WEBVTT

00:00:08.920 --> 00:00:11.320 align:center
แม่เจ้า

00:00:11.400 --> 00:00:14.640 align:center
อย่างที่ร็อกกี้บอกไว้
ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป

00:00:15.800 --> 00:00:18.800 align:center
เราจะเจอขวากหนามด้วย
เราแค่ต้องเดินหน้าต่อไป

00:00:23.680 --> 00:00:25.200 align:center
ผมซื้อรถคันใหม่

00:00:25.280 --> 00:00:27.640 align:center
ผมจัดทัวร์พบปะแฟนคลับ

00:00:27.720 --> 00:00:31.280 align:center
แล้วผมก็เพิ่งเซ็นสัญญา
ไปปรากฏตัวในงานดับเบิลยูดับเบิลยูอี

00:00:31.840 --> 00:00:32.720 align:center
ซิ่งเลย

00:00:33.560 --> 00:00:35.200 align:center
คนเราจะต้องการอะไรไปมากกว่านี้

00:00:35.280 --> 00:00:38.840 align:center
ชีวิตผมแม่งโคตรเฟี้ยวเลยเว้ย

00:00:42.240 --> 00:00:46.760 align:center
(อยู่บ้านกับครอบครัวฟิวรี่)

00:00:53.200 --> 00:00:54.440 align:center
จูบพ่อหน่อย เร็ว

00:00:55.960 --> 00:00:58.960 align:center
รักนะ เอาของไปเก็บในบ้าน
เราจะอาบน้ำหมากัน

00:00:59.880 --> 00:01:02.640 align:center
จะทำให้หอมชื่นใจเลย เหมือนพ่อของมัน

00:01:03.880 --> 00:01:06.480 align:center
พรินซ์ ทำนั่นเสร็จแล้ว ไปปล่อยหมาที

00:01:08.160 --> 00:01:11.320 align:center
ผมสนุกกับการเป็นพ่อที่อยู่บ้าน
งานดีที่สุดในโลกเลย

00:01:12.320 --> 00:01:15.040 align:center
เร็วเข้า ปล่อยหมาเลย เร็วๆ

00:01:17.760 --> 00:01:21.760 align:center
แคชเป็นหมาเฝ้าบ้านตัวใหม่ของเราที่พ่อผมซื้อมา

00:01:21.840 --> 00:01:22.720 align:center
นี่ แคช

00:01:23.440 --> 00:01:24.320 align:center
(พรินซ์
อายุสิบขวบ)

00:01:24.400 --> 00:01:27.680 align:center
เฝ้าบ้านกับผีน่ะสิ มันปกป้องอะไรไม่ได้เลย

00:01:27.760 --> 00:01:28.800 align:center
มันทำร้ายใครไม่เป็น

00:01:28.880 --> 00:01:30.160 align:center
มานี่เลย ไอ้หนู

00:01:31.960 --> 00:01:33.200 align:center
มานี่ ไอ้หนู

00:01:33.800 --> 00:01:35.840 align:center
ผมเฝ้าบ้านได้ดีกว่าหมาซะอีก

00:01:35.920 --> 00:01:36.760 align:center
เด็กดี

00:01:36.840 --> 00:01:40.240 align:center
จะมีหมาไปทำไมในเมื่อเรามี
ราชายิปซีจิตป่วงในบ้านของเรา

00:01:48.680 --> 00:01:51.280 align:center
- วันนี้ตื่นเต้นที่ได้มาที่นี่มั้ย
- ค่ะ

00:01:51.360 --> 00:01:52.760 align:center
มันจะต้องสนุกแน่ๆ เลยเนอะ

00:01:53.920 --> 00:01:56.560 align:center
- แม่กับลูก ทีมเรา
- อะไรคะ

00:01:56.640 --> 00:01:57.480 align:center
(เวเนซุเอลา
อายุ 12 ปี)

00:01:57.560 --> 00:01:59.040 align:center
แก๊งมือปราบ

00:01:59.920 --> 00:02:01.080 align:center
แก๊งสาวๆ

00:02:02.280 --> 00:02:03.320 align:center
อย่าจับหนู

00:02:04.000 --> 00:02:06.320 align:center
พอไทสันเริ่มบทใหม่ของชีวิตแล้ว

00:02:06.400 --> 00:02:08.600 align:center
มันทำให้ฉันสามารถทำอย่างอื่นได้

00:02:08.680 --> 00:02:10.200 align:center
มีคนชวนฉันไปออกทอล์กโชว์

00:02:10.280 --> 00:02:12.600 align:center
แล้วฉันก็ตอบตกลงเพราะฉันมีเวลามากขึ้น

00:02:12.680 --> 00:02:13.800 align:center
เพราะเขาอยู่กับลูกๆ

00:02:13.880 --> 00:02:15.680 align:center
นี่อาจเป็นบทใหม่ของฉันก็ได้

00:02:18.760 --> 00:02:20.680 align:center
(ลอนดอน)

00:02:20.760 --> 00:02:21.680 align:center
(สถานีโทรทัศน์)

00:02:21.760 --> 00:02:22.920 align:center
เรามาถึงแล้ว

00:02:23.000 --> 00:02:25.800 align:center
จะมีคนถือป้ายให้หัวเราะให้ปรบมือมั้ยคะ

00:02:27.480 --> 00:02:30.840 align:center
มีสิ ตอนแม่ปล่อยมุกตลก
พวกเขาจะชูป้าย "หัวเราะ"

00:02:33.200 --> 00:02:34.560 align:center
- หวัดดีค่ะ
- เป็นยังไงบ้าง

00:02:35.280 --> 00:02:37.640 align:center
หนูนั่งรถมาสี่ห้าชั่วโมงแน่ะ

00:02:37.720 --> 00:02:39.440 align:center
แม่ว่าสี่ชั่วโมงนะ

00:02:39.520 --> 00:02:40.400 align:center
(ห้องแต่งตัว)

00:02:44.160 --> 00:02:46.880 align:center
เวเนซุเอลาออกจากโรงเรียนตอนอายุ 11

00:02:46.960 --> 00:02:50.480 align:center
เพราะตามวิถีชนร่อนเร่ นั่นเป็นสิ่งที่เด็กๆ ทำ

00:02:50.560 --> 00:02:53.320 align:center
พวกเขาออกจากโรงเรียน
มาเรียนรู้ทักษะของพ่อแม่

00:02:53.400 --> 00:02:55.960 align:center
- โอเค สวยมาก
- ขอบคุณมากค่ะ

00:02:56.040 --> 00:02:58.960 align:center
เวเนซุเอลาเรียนโฮมสคูล แต่วันนี้เธอมากับฉัน

00:02:59.040 --> 00:03:01.720 align:center
เพราะฉันอยากให้เธอได้เห็น
เผื่อเธออาจได้แรงบันดาลใจ

00:03:01.800 --> 00:03:03.800 align:center
อาจเป็นสิ่งที่เธออยากทำในอนาคต

00:03:03.880 --> 00:03:04.920 align:center
(สตูดิโอสอง กำลังซ้อม)

00:03:05.000 --> 00:03:06.840 align:center
ใช้หวีไม่ดีกว่าเหรอคะ

00:03:06.920 --> 00:03:08.080 align:center
ไม่ แม่โอเค

00:03:08.160 --> 00:03:09.360 align:center
เรียบร้อยแล้ว นั่นละ

00:03:09.440 --> 00:03:10.280 align:center
สยายเลย

00:03:10.360 --> 00:03:12.400 align:center
- หันหน่อยค่ะ สวยมาก
- โอเค

00:03:12.480 --> 00:03:15.400 align:center
- แป๊บค่ะ ได้แล้ว
- เดี๋ยวแม่มานะ เจอกัน

00:03:15.480 --> 00:03:17.320 align:center
- บาย รักนะ
- ลูกอย่าเสียงดังนะ

00:03:17.400 --> 00:03:18.720 align:center
- แม่สวยจัง
- ขอบใจจ้ะ

00:03:20.400 --> 00:03:21.680 align:center
ตอนแม่ฉันสาวๆ

00:03:21.760 --> 00:03:24.360 align:center
แม่มีความทะเยอทะยานมากกว่าฉันในตอนนี้

00:03:24.440 --> 00:03:26.640 align:center
แต่ฉันนับถือแม่มากเลยค่ะ

00:03:26.720 --> 00:03:28.880 align:center
ฉันคิดว่าแม่น่าทึ่งมาก

00:03:29.520 --> 00:03:31.600 align:center
- ไทสันแขวนนวมแล้ว
- ใช่ค่ะ

00:03:31.680 --> 00:03:32.680 align:center
เล่าให้เราฟังที

00:03:32.760 --> 00:03:36.080 align:center
ตอนเขาบอกว่า "ผมจะเลิกชกมวย"
ฉันก็คิดว่า "คุณทำสำเร็จหลายอย่างแล้ว

00:03:36.160 --> 00:03:38.320 align:center
คุณทำได้เยี่ยม
และคุณไม่จำเป็นต้องชกมวยอีกแล้ว

00:03:38.400 --> 00:03:40.520 align:center
ฐานะเรามั่นคงดี เพราะงั้นวิเศษเลย"

00:03:40.600 --> 00:03:43.760 align:center
- แต่ฉันรู้ว่าเขาจะกระวนกระวาย
- มันดีต่อสุขภาพจิตเขา

00:03:43.840 --> 00:03:45.280 align:center
นักกีฬามักเป็นแบบนี้นะ

00:03:45.360 --> 00:03:47.840 align:center
โดยเฉพาะพวกที่เปิดเผย
เรื่องปัญหาสุขภาพจิตของตัวเอง

00:03:47.920 --> 00:03:49.440 align:center
อย่างไทสัน

00:03:49.520 --> 00:03:54.040 align:center
มันจะมีช่องว่างใหญ่ในชีวิตพวกเขา
เพราะพวกเขาเคยมีชีวิตที่วางแผนไว้

00:03:54.120 --> 00:03:55.920 align:center
- แล้วตอนนี้มันก็หายไป
- ใช่

00:03:58.480 --> 00:04:00.280 align:center
(ยินดีต้อนรับสู่มอร์แคมบ์)

00:04:01.360 --> 00:04:03.120 align:center
เร็วเข้า เราจะถูสบู่มัน

00:04:04.600 --> 00:04:06.240 align:center
ถูให้ทั่วตัวมันเลย

00:04:06.320 --> 00:04:11.280 align:center
ดีมากเลยฮะที่พ่อผมเกษียณแล้ว
พ่ออยู่บ้านมากขึ้น เขาเป็นคนสนุกมาก

00:04:11.920 --> 00:04:16.120 align:center
แล้วผมก็ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะถูกน็อกสลบอีกแล้ว

00:04:16.200 --> 00:04:18.600 align:center
- ผมจะฉีดน้ำให้
- เร็วเข้า เด็กๆ

00:04:18.680 --> 00:04:19.800 align:center
มาช่วยสิ

00:04:19.880 --> 00:04:22.800 align:center
- ช่วยอยู่ไง จะได้ล้างสบู่ออก
- อย่า มันไม่ชอบ

00:04:22.880 --> 00:04:23.720 align:center
ไง

00:04:23.800 --> 00:04:24.800 align:center
เจ้าแคชชี่บับบา

00:04:27.079 --> 00:04:28.840 align:center
ใช่ เด็กดี

00:04:28.920 --> 00:04:30.800 align:center
โอเค พ่อว่านั่นพอแล้ว

00:04:30.880 --> 00:04:32.720 align:center
พ่อ เขาจะตกแล้ว

00:04:32.800 --> 00:04:34.480 align:center
เกาะไว้ๆ

00:04:34.560 --> 00:04:37.160 align:center
- พ่อมาช่วยแล้ว ไม่เป็นไร ปล่อยมือ
- เอาผมลงที

00:04:37.880 --> 00:04:39.520 align:center
- พ่อ ช่วยผมที
- ไม่เป็นไร

00:04:39.600 --> 00:04:42.760 align:center
ผมไม่รู้ว่าตัวเองใจเย็นขนาดนี้ได้ยังไง
ท่ามกลางความวุ่นวาย

00:04:42.840 --> 00:04:45.520 align:center
อยากโหนอีกครั้งตอนพ่ออุ้มอยู่มั้ย โอเค

00:04:45.600 --> 00:04:48.360 align:center
เราคงชินหลังจากหลายปีที่โดนกรี๊ดใส่

00:04:48.440 --> 00:04:50.720 align:center
แล้วก็โดนด่าอะไรพวกนั้นน่ะ

00:04:50.800 --> 00:04:52.760 align:center
อย่าทำแบบนั้นกับเขา ทุตตี้ ไปเลย

00:04:52.840 --> 00:04:54.120 align:center
ทำอะไรน่ะ

00:04:55.360 --> 00:04:56.240 align:center
ถึงแล้ว

00:04:56.320 --> 00:04:59.640 align:center
ผมรักพ่อผมฮะ พ่อหัวล้าน

00:04:59.720 --> 00:05:00.840 align:center
(อโดนิส
อายุสามขวบ)

00:05:02.480 --> 00:05:04.560 align:center
บนเวทีมวยมันง่าย เพราะมันเป็นงาน

00:05:04.640 --> 00:05:05.480 align:center
พ่อ

00:05:05.560 --> 00:05:09.000 align:center
แต่ที่บ้านมันเหมือนโรงพยาบาลบ้าตลอดเวลา

00:05:09.600 --> 00:05:10.840 align:center
แคช นั่ง

00:05:10.920 --> 00:05:12.880 align:center
แล้วครอบครัวผมเองก็บ้าพอๆ กัน

00:05:12.960 --> 00:05:14.400 align:center
- พ่อผมบ้า
- เอาสูงกว่านี้มั้ยพ่อ

00:05:14.480 --> 00:05:17.000 align:center
แม่กับพี่น้องผมก็บ้า

00:05:17.080 --> 00:05:18.640 align:center
พ่อ อยากขึ้นสูงๆ มั้ย

00:05:18.720 --> 00:05:21.880 align:center
คงอยู่ในสายเลือดน่ะ ผลักให้พ่อขึ้นสูงๆ ที

00:05:22.920 --> 00:05:24.240 align:center
แต่ผมชอบที่เป็นแบบนั้นนะ

00:05:29.000 --> 00:05:29.920 align:center
ขอบคุณค่ะ

00:05:30.000 --> 00:05:32.960 align:center
ปรบมือให้กับปารีส ฟิวรี่อีกครั้งครับ

00:05:34.680 --> 00:05:36.400 align:center
หัวเรือใหญ่ของรายการ เจน มัวร์

00:05:36.480 --> 00:05:38.320 align:center
หนูหนาวจะแย่แล้ว ไปกัน

00:05:39.600 --> 00:05:40.680 align:center
ลูกคิดว่าไง

00:05:40.760 --> 00:05:42.000 align:center
ก็โอเคค่ะ

00:05:44.240 --> 00:05:45.720 align:center
เราอยู่ในย่านหรูนะ

00:05:45.800 --> 00:05:48.280 align:center
ใช่ เราน่าจะเหมาะกับที่นี่เนอะ

00:05:48.360 --> 00:05:49.200 align:center
ใช่ค่ะ

00:05:50.480 --> 00:05:54.160 align:center
คงดีมากถ้ากลับบ้านไป
แล้วเด็กๆ ใส่ชุดนอนเรียบร้อย

00:05:54.240 --> 00:05:56.760 align:center
อยู่นิ่งๆ ดูหนัง

00:05:56.840 --> 00:05:59.400 align:center
สบายๆ ดื่มชา แค่ฉันกับไทสัน

00:05:59.480 --> 00:06:00.520 align:center
นั่นคงจะเยี่ยมที่สุดเลย

00:06:00.600 --> 00:06:02.560 align:center
หวังว่าเขาจะไม่คิดทำอะไรโง่ๆ นะ

00:06:02.640 --> 00:06:04.440 align:center
คาดหวังสูงไปนะคะ

00:06:08.160 --> 00:06:10.080 align:center
เอาละ พรินซ์ พ่อมีความคิดที่สุดยอดมาก

00:06:10.160 --> 00:06:13.200 align:center
ไปเตรียมรถพ่วงให้พร้อม แล้วคืนนี้ไปตั้งแคมป์กัน

00:06:13.280 --> 00:06:14.960 align:center
- ดีฮะ
- ไปกัน ลูกรัก

00:06:15.040 --> 00:06:16.040 align:center
- เย่
- เย่

00:06:16.120 --> 00:06:17.120 align:center
เย่

00:06:18.360 --> 00:06:20.680 align:center
ผมจะไปตั้งแคมป์ใกล้ๆ นี้

00:06:20.760 --> 00:06:22.640 align:center
- จะเอารถพ่วงไปเหรอ
- ใช่

00:06:22.720 --> 00:06:24.400 align:center
เพิ่งคิดจะไปเมื่อสองนาทีก่อน

00:06:24.480 --> 00:06:27.440 align:center
ผมจะไม่บอกปารีส
เพราะเธอจะพยายามกล่อมไม่ให้ผมไป

00:06:27.520 --> 00:06:29.680 align:center
และหาข้ออ้างว่าทำไมผมไม่ควรไป

00:06:29.760 --> 00:06:32.480 align:center
เธอจะรู้เรื่องตอนเธอกลับมาถึง
และเราก็ไปกันหมดแล้ว

00:06:33.000 --> 00:06:35.640 align:center
ผมนี่แหละคือผู้ปกครองที่สนุก

00:06:35.720 --> 00:06:37.960 align:center
ไปกัน เอาละ

00:06:39.400 --> 00:06:41.560 align:center
- ถอยแค่นี้พอมั้ย
- น่าจะได้แล้ว

00:06:42.200 --> 00:06:44.920 align:center
ถ้าผมมีพลังที่จะทำให้ลูกๆ ยิ้มได้

00:06:45.000 --> 00:06:46.880 align:center
ผมก็จะทำ มันผิดตรงไหนล่ะ

00:06:46.960 --> 00:06:48.480 align:center
บูมๆ ไปกัน

00:06:52.640 --> 00:06:54.920 align:center
(แมนเชสเตอร์)

00:06:59.320 --> 00:07:03.440 align:center
มันรู้สึกเหมือนเรากลืนสัตว์ลงไป
แล้วมันก็ดิ้นดุ๊กดิ๊กในท้องเรา

00:07:03.520 --> 00:07:05.040 align:center
ฉันอธิบายได้แค่แบบนั้น

00:07:05.120 --> 00:07:09.080 align:center
แล้วอีกไม่ช้าคุณจะเริ่มเห็นแขนขาดันขึ้นมา

00:07:10.320 --> 00:07:12.560 align:center
ฉันตื่นเต้นมากกับการเป็นคุณแม่

00:07:12.640 --> 00:07:16.280 align:center
มันจะเป็นการเดินทางที่สุดยอด
และฉันก็หวั่นใจนิดๆ

00:07:16.360 --> 00:07:18.480 align:center
เขาพยายามปกปิดว่าเขาหวั่นใจ

00:07:18.560 --> 00:07:21.480 align:center
แต่ฉันดูสีหน้าเขาออกว่าเขากลัวมาก

00:07:21.560 --> 00:07:23.280 align:center
คุณรู้สึกพร้อมที่จะเป็นพ่อรึยัง

00:07:23.360 --> 00:07:26.000 align:center
- ผมรู้สึกว่ามันเป็นอีกขั้นหนึ่งของเรา
- ใช่

00:07:26.080 --> 00:07:31.120 align:center
คุณรู้สึกว่าคุณจะดีใจกว่านี้มั้ยถ้าได้ลูกชาย

00:07:31.200 --> 00:07:34.720 align:center
แน่นอนแหละ ว่าก็คงจะดี…

00:07:34.800 --> 00:07:35.640 align:center
อะไรนะ

00:07:35.720 --> 00:07:38.360 align:center
ถ้ามีลูกชายให้พาไปยิมชกมวย คอยถือเป้าล่อ

00:07:38.440 --> 00:07:40.240 align:center
ให้เขาต่อยมือผม แต่…

00:07:40.320 --> 00:07:42.040 align:center
แล้วลูกสาวไม่ดียังไง

00:07:42.120 --> 00:07:44.560 align:center
มีลูกสาวก็เป็นเรื่องดี

00:07:44.640 --> 00:07:48.600 align:center
แต่ผมคงไม่ให้ลูกชกมวย
เพราะการโดนต่อยหน้า…

00:07:48.680 --> 00:07:49.600 align:center
มันไม่สนุกใช่มั้ยล่ะ

00:07:49.680 --> 00:07:51.120 align:center
ไม่ใช่วิธีหาเงินที่ฉลาดนัก

00:07:51.200 --> 00:07:52.400 align:center
ไม่เลย ยังมีวิธีอื่น

00:07:52.480 --> 00:07:55.040 align:center
มีวิธีอื่นที่เราจะสอนเขา

00:07:55.120 --> 00:07:56.680 align:center
- ผมอยากให้เขา…
- เราได้ลูกสาว

00:07:56.760 --> 00:07:58.800 align:center
- เราจะสอนเธอ
- จ้ะๆ

00:07:58.880 --> 00:08:01.440 align:center
ให้การศึกษา งานด้านอื่น อะไรประมาณนั้น

00:08:01.520 --> 00:08:02.520 align:center
พระเจ้า

00:08:02.600 --> 00:08:04.840 align:center
ฉันคิดว่าทอมมี่ได้เรียนรู้มากขึ้นทุกวัน

00:08:04.920 --> 00:08:08.920 align:center
ว่าเขาต้องทำยังไงบ้างในการเป็นพ่อคน

00:08:09.000 --> 00:08:12.320 align:center
ฉันคิดว่าเขาไม่ค่อยประสีประสา

00:08:12.400 --> 00:08:16.080 align:center
ว่าต่อไปมันจะเป็นยังไง
และชีวิตจะเปลี่ยนไปแค่ไหน

00:08:16.160 --> 00:08:18.560 align:center
แต่ฉันรู้ว่าเขาจะเป็นพ่อที่เยี่ยมที่สุด

00:08:18.640 --> 00:08:21.560 align:center
และเขาจะเป็นทุกอย่าง
ที่เราอยากให้เขาเป็นและมากกว่านั้น

00:08:21.640 --> 00:08:24.520 align:center
ฉันจึงตื่นเต้นมากที่จะได้เห็นด้านใหม่ของเขา

00:08:24.600 --> 00:08:27.960 align:center
คุณคิดว่าคุณจะเป็นยังไง
ตอนดูฉันคลอดลูกออกมา

00:08:28.040 --> 00:08:31.000 align:center
คุณจะก้มหน้าดูตอนหัวโผล่มา…

00:08:31.080 --> 00:08:33.880 align:center
เอาตามนิสัยผมนะ… เชนบอกไม่ให้ผมมอง

00:08:33.960 --> 00:08:35.760 align:center
ฉันเข้าใจว่าทำไมเขาพูดแบบนั้น

00:08:35.840 --> 00:08:37.480 align:center
- แต่ตามนิสัยผม ผมจะมอง
- แน่นอน

00:08:37.559 --> 00:08:41.320 align:center
ผมจะอยู่ตรงนั้นและผมจะตัดสายรก

00:08:41.400 --> 00:08:43.799 align:center
ไม่ใช่สายรก คุณจะตัดสายสะดือ

00:08:43.880 --> 00:08:47.400 align:center
ผมจะตัดสายสะดือแล้วจะเอาถุง
เก็บไว้ในกระเป๋าตังค์ผม

00:08:47.480 --> 00:08:49.960 align:center
- โอเค
- เพราะผมอยากเก็บมันไว้

00:08:50.040 --> 00:08:50.920 align:center
มันไม่ใช่ถุงซอสนะ

00:08:51.000 --> 00:08:53.840 align:center
แต่ผมจะตัดสายเป็นชิ้นเล็กๆ ใส่ในกระเป๋าตังค์

00:08:53.920 --> 00:08:56.600 align:center
- เป็นสายไม่ใช่ถุง
- ผมตั้งตารอเลย

00:08:56.680 --> 00:08:58.320 align:center
วิธีที่ผมถูกเลี้ยงดูมา

00:08:58.400 --> 00:09:00.840 align:center
ผมมีคติของตัวเอง ผมใช้ชีวิตในแบบหนึ่ง

00:09:00.920 --> 00:09:03.720 align:center
และผมรู้สึกว่าตอนที่ลูกสาวของเราเกิด

00:09:03.800 --> 00:09:05.640 align:center
เธอจะถูกเลี้ยงดู

00:09:05.720 --> 00:09:08.640 align:center
แบบเดียวกับที่ผมถูกเลี้ยงดูมาแน่นอน
ตามวิถีเดิม วิถีที่ถูกต้อง

00:09:08.720 --> 00:09:11.360 align:center
ที่จริงลูกของเราจะมี

00:09:11.880 --> 00:09:15.000 align:center
สายเลือดชนร่อนเร่แค่หนึ่งส่วนสี่เองนะ

00:09:15.080 --> 00:09:18.880 align:center
แต่ผมอยากให้ลูกสาวของเรา
เติบโตมากับเด็กคนอื่นๆ นะ

00:09:18.960 --> 00:09:19.880 align:center
ครอบครัวใหญ่

00:09:19.960 --> 00:09:22.320 align:center
เพราะผมรู้สึกว่าครอบครัวสำคัญที่สุด

00:09:22.400 --> 00:09:24.000 align:center
- ใช่
- มันสำคัญที่ลูกต้องรู้เรื่องนั้น

00:09:24.080 --> 00:09:26.960 align:center
การที่ทอมมี่เป็นชนร่อนเร่

00:09:27.040 --> 00:09:31.000 align:center
เขาเคยคุยกับฉัน
เรื่องที่ไม่ให้ลูกของเราเข้าโรงเรียน

00:09:31.080 --> 00:09:32.560 align:center
ซึ่งไม่ใช่ทางเลือกเลย

00:09:32.640 --> 00:09:35.000 align:center
ฉันถูกเลี้ยงดูมาอีกแบบ

00:09:35.080 --> 00:09:38.760 align:center
ไม่ต้องสืบก็รู้ว่าลูกเราจะต้องเข้าโรงเรียน

00:09:38.840 --> 00:09:42.000 align:center
แต่หวังว่ามันจะไม่ก่อให้เกิดปัญหามากมายนะ

00:09:42.520 --> 00:09:44.760 align:center
ให้ตายสิ เราต้องดูแลอีกชีวิตหนึ่งนะ

00:09:44.840 --> 00:09:46.400 align:center
- นั่นน่ากลัวมาก
- ใช่

00:09:46.480 --> 00:09:50.280 align:center
- เราดูแลตัวเองยังไม่ได้เลย
- รู้มั้ยว่าอะไรน่ากลัวกว่า

00:09:50.360 --> 00:09:53.200 align:center
ก็เด็กคนนี้ได้ครึ่งนึงมาจากคุณ
อีกครึ่งมาจากผม

00:09:53.280 --> 00:09:54.400 align:center
สมองฉันไม่ประมวลผลเลย

00:09:54.480 --> 00:09:56.080 align:center
ผมไม่รู้ว่าลูกจะออกมาเป็นยังไง

00:09:56.160 --> 00:09:59.200 align:center
ตราบใดที่จมูกลูกไม่เหมือนคุณก็โอเคค่ะ

00:10:00.360 --> 00:10:02.560 align:center
ไม่ใช่ว่าจมูกฉันสวยมากนะ แต่ก็ดีกว่าแหละ

00:10:02.640 --> 00:10:04.520 align:center
จะไม่โกหกนะ โทษที

00:10:08.960 --> 00:10:10.520 align:center
(ซันนี่ไซด์
ที่ตั้งแคมป์และรถพ่วง)

00:10:14.040 --> 00:10:16.600 align:center
เรามาถึงแล้ว เราอยู่ในดิสนีย์แลนด์

00:10:18.040 --> 00:10:19.320 align:center
ลงจากรถเลย

00:10:19.400 --> 00:10:21.160 align:center
(ทำใจร่มๆ แล้วไปตกปลา)

00:10:24.000 --> 00:10:24.920 align:center
ไหนดูซิ

00:10:25.000 --> 00:10:27.200 align:center
ผมอยู่ในรถพ่วงนั่นได้ทั้งปีเลย

00:10:27.280 --> 00:10:31.040 align:center
คุณต้องมีทัศนคติที่เรียบง่าย
การทำแบบนั้นมีข้อดีหลายอย่างนะ

00:10:31.600 --> 00:10:33.400 align:center
เครียดน้อยลง กดดันน้อยลง

00:10:33.480 --> 00:10:34.920 align:center
นี่เพอร์เฟกต์เลยเนอะ

00:10:36.400 --> 00:10:37.640 align:center
บินไปดวงจันทร์เลย

00:10:37.720 --> 00:10:39.800 align:center
เรียบร้อย สุดยอด

00:10:40.760 --> 00:10:41.840 align:center
เข้ามาในนี้

00:10:42.640 --> 00:10:46.120 align:center
ตรงนี้คือครัว ห้องกินข้าว ห้องผม

00:10:46.200 --> 00:10:48.440 align:center
ตรงนั้นคือที่ที่สิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น

00:10:48.520 --> 00:10:51.400 align:center
ข้างล่างนั่น นั่นคือที่ที่สิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น

00:10:55.200 --> 00:10:57.440 align:center
ฉันเหนื่อยสุดๆ

00:11:02.920 --> 00:11:03.800 align:center
เด็กๆ ไปไหน

00:11:05.000 --> 00:11:06.040 align:center
ไทสัน

00:11:12.640 --> 00:11:13.480 align:center
ฮัลโหล

00:11:13.560 --> 00:11:16.240 align:center
ไทสัน คุณอยู่ไหน ฉันเพิ่งกลับมาถึงบ้าน

00:11:16.320 --> 00:11:20.360 align:center
ผมอยู่แถวๆ นี้แหละ ในรถพ่วงตรงจุดจอดรถ

00:11:20.440 --> 00:11:21.880 align:center
ขอที ไปตั้งแคมป์

00:11:21.960 --> 00:11:23.840 align:center
คืนนี้คุณจะมาอยู่แคมป์กับเรามั้ย

00:11:23.920 --> 00:11:26.320 align:center
ไม่รู้สิ ลูกเล็กตัวร้อนจี๋

00:11:26.400 --> 00:11:28.320 align:center
- ต้องดูก่อนว่าจะทำยังไงกับแกดี
- เข้าใจละ

00:11:28.400 --> 00:11:30.800 align:center
งั้นผมจะอยู่กับลูกๆ ที่นี่นะ

00:11:30.880 --> 00:11:32.600 align:center
- ได้
- โอเค

00:11:34.720 --> 00:11:35.560 align:center
โอเค

00:11:36.640 --> 00:11:39.240 align:center
ฉันมีลูกยักษ์สูง 200 ซม. และมันก็เหมือน…

00:11:40.440 --> 00:11:43.520 align:center
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ฉันไม่อยู่สิบชั่วโมงเอง

00:11:44.720 --> 00:11:46.880 align:center
ฉันไม่เข้าใจเลย เด็กๆ มีเรียนพรุ่งนี้นะ

00:11:46.960 --> 00:11:51.480 align:center
นั่นละปัญหาในการอยู่กับเขา
เพราะอารมณ์เขาขึ้นๆ ลงๆ

00:11:51.560 --> 00:11:55.920 align:center
นั่นแหละ คำจำกัดความของไบโพลาร์
หน้ามือเป็นหลังมือ

00:11:56.000 --> 00:11:58.440 align:center
แทนที่จะทำตามกิจวัตรปกติ

00:11:58.520 --> 00:11:59.760 align:center
"ไปโรงเรียน นี่เรื่องปกติ"

00:11:59.840 --> 00:12:02.200 align:center
จากนั้นเขาจะตื่นมาแล้วก็ปัง
"เราจะทำอย่างอื่นกัน"

00:12:12.000 --> 00:12:14.200 align:center
อ้าว ปารีสมา ไง ที่รัก

00:12:14.280 --> 00:12:15.400 align:center
คุณทำอะไรลงไป

00:12:15.480 --> 00:12:19.040 align:center
เธอชินกับการที่ผมทำอะไรแบบนี้
ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

00:12:19.120 --> 00:12:20.080 align:center
ไง ทุกคน

00:12:21.000 --> 00:12:22.560 align:center
ไม่ต้องสนเรา ชาวแคมป์

00:12:23.440 --> 00:12:25.000 align:center
ทำอะไรของคุณ ไทสัน

00:12:25.080 --> 00:12:26.280 align:center
เรามาออกแคมป์กัน

00:12:26.360 --> 00:12:27.200 align:center
ใคร ฉันเหรอ

00:12:27.280 --> 00:12:29.000 align:center
ใช่ ทั้งครอบครัวเลย

00:12:29.080 --> 00:12:30.600 align:center
ทั้งครอบครัวติงต๊อง

00:12:31.560 --> 00:12:32.400 align:center
ไม่มีทาง

00:12:33.680 --> 00:12:35.680 align:center
อ้อ ผมซื้อชามาให้เราด้วย

00:12:35.760 --> 00:12:36.640 align:center
คุณมีแฮมมั้ย

00:12:36.720 --> 00:12:39.480 align:center
คุณไม่ได้เอามันฝรั่งทอดมา
ก็เลยซื้อแซนด์วิชเหรอ

00:12:39.560 --> 00:12:42.040 align:center
ฉันพยายามไปตามน้ำกับอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ

00:12:42.120 --> 00:12:44.720 align:center
อารมณ์เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของเขา
แล้วก็ความคิดต่างๆ ที่เขามี

00:12:44.800 --> 00:12:48.160 align:center
แต่เรื่องพวกนี้เป็นอุปสรรคใหญ่ในชีวิต

00:12:50.200 --> 00:12:52.120 align:center
- อยากกินแซนด์วิชมั้ยลูก
- อยากฮะ

00:12:52.200 --> 00:12:54.240 align:center
- คุณเป็นลูกฉันใช่มั้ย
- ใช่ คิดว่างั้นนะ

00:12:54.320 --> 00:12:55.680 align:center
คนนี้ต่างหากลูกฉัน

00:12:57.320 --> 00:13:00.640 align:center
แบบนี้สวรรค์ชัดๆ เนอะ
ชีวิตได้แค่นี้ก็ดีถมไปแล้ว

00:13:00.720 --> 00:13:01.840 align:center
แต่เป็นฉันคงไม่มีวันทำ

00:13:01.920 --> 00:13:04.880 align:center
ความสุขที่แท้จริง ผมทำ
เพราะผมทำตามอารมณ์และไม่สน

00:13:04.960 --> 00:13:07.200 align:center
ไม่ใช่ คุณทำแบบนี้เพราะสมองคุณผิดปกติ

00:13:07.280 --> 00:13:09.520 align:center
- ก็จริง
- คุณพาเราออกมาแค่เกือบสองกิโล

00:13:09.600 --> 00:13:11.320 align:center
แทนที่จะไปเที่ยวเมืองใหม่ๆ

00:13:11.400 --> 00:13:14.240 align:center
ที่นี่มีห้องส้วม ห้องอาบน้ำ มีหญ้า

00:13:14.320 --> 00:13:15.320 align:center
บ้านฉันก็มี

00:13:15.400 --> 00:13:18.400 align:center
ฟังนะ ความฝันของคุณ
คือบ้านหลังใหญ่ รถเฟอร์รารี

00:13:18.480 --> 00:13:19.800 align:center
ผมไม่เอาฮะแม่

00:13:19.880 --> 00:13:21.680 align:center
ความฝันของผมคืออาศัยในรถพ่วง

00:13:21.760 --> 00:13:24.360 align:center
บนทุ่งหญ้ากับลูกๆ นอนก่ายบนตัวผม

00:13:25.560 --> 00:13:27.280 align:center
ตอนนี้ผมกำลังใช้ชีวิตตามฝันอยู่

00:13:28.680 --> 00:13:31.080 align:center
เงินไม่ใช่ทุกอย่าง

00:13:31.160 --> 00:13:36.200 align:center
แต่กับปารีส
การเริ่มจากเรียบง่ายไปเป็นหรูหรา

00:13:36.280 --> 00:13:37.600 align:center
แล้วกลับไปเรียบง่ายอีกครั้ง

00:13:38.160 --> 00:13:41.000 align:center
คงยากกว่าการใช้ชีวิตเรียบง่าย
โดยไม่เคยมีชีวิตหรูหราเลย

00:13:41.560 --> 00:13:44.040 align:center
เอาละ เราพร้อมแล้ว เราหมุนๆ ไป

00:13:47.480 --> 00:13:49.560 align:center
สำหรับฉัน แบบนี้มันหยาบคาย

00:13:49.640 --> 00:13:52.120 align:center
แต่ฉันจะเอาใจสามีให้คิดว่า

00:13:52.200 --> 00:13:54.920 align:center
"โอเค แบบนี้มันปกติ"

00:13:55.000 --> 00:13:57.200 align:center
ทั้งที่จริงๆ แล้ว ทำแบบนี้มันเกินไป

00:13:57.880 --> 00:13:59.240 align:center
เกินไปจริงๆ

00:13:59.320 --> 00:14:01.080 align:center
วิ่งไปเลย วิ่งๆ

00:14:01.840 --> 00:14:05.080 align:center
แต่ถ้าฉันไม่ปล่อยให้เขาได้ทำตามใจตัวเอง

00:14:05.800 --> 00:14:08.520 align:center
เขาจะซึมเศร้าแล้วก็หงุดหงิด

00:14:08.600 --> 00:14:11.000 align:center
เพราะงั้นเราจะตามใจเขา

00:14:20.880 --> 00:14:23.320 align:center
ผมวิ่งเกือบห้ากิโลทุกวัน

00:14:23.400 --> 00:14:24.400 align:center
(จอห์น
พ่อของไทสัน)

00:14:25.120 --> 00:14:27.920 align:center
ผมน่าจะวิ่งเกือบสิบกิโลสองครั้งต่อเดือนนะ

00:14:28.000 --> 00:14:29.240 align:center
มันเพียงพอสำหรับคนทั่วไปแล้ว

00:14:30.160 --> 00:14:31.720 align:center
โดยเฉพาะคนวัยผม

00:14:33.120 --> 00:14:37.880 align:center
เวลาที่ใครมีปัญหาด้านสุขภาพจิต
สิ่งสำคัญที่สุดคือการออกกำลังกาย

00:14:38.640 --> 00:14:39.880 align:center
เพราะผมรู้ว่าถ้าไม่ทำแบบนั้น

00:14:39.960 --> 00:14:42.760 align:center
สมองผมจะตื้อ คิดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ได้เลย

00:14:42.840 --> 00:14:45.800 align:center
ผมเลยต้องฝึกซ้อม ผมจะได้ไม่เป็นเหมือนไทสัน

00:14:45.880 --> 00:14:47.360 align:center
ผมเองก็เป็นมาทั้งชีวิต

00:14:48.920 --> 00:14:50.080 align:center
พ่อผมก็เป็น

00:14:50.680 --> 00:14:52.080 align:center
ปู่ผมก็เป็น

00:14:52.600 --> 00:14:53.560 align:center
มันอยู่ในยีน

00:14:53.640 --> 00:14:56.600 align:center
ตอนผมหนุ่มกว่านี้ ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย

00:14:56.680 --> 00:14:59.240 align:center
และเราก็คิดว่า
การออกกำลังกายเคร่งครัดทำให้หายได้

00:14:59.320 --> 00:15:02.560 align:center
แต่เราได้เรียนรู้ว่ามันไม่ใช่เลย

00:15:02.640 --> 00:15:04.360 align:center
ไทสันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้วิ่ง

00:15:06.200 --> 00:15:09.400 align:center
เขาฝึกหนักกว่าตอนยังชกมวยอีก

00:15:10.840 --> 00:15:12.560 align:center
ผมคิดว่าในกรณีของไทสัน

00:15:12.640 --> 00:15:14.840 align:center
คนเราประสบความสำเร็จมากๆ ในชีวิตได้

00:15:15.440 --> 00:15:18.960 align:center
มีทั้งชื่อเสียง เงินทอง
ของสวยๆ งามๆ ที่โลกมีเสนอให้

00:15:19.040 --> 00:15:22.080 align:center
แต่พอเจอปัญหาสุขภาพจิต
เราจะไม่เหลืออะไรเลย

00:15:23.480 --> 00:15:25.920 align:center
ถึงจะมีอะไรพวกนั้นอยู่

00:15:26.000 --> 00:15:28.400 align:center
จิตใจเราก็จะยังร่วงดิ่งลงไป

00:15:28.480 --> 00:15:29.640 align:center
จนถึงขั้นคิดทำร้ายตัวเอง

00:15:29.720 --> 00:15:34.520 align:center
แต่นั่นเป็นหน้าที่ของครอบครัวเขา
หน้าที่ของผม ที่ต้องทำให้เขาไม่ไปถึงจุดนั้น

00:15:42.880 --> 00:15:44.000 align:center
- ปารีส
- อะไร

00:15:44.080 --> 00:15:46.120 align:center
คืนนี้คุณไม่ต้องค้างที่นี่ก็ได้

00:15:46.200 --> 00:15:50.200 align:center
กลับไปนอนที่บ้าน ปล่อยผมกับพวกลูกชายไว้ที่นี่

00:15:50.280 --> 00:15:51.320 align:center
คุณเลือกวันได้แย่มาก

00:15:51.400 --> 00:15:53.760 align:center
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเลือกมาวันนี้
ทั้งที่ลูกๆ มีเรียนพรุ่งนี้

00:15:53.840 --> 00:15:54.880 align:center
มีเรียนเหรอ

00:15:57.480 --> 00:15:59.120 align:center
แม่จะกลับบ้านเพราะ…

00:15:59.200 --> 00:16:00.320 align:center
ปารีสรับมือไม่ไหว

00:16:00.400 --> 00:16:01.680 align:center
ไม่ใช่เพราะแบบนั้นเลย

00:16:01.760 --> 00:16:03.880 align:center
บางคนก็ไม่เหมาะกับการนอนแคมป์น่ะ

00:16:03.960 --> 00:16:06.200 align:center
ไม่ใช่ ถ้ารู้ ฉันคงไม่ยอมให้คุณพาลูกมาวันนี้

00:16:06.280 --> 00:16:08.400 align:center
อุ้มลูกที ผมจะไปเอามันฝรั่งทอด

00:16:08.480 --> 00:16:09.560 align:center
ลูกไม่สบายนะ

00:16:09.640 --> 00:16:11.000 align:center
- ไม่เป็นไรเลย
- เอาเถอะ

00:16:11.080 --> 00:16:13.600 align:center
ผมไม่ได้อยากให้คุณมาที่นี่อยู่แล้ว

00:16:13.680 --> 00:16:15.280 align:center
ขอบใจนะ

00:16:15.920 --> 00:16:17.320 align:center
แบบนี้ไม่ดีเลย

00:16:17.400 --> 00:16:19.080 align:center
อาธีน่าไม่อยากมาออกแคมป์

00:16:19.160 --> 00:16:23.000 align:center
แม่ก็ไม่อยาก กลับบ้านกัน ไม่เป็นไรจ้ะ

00:16:29.200 --> 00:16:32.320 align:center
เอาละ เด็กๆ แย่หน่อยนะที่ได้เวลานอนแล้ว

00:16:33.320 --> 00:16:34.160 align:center
เอาละ

00:16:35.120 --> 00:16:35.960 align:center
จับไว้ทัน

00:16:38.320 --> 00:16:39.280 align:center
เด็กๆ ขึ้นเตียงเลย

00:16:39.360 --> 00:16:40.400 align:center
มีหมอนด้วย

00:16:40.480 --> 00:16:43.160 align:center
พ่อจะเล่านิทานก่อนนอนให้ฟัง

00:16:43.240 --> 00:16:45.080 align:center
เอาละ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

00:16:45.600 --> 00:16:49.080 align:center
มีคุณพ่อกับเด็กผู้ชายสามคนนอนอยู่ในรถพ่วง

00:16:51.600 --> 00:16:54.040 align:center
พอกลางดึก พวกเขาได้ยินเสียง

00:16:55.200 --> 00:16:58.160 align:center
"ให้ฉันเข้าไป ไทสัน ฟิวรี่ ให้ฉันเข้าไป"

00:16:58.880 --> 00:17:01.640 align:center
และพ่อก็ตอบว่า
"ไม่ได้ ฉันจะไม่เปิดประตู ใครน่ะ"

00:17:02.560 --> 00:17:04.240 align:center
แล้วเขาก็พูดว่า "ถ้าแกไม่ให้ฉันเข้าไป

00:17:04.320 --> 00:17:08.000 align:center
ฉันจะสูดลมเข้าไปเต็มปอด
แล้วเป่ารถพ่วงแกให้กระจุยเลย"

00:17:09.319 --> 00:17:10.920 align:center
พ่อก็ตอบว่า "ลองดูสิ"

00:17:12.160 --> 00:17:14.760 align:center
แล้วเขาก็สูดลมเข้าไปเต็มปอด

00:17:18.400 --> 00:17:20.800 align:center
แต่รถพ่วงไม่ขยับเลยเพราะมันใหญ่มาก

00:17:21.560 --> 00:17:22.800 align:center
พ่อเลยออกไปข้างนอก

00:17:22.880 --> 00:17:25.599 align:center
ต่อยเขาสองที ฮุกขวา ฮุกซ้าย

00:17:25.680 --> 00:17:27.000 align:center
เขาสลบเหมือดไปเลย

00:17:28.520 --> 00:17:30.760 align:center
จากนั้นพ่อก็ผ่าท้องของเขา

00:17:31.760 --> 00:17:35.800 align:center
แล้วพ่อก็เจอวาเลนเซีย อาธีน่า
แม่ และเวเนซุเอลาอยู่ในท้องของเขา

00:17:35.880 --> 00:17:37.680 align:center
พวกเขารีบกระโจนออกมา

00:17:37.760 --> 00:17:40.160 align:center
แล้วก็เข้ามานอนบนเตียงข้างล่างนั่น

00:17:40.760 --> 00:17:41.840 align:center
ไม่เห็นสนุกเลย

00:17:56.040 --> 00:17:57.280 align:center
สุขสันต์วันเกิดทุตตี้

00:17:57.360 --> 00:17:58.200 align:center
(ไทสันหกขวบแล้ว)

00:17:58.280 --> 00:17:59.440 align:center
สุขสันต์วันเกิด ไทสัน

00:17:59.520 --> 00:18:02.960 align:center
ขอกอดรับวันเกิดหน่อย เร็วเข้า กระโดด

00:18:03.920 --> 00:18:05.160 align:center
สุขสันต์วันเกิด ลูกแม่

00:18:05.240 --> 00:18:06.640 align:center
นี่ ทุตตี้

00:18:06.720 --> 00:18:08.840 align:center
รู้สึกยังไงบ้างเกี่ยวกับวันเกิดของทุตตี้

00:18:09.680 --> 00:18:11.160 align:center
ดีมากเลยค่ะที่ไทสันอยู่บ้าน

00:18:11.240 --> 00:18:13.920 align:center
เพราะเขาได้อยู่ฉลองวันเกิดของลูกๆ

00:18:14.000 --> 00:18:16.960 align:center
เมื่อก่อน ตอนเขาไปเข้าฝึกซ้อมเลยมาไม่ได้

00:18:17.040 --> 00:18:18.840 align:center
เด็กๆ จะถามว่า "พ่อไปไหน"

00:18:18.920 --> 00:18:21.720 align:center
มันค่อนข้างน่าเศร้าค่ะ
การที่เขาอยู่บ้านมันดีมาก

00:18:21.800 --> 00:18:24.400 align:center
- ไปดูกันไหมว่าเขาได้ของขวัญรึเปล่า
- ไปกัน

00:18:28.760 --> 00:18:30.200 align:center
ของอะไรเต็มไปหมดเลย

00:18:31.280 --> 00:18:32.480 align:center
นี่อะไร ไทสัน

00:18:32.560 --> 00:18:33.560 align:center
สไปเดอร์แมน…

00:18:33.640 --> 00:18:35.240 align:center
- จอยเกม
- ของอะไร

00:18:35.320 --> 00:18:36.320 align:center
ของเครื่องเพลย์สเตชั่น

00:18:36.400 --> 00:18:37.960 align:center
- เป็นของที่ลูกอยากได้ใช่มั้ย
- ใช่ฮะ

00:18:38.040 --> 00:18:42.720 align:center
ไทสันน้อยมีชื่อเล่นว่าทุตตี้
เพราะตอนเขาแบเบาะ

00:18:42.800 --> 00:18:46.560 align:center
มันตลกๆ ที่จะเรียกเขาว่าไทสันตัวน้อยจิ๋วหลิว

00:18:46.640 --> 00:18:48.000 align:center
เพราะดูพ่อเขาสิ

00:18:48.080 --> 00:18:51.360 align:center
อยู่ดีๆ เราก็คิดชื่อทุตตี้ขึ้นมา

00:18:51.440 --> 00:18:53.000 align:center
แล้วก็เรียกแบบนั้นมาตลอด

00:18:53.080 --> 00:18:55.080 align:center
มาดูของขวัญของลูกกันเร็ว

00:18:55.160 --> 00:18:58.200 align:center
เอาละ ดูของขวัญไปก่อนนะ เดี๋ยวพ่อมา

00:18:58.280 --> 00:19:00.160 align:center
ต้องไปเก็บกระเป๋าเตรียมไปไอล์ออฟแมน

00:19:00.960 --> 00:19:04.040 align:center
ผมออกทัวร์พบปะแฟนคลับทั่วประเทศ

00:19:04.120 --> 00:19:06.640 align:center
หากระเป๋าเดินทางไม่เจอ ผมเพิ่งเจอใบนี้เมื่อกี้

00:19:06.720 --> 00:19:09.680 align:center
มันเป็นโอกาสที่ผมจะได้ออกไปจากบ้าน

00:19:09.760 --> 00:19:12.080 align:center
ไปออกทัวร์แป๊บนึง วิเศษไปเลย

00:19:12.160 --> 00:19:14.560 align:center
- ได้อะไรเหรอ
- เลโก้ไมน์คราฟต์ฮะ

00:19:14.640 --> 00:19:16.000 align:center
โอ้โฮ

00:19:18.800 --> 00:19:19.640 align:center
ไทสัน

00:19:19.720 --> 00:19:20.560 align:center
อะไร

00:19:21.360 --> 00:19:22.320 align:center
ทำอะไรอยู่

00:19:22.400 --> 00:19:23.760 align:center
เก็บกระเป๋าน่ะสิ

00:19:23.840 --> 00:19:28.040 align:center
- คุณมีเวลาทั้งวันให้เก็บนะ
- ไม่มีสักหน่อย ไม่ใช่เลย

00:19:28.120 --> 00:19:31.440 align:center
คุณปลุกฉันมาดูลูกตอนเจ็ดโมงเช้า
เพื่อคุณจะได้ขลุกในห้องนอนเนี่ยนะ

00:19:31.520 --> 00:19:32.720 align:center
รอแป๊บ เดี๋ยวลงไป

00:19:32.800 --> 00:19:34.080 align:center
ตอนนี้มันสายไปแล้วละ

00:19:35.760 --> 00:19:36.600 align:center
คนบ้า

00:19:38.320 --> 00:19:39.760 align:center
ดูสิ โอ้โฮ ดูสิ

00:19:39.840 --> 00:19:41.480 align:center
ใช่ ผมซื้อให้

00:19:41.560 --> 00:19:43.360 align:center
ใช่ ลูกซื้อของขวัญให้น้อง

00:19:44.960 --> 00:19:47.720 align:center
ทุต อ้าว เปิดของขวัญโดยไม่รอพ่อเหรอ

00:19:47.800 --> 00:19:49.240 align:center
ก็พ่อไปตั้งนาน

00:19:49.840 --> 00:19:51.040 align:center
ก็ได้ พ่อจะไปแล้ว

00:19:51.120 --> 00:19:53.520 align:center
เวลาเขาไม่อยู่ เด็กๆ ป่วนฉันสุดๆ

00:19:53.600 --> 00:19:55.400 align:center
และร้องไห้ไม่หยุด

00:19:55.480 --> 00:19:58.080 align:center
จนพวกเขาเคยชิน
กับการที่พ่อไม่ได้กลับบ้านทุกคืน

00:19:58.760 --> 00:20:01.320 align:center
- อีกไม่กี่วันพ่อก็กลับแล้ว
- เป็นอะไรไป

00:20:01.400 --> 00:20:03.480 align:center
- ผมอยากไปด้วย
- อยากไปกับพ่อเหรอ

00:20:08.160 --> 00:20:10.880 align:center
เวลาพ่อผมไม่อยู่บ้าน ผมคิดถึงพ่อ

00:20:12.960 --> 00:20:13.880 align:center
ไว้เจอกัน ลูกพ่อ

00:20:14.800 --> 00:20:16.440 align:center
ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องร้อง

00:20:17.520 --> 00:20:18.360 align:center
หยุดเถอะ

00:20:19.120 --> 00:20:20.040 align:center
เอาละ ทุกคน

00:20:20.120 --> 00:20:22.240 align:center
เราจะไปออกทัวร์ที่ไอล์ออฟแมน

00:20:22.320 --> 00:20:26.320 align:center
เดี๋ยวโทรบอกว่ามันมีหาดทรายสีขาว
และทุกอย่างที่ผมฝันไว้มั้ยนะ

00:20:26.400 --> 00:20:28.800 align:center
เวลาผมไม่อยู่บ้าน ผมคิดถึงปารีสกับลูกๆ มาก

00:20:29.400 --> 00:20:33.200 align:center
เชื่อเถอะว่าเวลาพวกเขาไม่อยู่แค่วันเดียว
ผมก็รู้สึกเหงาแล้ว

00:20:34.720 --> 00:20:36.080 align:center
มาเต้นคองกากัน

00:20:36.160 --> 00:20:38.120 align:center
ลาลา ล้าลา เฮ้

00:20:38.200 --> 00:20:39.680 align:center
บิ๊กคริส ไฮเนเก้นโนแอลหนึ่งขวด

00:20:39.760 --> 00:20:42.040 align:center
นายบอกแบบนี้ พวกเขาก็ว่าตามนั้น

00:20:44.440 --> 00:20:46.800 align:center
ผมชอบที่พ่อผมมาออกทัวร์กับเรา

00:20:46.880 --> 00:20:48.880 align:center
ทุกคนดื่มและสนุกกัน

00:20:48.960 --> 00:20:50.120 align:center
แชมป์สองสมัย

00:20:52.440 --> 00:20:54.800 align:center
ผมจะดื่มเหล้ากับพวกเขาก็ได้
แต่ผมเลือกที่จะไม่ดื่ม

00:20:54.880 --> 00:20:57.440 align:center
เพราะจากสิ่งที่ผมเรียนรู้และเห็นมาตลอดหลายปี

00:20:57.520 --> 00:20:59.200 align:center
ผมไม่ขอยุ่งเกี่ยวจะดีกว่า

00:20:59.280 --> 00:21:01.160 align:center
แบบนั้นปัญหาก็จะไม่เกิด

00:21:02.320 --> 00:21:04.800 align:center
พ่อชอบการมาออกทัวร์มาก

00:21:04.880 --> 00:21:05.760 align:center
มันช่าง…

00:21:05.840 --> 00:21:08.000 align:center
งานนี้ดีเพราะเรามีอีกร้อยที่ที่ต้องไป

00:21:08.080 --> 00:21:09.360 align:center
พ่อพร้อมแล้ว

00:21:09.960 --> 00:21:12.160 align:center
อากาศร้อนๆ เอาให้แรงๆ เลย

00:21:12.240 --> 00:21:15.080 align:center
จะมีอะไรก็เข้ามาเลยเพราะพ่อรับมือไหว

00:21:15.160 --> 00:21:16.240 align:center
ชอบมาก

00:21:17.520 --> 00:21:19.840 align:center
ท่านผู้โดยสาร
ขอแจ้งให้ทราบว่าบนเรือข้ามฟากวันนี้

00:21:19.920 --> 00:21:22.280 align:center
เรามีแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวตสองสมัย

00:21:22.360 --> 00:21:25.120 align:center
- ราชายิปซี ไทสัน ฟิวรี่
- สุดยอด

00:21:25.200 --> 00:21:27.480 align:center
เดินทางมายังเกาะเพื่อโชว์ตัวตอนเย็นวันนี้

00:21:27.560 --> 00:21:28.880 align:center
ลุยเลย

00:21:29.800 --> 00:21:31.680 align:center
หนุ่มๆ มาออกทัวร์

00:21:32.320 --> 00:21:35.400 align:center
ถ้ากล้าก็หยุดเราให้ได้สิ มาเลย

00:21:36.080 --> 00:21:37.320 align:center
เอาสิ

00:21:42.480 --> 00:21:44.480 align:center
- พร้อมมั้ยครับ
- คุณตัวใหญ่จริงๆ

00:21:44.560 --> 00:21:45.480 align:center
ครับผม

00:21:46.240 --> 00:21:47.840 align:center
- สาวๆ มองผมนะ
- เขาตัวใหญ่มาก

00:21:48.400 --> 00:21:49.520 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- ยินดีครับ

00:21:49.600 --> 00:21:50.840 align:center
- โอเคครับ
- โชคดีนะคะ

00:21:50.920 --> 00:21:53.720 align:center
ขอบคุณครับ ผมเหมือนแม่เหล็กดึงดูดสาวๆ

00:21:57.120 --> 00:21:59.640 align:center
ผมขอพายสเต๊กกับถั่วบดราดน้ำเกรวี่

00:21:59.720 --> 00:22:00.880 align:center
น่ากินมาก

00:22:03.920 --> 00:22:05.600 align:center
- ทานให้อร่อยครับ
- ขอบคุณมาก

00:22:06.120 --> 00:22:07.680 align:center
เอาละ เรานั่งไหน เราจะนั่ง…

00:22:08.720 --> 00:22:09.720 align:center
แล้ว…

00:22:10.440 --> 00:22:12.000 align:center
แกจะทำยังไงต่อ

00:22:12.080 --> 00:22:14.400 align:center
เรื่องแขวนนวม คนอยากรู้กัน

00:22:14.480 --> 00:22:17.480 align:center
ทุกครั้งที่เราขึ้นเวที ต้องถามเรื่องนั้นตลอด

00:22:17.560 --> 00:22:19.880 align:center
ผมแขวนนวมของจริง

00:22:19.960 --> 00:22:22.520 align:center
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ทำสิ่งที่แกต้องทำ

00:22:22.600 --> 00:22:24.760 align:center
แกทำเต็มที่แล้ว ทุ่มเททุกอย่าง

00:22:24.840 --> 00:22:26.320 align:center
แกทุ่มชีวิตให้กับมัน

00:22:26.400 --> 00:22:28.080 align:center
ตอนนี้ถึงเวลาของแกแล้ว

00:22:28.160 --> 00:22:31.480 align:center
ใช้ชีวิตสบายๆ และตอบแทนสังคม
ที่ทำให้แกไปถึงจุดนั้น

00:22:31.560 --> 00:22:33.360 align:center
และนั่นคือสิ่งที่แกกำลังทำตอนนี้

00:22:33.440 --> 00:22:36.880 align:center
ออกทัวร์พบปะแฟนคลับ
เพราะจริงๆ แกไม่ต้องไปไอล์ออฟแมนก็ได้

00:22:36.960 --> 00:22:38.360 align:center
แกจะไปที่ไหนก็ได้

00:22:38.440 --> 00:22:40.880 align:center
- บาร์เบโดส
- จะไปบาร์เบโดสก็ได้

00:22:40.960 --> 00:22:42.560 align:center
ดื่มปิญญาโกลาดา

00:22:42.640 --> 00:22:45.720 align:center
แต่ที่แกกำลังทำคือการตอบแทนแฟนๆ

00:22:50.120 --> 00:22:51.600 align:center
(ไทสัน ฟิวรี่
ทัวร์อาฟเตอร์ปาร์ตี้อย่างเป็นทางการ)

00:22:57.640 --> 00:23:01.440 align:center
เอาละ เอาอันนี้อันนึง อันนั้นสองอัน

00:23:02.080 --> 00:23:03.480 align:center
ปิดตู้เย็นเลย

00:23:03.560 --> 00:23:05.960 align:center
- อยากดูวิธีทำไก่อบเพื่อสุขภาพมั้ย
- ไม่ค่ะ

00:23:06.640 --> 00:23:07.680 align:center
ทำไมล่ะ

00:23:07.760 --> 00:23:09.040 align:center
ก็หนูไม่อยาก

00:23:09.120 --> 00:23:11.120 align:center
- ไม่อยากเรียนทำอาหารเหรอ
- ไม่ค่ะ

00:23:11.200 --> 00:23:13.000 align:center
หนูทำบะหมี่ถ้วยกับขนมปังปิ้งไหม้ได้

00:23:15.520 --> 00:23:18.040 align:center
ฉันคิดว่ามันจะดีต่อเวเนซุเอลา
ที่จะเรียนรู้วิธีทำอาหาร

00:23:18.120 --> 00:23:21.600 align:center
เตรียมอาหาร และการดูแลบ้าน

00:23:21.680 --> 00:23:24.320 align:center
เพราะวันหนึ่งเธอจะเป็นแม่คน
และอาจต้องทำเรื่องพวกนั้น

00:23:24.400 --> 00:23:26.440 align:center
เอาละ หั่นหัวออกไปเลย

00:23:27.440 --> 00:23:30.920 align:center
ฉันถูกเลี้ยงดูมาแบบนั้น
เป็นธรรมเนียมปฏิบัติในครอบครัวเรา

00:23:31.760 --> 00:23:34.360 align:center
ลูกต้องรู้จักพวกผักและเนื้อ

00:23:34.440 --> 00:23:35.560 align:center
แล้วถ้าหนูไม่อยากล่ะ

00:23:35.640 --> 00:23:37.760 align:center
ลูกต้องทำอาหารให้เป็น

00:23:40.560 --> 00:23:41.920 align:center
หล่นใส่เท้าหนู

00:23:45.040 --> 00:23:46.680 align:center
ลูกทำอย่างกับมันยากมาก

00:23:46.760 --> 00:23:49.920 align:center
ไม่อยากทำตามธรรมเนียมยิปซีเหรอ
การเป็นแม่ศรีเรือนและทำอาหารน่ะ

00:23:50.000 --> 00:23:53.400 align:center
หนูไม่อยากทำอาหาร ไม่อยากเป็นแม่ศรีเรือน
ทำความสะอาดและเป็นทาสทั้งวัน ไม่

00:23:53.480 --> 00:23:55.040 align:center
งั้นลูกจะทำอะไร

00:23:55.120 --> 00:23:56.040 align:center
อยู่บ้านเฉยๆ

00:23:56.120 --> 00:23:59.600 align:center
ลูกจะอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ได้ ลูกจะดูแลตัวเองยังไง

00:24:00.600 --> 00:24:01.680 align:center
- ก็แม่ไง
- ไม่

00:24:03.320 --> 00:24:05.960 align:center
ฉันเข้าใจดีว่าเด็กอายุ 12 ส่วนใหญ่ยังไม่รู้ว่า

00:24:06.040 --> 00:24:07.880 align:center
พวกเขาอยากทำอะไรกับชีวิต

00:24:07.960 --> 00:24:11.640 align:center
แต่ฉันอยากให้เธอได้เลือกสิ่งที่เธออยากทำ

00:24:11.720 --> 00:24:13.280 align:center
และคิดตัวเลือกสองสามอย่างตอนนี้

00:24:13.360 --> 00:24:15.800 align:center
ถ้าเธอเลือกเป็นผู้หญิงทำงาน

00:24:15.880 --> 00:24:18.240 align:center
นักธุรกิจหญิง นางแบบ หมอ ทนาย

00:24:18.320 --> 00:24:20.520 align:center
ถ้าเธอเลือกอะไรพวกนั้น งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ

00:24:20.600 --> 00:24:23.200 align:center
ถ้าเธอเลือกจะเป็นแม่บ้าน
เธอก็ต้องเก่งเรื่องนั้น

00:24:24.480 --> 00:24:26.760 align:center
ตอนแม่อายุ 12 หรือ 13

00:24:26.840 --> 00:24:29.560 align:center
ยายของลูกสอนแม่เรื่องงานบ้านทุกอย่าง

00:24:29.640 --> 00:24:31.840 align:center
และสัปดาห์ละครั้ง แม่ต้องไปที่ศูนย์

00:24:31.920 --> 00:24:35.360 align:center
ที่ที่เราเคยจัดประชุมชนร่อนเร่ยิปซี

00:24:35.440 --> 00:24:37.040 align:center
ตอนนี้หนูจริงจังสุดๆ เลยนะ

00:24:37.120 --> 00:24:40.200 align:center
หนูไม่มีแผนเลย
ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น นี่พูดจากใจเลย

00:24:40.280 --> 00:24:43.680 align:center
ลูกไม่มีแผน ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น
ลูกคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้นล่ะ

00:24:43.760 --> 00:24:45.400 align:center
- จะให้พ่อเลี้ยงเหรอ
- ใช่

00:24:45.480 --> 00:24:46.960 align:center
ลูกจะต้องเกาะคนอื่นกิน

00:24:47.040 --> 00:24:48.760 align:center
งั้นลูกเป็นคนไม่ได้เรื่อง

00:24:48.840 --> 00:24:51.280 align:center
ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ

00:24:51.360 --> 00:24:54.080 align:center
เพราะคนดีๆ เขาไม่ปล่อย
ให้ครอบครัวเลี้ยงหรอก

00:24:54.160 --> 00:24:56.080 align:center
แม่คิดตลอดว่าจะทำให้ตัวเองดีขึ้นยังไง

00:24:56.160 --> 00:24:58.560 align:center
ส่วนลูกได้ทุกอย่างจนเคยตัว ยัยเด็กเอาแต่ใจ

00:24:58.640 --> 00:25:00.720 align:center
ถ้าเด็กสาวทั่วไปพูดแบบนั้นก็คงไม่เป็นไร

00:25:00.800 --> 00:25:02.520 align:center
คนจะคิดว่า "ให้เธอทำไป"

00:25:02.600 --> 00:25:04.800 align:center
แต่เพราะเป็นหนูและพ่อหนูเป็นคนดัง

00:25:04.880 --> 00:25:07.560 align:center
ทุกคนก็เลยคิดว่าหนูเอาแต่ใจ

00:25:07.640 --> 00:25:09.400 align:center
ไม่ใช่ เด็กสาวทั่วไป…

00:25:09.480 --> 00:25:11.400 align:center
พวกเด็กสาวชนร่อนเร่ก็ไม่อยากทำอะไร

00:25:11.480 --> 00:25:13.880 align:center
- ไม่ใช่ แต่ลูกไม่อยากแต่งงาน
- พ่อหนู…

00:25:13.960 --> 00:25:15.520 align:center
- หนูไม่อยากแต่ง
- แต่คนอื่นอยาก

00:25:15.600 --> 00:25:17.120 align:center
ถ้าลูกอยากทำอะไรที่แตกต่าง

00:25:17.200 --> 00:25:20.200 align:center
แม่เองก็ไม่ได้ตั้งเป้าว่าจะแต่งงาน
เป้าหมายของแม่ไม่ใช่เรื่องนั้น

00:25:20.280 --> 00:25:22.360 align:center
เป้าหมายชีวิตของแม่คือทำธุรกิจ

00:25:22.440 --> 00:25:24.680 align:center
แต่ถ้าระหว่างทางแม่เจอใครสักคน แม่ก็จะแต่ง

00:25:24.760 --> 00:25:26.520 align:center
เพราะงั้นลูกต้องเลือกสักทาง

00:25:27.520 --> 00:25:30.080 align:center
จะปล่อยลั้ลลาไปเรื่อยๆ ตลอดชีวิตไม่ได้

00:25:35.480 --> 00:25:37.200 align:center
(ดักลาส
สถานีสิบ)

00:25:41.040 --> 00:25:42.200 align:center
(ไอ้กระจอกตัวเป้ง
ไทสัน ฟิวรี่)

00:25:42.280 --> 00:25:43.280 align:center
(เตรียมตั๋วเพื่อทำการตรวจด้วย)

00:25:44.080 --> 00:25:45.080 align:center
บูม

00:25:45.160 --> 00:25:47.080 align:center
สิ่งสำคัญของทัวร์พบปะพวกนี้ก็คือ

00:25:47.160 --> 00:25:50.080 align:center
เขามีความสุขที่ได้เจอแฟนๆ ที่มาเจอเขา

00:25:50.160 --> 00:25:51.040 align:center
เขารักแฟนๆ

00:25:53.720 --> 00:25:57.600 align:center
การได้ใกล้ชิดกับคนที่รักเรา

00:25:58.320 --> 00:26:00.360 align:center
มันประเมินค่าไม่ได้เลย เขาถึงได้ออกทัวร์

00:26:00.440 --> 00:26:01.800 align:center
ไง คนสวย สบายดีมั้ย

00:26:01.880 --> 00:26:03.640 align:center
ฉันอยากรู้มานานว่าคุณตัวใหญ่แค่ไหน

00:26:03.720 --> 00:26:08.400 align:center
ผมมีแฟนคลับที่ดีที่สุดในโลก
มันลึกซึ้งยิ่งกว่าแค่เป็นแฟนกีฬา

00:26:08.480 --> 00:26:12.920 align:center
คนพวกนี้เป็นเหมือน
ผู้ติดตามตัวยงที่บูชาไทสัน ฟิวรี่

00:26:13.000 --> 00:26:14.200 align:center
ชอบเสื้อมากเลย

00:26:14.280 --> 00:26:15.920 align:center
ยินดีที่ได้พบคุณนะ เพื่อน

00:26:16.000 --> 00:26:17.480 align:center
ผมรักพวกเขาทุกคนเลย

00:26:24.840 --> 00:26:26.960 align:center
- ฮัลโหล
- ไง ที่รัก เป็นไงบ้าง

00:26:27.040 --> 00:26:28.240 align:center
สวัสดีค่ะพ่อ

00:26:28.320 --> 00:26:29.720 align:center
หวัดดีจ้ะ ลูกสาวตัวน้อยของพ่อ

00:26:29.800 --> 00:26:31.640 align:center
พ่อคะ หนูรักพ่อ

00:26:31.720 --> 00:26:33.080 align:center
พ่อรักลูกที่สุดเลย

00:26:33.680 --> 00:26:36.000 align:center
- หนูสิรักพ่อที่สุด
- ไม่ พ่อรักลูกที่สุด

00:26:36.080 --> 00:26:38.120 align:center
หนูรักพ่อหนึ่งร้อยปอนด์

00:26:38.200 --> 00:26:40.080 align:center
พ่อก็รักลูกสองร้อยปอนด์

00:26:40.600 --> 00:26:41.680 align:center
ดูสิว่าใครมา พ่อ

00:26:41.760 --> 00:26:42.760 align:center
ดูสิว่าใครมา

00:26:43.760 --> 00:26:47.160 align:center
หวัดดี ลูกน้อยของพ่อ เจ้าหนูตัวน้อย

00:26:47.240 --> 00:26:48.480 align:center
ทักทายพ่อสิจ๊ะ

00:26:48.560 --> 00:26:50.400 align:center
ไทสัน พูดว่า "ไงจ๊ะ" กับลูกสิ

00:26:50.480 --> 00:26:51.720 align:center
- ปล่อยน้อง วาเลนเซีย
- ไงจ๊ะ

00:26:52.480 --> 00:26:53.560 align:center
อาธีน่า

00:26:53.640 --> 00:26:55.280 align:center
ผมต้องไปแล้ว ไว้คุยกันนะ

00:26:55.360 --> 00:26:58.680 align:center
บ๊ายบาย ลาก่อน ราตรีสวัสดิ์ สวัสดี ไปนะ

00:26:58.760 --> 00:26:59.960 align:center
ไว้คุยกันค่ะ บาย

00:27:00.800 --> 00:27:02.800 align:center
แม่ หนูไม่อยากไปนอน

00:27:03.480 --> 00:27:06.400 align:center
ถึงลูกไม่อยาก แม่ก็ไม่สน ลูกจะต้องเข้านอน

00:27:08.520 --> 00:27:13.680 align:center
แชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวตของดับเบิลยูบีซี

00:27:30.040 --> 00:27:33.160 align:center
แชมป์รุ่นเฮฟวีเวตของจักรวาล

00:27:37.880 --> 00:27:40.400 align:center
ไทสัน คุณแขวนนวมจริงๆ เหรอ

00:27:40.480 --> 00:27:42.520 align:center
ใช่ แขวนจริง

00:27:45.920 --> 00:27:50.360 align:center
ผมต้องเดินทางในฐานะนักมวยอาชีพ
ปีนี้ก็ 14 ปีแล้ว

00:27:50.440 --> 00:27:53.040 align:center
ส่วนใหญ่ผมต้องอยู่ห่างจากภรรยาและลูกๆ

00:27:53.120 --> 00:27:57.440 align:center
ผมไปอเมริกา ไปมาทุกที่
เดินทาง ชกมวย อะไรพวกนั้น

00:27:57.520 --> 00:28:01.040 align:center
และมันถึงเวลาที่ผมต้องกลับบ้าน
แล้วก็ยืดอกรับหน้าที่ของผม

00:28:01.120 --> 00:28:04.960 align:center
ในฐานะสามี พ่อ และลูกชาย

00:28:08.000 --> 00:28:11.840 align:center
ความรู้สึกตอนที่ผมยืนอยู่ต่อหน้าแฟนๆ
มันพิเศษมากๆ

00:28:11.920 --> 00:28:14.560 align:center
คืนนี้พวกคุณยอดเยี่ยมมาก

00:28:21.160 --> 00:28:23.360 align:center
คุณจะได้รับความรู้สึกที่วิเศษ

00:28:23.440 --> 00:28:25.120 align:center
ไม่มีอะไรดีไปกว่านั้นแล้ว

00:28:26.440 --> 00:28:31.200 align:center
และนี่คือเหตุผลที่ตลอดหลายปี
มีนักกีฬาหลายคนที่คืนสังเวียน

00:28:31.280 --> 00:28:32.800 align:center
และบางคนก็รู้สึกหลงทาง

00:28:32.880 --> 00:28:36.120 align:center
พวกเขาไม่อาจมีความสุขแบบที่พวกเขาเคยมีได้

00:28:59.640 --> 00:29:03.080 align:center
โชว์เมื่อคืนประสบความสำเร็จมาก
แต่ผมรู้สึกโคตรเหนื่อย

00:29:04.720 --> 00:29:07.400 align:center
มันดูดพลังทั้งหมดของผม

00:29:07.920 --> 00:29:11.320 align:center
แล้วหลังจากนั้น
ผมก็ถูกทิ้งราวกับเสื้อผ้าเน่าๆ กองโต

00:29:11.400 --> 00:29:12.840 align:center
ตรงตีนบันได

00:29:13.720 --> 00:29:14.840 align:center
นั่นละที่ผมรู้สึก

00:29:15.480 --> 00:29:17.000 align:center
ถ้าแกไม่ได้ทำ แกคงเบื่อแย่

00:29:17.080 --> 00:29:18.600 align:center
ไม่เบื่อนะ ผมจะมีความสุข

00:29:18.680 --> 00:29:21.040 align:center
แกคงไม่อยากทำอะไร คงจิตตกไปแล้ว

00:29:21.120 --> 00:29:23.800 align:center
มันไม่ใช่ว่าผมไม่มีอะไรให้ทำนะ
ผมต้องเลี้ยงลูกหกคน

00:29:24.280 --> 00:29:28.280 align:center
กับไทสัน เวลาอารมณ์เขาดีจัดๆ
มันก็จะดิ่งลงเร็วกว่าเดิมด้วย

00:29:30.160 --> 00:29:35.000 align:center
เขาต้องลดอารมณ์จากที่คึกสุดๆ
กลับสู่โหมดโลกความเป็นจริง

00:29:35.080 --> 00:29:40.320 align:center
ชีวิตปกติธรรมดาอาจห่อเหี่ยว
เมื่อเทียบกับชีวิตที่เคยเป็นมา

00:29:40.400 --> 00:29:43.120 align:center
ผมอยากอยู่ลำพังในมอร์แคมบ์เบย์

00:29:43.200 --> 00:29:45.240 align:center
แค่อย่ามายุ่งกับผม

00:29:45.320 --> 00:29:47.960 align:center
จบนะ พูดพอแล้ว บูม ตามนั้น

00:29:48.040 --> 00:29:50.840 align:center
สรุปว่าตอนพ่อกลับไปแล้ว
เราจะไม่ดื่มชากินบิสกิตกันสินะ

00:29:50.920 --> 00:29:53.200 align:center
พ่อจะไม่ได้อะไรทั้งนั้น ไม่ต้องมาให้เห็นหน้าเลย

00:29:53.280 --> 00:29:54.640 align:center
"ทางด่วนอยู่ทางนั้น"

00:29:58.760 --> 00:30:02.360 align:center
ถึงผมจะไปออกทัวร์กับพวกเขา
ตอนผมกลับสู่โลกความเป็นจริง

00:30:02.440 --> 00:30:04.280 align:center
ผมยังต้องใช้เวลาปรับตัวสักพักเลย

00:30:04.360 --> 00:30:06.480 align:center
ผมคิดกับตัวเองว่า "ฉันต้องการชีวิตแบบนี้เหรอ"

00:30:07.080 --> 00:30:10.160 align:center
ถ้าขนาดผมยังเป็นแบบนั้น กับเขาจะเป็นยังไงล่ะ

00:30:24.280 --> 00:30:25.760 align:center
ผมมีแค่นินเท็นโดสวิตช์

00:30:28.560 --> 00:30:32.720 align:center
ฉันทำทรัยเฟิลอยู่
หนึ่งในของหวานสุดโปรดของไทสัน

00:30:34.240 --> 00:30:35.600 align:center
ฉันเลยอยากทำให้เขากิน

00:30:36.600 --> 00:30:40.760 align:center
พ่อลูกกลับมาแล้ว แม่ได้ยินเสียงเขา
จากเสียงดูไม่น่าจะอยู่ไกลนะ

00:30:42.680 --> 00:30:43.800 align:center
สวัสดี ที่รัก

00:30:44.600 --> 00:30:46.920 align:center
นี่ ปารีส ถือที ผมจะไปหาหมา

00:30:47.000 --> 00:30:48.960 align:center
จ้ะ ไปเลย คนบ้า

00:30:49.040 --> 00:30:52.160 align:center
คุณ… วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์มารับมือกับไทสัน

00:30:52.760 --> 00:30:54.920 align:center
เจ้าหนูแคชชี่ ฉันคิดถึงแกจัง

00:30:55.680 --> 00:30:56.560 align:center
คิดถึงจัง

00:30:58.440 --> 00:31:00.640 align:center
มานี่สิ มานี่ๆ

00:31:00.720 --> 00:31:02.600 align:center
เวเนซุเอลา ดูน้องทีนะ

00:31:02.680 --> 00:31:04.000 align:center
เบื่อเรื่องบ้าๆ นี่มาก

00:31:06.120 --> 00:31:08.040 align:center
ไงจ๊ะ

00:31:08.760 --> 00:31:09.960 align:center
ไงจ๊ะ

00:31:10.040 --> 00:31:10.960 align:center
ไงจ๊ะ

00:31:15.560 --> 00:31:16.400 align:center
ไงจ๊ะ

00:31:16.480 --> 00:31:17.360 align:center
ไงจ๊ะ

00:31:17.440 --> 00:31:19.080 align:center
- ไงจ๊ะ
- ไงจ๊ะ

00:31:19.160 --> 00:31:20.840 align:center
ไงจ๊ะ ปะป๊า

00:31:23.560 --> 00:31:25.520 align:center
ฉันทำของหวานนี้ให้เขาโดยเฉพาะ

00:31:25.600 --> 00:31:28.920 align:center
แต่พอเขากลับมา สิ่งแรกที่เขาทำคือไปหาหมา

00:31:29.000 --> 00:31:32.000 align:center
บอกตามตรง ฉันอยากเททรัยเฟิลใส่หัวเขามาก

00:31:49.920 --> 00:31:53.000 align:center
ฉันไม่รู้สึกอยากคุยกับเขา
และเขาก็ไม่รู้สึกอยากคุยกับฉัน

00:31:53.080 --> 00:31:56.000 align:center
เพราะงั้นถ้าเขาอยากทำตัวเป็นเด็กๆ ฉันก็ทำได้

00:31:56.080 --> 00:31:59.000 align:center
เวลาผมจิตตก ปารีสจะถามผมโต้งๆ เลย

00:31:59.080 --> 00:32:00.680 align:center
เธอเป็นคนแบบนั้นจริงมั้ย

00:32:00.760 --> 00:32:02.520 align:center
พูดตรงอย่างกับอะไรดี

00:32:02.600 --> 00:32:04.200 align:center
ผมรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนั้น

00:32:04.280 --> 00:32:06.480 align:center
ปารีสเป็นคนดี เป็นภรรยาที่ดี

00:32:06.560 --> 00:32:11.120 align:center
แต่เวลาที่เราอารมณ์ไม่ดีหรือจิตตก
มันก็เป็นแบบนั้น ทำอะไรไม่ได้นัก

00:32:13.960 --> 00:32:16.760 align:center
ฉันกับไทสันจะทะเลาะกันก็ได้
แต่มันจะเป็นการทะเลาะที่โง่เง่า

00:32:16.840 --> 00:32:18.440 align:center
จะไม่มีใครพูดขอโทษ

00:32:18.520 --> 00:32:22.000 align:center
เราแค่เมินใส่กันสักสองสามวัน
จากนั้นก็คุยกันเหมือนเดิม

00:32:29.800 --> 00:32:32.360 align:center
(หนึ่งอาทิตย์ต่อมา)

00:32:35.120 --> 00:32:37.080 align:center
(เวลส์)

00:32:37.880 --> 00:32:39.480 align:center
จ้ะ ไปลงสระกัน

00:32:41.120 --> 00:32:42.680 align:center
เดี๋ยวผมไปใส่กางเกงว่ายน้ำก่อน

00:32:42.760 --> 00:32:43.680 align:center
พ่อ

00:32:43.760 --> 00:32:47.400 align:center
เราอยู่กันในคาร์ดิฟฟ์
เราพักที่วิลล่าหรูที่มีสระน้ำร้อนด้านนอก

00:32:47.480 --> 00:32:51.000 align:center
เรามาพักที่นี่สักสองสามวัน
เพราะไทสันจะไปออกเรสเซิลเมเนีย

00:32:51.080 --> 00:32:54.440 align:center
เราเลยติดสอยห้อยตามมาด้วย
เพราะพวกลูกชายชอบมวยปล้ำ

00:32:57.720 --> 00:32:59.120 align:center
พาเจ้าหนูตัวน้อยลงน้ำหน่อย

00:32:59.200 --> 00:33:01.160 align:center
มาเลย เจ้าหนูตัวน้อยของพ่อ

00:33:01.240 --> 00:33:02.920 align:center
ลูกดูกลัวนะพ่อ

00:33:04.360 --> 00:33:08.080 align:center
ดีมากเลยที่ได้เห็นพวกเขาสนุก
และได้ใช้เวลากับพ่อ

00:33:08.160 --> 00:33:10.280 align:center
มันพิเศษมากครับที่มากันทั้งครอบครัว

00:33:10.360 --> 00:33:12.080 align:center
แทบจะไม่เกิดขึ้นเวลาผมมาทำงาน

00:33:12.160 --> 00:33:16.080 align:center
เจ้าหนูตัวน้อย เจ้าหนู

00:33:16.160 --> 00:33:19.960 align:center
ฉันคิดว่าไทสันมีความสุขกับช่วงเวลาครอบครัว

00:33:20.040 --> 00:33:22.360 align:center
นั่นคือเหตุผลหลักๆ ที่เขาไม่อยากชกมวยแล้ว

00:33:22.440 --> 00:33:23.760 align:center
เขาไม่อยากหายไปบ่อยๆ

00:33:23.840 --> 00:33:27.160 align:center
ฉันคิดว่ามันเป็นการใช้เวลาที่คุ้มค่าที่สุด
ทำให้ทุกนาทีมีความหมาย

00:33:31.840 --> 00:33:33.200 align:center
(พรินซิพาลิตีสเตเดียม)

00:33:38.880 --> 00:33:41.600 align:center
นี่เป็นเสื้อยืดดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ของผมที่จะวางขายคืนนี้

00:33:41.680 --> 00:33:43.240 align:center
(ไทสัน ฟิวรี่
ปลดปล่อยแรงโทสะ)

00:33:43.320 --> 00:33:45.520 align:center
- พอใจมั้ย
- โคตรสวยเลย

00:33:45.600 --> 00:33:47.520 align:center
ไม่เลวสำหรับงานแค่คืนเดียว

00:33:47.600 --> 00:33:49.800 align:center
ทุกคนจะคิดว่าผมดัง จริงมั้ย

00:33:51.160 --> 00:33:54.240 align:center
ผมเคยทำงานกับดับเบิลยูดับเบิลยูอีมาก่อน
ตื่นเต้นมากครับที่ได้กลับมา

00:33:54.800 --> 00:33:56.440 align:center
คืนนี้ผมเป็นแขกรับเชิญ

00:33:56.520 --> 00:33:59.160 align:center
ราชายิปซีกลับมาลุยแล้ว พร้อมสุดๆ

00:34:01.520 --> 00:34:03.480 align:center
เรากลับมาแล้ว ที่รัก เรากลับมาแล้ว

00:34:06.320 --> 00:34:07.800 align:center
ราชากลับมาแล้ว

00:34:08.320 --> 00:34:10.520 align:center
(แคลชแอตเดอะแคสเซิล)

00:34:10.600 --> 00:34:12.000 align:center
พร้อมมั้ย ชาวแก๊ง

00:34:17.440 --> 00:34:18.520 align:center
ว่าไง

00:34:19.960 --> 00:34:24.560 align:center
ไทสันเกิดมาเพื่อแสงสีและเขาชอบเป็นจุดสนใจ

00:34:24.639 --> 00:34:27.639 align:center
เมื่อเขาก้าวขึ้นเวที เขาคือราชายิปซี

00:34:27.719 --> 00:34:30.679 align:center
และในจุดนั้น เราก็แค่นั่งสบายๆ และสนุกกับโชว์

00:34:34.880 --> 00:34:36.440 align:center
พระเจ้าช่วย

00:34:41.719 --> 00:34:42.600 align:center
ทีมบี

00:34:46.000 --> 00:34:49.159 align:center
ออสติน เธียรี่ ใครจะได้เงินสัญญาไป

00:34:53.679 --> 00:34:55.120 align:center
ดูสิ ดูๆ

00:34:58.360 --> 00:34:59.719 align:center
(เงินธนาคาร)

00:35:02.160 --> 00:35:06.920 align:center
ไทสัน ฟิวรี่เพิ่งน็อกเธียรี่จนสลบเหมือด

00:35:07.480 --> 00:35:09.360 align:center
เขาทำแบบนั้นทำไม

00:35:10.240 --> 00:35:11.280 align:center
ทำอะไรของเขาน่ะ

00:35:15.760 --> 00:35:19.120 align:center
ผมมีความสุขกับการเป็นไทสัน ฟิวรี่
คนรักครอบครัว

00:35:19.200 --> 00:35:23.400 align:center
แต่ผมก็คิดถึงการชกมวย
เพราะผมชกมวยมาตลอดชีวิต

00:35:26.120 --> 00:35:30.440 align:center
ไทสัน ฟิวรี่

00:35:31.760 --> 00:35:35.000 align:center
ผมคิดถึงเสียงเชียร์ของฝูงชน
ที่เหมือนอยู่โคลอสเซียมในกรุงโรม

00:35:35.080 --> 00:35:36.160 align:center
แบบพวกกลาดิเอเตอร์

00:35:40.320 --> 00:35:42.280 align:center
เราไม่มีทางรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

00:35:42.360 --> 00:35:46.040 align:center
ไทสัน ฟิวรี่

00:35:47.680 --> 00:35:50.680 align:center
พรุ่งนี้เป็นปริศนา
เพราะแบบนั้นมันถึงได้น่าตื่นเต้นไงล่ะ