WEBVTT

00:08.920 --> 00:11.320
แม่เจ้า

00:11.400 --> 00:14.640
อย่างที่ร็อกกี้บอกไว้
ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป

00:15.800 --> 00:18.800
เราจะเจอขวากหนามด้วย
เราแค่ต้องเดินหน้าต่อไป

00:23.680 --> 00:25.200
ผมซื้อรถคันใหม่

00:25.280 --> 00:27.640
ผมจัดทัวร์พบปะแฟนคลับ

00:27.720 --> 00:31.280
แล้วผมก็เพิ่งเซ็นสัญญา
ไปปรากฏตัวในงานดับเบิลยูดับเบิลยูอี

00:31.840 --> 00:32.720
ซิ่งเลย

00:33.560 --> 00:35.200
คนเราจะต้องการอะไรไปมากกว่านี้

00:35.280 --> 00:38.840
ชีวิตผมแม่งโคตรเฟี้ยวเลยเว้ย

00:42.240 --> 00:46.760
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

00:53.200 --> 00:54.440
จูบพ่อหน่อย เร็ว

00:55.960 --> 00:58.960
รักนะ เอาของไปเก็บในบ้าน
เราจะอาบน้ำหมากัน

00:59.880 --> 01:02.640
จะทำให้หอมชื่นใจเลย เหมือนพ่อของมัน

01:03.880 --> 01:06.480
พรินซ์ ทำนั่นเสร็จแล้ว ไปปล่อยหมาที

01:08.160 --> 01:11.320
ผมสนุกกับการเป็นพ่อที่อยู่บ้าน
งานดีที่สุดในโลกเลย

01:12.320 --> 01:15.040
เร็วเข้า ปล่อยหมาเลย เร็วๆ

01:17.760 --> 01:21.760
แคชเป็นหมาเฝ้าบ้านตัวใหม่ของเราที่พ่อผมซื้อมา

01:21.840 --> 01:22.720
นี่ แคช

01:23.440 --> 01:24.320
(พรินซ์
อายุสิบขวบ)

01:24.400 --> 01:27.680
เฝ้าบ้านกับผีน่ะสิ มันปกป้องอะไรไม่ได้เลย

01:27.760 --> 01:28.800
มันทำร้ายใครไม่เป็น

01:28.880 --> 01:30.160
มานี่เลย ไอ้หนู

01:31.960 --> 01:33.200
มานี่ ไอ้หนู

01:33.800 --> 01:35.840
ผมเฝ้าบ้านได้ดีกว่าหมาซะอีก

01:35.920 --> 01:36.760
เด็กดี

01:36.840 --> 01:40.240
จะมีหมาไปทำไมในเมื่อเรามี
ราชายิปซีจิตป่วงในบ้านของเรา

01:48.680 --> 01:51.280
- วันนี้ตื่นเต้นที่ได้มาที่นี่มั้ย
- ค่ะ

01:51.360 --> 01:52.760
มันจะต้องสนุกแน่ๆ เลยเนอะ

01:53.920 --> 01:56.560
- แม่กับลูก ทีมเรา
- อะไรคะ

01:56.640 --> 01:57.480
(เวเนซุเอลา
อายุ 12 ปี)

01:57.560 --> 01:59.040
แก๊งมือปราบ

01:59.920 --> 02:01.080
แก๊งสาวๆ

02:02.280 --> 02:03.320
อย่าจับหนู

02:04.000 --> 02:06.320
พอไทสันเริ่มบทใหม่ของชีวิตแล้ว

02:06.400 --> 02:08.600
มันทำให้ฉันสามารถทำอย่างอื่นได้

02:08.680 --> 02:10.200
มีคนชวนฉันไปออกทอล์กโชว์

02:10.280 --> 02:12.600
แล้วฉันก็ตอบตกลงเพราะฉันมีเวลามากขึ้น

02:12.680 --> 02:13.800
เพราะเขาอยู่กับลูกๆ

02:13.880 --> 02:15.680
นี่อาจเป็นบทใหม่ของฉันก็ได้

02:18.760 --> 02:20.680
(ลอนดอน)

02:20.760 --> 02:21.680
(สถานีโทรทัศน์)

02:21.760 --> 02:22.920
เรามาถึงแล้ว

02:23.000 --> 02:25.800
จะมีคนถือป้ายให้หัวเราะให้ปรบมือมั้ยคะ

02:27.480 --> 02:30.840
มีสิ ตอนแม่ปล่อยมุกตลก
พวกเขาจะชูป้าย "หัวเราะ"

02:33.200 --> 02:34.560
- หวัดดีค่ะ
- เป็นยังไงบ้าง

02:35.280 --> 02:37.640
หนูนั่งรถมาสี่ห้าชั่วโมงแน่ะ

02:37.720 --> 02:39.440
แม่ว่าสี่ชั่วโมงนะ

02:39.520 --> 02:40.400
(ห้องแต่งตัว)

02:44.160 --> 02:46.880
เวเนซุเอลาออกจากโรงเรียนตอนอายุ 11

02:46.960 --> 02:50.480
เพราะตามวิถีชนร่อนเร่ นั่นเป็นสิ่งที่เด็กๆ ทำ

02:50.560 --> 02:53.320
พวกเขาออกจากโรงเรียน
มาเรียนรู้ทักษะของพ่อแม่

02:53.400 --> 02:55.960
- โอเค สวยมาก
- ขอบคุณมากค่ะ

02:56.040 --> 02:58.960
เวเนซุเอลาเรียนโฮมสคูล แต่วันนี้เธอมากับฉัน

02:59.040 --> 03:01.720
เพราะฉันอยากให้เธอได้เห็น
เผื่อเธออาจได้แรงบันดาลใจ

03:01.800 --> 03:03.800
อาจเป็นสิ่งที่เธออยากทำในอนาคต

03:03.880 --> 03:04.920
(สตูดิโอสอง กำลังซ้อม)

03:05.000 --> 03:06.840
ใช้หวีไม่ดีกว่าเหรอคะ

03:06.920 --> 03:08.080
ไม่ แม่โอเค

03:08.160 --> 03:09.360
เรียบร้อยแล้ว นั่นละ

03:09.440 --> 03:10.280
สยายเลย

03:10.360 --> 03:12.400
- หันหน่อยค่ะ สวยมาก
- โอเค

03:12.480 --> 03:15.400
- แป๊บค่ะ ได้แล้ว
- เดี๋ยวแม่มานะ เจอกัน

03:15.480 --> 03:17.320
- บาย รักนะ
- ลูกอย่าเสียงดังนะ

03:17.400 --> 03:18.720
- แม่สวยจัง
- ขอบใจจ้ะ

03:20.400 --> 03:21.680
ตอนแม่ฉันสาวๆ

03:21.760 --> 03:24.360
แม่มีความทะเยอทะยานมากกว่าฉันในตอนนี้

03:24.440 --> 03:26.640
แต่ฉันนับถือแม่มากเลยค่ะ

03:26.720 --> 03:28.880
ฉันคิดว่าแม่น่าทึ่งมาก

03:29.520 --> 03:31.600
- ไทสันแขวนนวมแล้ว
- ใช่ค่ะ

03:31.680 --> 03:32.680
เล่าให้เราฟังที

03:32.760 --> 03:36.080
ตอนเขาบอกว่า "ผมจะเลิกชกมวย"
ฉันก็คิดว่า "คุณทำสำเร็จหลายอย่างแล้ว

03:36.160 --> 03:38.320
คุณทำได้เยี่ยม
และคุณไม่จำเป็นต้องชกมวยอีกแล้ว

03:38.400 --> 03:40.520
ฐานะเรามั่นคงดี เพราะงั้นวิเศษเลย"

03:40.600 --> 03:43.760
- แต่ฉันรู้ว่าเขาจะกระวนกระวาย
- มันดีต่อสุขภาพจิตเขา

03:43.840 --> 03:45.280
นักกีฬามักเป็นแบบนี้นะ

03:45.360 --> 03:47.840
โดยเฉพาะพวกที่เปิดเผย
เรื่องปัญหาสุขภาพจิตของตัวเอง

03:47.920 --> 03:49.440
อย่างไทสัน

03:49.520 --> 03:54.040
มันจะมีช่องว่างใหญ่ในชีวิตพวกเขา
เพราะพวกเขาเคยมีชีวิตที่วางแผนไว้

03:54.120 --> 03:55.920
- แล้วตอนนี้มันก็หายไป
- ใช่

03:58.480 --> 04:00.280
(ยินดีต้อนรับสู่มอร์แคมบ์)

04:01.360 --> 04:03.120
เร็วเข้า เราจะถูสบู่มัน

04:04.600 --> 04:06.240
ถูให้ทั่วตัวมันเลย

04:06.320 --> 04:11.280
ดีมากเลยฮะที่พ่อผมเกษียณแล้ว
พ่ออยู่บ้านมากขึ้น เขาเป็นคนสนุกมาก

04:11.920 --> 04:16.120
แล้วผมก็ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะถูกน็อกสลบอีกแล้ว

04:16.200 --> 04:18.600
- ผมจะฉีดน้ำให้
- เร็วเข้า เด็กๆ

04:18.680 --> 04:19.800
มาช่วยสิ

04:19.880 --> 04:22.800
- ช่วยอยู่ไง จะได้ล้างสบู่ออก
- อย่า มันไม่ชอบ

04:22.880 --> 04:23.720
ไง

04:23.800 --> 04:24.800
เจ้าแคชชี่บับบา

04:27.079 --> 04:28.840
ใช่ เด็กดี

04:28.920 --> 04:30.800
โอเค พ่อว่านั่นพอแล้ว

04:30.880 --> 04:32.720
พ่อ เขาจะตกแล้ว

04:32.800 --> 04:34.480
เกาะไว้ๆ

04:34.560 --> 04:37.160
- พ่อมาช่วยแล้ว ไม่เป็นไร ปล่อยมือ
- เอาผมลงที

04:37.880 --> 04:39.520
- พ่อ ช่วยผมที
- ไม่เป็นไร

04:39.600 --> 04:42.760
ผมไม่รู้ว่าตัวเองใจเย็นขนาดนี้ได้ยังไง
ท่ามกลางความวุ่นวาย

04:42.840 --> 04:45.520
อยากโหนอีกครั้งตอนพ่ออุ้มอยู่มั้ย โอเค

04:45.600 --> 04:48.360
เราคงชินหลังจากหลายปีที่โดนกรี๊ดใส่

04:48.440 --> 04:50.720
แล้วก็โดนด่าอะไรพวกนั้นน่ะ

04:50.800 --> 04:52.760
อย่าทำแบบนั้นกับเขา ทุตตี้ ไปเลย

04:52.840 --> 04:54.120
ทำอะไรน่ะ

04:55.360 --> 04:56.240
ถึงแล้ว

04:56.320 --> 04:59.640
ผมรักพ่อผมฮะ พ่อหัวล้าน

04:59.720 --> 05:00.840
(อโดนิส
อายุสามขวบ)

05:02.480 --> 05:04.560
บนเวทีมวยมันง่าย เพราะมันเป็นงาน

05:04.640 --> 05:05.480
พ่อ

05:05.560 --> 05:09.000
แต่ที่บ้านมันเหมือนโรงพยาบาลบ้าตลอดเวลา

05:09.600 --> 05:10.840
แคช นั่ง

05:10.920 --> 05:12.880
แล้วครอบครัวผมเองก็บ้าพอๆ กัน

05:12.960 --> 05:14.400
- พ่อผมบ้า
- เอาสูงกว่านี้มั้ยพ่อ

05:14.480 --> 05:17.000
แม่กับพี่น้องผมก็บ้า

05:17.080 --> 05:18.640
พ่อ อยากขึ้นสูงๆ มั้ย

05:18.720 --> 05:21.880
คงอยู่ในสายเลือดน่ะ ผลักให้พ่อขึ้นสูงๆ ที

05:22.920 --> 05:24.240
แต่ผมชอบที่เป็นแบบนั้นนะ

05:29.000 --> 05:29.920
ขอบคุณค่ะ

05:30.000 --> 05:32.960
ปรบมือให้กับปารีส ฟิวรี่อีกครั้งครับ

05:34.680 --> 05:36.400
หัวเรือใหญ่ของรายการ เจน มัวร์

05:36.480 --> 05:38.320
หนูหนาวจะแย่แล้ว ไปกัน

05:39.600 --> 05:40.680
ลูกคิดว่าไง

05:40.760 --> 05:42.000
ก็โอเคค่ะ

05:44.240 --> 05:45.720
เราอยู่ในย่านหรูนะ

05:45.800 --> 05:48.280
ใช่ เราน่าจะเหมาะกับที่นี่เนอะ

05:48.360 --> 05:49.200
ใช่ค่ะ

05:50.480 --> 05:54.160
คงดีมากถ้ากลับบ้านไป
แล้วเด็กๆ ใส่ชุดนอนเรียบร้อย

05:54.240 --> 05:56.760
อยู่นิ่งๆ ดูหนัง

05:56.840 --> 05:59.400
สบายๆ ดื่มชา แค่ฉันกับไทสัน

05:59.480 --> 06:00.520
นั่นคงจะเยี่ยมที่สุดเลย

06:00.600 --> 06:02.560
หวังว่าเขาจะไม่คิดทำอะไรโง่ๆ นะ

06:02.640 --> 06:04.440
คาดหวังสูงไปนะคะ

06:08.160 --> 06:10.080
เอาละ พรินซ์ พ่อมีความคิดที่สุดยอดมาก

06:10.160 --> 06:13.200
ไปเตรียมรถพ่วงให้พร้อม แล้วคืนนี้ไปตั้งแคมป์กัน

06:13.280 --> 06:14.960
- ดีฮะ
- ไปกัน ลูกรัก

06:15.040 --> 06:16.040
- เย่
- เย่

06:16.120 --> 06:17.120
เย่

06:18.360 --> 06:20.680
ผมจะไปตั้งแคมป์ใกล้ๆ นี้

06:20.760 --> 06:22.640
- จะเอารถพ่วงไปเหรอ
- ใช่

06:22.720 --> 06:24.400
เพิ่งคิดจะไปเมื่อสองนาทีก่อน

06:24.480 --> 06:27.440
ผมจะไม่บอกปารีส
เพราะเธอจะพยายามกล่อมไม่ให้ผมไป

06:27.520 --> 06:29.680
และหาข้ออ้างว่าทำไมผมไม่ควรไป

06:29.760 --> 06:32.480
เธอจะรู้เรื่องตอนเธอกลับมาถึง
และเราก็ไปกันหมดแล้ว

06:33.000 --> 06:35.640
ผมนี่แหละคือผู้ปกครองที่สนุก

06:35.720 --> 06:37.960
ไปกัน เอาละ

06:39.400 --> 06:41.560
- ถอยแค่นี้พอมั้ย
- น่าจะได้แล้ว

06:42.200 --> 06:44.920
ถ้าผมมีพลังที่จะทำให้ลูกๆ ยิ้มได้

06:45.000 --> 06:46.880
ผมก็จะทำ มันผิดตรงไหนล่ะ

06:46.960 --> 06:48.480
บูมๆ ไปกัน

06:52.640 --> 06:54.920
(แมนเชสเตอร์)

06:59.320 --> 07:03.440
มันรู้สึกเหมือนเรากลืนสัตว์ลงไป
แล้วมันก็ดิ้นดุ๊กดิ๊กในท้องเรา

07:03.520 --> 07:05.040
ฉันอธิบายได้แค่แบบนั้น

07:05.120 --> 07:09.080
แล้วอีกไม่ช้าคุณจะเริ่มเห็นแขนขาดันขึ้นมา

07:10.320 --> 07:12.560
ฉันตื่นเต้นมากกับการเป็นคุณแม่

07:12.640 --> 07:16.280
มันจะเป็นการเดินทางที่สุดยอด
และฉันก็หวั่นใจนิดๆ

07:16.360 --> 07:18.480
เขาพยายามปกปิดว่าเขาหวั่นใจ

07:18.560 --> 07:21.480
แต่ฉันดูสีหน้าเขาออกว่าเขากลัวมาก

07:21.560 --> 07:23.280
คุณรู้สึกพร้อมที่จะเป็นพ่อรึยัง

07:23.360 --> 07:26.000
- ผมรู้สึกว่ามันเป็นอีกขั้นหนึ่งของเรา
- ใช่

07:26.080 --> 07:31.120
คุณรู้สึกว่าคุณจะดีใจกว่านี้มั้ยถ้าได้ลูกชาย

07:31.200 --> 07:34.720
แน่นอนแหละ ว่าก็คงจะดี…

07:34.800 --> 07:35.640
อะไรนะ

07:35.720 --> 07:38.360
ถ้ามีลูกชายให้พาไปยิมชกมวย คอยถือเป้าล่อ

07:38.440 --> 07:40.240
ให้เขาต่อยมือผม แต่…

07:40.320 --> 07:42.040
แล้วลูกสาวไม่ดียังไง

07:42.120 --> 07:44.560
มีลูกสาวก็เป็นเรื่องดี

07:44.640 --> 07:48.600
แต่ผมคงไม่ให้ลูกชกมวย
เพราะการโดนต่อยหน้า…

07:48.680 --> 07:49.600
มันไม่สนุกใช่มั้ยล่ะ

07:49.680 --> 07:51.120
ไม่ใช่วิธีหาเงินที่ฉลาดนัก

07:51.200 --> 07:52.400
ไม่เลย ยังมีวิธีอื่น

07:52.480 --> 07:55.040
มีวิธีอื่นที่เราจะสอนเขา

07:55.120 --> 07:56.680
- ผมอยากให้เขา…
- เราได้ลูกสาว

07:56.760 --> 07:58.800
- เราจะสอนเธอ
- จ้ะๆ

07:58.880 --> 08:01.440
ให้การศึกษา งานด้านอื่น อะไรประมาณนั้น

08:01.520 --> 08:02.520
พระเจ้า

08:02.600 --> 08:04.840
ฉันคิดว่าทอมมี่ได้เรียนรู้มากขึ้นทุกวัน

08:04.920 --> 08:08.920
ว่าเขาต้องทำยังไงบ้างในการเป็นพ่อคน

08:09.000 --> 08:12.320
ฉันคิดว่าเขาไม่ค่อยประสีประสา

08:12.400 --> 08:16.080
ว่าต่อไปมันจะเป็นยังไง
และชีวิตจะเปลี่ยนไปแค่ไหน

08:16.160 --> 08:18.560
แต่ฉันรู้ว่าเขาจะเป็นพ่อที่เยี่ยมที่สุด

08:18.640 --> 08:21.560
และเขาจะเป็นทุกอย่าง
ที่เราอยากให้เขาเป็นและมากกว่านั้น

08:21.640 --> 08:24.520
ฉันจึงตื่นเต้นมากที่จะได้เห็นด้านใหม่ของเขา

08:24.600 --> 08:27.960
คุณคิดว่าคุณจะเป็นยังไง
ตอนดูฉันคลอดลูกออกมา

08:28.040 --> 08:31.000
คุณจะก้มหน้าดูตอนหัวโผล่มา…

08:31.080 --> 08:33.880
เอาตามนิสัยผมนะ… เชนบอกไม่ให้ผมมอง

08:33.960 --> 08:35.760
ฉันเข้าใจว่าทำไมเขาพูดแบบนั้น

08:35.840 --> 08:37.480
- แต่ตามนิสัยผม ผมจะมอง
- แน่นอน

08:37.559 --> 08:41.320
ผมจะอยู่ตรงนั้นและผมจะตัดสายรก

08:41.400 --> 08:43.799
ไม่ใช่สายรก คุณจะตัดสายสะดือ

08:43.880 --> 08:47.400
ผมจะตัดสายสะดือแล้วจะเอาถุง
เก็บไว้ในกระเป๋าตังค์ผม

08:47.480 --> 08:49.960
- โอเค
- เพราะผมอยากเก็บมันไว้

08:50.040 --> 08:50.920
มันไม่ใช่ถุงซอสนะ

08:51.000 --> 08:53.840
แต่ผมจะตัดสายเป็นชิ้นเล็กๆ ใส่ในกระเป๋าตังค์

08:53.920 --> 08:56.600
- เป็นสายไม่ใช่ถุง
- ผมตั้งตารอเลย

08:56.680 --> 08:58.320
วิธีที่ผมถูกเลี้ยงดูมา

08:58.400 --> 09:00.840
ผมมีคติของตัวเอง ผมใช้ชีวิตในแบบหนึ่ง

09:00.920 --> 09:03.720
และผมรู้สึกว่าตอนที่ลูกสาวของเราเกิด

09:03.800 --> 09:05.640
เธอจะถูกเลี้ยงดู

09:05.720 --> 09:08.640
แบบเดียวกับที่ผมถูกเลี้ยงดูมาแน่นอน
ตามวิถีเดิม วิถีที่ถูกต้อง

09:08.720 --> 09:11.360
ที่จริงลูกของเราจะมี

09:11.880 --> 09:15.000
สายเลือดชนร่อนเร่แค่หนึ่งส่วนสี่เองนะ

09:15.080 --> 09:18.880
แต่ผมอยากให้ลูกสาวของเรา
เติบโตมากับเด็กคนอื่นๆ นะ

09:18.960 --> 09:19.880
ครอบครัวใหญ่

09:19.960 --> 09:22.320
เพราะผมรู้สึกว่าครอบครัวสำคัญที่สุด

09:22.400 --> 09:24.000
- ใช่
- มันสำคัญที่ลูกต้องรู้เรื่องนั้น

09:24.080 --> 09:26.960
การที่ทอมมี่เป็นชนร่อนเร่

09:27.040 --> 09:31.000
เขาเคยคุยกับฉัน
เรื่องที่ไม่ให้ลูกของเราเข้าโรงเรียน

09:31.080 --> 09:32.560
ซึ่งไม่ใช่ทางเลือกเลย

09:32.640 --> 09:35.000
ฉันถูกเลี้ยงดูมาอีกแบบ

09:35.080 --> 09:38.760
ไม่ต้องสืบก็รู้ว่าลูกเราจะต้องเข้าโรงเรียน

09:38.840 --> 09:42.000
แต่หวังว่ามันจะไม่ก่อให้เกิดปัญหามากมายนะ

09:42.520 --> 09:44.760
ให้ตายสิ เราต้องดูแลอีกชีวิตหนึ่งนะ

09:44.840 --> 09:46.400
- นั่นน่ากลัวมาก
- ใช่

09:46.480 --> 09:50.280
- เราดูแลตัวเองยังไม่ได้เลย
- รู้มั้ยว่าอะไรน่ากลัวกว่า

09:50.360 --> 09:53.200
ก็เด็กคนนี้ได้ครึ่งนึงมาจากคุณ
อีกครึ่งมาจากผม

09:53.280 --> 09:54.400
สมองฉันไม่ประมวลผลเลย

09:54.480 --> 09:56.080
ผมไม่รู้ว่าลูกจะออกมาเป็นยังไง

09:56.160 --> 09:59.200
ตราบใดที่จมูกลูกไม่เหมือนคุณก็โอเคค่ะ

10:00.360 --> 10:02.560
ไม่ใช่ว่าจมูกฉันสวยมากนะ แต่ก็ดีกว่าแหละ

10:02.640 --> 10:04.520
จะไม่โกหกนะ โทษที

10:08.960 --> 10:10.520
(ซันนี่ไซด์
ที่ตั้งแคมป์และรถพ่วง)

10:14.040 --> 10:16.600
เรามาถึงแล้ว เราอยู่ในดิสนีย์แลนด์

10:18.040 --> 10:19.320
ลงจากรถเลย

10:19.400 --> 10:21.160
(ทำใจร่มๆ แล้วไปตกปลา)

10:24.000 --> 10:24.920
ไหนดูซิ

10:25.000 --> 10:27.200
ผมอยู่ในรถพ่วงนั่นได้ทั้งปีเลย

10:27.280 --> 10:31.040
คุณต้องมีทัศนคติที่เรียบง่าย
การทำแบบนั้นมีข้อดีหลายอย่างนะ

10:31.600 --> 10:33.400
เครียดน้อยลง กดดันน้อยลง

10:33.480 --> 10:34.920
นี่เพอร์เฟกต์เลยเนอะ

10:36.400 --> 10:37.640
บินไปดวงจันทร์เลย

10:37.720 --> 10:39.800
เรียบร้อย สุดยอด

10:40.760 --> 10:41.840
เข้ามาในนี้

10:42.640 --> 10:46.120
ตรงนี้คือครัว ห้องกินข้าว ห้องผม

10:46.200 --> 10:48.440
ตรงนั้นคือที่ที่สิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น

10:48.520 --> 10:51.400
ข้างล่างนั่น นั่นคือที่ที่สิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น

10:55.200 --> 10:57.440
ฉันเหนื่อยสุดๆ

11:02.920 --> 11:03.800
เด็กๆ ไปไหน

11:05.000 --> 11:06.040
ไทสัน

11:12.640 --> 11:13.480
ฮัลโหล

11:13.560 --> 11:16.240
ไทสัน คุณอยู่ไหน ฉันเพิ่งกลับมาถึงบ้าน

11:16.320 --> 11:20.360
ผมอยู่แถวๆ นี้แหละ ในรถพ่วงตรงจุดจอดรถ

11:20.440 --> 11:21.880
ขอที ไปตั้งแคมป์

11:21.960 --> 11:23.840
คืนนี้คุณจะมาอยู่แคมป์กับเรามั้ย

11:23.920 --> 11:26.320
ไม่รู้สิ ลูกเล็กตัวร้อนจี๋

11:26.400 --> 11:28.320
- ต้องดูก่อนว่าจะทำยังไงกับแกดี
- เข้าใจละ

11:28.400 --> 11:30.800
งั้นผมจะอยู่กับลูกๆ ที่นี่นะ

11:30.880 --> 11:32.600
- ได้
- โอเค

11:34.720 --> 11:35.560
โอเค

11:36.640 --> 11:39.240
ฉันมีลูกยักษ์สูง 200 ซม. และมันก็เหมือน…

11:40.440 --> 11:43.520
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ฉันไม่อยู่สิบชั่วโมงเอง

11:44.720 --> 11:46.880
ฉันไม่เข้าใจเลย เด็กๆ มีเรียนพรุ่งนี้นะ

11:46.960 --> 11:51.480
นั่นละปัญหาในการอยู่กับเขา
เพราะอารมณ์เขาขึ้นๆ ลงๆ

11:51.560 --> 11:55.920
นั่นแหละ คำจำกัดความของไบโพลาร์
หน้ามือเป็นหลังมือ

11:56.000 --> 11:58.440
แทนที่จะทำตามกิจวัตรปกติ

11:58.520 --> 11:59.760
"ไปโรงเรียน นี่เรื่องปกติ"

11:59.840 --> 12:02.200
จากนั้นเขาจะตื่นมาแล้วก็ปัง
"เราจะทำอย่างอื่นกัน"

12:12.000 --> 12:14.200
อ้าว ปารีสมา ไง ที่รัก

12:14.280 --> 12:15.400
คุณทำอะไรลงไป

12:15.480 --> 12:19.040
เธอชินกับการที่ผมทำอะไรแบบนี้
ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

12:19.120 --> 12:20.080
ไง ทุกคน

12:21.000 --> 12:22.560
ไม่ต้องสนเรา ชาวแคมป์

12:23.440 --> 12:25.000
ทำอะไรของคุณ ไทสัน

12:25.080 --> 12:26.280
เรามาออกแคมป์กัน

12:26.360 --> 12:27.200
ใคร ฉันเหรอ

12:27.280 --> 12:29.000
ใช่ ทั้งครอบครัวเลย

12:29.080 --> 12:30.600
ทั้งครอบครัวติงต๊อง

12:31.560 --> 12:32.400
ไม่มีทาง

12:33.680 --> 12:35.680
อ้อ ผมซื้อชามาให้เราด้วย

12:35.760 --> 12:36.640
คุณมีแฮมมั้ย

12:36.720 --> 12:39.480
คุณไม่ได้เอามันฝรั่งทอดมา
ก็เลยซื้อแซนด์วิชเหรอ

12:39.560 --> 12:42.040
ฉันพยายามไปตามน้ำกับอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ

12:42.120 --> 12:44.720
อารมณ์เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของเขา
แล้วก็ความคิดต่างๆ ที่เขามี

12:44.800 --> 12:48.160
แต่เรื่องพวกนี้เป็นอุปสรรคใหญ่ในชีวิต

12:50.200 --> 12:52.120
- อยากกินแซนด์วิชมั้ยลูก
- อยากฮะ

12:52.200 --> 12:54.240
- คุณเป็นลูกฉันใช่มั้ย
- ใช่ คิดว่างั้นนะ

12:54.320 --> 12:55.680
คนนี้ต่างหากลูกฉัน

12:57.320 --> 13:00.640
แบบนี้สวรรค์ชัดๆ เนอะ
ชีวิตได้แค่นี้ก็ดีถมไปแล้ว

13:00.720 --> 13:01.840
แต่เป็นฉันคงไม่มีวันทำ

13:01.920 --> 13:04.880
ความสุขที่แท้จริง ผมทำ
เพราะผมทำตามอารมณ์และไม่สน

13:04.960 --> 13:07.200
ไม่ใช่ คุณทำแบบนี้เพราะสมองคุณผิดปกติ

13:07.280 --> 13:09.520
- ก็จริง
- คุณพาเราออกมาแค่เกือบสองกิโล

13:09.600 --> 13:11.320
แทนที่จะไปเที่ยวเมืองใหม่ๆ

13:11.400 --> 13:14.240
ที่นี่มีห้องส้วม ห้องอาบน้ำ มีหญ้า

13:14.320 --> 13:15.320
บ้านฉันก็มี

13:15.400 --> 13:18.400
ฟังนะ ความฝันของคุณ
คือบ้านหลังใหญ่ รถเฟอร์รารี

13:18.480 --> 13:19.800
ผมไม่เอาฮะแม่

13:19.880 --> 13:21.680
ความฝันของผมคืออาศัยในรถพ่วง

13:21.760 --> 13:24.360
บนทุ่งหญ้ากับลูกๆ นอนก่ายบนตัวผม

13:25.560 --> 13:27.280
ตอนนี้ผมกำลังใช้ชีวิตตามฝันอยู่

13:28.680 --> 13:31.080
เงินไม่ใช่ทุกอย่าง

13:31.160 --> 13:36.200
แต่กับปารีส
การเริ่มจากเรียบง่ายไปเป็นหรูหรา

13:36.280 --> 13:37.600
แล้วกลับไปเรียบง่ายอีกครั้ง

13:38.160 --> 13:41.000
คงยากกว่าการใช้ชีวิตเรียบง่าย
โดยไม่เคยมีชีวิตหรูหราเลย

13:41.560 --> 13:44.040
เอาละ เราพร้อมแล้ว เราหมุนๆ ไป

13:47.480 --> 13:49.560
สำหรับฉัน แบบนี้มันหยาบคาย

13:49.640 --> 13:52.120
แต่ฉันจะเอาใจสามีให้คิดว่า

13:52.200 --> 13:54.920
"โอเค แบบนี้มันปกติ"

13:55.000 --> 13:57.200
ทั้งที่จริงๆ แล้ว ทำแบบนี้มันเกินไป

13:57.880 --> 13:59.240
เกินไปจริงๆ

13:59.320 --> 14:01.080
วิ่งไปเลย วิ่งๆ

14:01.840 --> 14:05.080
แต่ถ้าฉันไม่ปล่อยให้เขาได้ทำตามใจตัวเอง

14:05.800 --> 14:08.520
เขาจะซึมเศร้าแล้วก็หงุดหงิด

14:08.600 --> 14:11.000
เพราะงั้นเราจะตามใจเขา

14:20.880 --> 14:23.320
ผมวิ่งเกือบห้ากิโลทุกวัน

14:23.400 --> 14:24.400
(จอห์น
พ่อของไทสัน)

14:25.120 --> 14:27.920
ผมน่าจะวิ่งเกือบสิบกิโลสองครั้งต่อเดือนนะ

14:28.000 --> 14:29.240
มันเพียงพอสำหรับคนทั่วไปแล้ว

14:30.160 --> 14:31.720
โดยเฉพาะคนวัยผม

14:33.120 --> 14:37.880
เวลาที่ใครมีปัญหาด้านสุขภาพจิต
สิ่งสำคัญที่สุดคือการออกกำลังกาย

14:38.640 --> 14:39.880
เพราะผมรู้ว่าถ้าไม่ทำแบบนั้น

14:39.960 --> 14:42.760
สมองผมจะตื้อ คิดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ได้เลย

14:42.840 --> 14:45.800
ผมเลยต้องฝึกซ้อม ผมจะได้ไม่เป็นเหมือนไทสัน

14:45.880 --> 14:47.360
ผมเองก็เป็นมาทั้งชีวิต

14:48.920 --> 14:50.080
พ่อผมก็เป็น

14:50.680 --> 14:52.080
ปู่ผมก็เป็น

14:52.600 --> 14:53.560
มันอยู่ในยีน

14:53.640 --> 14:56.600
ตอนผมหนุ่มกว่านี้ ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย

14:56.680 --> 14:59.240
และเราก็คิดว่า
การออกกำลังกายเคร่งครัดทำให้หายได้

14:59.320 --> 15:02.560
แต่เราได้เรียนรู้ว่ามันไม่ใช่เลย

15:02.640 --> 15:04.360
ไทสันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้วิ่ง

15:06.200 --> 15:09.400
เขาฝึกหนักกว่าตอนยังชกมวยอีก

15:10.840 --> 15:12.560
ผมคิดว่าในกรณีของไทสัน

15:12.640 --> 15:14.840
คนเราประสบความสำเร็จมากๆ ในชีวิตได้

15:15.440 --> 15:18.960
มีทั้งชื่อเสียง เงินทอง
ของสวยๆ งามๆ ที่โลกมีเสนอให้

15:19.040 --> 15:22.080
แต่พอเจอปัญหาสุขภาพจิต
เราจะไม่เหลืออะไรเลย

15:23.480 --> 15:25.920
ถึงจะมีอะไรพวกนั้นอยู่

15:26.000 --> 15:28.400
จิตใจเราก็จะยังร่วงดิ่งลงไป

15:28.480 --> 15:29.640
จนถึงขั้นคิดทำร้ายตัวเอง

15:29.720 --> 15:34.520
แต่นั่นเป็นหน้าที่ของครอบครัวเขา
หน้าที่ของผม ที่ต้องทำให้เขาไม่ไปถึงจุดนั้น

15:42.880 --> 15:44.000
- ปารีส
- อะไร

15:44.080 --> 15:46.120
คืนนี้คุณไม่ต้องค้างที่นี่ก็ได้

15:46.200 --> 15:50.200
กลับไปนอนที่บ้าน ปล่อยผมกับพวกลูกชายไว้ที่นี่

15:50.280 --> 15:51.320
คุณเลือกวันได้แย่มาก

15:51.400 --> 15:53.760
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเลือกมาวันนี้
ทั้งที่ลูกๆ มีเรียนพรุ่งนี้

15:53.840 --> 15:54.880
มีเรียนเหรอ

15:57.480 --> 15:59.120
แม่จะกลับบ้านเพราะ…

15:59.200 --> 16:00.320
ปารีสรับมือไม่ไหว

16:00.400 --> 16:01.680
ไม่ใช่เพราะแบบนั้นเลย

16:01.760 --> 16:03.880
บางคนก็ไม่เหมาะกับการนอนแคมป์น่ะ

16:03.960 --> 16:06.200
ไม่ใช่ ถ้ารู้ ฉันคงไม่ยอมให้คุณพาลูกมาวันนี้

16:06.280 --> 16:08.400
อุ้มลูกที ผมจะไปเอามันฝรั่งทอด

16:08.480 --> 16:09.560
ลูกไม่สบายนะ

16:09.640 --> 16:11.000
- ไม่เป็นไรเลย
- เอาเถอะ

16:11.080 --> 16:13.600
ผมไม่ได้อยากให้คุณมาที่นี่อยู่แล้ว

16:13.680 --> 16:15.280
ขอบใจนะ

16:15.920 --> 16:17.320
แบบนี้ไม่ดีเลย

16:17.400 --> 16:19.080
อาธีน่าไม่อยากมาออกแคมป์

16:19.160 --> 16:23.000
แม่ก็ไม่อยาก กลับบ้านกัน ไม่เป็นไรจ้ะ

16:29.200 --> 16:32.320
เอาละ เด็กๆ แย่หน่อยนะที่ได้เวลานอนแล้ว

16:33.320 --> 16:34.160
เอาละ

16:35.120 --> 16:35.960
จับไว้ทัน

16:38.320 --> 16:39.280
เด็กๆ ขึ้นเตียงเลย

16:39.360 --> 16:40.400
มีหมอนด้วย

16:40.480 --> 16:43.160
พ่อจะเล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง

16:43.240 --> 16:45.080
เอาละ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

16:45.600 --> 16:49.080
มีคุณพ่อกับเด็กผู้ชายสามคนนอนอยู่ในรถพ่วง

16:51.600 --> 16:54.040
พอกลางดึก พวกเขาได้ยินเสียง

16:55.200 --> 16:58.160
"ให้ฉันเข้าไป ไทสัน ฟิวรี่ ให้ฉันเข้าไป"

16:58.880 --> 17:01.640
และพ่อก็ตอบว่า
"ไม่ได้ ฉันจะไม่เปิดประตู ใครน่ะ"

17:02.560 --> 17:04.240
แล้วเขาก็พูดว่า "ถ้าแกไม่ให้ฉันเข้าไป

17:04.320 --> 17:08.000
ฉันจะสูดลมเข้าไปเต็มปอด
แล้วเป่ารถพ่วงแกให้กระจุยเลย"

17:09.319 --> 17:10.920
พ่อก็ตอบว่า "ลองดูสิ"

17:12.160 --> 17:14.760
แล้วเขาก็สูดลมเข้าไปเต็มปอด

17:18.400 --> 17:20.800
แต่รถพ่วงไม่ขยับเลยเพราะมันใหญ่มาก

17:21.560 --> 17:22.800
พ่อเลยออกไปข้างนอก

17:22.880 --> 17:25.599
ต่อยเขาสองที ฮุกขวา ฮุกซ้าย

17:25.680 --> 17:27.000
เขาสลบเหมือดไปเลย

17:28.520 --> 17:30.760
จากนั้นพ่อก็ผ่าท้องของเขา

17:31.760 --> 17:35.800
แล้วพ่อก็เจอวาเลนเซีย อาธีน่า
แม่ และเวเนซุเอลาอยู่ในท้องของเขา

17:35.880 --> 17:37.680
พวกเขารีบกระโจนออกมา

17:37.760 --> 17:40.160
แล้วก็เข้ามานอนบนเตียงข้างล่างนั่น

17:40.760 --> 17:41.840
ไม่เห็นสนุกเลย

17:56.040 --> 17:57.280
สุขสันต์วันเกิดทุตตี้

17:57.360 --> 17:58.200
(ไทสันหกขวบแล้ว)

17:58.280 --> 17:59.440
สุขสันต์วันเกิด ไทสัน

17:59.520 --> 18:02.960
ขอกอดรับวันเกิดหน่อย เร็วเข้า กระโดด

18:03.920 --> 18:05.160
สุขสันต์วันเกิด ลูกแม่

18:05.240 --> 18:06.640
นี่ ทุตตี้

18:06.720 --> 18:08.840
รู้สึกยังไงบ้างเกี่ยวกับวันเกิดของทุตตี้

18:09.680 --> 18:11.160
ดีมากเลยค่ะที่ไทสันอยู่บ้าน

18:11.240 --> 18:13.920
เพราะเขาได้อยู่ฉลองวันเกิดของลูกๆ

18:14.000 --> 18:16.960
เมื่อก่อน ตอนเขาไปเข้าฝึกซ้อมเลยมาไม่ได้

18:17.040 --> 18:18.840
เด็กๆ จะถามว่า "พ่อไปไหน"

18:18.920 --> 18:21.720
มันค่อนข้างน่าเศร้าค่ะ
การที่เขาอยู่บ้านมันดีมาก

18:21.800 --> 18:24.400
- ไปดูกันไหมว่าเขาได้ของขวัญรึเปล่า
- ไปกัน

18:28.760 --> 18:30.200
ของอะไรเต็มไปหมดเลย

18:31.280 --> 18:32.480
นี่อะไร ไทสัน

18:32.560 --> 18:33.560
สไปเดอร์แมน…

18:33.640 --> 18:35.240
- จอยเกม
- ของอะไร

18:35.320 --> 18:36.320
ของเครื่องเพลย์สเตชั่น

18:36.400 --> 18:37.960
- เป็นของที่ลูกอยากได้ใช่มั้ย
- ใช่ฮะ

18:38.040 --> 18:42.720
ไทสันน้อยมีชื่อเล่นว่าทุตตี้
เพราะตอนเขาแบเบาะ

18:42.800 --> 18:46.560
มันตลกๆ ที่จะเรียกเขาว่าไทสันตัวน้อยจิ๋วหลิว

18:46.640 --> 18:48.000
เพราะดูพ่อเขาสิ

18:48.080 --> 18:51.360
อยู่ดีๆ เราก็คิดชื่อทุตตี้ขึ้นมา

18:51.440 --> 18:53.000
แล้วก็เรียกแบบนั้นมาตลอด

18:53.080 --> 18:55.080
มาดูของขวัญของลูกกันเร็ว

18:55.160 --> 18:58.200
เอาละ ดูของขวัญไปก่อนนะ เดี๋ยวพ่อมา

18:58.280 --> 19:00.160
ต้องไปเก็บกระเป๋าเตรียมไปไอล์ออฟแมน

19:00.960 --> 19:04.040
ผมออกทัวร์พบปะแฟนคลับทั่วประเทศ

19:04.120 --> 19:06.640
หากระเป๋าเดินทางไม่เจอ ผมเพิ่งเจอใบนี้เมื่อกี้

19:06.720 --> 19:09.680
มันเป็นโอกาสที่ผมจะได้ออกไปจากบ้าน

19:09.760 --> 19:12.080
ไปออกทัวร์แป๊บนึง วิเศษไปเลย

19:12.160 --> 19:14.560
- ได้อะไรเหรอ
- เลโก้ไมน์คราฟต์ฮะ

19:14.640 --> 19:16.000
โอ้โฮ

19:18.800 --> 19:19.640
ไทสัน

19:19.720 --> 19:20.560
อะไร

19:21.360 --> 19:22.320
ทำอะไรอยู่

19:22.400 --> 19:23.760
เก็บกระเป๋าน่ะสิ

19:23.840 --> 19:28.040
- คุณมีเวลาทั้งวันให้เก็บนะ
- ไม่มีสักหน่อย ไม่ใช่เลย

19:28.120 --> 19:31.440
คุณปลุกฉันมาดูลูกตอนเจ็ดโมงเช้า
เพื่อคุณจะได้ขลุกในห้องนอนเนี่ยนะ

19:31.520 --> 19:32.720
รอแป๊บ เดี๋ยวลงไป

19:32.800 --> 19:34.080
ตอนนี้มันสายไปแล้วละ

19:35.760 --> 19:36.600
คนบ้า

19:38.320 --> 19:39.760
ดูสิ โอ้โฮ ดูสิ

19:39.840 --> 19:41.480
ใช่ ผมซื้อให้

19:41.560 --> 19:43.360
ใช่ ลูกซื้อของขวัญให้น้อง

19:44.960 --> 19:47.720
ทุต อ้าว เปิดของขวัญโดยไม่รอพ่อเหรอ

19:47.800 --> 19:49.240
ก็พ่อไปตั้งนาน

19:49.840 --> 19:51.040
ก็ได้ พ่อจะไปแล้ว

19:51.120 --> 19:53.520
เวลาเขาไม่อยู่ เด็กๆ ป่วนฉันสุดๆ

19:53.600 --> 19:55.400
และร้องไห้ไม่หยุด

19:55.480 --> 19:58.080
จนพวกเขาเคยชิน
กับการที่พ่อไม่ได้กลับบ้านทุกคืน

19:58.760 --> 20:01.320
- อีกไม่กี่วันพ่อก็กลับแล้ว
- เป็นอะไรไป

20:01.400 --> 20:03.480
- ผมอยากไปด้วย
- อยากไปกับพ่อเหรอ

20:08.160 --> 20:10.880
เวลาพ่อผมไม่อยู่บ้าน ผมคิดถึงพ่อ

20:12.960 --> 20:13.880
ไว้เจอกัน ลูกพ่อ

20:14.800 --> 20:16.440
ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องร้อง

20:17.520 --> 20:18.360
หยุดเถอะ

20:19.120 --> 20:20.040
เอาละ ทุกคน

20:20.120 --> 20:22.240
เราจะไปออกทัวร์ที่ไอล์ออฟแมน

20:22.320 --> 20:26.320
เดี๋ยวโทรบอกว่ามันมีหาดทรายสีขาว
และทุกอย่างที่ผมฝันไว้มั้ยนะ

20:26.400 --> 20:28.800
เวลาผมไม่อยู่บ้าน ผมคิดถึงปารีสกับลูกๆ มาก

20:29.400 --> 20:33.200
เชื่อเถอะว่าเวลาพวกเขาไม่อยู่แค่วันเดียว
ผมก็รู้สึกเหงาแล้ว

20:34.720 --> 20:36.080
มาเต้นคองกากัน

20:36.160 --> 20:38.120
ลาลา ล้าลา เฮ้

20:38.200 --> 20:39.680
บิ๊กคริส ไฮเนเก้นโนแอลหนึ่งขวด

20:39.760 --> 20:42.040
นายบอกแบบนี้ พวกเขาก็ว่าตามนั้น

20:44.440 --> 20:46.800
ผมชอบที่พ่อผมมาออกทัวร์กับเรา

20:46.880 --> 20:48.880
ทุกคนดื่มและสนุกกัน

20:48.960 --> 20:50.120
แชมป์สองสมัย

20:52.440 --> 20:54.800
ผมจะดื่มเหล้ากับพวกเขาก็ได้
แต่ผมเลือกที่จะไม่ดื่ม

20:54.880 --> 20:57.440
เพราะจากสิ่งที่ผมเรียนรู้และเห็นมาตลอดหลายปี

20:57.520 --> 20:59.200
ผมไม่ขอยุ่งเกี่ยวจะดีกว่า

20:59.280 --> 21:01.160
แบบนั้นปัญหาก็จะไม่เกิด

21:02.320 --> 21:04.800
พ่อชอบการมาออกทัวร์มาก

21:04.880 --> 21:05.760
มันช่าง…

21:05.840 --> 21:08.000
งานนี้ดีเพราะเรามีอีกร้อยที่ที่ต้องไป

21:08.080 --> 21:09.360
พ่อพร้อมแล้ว

21:09.960 --> 21:12.160
อากาศร้อนๆ เอาให้แรงๆ เลย

21:12.240 --> 21:15.080
จะมีอะไรก็เข้ามาเลยเพราะพ่อรับมือไหว

21:15.160 --> 21:16.240
ชอบมาก

21:17.520 --> 21:19.840
ท่านผู้โดยสาร
ขอแจ้งให้ทราบว่าบนเรือข้ามฟากวันนี้

21:19.920 --> 21:22.280
เรามีแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวตสองสมัย

21:22.360 --> 21:25.120
- ราชายิปซี ไทสัน ฟิวรี่
- สุดยอด

21:25.200 --> 21:27.480
เดินทางมายังเกาะเพื่อโชว์ตัวตอนเย็นวันนี้

21:27.560 --> 21:28.880
ลุยเลย

21:29.800 --> 21:31.680
หนุ่มๆ มาออกทัวร์

21:32.320 --> 21:35.400
ถ้ากล้าก็หยุดเราให้ได้สิ มาเลย

21:36.080 --> 21:37.320
เอาสิ

21:42.480 --> 21:44.480
- พร้อมมั้ยครับ
- คุณตัวใหญ่จริงๆ

21:44.560 --> 21:45.480
ครับผม

21:46.240 --> 21:47.840
- สาวๆ มองผมนะ
- เขาตัวใหญ่มาก

21:48.400 --> 21:49.520
- ขอบคุณค่ะ
- ยินดีครับ

21:49.600 --> 21:50.840
- โอเคครับ
- โชคดีนะคะ

21:50.920 --> 21:53.720
ขอบคุณครับ ผมเหมือนแม่เหล็กดึงดูดสาวๆ

21:57.120 --> 21:59.640
ผมขอพายสเต๊กกับถั่วบดราดน้ำเกรวี่

21:59.720 --> 22:00.880
น่ากินมาก

22:03.920 --> 22:05.600
- ทานให้อร่อยครับ
- ขอบคุณมาก

22:06.120 --> 22:07.680
เอาละ เรานั่งไหน เราจะนั่ง…

22:08.720 --> 22:09.720
แล้ว…

22:10.440 --> 22:12.000
แกจะทำยังไงต่อ

22:12.080 --> 22:14.400
เรื่องแขวนนวม คนอยากรู้กัน

22:14.480 --> 22:17.480
ทุกครั้งที่เราขึ้นเวที ต้องถามเรื่องนั้นตลอด

22:17.560 --> 22:19.880
ผมแขวนนวมของจริง

22:19.960 --> 22:22.520
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ทำสิ่งที่แกต้องทำ

22:22.600 --> 22:24.760
แกทำเต็มที่แล้ว ทุ่มเททุกอย่าง

22:24.840 --> 22:26.320
แกทุ่มชีวิตให้กับมัน

22:26.400 --> 22:28.080
ตอนนี้ถึงเวลาของแกแล้ว

22:28.160 --> 22:31.480
ใช้ชีวิตสบายๆ และตอบแทนสังคม
ที่ทำให้แกไปถึงจุดนั้น

22:31.560 --> 22:33.360
และนั่นคือสิ่งที่แกกำลังทำตอนนี้

22:33.440 --> 22:36.880
ออกทัวร์พบปะแฟนคลับ
เพราะจริงๆ แกไม่ต้องไปไอล์ออฟแมนก็ได้

22:36.960 --> 22:38.360
แกจะไปที่ไหนก็ได้

22:38.440 --> 22:40.880
- บาร์เบโดส
- จะไปบาร์เบโดสก็ได้

22:40.960 --> 22:42.560
ดื่มปิญญาโกลาดา

22:42.640 --> 22:45.720
แต่ที่แกกำลังทำคือการตอบแทนแฟนๆ

22:50.120 --> 22:51.600
(ไทสัน ฟิวรี่
ทัวร์อาฟเตอร์ปาร์ตี้อย่างเป็นทางการ)

22:57.640 --> 23:01.440
เอาละ เอาอันนี้อันนึง อันนั้นสองอัน

23:02.080 --> 23:03.480
ปิดตู้เย็นเลย

23:03.560 --> 23:05.960
- อยากดูวิธีทำไก่อบเพื่อสุขภาพมั้ย
- ไม่ค่ะ

23:06.640 --> 23:07.680
ทำไมล่ะ

23:07.760 --> 23:09.040
ก็หนูไม่อยาก

23:09.120 --> 23:11.120
- ไม่อยากเรียนทำอาหารเหรอ
- ไม่ค่ะ

23:11.200 --> 23:13.000
หนูทำบะหมี่ถ้วยกับขนมปังปิ้งไหม้ได้

23:15.520 --> 23:18.040
ฉันคิดว่ามันจะดีต่อเวเนซุเอลา
ที่จะเรียนรู้วิธีทำอาหาร

23:18.120 --> 23:21.600
เตรียมอาหาร และการดูแลบ้าน

23:21.680 --> 23:24.320
เพราะวันหนึ่งเธอจะเป็นแม่คน
และอาจต้องทำเรื่องพวกนั้น

23:24.400 --> 23:26.440
เอาละ หั่นหัวออกไปเลย

23:27.440 --> 23:30.920
ฉันถูกเลี้ยงดูมาแบบนั้น
เป็นธรรมเนียมปฏิบัติในครอบครัวเรา

23:31.760 --> 23:34.360
ลูกต้องรู้จักพวกผักและเนื้อ

23:34.440 --> 23:35.560
แล้วถ้าหนูไม่อยากล่ะ

23:35.640 --> 23:37.760
ลูกต้องทำอาหารให้เป็น

23:40.560 --> 23:41.920
หล่นใส่เท้าหนู

23:45.040 --> 23:46.680
ลูกทำอย่างกับมันยากมาก

23:46.760 --> 23:49.920
ไม่อยากทำตามธรรมเนียมยิปซีเหรอ
การเป็นแม่ศรีเรือนและทำอาหารน่ะ

23:50.000 --> 23:53.400
หนูไม่อยากทำอาหาร ไม่อยากเป็นแม่ศรีเรือน
ทำความสะอาดและเป็นทาสทั้งวัน ไม่

23:53.480 --> 23:55.040
งั้นลูกจะทำอะไร

23:55.120 --> 23:56.040
อยู่บ้านเฉยๆ

23:56.120 --> 23:59.600
ลูกจะอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ได้ ลูกจะดูแลตัวเองยังไง

24:00.600 --> 24:01.680
- ก็แม่ไง
- ไม่

24:03.320 --> 24:05.960
ฉันเข้าใจดีว่าเด็กอายุ 12 ส่วนใหญ่ยังไม่รู้ว่า

24:06.040 --> 24:07.880
พวกเขาอยากทำอะไรกับชีวิต

24:07.960 --> 24:11.640
แต่ฉันอยากให้เธอได้เลือกสิ่งที่เธออยากทำ

24:11.720 --> 24:13.280
และคิดตัวเลือกสองสามอย่างตอนนี้

24:13.360 --> 24:15.800
ถ้าเธอเลือกเป็นผู้หญิงทำงาน

24:15.880 --> 24:18.240
นักธุรกิจหญิง นางแบบ หมอ ทนาย

24:18.320 --> 24:20.520
ถ้าเธอเลือกอะไรพวกนั้น งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ

24:20.600 --> 24:23.200
ถ้าเธอเลือกจะเป็นแม่บ้าน
เธอก็ต้องเก่งเรื่องนั้น

24:24.480 --> 24:26.760
ตอนแม่อายุ 12 หรือ 13

24:26.840 --> 24:29.560
ยายของลูกสอนแม่เรื่องงานบ้านทุกอย่าง

24:29.640 --> 24:31.840
และสัปดาห์ละครั้ง แม่ต้องไปที่ศูนย์

24:31.920 --> 24:35.360
ที่ที่เราเคยจัดประชุมชนร่อนเร่ยิปซี

24:35.440 --> 24:37.040
ตอนนี้หนูจริงจังสุดๆ เลยนะ

24:37.120 --> 24:40.200
หนูไม่มีแผนเลย
ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น นี่พูดจากใจเลย

24:40.280 --> 24:43.680
ลูกไม่มีแผน ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น
ลูกคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้นล่ะ

24:43.760 --> 24:45.400
- จะให้พ่อเลี้ยงเหรอ
- ใช่

24:45.480 --> 24:46.960
ลูกจะต้องเกาะคนอื่นกิน

24:47.040 --> 24:48.760
งั้นลูกเป็นคนไม่ได้เรื่อง

24:48.840 --> 24:51.280
ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ

24:51.360 --> 24:54.080
เพราะคนดีๆ เขาไม่ปล่อย
ให้ครอบครัวเลี้ยงหรอก

24:54.160 --> 24:56.080
แม่คิดตลอดว่าจะทำให้ตัวเองดีขึ้นยังไง

24:56.160 --> 24:58.560
ส่วนลูกได้ทุกอย่างจนเคยตัว ยัยเด็กเอาแต่ใจ

24:58.640 --> 25:00.720
ถ้าเด็กสาวทั่วไปพูดแบบนั้นก็คงไม่เป็นไร

25:00.800 --> 25:02.520
คนจะคิดว่า "ให้เธอทำไป"

25:02.600 --> 25:04.800
แต่เพราะเป็นหนูและพ่อหนูเป็นคนดัง

25:04.880 --> 25:07.560
ทุกคนก็เลยคิดว่าหนูเอาแต่ใจ

25:07.640 --> 25:09.400
ไม่ใช่ เด็กสาวทั่วไป…

25:09.480 --> 25:11.400
พวกเด็กสาวชนร่อนเร่ก็ไม่อยากทำอะไร

25:11.480 --> 25:13.880
- ไม่ใช่ แต่ลูกไม่อยากแต่งงาน
- พ่อหนู…

25:13.960 --> 25:15.520
- หนูไม่อยากแต่ง
- แต่คนอื่นอยาก

25:15.600 --> 25:17.120
ถ้าลูกอยากทำอะไรที่แตกต่าง

25:17.200 --> 25:20.200
แม่เองก็ไม่ได้ตั้งเป้าว่าจะแต่งงาน
เป้าหมายของแม่ไม่ใช่เรื่องนั้น

25:20.280 --> 25:22.360
เป้าหมายชีวิตของแม่คือทำธุรกิจ

25:22.440 --> 25:24.680
แต่ถ้าระหว่างทางแม่เจอใครสักคน แม่ก็จะแต่ง

25:24.760 --> 25:26.520
เพราะงั้นลูกต้องเลือกสักทาง

25:27.520 --> 25:30.080
จะปล่อยลั้ลลาไปเรื่อยๆ ตลอดชีวิตไม่ได้

25:35.480 --> 25:37.200
(ดักลาส
สถานีสิบ)

25:41.040 --> 25:42.200
(ไอ้กระจอกตัวเป้ง
ไทสัน ฟิวรี่)

25:42.280 --> 25:43.280
(เตรียมตั๋วเพื่อทำการตรวจด้วย)

25:44.080 --> 25:45.080
บูม

25:45.160 --> 25:47.080
สิ่งสำคัญของทัวร์พบปะพวกนี้ก็คือ

25:47.160 --> 25:50.080
เขามีความสุขที่ได้เจอแฟนๆ ที่มาเจอเขา

25:50.160 --> 25:51.040
เขารักแฟนๆ

25:53.720 --> 25:57.600
การได้ใกล้ชิดกับคนที่รักเรา

25:58.320 --> 26:00.360
มันประเมินค่าไม่ได้เลย เขาถึงได้ออกทัวร์

26:00.440 --> 26:01.800
ไง คนสวย สบายดีมั้ย

26:01.880 --> 26:03.640
ฉันอยากรู้มานานว่าคุณตัวใหญ่แค่ไหน

26:03.720 --> 26:08.400
ผมมีแฟนคลับที่ดีที่สุดในโลก
มันลึกซึ้งยิ่งกว่าแค่เป็นแฟนกีฬา

26:08.480 --> 26:12.920
คนพวกนี้เป็นเหมือน
ผู้ติดตามตัวยงที่บูชาไทสัน ฟิวรี่

26:13.000 --> 26:14.200
ชอบเสื้อมากเลย

26:14.280 --> 26:15.920
ยินดีที่ได้พบคุณนะ เพื่อน

26:16.000 --> 26:17.480
ผมรักพวกเขาทุกคนเลย

26:24.840 --> 26:26.960
- ฮัลโหล
- ไง ที่รัก เป็นไงบ้าง

26:27.040 --> 26:28.240
สวัสดีค่ะพ่อ

26:28.320 --> 26:29.720
หวัดดีจ้ะ ลูกสาวตัวน้อยของพ่อ

26:29.800 --> 26:31.640
พ่อคะ หนูรักพ่อ

26:31.720 --> 26:33.080
พ่อรักลูกที่สุดเลย

26:33.680 --> 26:36.000
- หนูสิรักพ่อที่สุด
- ไม่ พ่อรักลูกที่สุด

26:36.080 --> 26:38.120
หนูรักพ่อหนึ่งร้อยปอนด์

26:38.200 --> 26:40.080
พ่อก็รักลูกสองร้อยปอนด์

26:40.600 --> 26:41.680
ดูสิว่าใครมา พ่อ

26:41.760 --> 26:42.760
ดูสิว่าใครมา

26:43.760 --> 26:47.160
หวัดดี ลูกน้อยของพ่อ เจ้าหนูตัวน้อย

26:47.240 --> 26:48.480
ทักทายพ่อสิจ๊ะ

26:48.560 --> 26:50.400
ไทสัน พูดว่า "ไงจ๊ะ" กับลูกสิ

26:50.480 --> 26:51.720
- ปล่อยน้อง วาเลนเซีย
- ไงจ๊ะ

26:52.480 --> 26:53.560
อาธีน่า

26:53.640 --> 26:55.280
ผมต้องไปแล้ว ไว้คุยกันนะ

26:55.360 --> 26:58.680
บ๊ายบาย ลาก่อน ราตรีสวัสดิ์ สวัสดี ไปนะ

26:58.760 --> 26:59.960
ไว้คุยกันค่ะ บาย

27:00.800 --> 27:02.800
แม่ หนูไม่อยากไปนอน

27:03.480 --> 27:06.400
ถึงลูกไม่อยาก แม่ก็ไม่สน ลูกจะต้องเข้านอน

27:08.520 --> 27:13.680
แชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวตของดับเบิลยูบีซี

27:30.040 --> 27:33.160
แชมป์รุ่นเฮฟวีเวตของจักรวาล

27:37.880 --> 27:40.400
ไทสัน คุณแขวนนวมจริงๆ เหรอ

27:40.480 --> 27:42.520
ใช่ แขวนจริง

27:45.920 --> 27:50.360
ผมต้องเดินทางในฐานะนักมวยอาชีพ
ปีนี้ก็ 14 ปีแล้ว

27:50.440 --> 27:53.040
ส่วนใหญ่ผมต้องอยู่ห่างจากภรรยาและลูกๆ

27:53.120 --> 27:57.440
ผมไปอเมริกา ไปมาทุกที่
เดินทาง ชกมวย อะไรพวกนั้น

27:57.520 --> 28:01.040
และมันถึงเวลาที่ผมต้องกลับบ้าน
แล้วก็ยืดอกรับหน้าที่ของผม

28:01.120 --> 28:04.960
ในฐานะสามี พ่อ และลูกชาย

28:08.000 --> 28:11.840
ความรู้สึกตอนที่ผมยืนอยู่ต่อหน้าแฟนๆ
มันพิเศษมากๆ

28:11.920 --> 28:14.560
คืนนี้พวกคุณยอดเยี่ยมมาก

28:21.160 --> 28:23.360
คุณจะได้รับความรู้สึกที่วิเศษ

28:23.440 --> 28:25.120
ไม่มีอะไรดีไปกว่านั้นแล้ว

28:26.440 --> 28:31.200
และนี่คือเหตุผลที่ตลอดหลายปี
มีนักกีฬาหลายคนที่คืนสังเวียน

28:31.280 --> 28:32.800
และบางคนก็รู้สึกหลงทาง

28:32.880 --> 28:36.120
พวกเขาไม่อาจมีความสุขแบบที่พวกเขาเคยมีได้

28:59.640 --> 29:03.080
โชว์เมื่อคืนประสบความสำเร็จมาก
แต่ผมรู้สึกโคตรเหนื่อย

29:04.720 --> 29:07.400
มันดูดพลังทั้งหมดของผม

29:07.920 --> 29:11.320
แล้วหลังจากนั้น
ผมก็ถูกทิ้งราวกับเสื้อผ้าเน่าๆ กองโต

29:11.400 --> 29:12.840
ตรงตีนบันได

29:13.720 --> 29:14.840
นั่นละที่ผมรู้สึก

29:15.480 --> 29:17.000
ถ้าแกไม่ได้ทำ แกคงเบื่อแย่

29:17.080 --> 29:18.600
ไม่เบื่อนะ ผมจะมีความสุข

29:18.680 --> 29:21.040
แกคงไม่อยากทำอะไร คงจิตตกไปแล้ว

29:21.120 --> 29:23.800
มันไม่ใช่ว่าผมไม่มีอะไรให้ทำนะ
ผมต้องเลี้ยงลูกหกคน

29:24.280 --> 29:28.280
กับไทสัน เวลาอารมณ์เขาดีจัดๆ
มันก็จะดิ่งลงเร็วกว่าเดิมด้วย

29:30.160 --> 29:35.000
เขาต้องลดอารมณ์จากที่คึกสุดๆ
กลับสู่โหมดโลกความเป็นจริง

29:35.080 --> 29:40.320
ชีวิตปกติธรรมดาอาจห่อเหี่ยว
เมื่อเทียบกับชีวิตที่เคยเป็นมา

29:40.400 --> 29:43.120
ผมอยากอยู่ลำพังในมอร์แคมบ์เบย์

29:43.200 --> 29:45.240
แค่อย่ามายุ่งกับผม

29:45.320 --> 29:47.960
จบนะ พูดพอแล้ว บูม ตามนั้น

29:48.040 --> 29:50.840
สรุปว่าตอนพ่อกลับไปแล้ว
เราจะไม่ดื่มชากินบิสกิตกันสินะ

29:50.920 --> 29:53.200
พ่อจะไม่ได้อะไรทั้งนั้น ไม่ต้องมาให้เห็นหน้าเลย

29:53.280 --> 29:54.640
"ทางด่วนอยู่ทางนั้น"

29:58.760 --> 30:02.360
ถึงผมจะไปออกทัวร์กับพวกเขา
ตอนผมกลับสู่โลกความเป็นจริง

30:02.440 --> 30:04.280
ผมยังต้องใช้เวลาปรับตัวสักพักเลย

30:04.360 --> 30:06.480
ผมคิดกับตัวเองว่า "ฉันต้องการชีวิตแบบนี้เหรอ"

30:07.080 --> 30:10.160
ถ้าขนาดผมยังเป็นแบบนั้น กับเขาจะเป็นยังไงล่ะ

30:24.280 --> 30:25.760
ผมมีแค่นินเท็นโดสวิตช์

30:28.560 --> 30:32.720
ฉันทำทรัยเฟิลอยู่
หนึ่งในของหวานสุดโปรดของไทสัน

30:34.240 --> 30:35.600
ฉันเลยอยากทำให้เขากิน

30:36.600 --> 30:40.760
พ่อลูกกลับมาแล้ว แม่ได้ยินเสียงเขา
จากเสียงดูไม่น่าจะอยู่ไกลนะ

30:42.680 --> 30:43.800
สวัสดี ที่รัก

30:44.600 --> 30:46.920
นี่ ปารีส ถือที ผมจะไปหาหมา

30:47.000 --> 30:48.960
จ้ะ ไปเลย คนบ้า

30:49.040 --> 30:52.160
คุณ… วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์มารับมือกับไทสัน

30:52.760 --> 30:54.920
เจ้าหนูแคชชี่ ฉันคิดถึงแกจัง

30:55.680 --> 30:56.560
คิดถึงจัง

30:58.440 --> 31:00.640
มานี่สิ มานี่ๆ

31:00.720 --> 31:02.600
เวเนซุเอลา ดูน้องทีนะ

31:02.680 --> 31:04.000
เบื่อเรื่องบ้าๆ นี่มาก

31:06.120 --> 31:08.040
ไงจ๊ะ

31:08.760 --> 31:09.960
ไงจ๊ะ

31:10.040 --> 31:10.960
ไงจ๊ะ

31:15.560 --> 31:16.400
ไงจ๊ะ

31:16.480 --> 31:17.360
ไงจ๊ะ

31:17.440 --> 31:19.080
- ไงจ๊ะ
- ไงจ๊ะ

31:19.160 --> 31:20.840
ไงจ๊ะ ปะป๊า

31:23.560 --> 31:25.520
ฉันทำของหวานนี้ให้เขาโดยเฉพาะ

31:25.600 --> 31:28.920
แต่พอเขากลับมา สิ่งแรกที่เขาทำคือไปหาหมา

31:29.000 --> 31:32.000
บอกตามตรง ฉันอยากเททรัยเฟิลใส่หัวเขามาก

31:49.920 --> 31:53.000
ฉันไม่รู้สึกอยากคุยกับเขา
และเขาก็ไม่รู้สึกอยากคุยกับฉัน

31:53.080 --> 31:56.000
เพราะงั้นถ้าเขาอยากทำตัวเป็นเด็กๆ ฉันก็ทำได้

31:56.080 --> 31:59.000
เวลาผมจิตตก ปารีสจะถามผมโต้งๆ เลย

31:59.080 --> 32:00.680
เธอเป็นคนแบบนั้นจริงมั้ย

32:00.760 --> 32:02.520
พูดตรงอย่างกับอะไรดี

32:02.600 --> 32:04.200
ผมรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนั้น

32:04.280 --> 32:06.480
ปารีสเป็นคนดี เป็นภรรยาที่ดี

32:06.560 --> 32:11.120
แต่เวลาที่เราอารมณ์ไม่ดีหรือจิตตก
มันก็เป็นแบบนั้น ทำอะไรไม่ได้นัก

32:13.960 --> 32:16.760
ฉันกับไทสันจะทะเลาะกันก็ได้
แต่มันจะเป็นการทะเลาะที่โง่เง่า

32:16.840 --> 32:18.440
จะไม่มีใครพูดขอโทษ

32:18.520 --> 32:22.000
เราแค่เมินใส่กันสักสองสามวัน
จากนั้นก็คุยกันเหมือนเดิม

32:29.800 --> 32:32.360
(หนึ่งอาทิตย์ต่อมา)

32:35.120 --> 32:37.080
(เวลส์)

32:37.880 --> 32:39.480
จ้ะ ไปลงสระกัน

32:41.120 --> 32:42.680
เดี๋ยวผมไปใส่กางเกงว่ายน้ำก่อน

32:42.760 --> 32:43.680
พ่อ

32:43.760 --> 32:47.400
เราอยู่กันในคาร์ดิฟฟ์
เราพักที่วิลล่าหรูที่มีสระน้ำร้อนด้านนอก

32:47.480 --> 32:51.000
เรามาพักที่นี่สักสองสามวัน
เพราะไทสันจะไปออกเรสเซิลเมเนีย

32:51.080 --> 32:54.440
เราเลยติดสอยห้อยตามมาด้วย
เพราะพวกลูกชายชอบมวยปล้ำ

32:57.720 --> 32:59.120
พาเจ้าหนูตัวน้อยลงน้ำหน่อย

32:59.200 --> 33:01.160
มาเลย เจ้าหนูตัวน้อยของพ่อ

33:01.240 --> 33:02.920
ลูกดูกลัวนะพ่อ

33:04.360 --> 33:08.080
ดีมากเลยที่ได้เห็นพวกเขาสนุก
และได้ใช้เวลากับพ่อ

33:08.160 --> 33:10.280
มันพิเศษมากครับที่มากันทั้งครอบครัว

33:10.360 --> 33:12.080
แทบจะไม่เกิดขึ้นเวลาผมมาทำงาน

33:12.160 --> 33:16.080
เจ้าหนูตัวน้อย เจ้าหนู

33:16.160 --> 33:19.960
ฉันคิดว่าไทสันมีความสุขกับช่วงเวลาครอบครัว

33:20.040 --> 33:22.360
นั่นคือเหตุผลหลักๆ ที่เขาไม่อยากชกมวยแล้ว

33:22.440 --> 33:23.760
เขาไม่อยากหายไปบ่อยๆ

33:23.840 --> 33:27.160
ฉันคิดว่ามันเป็นการใช้เวลาที่คุ้มค่าที่สุด
ทำให้ทุกนาทีมีความหมาย

33:31.840 --> 33:33.200
(พรินซิพาลิตีสเตเดียม)

33:38.880 --> 33:41.600
นี่เป็นเสื้อยืดดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ของผมที่จะวางขายคืนนี้

33:41.680 --> 33:43.240
(ไทสัน ฟิวรี่
ปลดปล่อยแรงโทสะ)

33:43.320 --> 33:45.520
- พอใจมั้ย
- โคตรสวยเลย

33:45.600 --> 33:47.520
ไม่เลวสำหรับงานแค่คืนเดียว

33:47.600 --> 33:49.800
ทุกคนจะคิดว่าผมดัง จริงมั้ย

33:51.160 --> 33:54.240
ผมเคยทำงานกับดับเบิลยูดับเบิลยูอีมาก่อน
ตื่นเต้นมากครับที่ได้กลับมา

33:54.800 --> 33:56.440
คืนนี้ผมเป็นแขกรับเชิญ

33:56.520 --> 33:59.160
ราชายิปซีกลับมาลุยแล้ว พร้อมสุดๆ

34:01.520 --> 34:03.480
เรากลับมาแล้ว ที่รัก เรากลับมาแล้ว

34:06.320 --> 34:07.800
ราชากลับมาแล้ว

34:08.320 --> 34:10.520
(แคลชแอตเดอะแคสเซิล)

34:10.600 --> 34:12.000
พร้อมมั้ย ชาวแก๊ง

34:17.440 --> 34:18.520
ว่าไง

34:19.960 --> 34:24.560
ไทสันเกิดมาเพื่อแสงสีและเขาชอบเป็นจุดสนใจ

34:24.639 --> 34:27.639
เมื่อเขาก้าวขึ้นเวที เขาคือราชายิปซี

34:27.719 --> 34:30.679
และในจุดนั้น เราก็แค่นั่งสบายๆ และสนุกกับโชว์

34:34.880 --> 34:36.440
พระเจ้าช่วย

34:41.719 --> 34:42.600
ทีมบี

34:46.000 --> 34:49.159
ออสติน เธียรี่ ใครจะได้เงินสัญญาไป

34:53.679 --> 34:55.120
ดูสิ ดูๆ

34:58.360 --> 34:59.719
(เงินธนาคาร)

35:02.160 --> 35:06.920
ไทสัน ฟิวรี่เพิ่งน็อกเธียรี่จนสลบเหมือด

35:07.480 --> 35:09.360
เขาทำแบบนั้นทำไม

35:10.240 --> 35:11.280
ทำอะไรของเขาน่ะ

35:15.760 --> 35:19.120
ผมมีความสุขกับการเป็นไทสัน ฟิวรี่
คนรักครอบครัว

35:19.200 --> 35:23.400
แต่ผมก็คิดถึงการชกมวย
เพราะผมชกมวยมาตลอดชีวิต

35:26.120 --> 35:30.440
ไทสัน ฟิวรี่

35:31.760 --> 35:35.000
ผมคิดถึงเสียงเชียร์ของฝูงชน
ที่เหมือนอยู่โคลอสเซียมในกรุงโรม

35:35.080 --> 35:36.160
แบบพวกกลาดิเอเตอร์

35:40.320 --> 35:42.280
เราไม่มีทางรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

35:42.360 --> 35:46.040
ไทสัน ฟิวรี่

35:47.680 --> 35:50.680
พรุ่งนี้เป็นปริศนา
เพราะแบบนั้นมันถึงได้น่าตื่นเต้นไงล่ะ