตอรี่

00:22:25.120 --> 00:22:26.920 align:center
จะกินฟิชแอนด์ชิปส์กัน

00:22:27.000 --> 00:22:30.400 align:center
- มีพอสำหรับเราทุกคนมั้ย
- พอ ผมคิดว่าพอนะ

00:22:30.480 --> 00:22:32.920 align:center
โอเค เดี๋ยวฉันไป อีก 25 นาทีถึง

00:22:33.000 --> 00:22:34.520 align:center
ถึงตอนนั้นเราคงกินหมดแล้ว

00:22:34.600 --> 00:22:36.640 align:center
ก็ได้ งั้นไว้เจอกันตอนคุณกลับถึงบ้านนะ

00:22:36.720 --> 00:22:40.200 align:center
หลังจากนั้นก็เอาลูกชายคนโปรดคุณไป
เพราะเขาร้องงอแงมา 30 นาทีแล้ว

00:22:41.320 --> 00:22:42.600 align:center
เขายังร้องงอแงอยู่

00:22:50.800 --> 00:22:53.280 align:center
ใช่เลย ไม่ๆ ใช่

00:22:54.120 --> 00:22:57.080 align:center
ไส้กรอกชุบแป้งทอด นี่ส้อมของลูก
อยากได้ส้อมมั้ย พรินซ์

00:22:57.160 --> 00:23:00.040 align:center
- ผมไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้
- วางตรงนั้น

00:23:00.800 --> 00:23:02.960 align:center
- ผมไม่…
- มานี่เลย พ่อจะเอาออกให้

00:23:05.440 --> 00:23:07.400 align:center
ลูกบอกว่าอยากกินไส้กรอกชุบแป้งทอด

00:23:07.480 --> 00:23:10.640 align:center
ก็ผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนั้น

00:23:11.320 --> 00:23:12.880 align:center
อย่างกับเปลือกกล้วย

00:23:14.920 --> 00:23:17.400 align:center
สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้

00:23:17.960 --> 00:23:21.520 align:center
คือมีหลายข้อเสนอจากหลากหลายประเทศ

00:23:22.840 --> 00:23:25.680 align:center
เราเลยจะดูทุกข้อเสนออย่างละเอียด

00:23:27.480 --> 00:23:31.000 align:center
เก็บอันดีๆ ไว้แล้วโยนอันที่ไม่ดีทิ้ง

00:23:31.560 --> 00:23:35.040 align:center
ชนะอูซึกไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร
อูซึกมันเป็นใครมาจากไหนกัน

00:23:35.120 --> 00:23:36.840 align:center
การที่ผมชกกับอูซึก

00:23:36.920 --> 00:23:41.000 align:center
เขาไม่ได้ได้กำไรแค่เล็กๆ น้อยๆ นะ
แต่ได้กำไรมหาศาลเลยต่างหาก

00:23:41.720 --> 00:23:46.400 align:center
ทุกคนคาดหวังให้ผมล้มอูซึก
นักมวยรุ่นมิดเดิลเวตที่ตัวเล็กกว่าผม

00:23:46.480 --> 00:23:49.040 align:center
ถ้าเขาล้มผมได้ ก็จะแบบว่า "พระเจ้า

00:23:49.120 --> 00:23:51.240 align:center
เขาล้มช้างแมมมอธที่ไม่มีใครเอาชนะได้"

00:23:51.320 --> 00:23:54.600 align:center
ผมจะไม่ให้โอกาสนั้นกับใครหรอก

00:23:54.680 --> 00:23:56.000 align:center
- ไม่
- ไม่มีทาง

00:23:56.080 --> 00:23:59.400 align:center
จะเป็นมวยที่สนุกกว่า
ถ้าอูซึกและเอเจสู้กับผมพร้อมกัน

00:23:59.480 --> 00:24:02.000 align:center
แบบแท็กทีมกัน สลับกันต่อยคนละยก

00:24:03.800 --> 00:24:06.160 align:center
ที่จริงผมล้มพวกเขาทั้งคู่ในคืนเดียวกันได้เลย

00:24:06.240 --> 00:24:07.520 align:center
พวกเขาอ่อนขนาดนั้นน่ะ

00:24:09.360 --> 00:24:11.600 align:center
เอาละ มาเร็ว เด็กๆ

00:24:11.680 --> 00:24:12.680 align:center
ไปกันได้แล้ว

00:24:13.760 --> 00:24:15.560 align:center
นี่ ลูกแข่งกับน้องไม่ได้

00:24:15.640 --> 00:24:17.800 align:center
ลูกตัวใหญ่กว่าน้องสองเท่า
ต้องให้น้องเริ่มก่อน

00:24:17.880 --> 00:24:19.040 align:center
- ไม่
- ไปเลย ทุต

00:24:19.120 --> 00:24:20.240 align:center
ไม่

00:24:20.320 --> 00:24:23.240 align:center
เขาไปแล้ว เขาต้องถึงตรง… ไปเลย ทุตตี้ วิ่ง

00:24:24.320 --> 00:24:25.960 align:center
พ่อว่านกขี้ใส่พ่อ

00:24:44.280 --> 00:24:45.400 align:center
ฮัลโหล

00:24:57.080 --> 00:24:58.800 align:center
วันที่ 12 พฤศจิกายนเหรอ

00:25:00.120 --> 00:25:01.000 align:center
เยี่ยมเลย

00:25:02.520 --> 00:25:04.240 align:center
ผมจะกลับบ้านแล้ว ที่รัก

00:25:05.960 --> 00:25:07.960 align:center
เขาจะกลับบ้านแล้ว ที่รัก

00:25:08.040 --> 00:25:10.720 align:center
- เหมือนอยู่กับเกมปริศนาเลย
- ว่าไงนะ

00:25:12.600 --> 00:25:13.960 align:center
ร้องเพลงแบบนั้นจะสื่ออะไร

00:25:16.880 --> 00:25:18.240 align:center
ผมกลับมาแล้ว

00:25:21.720 --> 00:25:24.720 align:center
พยักหน้าต่อไป คุณทำอะไรลงไป
มีอะไรปิดบังฉันอยู่

00:25:24.800 --> 00:25:26.800 align:center
ที่แอบไปคุยโทรศัพท์เมื่อกี้มันเรื่องอะไร

00:25:30.000 --> 00:25:33.240 align:center
ผมยืนยันได้ว่าผมกลับมาแล้ว ที่รัก

00:25:36.880 --> 00:25:38.120 align:center
ผมจะขึ้นชก

00:25:39.440 --> 00:25:40.880 align:center
วันที่ 12 พฤศจิกายน

00:25:42.800 --> 00:25:43.960 align:center
สู้โว้ย

00:25:45.600 --> 00:25:48.840 align:center
คุณจัดการเรื่องนั้นได้ยังไง ตัดสินใจเมื่อไหร่

00:25:50.760 --> 00:25:53.480 align:center
- ผมตัดสินใจไปแล้ว
- เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกฉัน

00:25:54.240 --> 00:25:58.360 align:center
- เพราะมันเป็นเซอร์ไพรส์สำหรับทุกคน
- ฉันไม่ควรถูกเซอร์ไพรส์ด้วยนะ

00:25:58.440 --> 00:26:00.440 align:center
ฉันควรจะรู้เรื่องแต่แรก

00:26:04.120 --> 00:26:05.040 align:center
แน่นอนแล้วเหรอ

00:26:05.120 --> 00:26:06.120 align:center
ร้อยเปอร์เซ็นต์

00:26:06.960 --> 00:26:08.400 align:center
มีคู่ต่อสู้แล้วเหรอ

00:26:09.440 --> 00:26:11.720 align:center
ไม่รู้ ผมยังไม่มีคู่ต่อสู้ด้วยซ้ำ

00:26:13.000 --> 00:26:14.200 align:center
ผมชกมวยทำไมน่ะเหรอ

00:26:14.280 --> 00:26:16.320 align:center
เพื่อเงิน เพื่อชื่อเสียงเหรอ ไม่ใช่

00:26:16.400 --> 00:26:18.840 align:center
เป็นเพราะชีวิตผมมีแค่สิ่งนี้

00:26:18.920 --> 00:26:22.720 align:center
มันอาจฟังดูแปลกๆ
เพราะผมมีครอบครัวและทุกอย่าง

00:26:22.800 --> 00:26:25.840 align:center
แต่การแขวนนวมไปสองสามเดือน

00:26:25.920 --> 00:26:28.160 align:center
ผมรู้ตัวแล้วว่ามันเป็นสิ่งเดียวที่ผมทำได้

00:26:28.240 --> 00:26:30.040 align:center
พอไม่มีมันแล้ว ผมหลงทาง

00:26:30.120 --> 00:26:33.240 align:center
เพราะงั้นใช่ครับ ผมไม่ได้แขวนนวมนานเท่าไหร่

00:26:36.400 --> 00:26:39.440 align:center
งั้นคุณก็ไม่แขวนนวมแล้ว

00:26:39.520 --> 00:26:41.280 align:center
คุณเป็นนักมวยอย่างเป็นทางการ

00:26:42.120 --> 00:26:43.000 align:center
จ้าวตำนาน

00:26:44.640 --> 00:26:47.200 align:center
ขอบคุณ ขอบคุณมากนะ

00:26:49.000 --> 00:26:50.280 align:center
ฉันไม่ชอบดูเขาชกมวยเลย

00:26:50.360 --> 00:26:53.720 align:center
มันอันตรายมาก แต่ถ้าเขาไม่ชกมวย

00:26:53.800 --> 00:26:57.080 align:center
ฉันดูออกเลยว่า
เขาจะจิตตกและกลับไปซึมเศร้าอีก

00:26:57.160 --> 00:27:00.720 align:center
แต่ถ้าเขาชกมวยก็จะมีความเสี่ยงเสมอ

00:27:00.800 --> 00:27:02.080 align:center
และฉันต้องยืนอยู่ตรงนั้น

00:27:02.160 --> 00:27:05.200 align:center
ดูสามีตัวเองเสี่ยงชีวิตอยู่บนเวทีมวย

00:27:08.040 --> 00:27:10.840 align:center
ผมตั้งตารอบทต่อไปของชีวิต

00:27:11.880 --> 00:27:14.240 align:center
และผมเศร้าที่ตัวเองเคยคิดเรื่องแขวนนวม

00:27:17.200 --> 00:27:20.000 align:center
ผมจะชกมวยต่อไปจนกว่าจะชกไม่ไหวแล้ว

00:27:20.080 --> 00:27:23.960 align:center
ผมจะเป็นเหมือนนักมวยคนอื่น
ร่างกายยับเยินและสมองพัง

00:27:25.520 --> 00:27:27.600 align:center
- อย่าพูดเรื่องพวกนั้นสิ
- ก็มันจริงนี่

00:27:27.680 --> 00:27:30.200 align:center
- พวกเขาเหมือนกันหมด
- งั้นคุณก็ไม่ต้องชกแล้ว

00:27:34.800 --> 00:27:36.640 align:center
ตอนผมรู้ว่ามันจบแล้วจริงๆ

00:27:38.320 --> 00:27:41.280 align:center
มันเหมือนมีคนมาตัดสายชูชีพของผม

00:27:42.160 --> 00:27:44.080 align:center
ทำให้ผมแทบหายใจไม่ได้

00:27:45.200 --> 00:27:48.600 align:center
และทันทีที่ผมพูดว่าผมกลับมาแล้ว
ความรู้สึกนั้นมันก็… หายไป

00:27:48.680 --> 00:27:52.480 align:center
มีความสุขอีกครั้ง
และผมกลับมาแล้ว รู้สึกดีมากอีกครั้ง

00:27:52.560 --> 00:27:54.720 align:center
ผมคิดว่าผมคงไม่มีวันพร้อมที่จะปล่อยมันไป

00:27:57.960 --> 00:28:01.280 align:center
- คุณไม่รู้ใจตัวเอง ไทสัน
- รู้สิ ผมรู้ใจตัวเอง

00:28:03.680 --> 00:28:05.000 align:center
ไม่มีอย่างอื่นแล้ว

00:28:05.520 --> 00:28:06.360 align:center
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ

00:28:06.440 --> 00:28:10.560 align:center
นอกจากสิ่งที่เรารักและความฝันของเราแล้ว
จะมีอะไรในชีวิตเราอีกล่ะ

00:28:13.400 --> 00:28:14.960 align:center
กลับมาชกมวย ให้ตายสิ

00:28:43.520 --> 00:28:48.520 align:center
คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ
องเราแล้ว
จะมีอะไรในชีวิตเราอีกล่ะ